Γράφει ο ΣΤΩΙΚΟΣ*

Όπως πολύ καλά κατάλαβε όλος ο κόσμος, η προεκλογική περίοδος εγκαινιάστηκε την Τετάρτη 5/8 με την επίσκεψη Τσίπρα στο υπουργείο Γεωργίας.

Καθόλου τυχαία επίσκεψη. Ο αγροτικός κόσμος βρίσκεται σε αναβρασμό, μετά την γνωστοποίηση των νέων σφαγιαστικών μέτρων που απαιτεί το κουαρτέτο των δανειστών και έχουν προαναγγείλει κινητοποιήσεις μεσσούντος του καλοκαιριού.

Οι εκπρόσωποι των ιμπεριαλιστών απαιτούν:

• Φορολόγηση των αγροτών με το καθεστώς του ελεύθερου επαγγελματία. Αυτό απλά σημαίνει ότι οι αγρότες θα τηρούν βιβλίο εσόδων εξόδων και θα φορολογούνται με συντελεστή 29% από το πρώτο ευρώ, ενώ θα ισχύει προκαταβολή φόρου 100%.
• Κατάργηση της επιστροφής μέρους του Ειδικού Φόρου Κατανάλωσης για το αγροτικό πετρέλαιο, καθώς και κατάργηση των επιστροφών ΦΠΑ.
• Τριπλασιασμός των ασφαλιστικών εισφορών στον ΟΓΑ.
• Κατάργηση της απαλλαγής από φόρο των επιδοτήσεων για ποσό έως 12.000 ευρώ.
• Μείωση στο μισό της επιδότησης του πετρελαίου θέρμανσης για τον προϋπολογισμό του 2016.
• Αύξηση της τιμής του αγροτικού ρεύματος.
• Αύξηση Φ.Π.Α αγροτικών εφοδίων στο 23% από 13%.
• Αύξηση του Φ.Π.Α συσκευασμένων αγροτικών προϊόντων στο 23%.

Πρόκειται για μέτρα προγραφής των μικρών και μεσαίων αγροτικών καλλιεργειών οι οποίες κυριολεκτικά θα σβήσουν από τον χάρτη, θα αφανιστούν.

Αυτός άλλωστε είναι και ο στόχος των μέτρων, δεδομένου ότι, παρά τις καταστρεπτικές συνέπειες της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής, με τους περιορισμούς που εισάγει στις καλλιέργειες, τις αθρόες εισαγωγές αγροτικών προϊόντων από τα τέσσερα σημεία του ορίζοντα και την καταλήστεψη του αγροτικού πληθυσμού από το εμπορικό κεφάλαιο, οι μικρές και μεσαίες αγροτικές εκμεταλλεύσεις, παρά τις απώλειες που εμφανίζουν από την άνιση μάχη που δίνουν, αντέχουν ακόμα.

Και επειδή το διαβρωτικό έργο των «δυνάμεων της αγοράς» πάνω στη μικρή και μεσαία αγροτική ιδιοκτησία, θα χρειαζόταν δεκαετίες για να ολοκληρωθεί, επέλεξαν να επιταχύνουν τις διαδικασίες συγκεντροποίησης του αγροτικού κεφαλαίου με μοχλό την άγρια φορολογική επιδρομή στο αγροτικό εισόδημα. Είναι προφανές, ότι αυτοί που θα αφανιστούν πρώτοι από τα εξοντωτικά αυτά μέτρα θα είναι οι φτωχοί και μεσαίοι αγρότες, ενώ οι μεγάλες αγροτικές εκμεταλλεύσεις, θα αγοράσουν μπιτ παρά την γη των χρεοκοπημένων φτωχών αγροτών.

Με αφορμή τις εξελίξεις αυτές, νομίζουμε ότι είναι χρήσιμο να αναδημοσιεύσουμε το άρθρο για την συγκέντρωση της αγροτικής γης τα έτη 2000 και 2010, που είχε δημοσιεύσει σε ανύποπτο χρόνο ο Εργατικός Αγώνας. Αν και τα στοιχεία αφορούν την περίοδο πριν το ξέσπασμα της οικονομικής κρίσης (για την ακρίβεια το πρώτο μνημόνιο υπογράφηκε στις 3 Μάη του 2010), είναι αρκετά ενδεικτικά για τις εξελίξεις που συντελούνται την τελευταία περίοδο στην αγροτική οικονομία.

ΕΠΙΤΑΧΥΝΕΤΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗΣ ΤΗΣ ΑΓΡΟΤΙΚΗΣ ΓΗΣ

Το 3,3% των μεγάλων αγροτικών νοικοκυριών (με ιδιοκτησία πάνω από 250 στρέμματα) κατείχε το 2010 το 31,2% της αγροτικής γης της χώρας, ενώ το υπόλοιπο 96,7% το 68,8%.

Τα στοιχεία αυτά είναι εντυπωσιακά, αν λάβουμε υπόψη ότι δέκα χρόνια πριν, το 2000, το 2,3% των μεγάλων αγροτικών νοικοκυριών με ιδιοκτησία πάνω από 250 στρέμματα, κατείχε το 24,6% της αγροτικής γης και το υπόλοιπο 97,7%( με ιδιοκτησία κάτω από 250 στρέμματα) το 75,4% της γης.

Μέσα δηλαδή στη δεκαετία 2000 – 2010, οι μεγάλες αγροτικές εκμεταλλεύσεις αυξήθηκαν κατά 1% και η ιδιοκτησία τους στην αγροτική γη, σημείωσε αύξηση 6,6%.

Η συγκέντρωση της καλλιεργούμενης γης στα χέρια λίγων μεγάλων αγροτικών εκμεταλλεύσεων, είναι αποτέλεσμα τόσο της εφαρμογής της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής της Ευρωπαϊκής Ενωσης, ή οποία ευνοεί προκλητικά την καπιταλιστική ανάπτυξη της γεωργίας σε βάρος της μικρής καλλιέργειας, όσο και της αθρόας προσέλευσης ξένων μεταναστών στην ελληνική επαρχία. Τα χαμηλά μεροκάματα των εργατών γης σε συνδυασμό με την μεγάλη προσφορά εργασίας, επιταχύνουν την ταξική διαφοροποίηση στον πρωτογενή τομέα της οικονομίας. Σε πάρα πολλές περιπτώσεις, έχουμε την κλασσική περίπτωση της καπιταλιστικής επιχείρησης, όπου ο εργοδότης – αγρότης, προσλαμβάνει με το μήνα ένα αριθμό εργατών γης. Στις περιπτώσεις αυτές η αντίθεση κεφαλαίου – εργασίας δεν έχει ευκαιριακό χαρακτήρα, αλλά παίρνει μόνιμα και σταθερά χαρακτηριστικά. Η εδραίωση του καπιταλισμού στη γεωργία, δεν θα ήταν τόσο γρήγορη και τόσο στέρεα, αν δεν υπήρχαν οι χιλιάδες μετανάστες, οι οποίοι με την εργασία τους σε καθημερινή βάση, αναπαράγουν το σύνολο των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής και στην ύπαιθρο.

Με δεδομένο ότι τα επόμενα χρόνια μεσολάβησε η οικονομική κρίση, αναμένεται, ότι τα φαινόμενα συγκεντροποίησης της αγροτικής γης στα χέρια λίγων μεγάλων αγροτικών εκμεταλλεύσεων, θα έχουν επιταχυνθεί περαιτέρω.

Ο Εργατικός Αγώνας, παρουσιάζει κατ΄ αποκλειστικότητα, τα στοιχεία της Εθνικής Στατιστικής Αρχής για την περίοδο 2000 – 2010, που καταδεικνύουν την ενίσχυση των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής στον αγροτικό τομέα της οικονομίας, όπου ξεχωρίζει μια μικρή ομάδα μεγάλων αγροτικών εκμεταλλεύσεων, οι οποίες προσεγγίζουν ή και εντάσσονται στους κόλπους στης αστικής τάξης της χώρας. Η ομάδα αυτή με την πάροδο του χρόνου, αυξάνει το μέγεθος της ιδιοκτησία της στη γη, σε βάρος των μεσαίων και μικρών αγροτών. Η τάση αυτή, η οποία στις συνθήκες του καπιταλισμού έχει χαρακτήρα νομοτέλειας, με την πάροδο του χρόνου θα ενισχύεται και θα εδραιώνεται.

