Η κυβέρνηση προχωρά σε ένα άλλο ακόμα εθνικό παραγωγικό έγκλημα.

Έπεσαν υπογραφές και η κυβέρνηση χαρίζει στην ουσία, αφού το τίμημα, άγνωστο προς το παρόν, φαίνεται να είναι μηδαμινό και υπάρχει διαγραφή χρεών, την Ελληνική Βιομηχανία Ζάχαρης (ΕΒΖ) σε τυχοδιωκτικά κερδοσκοπικά κεφάλαια.

Συγκεκριμένα, η ΕΒΖ υπέγραψε την Τετάρτη (1/8/18) έγγραφο προθέσεων με την αγνώστου υφής εταιρεία Innovation Βrain, στο οποίο συμμετέχουν άλλα τυχοδιωκτικά επενδυτικά σχήματα, όπως το κυπριακών συμφερόντων Elements Capital Partner του Κύπριου Σάββα Λιασή, ο οποίος διατείνεται ότι έχει εξασφαλίσει την στήριξη διεθνών επενδυτικών κεφαλαίων, όπως το York Capital!

Kανονικός σκοτεινός μύλος και αξεδιάλυτο κουβάρι!

Η συμφωνία φέρεται να προβλέπει σημαντική διαγραφή (ανύπαρκτων) χρεών και ρύθμιση των υπολοίπων, η οποία αν γινόταν στην δημόσια ΕΒΖ, όπως ο ζητούσε ο Παν. Λαφαζάνης, η ΕΒΖ θα μπορούσε να ανασυγκροτηθεί ως δημόσια επιχείρηση.

Στη συμφωνία αυτή , που είναι αμφίβολο αν θα ευδοκιμήσει, δεν υπάρχει καμιά εγγύηση για το μέλλον της επιχείρησης και πολύ περισσότερο καμιά πρόβλεψη διασφάλισης των εργαζομένων, οι οποίοι κινδυνεύουν να βρεθούν στον αέρα.

Όλα δείχνουν ότι τα τυχοδιωκτικά κερδοσκοπικά κεφάλαια ενδιαφέρονται αποκλειστικά, σχεδόν, για τα δυο υπερκερδοφόρα εργοστάσια της ΕΒΖ στην Σερβία και όχι για την εγχώρια επιχειρησιακή βάση που πιθανότατα το παραγωγικό κομμάτι της θα πάει για ”λουκέτο”!

Η κυβέρνηση προχωρά σε ένα άλλο ακόμα εθνικό παραγωγικό έγκλημα.

πηγη: iskra.gr

Οι Αρχές που υποστηρίζουν τα MoUs των Παρισίων και του Τόκιο αποφάσισαν να οργανώσουν από κοινού μια καμπάνια επιθεωρήσεων με στόχο την ασφάλεια της ναυσιπλοΐας.

Στόχος της συγκεκριμένης καμπάνιας επιθεωρήσεων είναι να επιβεβαιωθεί η συμμόρφωση των πλοίων που επιθεωρούνται από ελεγκτές Port State Control ως προς τις απαιτήσεις του παραρτήματος VI της Marpol. Οι εστιασμένες επιθεωρήσεις πρόκειται να πραγματοποιηθούν για τρεις μήνες, από την 1η Σεπτεμβρίου έως τις 30 Νοεμβρίου 2018.

Στόχος της καμπάνιας είναι να καθιερωθούν μεταξύ άλλων πρότυπα συμμόρφωσης της ναυτιλιακής βιομηχανίας με την MARPOL Annex VI και να δημιουργηθεί μία νέα νοοτροπία των πληρωμάτων των πλοίων και των πλοιοκτητών αναφορικά με τις διατάξεις του παραρτήματος VI της MARPOL.

Σε ό,τι αφορά την από κοινού επιθεώρηση του Tokyo MoU και του Paris MoU, οι επιθεωρητές Port State Control θα έχουν έναν κατάλογο με 11 ερωτήσεις με βάση τις οποίες θα διασφαλίζεται ότι ο εξοπλισμός πλοήγησης των πλοίων συμμορφώνεται με τα σχετικά πιστοποιητικά, οι πλοίαρχοι και οι πλοηγοί διαθέτουν τα απαιτούμενα προσόντα και ότι ο εξοπλισμός ναυσιπλοΐας συντηρείται και λειτουργεί σωστά.

Μέσα στην περίοδο Σεπτεμβρίου- Νοεμβρίου 2018 εκτιμάται ότι θα πραγματοποιηθούν πάνω από 10.000 επιθεωρήσεις από τις αρχέες στο πλαίσιο των Tokyo MoU και Paris MoU.

