Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ καταδικάζει την θρασύτατη τραμπούκικη επίθεση που έγινε σε βάρος του Προέδρου της Ένωσης Εργαζομένων στη Διακίνηση Εμπορευματοκιβωτίων του Πειραιά ( ΕΝΕΔΕΠ) Μάρκου Μπεκρή. 

Η επίθεση έγινε στις 14/8/2018, την ώρα που ο Πρόεδρος του Σωματείου μιλούσε στους εργαζόμενους καταγγέλλοντας τις μεθοδεύσεις της εργοδοσίας. Τη στιγμή εκείνη ο νέος επόπτης ασφαλείας της εργολαβικής (D-Port) Βασίλης Παπαδόγγονας πλησίασε και χτύπησε πισώπλατα το συνδικαλιστή και του κατάφερε σοβαρό χτύπημα στον αυχένα.

Αργότερα στο νοσοκομείο διαπιστώθηκε ότι του προκάλεσε κάκωση στον αυχένα.

Πρόκειται για μια άνανδρη επίθεση τρομοκρατίας που σημειώνεται σε μια περίοδο που στις προβλήτες 2 και 3 αναπτύσσονται σημαντικοί αγώνες για τα εργασιακά και μισθολογικά προβλήματα των εργαζομένων. 

Η Cosco λειτουργεί στο συγκεκριμένο χώρο-προβλήτες μέσω θυγατρικών και εργολαβικών εταιριών. 

Η προσπάθεια Cosco και εργολάβων τόσο με τη συγκεκριμένη επίθεση όσο και με τη απόπειρα δημιουργίας εργοδοτικού-διασπαστικού  Σωματείου αποσκοπεί να ανακόψει τους αγώνες των εργαζομένων, να τσακίσει την αγωνιστική δράση και να επιβάλει μέσω των υποτακτικών της την διαιώνιση στο καθεστώς της εργασιακής γαλέρας.

Η  ΠΕΝΕΝ, το εργατικό και ταξικό κίνημα πρέπει να εκφράσει τη σθεναρή αλληλεγγύη του στους εργαζόμενους και στο Σωματείο τους, να σταθεί αποφασιστικά στο πλευρό τους για να μην περάσουν οι σχεδιασμοί της εργοδοσίας. 

Η κυβέρνηση έχει τεράστιες ευθύνες για το γκέτο την τρομοκρατία τις άθλιες και απαράδεκτες συνθήκες που επιτρέπει να λειτουργεί η Cosco και οι εργολάβοι της.

Η Διοίκηση την ΠΕΝΕΝ

Το ξεπούλημα του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας μας από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και η νεοαποικιακή σύμβαση που έγινε για τον σκοπό αυτό με την κινέζικη πολυεθνική κρατική COSCO δρομολογεί μια σειρά δραματικές και ιδιαίτερα επιβαρυντικές εξελίξεις για την χώρα, τον Πειραιά και την τοπική κοινωνία.

Το πλαίσιο αξιοποίησης του λιμανιού του Πειραιά είναι πλέον απόλυτα ενταγμένο στον στρατηγικό σχεδιασμό της COSCO και ενσωματωμένο στην κινέζικη αντίληψη για την αύξηση της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας για τον κρατικό αυτό μονοπωλιακό κολοσσό.

Στην κατεύθυνση αυτή ο νέος ιδιοκτήτης του ΟΛΠ κατάρτισε το MasterPlan για την επόμενη μέρα. Τα γεγονότα δείχνουν ότι οι όροι, οι συνθήκες και το στρατηγικό σχέδιο της COSCO δημιουργούν δικαιολογημένους συνειρμούς από την αντίστοιχη επέλαση των πολυεθνικών που έγινε τις τελευταίες δεκαετίες στην Κίνα και μετέτρεψαν περιοχές, πόλεις και λιμάνια σε μια απέραντη ελεύθερη οικονομική ζώνη στην οποία κυριαρχεί ένα μοντέλο ανάπτυξης που ποδοπατεί και υπονομεύει το χερσαίο και θαλάσσιο περιβάλλον, την ιστορική κληρονομιά και επιβάλει τον εργασιακό μεσαίωνα στις συνθήκες εργασίας.

