Δεδομένα το τεστ κοπώσεως δεν είναι ό,τι χειρότερο υπάρχει σε ιατρική εξέταση. Σίγουρα είναι ιδιαίτερη. Τι σκεφτόταν ο άνθρωπος που την πρότεινε ως την ιδανική για την αξιολόγηση της καρδιακής λειτουργίας;

Πρόσφατα έζησα την εμπειρία του τεστ κοπώσεως. Φίλοι που το έκαναν πριν από εμένα, μου είπαν πως δεν είναι κάτι το ιδιαίτερο και ότι δεν πρόκειται να το 'βγάλω'. Δηλαδή, να ολοκληρώσω όλα τα στάδια, αφού "αυτό δεν το καταφέρνουν ούτε αθλητές".

Στο κέντρο που πήγα, ο γιατρός με ενημέρωσε πως εξ όσων έχει εξετάσει, ολοκλήρωσε τη 'διαδρομή' μόνο ένας. Τον ρώτησα αν ήταν μαραθωνοδρόμος. Μου είπε πως ναι.

Δεν έχω κληρονομικό χάρισμα. Ήταν η μόνη λογική εξήγηση.

Έβαλα που λες, τα αθλητικά μου παπούτσια, δεν έφαγα και δεν ήπια κάτι μια ώρα πριν το ραντεβού και σε αυτό ο ειδικός με ενημέρωσε πως θα έπρεπε να περάσω τη διαδικασία, φορώντας μάσκα -αφού ο Covid είναι ακόμα ανάμεσα μας.

Παρένθεση: μάσκα δεν φορούσα ούτε στο γυμναστήριο, οπότε αυτομάτως στο μυαλό μου ανέβηκε ο συντελεστής δυσκολίας.

Στα δυο, τρία πρώτα επίπεδα ένιωσα να δοκιμάζεται η υπομονή μου, ώσπου η κλίση του διαδρόμου έγινε λίγο περισσότερο κάθετη και πια δεν αρκούσε να περπατώ. Έπρεπε να τρέχω.

Τίμια έφτασα στο πέμπτο επίπεδο, όπου ένιωσα πως δεν μπορούσα να αναπνεύσω και ζήτησα να σταματήσω.

Έριξα το φταίξιμο στη μάσκα. Ο γιατρός μου είπε πως “διαπιστωμένα περνάει επαρκής αέρας”, εγώ διαφώνησα, εκείνος επέμενε -τέλος πάντων δεν συμφωνήσαμε ποτέ- και με παρέπεμψε σε πυρηνικό τεστ κοπώσεως -καθώς είδε κάτι που αν δεν είχα ιστορικό θα περνούσε ως αδιάφορο, αλλά επειδή έχω ιστορικό πρέπει να ερευνήσω περαιτέρω.

Από εκείνη την ημέρα σκέφτηκα να αναζητήσω τον άνθρωπο που εμπνεύστηκε αυτό το τεστ, ως τον τρόπο να ελέγχουμε τα της καρδιαγγειακής μας λειτουργίας. Το αμέλησα μέχρι που ήλθε στο γραφείο ο Χρήστος Δεμέτης, αφότου προστέθηκε και αυτός στο club και αφηγήθηκε τη δική του εμπειρία.

Ποιος λοιπόν, συνδύασε την εξέταση με το διάδρομο του γυμναστηρίου και πώς μπορεί να του ήλθε η έμπνευση;

ΤΟ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΔΩΡΟ ΣΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ

Στην ιατρική δεν υπάρχουν πολλά πράγματα που να αντέχουν στο χρόνο, με τις εξελίξεις να είναι καταιγιστικές -ειδικά αυτήν την εποχή που χιλιάδες ερευνητές αναζητούν τρόπους να επιβραδυνθεί η ανθρώπινη γήρανση. Σε επίπεδο μακροζωίας. Όχι αισθητικής.

Στη μικρή λίστα με τις εξετάσεις που υπάρχουν εδώ και δεκαετίες και σώζουν ζωές, είναι το Pap Test.