Χαρακτηριστικό της περιόδου που εξετάζουμε, είναι, ότι μεταξύ του 2000 και του 2010, παρατηρείται μείωση, τόσο των αγροτικών εκμεταλλεύσεων, όσο και της καλλιεργούμενης γης. Ειδικότερα, το 2000 οι αγροτικές εκμεταλλεύσεις ανέρχονταν σε 817.059, ενώ το 2010 μειώθηκαν σε 716.823. Ο κατά 100.236 περιορισμός των αγροτικών εκμεταλλεύσεων, θα πρέπει να αποδοθεί στην καταστροφή της μικρής και μεσαίας αγροτικής ιδιοκτησίας, προς όφελος της μεγάλης, η οποία εμφανίζεται να αυξάνει τόσο τον αριθμό των κλήρων, όσο και την καλλιεργούμενη έκταση. Μείωση όμως εμφανίζει και ο αριθμός των καλλιεργούμενων εκτάσεων. Από 35,8 εκατομμύρια καλλιεργούμενα στρέμματα το 2000, το 2010, αυτά μειώθηκαν στα 34,8 εκατομμύρια στρέμματα.

ΟΙ ΦΤΩΧΟΙ ΑΓΡΟΤΕΣ

Στις αγροτικές εκμεταλλεύσεις με ιδιοκτησία γης κάτω από 250 στρέμματα, διακρίνουμε δύο υποομάδες: Τους φτωχούς αγρότες με ιδιοκτησία ως 50 στρέμματα γης. Οι τελευταίοι συνεχίζουν να αποτελούν την πολύ μεγάλη πλειοψηφία των αγροτών της χώρας, αν και στη δεκαετία εμφανίζουν απόλυτη μείωση. Ειδικότερα το 2000, 627.181 αγροτικά νοικοκυριά ή το 76,7% του συνόλου, με ιδιοκτησία ως 50 στρέμματα, κατείχαν 10,5 εκατομμύρια στρέμματα, ή το 29,2% του συνόλου.

Το 2010 τα φτωχά αγροτικά νοικοκυριά μειώθηκαν στα 550.975 ή το 77% του συνόλου (υπήρξε απόλυτη μείωση κατά 76.206 νοικοκυριά, αλλά επειδή σε απόλυτους αριθμούς μειώθηκε το σύνολο των αγροτικών νοικοκυριών, το ποσοστό παρέμεινε στα ίδια περίπου επίπεδα με το 2000), ενώ η ιδιοκτησία τους στη γη περιορίστηκε στα 8,9 εκατομμύρια στρέμματα που αντιστοιχεί στο 24,9% του συνόλου. Μειώθηκε δηλαδή κατά 1,6 εκατομμύρια στρέμματα και σε ποσοστό κατά 4,3%.

Η πολυπληθής αυτή ομάδα των φτωχών αγροτών, οποίοι βρίσκονται σε διαδικασία προλεταριοποίησης, αποτελούν φυσικό σύμμαχο της εργατικής τάξης στην πάλη για την εθνική ανεξαρτησία και τη σοσιαλιστική προοπτική της χώρας.

Η ΜΕΣΑΙΑ ΙΔΙΟΚΤΗΣΙΑ

Συρρίκνωση σε απόλυτα και σχετικά μεγέθη εμφανίζει και η μεσαία ιδιοκτησία (κάτοχοι γης από 50 έως 250 στρέμματα), αν και είναι εμφανές ότι μέσα στην υποομάδα αυτή υπάρχου μεγάλες ταξικές διαφοροποιήσεις με όσους είναι ποιο κοντά στα 50 στρέμματα να προσεγγίζουν την ομάδα των φτωχών αγροτών, ενώ όσοι είναι ποιο κοντά στα 250 στρέμματα προσεγγίζουν τους Έλληνες κουλάκους).

Ειδικότερα, από 170.861 νοικοκυριά το 2000, μειώθηκαν στα 142.329 το 2010, ή κατά 28.532 νοικοκυριά σε απόλυτα μεγέθη. Για τους λόγους που αναφέραμε πιο πάνω, η σχετική μείωση είναι ίση με μια ποσοστιαία μονάδας (από 20,9% στο 19,9% του συνόλου).

Το 2000, οι αγροτικές αυτές εκμεταλλεύσεις, κατείχαν 16,6 εκατομμύρια στρέμματα, ή το 46,4% του συνόλου, ενώ το 2010 η ιδιοκτησία μειώθηκε στα 14,2 εκατομμύρια στρέμματα, ή στο 40,9% του συνόλου. Έχουμε δηλαδή απόλυτη μείωση του αριθμού των καλλιεργούμενων στρεμμάτων κατά 2,4 εκατομμύρια, και σχετική μείωση κατά 5,5 ποσοστιαίες μονάδες.

Η ομάδα αυτή των αγροτών, βρίσκεται ανάμεσα στις δύο κυρίαρχες τάξεις, την αστική τάξη και το προλεταριάτο. Η πίεση που της ασκείται από την μεγάλη αστική τάξη, η οποία ισοδυναμεί με απώλεια ιδιοκτησίας και εισοδήματος, την φέρνει πιο κοντά στην εργατική τάξη και τους φτωχούς αγρότες, με τους οποίους μπορεί να αναπτύξει ευκαιριακές συμμαχίες για θέματα που αφορούν την ληστεία που υφίστανται από το μονοπωλιακό κεφάλαιο που τους προμηθεύει μέσα παραγωγής, γεωργικά εφόδια (σπόρους, φυτοφάρμακα), το εμπορικό κεφάλαιο και τις τράπεζες που αποσπούν μεγάλο μέρος της παραγόμενης υπεραξίας. Είναι όμως ασυνεπείς σύμμαχοι των εργατών και των φτωχών αγροτών, καθώς η θέση τους ως ιδιοκτήτες αγροτικής γης και μέσων παραγωγής, τους φέρνει πιο κοντά στην αστική τάξη, ενώ είναι εχθρικοί σε κάθε προοπτική εργατικής, σοσιαλιστικής εξουσίας.

Η ΑΣΤΙΚΗ ΤΑΞΗ ΤΟΥ ΧΩΡΙΟΥ.

Η ομάδα των αγροτών που καλλιεργεί περισσότερα από 250 στρέμματα ανά νοικοκυριό, είναι η μόνη η οποία εμφανίζει ποσοτική αύξηση, τόσο των μελών της, όσο και της καλλιεργούμενης έκτασης.

Ειδικότερα το 2000, 18.990 μεγάλα νοικοκυριά ή το 2,32% του συνόλου, κατείχαν 8,8 εκατομμύρια στρέμματα που αντιστοιχούσαν στο 24,6% της συνολικής καλλιεργούμενης έκτασης. Το 2010 τα νοικοκυριά αυτά αυξήθηκαν σε 23.519 (απόλυτη αύξηση 4.529) που αντιστοιχούσαν στο 3,28% του συνόλου των νοικοκυριών, ενώ η καλλιεργούμενη έκταση αυξήθηκε στα 10,85 εκατομμύρια στρέμματα, ή το 31,2% του συνόλου.

Ενδεικτικό της ταχύτητας της συγκέντρωσης γης που παρατηρείται την εξεταζόμενη περίοδο, αποτελεί και το ακόλουθο στοιχείο. Το 2000 οι αγρότες με περισσότερα από 1.000 στρέμματα, ανέρχονταν σε 925 και κατείχαν 1.616 χιλ. στρέμματα. Το 2010, η ομάδα αυτή των μεγάλων αγροτών αυξήθηκε εντυπωσιακά στους 1.498 και η κατοχή γης στα 2.506 χιλ. στρέμματα.

ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ

Από τα ίδια τα στοιχεία προκύπτει ότι υπάρχει θέμα επιβίωσης της μικρής και της μεσαίας αγροτικής ιδιοκτησίας, η οποία κινδυνεύει να απαλλοτριωθεί από την μεγάλη. Ειδικά οι μικροί αγρότες, δεν έχουν άλλο μέσο άμυνας από τη συμμαχία με τους εργάτες γης, αλλά και την εργατική τάξη των πόλεων. Είναι βέβαια κατανοητό, ότι η συμμαχία των μικρών αγροτών με τους αλλοδαπούς εργάτες γης, προσκρούει σε φυλετικές, εθνοτικές και θρησκευτικές αντιλήψεις, οι οποίες δρουν ενάντια στο ταξικό συμφέρον, τόσο των μικρών αγροτών, όσο και των ξένων εργατών γης.

Πρέπει να γίνει ευρύτερα κατανοητό, ότι οι φτωχοί αγρότες είτε θα συμμαχήσουν με την εργατική τάξη στην προοπτική κατάκτησης της εθνικής ανεξαρτησίας της χώρας και της σοσιαλιστικής επανάστασης, είτε θα οδηγηθούν σε βίαιη προλεταριοποίηση.