πηγη: naftikachronika.gr

Από τους σημαντικότερους εκπρόσωπους του ρεμπέτικου τραγουδιού, ο Μιχάλης Γενίτσαρης, το 1944 θα γράψει μουσική και στίχους για το ζεϊμπέκικο «Στέλιος Καρδάρας», συγκλονισμένος από την εκτέλεση μετά από φριχτά βασανιστήρια του ΕΛΑΣίτη σαμποτέρ, ομαδάρχη της ΟΠΛΑ Στέλιου Καρδάρα, από τους ντόπιους συνεργάτες των Γερμανών καταχτητών στην Κοκκινιά.

Νίκος Πουρναράς / Οικοδόμος

Το 1944 ο Γενίτσαρης θα γράψει μουσική και στίχους για το ζεϊμπέκικο Στέλιος Καρδάρας, συγκλονισμένος από την εκτέλεση μετά από φριχτά βασανιστήρια του ΕΛΑΣίτη σαμποτέρ Στέλιου Καρδάρα, από τους ντόπιους συνεργάτες των Γερμανών καταχτητών στην Κοκκινιά.

Ο Στέλιος Σπανός ή «Καρδάρας», όπως τον γνώριζαν όλοι στην Κοκκινιά, ήταν ένας από τους ηρωικότερους σαμποτέρ της Αντίστασης που ανατίναζε γερμανικά αυτοκίνητα και αποθήκες. Ένας σαλταδόρος της Κατοχής που άρπαζε τρόφιμα απ’ τους Γερμανούς και τα μοίραζε στο λαό.

Ο Στέλιος Σπανός ή «Καρδάρας» – «Η μοναδική φωτογραφία του τραγικού αγωνιστή της αντίστασης Στέλιου Καρδάρα, βρίσκεται κρυμμένη, όλα αυτά τα χρόνια, στο προσκέφαλο του ενενηντάχρονου πατέρα του. Ούτε λεπτό δεν μπορεί χωρίς αυτή…»

Στέλεχος του ΕΛΑΣ και αρχηγός ομάδας της ΟΠΛΑ στην Παλιά Κοκκινιά, ο Καρδάρας μπήκε από τα δεκαοχτώ στην ένοπλη δράση, διακρίθηκε για τη γενναιότητα που επέδειξε στη μάχη της Κοκκινιάς και παρόλο το νεαρό της ηλικίας του είχε μεγάλη φήμη στους συναγωνιστές και στους εχθρούς του, έτσι που η σύντομη ζωή του αποτέλεσε θρύλο για την Κοκκινιά και ευρύτερα.

Οι Γερμανοί προσπάθησαν πολλές φορές να πιάσουν τον Καρδάρα αλλά δεν τα κατάφερναν. Τα κατάφεραν όμως οι ντόπιοι συνεργάτες τους…

Στις 18 του Αυγούστου 1944, μια μέρα μετά το Μπλόκο της Κοκκινιάς, «Έλληνες» ταγματασφαλίτες στήνουν ενέδρα στον Αη Γιάννη το Ρέντη και πιάνουν το αγαπημένο παιδί της Κοκκινιάς, μπροστά σε μια βρύση που πήγε να ξεδιψάσει.

Τα ελληνόφωνα κτήνη έσυραν τον Καρδάρα στον Άγιο Διονύση στον Πειραιά και τον εκτέλεσαν, αφού πρώτα τον βασάνισαν φριχτά, φτάνοντας στο σημείο να του κόψουν τα γεννητικά όργανα. Ήταν μόλις 21 χρονών ο Στέλιος ο Καρδάρας και ο Πειραιάς θρήνησε εκείνη τη νύχτα ένα από τα καλύτερα παιδιά του, που έπεσαν στη μάχη κατά των κατακτητών και των ντόπιων συνεργατών τους.

Ο Μιχάλης Γενίτσαρης

Ο Μιχάλης Γενίτσαρης έκανε τη σύντομη ζωή του ήρωα Καρδάρα τραγούδι, που ακούστηκε για πρώτη φορά στην πλατεία Αγίου Νικολάου, στη Νίκαια, σε εκδήλωση που έκανε ο ΕΛΑΣ για να τον τιμήσει.