Το τεστ τραχήλου της μήτρας -που ανιχνεύει πιθανές προκαρκινικές και καρκινικές διεργασίες της μήτρας ή του παχέος εντέρου- υπάρχει από το ‘20 και είναι η προσφορά του Γιώργου Παπανικολάου και του Aurel Babeș στην ανθρωπότητα.

Το τεστ κοπώσεως (cardiac stress test) το κάνουμε από το ‘80 και είναι το δώρο του Robert Bruce στο είδος μας.

Αρχικά, είχε ονομαστεί Bruce Protocol και ‘διαφημίστηκε’ ως “διαγνωστική εξέταση που χρησιμοποιείται στην αξιολόγηση της καρδιακής λειτουργίας”.

ΠΩΣ ΕΞΕΛΙΧΘΗΚΕ ΣΕ ΙΑΤΡΙΚΟ ΕΡΓΑΛΕΙΟ Ο ΔΙΑΔΡΟΜΟΣ ΓΥΜΝΑΣΤΙΚΗΣ

O Robert Arthur Bruce γεννήθηκε στη Βοστώνη, στις 20/11 του 1916. Εκεί έζησε και όλη του την σχολική ζωή, έως το πτυχίο επιστημών από το Boston University. Αυτό της ιατρικής το πήρε από το University of Rochester, στη Νέα Υόρκη, όπου έκανε την πρακτική και την ειδικότητα (εσωτερικής ιατρικής).

Από τότε προσπαθούσε να πείσει τους συναδέλφους τους πως ένα τεστ αντοχής -μέσω άσκησης- θα μπορούσε να παίξει μια μέρα σημαντικό ρόλο, στην αξιολόγηση των καρδιοπαθών. Τότε άρχισε να χρησιμοποιεί ως εργαλείο διάγνωσης το διάδρομο του γυμναστηρίου.

Βοηθούσε και το γεγονός ότι η μέθοδος που χρησιμοποιούνταν τότε είχε αποδειχθεί ανεπαρκής τρόπος αξιολόγησης της αναπνευστικής και της κυκλοφοριακής λειτουργίας. Το Master’s Two Step αφορούσε ηλεκτροκαρδιογράφημα έδειχνε την κατάσταση της καρδιάς τους, ενώ ανέβαιναν και κατέβαιναν μια μικρή πλατφόρμα, για 90 δευτερόλεπτα.

Συνολικά ο Bruce δημοσίευσε περισσότερα από 300 επιστημονικά άρθρα για την επιδημιολογία της καρδιαγγειακής νόσου, την παρακολούθηση της καρδιαγγειακής λειτουργίας μεταξύ μεγάλων κοορτών και την εξέλιξη της τυπικής άσκησης με διαβαθμίσεις, ως ‘όπλο’ ελέγχου του αντιληπτού μέγιστου φορτίου.

Οι ανακαλύψεις του -επί της φυσιολογίας της άσκησης και της καρδιολογίας- άλλαξαν το πώς ασκείται η καρδιολογία, με τον Bruce να περνάει στην ιστορία ως “ο πατέρας της καρδιολογίας της άσκησης”.

Η πρώτη δημοσίευση επί δοκιμής για την αξιολόγηση της καρδιακής λειτουργίας, μέσω της άσκησης, έγινε το 1949.

Αφορούσε τεστ ενός σταδίου (ένα επίπεδο σε διάδρομο γυμναστικής), με τον Bruce να αναλύει λεπτό προς λεπτό τις αλλαγές στην κυκλοφορική και αναπνευστική λειτουργία ενηλίκων που δεν είχαν πρόβλημα υγείας.

Η δεύτερη είχε δυο στάδια, η τρίτη τρία και τότε κατάλαβε πως τα πολλαπλά στάδια είχαν πλεονεκτήματα που ήταν άγνωστα έως τότε. Το επόμενο βήμα ήταν να πειράζει την ταχύτητα και την κλίση.

Το 1950 ο Bruce μετακόμισε στο Σιάτλ, καθώς έγινε ομότιμος καθηγητής καρδιολογίας στην ιατρική σχολή του University of Washington. Τότε ανέπτυξε το ενδιαφέρον για τη χρήση υπολογιστών στην καρδιολογία -ίδρυσε σχετικό τομέα στο τμήμα του.