Είτε ο ενωμένος λαός θα απαλλοτριώσει την ιδιοκτησία της αστικής τάξης – και της μεγάλης αγροτικής ιδιοκτησίας – είτε η αστική τάξη θα απαλλοτριώσει την μικρή και μεσαία ιδιοκτησία.

Αυτό είναι το δίλλημα των ημερών.

Δεν χρειάζεται να το επισημάνουμε, ότι οι φτωχοί αγρότες μέσα στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, είναι από χέρι χαμένοι. Όλες οι πολιτικές της ΕΕ συντείνουν στην καταστροφή της μικρής και μεσαίας αγροτικής ιδιοκτησίας και την ενίσχυση της μεγάλης. Η δημιουργία του κοινωνικοπολιτικού μετώπου για την έξοδο της Ελλάδας από τη λυκοσυμμαχία του ευρωπαϊκού κεφαλαίου, προβάλλει σήμερα αναγκαία όσο ποτέ.

*Πηγή: http://ergatikosagwnas.gr

Σάββατο 8 Αυγούστου 2015

ΟΥΤΕ ΤΗ ΛΗΣΤΕΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΜΕ ΤΗΝ "BAD BANK" ΔΕΝ ΔΕΧΟΝΤΑΙ ΟΙ "ΘΕΣΜΟΙ"

Βορά στα κοράκια των funds θέλουν οι δανειστές τα «κόκκινα» δάνεια νοικοκυριών και επιχειρήσεων, απορρίπτοντας ακόμα και αυτήν την επιζήμια για τους φορολογούμενος πρόταση της κυβέρνησης για τη διαχείρισή των "κόκκινων" δανείων από φορέα στον οποίο θα συμμετείχαν  το δημόσιο και ιδιωτικά κεφάλαια.

Το σχέδιο για τη σύσταση εξειδικευμένης κρατικής εταιρείας διαχείρισης περιουσιακών στοιχείων (Asset Management Company ή SPV-όχημα ειδικού σκοπού), παρ' ότι επιζήμιο για τους πολίτες,  δεν γίνεται αποδεκτό από τους "θεσμούς", οι οποίοι -κυρίως το ευρωπαϊκό τους σκέλος- επιμένουν να ανοίξει πλέον διάπλατα ο δρόμος για απευθείας πωλήσεις δανείων από τις τράπεζες στους περιβόητους «επενδυτές της μιζέριας» -τα λεγόμενα distress funds- που εδώ και χρόνια πολιορκούν τις τράπεζες για να αποκτήσουν έναντι πινακίου φακής σπίτια, ξενοδοχεία και επιχειρήσεις.

Παρότι η συζήτηση μεταξύ της κυβέρνησης και του κουαρτέτου των δανειστών βρίσκεται ακόμη σε εξέλιξη και αναμένεται να κορυφωθεί την Παρασκευή (7/8), οι δανειστές δεν αναμένεται να κάνουν βήματα πίσω από την πρότασή τους να υιοθετηθεί στην Ελλάδα το μοντέλο της «εντός ισολογισμού» αντιμετώπισης των μη εξυπηρετούμενων δανείων.

Δηλαδή της ενεργητικής διαχείρισής τους από τις ίδιες τις τράπεζες, ώστε αφού γίνουν οι απαραίτητες τροποποιήσεις στο θεσμικό πλαίσιο, να μπορούν να πωλούν πακέτα μη εξυπηρετούμενων στεγαστικών, καταναλωτικών ή επιχειρηματικών δανείων απευθείας σε ιδιωτικά funds με στόχο να εξυγιάνουν τους ισολογισμούς τους.

Πρόκειται λίγο-πολύ για το ίδιο μοντέλο που είχε υιοθετήσει και η προηγούμενη κυβέρνηση κατά τις διαπραγματεύσεις με την τότε τρόικα, και το οποίο εφόσον υιοθετηθεί, θα αναβιώσει προσπάθειες εμπορίας «κόκκινων» δανείων όπως αυτές που είχαν επιχειρήσει πέρυσι η Alpha Bank με την Aktua και η Πειραιώς με την KKR, και θα ανοίξει τον δρόμο σε μαζικές εκποιήσεις και πλειστηριασμούς ακινήτων.

Με βάση αυτό το μοντέλο είχε ψηφιστεί ο -ανενεργός σήμερα- «νόμος Δένδια» για τα επιχειρηματικά δάνεια και είχε καταρτιστεί ο «Κώδικας Δεοντολογίας» των τραπεζών για τα δάνεια των νοικοκυριών που είχε επεξεργαστεί η Τράπεζα της Ελλάδος με οδηγίες για την ενεργητική διαχείριση των στεγαστικών και λοιπών δανείων.

Αντίθετες στη λύση αυτή είναι τόσο η κυβέρνηση όσο και οι διοικήσεις των τραπεζών, που δίνουν μάχη να πείσουν για την ανάγκη ίδρυσης εταιρείας διαχείρισης με τη συμμετοχή του Δημοσίου και ιδιωτικών κεφαλαίων, όπως συνέβη με τη NAMA της Ιρλανδίας (51% ιδιώτες και 49% κράτος) το 2009 και τη SAREB στην Ισπανία (55% ιδιώτες και 45% Δημόσιο), όπου πάντως, παρά την ύπαρξή τους, οι μαζικές εξώσεις πολιτών από τις κατοικίες τους δεν αποφεύχθηκαν.

Η κυβέρνηση προκρίνει τον ενδιάμεσο φορέα γιατί θεωρεί ότι με τον τρόπο αυτό θα μπορέσει να αντιμετωπίσει κυρίως τις κοινωνικές επιπτώσεις του δράματος των «κόκκινων» στεγαστικών και καταναλωτικών δανείων, και οι τράπεζες επειδή θεωρούν πως θα έχουν περισσότερα άμεσα οφέλη αν ξεφορτωθούν τα ζημιογόνα χαρτοφυλάκιά τους πουλώντας τα «ακριβότερα» και πιο γρήγορα σε έναν ενδιάμεσο φορέα με κρατική συμμετοχή, παρά στα «κοράκια» που πληρώνουν μόλις 6-10% επί της αξίας των δανείων.

ΠΛΕΟΝΕΚΤΗΜΑ ΣΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ

Ηδη οι αλλαγές στον Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας που δίνει πλεονέκτημα στις τράπεζες για τους πλειστηριασμούς και η προωθούμενη τροποποίηση του πτωχευτικού δικαίου, που επίσης θα διευκολύνει τις χρεοκοπίες επιχειρήσεων, αποτελούν βήματα τα οποία προετοιμάζουν το νέο τοπίο για την «ενεργητική διαχείριση» των δανείων.

Οι «αντιρρήσεις» των θεσμών και πρωτίστως της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας και της Ευρωπαϊκής Επιτροπής στην πρόταση δημιουργίας εξειδικευμένης εταιρείας διαχείρισης τύπου «Bad Bank» άπτονται τόσο του θεσμικού πλαισίου της Ε.Ε. όσο και διαδικαστικών ζητημάτων, ενώ συνδέονται άμεσα με το ελληνικό δημόσιο χρέος αλλά και με την πιθανότητα κουρέματος των καταθέσεων:

• Το σχέδιο για αμιγώς κρατική Bad Bank προσκρούει στον νόμο που ψηφίστηκε για τη «διάσωση εκ των έσω» των προβληματικών τραπεζών (bail-in). Αν το κράτος συνεισφέρει κεφάλαια για τη δημιουργία τέτοιου φορέα που θα αγοράσει τραπεζικά δάνεια, ενδέχεται να ενεργοποιηθεί η διαδικασία του bail-in που προβλέπει ότι πριν από κάθε κρατική βοήθεια σε τράπεζα πρέπει να κουρευτούν ομολογιούχοι, μέτοχοι και ανασφάλιστοι καταθέτες άνω των 100.000 ευρώ έως και του 8% των κεφαλαίων.
• Υπάρχει κίνδυνος επίσης ακόμη και αν η συμμετοχή του κράτους στον φορέα είναι μικρότερη του 51% (λ.χ 30-40%) αυτό να κριθεί από τις ευρωπαϊκές αρχές ανταγωνισμού έμμεση κρατική ενίσχυση.
• Ζήτημα εγείρεται και για το αν τα κεφάλαια που θα βάλει το κράτος ως συμμετοχή, θα προσμετρηθούν στο δημόσιο χρέος.
• Αμφισβητείται η δυνατότητα του Δημοσίου να οργανώσει γρήγορα (ουσιαστικά μέχρι το τέλος του έτους) τις υποδομές και τη λειτουργία ενός τέτοιου φορέα.