Αυτό το θεάρεστο αναπτυξιακό μοντέλο ήρθε να επιβάλει η κινέζικη COSCO και στον Πειραιά, με τις ευλογίες της κυβέρνησης η οποία έχει βαλθεί την περίοδο της διακυβέρνησής της να παραδώσει όλο τον παραγωγικό πλούτο της χώρας μας και τις αντίστοιχες δημόσιες επιχειρήσεις στο εγχώριο και διεθνές μονοπωλιακό κεφάλαιο.

Οι σχεδιασμοί της COSCO και το MASTERPLAN για το λιμάνι του Πειραιά

-          Ένα βασικό στοιχείο στον σχεδιασμό της COSCO είναι η δημιουργία LOGISTICCENTER το οποίο προβλέπεται να γίνει σε μια έκταση 120 στρεμμάτων. Πρόκειται να κατασκευαστούν αποθήκες 48000 τ.μ οι οποίες θα εξυπηρετούνται από υπόγεια κλειστή σύνδεση του εμπορικού λιμανιού με την περιοχή ΟΔΔΥ επεκτείνοντας έτσι την ελεύθερη ζώνη. Το αναφερόμενο έργο έρχεται να προστεθεί στους χώρους LOGISTICS που διαθέτει ήδη ο ΟΛΠ όπως του σταθμού εμπορευματοκιβωτίων που σήμερα είναι η κόκκινη αποθήκη της θυγατρικής της COSCO (PCDC). Το συγκεκριμένο κέντρο αναμένεται να χρησιμοποιηθεί για τα τοπικά φορτία, κυρίως για τα αυτοκίνητα αλλά και τα containers. Τοπικοί φορείς, εργατικά Σωματεία, αυτοδιοικητικές αρχές και άλλες συλλογικότητες αντιδρούν εντονότατα στον σχεδιασμό αυτόν, αφού η δημιουργία και ανάπτυξη LOGISTICCENTER πρόκειται να επιβαρύνει δραματικά με την κίνηση των φορτηγών στην περιοχή, το κυκλοφοριακό – συγκοινωνιακό και το περιβάλλον. Προφανώς όλα τα παραπάνω αποτελούν ασήμαντες λεπτομέρειες για την COSCO…..

-          Επίσης σοβαρότατα προβλήματα ανακύπτουν από τον σχεδιασμό της COSCO για την επέκταση και την δημιουργία νέας βάσης για την κρουαζιέρα που θα κατασκευασθεί ανάμεσα στο λιοντάρι, την Σχολή Δοκίμων και την Πειραϊκή ακτή. Η επέκταση αυτή στην νότια πτέρυγα του λιμανιού θα αφορά την εξυπηρέτηση 4 κρουαζιερόπλοιων άνω των 350 μέτρων το καθένα. Με το τερατώδες αυτό έργο, σύμφωνα με πολίτες και κατοίκους της περιοχής, θα απαιτηθούν να γίνουν μπαζώματα 7,5 εκατομμυρίων κυβικών μέτρων τα οποία θα φθάσουν έως τον Σταυρό. Στην περιοχή αυτή θα προσεγγίζουν και θα ελλιμενίζονται τα υπερμεγέθη κρουαζιερόπλοια των 5000 έως 8000 ατόμων με αποτέλεσμα τον αποκλεισμό των κατοίκων από την συγκεκριμένη περιοχή, την επιβάρυνση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, την τραγική υποβάθμιση της περιοχής, την πρόσθετη κυκλοφοριακή κίνηση, τον αποκλεισμό από τα βράχια της Πειραϊκής των λουομένων, την απαγόρευση της πρόσβασης των πολιτών για μπάνιο – ηλιοβασίλεμα, επίσης θα «εξαφανιστούν» το μνημείο του Θεμιστοκλή αλλά και η σχολή Δοκίμων.

Στην σκανδαλώδη σύμβαση που υπέγραψε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ συμπεριλαμβάνει και την συγκεκριμένη επέκταση.

Το συγκεκριμένο έργο είναι μέρος του MASTERPLANτου ΟΛΠ και για την υλοποίησή του θα χρειαστεί να γίνει μια τεράστια επιχωμάτωση 200 στρεμμάτων σε συνδυασμό με το πολυώροφο εμπορικό κέντρο.