Εκεί τροποποίησε τις δοκιμές του, περιλαμβάνοντας στο τεστ και τέταρτο -προοδευτικό- στάδιο.

Το 1963 συνέλαβε και επικύρωσε το πρωτόκολλο άσκησης πολλαπλών σταδίων. Μετά χρησιμοποίησε εκτεταμένη βάση δεδομένων, για την ανάπτυξη κανονικών προτύπων με βάση την ηλικία, το φύλο και το συνηθισμένο πρότυπο δραστηριότητας.

Έτσι ‘γεννήθηκε’ το Bruce Protocol, με τον δημιουργό του να λέει ότι μπορούσε να ανιχνεύσει ενδεικτικά σημάδια καταστάσεων -όπως η στηθάγχη, η ανάπτυξη πόνου στο στήθος ή δυσφορίας λόγω στεφανιαίας νόσου, προηγούμενη καρδιακή προσβολή ή κοιλιακό ανεύρυσμα.

“Δεν θα αγοράζατε ποτέ ένα μεταχειρισμένο αυτοκίνητο χωρίς να το κάνετε μια βόλτα και να δείτε την απόδοση του κινητήρα, ενώ είναι το όχημα σε λειτουργία. Το ίδιο ισχύει στην αξιολόγηση της λειτουργίας της καρδιάς”.

Η διάρκεια της άσκησης έγινε η κύρια μέτρηση που στο μυαλό του επιστήμονα, μπορούσε να εκτιμήσει αυτό που είχε ονομάσει ως “λειτουργική αερόβια βλάβη”.

Το σκεπτικό του ήταν διαφορετικό από αυτό που ζούμε σήμερα και εστιάζει στα όσα αποκαλύπτει η καταγραφή ηλεκτρικής δραστηριότητας της καρδιάς, κατά τη διάρκεια της άσκησης.

Ο Bruce εστίαζε στην απόδοση της άσκησης και στις αλλαγές του καρδιακού ρυθμού και της αρτηριακής πίεσης, σε συνδυασμό με την στοχευμένη εξέταση του ασθενούς, κατά τη διάρκεια του τεστ και αμέσως μετά το τέλος του.

Σε κάθε περίπτωση, το Bruce Protocol (το οποίο έφτιαξε με τον Κινέζο συνάδελφο του, Paul Yu) των επτά, τρίλεπτων, σταδίων έγινε το κλινικό πρότυπο στην καρδιολογία με ευρεία αναγνώριση.

Ο εκ των ιδρυτικών μελών και πρόεδρος της Association of University Cardiologists (Ένωση Πανεπιστημιακών Καρδιολόγων), ήταν και μεταξύ αυτών που ‘έφτιαξαν’ το πρόγραμμα Seattle Heart Watch (το 1971), που ανέπτυξε βάση δεδομένων με αποτελέσματα από +10.000 άτομα που έκαναν τεστ κοπώσεως μια δεκαετία.

Ο πρωταγωνιστής της ιστορίας δεν ήταν μόνο λόγια -ως προς τη σημασία της άσκησης στην υγεία. Απολάμβανε υγιεινό τρόπο ζωής και περπατούσε κάθε μέρα 1.6 χιλιόμετρα, μαζί με τη σύζυγο του, έως το θάνατο του. Άφησε την τελευταία του πνοή στα 87, μετά 13 χρόνια μάχης με τη χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία.

ΤΟ ΣΚΕΠΤΙΚΟ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΟ ΤΕΣΤ

Σύμφωνα με το αρχικό Bruce Protocol, ο ασθενής περπατά σε ανηφορικό διάδρομο σε μια διαβαθμισμένη δοκιμασία άσκησης -φορώντας ηλεκτρόδια στο στήθος, για την παρακολούθηση των καρδιακών σημάτων.

Κάθε 3 λεπτά η ταχύτητα και η κλίση του διαδρόμου αυξάνονται.

Υπάρχουν 7 τέτοια στάδια.

