«Για τη ΓΣΕΕ και για ολόκληρο το συνδικαλιστικό κίνημα της χώρας, η Πρωτομαγιά είναι ημέρα μνήμης και αγώνα και όχι αργία. Γι’ αυτό θα εντάξει στη 48ωρη Γενική Απεργία, τις κινητοποιήσεις της Πρωτομαγιάς».

Εντάξει το καταλάβαμε. Την  υποχρέωση της πολυθρύλητης 48ωρης απεργίας της ΓΣΕΕ που θα γινόταν «εάν και όταν θα έλθει το νομοσχέδιο για το ασφαλιστικό», σκέφτονται να την διεκπεραιώσουν ακόμη και στο ψήσιμο του αρνιού. Τέτοιος εκφυλισμός! Εδώ που τα λέμε, τρείς μέρες μετά τη σταύρωση, ταιριάζει στη λογική της yesEE.

Είναι χρήσιμο να θυμηθούμε την ακολουθία που μας έφερε ως εδώ.

Οι δύο πρώτοι μήνες της χρονιάς, σημαδεύτηκαν από μια αγωνιστική έκρηξη των αγροτών, διαφόρων επιστημονικών στρωμάτων, αλλά και από αγωνιστικές κινητοποιήσεις των μισθωτών εργαζομένων, με αφορμή την ανακοίνωση των αντι-ασφαλιστικών μέτρων της κυβέρνησης.

Αν για  την τελευταία, αυτή η κοινωνική ρωγμή ήταν  μια σημαντική πολιτική δοκιμασία, για τις μαχόμενες δυνάμεις της αριστεράς και του εργατικού κινήματος, αποτελούσε μια σημαντική ευκαιρία: Να περάσουν στην πολιτική αντεπίθεση με στόχο την ανατροπή της αντεργατικής νεοφιλελεύθερης πολιτικής της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, συμμαχώντας  και στηρίζοντας την τάση επανόδου των κοινωνικών αγώνων, μέσω μιας ανοιχτής πολιτικής δέσμευσης σε πρακτικές κοινής δράσης. Με τα κοινά όπλα, αλλά και με τα ξεχωριστά όπλα κάθε πολιτικής δύναμης. Βαδίζοντας μαζί και χώρια, αλλά χτυπώντας μαζί και στη στιγμή της αγωνιστικής έξαρσης, με το στόχο τη ανάπτυξη και πολιτικοποίησή της.

Αντί για αυτό, μετά τον πρώτο κύκλο των αγωνιστικών κινητοποιήσεων, είχαμε δύο κορυφαίες επιλογές, με συμβολική αλλά και ουσιαστική βαρύτητα σε αντίθετη κατεύθυνση.

Πρώτο, στους αγρότες, το ΚΚΕ έτρεξε να συναγωνιστεί τη ΝΔ σε πρωτοβουλίες διαλόγου με την κυβέρνηση, και στα γνωστά τσιπουράκια ως δώρο στον Τσίπρα. Για άλλη μια φορά επιβεβαιώθηκε το γνωστό και τετριμμένο: όταν ακούς για «κλιμάκωση» και ειδικά για πανελλαδικό συλλαλητήριο στην Αθήνα, κάποιος αγωνιστικός κύκλος πάει για θάψιμο με τιμές, υποσχέσεις και μεγάλα λόγια.

Δεύτερο, μετά την πανελλαδική απεργία στις 4 Φλεβάρη, με πρόταση του ΠΑΜΕ και συμφωνία ΛΑΕ –και βεβαίως και των ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΚΕ, ΔΑΚΕ!- η κλιμάκωση (να τες πάλι οι λέξεις ντυμένες με τόσα ψέματα), ανατέθηκε πλήρως στην ΓΣΕΕ του Παναγόπουλου και της παρέας του. Για πότε; Μα «όταν και αν η κυβέρνηση τολμήσει να καταθέσει το αντι-ασφαλιστικό νομοσχέδιο». Δηλαδή προετοιμασία για τον επικήδειο, σε μια κηδεία που θεωρείται δεδομένη. Πρόκειται για την περιβόητη 48ωρη απεργία-φάντασμα, με την οποία ξεκινήσαμε αυτό το σχόλιο.

