Ρεπορτάζ Αργυρώ Μαυρούλη 

Τρεις μήνες παράταση της ισχύος της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας αναμένεται να δώσει ο υπουργός Εργασίας Πάνος Σκουρλέτης με διάταξη που προωθεί στη Βουλή. Σύμφωνα με πληροφορίες, εντός των επόμενων ημερών η ηγεσία του υπουργείου θα διατηρήσει έως τις 30 Ιουνίου τον κατώτατο μισθό στο σημερινό ύψος, ώστε να δώσει χρόνο στους κοινωνικούς εταίρους να διαπραγματευτούν και να ξεκινήσουν οι διαδικασίες αύξησης του. 

Εν συνεχεία η ισχύς της ΕΓΣΕΕ, αλλά και των υπόλοιπων συμβάσεων, η μετενέργειά τους θα διευθετηθούν στο νομοσχέδιο που θα καταρτίσει το υπουργείο Εργασίας συνολικά για τις συμβάσεις. 

Όπως έχει επισημάνει πολλάκις ο κ. Σκουρλέτης το χρονικό διάστημα ισχύος μιας σύμβασης μετά την λήξη της (μετενέργεια) από τρεις μήνες που είναι σήμερα θα επανέλθει στους έξι μήνες όπως ίσχυε το 2010. 

Μετά την πάροδο του εξαμήνου, εάν δεν συμφωνήσουν εργοδότες και εργαζόμενοι, θα ξεκινάει η περίοδος της μετενέργειας, με την έννοια ότι όλοι οι όροι που ίσχυαν στη συλλογική σύμβαση, θα μεταφέρονται ως ατομικοί όροι του κάθε εργαζόμενου χωριστά.

Η ηγεσία του υπουργείου με την παράταση για ένα τρίμηνο της ΕΓΣΕΕ θέλει να αποφύγει των εκβιασμό των εργαζομένων από τους εργοδότες να υπογράψουν ατομικές συμβάσεις που δεν θα περιλαμβάνουν το επίδομα γάμου και θα οδηγήσουν σε μειώσεις μισθών περίπου 10%. 

Εν τω μεταξύ, απαντώντας σε ερώτηση του βουλευτή της ΝΔ Λευτέρη Αυγενάκη, ο υπουργός Εργασίας, με έγγραφό του, ξεκαθάρισε ότι στο προωθούμενο νομοσχέδιο για τις συλλογικές συμβάσεις, οι όροι της Εθνικής Γενικής Συλλογικής Σύμβασης, μισθολογικοί και μη, θα εφαρμόζονται επί όλων των εργαζομένων της χώρας, ανεξαρτήτως του χαρακτηρισμού τους ως «θεσμικοί» και «μισθολογικοί» και επανέλαβε ότι ο κατώτατος μισθός και το κατώτατο ημερομίσθιο θα αυξηθούν σταδιακά μέχρι το τέλος του 2016, οπότε και θα επανέλθουν στα επίπεδα των 751 ευρώ. 

Ο κ. Σκουρλέτης προανήγγειλε επίσης, ότι το νομοθετικό πλαίσιο των ευέλικτων μορφών εργασίας, όπως η εργασία εκ περιτροπής και η μερική απασχόληση θα επανεξεταστεί εκ του μηδενός, προκειμένου να αποφευχθούν οι διαπιστωθείσες καταχρήσεις και καταστρατηγήσεις. 