Υπογραμμίζουμε ότι το έργο αυτό δεν αποτελεί επένδυση με χρήματα της COSCO αλλά πρόκειται να χρηματοδοτηθεί από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το ποσό αυτού του έργου υπολογίζεται στα 137.000.000, χωρίς το ΦΠΑ!

Δηλαδή η κινέζικη COSCOεντάσσει στον σχεδιασμό της την επόμενη 5ετία το έργο αυτό, ενώ το ποσό αυτό θα διατεθεί μέσω της περιφέρειας Αττικής από κονδύλια του ΕΣΠΑ!!!

Οι νέοι ιδιοκτήτες του ΟΛΠ έχουν ως στόχο την μετατροπή του Πειραιά για την κρουαζιέρα ως HOMEPORT και για τον σκοπό αυτό επιδιώκουν την επέκταση των θέσεων για τα κρουαζιερόπλοια, μάλιστα οι κινέζοι ευελπιστούν τα επόμενα χρόνια να ξεπεράσουν κατά 1 εκατομμύριο επιβάτες της κρουαζιέρας περισσότερους από σήμερα.

-          Επίσης η COSCOέχει προγραμματίσει την κατασκευή στον χώρο της πύλης Ε2 ενός πολυτελούς ξενοδοχείου καθώς και εμπορικού κέντρου μέσα στο λιμάνι με πολυκαταστήματα, ρεστοράν κ.λπ. Η COSCO επιδιώκει με τα εμπορικό κέντρο και το ξενοδοχείο να «πιάσει» εκείνους του επιβάτες της κρουαζιέρας που έρχονται αεροπορικώς στην χώρα μας με σκοπό να επιβιβαστούν σε κάποιο κρουαζιερόπλοιο που φθάνει στον Πειραιά αλλά και εκείνη την κατηγορία των επιβατών οι οποίοι δεν παίρνουν μέρος στις εκδρομές ιστορικού, αρχαιολογικού και πολιτιστικού ενδιαφέροντος στην Αθήνα, Ακρόπολη κ.λπ. Αυτοί οι επιβάτες είναι η πλειοψηφία των κρουαζιερόπλοιων…. Πέρα από την δραματική επιδείνωση και το συγκοινωνιακό χάος που θα προκληθεί, την περιβαλλοντική – ατμοσφαιρική επιβάρυνση και την ηχορύπανση, η εξέλιξη αυτή με την κατασκευή εμπορικού κέντρου δρομολογεί τις συνθήκες για τον αφανισμό των μικρομεσαίων καταστημάτων και επιχειρήσεων στον Πειραιά.

-          Ανάλογη εξέλιξη αναμένεται να σημειωθεί και στην ναυπηγοεπισκευαστική Ζώνη που η COSCO σχεδιάζει την δημιουργία ναυπηγείου. Οι εκατοντάδες ιδιωτικές επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται όλα τα χρόνια στην Ζώνη κινδυνεύουν άμεσα με λουκέτο αφού η COSCOθα αναλάβει εξ’ ολοκλήρου τις εργασίες και στην ΝΕΖ. Σημειώνουμε ότι η αίτηση για άδεια ναυπηγείου των Κινέζων βρίσκεται αυτή την στιγμή σε δικαστική εκκρεμότητα.

Στο στόχαστρο της COSCO τα εργασιακά δικαιώματα

Δείγματα γραφής του πώς αντιλαμβάνεται και εννοεί η κινέζικη COSCO τα εργατικά δικαιώματα έχουμε ήδη και αυτά είναι χειροπιαστά και τεκμηριωμένα.