Οι δύο αυτές πολιτικές κινήσεις, βοήθησαν  απίστευτα την κυβέρνηση να περάσει, προσωρινά τουλάχιστον, τον κάβο της κοινωνικής διαμαρτυρίας και να κερδίσει πολιτικό χρόνο στις «διαπραγματεύσεις» με τους «κακούς δανειστές», που –τι περίεργο!- ζητούν «όλο και περισσότερα πράγματα». Με τη μέθοδο της σταδιακής διολίσθησης, τα μέτρα βαθαίνουν και βαραίνουν, αλλά η συνυπογραφή του τέταρτου μνημονίου θεωρείται πλέον «αναπόφευκτη», με την βοήθεια και της επισειόμενης πρόκλησης «πιστωτικού γεγονότος», με το οποίο απειλεί το ΔΝΤ, αλλά ακόμη περισσότερο εύχεται να περιρρέει ως φήμη η ίδια η κυβέρνηση.

Η δοκιμασμένη αριστοτεχνική πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ όπως τη ζήσαμε στο 7μημο της περυσινής «διαπραγμάτευσης», επιστρατεύεται ξανά. Οδηγούνται τα πράγματα στο αμήν (με σταδιακές υποχωρήσεις ή/και πληρωμές δόσεων χρέους), χτίζεται ο μύθος των «υπέρτερης δύναμης τεράτων που θα μας καταπιούν», και στο τέλος επιδεικνύεται ο ερεβώδης γκρεμός μαζί με το σοφό ερώτημα: «Προτείνει κανείς να πηδήξουμε προς το θάνατο;»

Η μετατροπή του λαϊκού ΟΧΙ του δημοψηφίσματος σε ένα ταπεινωτικό ΝΑΙ σε Τρίτο Μνημόνιο, με σχετικά λίγες απώλειες για τον ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί να ερμηνευθεί μόνο ως υποσύνολο και κορύφωση  της επιτυχούς τελικά εφαρμογής μιας ακόμη μεγαλύτερης αντιστροφής που πέτυχε  ο ΣΥΡΙΖΑ: Να μετατρέψει το θολό αντιμνημονιακό λαϊκό τσουνάμι με  εν δυνάμει ανατρεπτικά χαρακτηριστικά, σε σταθεροποιητικό παράγοντα πολιτικής συνοχής του κλονισμένου αστικού πολιτικού συστήματος και ειδικότερα του δεσμού συμφέροντος  του ελληνικού κεφαλαίου με την ευρωζώνη και την ΕΕ. Πρέπει να το παραδεχτούμε: Ο ΣΥΡΙΖΑ και ο σύγχρονος νέο-ρεφορμισμός ευρωπαϊκής κοπής δίδαξε αστική πολιτική υψηλού ρίσκου. Πρόκειται για μια  συζήτηση που δεν έχει γίνει…

Ακόμη περισσότερο,  όταν αυτή η συζήτηση αφορά την συγκέντρωση της προσοχής για  την πιο επείγουσα ανάγκη ενός μετώπου αντίστασης, αντεπίθεσης, αντιπολίτευσης και ρήξης για την ανατροπή της αντεργατικής καταιγίδας. Ένα τέτοιο μέτωπο προϋποθέτει δύο πολύ ακριβά και αλληλοτροφοδοτούμενα πράγματα.

Πρώτο, ένα ισχυρό αριστερό αντικαπιταλιστικό ρεύμα, απόλυτα αντιπαραθετικό  προς  την ευρωενωσιακή και αστική πολιτική. Που να εδράζει την πολιτική του παρέμβαση, στην ανάγκη μιας απάντησης στα ζωτικά κοινωνικά και εργατικά προβλήματα,  μέσα από τον κλονισμό και την ανατροπή της κυριαρχίας του κεφαλαίου και της πρόσδεσης της Ελλάδας στο σφαγείο της ΕΕ

Δεύτερο, ένα ευρύτατο κοινωνικό αγωνιστικό μέτωπο ρήξης, με πυρήνα ένα ανατρεπτικό μαχόμενο εργατικό κίνημα, που θα μπορεί να ενώσει την πιο ισχυρή και ταυτόχρονα την πλέον χτυπημένη δύναμη της ελληνικής κοινωνίας, δηλαδή τα μισθωτά στρώματα (εργαζόμενα ή άνεργα) και ειδικά  τη νέα γενιά.