ΕΛΕΓΚΤΕΣ ΤΗΣ ΕΚΤ ΓΙΑ ΤΑ STRESS TESTS

Το αν θα υπάρξει ή όχι άμεσα συμφωνία για το μοντέλο διαχείρισης των «κόκκινων» δανείων που ξεπερνούν τα 80 δισ. ευρώ, θα κρίνει σε μεγάλο βαθμό και τις κεφαλαιακές ανάγκες των τραπεζών. Στην κυβέρνηση φοβούνται ότι πιθανόν οι απαιτήσεις που θα δείξουν τα stress tests θα είναι «αρκετά φουσκωμένες» σε πρόσθετα κεφάλαια, από τη στιγμή που επιλεγεί η λύση της διαχείρισης των δανείων αυτόνομα από τις τράπεζες, επειδή οι υποθέσεις που θα γίνουν είναι ότι οι τράπεζες δεν θα καταφέρουν να ανακτήσουν σημαντικά ποσά από τις πωλήσεις δανείων σε funds.

Ενδεικτικά ο υπουργός Οικονομίας Γ. Σταθάκης που χειρίζεται το θέμα των «κόκκινων» δανείων δήλωσε χθες ότι οι αποφάσεις για την ανακεφαλαιοποίηση θα πρέπει να συνδυαστούν χρονικά με αυτές για τα «κόκκινα» δάνεια καθώς, όπως είπε, τα δύο θέματα αλληλοεπηρεάζονται. Ωστόσο, κυβερνητικά στελέχη έλεγαν ότι οι συζητήσεις για το θέμα έχουν ακόμη πολύ δρόμο μπροστά τους.

Από την άλλη, πληροφορίες θέλουν την κυβέρνηση και τους δανειστές να έχουν συμφωνήσει ήδη στο μοντέλο ανακεφαλαιοποίησης των τραπεζών, απορρίπτοντας τη λύση της απευθείας χρηματοδότησης από τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας (ESM) καθώς αυτό θα σήμαινε πιθανότητα κούρεμα των ανασφάλιστων καταθέσεων (άνω των 100.000 ευρώ) και προκρίνοντας είτε το σενάριο νέας ανακεφαλαιοποίησης μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας είτε –σύμφωνα με κάποιες σκέψεις- μέσω του «υπερταμείου» αποκρατικοποιήσεων.

Η επικεφαλής του ενιαίου ευρωπαϊκού μηχανισμού εποπτείας των τραπεζών, Ντανιέλ Νουί, ανέφερε χθες σε επιστολή της ότι οι όποιες κεφαλαιακές ανάγκες ανακύψουν για τις ελληνικές τράπεζες θα μπορούσαν να καλυφθούν από το κονδύλι των 25 δισ. ευρώ το οποίο προβλέπεται να δοθεί μέσω του τρίτου προγράμματος για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.

Σε κάθε περίπτωση στόχος είναι οι όποιες ανάγκες αναδειχθούν από τις διαδικασίες ελέγχου της ποιότητας ενεργητικού που ήδη έχουν ξεκινήσει (σ.σ. σήμερα έρχονται στην Ελλάδα τα κλιμάκια της ΕΚΤ) και των stress tests που θα ακολουθήσουν, να καλυφθούν πριν τελειώσει το 2015 ώστε να περιοριστεί ο κίνδυνος κουρέματος των ανασφάλιστων καταθέσεων, δεδομένου ότι η ισχύς του σχετικού νόμου για τη «διάσωση εκ των έσω» στις τράπεζες ξεκινά από την 1η Ιανουαρίου 2016.

Βασική πηγή: "Εφημερίδα των Συντακτών" (6/8/15) με συντάκτη το Βασίλη Γεώργα.

Πέμπτη 6 Αυγούστου 2015

πηγη: iskra.gr

TO 83% ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΟΤΙ Ο ΣΥΡΙΖΑ ΕΓΚΑΤΕΛΕΙΨΕ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ ΤΟΥ ΤΗΙΝΚ ΤΑΝΚ "BRIDGINGEUROPE"* (22-24/7/15)

Η Iskra αναδημοσιεύει όπως πάντα χωρίς κρίσεις και σχόλια για την αντικειμενικότητα και την αξιοπιστία τους, ευρήματα από τη δημοσκόπηση της δεξαμενής σκέψης Bridging Europe η οποία πραγματοποιήθηκε στο διάστημα 22 με 24 Ιουλίου με τη μέθοδο των τηλεφωνικών συνεντεύξεων σε σταθμισμένο δείγμα 1.010 ατόμων Πανελλαδικά (Δείτε ολόκληρη την έρευνα στα αγγλικά ΕΔΩ).

Στην ερώτηση : "Κάτω από τις παρούσες συνθήκες, προτιμάτε να μείνει ή να φύγει η χώρα από την ευρωζώνη", το 36% απαντάει να φύγει, ένα 41% να μείνει, ενώ ένα 23% επιλέγει το δεν ξέρω/δεν απαντώ.

------

Όσον αφορά στην ερώτηση σχετικά με το αν πιστεύουν οι συμμετέχοντες "ότι ο ΣΥΡΙΖΑ εγκατέλειψε το προεκλογικό του πρόγραμμα", οι απαντήσεις είχαν ως εξής: ένα ποσοστό της τάξης του 83% θεωρεί πως το εγκατέλειψε, ένα 9% πως δεν το εγκατέλειψε, ενώ ένα 8% επέλεξε το δεν ξέρω/δεν απαντώ.

------

Στην ερώτηση : "Πιστεύετε ότι η συμφωνία διάσωσης , που τελικά υπεγράφη, μπορεί να βελτιώσει τις κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες;", στο σύνολο των ψηφοφόρων ένα 73% απαντάει όχι, ένα 8% απαντάει ναί και το 19% δεν ξέρω/δεν απαντώ.

Στους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ το ποσοστό του όχι αυξάνεται στο 82%, ενώ μόλις 7% απαντάει ναί και 11% επιλέγει το δεν ξέρω/δεν απαντώ.

------

Στην ερώτηση :"Είστε ικανοποιημένοι από την γενική εικόνα της κυβέρνησης ως τώρα;", Όχι απαντάει το 77%, ναί απαντάει 15% και 8% δεν ξέρω/δεν απαντώ.

-----

Στην ερώτηση : "Νιώθετε ότι η ελληνική κυβέρνηση συνθηκολόγησε στις απαιτήσεις των πιστωτών;". Ναί απαντάει το 76%, όχι απαντάει το 9% , ενώ 15% επιλέγει το δεν ξέρω/δεν απαντώ.

-----

Τέλος, στην ερώτηση : "Εάν γίνονταν εθνικές εκλογές σήμερα, ποιό κόμμα θα ψηφίζατε;":

Το 32% επιλέγει τον ΣΥΡΙΖΑ, το 18,6% ΝΔ, το 6,4% "Ποτάμι", το 5,9% Χ.Α., το 5,2% ΚΚΕ, το 4,1% ΑΝΕΛ, 3,0% ΠΑΣΟΚ, 4,2% άλλο κόμμα και 19,4% των ψηφοφόρων εμφανίζεται αναποφάσιστο.

* Να σημειώσουμε ότι η δημοσκόπηση του think tank "BRIDGINGEUROPE" δεν έτυχε στη χώρα μας καμμιάς δημοσιότητας και μάλλον όχι τυχαία, ενώ αξίζει να παρατηρήσουμε τη δημοσκοπική εκτόξευση της εξόδου από το ευρώ και την εντυπωσιακή καθίζηση της παραμονής στο ευρώ πολύ κάτω από το 50%!!!

Πέμπτη 6 Αυγούστου 2015

πηγη: iskra.gr

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΤΑΙΠΕΔ

Κυβέρνηση και εκπρόσωποι της «τερατόικα» συμφώνησαν για την τελική μορφή ενός νέου ΜΕΓΑ-ΤΑΙΠΕΔ. Πρόκειται για την γιγάντωση του ήδη υπάρχοντος ταμείου ιδιωτικοποιήσεων, του ΤΑΙΠΕΔ.

Το Ταμείο αυτό που θα έχει ως στόχο την εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, στην ουσία την παράδοση και εκποίηση της Ελλάδας. Σύμφωνα με πληροφορίες από τον ημερήσιο τύπο, αναμένεται να λάβει ως «προίκα» τα μελλοντικά έσοδα που θα προκύψουν από την εκμετάλλευση του ορυκτού και του φυσικού πλούτου της χώρας, όπως τα κοιτάσματα πετρελαίου και φυσικού αερίου, προκειμένου να ενισχύσει το «χαρτοφυλάκιό» του με περιουσιακά στοιχεία του Ελληνικού Δημοσίου συνολικής αξίας άνω των 50 δισ. ευρώ και να προχωρήσει το πρόγραμμα ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας.