Συνήθως είναι οι αθλητές μεγάλων αποστάσεων αυτοί που ολοκληρώνουν και τα 7 στάδια.

Στο τροποποιημένο -σημερινό- Bruce Protocol ο διάδρομος είναι αρχικά οριζόντιος (και όχι ανηφορικός), με τις αλλαγές των πρώτων σταδίων να αφορούν μόνο την κλίση του διαδρόμου.

Καθώς αυξάνονται η κλίση και η ταχύτητα, όταν υπάρχει πρόβλημα, εμφανίζεται στην οθόνη του γιατρού. Επίσης, χρησιμοποιείται νεότερη τεχνολογία -ανάλυση με υπερήχους που βοηθούν στις πιο ακριβείς διαγνώσεις.

Η εξέλιξη ‘πάτησε’ πάνω στην έμπνευση του Bruce: αν δεν υπάρχουν οριστικά αποτελέσματα από το τεστ κοπώσεως ή είναι αδύνατη η συμβατική εξέταση, λόγω αρρυθμίας ή εγκεφαλικού επεισοδίου ή πνευμονικής νόσου (κ.α.) ακολουθεί πυρηνικό τεστ κοπώσεως.

Ο ασθενής ανεβαίνει πάλι, στο διάδρομο, αλλά οι οι εικόνες συνήθως λαμβάνονται με τομογραφία εκπομπής φωτονίου (SPECT): μια κάμερα που καταγράφει εικόνες ακτίνων Χ, περιβάλλει την καρδιά και τη φωτογραφίζει από διάφορες γωνίες. Υπολογιστής ‘παίρνει’ αυτές τις πληροφορίες και ‘δίνει’ μια πιο λεπτομερή εικόνα της καρδιάς.

Πηγή: news247.gr

Στην Ελλάδα των πολιτικών της «ατομικής ευθύνης» της κυβέρνησης Μητσοτάκη το ένα τραγικό ρεκόρ διαδέχεται το άλλο. Η χώρα έρχεται..

Στην Ελλάδα των πολιτικών της «ατομικής ευθύνης» της κυβέρνησης Μητσοτάκη το ένα τραγικό ρεκόρ διαδέχεται το άλλο. Η χώρα έρχεται πρώτη σε κρούσματα κορωνοϊού και δεύτερη σε θανάτους μεταξύ 30 ευρωπαϊκών χωρών, όπως δείχνουν τα τελευταία στοιχεία του Ευρωπαϊκού Κέντρου Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (ECDC).

Το δεκαπενθήμερο που τέλειωσε στις 24 Νοεμβρίου η Ελλάδα κατέγραψε 25 θανάτους ανά εκατομμύριο πληθυσμού και έρχεται έτσι δεύτερη μετά τη Φινλανδία που ανέφερε 37,8 θανάτους ανά εκατομμύριο.

Το ποσοστό των πολιτών που χάνουν τη ζωή τους από Covid-19 είναι έτσι υπερτριπλάσιο στην Ελλάδα σε σχέση με τον μέσο όρο των 7,3 θανάτων στις 30 χώρες του Ευρωπαϊκού Οικονομικού Χώρου (ΕΕ συν Ισλανδία, Λιχτενστάιν και Νορβηγία).

Η Ελλάδα έχει και τη θλιβερή πρωτιά σε κρούσματα με 758,5 νέες λοιμώξεις ανά 100.000 κατοίκους, πολύ πάνω από την Αυστρία που έρχεται δεύτερη με 580,4.

Την ίδια περίοδο, ο μέσος όρος των 30 χωρών ήταν σχεδόν τρεις φορές μικρότερος σε σχέση με την Ελλάδα στα 280,3 κρούσματα ανά 100.000 πληθυσμού.

Η Ελλάδα έρχεται πρώτη σε κρούσματα και στην πιο ευάλωτη ηλικιακή ομάδα των 65 ετών και άνω, έχοντας καταγράψει στο 15ήμερο 946,6 νέες λοιμώξεις ανά 100.000, συγκριτικά με τον μέσο όρο των 392,6 κρουσμάτων.