Πηγή: real.gr

Νίκος Μπογιόπουλος

Τα πέντε χρόνια που πέρασαν είχαμε:

    α)  Έναν πρωθυπουργό που πήγε στις Κάννες, του είπαν εκεί η Μέρκελ, οι «εταίροι» και οι εγχώριοι «σωτήρες» ότι η θητεία του έληξε πριν την ώρα της, εκείνος το δέχτηκε, παρέδωσε την κυβέρνηση και όλα αυτά …  θυμήθηκε να τα «καταγγείλει» μετά από 4 χρόνια μόνο και μόνο για να πάρει μερικά ψηφαλάκια και να μπει στη Βουλή…

    β) Έναν δεύτερο πρωθυπουργό, δοτό, που διορίστηκε από τους εγχώριους «σωτήρες» με μόνη του ιδιότητα ότι ήταν τραπεζίτης, εκλεκτός της ΕΚΤ, που συγκρότησε κυβέρνηση με κοινοβουλευτικό μανδύα τις ψήφους του ΠΑΣΟΚ, της ΝΔ και του ΛΑΟΣ, μόνο και μόνο για να παρθούν όλα εκείνα τα μέτρα που αφαιρούσαν το αίμα του λαού για να ποτίζονται οι γερμανικές, οι γαλλικές, οι ελληνικές και κάθε «εθνικότητας» τράπεζες… 

    γ) Έναν τρίτον πρωθυπουργό που έχτισε το αντιπολιτευτικό προφίλ του στην «αντιμνημονιακή» ρητορική, αλλά όταν έγινε πρωθυπουργός υπέγραψε επιστολές ότι τα Μνημόνια ήταν δικής του… «ιδιοκτησίας» και έφτασε να απολογηθεί ενώπιον της Μέρκελ για την προηγούμενη «αντιμνημονιακή» ρητορική του λέγοντας εκείνο το απίθανο «ουδείς αναμάρτητος»…

    δ) Τώρα μαθαίνουμε ότι είχαμε κι έναν υπουργό Οικονομικών, ο οποίος το διάστημα 2012 – 2014, όταν έξι εκατομμύρια Έλληνες βούλιαζαν στα Τάρταρα της φτώχειας και της ανέχειας, όταν το πολιτικό σύστημα μιλούσε στους Έλληνες για τον «πατριωτισμό των θυσιών», εκείνος φυγάδευε τα λεφτά του στο εξωτερικό, διότι φοβόταν ο καημένος μην τα χάσει λόγω της πολιτικής που εφαρμοζόταν στην Ελλάδα την οποία, όμως, οι υπόλοιποι Έλληνες έπρεπε να την υφίστανται σαν «πατριωτική»!   

    Αλήθεια – και χωρίς περιστροφές – αν όλα αυτά δεν αποτελούν αλάνθαστο μέτρο και αδιαφιλονίκητη απόδειξη για την «ποιότητα» της τάξης που κυβερνά αυτό τον τόπο, την ευτέλεια και ενίοτε την σαπίλα εκείνου που αποκαλείται αστικό πολιτικό σύστημα αυτής της χώρας, τότε τι είναι; 

    Υστερόγραφο: Και μη μας πει κανείς ότι όλα αυτά άλλαξαν μετά τις 25 Γενάρη. Τίποτα δεν άλλαξε και τίποτα δεν θα αλλάξει όσο την πολιτική εξουσία (που είναι κάτι πολύ ευρύτερο και βαθύτερο από την κυβερνητική εξουσία) θα συνεχίζει να την έχει εκείνη η τάξη που προκαλεί και στηρίζεται στην ευτέλεια και την σαπίλα. 

Νίκος Μπογιόπουλος

H εξαιρετικά… αντιφοροκλεπτική σκέψη του κ.Βαρουφάκη την οποία μετέφερε στους συναδέλφους του στο Eurogroup, να… καλωδιώνονται φοιτητές, οικιακές βοηθοί και τουρίστες, να μπαίνουν στα μαγαζιά και να λειτουργούν σαν φορολογικοί τουριστορουφιάνοι, φοιτητορουφιάνοι και νοικοκυρές-ρουφιάνοι του υπουργείου Οικονομικών, μας θύμισε μια παλιότερη παρεμφερή σκέψη. Είχε διατυπωθεί τον Γενάρη του 2013 στο δελτίο ειδήσεων του «Σκάι» από τον αξιότιμο κύριο Μπάμπη Παπαδημητρίου.

