Με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου της Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών Εμπορικού Ναυτικού (ΠΕΝΕΝ) καθορίστηκε η πραγματοποίηση της Α Γενικής Συνέλευσης του Σωματείου μας να γίνει στις 23 Μαρτίου 2017 στις 09.30 το πρωί στην Αίθουσα Συνελεύσεων της ΠΝΟ (Κολοκοτρώνη 132-2ος όροφος) στον Πειραιά με τα εξής θέματα:

1. Απόφαση του Δ.Σ της ΠΕΝΕΝ για επικύρωση της διαγραφής του Αλέκου Κάκκου από τις τάξεις       της ΠΕΝΕΝ

2. Απολογισμός και Προγραμματισμός δράσης.

3. Οικονομικός Ισολογισμός 2016 και Προϋπολογισμός 2017.

4. Έκθεση Εξελεγκτικής Επιτροπής χρήσης 2016.

5. Ψηφοφορία για τα θέματα 1,2,3,4

6. Ανάγνωση και έγκριση των πρακτικών της Β Γενικής Συνέλευσης 2016.

Εάν την παραπάνω ημερομηνία δεν υπάρχει η απαιτούμενη απαρτία η Α Γενική Συνέλευση θα γίνει στις 30 Μαρτίου 2017 μέρα Πέμπτη την ίδια ώρα με τα ίδια θέματα και στον ίδιο χώρο.

Με εντολή του Δ.Σ

Ο Πρόεδρος                         Ο Γεν. Γραμματέας  

Νταλακογεώργος Αντ.                   Κροκίδης Νικόλαος

Ο καθηγητής Φυσικής Γεωγραφίας στο University College του Λονδίνου (UCL) Χρόνης Τζεδάκης, είναι επικεφαλής της έρευνας η οποία κατέληξε σε έναν απλό κανόνα που προβλέπει, κάθε πότε τα τελευταία 2.600.000 χρόνια (την λεγόμενη Εποχή των Παγετώνων) λιώνουν οι πάγοι και ξεκινά μια θερμή εποχή, όπως η σημερινή. Ο κανόνας αυτός έρχεται να απαντήσει σε μερικά άλυτα, ως σήμερα, επιστημονικά ερωτήματα. Όπως στο γιατί από τις 110 φορές που η εισερχόμενη ηλιακή ενέργεια αυξήθηκε τα τελευταία 2,5 περίπου εκατομμύρια χρόνια (περίπου κάθε 20.000 χρόνια, όταν η Γη βρίσκεται πιο κοντά στον Ήλιο κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού στο Βόρειο Ημισφαίριο), μόνο οι 50 οδήγησαν σε πλήρη τήξη των παγετώνων;

«Η σημασία της έρευνας είναι ότι ένα απλό μοντέλο μπορεί να εξηγήσει τα βασικά χαρακτηριστικά της εποχής των παγετώνων, δηλαδή την αλλαγή στην συχνότητα και ένταση των κλιματικών κύκλων, από κάθε 40.000 χρόνια σε κάθε 100.000 χρόνια και με μεγαλύτερες εξαπλώσεις παγετώνων», δηλώνει στο Αθηναϊκό Πρακτορείο ο Χρόνης Τζεδάκης.

Ο ίδιος συμπληρώνει ότι η ανακάλυψη αυτή «ανοίγει έναν νέο τρόπο προσέγγισης του προβλήματος σε πιο στατιστική βάση, δηλαδή πότε μία τήξη παγετώνων είναι περισσότερο ή λιγότερο πιθανή. Από παλαιοανθρωπολογικής απόψεως, αυτή η στατιστική προσέγγιση έχει ενδιαφέρον, γιατί αν πριν από 50.000 χρόνια είχαμε πλήρη τήξη των πάγων, τότε η πορεία της ανθρωπότητας μπορεί να ήταν διαφορετική (π.χ. έναρξη της γεωργίας πολύ νωρίτερα αντί γύρω στα 11.000 χρόνια πριν από σήμερα)», τόνισε στο ΑΠΕ-ΜΠΕ.