• Παράδειγμα πρώτο ο δίκαιος αγώνας των εργαζομένων στην προβλήτα 2 και 3 οι οποίοι αντιμετώπισαν μια πρωτοφανή επίθεση από την πρώτη μέρα της συγκρότησης Σωματείου ενώ στην συνέχεια επιχειρήθηκε η υπονόμευση, η διάσπαση και επιστρατεύθηκε ο μηχανισμός της απεργοσπασίας στον δίκαιο αγώνα τους, όταν απέτυχαν αυτές οι μεθοδεύσεις προσπάθησε με την κωλυσιεργία και άλλα τερτίπια να φρενάρει τις διεκδικήσεις και την επίλυση των δίκαιων αιτημάτων στα οποία πρωταρχικό ρόλο έχει η υπογραφή ΣΣΕ με αξιοπρεπείς μισθούς, κατοχύρωση του ανθυγιεινού κ.λπ.
• Το απέδειξε με την κατάπτυστη σύμβαση μεταξύ ΟΛΠ (COSCO) – ΟΜΥΛΕ η οποία όπως αποδείχθηκε περιλάμβανε μείωση αποδοχών, κατάργηση θεσμικών δικαιωμάτων, επιβάρυνση των εργασιακών σχέσεων.
• Το αποδείχνει όλο το τελευταίο χρονικό διάστημα με την στάση της κατά την διαπραγμάτευση της σύμβασης με τους Λιμενεργάτες του ΟΛΠ όπου απαιτεί δρακόντιες μειώσεις στους μισθούς και συρρίκνωση στα κατοχυρωμένα εργασιακά τους δικαιώματα.
• Το αποδείχνει επίσης με την απαγόρευση εισόδου σε Κερατσίνι – Πέραμα συνδικαλιστικών στελεχών Ναυτεργατικών Σωματείων. Η γκετοποίηση του λιμανιού αποτελεί τον επόμενο στόχο της COSCO….

Πώς πρέπει να αντιμετωπισθεί η επιθετικότητα της COSCO

Ουσιαστικό εμπόδιο, τροχοπέδη στα νεοαποικιακά σχέδια της COSCO μπορεί να βάλει ο οργανωμένος, συντονισμένος με ταξική κατεύθυνση αγώνας τόσο των εργαζομένων σε όλη την έκταση του λιμανιού αλλά και των κατοίκων και των φορέων της περιοχής που δρομολογείται η επέκταση της κρουαζιέρας αλλά και η συμμαχία με τους επαγγελματοβιοτέχνες οι οποίοι κινδυνεύουν με αφανισμό και συντριβή από τους σχεδιασμούς και το MASTERPLANτης COSCO.

Ο καθένας αποσπασματικά με όρους συντεχνιασμού ή τοπικών ιδιαιτεροτήτων χωρίς σχεδιασμό, οργάνωση, πρόγραμμα, συντονισμένη δράση και αγώνα δεν πρόκειται να επιφέρει θετικά αποτελέσματα. Πολύ περισσότερο αυτό ισχύει τόσο για τμήματα εργαζομένων, Σωματείων και τοπικών φορέων της περιοχής που αναζητούν συμμάχους στην κυβέρνηση, στο ΣΥΡΙΖΑ, στην περιφέρεια και τον Δήμο Πειραιά.

Οι δυνάμεις αυτές, ο καθένας με τον ρόλο του, είχαν την δική τους καταστροφική συμβολή στην υπόθεση ιδιωτικοποίησης και ξεπουλήματος του ΟΛΠ.

Η αναζήτηση στηριγμάτων, συμμαχιών και συνεργασιών με τις δυνάμεις του αστικού συστήματος τόσο κεντρικά όσο και τοπικά συνιστά επιλογή η οποία οδηγεί τόσο στην ήττα αλλά και δημιουργεί περιθώρια κάποιοι κυβερνητικοί και άλλοι παράγοντες του Πειραϊκού κατεστημένου να βγουν αλώβητοι και άφθαρτοι και να απαλλαγούν από την εγκληματική ευθύνη τους τόσο για το ξεπούλημα του ΟΛΠ όσο και γενικότερα για την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική, αυτή των ιδιωτικοποιήσεων, των μνημονίων, της ανεργίας, της φτώχειας και της πρόσδεσης της χώρας στα δεσμά του ευρωενωσιακού μονόδρομου.

Το πόσο σύμμαχοι είναι αυτές οι δυνάμεις στην πάλη για την ακύρωση των σχεδιασμών της COSCO το αποδεικνύει η ξεκάθαρη θέση της κυβέρνησης η οποία ορθά κοφτά δηλώνει ότι «η επέκταση και η δημιουργία δύο νέων προβλητών στην Πειραϊκή χερσόνησο είναι αναπόσπαστο κομμάτι της σύμβασης παραχώρησης» που υπέγραψαν οι Τσίπρας – Δραγασάκης – Σταθάκης και Δρίτσας.