Αυτό προκύπτει από τα βασικά σημεία της συμφωνίας μεταξύ της κυβέρνησης και των εκπροσώπων των δανειστών για τη δημιουργία του νέου Ταμείου εκποίησης των "ασημικών" της χώρας.

Το πρόγραμμα …. «αξιοποίησης» των περιουσιακών δικαιωμάτων του Δημοσίου προβλέπει τη συγκέντρωση και τη σταδιακή πώληση ακινήτων, μετοχών και υποδομών που ανήκουν στο Ελληνικό Δημόσιο, καθώς επίσης και την εκμίσθωση δικαιωμάτων χρήσης ή εκμετάλλευσης δημοσίων αγαθών σε βάθος 30ετίας με σκοπό τη συγκέντρωση εσόδων συνολικού ύψους άνω των 50 δισ. ευρώ, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν, σύμφωνα με την επίσημη εκδοχή, κατά το 50% ως εγγύηση για την ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών, κατά το 25% για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους και κατά το υπόλοιπο 25% για τη χρηματοδότηση επενδύσεων και την ανάπτυξη της οικονομίας.

Στελέχη της ριζοσπαστικής Αριστεράς εστίαζαν ιδιαίτερα στο καθόλα παράδοξο γεγονός ότι την ώρα που το νέο ΜΕΓΑ – ΤΑΙΠΕΔ αναλαμβάνει να ξεπουλήσει δημόσιες εταιρείες - πυλώνες ανάπτυξης για τη χώρα, ένα 25% από τα έσοδα του μπιρ-παρά ξεπουλήματος θα καταλήξουν σε χρηματοδότηση της ανάπτυξης της οικονομίας!

Τόνιζαν, δε, ότι όλα αυτά που παραδίδουν και εκποιούν τη χώρα δεν έχουν την παραμικρή επαφή με τις προεκλογικές εξαγγελίες της κυβέρνησης σχετικά με την αναδιάρθρωση του δημόσιου τομέα , την διατήρηση υπό δημόσια ιδιοκτησία εταιρειών και … «ασημικών» της χώρας και φυσικά την κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ!

Χαρακτηριστική , άλλωστε, είναι και η ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Πολιτών για την Κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ, στην οποία το νέο Ταμείο χαρακτηρίζεται ως Ταμείο Υφαρπαγής της Δημόσιας Περιουσίας και τονίζεται ότι αποτελεί δυσμενέστερη μετάλλαξη του ΤΑΙΠΕΔ.

Ολόκληρη η ανακοίνωση της Πρωτοβουλίας Πολιτών για την Κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ έχει ως εξής:

ΑΠΟ ΤΟ ΤΑΙΠΕΔ ΣΤΟ ΝΕΟ ΤΑΜΕΙΟ ΥΦΑΡΠΑΓΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΠΟΛΙΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ ΤΟΥ ΤΑΙΠΕΔ

Το νέο Τα­μείο Υφαρ­πα­γής της Δη­μό­σιας Πε­ριου­σί­ας (ΤΥΔΠ) απο­τε­λεί δυ­σμε­νέ­στε­ρη με­ταλ­λα­γή του γνω­στού ΤΑΙ­ΠΕΔ (Τα­μείο Αξιο­ποί­η­σης Ιδιω­τι­κής Πε­ριου­σί­ας του Δη­μο­σί­ου), το οποίο ιδρύ­θη­κε με τον μνη­μο­νια­κό νόμο 3986/2011, σε εφαρ­μο­γή του Με­σο­πρό­θε­σμου Πλαι­σί­ου Δη­μο­σιο­νο­μι­κής Στρα­τη­γι­κής 2012-2015, με σκοπό το προ­ϊ­όν της  δρα­στη­ριό­τη­τάς του να χρη­σι­μο­ποιεί­ται απο­κλει­στι­κά για την απο­πλη­ρω­μή του δη­μό­σιου χρέ­ους της χώρας (αρθ. 1  παρ. 2).

Σύμ­φω­να με τα στοι­χεία που είδαν το φως της δη­μο­σιό­τη­τας  σχε­τι­κά με τις ση­με­ρι­νές συμ­φω­νί­ες : Η Ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση δε­σμεύ­ε­ται να ανα­πτύ­ξει ένα ση­μα­ντι­κά ενι­σχυ­μέ­νο πρό­γραμ­μα ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων με βελ­τιω­μέ­νη δια­χεί­ρι­ση. Πο­λύ­τι­μα ελ­λη­νι­κά πε­ριου­σια­κά στοι­χεία θα με­τα­φερ­θούν σ’ ένα ανε­ξάρ­τη­το τα­μείο που θα ρευ­στο­ποιεί τα πε­ριου­σια­κά στοι­χεία μέσω ιδιω­τι­κο­ποι­ή­σε­ων και άλλων μέσων. Η ρευ­στο­ποί­η­ση των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων θα απο­τε­λέ­σει πηγή για την προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη απο­πλη­ρω­μή του νέου δα­νεί­ου από τον Ευ­ρω­παϊ­κό Μη­χα­νι­σμό Στή­ρι­ξης και θα πα­ρά­γει κατά τη διάρ­κεια ισχύ­ος του νέου δα­νεί­ου ένα σκο­πού­με­νο σύ­νο­λο 50 δις ευρώ, εκ των οποί­ων 25 δις θα χρη­σι­μο­ποι­η­θούν για την απο­πλη­ρω­μή της ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης τρα­πε­ζών και άλλων πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων και 50%  από κάθε ευρώ που απο­μέ­νει (π.χ. 50% των 25 δις €) θα χρη­σι­μο­ποι­η­θεί για τη μεί­ω­ση του χρέ­ους ως προς το ΑΕΠ, το δε υπό­λοι­πο θα χρη­σι­μο­ποι­η­θεί για επεν­δύ­σεις.

Αυτό το τα­μείο θα συ­στα­θεί στην Ελ­λά­δα και θα διοι­κεί­ται από τις ελ­λη­νι­κές αρχές υπό την επο­πτεία των αρ­μό­διων Ευ­ρω­παϊ­κών Θε­σμών. Σε συμ­φω­νία με τους Θε­σμούς και με βάση τις βέλ­τι­στες διε­θνείς πρα­κτι­κές, θα πρέ­πει να υιο­θε­τη­θεί ένα νο­μο­θε­τι­κό πλαί­σιο που θα δια­σφα­λί­ζει δια­φα­νείς δια­δι­κα­σί­ες και επαρ­κή τι­μο­λό­γη­ση της πώ­λη­σης των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων, σύμ­φω­να με τις αρχές και τα πρό­τυ­πα του ΟΟΣΑ για τη δια­χεί­ρι­ση των Κρα­τι­κών Επι­χει­ρή­σε­ων.

Α.  ΑΠΟ­ΤΙ­ΜΗ­ΣΗ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΤΑ­ΜΕΙΟΥ

Α1. Ενι­σχυ­μέ­νος έλεγ­χος δα­νει­στών

Το πιο επι­κίν­δυ­νο ση­μείο του νέου κύ­κλου επί­θε­σης των δα­νει­στών και της εφαρ­μο­γής των νέων συμ­φω­νιών αφορά στη λε­γό­με­νη αξιο­πι­στία, που δια­κη­ρύ­χθη­κε - χωρίς καμία δια­φο­ρο­ποί­η­ση - από το σύ­νο­λο των χωρών της ευ­ρω­ζώ­νης. Αξιο­πι­στία ση­μαί­νει ότι τα μέτρα θα εφαρ­μο­στούν απα­ρέ­γκλι­τα και γι’ αυτό η επο­πτεία των θε­σμών θα είναι αμεί­λι­κτη.

Αυτό στην πε­ρί­πτω­ση του νέου ΤΑΙ­ΠΕΔ εκ­φρά­στη­κε και με την αρ­χι­κή πρό­τα­ση για την έδρα του τα­μεί­ου στο Λου­ξεμ­βούρ­γο, που συμ­βο­λι­κά δια­μή­νυε σε κάθε κα­τεύ­θυν­ση το «ποιος κυ­βερ­νά αυτό τον τόπο». Το ση­με­ρι­νό ΤΑΙ­ΠΕΔ, για λό­γους γρα­φειο­κρα­τί­ας, κοι­νω­νι­κών αντι­στά­σε­ων και θε­σμι­κών εμπλο­κών, δεν είχε προ­χω­ρή­σει στο έργο του με ρυθ­μούς που θα επι­θυ­μού­σαν οι δα­νει­στές. Η νέα επι­τή­ρη­ση έχει σκοπό να πα­ρα­κάμ­ψει τις δυ­σλει­τουρ­γί­ες αυτές και να ορ­γα­νώ­σει την απε­λευ­θέ­ρω­ση της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας από βάρη, ώστε να προ­χω­ρή­σει απε­ρί­σπα­στα η εκ­ποί­η­σή της.