Ο συνθέτης, στα ανέκδοτα απομνημονεύματά του, που διέσωσε ο ακάματος μελετητής του ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού Κώστας Χατζηδουλής, περιγράφει γεμάτος συγκίνηση, αλλά και αγανάκτηση, όλη την συγκλονιστική ιστορία του τραγουδιού. Αντιγράφουμε από τον τόμο “Ρεμπέτικη Ιστορία 1 / Περπινιάδης – Γενίτσαρης – Μάθεσης – Λελάκης” (εκδ. Νεφέλη, χ.χ.) του Κώστα Χατζηδουλή:

«… Το 1944, οι συνεργάτες των Γερμανών (κι όλοι ξέρουμε ποιοι ήτανε..) σκοτώσανε ένα φίλο μου, το Στέλιο τον Καρδάρα. Δυο μέτρα μπόι ήτανε και παλικάρι που δεν λέγεται, για την λεβεντιά του. Τέτοιο παιδί δεν γνώρισα άλλο, στα χρόνια μου. Παιδί λέμε, 18 χρονώ και από τους πιο μεγάλους σαμποτέρ που βγήκανε σε όλα τα χρόνια. Ήτανε ο φόβος και ο τρόμος των Γερμανών από τις ζημιές που τους έκανε και τον είχανε στο μάτι, γιατί τους είχε κυριολεκτικά σακατέψει από τα σαμποτάζ. Στη στεριά και στο πέλαγος τον κυνηγούσανε, αλλά αυτός, όχι μόνο ήτανε άπιαστος, αλλά συνέχιζε τις ζημιές. Και τι δεν κάνανε οι Γερμανοί για να τον πιάσουνε… Πληρωμένους χαφιέδες βάλανε, για να πάρουνε πληροφορίες πού κρυβότανε. Ο θεός της φτωχολογιάς ήτανε. Όλοι τονέ θυμούνται, ακόμα και σήμερα και λένε, για αυτά πού ’κανε για τους φτωχούς. Όλοι φάγανε απ’ τα χέρια του, όλοι είδανε τι έκανε για τους φτωχούς, ο Καρδάρας. Μια φορά, με τα πιστόλια στο χέρι, σταμάτησε ένα γερμανικό αυτοκίνητο γεμάτο τυριά και ανάγκασε τους δυο Γερμανούς να κατέβουν κάτω. Τους κατέβασε κι άρχισε να μοιράζει τα τυριά στον κόσμο. Έπρεπε να βλέπατε αυτή τη σκηνή. Σε λίγα λεπτά, είχε μαζευτεί μπουλούκια ο κόσμος κι έπαιρνε αυτά που μοίραζε ο Στέλιος. Μετά, τους ανέβασε στο αυτοκίνητο και τους έδιωξε, αλλά σε λίγη ώρα, είχαν έρθει όλα τα Γερμανικά Φρουραρχεία. Ο Καρδάρας όμως, άφαντος. Πολλά κατορθώματα έκανε αυτό το παιδί που έχουνε μείνει στο μυαλό όλων. Ακόμα το κουβεντιάζει ο κόσμος. Μέχρι που, γερμανόφιλοι, χαφιέδες τέτοιοι, του στήσανε ενέδρα στα περβόλια στον Άγιο Γιάννη Ρέντη. Είπαμε, ότι τον κυνηγάγανε με μανία. Δεν άφηνε αυτοκίνητα, τραίνα, αποθήκες που να μην τα ανατινάξει.

Το τραγούδι ερμηνευμένο από τον δημιουργό του, τον Μιχάλη Γενίτσαρη:

«ΚΑΡΔΑΡΑΣ»

Πενθοφορεί η Αγιά Σοφιά
Παλιά και Νέα Κοκκινιά
κλάψε κι εσύ τώρα ντουνιά
πιάσαν το Στέλιο, τα σκυλιά.

Τον πιάσαν Γερμανόφιλοι
και ταγματασφαλίτες
το Στέλιο τον Καρδάρα μας,
στο Ρέντη οι αλήτες.

Δεμένο τον επήγανε
προς τον Άγιο Διονύση
δέκα τουφέκια τού ’ριχναν
ώσπου να ξεψυχήσει.

Θεέ μου, ας προλάβαινες
να ’κανες άλλη κρίση
που ’χε μανούλα κι αδελφές
και έπρεπε να ζήσει.

Άδικα τον σκοτώσανε
λες κι ήτανε κατάρα
το πιο καλύτερο παιδί
γιατί ήταν στην Αντίσταση
το Στέλιο τον Καρδάρα.

*Η τέταρτη στροφή δεν υπάρχει στο χειρόγραφο του συνθέτη, διαγραμμένη από τον ίδιο. Ο τρίτος στίχος της πέμπτης στροφής τροποποιήθηκε αργότερα κι έγινε: «Γιατί ήταν στην Αντίσταση».