Ισχυρή αντικαπιταλιστική αριστερά δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς το περιβάλλον γόνιμης υγρασίας ενός μαχόμενου κοινωνικού μετώπου ανατροπής. Αλλά και το δεύτερο, χωρίς ηγεμονία μιας σύγχρονης αντικαπιταλιστικής αντίληψης, τουλάχιστον σε ένα κρίσιμο τμήμα πρωτοπόρων αγωνιστών, θα είναι τελικά έρμαιο της αστικής ή/και ρεφορμιστικής πολιτικής. Συνεπώς, δεν έχουμε να διαλέξουμε, αλλά να παλέψουμε για τα δύσκολα…

Δύσκολη προσπάθεια. Αλλά ας ξεκινήσουμε από το στοιχειώδες: Κανένας πόλεμος δεν κερδήθηκε χρησιμοποιώντας τους χάρτες, τα όπλα και τη γλώσσα του εχθρού. Αν κέντρο της προσπάθειας ανατροπής είναι αυτή η ΓΣΕΕ και οι πολιτικές λογικές στην αριστερά που την στηρίζουν συνειδητά ή όχι,  τότε χαιρετίσματα…

Π.Μ.

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

                                                                                       Ενάντια στις πολιτικές των απελάσεων

Διεκδικούμε χώρους φιλοξενίας με ανθρώπινες συνθήκες ζωής και διαβίωσης

Συνάδελφοι και Συναδέλφισσες,

Η πρόσφατη απόφαση της Ευρωπαϊκής Ένωσης με την Τουρκία αποτελεί συνέχεια των ρατσιστικών και ξενοφοβικών πολιτικών που έχουν επικρατήσει στις κυρίαρχες δυνάμεις της Ευρώπης όπως ήταν και είναι αυτές των κλειστών συνόρων, της Ευρώπης φρούριου, του αποκλεισμού των προσφύγων που κατατρεγμένοι από τους ιμπεριαλιστικούς πολέμους (που έχουν επιβάλει και συνεχίζουν να υποδαυλίζουν οι ΗΠΑ, η Ε.Ε, η Ρωσία και άλλες δυνάμεις) έχουν οδηγήσει εκατομμύρια λαών στην νοτιοανατολική Μεσόγειο στο ξερίζωμα από τις πατρίδες και τις εστίες τους αναζητώντας μακριά από αυτές ένα καλύτερο μέλλον για τους ίδιους και τις οικογένειές τους.

Οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις, οι πόλεμοι και οι εμφύλιες συρράξεις που υποκινούνται και γίνονται για την προώθηση των γεωστρατηγικών και οικονομικών συμφερόντων του ιμπεριαλισμού έχουν δημιουργήσει σοβαρότατους κινδύνους για την ειρήνη στην περιοχή και διαμορφώνουν συνθήκες για την γενικότερη ανάφλεξη της περιοχής η οποία εξελίσσεται σε εστία πολεμικών αναμετρήσεων.

Η Ελληνική κυβέρνηση είχε και έχει τεράστιες ευθύνες διότι αποδέχτηκε, συμφώνησε και ταυτίζεται με αυτές τις πολιτικές με τον επιδιαιτητικό ρόλο στο Αιγαίο του ΝΑΤΟ, την ενίσχυση των κατασταλτικών δυνάμεων τύπου FRONTEX, με τις πολιτικές των επαναπροωθήσεων και απελάσεων, με την δημιουργία στρατοπέδων τύπου Αμυγδαλέζας!!!

Στον αντίποδα αυτών των πολιτικών σε Ευρωπαϊκό επίπεδο αναπτύσσεται ένα ισχυρό αντιπολεμικό κίνημα που απορρίπτει και αντιμάχεται τις πολιτικές των κλειστών συνόρων, που απαιτεί τον τερματισμό των πολεμικών συγκρούσεων, που αγωνίζεται να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα των προσφύγων.

Στην χώρα μας το κίνημα υπέρ των προσφύγων αποτελεί ίσως το καλύτερο παράδειγμα αλληλεγγύης σε όλη την Ευρώπη. Ο λαός μας και οι εργαζόμενοι τόσο στα νησιά όσο και στην ηπειρωτική χώρα, εκφράζουν καθημερινά με πολύμορφους τρόπους την στήριξη και την συμπαράστασή τους στα δικαιώματα των προσφύγων. Η προσπάθεια της κυβέρνησης και των διαπλεκόμενων ΜΜΕ να ενοχοποιήσουν το κίνημα αλληλεγγύης που αγωνίζεται για τα δικαιώματα των προσφύγων ή να το ταυτίσουν με κερδοσκοπικές κινήσεις (ΜΚΟ) πέφτει στο κενό!!