Α2. Πε­ριου­σια­κά στοι­χεία του κρά­τους αξίας 50 δις με­τα­φέ­ρο­νται στο νέο τα­μείο

Είναι πολύ σο­βα­ρή εξέ­λι­ξη ο ορι­σμός του προ­ϊ­ό­ντος της εκ­ποί­η­σης στα 50 δις €, ποσό που αμ­φι­σβη­τεί­ται ήδη από διε­θνείς ανα­λυ­τές ως προς τo εφι­κτό να συ­γκε­ντρω­θεί, με βάση τη ση­με­ρι­νή υπο­τί­μη­ση λόγω μνη­μο­νί­ων των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων του κρά­τους. Και μόνο το ύψος της ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­σης των τρα­πε­ζών που ανέρ­χε­ται στα 25 δις ση­μαί­νει ολική υφαρ­πα­γή της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας. Το πώς θα γίνει πα­ρα­μέ­νει άγνω­στο γιατί αν η ανα­κε­φα­λαιο­ποί­η­ση επεί­γει η ρευ­στο­ποί­η­ση θα χρεια­στεί χρόνο.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, το ύψος των 50 δις € ση­μαί­νει ότι πι­θα­νό­τα­τα θα εντα­χθούν στο ΤΑΙ­ΠΕΔ  και τα πε­ριου­σια­κά εκεί­να στοι­χεία που η κυ­βέρ­νη­ση ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ - ΑΝΕΛ επι­χεί­ρη­σε να πε­ρά­σει με την αρ­χι­κή δια­τύ­πω­ση του αρθ. 24 στο ν/σχέ­διο «Ρυθ­μί­σεις για την Επα­νεκ­κί­νη­ση της Οι­κο­νο­μί­ας» (δη­λα­δή η εται­ρεία Ακι­νή­των του Δη­μο­σί­ου στην οποία υπά­γο­νται όλα τα ακί­νη­τα του δη­μο­σί­ου - συ­μπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων των Ολυ­μπια­κών - και η πε­ριου­σία του ΕΟΤ), χωρίς τε­λι­κά να το κα­τα­φέ­ρει λόγω αντι­δρά­σε­ων εκτός και εντός Βου­λής. Εξ’ ίσου σο­βα­ρό,  το ύψος των 50 δις ση­μαί­νει, επί­σης, ότι ο συ­ντρι­πτι­κός όγκος της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας, άσχε­τα αν τε­λι­κά εκ­ποι­η­θεί, θα είναι δε­σμευ­μέ­νος επί μα­κρόν και επο­μέ­νως δεν θα μπο­ρεί η Ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση να χρη­σι­μο­ποιεί τη δη­μό­σια πε­ριου­σία για την άσκη­ση ανε­ξάρ­τη­της εθνι­κής πο­λι­τι­κής. Ου­σια­στι­κά, όλα αυτά τα πε­ριου­σια­κά στοι­χεία υπά­γο­νται σε μια μορφή υπο­θή­κευ­σης/εγ­γύ­η­σης για να πω­λη­θούν τε­λι­κά από το νέο Τα­μείο.

Τέλος, ορι­σμέ­νοι άμεσα επι­διω­κό­με­νοι στό­χοι των δα­νει­στών είναι ήδη γνω­στοί και έχουν όνομα : τα 14 αε­ρο­δρό­μια που θα «απο­κρα­τι­κο­ποι­η­θούν» για να δο­θούν στην κρα­τι­κή Γερ­μα­νι­κή Fraport, ο ΟΛΠ, η ΤΡΑΙ­ΝΟ­ΣΕ, και λοιπά πο­λύ­τι­μα πε­ριου­σια­κά στοι­χεία του κρά­τους.

Β.  ΔΗ­ΜΟ­ΣΙΟ  ΧΡΕΟΣ  ΚΑΙ  ΝΕΟ ΤΑ­ΜΕΙΟ

Το χρέος και συ­γκε­κρι­μέ­να η απο­πλη­ρω­μή του απο­τε­λεί τον βα­σι­κό μη­χα­νι­σμό εφαρ­μο­γής  του πα­γκό­σμιου νε­ο­φι­λε­λεύ­θε­ρου σχε­δί­ου, που έχει δύο στό­χους : α. την κα­τάρ­γη­ση όλων των  ερ­γα­τι­κών κα­τα­κτή­σε­ων και την απο­γύ­μνω­ση της ερ­γα­σί­ας από κάθε προ­στα­σία, καθώς και τη «δη­μιουρ­γι­κή» κα­τα­στρο­φή μι­κρών και μη αν­θε­κτι­κών στον αντα­γω­νι­σμό κε­φα­λαί­ων β. τη γε­νι­κευ­μέ­νη ιδιω­τι­κο­ποί­η­ση των δη­μό­σιων κοι­νω­νι­κών υπη­ρε­σιών και της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας. Τα πα­ρα­πά­νω συ­νι­στούν μια ρι­ζι­κή αλ­λα­γή του με­τα­πο­λι­τευ­τι­κού προ­τύ­που συσ­σώ­ρευ­σης υπέρ του εγ­χώ­ριου και διε­θνούς μο­νο­πω­λια­κού κε­φα­λαί­ου.

Κάθε αγώ­νας ενά­ντια στην ανα­βαθ­μι­σμέ­νη επα­να­σύ­στα­ση του ΤΑΙ­ΠΕΔ συν­δέ­ε­ται, επο­μέ­νως, με την αμ­φι­σβή­τη­ση του φε­ρό­με­νου ως δη­μό­σιου χρέ­ους της χώρας. Η Επι­τρο­πή Αλή­θειας Δη­μό­σιου Χρέ­ους με το προ­κα­ταρ­κτι­κό της πό­ρι­σμα πα­ρέ­χει αδιά­σει­στα στοι­χεία για το πώς δη­μιουρ­γή­θη­κε το χρέος - μέσα και από την κατά συρ­ροή δια­χεί­ρι­ση/πα­ρα­ποί­η­ση λο­γι­στι­κών στοι­χεί­ων ώστε το χρέος των τρα­πε­ζών να με­τα­τρα­πεί σε δη­μό­σιο.

Σύμ­φω­να με το πό­ρι­σμα :

Ο τε­χνι­κός χα­ρα­κτή­ρας των μα­κρο­οι­κο­νο­μι­κών με­τα­βλη­τών και των προ­βλέ­ψε­ων για την εξέ­λι­ξη του χρέ­ους επέ­τρε­ψε, μο­λο­νό­τι αυτοί οι αριθ­μοί επη­ρε­ά­ζουν άμεσα τη ζωή και την ίδια την επι­βί­ω­ση των αν­θρώ­πων, οι συ­ζη­τή­σεις για το χρέος να μεί­νουν μέ­χρις στιγ­μής σε τε­χνι­κό επί­πε­δο και ει­δι­κό­τε­ρα να εστια­στούν στο ερώ­τη­μα αν οι πο­λι­τι­κές που επι­βλή­θη­καν στην Ελ­λά­δα διευ­κο­λύ­νουν την απο­πλη­ρω­μή του χρέ­ους. Αυτήν ακρι­βώς την επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία αμ­φι­σβη­τούν τα ευ­ρή­μα­τα της Έκ­θε­σης.

Όλα τα στοι­χεία που πα­ρου­σιά­ζου­με στην Προ­κα­ταρ­κτι­κή Έκ­θε­ση κα­τα­δει­κνύ­ουν ότι η Ελ­λά­δα όχι μόνο δεν είναι σε θέση να πλη­ρώ­σει το χρέος, αλλά και δεν πρέ­πει να το πλη­ρώ­σει. Πρω­τί­στως, διότι το χρέος που προ­κά­λε­σαν οι ρυθ­μί­σεις που επέ­βα­λε η Τρόι­κα πα­ρα­βιά­ζει ευ­θέ­ως τα θε­με­λιώ­δη αν­θρώ­πι­να δι­καιώ­μα­τα των Ελ­λή­νων πο­λι­τών. Ως εκ τού­του, η Ελ­λά­δα δεν πρέ­πει να πλη­ρώ­σει αυτό το χρέος διότι είναι πα­ρά­νο­μο, αθέ­μι­το και επο­νεί­δι­στο.