    Παραθέτουμε αυτούσιο το απόσπασμα από εκείνο το σχόλιο του εν λόγω περί της σπουδαιότητας της ύπαρξης καθώς και της ανάγκης παροχής προστασίας προς εκείνο το είδος ανθρώπου που ο ίδιος ο κύριος Μπάμπης το είχε αποκαλέσει... «φορολογικό καρφί»:

    «Καθυστερούμε συνεχώς στα πιο κρίσιμα πράγματα. Θα σου πω ένα. Πρέπει να γίνει το Μάρτη το τελευταίο μνημόνιο και είναι χαρακτηριστικό. Λέει ότι πρέπει να φτιαχτεί νομοθεσία που θα προστατεύει ποιον; Το καρφί. Το φορολογικό καρφί. Γιατί; Γιατί σε όλο τον κόσμο που έχουν προχωρήσει και λένε ότι κάτι καταφέρνουμε με τη φοροδιαφυγή, καλύτερο από εμάς. Τι γίνεται; Ο άνθρωπος που έχει να καταγγείλει είναι προστατευμένος. Και έτσι μπορεί να καταγγείλει τον συνεργάτη του (!), τον φίλο του (!!), τον αδερφό του (!!!) - τα θαυμαστικά, και λίγα είναι, είναι δικά μας - ακόμα και τον εξάδελφό του. Το λέω αυτό για τον Παπακωνσταντίνου. Άρα πρέπει να φτάσουμε σε αυτό το σημείο».

    Αυτή ήταν η άποψη του κυρίου Μπάμπη που δυστυχώς η αποτύπωσή της «χάνει» στο ηλεκτρονικό «χαρτί». Και τούτο γιατί είναι δύσκολο στο γραπτό λόγο να αποδοθεί πάντα όλο το εύρος του πάθους με το οποίο εκφράζεται κανείς στον προφορικό λόγο. Με άλλα λόγια θέλουμε να σημειώσουμε ότι τη στιγμή που ο Παπαδημητρίου έλεγε όσα διαβάσατε είχε ένα απαράμιλλο πάθος. Μια έντονη έξαψη. Ένα ιδιαίτερο λίγωμα. Ειδικά, μάλιστα, όταν αναφερόταν στη λέξη «καρφί»...

    Εκεί δε που η διακύμανση στον τόνο της φωνής του δεν άφηνε κανένα περιθώριο παρερμηνείας για την ιερή του πίστη ότι αν υπάρχει «άνθρωπος - σύμβολο» στην εποχή μας αυτός δεν είναι παρά ο «άνθρωπος - καρφί», ήταν όταν σημείωνε πως «πρέπει» ο «άνθρωπος - καρφί» να προστατεύεται (κάτι σαν την Καρέτα - Καρέτα, δηλαδή), για να επιτελεί, ακριβώς, το θεάρεστο, «πατριωτικό» και νομοταγές έργο του. Δηλαδή... να καρφώνει τον συνεργάτη, τον φίλο, τον αδερφό του...

    Τότε ήταν, λοιπόν, που είχαμε ακούσει στο πλαίσιο του δημόσιου διαλόγου ότι το να καρφώνεις είναι ένα από τα βασικά ηθικά «προτερήματα - χαρίσματα» που πρέπει να διακρίνει κάποιον στο σύστημα που υπηρετεί ο κ. Παπαδημητρίου. Πράγμα που καμία – φυσικά - έκπληξη δε μας είχε προκαλέσει. Να όμως που τώρα η λογική του «φορορουφιάνου» επιστρέφει από τα… «Αριστερά».