Το δεκαπενθήμερο που έληξε στις 12 Δεκεμβρίου η Ελλάδα ανέφερε 120,10 θανάτους από κοροναϊό ανά εκατομμύριο πληθυσμού, συγκριτικά με τον μέσο όρο των 58,87 θανάτων στον Ευρωπαϊκό Οικονομικό Χώρο, δηλαδή τις χώρες της ΕΕ συν την Ισλανδία, το Λιχτενστάιν και τη Νορβηγία.

Η πορεία των κρουσμάτων και των θανάτων από την αρχή της πανδημίας παρουσιάζεται στο παρακάτω γράφημα του Our World In Data, υπηρεσία στατιστικών δεδομένων με έδρα το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Στην Ελλάδα, το απόλυτο ρεκόρ θνησιμότητας καταγράφηκε στη διάρκεια του φονικού Νοεμβρίου του 2021, όταν καταγράφηκαν σε δύο εβδομάδες 133 θάνατοι ανά εκατομμύριο κατοίκων.

Πηγή: imerodromos.gr

Το πιο βρώμικο μυστικό της Ευρώπης — ένα που την αποτρέπει από τη σοβαρή και γρήγορη αντιμετώπιση της κλιματικής εκτάκτου ανάγκης — δεν συζητείται αυτή την εβδομάδα στην COP27, τη συνδιάσκεψη των Ηνωμένων Εθνών για την κλιματική αλλαγή που φιλοξενείται στην Αίγυπτο.

Η αναφορά στη Συνθήκη για τον Χάρτη Ενέργειας θα αποκάλυπτε πόσο μακριά βρίσκονται τα δυτικά κράτη, οι μεγαλύτεροι ρυπαντές αερίων του θερμοκηπίου, από το να είναι σε θέση να περικόψουν τις εκπομπές άνθρακα στο μισό μέχρι το 2030. Μια τέτοια αποτυχία θα έθετε τον κόσμο σε πορεία για καταστροφική παγκόσμια υπερθέρμανση πάνω από τους 1,5 °C.

Οποιεσδήποτε μεγαλεπήβολες δηλώσεις κι αν εκδώσουν καθώς το συνέδριο στο Σαρμ ελ-Σεΐχ ολοκληρώνεται αυτή την εβδομάδα, στην πραγματικότητα τα Ευρωπαϊκά κράτη ουσιαστικά έχουν δέσει τα χέρια τους για το προβλέψιμο μέλλον επικυρώνοντας τη Συνθήκη αυτή πίσω στη δεκαετία του 1990. Εάν προσπαθήσουν να περικόψουν τις εκπομπές, θα θέσουν στους εαυτούς τους ένα τεράστιο οικονομικό βάρος.

Η Ευρώπη θα προτιμούσε να μην παραδεχτεί ότι έθεσε εαυτόν δέσμιο των υπερεθνικών εταιρειών ενέργειας. Οι εταιρείες μπορούν να εκβιάζουν τα κράτη-μέλη (της Συνθήκης) για αποζημιώσεις, αποθαρρύνοντας τις ευρωπαϊκές προσπάθειες για σημαντική αλλαγή των ενεργειακών πολιτικών για τουλάχιστον τις επόμενες δύο δεκαετίες.

Οι όροι της Συνθήκης βοηθούν να εξηγηθεί το γιατί, παρά τα χρόνια κλιματικών δεσμεύσεων, οι τελευταίες έρευνες δείχνουν πως οι εκπομπές ορυκτών καυσίμων θα φτάσουν σε ύψη-ρεκόρ μέχρι το τέλος του έτους.

Ο Αντόνιο Γκουτέρες, γενικός γραμματέας του ΟΗΕ, είπε στους ηγέτες του πλανήτη στην COP27: «Είμαστε σε μία λεωφόρο προς την κλιματική κόλαση με το πόδι στο γκάζι. Ο πλανήτης μας φτάνει γρήγορα σε σημεία καμπής που θα κάνουν το κλιματικό χάος μη αναστρέψιμο».

Η Συνθήκη για τον Χάρτη Ενέργειας είναι ένας από τους κύριους παράγοντες που προωθούν την Ευρώπη σε αυτή τη λεωφόρο.