Η Επι­τρο­πή δια­πί­στω­σε, επί­σης, ότι η μη βιω­σι­μό­τη­τα του ελ­λη­νι­κού δη­μό­σιου χρέ­ους ήταν εξαρ­χής προ­δή­λως γνω­στή στους διε­θνείς δα­νει­στές, τις ελ­λη­νι­κές αρχές και τα συ­στη­μι­κά μέσα ενη­μέ­ρω­σης. Παρ’ όλα αυτά, οι ελ­λη­νι­κές αρχές, μαζί με κά­ποιες κυ­βερ­νή­σεις της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης, συ­νω­μό­τη­σαν το 2010 ενά­ντια στην ανα­διάρ­θρω­ση του δη­μό­σιου χρέ­ους, προ­κει­μέ­νου να προ­στα­τεύ­σουν τα χρη­μα­το­πι­στω­τι­κά ιδρύ­μα­τα. Τα συ­στη­μι­κά μέσα μα­ζι­κής ενη­μέ­ρω­σης απέ­κρυ­ψαν την αλή­θεια από τους πο­λί­τες, πα­ρι­στά­νο­ντας ότι δήθεν η διά­σω­ση αφο­ρού­σε την Ελ­λά­δα και όχι τις τρά­πε­ζες και συ­νά­μα εξυ­φαί­νο­ντας μια αφή­γη­ση που στό­χευε να εμ­φα­νί­σει τον ελ­λη­νι­κό πλη­θυ­σμό ως δήθεν άξιο των αδι­κο­πρα­ξιών των δα­νει­στών.

Το ποσό που δια­τέ­θη­κε μέσω των προ­γραμ­μά­των «διά­σω­σης» (μνη­μο­νί­ων) του 2010 και του 2012 ελέγ­χο­νταν από το εξω­τε­ρι­κό μέσα από πε­ρί­πλο­κες διευ­θε­τή­σεις, οι οποί­ες απέ­κλειαν κάθε δη­μο­σιο­νο­μι­κή αυ­το­νο­μία. Οι δα­νει­στές υπα­γό­ρευ­σαν αυ­στη­ρά τον τρόπο διά­θε­σης των δα­νεια­κών κε­φα­λαί­ων «διά­σω­σης», εκ των οποί­ων μόνο ένα ελά­χι­στο τμήμα, λι­γό­τε­ρο από το 10%, κα­τευ­θύν­θη­κε στην κά­λυ­ψη των τρε­χου­σών δη­μό­σιων δα­πα­νών.

Γ. ΤΟ ΝΕΟ ΤΑ­ΜΕΙΟ ΠΑ­ΡΑ­ΒΙΑ­ΖΕΙ ΤΗΝ ΕΘΝΙ­ΚΗ ΚΑΙ ΛΑΪΚΗ ΚΥ­ΡΙΑΡ­ΧΙΑ

Απο­τι­μώ­ντας τη συμ­φω­νία της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης με τους δα­νει­στές ο Μαϊκλ Χάν­τσον, κα­θη­γη­τής Οι­κο­νο­μι­κών στο Πα­νε­πι­στή­μιο του Μι­σού­ρι και σύμ­βου­λος πολ­λών κυ­βερ­νή­σε­ων  (Εφ. Συ­ντα­κτών 18-19/7/2015) λέει τα εξής :

Το 1929 όλος ο κό­σμος ανα­γνώ­ρι­ζε ότι η Γερ­μα­νία δεν μπο­ρού­σε να πλη­ρώ­σει τις πο­λε­μι­κές επα­νορ­θώ­σεις. Έτσι, η Τρά­πε­ζα Διε­θνών Δια­κα­νο­νι­σμών και οι Σύμ­μα­χοι απο­φά­σι­σαν ότι δεν μπο­ρού­σαν να ανα­γκά­σουν μια χώρα να πλη­ρώ­σει πάνω από τις δυ­νά­μεις της. Σή­με­ρα αυτή η βα­σι­κή αρχή απορ­ρί­πτε­ται και αγνο­εί­ται το γε­γο­νός ότι η Ελ­λά­δα δεν έχει τα ανα­γκαία έσοδα ώστε να απο­πλη­ρώ­σει τα δά­νεια. Έτσι της λένε: «Εάν δεν έχετε να πλη­ρώ­σε­τε, δεν πει­ρά­ζει. Να δώ­σε­τε την πε­ριου­σία σας».

Όμως, σύμ­φω­να με το Διε­θνές Δί­καιο, κα­νέ­να κυ­ρί­αρ­χο κρά­τος δεν μπο­ρεί να στε­ρη­θεί την πε­ριου­σία του. Εδώ δεν είναι μόνο το ότι γί­νε­ται υπέρ­βα­ση της δη­μο­κρα­τί­ας, αλλά απορ­ρί­πτε­ται ο ίδιος ο ορι­σμός του κυ­ρί­αρ­χου κρά­τους σύμ­φω­να με το Διε­θνές Δί­καιο. Άρα είναι κάτι πολύ πιο σο­βα­ρό από μια επί­θε­ση στη δη­μο­κρα­τία. Είναι ένας διευ­ρω­παϊ­κός πό­λε­μος.

Σύμ­φω­να με τον έγκρι­το συ­νταγ­μα­το­λό­γο κ. Γε­ώρ­γιο Κα­σι­μά­τη :

1.Το ΤΑΙ­ΠΕΔ, ή όπως αλ­λιώς ονο­μα­στεί, απο­τε­λεί θεσμό πα­ρά­νο­μο και εγκλη­μα­τι­κό, γιατί πα­ρα­βιά­ζει την εθνι­κή κυ­ριαρ­χία ως προς τη δια­χεί­ρι­ση της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας και δη­μιουρ­γεί  τε­ρά­στιας έκτα­σης οι­κο­νο­μι­κή ζημία στο κρά­τος.

2.Η δια­χεί­ρι­ση της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας, η οποία πε­ρι­λαμ­βά­νει και το δι­καί­ω­μα με­τα­βί­βα­σης αντι­κει­μέ­νων της σε άλ­λους δη­μό­σιους ή σε ιδιω­τι­κούς φο­ρείς πε­ριου­σί­ας, απο­τε­λεί κυ­ρί­αρ­χο δι­καί­ω­μα του κρά­τους, το οποίο, ως μέρος της κυ­ριαρ­χί­ας του, είναι ανα­παλ­λο­τρί­ω­το.

3.Δη­μό­σια πε­ριου­σία είναι όλα τα οι­κο­νο­μι­κής αξίας δι­καιώ­μα­τα του κρά­τους και των επο­πτευό­με­νων από αυτό κρα­τι­κών νο­μι­κών πρό­σω­πων δη­μό­σιου και ιδιω­τι­κού δι­καί­ου (εμπράγ­μα­τα και ενο­χι­κά δι­καιώ­μα­τα, ση­με­ρι­νά και μελ­λο­ντι­κά - κε­κτη­μέ­να και μη - πάνω σε κάθε εί­δους υλικά και άυλα αντι­κεί­με­να και πηγές πλού­του του αι­θέ­ρα, του εδά­φους, του υπε­δά­φους και του θα­λάσ­σιου και υπο­θα­λάσ­σιου χώρου). Δη­μό­σια πε­ριου­σία είναι: τόσο η υπό στενή έν­νοια δη­μό­σια πε­ριου­σία, που είναι προ­ο­ρι­σμέ­νη για την άσκη­ση δη­μό­σιας λει­τουρ­γί­ας (Βουλή, υπουρ­γεία, Προ­ε­δρι­κό Μέ­γα­ρο κ.λπ.), όσο και η λε­γό­με­νη «ιδιω­τι­κή», η οποία δεν χρη­σι­μο­ποιεί­ται για άσκη­ση δη­μό­σιας λει­τουρ­γί­ας.

Πά­ντως, η δια­χεί­ρι­ση τόσο της δη­μό­σιας όσο και της «ιδιω­τι­κής» πε­ριου­σία είναι κρα­τι­κή και πρέ­πει να εξυ­πη­ρε­τεί πά­ντο­τε το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον. Δεν μπο­ρεί να εξυ­πη­ρε­τεί το άμεσο και πρό­σκαι­ρο πρό­βλη­μα τα­μεια­κής ρευ­στό­τη­τας, πα­ρα­βλέ­πο­ντας το ευ­ρύ­τε­ρο συμ­φέ­ρον του κρά­τους και της κοι­νω­νί­ας.