Ταυτόχρονα οι ξενοφοβικές κραυγές από την ακροδεξιά και τον νεοφασισμό που επενδύουν στο μίσος, στην μισαλλοδοξία, στον ρατσισμό εναντίον των προσφύγων δεν είχαν και δεν έχουν την παραμικρή απήχηση και ανταπόκριση από τις λαϊκές – εργατικές δυνάμεις της χώρας μας.

Η προσπάθεια διάφορων νεοφασιστών τύπου Χρυσής Αυγής και άλλων νεοναζιστικών και ρατσιστικών μορφωμάτων χωρίς να υποτιμηθεί στο ελάχιστο, χρειάζεται και επιβάλλεται το εργατικό κίνημα, οι δυνάμεις της Αριστεράς, τα αντιρατσιστικά και αντιφασιστικά κινήματα να ορθώσουν το ανάστημά τους, να εμποδίσουν με την δράση και τις αγωνιστικές πρωτοβουλίες τους κάθε απόπειρα η ακροδεξιά και ξενοφοβική ρητορική να περάσει σε λαϊκά και εργατικά τμήματα.

Σε αυτή την κατεύθυνση καλούμε τα εργατικά σωματεία να συμπορευθούν μαζί μας στην συγκέντρωση που πραγματοποιούμε στις 20/4/2016 στον χώρο του δημόσιου λιμανιού που αποτελεί το επίκεντρο του αγώνα των προσφύγων στο λεκανοπέδιο της Αττικής, να διατρανώσουμε για άλλη μια φορά την έμπρακτη αλληλεγγύη μας στους πρόσφυγες, να εκφράσουμε την πλήρη και κατηγορηματική αντίθεσή μας στα πολεμικά σχέδια των δυνάμεων του ιμπεριαλισμού, να παλέψουμε ενάντια στην συμφωνία Ε.Ε – Τουρκίας, για να γίνουν σεβαστά τα δικαιώματα των προσφύγων, για την διαμόρφωση χώρων φιλοξενίας με ανθρώπινες συνθήκες, για την πρόσβασή τους στις δομές υγείας – περίθαλψης και εκπαίδευσης.

Η συγκέντρωση θα πραγματοποιηθεί στις 20 Απρίλη 2016, μέρα Τετάρτη , στην Πύλη Ε2 στον Πειραιά, στις 6.30 μ.μ

Με αγωνιστικούς χαιρετισμούς

Οι Διοικήσεις

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΤΟΫΠΑΛΛΗΛΩΝ ΚΑΠΝΟΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑΣ «ΠΑΠΑΣΤΡΑΤΟΣ»

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΥΠΑΛΛΗΛΩΝ ΝΑΤ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΝΑΥΤΙΛΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΤΟΥΡΙΣΜΟ (ΤΑΝΠΥ)

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΝΑΤ

ΠΡΟΣΠΕΡΤ

ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΜΕΤΡΟ ΑΘΗΝΩΝ (ΣΕΛΜΑ)

ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΝΩΣΕΩΝ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΑΚΩΝ ΓΙΑΤΡΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ (ΟΕΝΓΕ)

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΝΑΥΤΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ (ΠΕΝΕΝ)

Με ανακοινώσεις τους τα κόμματα της Αριστεράς και ο ΣΥΡΙΖΑ καταδικάζουν την επίθεση της Χρυσής Αυγής ενάντια στους αντιφασίστες και υπογραμμίζουν τις ευθύνες της κυβέρνησης.

Ακολουθούν οι Ανακοινώσεις κατά της Χρυσής Αυγής:

ΣΥΡΙΖΑ:

«Σήμερα, τα τάγματα εφόδου της νεοναζιστικής οργάνωσης της ΧΑ, με επικεφαλής τον υπόδικο Η. Κασιδιάρη,  έκαναν και πάλι την εμφάνισή τους, όχι μακριά από τον τόπο δολοφονίας του Π. Φύσσα.

Οι βιαιοπραγίες εναντίον πολιτών, δημοσιογράφων και τηλεοπτικών συνεργείων αποκαλύπτουν, για άλλη μια φορά, το πραγματικό πρόσωπο της εγκληματικής οργάνωσης. 