Συμμαχίες στην τοπική δημοτική και περιφερειακή αυτοδιοίκηση και ιδιαίτερα με τον Δήμαρχο του Πειραιά για την αποτροπή του MASTERPLANτης COSCO είναι μια αυταπάτη και αποδείχτηκε περίτρανα αφού στο πρόσφατο Δημοτικό συμβούλιο του Πειραιά ο Δήμαρχος και εκλεκτός του εφοπλιστικού κεφαλαίου που δήλωνε προεκλογικά ότι θα αναμορφώσει τον Πειραιά, ξεκαθάρισε και αποσαφήνισε πλήρως την θέση του ότι «η επέκταση του επιβατικού λιμένα(Νότια Ζώνη Φάση Α΄) με δημιουργία 2 θέσεων και συνολικά 6 θέσεων (μαζί με την Β΄ φάση) πρόσδεσης κρουαζιερόπλοιων μήκους άνω των 350 μέτρων αποτελεί υποχρεωτική δέσμευση του ανάδοχου με βάση τον νόμο 4404/2016. Αυτό σημαίνει ότι δεν αποτελεί μια επένδυση όπου τίθεται με βάση τον νόμο σε διαβούλευση. Με τον τρόπο αυτό και με την υποκριτική προσθήκη περί δήθεν ευαισθησίας της δημοτικής αρχής σε περιβαλλοντικά προβλήματα έδωσε το πράσινο φως να προχωρήσει το έργο….

Ο τοπικός ΣΥΡΙΖΑ και οι δυνάμεις του στην αυτοδιοίκηση χύνουν κροκοδείλια δάκρυα για την επέκταση της κρουαζιέρας αλλά συμφωνούν απόλυτα με το στρατηγικό σχέδιο της COSCO σε όλη την έκταση του λιμανιού και θεωρούν ότι μόνο αυτή η επέκταση είναι επιβλαβής για τους κατοίκους του Πειραιά!!!

Οι ίδιες αυτές δυνάμεις με περίσσιο φαρισαϊσμό και υποκρισία αποσιωπούν εντελώς την ευθύνη της κυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και προσπαθούν να ενοχοποιήσουν τα κακά σχέδια της COSCO και με την τακτική αυτή αφήνουν στο απυρόβλητο την κυβέρνηση διευκολύνοντας αντικειμενικά την υλοποίηση του MASTERPLANτης COSCO.

Ήδη όπως αναφέραμε το έργο έχει δημοπρατηθεί, συγχρηματοδοτείται από το ΠΕΠ Αττικής 2014-2018 και έχει ως καταληκτική ημερομηνία την 31 Αυγούστου 2018, ενώ προβλέπεται να ολοκληρωθεί σε 1019 ημερολογιακές ημέρες.

Οι παραπάνω εξελίξεις δείχνουν το αδιέξοδο που οδηγούνται μια σειρά κινήσεις πολιτών και άλλων τοπικών φορέων οι οποίες καθοδηγούνται από τοπικά στελέχη του Πειραϊκού κατεστημένου και προσανατολίζουν την δράση τους σε συναντήσεις με κυβερνητικούς παράγοντες, δημόσιες και περιφερειακές αρχές αναζητώντας την στήριξή τους.

Να θυμίσουμε ότι ορισμένα πρόσωπα που έχουν ιδιαίτερο ρόλο σε αυτές τις κινήσεις, ότι ανάλογη ήταν και η τακτική τους όταν λειτούργησαν ως συνοδοιπόροι της ηγεσίας της ΟΜΥΛΕ πιστεύοντας και διακηρύσσοντας ότι θα ακύρωναν την ιδιωτικοποίηση του ΟΛΠ με προσφυγές στο Συμβούλιο της Επικρατείας και στα όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης…. Άνθρακες όμως ο θησαυρός!!!

Ο δρόμος αυτός, όπως έχει δείξει η ζωή είναι ατελέσφορος καλλιεργεί ψευδαισθήσεις, δεν παράγει αποτελέσματα αφού δεν στηρίζεται σε εκείνες τις δυνάμεις που παλεύουν με συνέπεια την αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική.