    Ως εκ τούτου κι αφούο φορολογικός ρουφιανοτουρισμός αποτελεί πλέον «αριστερή» πρόταση, ας την δώσουμε τη σημασία που της «αξίζει». Τουτέστιν, ας προσπεράσουμε το ιλαρόν και φαιδρόν της συνταγής Βαρουφάκη για την πάταξη της φοροδιαφυγής, κι ας αναρωτηθούμε: Αν αποδεχτούμε ότι μια τέτοια πρακτική είναι «καλή», τότε γιατί να μην την επεκτείνουμε ως ηθικό πρότυπο και πέραν των φορολογικών ζητημάτων. Για παράδειγμα:

    Γιατί να μη μαθαίνουμε εξ απαλών ονύχων τα παιδιά να καρφώνουν τον «κακό» συμμαθητή τους στον διευθυντή; Γιατί να μην εισαχθεί διάταξη στο εργατικό δίκαιο να καρφώνει ο εργαζόμενος τον «κακό» εργαζόμενο στον εργοδότη; Γιατί να μην μπολιάσουμε τη συνείδηση των ανθρώπων με τον κανόνα ο γείτονας να καρφώνει τον «κακό» γείτονα στη δημοτική αστυνομία κ.ο.κ.; Γιατί, δηλαδή, να μπορεί μόνο ο «καλός» φορολογούμενος ή το τσιράκι της φορολογικής Αρχής να καρφώνει τον «κακό» φορολογούμενο και να μην μπορούν όλοι να τους καρφώνουν όλους και για οποιοδήποτε λόγο;!

    Φυσικά, εδώ τίθεται ένα ερώτημα: Ποιος είναι ο «καλός» και ποιος είναι ο «κακός»; Πώς ξέρουμε ότι σε ένα καθεστώς νομιμοποιημένης σπιουνιάς δεν θα έχουμε το φαινόμενο που έλεγε ο Ρασούλης: «Κακοί ντυθήκανε καλοί, κάνουν πως "μπεμπενίζουν"»...

    Σε αυτό το λεπτό ζήτημα, αγαπητοί συνέλληνες, ένας ήταν ανέκαθεν ο κριτής: Η Υπέρτατη Αρχή! Το διαχωρισμό μεταξύ «καλών καρφιών» και «κακών καρφωμένων και ρουφιανεμένων» τον διαφυλάσσει, τον εγγυάται και τον επιτελεί η Υπέρτατη Αρχή. Για παράδειγμα:

    Εφόσον η Υπέρτατη Αρχή είναι ο Μακάρθι, τότε «καλός» είναι ο καταδότης, εκείνος δηλαδή που καταδίδει συναδέλφους ή συνανθρώπους του στα όργανα του Μακαρθισμού (σ.σ.: και μη μας πει κανείς ότι αυτά δεν γίνονται στη Δημοκρατία, διότι Δημοκρατία είχαν στις ΗΠΑ επί Μακάρθι, όπως δημοκρατία είχαμε και εδώ επί Μακρονήσου...).

    Παρομοίως, αν η Υπέρτατη Αρχή είναι ο Παττακός και ο Μακαρέζος τότε «καλός» είναι ο χαφιές της χούντας. Αν η Υπέρτατη Αρχή είναι η Γκεστάπο, τότε «καλό» καρφί είναι ο δοσίλογος και ο κουκουλοφόρος κ.ο.κ.

    Και τώρα – βουνότο δίκιο σας - θα πείτε: Μα τι σχέση έχουν όλα αυτά με την Αριστερά; Που κολλάνε τα περί Μπάμπη, τα περί Μακάρθι, τα περί χούντας κλπ; Ε, λοιπόν, καμία σχέση δεν έχουν! Αυτό ακριβώς λέμε και μείς! Αυτό φωνάζουμε! Ότι δεν έχουν καμία σχέση! Αυτό ακριβώς!

    Κι αυτός είναι ο λόγος που το «χοντρύναμε». Μπας και συνεννοηθούμε ότι υπάρχουν και όρια. Που δεν επιτρέπουν να ακολουθείται παντού η τακτική του «κρέας – ψάρι». Μπας και συνεννοηθούμε ότι:

    Με τέτοιες σαχλαμάρες όχι μόνο δεν πατάσσεται η φοροδιαφυγή, όχι μόνο δεν επέρχεται φορολογική δικαιοσύνη (θέμα στο οποίο θα αναφερθούμε σε επόμενο σημείωμα), αλλά εκείνο που γίνεται είναι να περνάει υποδόρια η λογική πως το κρατικώς επιδοτούμενο ρουφιανιλίκι μπορεί να έχει και «αριστερό» (!) - τάχα - πρόσημο.