Η επιπλέον αποθάρρυνση της Ευρώπης από τη δημόσια αναφορά στα προβλήματα με τη Συνθήκη Ενέργειας, προέρχεται από το γεγονός ότι θα τόνιζε τις εντάσεις για την ενεργειακή πολιτική με τη Ρωσία, που βρίσκονται στη ρίζα του τρέχοντος πολέμου στην Ουκρανία.

Θα μπορούσε ακόμα να δώσει ένα κρίσιμο κομμάτι του παζλ στην προσπάθεια κατανόησης του ποιος βρέθηκε πίσω από το σαμποτάζ στους δύο αγωγούς του Nord Stream που παρείχαν ρωσικό αέριο απευθείας στη Γερμανία — και γιατί. Οι αγωγοί ανατινάχτηκαν από άγνωστους τον Οκτώβριο.

Αντ’ αυτού, συνεχίζει να υπάρχει μία συνωμοσία σιωπής για τη Συνθήκη Ενέργειας και τις επιπτώσεις της. Η αποτυχία προώθησης της κατάργησής της στην COP27 θα υπονομεύσει οποιεσδήποτε δηλώσεις προόδου για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης.

Κρυφά δικαστήρια

Η Συνθήκη για τον Χάρτη Ενέργειας δημιουργήθηκε λίγο μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991. Οι εταιρείες ενέργειας πίεσαν για την υιοθέτησή της για να σιγουρέψουν τις μακροχρόνιες επενδύσεις τους στην εκμετάλλευση των πηγών ορυκτών καυσίμων στην πρώην Σοβιετική Ένωση, στην περίπτωση που τα νέα ανεξάρτητα κράτη θα επιθυμούσαν αργότερα να θέσουν τις βιομηχανίες τους ξανά υπό δημόσια ιδιοκτησία.

Δόθηκε στις εταιρείες το δικαίωμα να μηνύσουν οποιοδήποτε μέλος της Συνθήκης που θα άλλαζε την ενεργειακή του πολιτική με τρόπο που θα ζημίωνε τα κέρδη τους. Ακόμα κι αν τα κράτη αποχωρήσουν από τη Συνθήκη, μία ρήτρα λήξης τα κάνει υπεύθυνα για αιτήματα ζημίας για επιπλέον 20 χρόνια. Οι ακροάσεις των αιτημάτων γίνονται μυστικά σε ειδικά διεθνή δικαστήρια.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση και μεμονωμένα τα κράτη-μέλη της, συμπεριλαμβανόμενου του ΗΒ, είναι ανάμεσα στα περισσότερα από 50 κράτη που έχουν επικυρώσει τη Συνθήκη. Έχει υπάρξει αυξανόμενη ανησυχία στην Ευρώπη, βέβαια, για την επίδρασή της στα σχέδια της ηπείρου για μια πράσινη μετάβαση. Η Ιταλία αποχώρησε το 2015 και, σε μία μεγάλη εξέλιξη, η Γερμανία ανακοίνωσε την περασμένη εβδομάδα ότι επιθυμεί επίσης να αποχωρήσει. Η Ισπανία, η Γαλλία, η Πολωνία και η Ολλανδία έχουν επίσης απειλήσει να ακολουθήσουν.

Στα υπόλοιπα μέλη της Συνθήκης ανήκουν η Τουρκία, η Ιαπωνία και κράτη της Κεντρικής Ασίας.

Παρά τα προφανή της μειονεκτήματα, η Συνθήκη προωθείται επιθετικά στην Αφρική, τη Μέση Ανατολή, τη Λατινική Αμερική και την Ασία, με την υπόσχεση νέων επενδύσεων ενέργειας. Από τη στιγμή που αυτές οι χώρες γίνουν μέλη της Συνθήκης, θα γίνει πολύ δυσκολότερο να μειωθούν εκεί οι εκπομπές άνθρακα.