Η αμφισβήτηση, η σύγκρουση με την συνολική ασκούμενη αντιλαϊκή, κυβερνητική πολιτική και ταυτόχρονα η συνεπής πάλη να μην περάσουν οι σχεδιασμοί της COSCO συνιστούν ένα ενιαίο και αδιαίρετο μέτωπο για την πάλη που πρέπει να οργανωθεί το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα και πρέπει κυρίως να έχει απεύθυνση τους πολίτες του Πειραιά, τους εργαζόμενους και τους επαγγελματοβιοτέχνες, τόσο στα καταστήματα όσο και στην ΝΕΖ, με σκοπό την συγκρότηση ενός μετώπου δυνάμεων που θα κινητοποιηθεί και θα αναπτύξει πολύμορφους αγώνες και από κοινού θα υπερασπισθούν τα εργασιακά δικαιώματα, την ελεύθερη και ανεμπόδιστη πρόσβαση των πολιτών σε όλη την έκταση του λιμανιού και θα αποτρέψουν να μετατραπεί ο Πειραιάς σε μια πόλη τέρας και ζούγκλα που θα υπηρετεί τα συμφέροντα της COSCO και του μεγάλου κεφαλαίου.

Οι πολίτες του Πειραιά τόσο στην πόλη όσο και στις γειτονιές και τις συνοικίες του, πρέπει όχι μόνο να γυρίσουν την πλάτη σε αυτό το μοντέλο της «πράσινης ανάπτυξης» που διαφημίζει η κυβέρνηση, η Ν.Δ, το ΠΑΣΟΚ και τα άλλα αστικά κόμματα αλλά και οι δυνάμεις τους στην τοπική Διοίκηση και περιφερειακή αυτοδιοίκηση, αλλά οφείλουν, με πρωταγωνιστικό ρόλο του εργατικού κινήματος, να συνεργαστούν, να καταθέσουν το δικό τους διεκδικητικό πλαίσιο και να παλέψουν βάζοντας μπροστά τις λαϊκές και κοινωνικές ανάγκες.

Άρθρο του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ

Νταλακογεώργου Αντώνη

Άρχισαν οι ρηχές και αστόχαστες (το αντίθετο των βαθυστόχαστων) αναλύσεις για τον ανασχηματισμό της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Γιατί ως γνωστόν, κάλπες πάνω στα αποκαΐδια και τα πτώματα δεν πρέπει να στήνονται, είναι προσβολή προς τα θύματα, αλλά ανεκπλήρωτες υποσχέσεις και κενές μωροφιλοδοξίες που επιζητούν να καλύψουν υπουργικές καρέκλες, είναι θεμιτό να εκπληρώνονται και να τακτοποιούνται - τέτοιες κινήσεις δεν προσβάλλουν θύματα και νεκρούς, είναι εντός του κανονιστικού πλαισίου προσωπικής ηθικής και δημόσιου μέτρου κάποιας κυβερνώσας της ανεύθυνης ευθύνης.

Στην πραγματικότητα, ο ανασχηματισμός ή οι ανασχηματισμοί της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ ελάχιστη σχέση έχουν με τη συγκυρία του πύρινου ολέθρου και της εκατόμβης ανθρώπων στο Μάτι. Γιατί, στην απίθανη περίπτωση που φθάσει η κυβέρνηση «σώα και αβλαβής» στο φθινόπωρο του 2019, όταν θέλοντας και μή, θα πρέπει να στήσει κάλπες, καθώς θα συμπληρώνεται η τετραετία της, ούτε τρία διαφορετικά υπουργικά συμβούλια δεν την φτάνουν ώστε ο ένοικος του Μεγάρου Μαξίμου να κλείσει όλες τις εκκρεμότητες και τα κοντράτα που υπογράφτηκαν από το δεύτερο δεκαήμερο του Ιουλίου του 2015 και μετέπειτα.

Όταν στις 13 Ιουλίου 2015 αφίχθη ο ένοικος του Μεγάρου Μαξίμου με την γνωστή συμφωνία - προάγγελο του τρίτου μνημονίου, η εσωτερική αναταραχή ειδικά στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ υπήρξε τέτοια, που ανάγκασε τον πρωθυπουργό να προχωρήσει σε έκτακτη σύγκληση της ΚΟ, η οποία αρχικά αναβλήθηκε δυο φορές έως ότου να πραγματοποιηθεί το μεσημέρι της 15ης Ιουλίου, λίγες μόνο ώρες προτού αρχίσει η πρώτη ψηφοφορία προαπαιτουμένων μέτρων και μνημονιακής συμμόρφωσης. Σε αυτή τη συνεδρίαση και μπροστά στις γενικευμένες αντιδράσεις σημαντικής μερίδας βουλευτών (τουλάχιστον 47), ο ένοικος έκανε ρελάνς καταθέτοντας ουσιαστικά την παραίτησή του από την πρωθυπουργία, εφόσον υπήρχε κάποιος που θα μπορούσε να φέρει καλύτερη συμφωνία και σε αυτήν την προοπτική συμφωνούσε η πλειοψηφία της ΚΟ.