(*Σημ. Κώστα Χατζηδουλή)

Δεν θα τονέ πιάνανε ποτές το Στέλιο, αλλά εκείνη τη μέρα ήτανε άτυχος. Πολύ άτυχος, — κι αυτό του πήρε τη ζωή. Ήτανε καλοκαίρι και πήγε σε μια στέρνα, εκεί στα περιβόλια του Ρέντη, για να πλυθεί. Έβγαλε τα ρούχα του, ακούμπησε τα πιστόλια δίπλα, και μόλις έσκυψε να πλυθεί, πέσανε απάνω τον και τονέ πιάσανε. Τον δέσανε με ένα σύρμα και τον πήγανε εκεί, προς τον Άγιο Διονύση, στη Δραπετσώνα κοντά. Πενήντα ντουφέκια πέσανε πάνω τον να βγάλουν το άχτι τους – το μίσος που τού ’χανε. Του κόψανε και τα γεννητικά όργανα. Τ’ όνομα αυτουνού του παιδιού είχε γίνει ύμνος, είπαμε, στον Περαία και όλοι κλάψανε που χάθηκε. Μεγάλος πατριώτης, ψυχή που δε λέγεται, από προδοτικές σφαίρες πήγε. Έλληνες είμαστε…

Τότες εγώ, μόλις έμαθα ότι τονέ σκοτώνανε, έκατσα και του ’γραψα τραγούδι. Το καλύτερό μου τραγούδι. Αυτό που λέω εδώ: «Αληθινοί πατριώτες – Καρδάρας». Μόλις έβαλα μουσική και το ’παιξα λίγες φορές, το μάθανε παντού. Το μάθανε όλοι οι σαμποτέρ, οι αγωνιστές οι άλλοι, οι αντάρτες, όλοι. Το μάθανε και ήρθανε και με πήρανε εαμίτες και αντάρτες και με πήγανε στην πλατεία στην Κοκκινιά. Πέντε χιλιάδες κόσμος και παραπάνω μαζεύτηκε, εκεί που ήτανε η μεγάλη κεντρική πλατεία. Και τότες, με κάτι παλιά μεγάφωνα που φέρανε, με βάλανε και το ’παιξα και το τραγούδησα. Πριν αρχίσω, κρατήσανε ένα λεπτό σιγή για τη μνήμη του παλικαριού.

Το τραγούδι ερμηνευμένο από τον Γιώργο Νταλάρα, στο δίσκο «Ρεμπέτικα της Κατοχής / Κατοχή – Αντίσταση – Εμφύλιος (Ανέκδοτα και Απαγορευμένα):

Όταν το τραγουδούσα, όλος ο κόσμος έκλαιγε. Κι από εκεί και μετά, έγινε παντού γνωστό το τραγούδι μου — όπως ο «Σαλταδόρος» μου, που είναι ο Ύμνος της Κατοχής. Δεν μπόραγα όμως να το γραμμοφωνήσω, από τότες. Δεν έγινε δίσκος. Μπορεί να γίνει τώρα ή αργότερα. Όσοι το ακούνε, αμέσως πάει το μυαλό τους σ’ αυτό το μεγάλο παλικάρι, στον πατριώτη…».

Η Αγια-Σοφία, η Παλιά και Νέα Κοκκινιά, η Δραπετσώνα, ο Άγιος Διονύσης και ο Άγιος Ιωάννης Ρέντης είναι λαϊκοί συνοικισμοί του Πειραιά.

Η μοναδική φωτογραφία του τραγικού αγωνιστή της αντίστασης Στέλιου Καρδάρα, βρίσκεται κρυμμένη, όλα αυτά τα χρόνια, στο προσκέφαλο του ενενηντάχρονου πατέρα του. Ούτε λεπτό δεν μπορεί χωρίς αυτή…

πηγη: katiousa.gr

του Άρη Χατζηστεφάνου

Πιθανότατα θα εισέβαλαν σε μια ή περισσότερες χώρες ακόμη και αν δεν είχαν καμία απόδειξη ότι αυτές εμπλέκονται στην υπόθεση – όπως ακριβώς έκαναν στο Αφγανιστάν και το Ιράκ.

Σε ανάλογη περίπτωση, είναι σχεδόν βέβαιο ότι το Ισραήλ θα βομβάρδιζε τη Γάζα και το Λίβανο, όπως κάνει σε τακτά χρονικά διαστήματα ακόμη και αν δεν έχει κάποιο τόσο σοβαρό πρόσχημα.

Η Αγγλία από την πλευρά της, θα έκοβε τις διπλωματικές σχέσεις και θα επέβαλλε κυρώσεις στη Ρωσία, ακόμη και αν δεν είχε να παρουσιάσει καμία απόδειξη για την ενοχή της.