Οι ΗΠΑ είναι παρατηρητής στη Συνθήκη, αλλά δεν υπόκεινται στους όρους της. Η Ρωσία την έχει υπογράψει αλλά δεν την επικύρωσε ποτέ — εντούτοις οι διαιτητές σε ένα ειδικό δικαστήριο αποφάνθηκαν ότι υπόκειται σε αυτήν.

Αγωγές αποζημίωσης

Παρά το γεγονός πως η Συνθήκη αποτελεί την κληρονομιά της έλλειψης εμπιστοσύνης που προερχόταν από τον Ψυχρό Πόλεμο, οι εταιρείες ενέργειας έχουν βρει νέες χρήσεις για αυτήν τα τελευταία χρόνια, ως εργαλείο για να εμποδίσουν τις «πράσινες» προσπάθειες της Ευρώπης. Τα κράτη αντιμετωπίζουν ένα άγριο δίλημμα: είτε υποκύπτουν στο εταιρικό μπούλινγκ και εμμένουν με τα ορυκτά καύσιμα, ή αντιμετωπίζουν τεράστιες αγωγές αποζημίωσης, που αποτιμούνται σε εκατοντάδες δισεκατομμύρια λίρες, διότι μετακινήθηκαν προς ανανεώσιμες πηγές ενέργειας.

Ακόμα και η κίνηση προς τις ΑΠΕ από την Ευρώπη ενέχει τεράστια ρίσκα υπό τη Συνθήκη, καθώς η επιστήμη γύρω από την πράσινη ενέργεια συνεχώς εξελίσσεται και οι ρυθμίσεις αλλάζουν μαζί της. Οποιαδήποτε αλλαγή στην ενεργειακή πολιτική ρισκάρει την ενεργοποίηση ενός κύματος αγωγών αποζημίωσης.

Εάν, για παράδειγμα, ο πρώην ηγέτης των Εργατικών της Βρετανίας Τζέρεμι Κόρμπιν είχε κερδίσει τις γενικές εκλογές του 2019, η κυβέρνησή του θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπη με μια σειρά συντριπτικών αιτημάτων ζημίας, εάν εφάρμοζε την προγραμματική της δέσμευση για εθνικοποίηση του τομέα ενέργειας του ΗΒ.

Παρομοίως, τα κράτη θα μπορούσαν να μηνυθούν εάν προσπαθήσουν να μειώσουν την ενεργειακή φτώχεια ή να επιβάλλουν φόρους στα έκτακτα κέρδη της ενέργειας.

Οι ανησυχίες για τη δυνατότητα της Ευρώπης να φτάσει τους στόχους που τέθηκαν στη Συμφωνία του Παρισιού το 2015 — που σχεδιάστηκαν ώστε να περιορίσουν την υπερθέρμανση στους 1,5 °C — έχουν μεγαλώσει καθώς οι εταιρείες ορυκτών καυσίμων έχουν κερδίσει μια σειρά από νίκες στα ειδικά δικαστήρια της Συνθήκης.

Ανάμεσα στις χώρες που έχουν χτυπηθεί περισσότερο είναι η Ισπανία, που ήδη αντιμετωπίζει αιτήματα ζημίας 10 δισ. ευρώ. Η Ολλανδία έχει ρισκάρει μια νομική αντίδραση για τα σχέδιά της να καταργήσει σταδιακά το κάρβουνο. Και η Ιταλία, ακόμα κι αν βρίσκεται εκτός της Συνθήκης, έχει μηνυθεί υπό τη ρήτρα λήξης για την απαγόρευση εξόρυξης αερίου και πετρελαίου στην Αδριατική. Τον Αύγουστο, ένα ειδικό δικαστήριο επιδίκασε αποζημιώσεις 210 εκατ. λιρών στη βρετανική εταιρεία πετρελαίου Rockhopper, για τις «πράσινες» κινήσεις της Ιταλίας.

Η Ρωσία βρίσκεται αντιμέτωπη με μια σειρά από υποθέσεις που θα μπορούσαν να της κοστίσουν 50 δισ. δολάρια — το αντίστοιχο του ΑΕΠ της Σλοβενίας.