Στις ψυχρές (παγετώδεις) περιόδους, τεράστιοι παγετώνες εξαπλώνονται σε μεγάλες εκτάσεις της Βόρειας Αμερικής και της Βόρειας Ευρώπης. Στις θερμές (μεσοπαγετώδεις) περιόδους, όπως η σημερινή, οι παγετώνες που είχαν εξαπλωθεί στο Βόρειο Ημισφαίριο υποχωρούν (όχι όμως και το παγοκάλυμμα Γροιλανδίας). Σύμφωνα με την αστρονομική θεωρία του κλίματος, αυτές οι εναλλαγές ρυθμίζονται από περιοδικές μεταβολές της τροχιάς της Γης γύρω από τον Ήλιο και την κλίση του άξονά της, που μεταβάλλουν την απαραίτητη για να λιώσουν οι πάγοι ποσότητα της ηλιακής ενέργειας η οποία φθάνει στα βόρεια γεωγραφικά πλάτη το καλοκαίρι.

Ωστόσο, από τις 110 φορές που η εισερχόμενη ηλιακή ενέργεια αυξήθηκε τα τελευταία 2.600.000 χρόνια μόνο οι 50 οδήγησαν σε πλήρη τήξη των παγετώνων. Μέχρι στιγμής, οι επιστήμονες δεν είχαν καταφέρει να εξηγήσουν γιατί οι θερμές περίοδοι ήταν 50 και όχι περισσότερες και πώς οι αστρονομικές αλλαγές καθορίζουν τη σειρά αυτών των περιόδων;

«Η ιδέα βασίζεται στο ότι υπάρχει ένα κατώφλι στο ποσόν της ηλιακής ενέργειας που απαιτείται για την τήξη των πάγων. Πάνω από αυτό το όριο, οι πάγοι λιώνουν και μπαίνουμε σε μεσοπαγετώδη περίοδο», δήλωσε ο καθηγητής.

Στο πρώτο μέρος της Εποχής των Παγετώνων, η ηλιακή ενέργεια ξεπερνούσε το όριο τήξης κάθε 40.000 χρόνια. Όμως, ένα εκατομμύριο χρόνια πριν από σήμερα, το όριο αυτό ανέβηκε, έτσι ώστε οι παγετώνες αντί να λιώνουν συνέχισαν να αυξάνονται για περισσότερο από 41.000 χρόνια. Ωστόσο, κατά παράδοξο τρόπο, όταν η διάρκεια των παγετωδών περιόδων αυξάνεται, οι παγετώνες γίνονται πιο ασταθείς, και έτσι η απαιτούμενη ηλιακή ενέργεια για τήξη είναι μικρότερη. Οι επιστήμονες κατάφεραν να δείξουν ότι, συνδυάζοντας αυτές τις παρατηρήσεις σε ένα απλό κανόνα, είναι δυνατό να προβλεφθούν όλοι οι τερματισμοί των παγετωδών περιόδων και οι ενάρξεις των θερμών περιόδων, που τα τελευταία ένα εκατομμύριο έτη συμβαίνουν περίπου κάθε 100.000 χρόνια.

Το επόμενο ζητούμενο για τους ερευνητές

Τώρα, το επόμενο βήμα είναι να γίνει κατανοητό γιατί το κατώφλι απαιτούμενης ενέργειας αυξήθηκε πριν από ένα εκατομμύριο χρόνια. Μια ιδέα είναι ότι αυτό οφείλεται στη μείωση της συγκέντρωσης του CO2 στην ατμόσφαιρα. «Αυτό μπορεί να προκλήθηκε από μία αλλαγή στην κυκλοφορία των ωκεανών που οδήγησε στη μεγαλύτερη δέσμευση του διοξειδίου του άνθρακα στον βυθό τους», σημειώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο Χρόνης Τζεδάκης.

Τα αποτελέσματα εξηγούν γιατί εδώ και 11.000 χρόνια βρισκόμαστε σε μία θερμή περίοδο, παρά την σχετικά αδύναμη αύξηση της ηλιακής ενέργειας. Ο λόγος που οι παγετώνες έλιωσαν είναι ότι η προηγούμενη ψυχρή περίοδος είχε μεγάλη διάρκεια και οι πάγοι είχαν γίνει πολύ ασταθείς. Όμως, οι ερευνητές παρατήρησαν ότι εκτός από τις 50 πλήρεις τήξεις, μερικές φορές το ποσόν της ηλιακής ενέργειας πλησίαζε τόσο κοντά στο κατώφλι που παραλίγο να οδηγήσει σε πλήρη τήξη παγετώνων. Σύμφωνα με τους επιστήμονες, 50.000 χρόνια πριν από σήμερα, η ενέργεια σχεδόν ξεπέρασε το όριο. Αν είχε συμβεί αυτό, τότε δεν θα είχαμε την θερμή περίοδό μας τα τελευταία 11.000 χρόνια.