Σε όλες τις περιπτώσεις τα διεθνή μέσα ενημέρωσης θα έσπευδαν να στηρίξουν αυτές τις δολοφονικές επεμβάσεις και τις διπλωματικές κινήσεις στο όνομα της εθνικής ασφάλειας των χωρών που δέχθηκαν το χτύπημα. Όταν όμως η επίθεση στοχεύει τον πρόεδρο μιας χώρας όπως η Βενεζουέλα, η κατάσταση αλλάζει.

Το πρώτο μέλημα των διεθνών μέσων ενημέρωσης ήταν να αφήσουν υπόνοιες ότι την επίθεση μπορεί να σχεδίασε ο ίδιος ο Νικολάς Μαδούρο. Πρόκειται φυσικά για τα ίδια μέσα ενημέρωσης που θα αποκαλούσαν σχιζοφρενείς όσους προωθούσαν ανάλογες θεωρίας συνωμοσίας στη Δύση – και πολύ καλά θα έκαναν.

Όταν ήταν πλέον προφανές ότι δεν μπορούσαν να συνεχίσουν τη διασπορά ψευδών ειδήσεων περί προβοκάτσιας, υιοθέτησαν διαφορετική γραμμή. Η επίθεση, είπαν, έδειξε τις εσωτερικές αδυναμίες του «καθεστώτος», καθώς οι στρατιώτες που βρίσκονταν στην περιοχή έτρεχαν πανικόβλητοι. Αντί να αντιμετωπίσουν δηλαδή το περιστατικό σαν μια επίθεση εναντίον ενός δημοκρατικά εκλεγμένου προέδρου, προσπαθούσαν να σκιαγραφήσουν το προφίλ ενός δικτάτορα που στηρίζεται σε πήλινα πόδια.

Και πριν ακόμη σιγήσει ο ήχος από τις εκρήξεις στο Καράκας τέθηκε σε εφαρμογή το τρίτο στάδιο του μιντιακού πολέμου. Στη Βενεζουέλα, διαβάζουμε, εκφράζονται φόβοι για πογκρόμ συλλήψεων μετά τις επιθέσεις. Και το λένε αυτό αμερικανικά μέσα ενημέρωσης, που μετά από κάθε τρομοκρατική επίθεση στηρίζουν το βασανισμό υπόπτων. Το λένε Βρετανικά μέσα, που δεν βλέπουν γύρω τους το οργουελικό αστυνομικό κράτος που έστησε το Λονδίνο με πρόσχημα την αντιμετώπιση της τρομοκρατίας. Το λένε γαλλικά μέσα ενημέρωσης αδιαφορώντας για το γεγονός ότι ο Μακρόν πέρασε την κατάσταση έκτακτης ανάγκης στο γαλλικό δίκαιο.

Φυσικά κάθε «ρεπορτάζ» πρέπει να κλείνει με την γνωστή επωδό: Η Βενεζουέλα ήταν κάποτε μια πολύ πλούσια χώρα, αλλά ο σοσιαλισμός την οδήγησε στην καταστροφή. Πώς θα αντιδρούσαν άραγε στις ΗΠΑ αν αμέσως μετά την ανθρωποσφαγή της 11ης Σεπτεμβρίου όλα τα κείμενα έκλειναν με τη φράση «οι ΗΠΑ λόγω του καπιταλισμού έχουν 50 εκατομμύρια ανασφάλιστους που ζουν κοντά ή κάτω από το όριο της φτώχειας, ενώ τα τελευταία χρόνια εξοπλίζουν τρομοκράτες στη Μέση Ανατολή»;

Και να σκεφτεί κανείς ότι η Βενεζουέλα δεν είναι σοσιαλιστική χώρα.

Ο επικοινωνιακός πόλεμος εναντίον της Βενεζουέλας θα κλιμακωθεί τις επόμενες εβδομάδες και τους επόμενους μήνες. Ο πρόεδρος Τραμπ ζητά εδώ και πολύ καιρό την εκπόνηση σχεδίων για την εισβολή στη Βενεζουέλα και η ΕΕ μαζί με τον Καναδά ακολουθούν στα τυφλά τα τύμπανα του πολέμου.

Αυτός ακριβώς ο επικοινωνιακός πόλεμος, που προφανώς δεν αφορά μόνο τη Βενεζουέλα, θα βρεθεί στο επίκεντρο του νέου μας ντοκιμαντέρ με τίτλο Make the Economy Scream. Και αν θέλετε να μάθετε περισσότερα και να βοηθήσετε στην ολοκλήρωσή του μπορείτε να το κάνετε πατώντας εδώ.

Πηγή: info-war.gr