Η καταδίκη τέτοιων φασιστικών ενεργειών είναι καθήκον κάθε δημοκρατικού πολίτη. Να είναι βέβαιοι οι θιασώτες του νεοναζιστικού μορφώματος ότι η Δημοκρατία δεν τους φοβάται.

Επειδή η στάση των παριστάμενων αστυνομικών δυνάμεων παραπέμπει σε προηγούμενες περιόδους αγαστής συνεργασίας μεταξύ ΜΑΤ και ΧΑ, αναμένουμε διερεύνηση της υπόθεσης σε βάθος και πειστικές απαντήσεις από την πολιτική ηγεσία του Υπουργείου. 

Καμία στάση ανοχής δεν μπορεί να γίνεται αποδεκτή. Ο εκδημοκρατισμός των σωμάτων ασφαλείας αποτελεί μέγιστη προτεραιότητα.» 

Κ.Κ.Ε:

«Η Κομματική Οργάνωση Πειραιά της ΚΟΑ του ΚΚΕ καταγγέλλει τη νέα φασιστική φιέστα της Χρυσής Αυγής. Καλούμε την εργατική τάξη και το λαό της περιοχής του Πειραιά να απορρίψει τα νέα κηρύγματα μίσους των φασιστοειδών.

Στις γειτονιές μας ξέρουμε καλά τι πάει να πει προσφυγιά. Ο Πειραιάς και οι γύρω δήμοι γιγαντώθηκαν όταν χιλιάδες πρόσφυγες από τη Μικρασία και τον Πόντο ήρθαν εδώ κυνηγημένοι, εξαιτίας του ιμπεριαλιστικού πολέμου. Ξέρουμε καλά τι πάει να πει ξεριζωμός και μετανάστευση από τα χρόνια της δεκαετίας του '50 και του '60, όταν φεύγαμε καραβάνια για να γίνουμε φτηνοί εργάτες στη Γερμανία και σε άλλες μεγάλες καπιταλιστικές χώρες.

Σε αυτές τις γειτονιές οι εργαζόμενοι, οι λαϊκοί άνθρωποι, η νεολαία δεν έχουμε αντίπαλο ανθρώπους κυνηγημένους από τις συνέπειες των πολέμων και των ένοπλων συγκρούσεων, που έχουν δημιουργήσει οι ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις σε Συρία, Λιβύη, Ιράκ, Αφγανιστάν κ.λπ.

Η Χρυσή Αυγή είναι πιστός υπηρέτης των μονοπωλίων και του κεφαλαίου. Δεν λέει κουβέντα για το τι φέρνει τους πρόσφυγες στην Ελλάδα. Κρύβει την αιτία, που είναι οι ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις και οι πόλεμοι που προκύπτουν από αυτές. Καλεί τον κόσμο μάλιστα να πάρει μέρος στο πλευρό της μιας μερίδας της αστικής τάξης, στο πλευρό της μιας ιμπεριαλιστικής συμμαχίας. Δηλαδή είναι υπέρ του ιμπεριαλιστικού πολέμου.

Η Χρυσή Αυγή κρύβει το ποιος φταίει για τα δεινά των Ελλήνων εργαζομένων. Στηρίζει την πολιτική της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου. Οι εκατοντάδες ερωτήσεις προς όφελος των εφοπλιστών, των φαρμακοβιομηχάνων και άλλων κεφαλαιοκρατών, το μίσος απέναντι στους αγώνες επιβεβαιώνουν το βρώμικο αντιλαϊκό ρόλο της, ότι είναι μακρύ χέρι του κεφαλαίου. Την ίδια ώρα συμπεριφέρεται στα θύματα των ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, σε νέους ανθρώπους, γυναίκες, μωρομάνες, μικρά παιδιά λες και είναι εγκληματίες.

Εμείς όμως ξέρουμε ότι το ψωμί από το τραπέζι δε μας το έχει πάρει ούτε ο Σύρος, ούτε ο Αφγανός ούτε ο Ιρακινός πρόσφυγας. Το ψωμί από το τραπέζι μας το παίρνει η αντιλαϊκή πολιτική που υπηρετεί τα συμφέροντα των επιχειρηματικών ομίλων, μαντρόσκυλα των οποίων είναι η Χρυσή Αυγή. Την ανεργία, τη φτώχεια, το ξήλωμα των δικαιωμάτων, τα γεννά η πολιτική του κεφαλαίου. Η ίδια πολιτική της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου γεννά τους πολέμους και την προσφυγιά. Δεν πρόκειται η εργατική τάξη και ο λαός να τα βάλουμε με τους κυνηγημένους. Θα τα βάλουμε με τους πραγματικούς θύτες που τσακίζουν τις ζωές μας, θα τα βάλουμε με το κεφάλαιο και την πολιτική του».