Παρ’ όλα αυτά, η μελέτη έδειξε ότι η διαδοχή των θερμών - ψυχρών κύκλων δεν είναι χαοτική: η ακολουθία κύκλων που συνέβη είναι μία από ένα πολύ μικρό σύνολο πιθανών εναλλακτικών σεναρίων. «Η εύρεση τάξης μέσα σε φαινομενικά απρόβλεπτες διακυμάνσεις στο κλίμα είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό αποτέλεσμα της έρευνας μας», επισημαίνει ο Χρ. Τζεδάκης. Όσο για την εξέλιξη των ερευνών, ο ίδιος προσθέτει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ότι «σκοπεύουμε να ξεκινήσουμε μία λεπτομερή μελέτη για το πότε ακριβώς έγινε η πρώτη μεγάλη αύξηση στο μέγεθος των παγετώνων. Συνέβη απότομα πριν από 900.000 χρόνια ή είχε ξεκινήσει πιο σταδιακά από τα 1.250.000 χρόνια;»

Οι ερευνητές που συμμετέχουν στη μελέτη, εκτός από τον Χρόνη Τζεδάκη, είναι ο Eric Wolff από το Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ και οι Takahito Mitsui και Michel Crucifix από το Πανεπιστήμιο της Λουβέν.

πηγη: newsbeast.gr

Όσο τα λαϊκά προβλήματα οξύνονται και το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης θα φέρει νέα μέτρα δισεκατομμυρίων που θα φορτωθούν στις πλάτες των εργαζομένων και των συνταξιούχων και όσο η λαϊκή δυσαρέσκεια μεγαλώνει και παράλληλα μεγαλώνει το ρεύμα της αντίθεσης προς το ευρώ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, τόσο η παραπλανητική προπαγάνδα και η διαστρέβλωση και μαζί οι εκβιασμοί του λαού θα γίνεται πιο ξετσίπωτη και χυδαία.

Το βλέπουμε καθημερινά, δημοσιογράφοι, πολιτικοί, οικονομολόγοι κλπ. κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου να βρεθεί η χώρα εκτός ευρώ και ΕΕ και κυριολεκτικά να καταστραφεί. Ο Τύπος βρίθει καθημερινά από παρόμοια άρθρα και απόψεις. Στην Real News της Κυριακής 12 Φλεβάρη ο Γ. Πολίτης σε άρθρο του με τίτλο «Τέρμα η πλάκα» προσπαθεί, με απλοϊκό τρόπο, να μας διαφωτίσει και να μας προφυλάξει από τον κίνδυνο να γίνει το ατύχημα, να βρεθεί η χώρα εκτός ευρώ.

Από μόνος του ο τίτλος του άρθρου είναι ενδεικτικός. Οι διαφωνίες σχετικά με τα μνημόνια και την ΕΕ είναι η πλάκα και η αποδοχή των μνημονίων και η υποταγή στην ΕΕ και την τρόικα είναι η σοβαρή και υπεύθυνη στάση.

Ποια είναι τα βασικά επιχειρήματα του αρθογράφου;

Η Ελλάδα δεν παράγει τίποτα, γράφει, δεν έχει παραγωγή ούτε ανάπτυξη, ούτε καν πλάνο ανασυγκρότησης. Χρειάζεται κάθε χρόνο 130 χιλιάδες τόνους βοδινού κρέατος και παράγει μόνο 20 χιλιάδες τόνους. Εισάγει πατάτες, λεμόνια, φακές και ρεβίθια πέρα από την ενέργεια, τα φάρμακα και πολλά άλλα.