    Αλλά, τόσο ο κ.Βαρουφάκης όσο και οι υπόλοιποι με αντίστοιχες «έξυπνες ιδέες» ας φροντίσουν να «ξεκαλωδιωθούν» γρήγορα απ’ αυτές. Οι λόγοι είναι απλοί. Πρώτος λόγος: Το ρουφιανιλίκι δεν είχε, δεν έχει και δεν θα έχει ποτέ (ποτέ!) ουδεμία σχέση με ό,τι είναι καταγεγραμμένο στη συνείδηση του λαού και στην Ιστορία αυτού του τόπου ως Αριστερά. Ου- δε-μί –α! Δεύτερος λόγος: Ουδείς τους έχει επιτρέψει να φορτώσουν τις τέτοιες «έξυπνες ιδέες» τους στην Αριστερά. 

πηγη: enikos.gr 

MΕΓΑΛΟ ΤΟ ΡΕΥΜΑ ΤΗΣ ΡΗΞΗΣ ΑΝΤΙ ΤΗΣ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ

Μεγάλο εμφανίζεται το ρεύμα αποδοχής της ρήξης ακόμα και αν χρειαστεί με επιστροφή της χώρας σε εθνικό νόμισμα, σύμφωνα με τις απαντήσεις που δίνουν οι ερωτώμενοι στην Πανελλαδική Πολιτική Ερευνα της Marc, το δεύτερο μέρος της οποίας παρουσιάζει σήμερα η «Εφημερίδα των Συντακτών».

Συγκεριμένα το 27,4% που πιστεύει ότι «πρέπει να οδηγηθούμε σε οριστική ρήξη, έστω και εάν αυτό σημαίνει επιστροφή στη δραχμή»*. Το 3% δεν απαντά. Το 57,8% των ψηφοφόρων του ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται να επιθυμεί  "έντιμο συμβιβασμό"*, ενώ το 38,9% ρήξη έστω και αν χρειαστεί η επιστροφή σε εθνικό νόμισμα. Τα μεγαλύτερα ποσοστά υπέρ του "έντιμου συμβιβασμού" καταγράφουν οι ψηφοφόροι της Ν.Δ.(94,4%), του ΠΑΣΟΚ (86,2%) και του Ποταμιού (84,4%), ενώ υπέρ της ρήξης εκείνοι της Χρυσής Αυγής (55,6%), του ΚΚΕ (52,1%) και των ΑΝ.ΕΛΛ. (46,3%).

Ο ένας στους δύο συμμετέχοντες (50,4%) εκτιμά ότι «είναι υπαρκτό το ενδεχόμενο χρεοκοπίας της Ελλάδας το επόμενο διάστημα», έναντι 45,5% που έχει αντίθετη άποψη, ενώ το 4,1% δεν απαντά. Υπέρ της πρώτης άποψης τάσσονται με σημαντικό ποσοστό (62,1%) οι νέοι 18-34 ετών, ενώ ως προς την κομματική τους τοποθέτηση «βλέπουν» χρεοκοπία το 77,8% των ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής, το 62,4% Αλλου Κόμματος,το 59,4% του Ποτάμιου, το 51,7% του ΠΑΣΟΚ, το 50% του ΚΚΕ, το 41,5% των ΑΝ. ΕΛΛ. και τo 32,6% του ΣΥΡΙΖΑ.