ΛΑ.Ε:

«Η θλιβερή και επικίνδυνη εικόνα της αγαστής συνεργασίας των ΜΑΤ με τους χρυσαυγίτες, απέναντι σε αντιφασίστες και εργαζόμενους στα ΜΜΕ, υπό την εποπτεία και το συντονισμό του υπόδικου, Η. Κασιδιάρη, παραπέμπει στην πρακτική των προηγούμενων μνημονιακών κυβερνήσεων που χρησιμοποιούσαν τη Χ.Α. ως «αιχμή του δόρατος» προκειμένου να φοβίσουν το λαό και να καταστείλουν τις κινητοποιήσεις του.

Με τον κατήφορο που έχει πάρει η κυβέρνηση είμαστε σίγουροι ότι θα λειτουργήσει στα πλαίσια των προκατόχων της, δείχνοντας ανοχή και κλείνοντας το θέμα διά της… υπηρεσιακής οδού.

Ο Ελληνικός λαός δεν πρέπει να παρασυρθεί από τα ρατσιστικά και μισαλλόδοξα κελεύσματα της Χ.Α.. Ο μόνος δρόμος είναι η αλληλεγγύη στους πρόσφυγες και μετανάστες, ώστε να ανοίξουν τα σύνορα, να αποκτήσουν ταξιδιωτικά έγγραφα και να φτάσουν ασφαλείς στον τελικό τους προορισμό. Για όσο καιρό θα βρίσκονται στην πατρίδα μας, πρέπει να έχουν ισότιμες κοινωνικές πολιτικές για την αξιοπρεπή διαβίωση τους.

Γραφείο Τύπου της ΛΑΕ 9/4/2016"

ΑΝΤΑΡΣΥΑ:

«Την Παρασκευή 8 Απρίλη η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ το πρωί έστηνε «πανηγύρι» στο Ζάπειο για το ξεπούλημα του Λιμανιού του Πειραιά στους κινέζους της COSCO ενώ ταυτόχρονα ψέκαζε με χημικά τους λιμενεργάτες στο Σύνταγμα που διαδήλωναν και το απόγευμα έδινε, μαζί με  τον Δήμαρχο Μόραλη, πλήρη κάλυψη και διευκολύνσεις στα τάγματα εφόδου των νεοναζί της Χρυσής Αυγής για να πραγματοποιήσουν ρατσιστική σύναξη μίσους κατά των προσφύγων, με ομιλητές τους «υπόδικους και κατ’ οίκον περιορισμό» φύρερ Μιχαλολιάκο και, τον οργανωτή των ταγμάτων εφόδου που δολοφόνησαν τον Παύλο Φύσσα, Λαγό.

Η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με την επίθεση της κατά των προσφύγων, τις χυδαίες απελάσεις από τα νησιά και τον Έβρο, τα στρατόπεδα συγκέντρωσης και την εκστρατεία κατά των αλληλέγγυων που αντιστέκονται ανοίγει το δρόμο στην επάνοδο της φασιστικής απειλής. Στον Πειραιά την Παρασκευή, η κυβέρνηση επέτρεψε στους νεοναζί να εμφανιστούν ως οργανωμένο τάγμα εφόδου και τους διέθεσε χώρο στην Ηρώων Πολυτεχνείου για να στήσουν μια ρατσιστική φιέστα, ενώ η αστυνομία έδωσε πλήρη κάλυψη και απλόχερη στήριξη στην επίθεση των νεοναζί προς τους αντιφασίστες στην Πλατεία Κοραή, σε αγαστή συνεννόηση με τους Κασιδιάρη και Λαγό, και συνέλαβε αντιφασίστα ο οποίος ήταν τραυματισμένος και επέτρεψε την επίθεση χρυσαυγίτη με σιδηρολοστό σε τηλεοπτικό συνεργείο.

Η Χρυσή Αυγή αποδείχτηκε για άλλη μια φορά ότι είναι το τσιράκι των εφοπλιστών και των κυβερνήσεων. Δεν θα τους αφήσουμε!