Ο αρθρογράφος επαναφέρει την αλήστου μνήμης θεωρία της ψωροκώσταινας που δεν μπορεί να στηριχθεί στις δυνάμεις της, δεν μπορεί να ζήσει από την δουλειά του λαού της, εκ φύσεως μειονεκτεί και πρέπει να ακουμπάει πάντα σε κάποιον ισχυρό για να επιβιώσει. Η θεωρία αυτή ήταν το ευαγγέλιο της άρχουσας τάξης και των εκπροσώπων της από την ίδρυση του ελληνικού κράτους ώσπου οι κομμουνιστές και οι προοδευτικοί διανοούμενοι την έκαναν φύλο και φτερό και επέδειξαν ότι η Ελλάδα είχε μεγάλες δυνατότητες. Η κορυφαία συνεισφορά στην αντιμετώπιση της θεωρίας της ψωροκώσταινας ήταν η μελέτη του Δ. Μπάτση «Η βαριά βιομηχανία στην Ελλάδα» που απέδειξε ότι η Ελλάδα μπορεί να αναπτύξει την βιομηχανία και συνολικά την οικονομία της, έδειξε τους υπεύθυνους της υπανάπτυξης και τις προϋποθέσεις της βιομηχανικής ανάπτυξης της χώρας που είναι ο λαός και τα λαϊκά συμφέροντα να πάρουν στα χέρια τους τις τύχες της χώρας.

Κατ’ αρχήν, δεν είναι αλήθεια ότι η Ελλάδα δεν έχει παραγωγή. Έχει και μάλιστα σε σημαντικούς τομείς. Τα στοιχεία που ο αρθρογράφος αναφέρει ενδεχομένως είναι ακριβή, την ίδια στιγμή όμως μπορεί κανείς να αναφέρει και πλήθος άλλα στην εντελώς αντίθετη κατεύθυνση. Το μεγαλύτερο θέμα όμως δεν βρίσκεται εκεί, αλλά στην απάντηση του ερωτήματος πως η χώρα και ο λαός βρίσκονται σ’ αυτήν την δεινή θέση. Ποια πολιτική εφαρμοζόταν και ποια συμφέροντα εξυπηρετούσε και δέχτηκε ο παραγωγικός ιστός της χώρας τα πλήγματα που δέχτηκε. Πλήθος δυναμικών γεωργικών καλλιεργειών υποβαθμίστηκαν ή καταστράφηκαν, σημαντικοί κλάδοι της βιομηχανίας και με εξαγωγικό προσανατολισμό που συνεισέφεραν ουσιαστικά στο ΑΕΠ πλέον δεν υπάρχουν με αποτέλεσμα το συντριπτικό τμήμα του ΑΕΠ να προέρχεται από τις υπηρεσίες. Ενώ ο δανεισμός νοικοκυριών, επιχειρήσεων και του Δημοσίου έφτασε σε τεράστια ύψη. Σ’ αυτή την καταστροφή για το λαό στην οποία ο ίδιος δεν φέρει καμία ευθύνη, οι επιχειρηματίες πολλαπλασίασαν και πολλαπλασιάζουν τα κέρδη τους.

Η ευθύνη ανήκει ολοκληρωτικά στην άρχουσα τάξη και τα συμφέροντά της που προωθούνταν και στην στρατηγική επιλογή της να εντάξει την χώρα στην ΕΕ και αργότερα στην ΟΝΕ και το ευρώ. Οι σχέσεις κυριαρχίας – εξάρτησης που επικρατούν στην ΕΕ και η θέση της Ελλάδας ως εξαρτημένης χώρας από το ιμπεριαλιστικό κέντρο είναι από τις βασικές αιτίες για τις εξελίξεις μαζί φυσικά με τα υπερκέρδη του ντόπιου μονοπωλιακού κεφαλαίου.

Ερχόμαστε στα επτά χρόνια των μνημονίων και τα αποκαΐδια που συσσώρευσαν. Τα χρόνια αυτά ο αρθρογράφος τα βλέπει μόνο ως κρίση και καθόλου δεν θέλει να ασχοληθεί με την πολιτική που εφάρμοσαν οι κυβερνήσεις Παπανδρέου, Παπαδήμου, Σαμαρά και Τσίπρα από κοινού με τους «εταίρους» που αποδείχτηκε καταστροφική και καθόλου δεν στόχευε στην αντιμετώπιση της κρίσης, αλλά στην βίαιη ανατροπή των όρων αναπαραγωγής του κεφαλαίου και στην φτωχοποίηση του λαού. Κατά τον αρθρογράφο η εφταετία αυτή απέδειξε ότι η Ελλάδα δεν μπορεί πλέον να επιβιώσει μακριά από την ζώνη του ευρώ, η Ελλάδα θέλει τον Γερμανό προστάτη της για να επιβιώσει.