Στο θέμα της συγκρότησης εξεταστικής επιτροπής για το πώς φτάσαμε στο Μνημόνιο, το 84,2% δηλώνει ότι συμφωνεί, έναντι του 12,9% που διαφωνεί και του 2,9% που δεν εκφράζει άποψη. Τα υψηλότερα ποσοστά αφορούν τους ψηφοφόρους των ΑΝ. ΕΛΛ. (97,6%), του ΣΥΡΙΖΑ (94,1%) και του ΚΚΕ (89,4%).

Στο ερώτημα «πώς κρίνετε τη στάση της Αριστερής Πλατφόρμας του ΣΥΡΙΖΑ να καταψηφίσει στην Κ.Ε. την τετράμηνη παράταση της δανειακής σύμβασης;», το 61% του συνόλου των ψηφοφόρων απαντά «αρνητικά και μάλλον αρνητικά» και το 30,8% «θετικά και μάλλον θετικά». Στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ τα αντίστοιχα ποσοστά είναι 55,8% και 35.8%.

Σχετικά με το «εάν απειλείται η συνοχή της κυβέρνησης από τις διαφοροποιήσεις των στελεχών της Αριστερής Πλατφόρμας;», το 47,9% απαντά «ναι», το 44,4% «όχι», ενώ το 7,7% δεν εκφράζει άποψη.

Θετική και μάλλον θετική άποψη για τα προτεινόμενα μέτρα για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης έχει το 88,3%, ενώ αρνητική και μάλλον αρνητική το 9,9%. Δεν απαντά το 1,8%.

Στο επίμαχο θέμα της επανασύστασης της ΕΡΤ και της πρόσληψης των απολυμένων, το 52,3% έχει θετική και μάλλον θετική άποψη, ενώ το 43,2% αρνητική και μάλλον αρνητική. Το 4,5% δεν απαντά.

Θετική τοποθέτηση για τη ρύθμιση σχετικά με τις ληξιπρόθεσμες οφειλές έχει το 88,8%, ενώ για την προστασία της πρώτης κατοικίας από κατασχέσεις το 93,5%. Τέλος, σωστή χαρακτηρίζει την απόφαση του πρωθυπουργού να μη διατίθενται δωρεάν αυτοκίνητα στους βουλευτές το 94,7%. Το 4,8% τη βρίσκει λάθος και το 0,5% δεν απαντά.

*Εντός εισαγωγικών εμφανίζονται οι επιλογές για τους ερωτώμενους έτσι όπως παρουσιάζονταν στις ερωτήσεις της έρευνας.

ΤΑΥΤΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

Η έρευνα πραγματοποιήθηκε από την marc Α.Ε. - Αριθμός Μητρώου ΕΣΡ: 1 (ΕΝΑ)

ΕΝΤΟΛΕΑΣ: Εφημερίδα των Συντακτών

ΜΕΓΕΘΟΣ ΔΕΙΓΜΑΤΟΣ: 1.031 νοικοκυριά αντιπροσωπευτικής επιλογής.

ΧΡΟΝΙΚΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ: 03-05 Μαρτίου 2015.

ΠΕΡΙΟΧΗ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ: Πανελλαδική κάλυψη

ΜΕΘΟΔΟΣ ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑΣ: Πολυσταδιακή τυχαία δειγματοληψία με χρήση quota ως προς το φύλο, την ηλικία και τη γεωγραφική περιοχή.

ΜΕΘΟΔΟΣ ΣΥΛΛΟΓΗΣ ΣΤΟΙΧΕΙΩΝ: Τηλεφωνικές συνεντεύξεις βάσει ηλεκτρονικού ερωτηματολογίου.

ΣΤΑΘΜΙΣΗ: Έγινε στάθμιση με βάση τα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών του 2015. Η marc Α.Ε. είναι μέλος του ΣΕΔΕΑ, της ESOMAR, της WAP0R και τηρεί τον κανονισμό του ΠΕΣΣ και τους διεθνείς κώδικες δεοντολογίας για τη διεξαγωγή και δημοσιοποίηση ερευνών κοινής γνώμης.

ΠΗΓΗ: ISKRA.GR