Η αντιφασιστική συγκέντρωση στη Πλατεία Κοραή που κάλεσαν η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, η ΠΕΝΕΝ, η ΚΕΕΡΦΑ και η ΟΡΜΑ, παρά την επίθεση που δέχτηκε από τα τάγματα εφόδου των ναζί μαζί με τα ΜΑΤ, ματαίωσε τη ρατσιστική σύναξη μίσους να κινηθεί προς το Λιμάνι για να προχωρήσει σε πογκρόμ κατά των προσφύγων.

Συνεχίζουμε με τη διαδήλωση της Κυριακής 10 Απρίλη ώστε να γίνει ο Πειραιάς, η πόλη του Παύλου Φύσσα, ένα λιμάνι αντιφασιστικό και αντιρατσιστικό κάτω από τον έλεγχο των εργατών, προς όφελος του απλού κόσμου και των προσφύγων και όχι των εφοπλιστών και της COSCO.»

Πορεία στο λιμάνι πραγματοποίησε το Σάββατο το μεσημέρι η Πρωτοβουλία Οργανώσεων και Συλλογικοτήτων, ξεκινώντας από τον σταθμό του ΗΣΑΠ. Φτάνοντας στην Ε2, όπου βρίσκεται ο πρώτος καταυλισμός, αρκετοί πρόσφυγες πλησίασαν, χειροκροτούσαν, καλούσαν και τους υπόλοιπους να μπουν στην πορεία.

Ενθουσιασμός και συγκίνηση επικράτησε στο πολύχρωμο πλήθος που διαδήλωσε κατά μήκος του λιμανιού. Φωνάχτηκαν συνθήματα στα ελληνικά, αγγλικά και αραβικά, διαβάστηκε πολιτικό κείμενο στις γλώσσες των προσφύγων από τους ίδιους.

Τα συνθήματα αφορούσαν το δικαίωμά τους για συνθήκες ανθρώπινης διαβίωσης, το σταμάτημα του πολέμου, αλλά και τη δυνατότητά τους να συνεχίσουν το ταξίδι της προσφυγιάς. Η κραυγή «Stop the War» («Σταματήστε τον πόλεμο») πάνδημη.

Σ’ αυτήν προστέθηκαν συνθήματα κατά του φασισμού και του ιμπεριαλισμού, για την αλληλεγγύη σε όλους τους πρόσφυγες.

Καθώς οι διαδηλωτές πορεύονταν προς τον καταυλισμό στην Πέτρινη Αποθήκη και εν συνεχεία την πύλη Ε1, πλαισιώνονταν απ’ όλο και περισσότερους πρόσφυγες, όλων των ηλικιών. Τα συναισθήματα των τελευταίων ανάμικτα. Ανάλογα με το πόσο καιρό βρίσκονται στο λιμάνι, με το κατά πόσο ελπίζουν στη συνέχιση του ταξιδιού της προσφυγιάς.

Οπως έλεγαν χαρακτηριστικά, η προσφυγιά -όπως και κάθε είδους μετανάστευση- είναι καταναγκαστική, δεν είναι επιλογή. Θα προτιμούσαν να σταματήσει τώρα ο πόλεμος και να γυρίσουν στις πατρίδες τους, στον τόπο τους, μιας και ο μύθος του ευρωπαϊκού παράδεισου πλέον καταρρίπτεται.

Στην πορεία από πλευράς συλλογικοτήτων συμμετείχαν η Λαϊκή Αντίσταση-Α.Α.Σ., η ΟΡ.Μ.Α., η Κόντρα, η ΑΤΙΚ, οι αγωνιστές του Λαϊκού Μετώπου από την Τουρκία και το Κουρδιστάν, οι Αγωνιστικές Κινήσεις ΑΕΙ-ΤΕΙ, η Πορεία, η Ταξική Πορεία, η Πρωτοβουλία Αγώνα και Αλληλεγγύης για τους πρόσφυγες στα νότια προάστια.

Στους στόχους των διοργανωτών, η δημιουργία μαζικού λαϊκού κινήματος πραγματικής αλληλεγγύης που θα διεκδικεί από το κράτος, αλλά και θα παλεύει ενάντια στις επεμβάσεις των ιμπεριαλιστών και τη χρησιμοποίηση της χώρας γι’ αυτές. Ενα κίνημα που θα στοχεύει τον κοινό εχθρό και θα δώσει τη δυνατότητα και στους πρόσφυγες να διεκδικήσουν.