Τα χρόνια αυτά συσσώρευσαν ανείπωτες καταστροφές. 1,5 εκατ. ανέργους, εκατοντάδες χιλιάδες μικροεπιχειρήσεις έκλεισαν, 25% μειώθηκε το ΑΕΠ της χώρας, η φτώχεια και η εξαθλίωση έχει αγκαλιάσει τουλάχιστον το 40% του λαού, 300 χιλιάδες νέοι, ο ανθός της χώρας, μετανάστευσαν για να επιβιώσουν και το δημόσιο χρέος αντί να μειωθεί εκτοξεύθηκε στα 340 δισεκατομμύρια ευρώ. Αυτά είναι τα αποτελέσματα των μνημονίων της ελληνικής ολιγαρχίας και των ευρωπαϊκών ιμπεριαλιστικών συμφερόντων.

Πού βρίσκεται, κατά τον αρθρογράφο, η προοπτική; «Η παραμονή μας στην ευρωζώνη, γράφει, είναι μονόδρομος όπως και η παραμονή μας στην Ευρώπη. Η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει γαντζωμένη στο τρένο των ισχυρών της Ευρώπης. Έξω απ αυτό, χωρίς αμφιβολία, είμαστε καταδικασμένοι να περάσουμε για πολλές δεκαετίες στο περιθώριο των Βαλκανίων». Η μοίρα της χώρας είναι η ΕΕ και το ευρώ, που σημαίνει διαρκή μνημόνια και λιτότητα, αστικές κυβερνήσεις και καπιταλιστική διαχείριση, γιγάντωση των κερδών του κεφαλαίου και διαρκή λιτότητα για το λαό. Με δυο λόγια η πρότασή του είναι να ακολουθήσει η χώρα τον ίδιο καταστροφικό δρόμο που την έφερε μέχρις εδώ και που εγγυάται με μαθηματική ακρίβεια την επόμενη κρίση.

Εκείνο που δεν τον απασχολεί καθόλου είναι ποια θα είναι η τύχη της χώρας σε περίπτωση διάλυσης της ευρωζώνης και της ΕΕ. Θέλει να φανεί αισιόδοξος ότι οι δυσκολίες της ΕΕ γρήγορα θα ξεπεραστούν, αλλά οι εξελίξεις άλλα υπογραμμίζουν. Δεν είναι μόνο το Brexit, οι αυστριακές εκλογές, το ιταλικό δημοψήφισμα και η εκλογή Τραμπ, αλλά η αμφισβήτηση της ΕΕ, τουλάχιστον με τη σημερινή μορφή της, από τους ίδιους τους ηγέτες της Γερμανούς, Γάλλους, Ιταλούς κλπ. που μίλησαν ανοιχτά για ΕΕ πολλών ταχυτήτων. Σε ποιά από αυτές τις ταχύτητες θα «γατζωθεί» η Ελλάδα;

Τα προβλήματα της ΕΕ είναι τεράστια όπως και η αμφισβήτηση που δέχεται από τους ευρωπαϊκούς λαούς. Αντίστοιχες είναι και οι διαθέσεις του ελληνικού λαού που τις τροφοδοτούν οι άθλιες συνθήκες της ζωής του και η παντελής παρουσία προοπτικής και όχι η συζήτηση για το εθνικό νόμισμα, όπως θεωρεί ο αρθρογράφος.

Σήμερα η αστική τάξη και ο πολιτικός κόσμος που την εκπροσωπεί έχει όλα τα προπαγανδιστικά μέσα στα χεριά της. Κρατική μηχανή, οικονομική δύναμη, μέσα μαζικής ενημέρωσης και γενικότερα θεσμούς ιδεολογικής επίδρασης, ιμπεριαλιστικούς θεσμούς και δυνατότητα εκβιασμών κάθε είδους. Δεν έχει να φοβάται τίποτα. Ας φέρει την συμφωνία που ετοιμάζεται να υπογράψει η κυβέρνηση Τσίπρα όχι στη Βουλή που έχει, απ’ ότι φαίνεται, εξασφαλισμένη την υπερψήφισή της, αλλά σε δημοψήφισμα στον ελληνικό λαό. Ιδού η Ρόδος, ιδού και το πήδημα.

 Τ. Κ.

πηγή: ergatikosagwnas.gr