4.Κα­τό­πιν αυτών, ο οποιοσ­δή­πο­τε φο­ρέ­ας δια­χεί­ρι­σης (και εκ­ποί­η­σης) δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας πρέ­πει να ανή­κει στο κρά­τος ως φο­ρέ­ας δη­μό­σιας εξου­σί­ας και άσκη­σης δη­μό­σιας λει­τουρ­γί­ας και να ελέγ­χε­ται μόνο από το κρά­τος (Ελεγ­κτι­κό Συ­νέ­δριο). Δεν μπο­ρεί, επο­μέ­νως, να επο­πτεύ­ε­ται από όρ­γα­να δα­νει­στών του κρά­τους, ούτε από όρ­γα­να της ΕΕ. Η προ­βλε­πό­με­νη επο­πτεία των δα­νει­στών και η πα­ρου­σία στο ΔΣ εκ­προ­σώ­πων τους  απο­τε­λούν κα­τά­φω­ρη πα­ρα­βί­α­ση του Συ­ντάγ­μα­τος και της εγ­γύ­η­σης της κυ­ριαρ­χί­ας του κρά­τους από το διε­θνές και το ευ­ρω­παϊ­κό δί­καιοι. Όλα αυτά προ­κα­λούν ακυ­ρό­τη­τα και δη­μιουρ­γούν νο­μι­κές ευ­θύ­νες.

Δ.  Η  ΑΝΑ­ΠΑΛ­ΛΟ­ΤΡΙΩ­ΤΗ  ΔΗ­ΜΟ­ΣΙΑ  ΠΕ­ΡΙΟΥ­ΣΙΑ

Σύμ­φω­να με την πρό­ε­δρο του Επι­με­λη­τη­ρί­ου Πε­ρι­βάλ­λο­ντος, και Βιω­σι­μό­τη­τας, σύμ­βου­λο Επι­κρα­τεί­ας κα Μαρία Κα­ρα­μα­νώφ (έκ­δο­ση ΙΜΔΑ για το ΤΑΙ­ΠΕΔ) τρεις κα­τη­γο­ρί­ες δη­μό­σιων ακι­νή­των είχαν πε­ριέλ­θει στο υφι­στά­με­νο ΤΑΙ­ΠΕΔ. Η πρώτη πε­ρι­λαμ­βά­νει δη­μό­σια ακί­νη­τα που είναι καθ’ εαυτά άρ­ρη­κτα συν­δε­δε­μέ­να με τους θε­με­λιώ­δεις δη­μό­σιους σκο­πούς της εθνι­κής κυ­ριαρ­χί­ας και της βιώ­σι­μης ανά­πτυ­ξης (άμυνα, ασφά­λεια, ου­σιώ­δη στοι­χεία του φυ­σι­κού και πο­λι­τι­στι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος, βα­σι­κές ενερ­γεια­κές και συ­γκοι­νω­νια­κές υπο­δο­μές, κ.λπ.). Η δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρία πε­ρι­λαμ­βά­νει ακί­νη­τα που εξυ­πη­ρε­τούν δη­μό­σιους σκο­πούς, οι οποί­οι απο­τε­λούν ανα­πό­σπα­στο στοι­χείο του σύγ­χρο­νου κοι­νω­νι­κού κρά­τους και την ανα­γκαία υπο­δο­μή για την πα­ρο­χή αντί­στοι­χων δη­μό­σιων υπη­ρε­σιών (νο­σο­κο­μεία, σχο­λεία, δη­μό­σια κτί­ρια, στρα­τό­πε­δα, κ.λπ.). Η τρίτη κα­τη­γο­ρία πε­ρι­λαμ­βά­νει τα δη­μό­σια ακί­νη­τα τα οποία απο­τε­λούν την κα­θα­ρώς ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία του δη­μο­σί­ου.

Στο υφι­στά­με­νο ΤΑΙ­ΠΕΔ όλα τα ανω­τέ­ρω πε­ριου­σια­κά στοι­χεία του κρά­τους μπο­ρού­σαν να πε­ριέλ­θουν δυ­νά­μει στο τα­μείο θε­ω­ρού­με­να συλ­λή­βδην ως Ιδιω­τι­κή Πε­ριου­σία του Δη­μο­σί­ου. Ο δια­χω­ρι­σμός της κας Κα­ρα­μα­νώφ απο­κλεί­ει από την έντα­ξη στο ΤΑΙ­ΠΕΔ τις δύο πρώ­τες κα­τη­γο­ρί­ες δη­μο­σί­ων ακι­νή­των που αφο­ρούν σε εθνι­κούς και δη­μό­σιους σκο­πούς καθώς και σε υπο­δο­μές που τους υπο­στη­ρί­ζουν, ως ανα­παλ­λο­τρί­ω­τη δη­μό­σια πε­ριου­σία.

Υπ’ αυτή την έν­νοια η έντα­ξη προς απαλ­λο­τρί­ω­ση τόσο στο υφι­στά­με­νο ΤΑΙ­ΠΕΔ όσο και στο νέο τα­μείο των πα­ρα­πά­νω κα­τη­γο­ριών ακι­νή­των αντι­βαί­νει στο Σύ­νταγ­μα.

Σύμ­φω­να με την άποψη της Πρω­το­βου­λί­ας Πο­λι­τών για την Κα­τάρ­γη­ση του ΤΑΙ­ΠΕΔ πε­ριου­σια­κά στοι­χεία που από την φύση τους είναι κοι­νό­χρη­στα ή έχουν υπη­ρε­τή­σει επί μα­κρόν δη­μό­σιο σκοπό (ιδιό­χρη­στα) δεν μπο­ρούν να «απο­χα­ρα­κτη­ρι­στούν» και να τε­θούν εκτός της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας του κρά­τους με μια απλή διοι­κη­τι­κή πράξη με­τα­τρο­πής τους σε ιδιω­τι­κή πε­ριου­σία του κρά­τους. Το  ερώ­τη­μα αυτό τέ­θη­κε σε όλες τις δίκες κατά του ΤΑΙ­ΠΕΔ, καθώς ο χα­ρα­κτή­ρας της δη­μό­σιας πε­ριου­σί­ας του κρά­τους δεν μπο­ρεί ούτε να οδη­γεί στο απεί­ρως εναλ­λά­ξι­μο με την ιδιω­τι­κή του πε­ριου­σία αλλά και συ­νε­πά­γε­ται έντο­νους πε­ριο­ρι­σμούς ως προς το απαλ­λο­τριώ­σι­μο των στοι­χεί­ων αυτών σε ιδιώ­τες.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση η εκ­ποί­η­ση των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων του κρά­τους που θα πε­ρι­λη­φθούν στο νέο τα­μείο, όπως και αν αυτά χα­ρα­κτη­ρι­στούν, συ­νι­στά πα­ρα­βί­α­ση της εθνι­κής και λαϊ­κής κυ­ριαρ­χί­ας. Αυτό απο­τε­λεί συ­γκλί­νου­σα θέση ελ­λή­νων και αλ­λο­δα­πών νο­μι­κών και οι­κο­νο­μο­λό­γων, παρά κά­ποιες μι­κρές επι­μέ­ρους δια­φο­ρο­ποι­ή­σεις με­τα­ξύ τους.

Ε.  Η Πρω­το­βου­λία Πο­λι­τών για την Κα­τάρ­γη­ση του ΤΑΙ­ΠΕΔ δια­πι­στώ­νει ότι, δυ­στυ­χώς, έχει να επι­τε­λέ­σει πολύ με­γα­λύ­τε­ρο έργο στα νέα δε­δο­μέ­να. Συ­νε­χί­ζου­με, σε στενή σύν­δε­ση με τα επι­μέ­ρους κι­νή­μα­τα που υπε­ρα­σπί­ζο­νται συ­γκε­κρι­μέ­να δη­μό­σια πε­ριου­σια­κά στοι­χεία, τα οποία κιν­δυ­νεύ­ουν άμεσα να εκ­ποι­η­θούν. Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση πρώ­τος μας στό­χος είναι να απο­τρέ­ψου­με τη δη­μιουρ­γία του νέου ΤΑΙ­ΠΕΔ και του­λά­χι­στον την ελα­χι­στο­ποί­η­ση του αριθ­μού των πε­ριου­σια­κών στοι­χεί­ων του δη­μο­σί­ου που θα πε­ρι­λά­βει.

Πλη­ρο­φο­ρί­ες

Μπε­λα­ντής Δη­μή­τρης, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., 6938426850

Πορ­τά­λιου Ελένη, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., 2107512560

Φω­τιά­δου Σία, Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε., 6974126942

Σάββατο 8 Αυγούστου 2015

πηγη: iskra.gr