Κατά τον βαρναλικό στίχο, είτε άβουλοι, είτε δειλοί, είτε μοιραίοι, οι αντιρρησίες βουλευτές δεν άδραξαν την ευκαιρία να εξωθήσουν τον πρωθυπουργό σε παραίτηση και να οδεύσουν με άλλον επικεφαλής σε νέο κύκλο αναμέτρησης και σύγκρουσης με την ΕΕ και την Ευρωζώνη της λιτοτηταρχίας-ίσως και επειδή δεν ήταν η πρόδηλη πλειοψηφία, καθώς αρκετοί όπως αποδείχθηκε είχαν δεύτερες σκέψεις. Όμως στην πρώτη ψηφοφορία, και τις επόμενες, είτε με κάμποσα «όχι», είτε με πολλά «παρών», το ρήγμα στην ΚΟ του ΣΥΡΙΖΑ έγινε δημόσια ολοφάνερο και έτσι χρειάστηκε μια φαινομενικά ετερόκλητη συμμαχία των προθύμων από τα υπόλοιπα, δήθεν αντιπολιτευόμενα κόμματα του παλιού κατεστημένου, προκειμένου τα μέτρα να περάσουν.

Και τότε, ήλθε η ώρα των εσωτερικών διαπραγματεύσεων και του μασάζ. Δύο πραιτωριανοί του πρωθυπουργού που εν συνεχεία ανταμείφθηκαν με υπουργικά χαρτοφυλάκια ζεστού, ευρωπαϊκού χρήματος, από αυτό για το οποίο φορολογείται αγρίως η εργατική τάξη σε ευρωενωσιακή κλίμακα, ανέλαβαν να καλοπιάσουν και να μεταπείσουν όσους βουλευτές θα μπορούσαν να αλλάξουν γνώμη, τάζοντας και υπουργικά ή υφυπουργικά χαρτοφυλάκια, τόσα, όσα δέκα ανασχηματισμοί δεν θα κάλυπταν.

Και πέτυχαν διάνα, καθώς βρέθηκαν αρκετοί πρόθυμοι να εγκαταλείψουν τις αντιρρήσεις τους και τον αντιμνημονιακό και ουχί αντικαπιταλιστικό προσανατολισμό τους (οι έννοιες δεν ταυτίζονταν απαραίτητα και τις «καλές» συριζέικες εποχές) και τον αριστερό, πρότερο πολιτικό τους βίο, προκειμένου να γίνουν υπουργοί και υφυπουργοί. Όπως χονδρικά είχε συμβεί και το καλοκαίρι του 1965, αν και ενορχηστρωτής της πολιτικής και προγραμματικής αποστασίας του 2015, ήταν ο ίδιος ο πρωθυπουργός και όχι κάποιος δελφίνος του.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα προς μελλοντική αποφυγή, βουλευτάκου εκ Δυτικής Λιβύης, ο οποίος ενώ αρχικά έδειξε δείγματα σθεναρής αντίστασης στα πραιτωριανά καλοπιάσματα και αφού διέτρεξε όλο το φάσμα ψήφων (όχι, παρών, ναι), στις προαπαιτούμενες ψηφοφορίες και το τρίτο μνημόνιο, ανταμείφθηκε για τη ναζιάρικη συστράτευσή του, με ένα υφυπουργείο ταιριαστό στα τοπικιστικά συμφέροντα επιχειρηματιών και μιντιαρχών, που επιδιώκουν στανικά και παντί τρόπω την διατήρηση συγκεκριμένων ΤΕΙ στην εκλογική του περιφέρεια, καθώς αυτά τροφοδοτούν με φθηνό, εργατικό δυναμικό από σπουδαστές και σπουδάστριες τις επιχειρήσεις τους - η περιβόητη σύνδεση της ανώτατης και ανώτερης εκπαίδευσης με την αγορά εργασίας...