Μια μελέτη από το 2020 υπολόγισε πως οι συνολικές επενδύσεις ενέργειας που προστατεύονται από τη Συνθήκη φτάνουν περίπου στο ύψος των 1,3 τρισ. ευρώ — πολύ πάνω από τα 630 δισ. δολάρια που υπολογίζεται ότι έχουν επενδυθεί παγκοσμίως στην κλιματική δράση το 2020. Οι πιθανές αιτήσεις αποζημίωσης θα συνεχίσουν να μεγαλώνουν υπό τη Συνθήκη, και οι ζημίες θα πρέπει να πληρωθούν επιπρόσθετα στα όποια έξοδα για ΑΠΕ.

Θα ήταν δύσκολο να αρνηθεί κανείς ότι αυτά τα αστρονομικά ποσά αποζημίωσης δημιουργούν ένα αποφασιστικό «ρυθμιστικό πάγωμα», αποθαρρύνοντας τις κυβερνήσεις από τη σταδιακή κατάργηση των ορυκτών καυσίμων και την αλλαγή σε ανανεώσιμες υπό τον φόβο των μηνύσεων.

Οι εταιρείες ενέργειας σπεύδουν να γεμίσουν το κενό. Νέα έρευνα βρήκε πως επεκτείνουν μαζικά την εξερεύνηση πρόσθετων πηγών ορυκτών καυσίμων, ξοδεύοντας 160 δισ. δολα΄ρια τα τελευταία δύο χρόνια.

Ο Διεθνής Οργανισμός Ενέργειας έχει προειδοποιήσει πως ο πλανήτης δεν μπορεί να αποφύγει την κλιματική καταστροφή εάν δεν υπάρξει αναστολή του ανοίγματος νέων πηγών πετρελαίου και αερίου.

Αυτό μπορεί να εξηγήσει γιατί υπάρχει αριθμός-ρεκόρ εκπροσώπων του λόμπι των ορυκτών καυσίμων στην COP27 — περισσότεροι από τις συνδυασμένες αποστολές των 10 κρατών που αντιμετωπίζουν τη μεγαλύτερη επίδραση της κλιματικής έκτακτης ανάγκης.

Στην συνεδρίαση της ΠΝΟ στις 25 Νοέμβρη 2022 ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ ανάμεσα στα προβλήματα που ανέδειξε ήταν και η πρόταση για την οργάνωση αγωνιστικής παρέμβασης στο Υπουργείο Εργασίας και κοινωνικής ασφάλισης με διεκδίκηση την αναδιανομή του αποθεματικού του ΕΛΟΕΝ στους δικαιούχους Ναυτεργάτες!

Για το ζήτημα αυτό έχει προηγηθεί έγγραφο της Ένωσης μας (δείτε εδώ) με το οποίο εκφράζουμε την έντονη αντίδραση μας στην άρνηση των Υπηρεσιών του Υπουργείου οι οποίες επικαλέστηκαν την έλλειψη ισολογισμού του ΝΑΤ για την υλοποίηση του δίκαιου αιτήματος!

Πρόκειται για αβάσιμο επιχείρημα αφού η μη κατάρτιση ισολογισμού ΝΑΤ (ΕΦΚΑ) είναι στην αρμοδιότητα του ανωτέρου Υπουργείου! Προφανώς υπεύθυνο και υπόλογο για αυτή την απαράδεκτη κατάσταση είναι αποκλειστικά και μόνο το Υπουργείο Εργασίας!

Μετά από διαλογική συζήτηση η πρόταση της ΠΕΝΕΝ έγινε ομόφωνα αποδεκτή από την ΠΝΟ.

Στο πλαίσιο αυτό ακολούθως διατυπώσαμε με  γραπτή πρόταση μας η αγωνιστική παρέμβαση να γίνει στις 7 Δεκέμβρη μέρα Τετάρτη και ώρα 10:30 πμ έξω από το Υπουργείο Εργασίας.

Ταυτόχρονα προτείνουμε να υπάρχει σχετική ενημέρωση των Ναυτεργατών καθώς  και ενοικίαση λεωφορείου (από Πειραιά) για την μετακίνηση των συναδέλφων που θα πάρουν μέρος στην κινητοποίηση.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