Στο ίδιο μοτίβο, γνωστός απολογητής της πρωθυπουργικής καμαρίλας με ύφος κοινού τραμπούκου ανήλθε και κατήλθε σχετικά σύντομα σε υπουργικό θώκο, ας όψονται οι εσωτερικές ισορροπίες με τον κυβερνητικό συνεταίρο και η ανάγκη να ολοκληρωθεί το ροτέησιον υπουργήσιμων όσο το δυνατό νωρίτερα. Άλλος καππαδόκης της αγοραίας φρασεολογίας και της ψευδοβαρυμαγκίασης αποζημιώθηκε με δυο διαφορετικά χαρτοφυλάκια σε δυο, διαφορετικές συνθέσεις - γίνονται ενίοτε και διακρίσεις.

Φυσικά, οι εκ μεταγραφών προερχόμενοι θρονιάστηκαν και αυτοί, άλλοι προσωρινά, άλλοι πιο μόνιμα και διαδοχικά, σε τρεις-τέσσερις διαφορετικές υπουργικές καρέκλες. Σε αυτήν την τάση να παρασημοφορούνται οι μεταγραφές που πλασάρονται ως πολιτικοί «παικταράδες» για να αποδειχθούν πολιτικά «παλτά» φαίνεται ότι ποντάρει και πρώην δήμαρχος, υπουργός και υποψήφιος αρχηγός κεντρώου σχηματισμού, που μάλλον δεν έχει την υπομονή ή το μομέντουμ για να πλασαριστεί στο ψηφοδέλτιο των επόμενων ευρωεκλογών, όσες φιλότιμες προσπάθειες και αν καταβάλει,μεταξύ άλλων, φιλικά προσκείμενος δημοσιογράφος και εκδότης που αφού πέρασε ένα διάστημα κάτω από τις προστατευτικές φτερούγες του εν λόγω πολιτικού, υιοθετήθηκε από την πρωθυπουργική καμαρίλα και ετοιμάζεται να ανταποδώσει τις χάρες στον κομματικά άστεγο πάλαι ποτέ προστάτη του. Άλλον έναν υποψήφιο σωτήρα της χώρας και επίδοξο καμηλιέρη στο καραβάνι που πορεύεται εξαντλημένο στην μεταμνημονιακή έρημο, αναζητώντας εφεδρείες για να το στελεχώσουν, προτού αφήσουν όλοι μαζί τα κοκαλάκια τους στην άμμο.

Με άλλα λόγια, ο επικείμενος ανασχηματισμός θα ολοκληρώσει (;) τον κύκλο κυβερνητικών ανταμοιβών και υπουργικών χρισμάτων, κύκλος ο οποίος άνοιξε τον Ιούλιο του 2015. Τρία χρόνια μετά, υπάρχουν ακόμη παραπονιάρηδες «πολύτιμοι» και παραπονεμένοι παγκίτες. Όχι τίποτα άλλο,«βαίνομεν προς εκλογάς» αναπόφευκτα και όσο να ΄ναι, ένα υπουργείο στον δρόμο προς τις εκλογές αναβαθμίζει ποικιλοτρόπως τον κάτοχό του σε σχέση με τους ανθυποψηφίους στην «μάχη του σταυρού», όταν, ως γνωστόν, οι αντίπαλοι είναι στα άλλα κόμματα και οι εχθροί στο ίδιο ψηφοδέλτιο.

Πάνω σε αυτούς τους άξονες θα γίνει ο ανασχηματισμός, ο οποίος σε μια ακόμη πρωτοτυπία της συγκυρίας έχει ουσιαστικά προαναγγελθεί και επομένως πρέπει να γίνει για να ικανοποιηθούν παράπονα και να εξοστρακιστούν ανεπιθύμητοι. Για να τηρηθούν ή να σκιστούν τα κοντράτα του 2015, να πριμοδοτηθούν υποψήφιοι, για να τιμηθούν οπορτουνιστές και αλεξη-πτωτιστές και να στρατολογηθούν παλιές καραβάνες σε νέες πολιτικές στολές.

πηγη: rproject.gr