Ανακοίνωση – απάντηση του Συλλόγου Εργαζομένων στις Υπηρεσίες της Τράπεζας Πειραιώς στην πρόταση της διοίκησης για «εθελοντική άδεια άνευ αποδοχών και εθελοντική μερική απασχόληση».

«Η πρόθεση της Διοίκησης να επιβάλλει ένα πλαίσιο εργασιακών σχέσεων, το οποίο θα περιλαμβάνει:

•  εθελοντική άδεια άνευ αποδοχών, και
• εθελοντική μερική απασχόληση,

επιστρέφεται εκ προοιμίου ως επιεικώς ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ και σε καμία περίπτωση ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΑΠΟΔΕΚΤΗ», τονίζει σε ανακοίνωση του ο  Σύλλογος Εργαζομένων στις Υπηρεσίες της Τράπεζας Πειραιώς.

Σημειώνει ότι «η νέα αυτή πρόκληση είναι προφανές ότι έρχεται από το παρελθόν και εντάσσεται στον γενικότερο σχεδιασμό της Τράπεζας, για διαρκή υποβάθμιση και περαιτέρω απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων. Στο ίδιο, άλλωστε, πλαίσιο εντάσσονται συνειδητά:

• –  η επιβολή μισθολογικών μειώσεων και η απόπειρα θεσμοθέτησης 4ήμερης και 5ωρης απασχόλησης ήδη από το 2011,
• –  η υποβάθμιση του Οργανισμού Προσωπικού, αφήνοντας στο περιθώριο τις προβλεπόμενες μισθολογικές και βαθμολογικές προωθήσεις για τους εργαζόμενους στην Τράπεζα Πειραιώς,
• –  η υποβάθμιση της Επιχειρησιακής Σύμβασης, απλά και μόνο στο επίπεδο των χρηματικών βραβείων για αριστεύσαντα τέκνα και της επιδότησης της ετήσιας κάρτας απεριορίστων διαδρομών,
• –  η καλλιέργεια κλίματος μοιρολατρίας και ηττοπάθειας, δημιουργώντας την αίσθηση στους εργαζόμενους ότι τίποτα δεν αλλάζει, με αποτέλεσμα να θεωρείται επί σειρά ετών κάτι παραπάνω από αυτονόητο η συνεχής καταστρατήγηση του νομίμου ωραρίου εργασίας και η μη εξάντληση των υπολοίπων κανονικής αδείας,
• –  η προκλητική υποβάθμιση του Ασφαλιστηρίου Προγράμματος Υγείας,
• –  η ανεπιτυχής απόπειρα απόσχισης των κλάδων Καθαρισμού και Φύλαξης,
• –  η αλλαγή του ιδιοκτησιακού καθεστώτος, για τους εργαζόμενους της θυγατρικής PDS,
• –  η θεσμοθέτηση του νέου Κανονισμού Αξιολόγησης, που στην ουσία επιτρέπει την επιβολή ατομικών στόχων με το μανδύα της «προσωπικής συνεισφοράς»,
• –  η διαρκής συρρίκνωση του Δικτύου και η υποστελέχωση των καταστημάτων,
• –  η δημιουργία Υπηρεσιών Ειδικού Σκοπού, στις οποίες «στοιβάζονται» εργαζόμενοι, χωρίς ουσιαστικό αντικείμενο εργασίας,
• –  η περιφρόνηση απέναντι στις υφιστάμενες ρυθμίσεις της τελευταίας Κλαδικής Σύμβασης,όσον αφορά τα δάνεια των τραπεζοϋπαλλήλων,τηδημιουργία πρόσθετου Κλαδικού Ασφαλιστηρίου Προγράμματος Υγείας, την κάλυψη των εισοδηματικών απωλειών της προηγούμενης περιόδου,
• –  η πρόθεση για δυσμενείς εξελίξεις σε ό,τι αφορά τα υφιστάμενα συνταξιοδοτικά προγράμματα των εργαζομένων.

Επισημαίνει, μεταξύ άλλων, ότι «ο στόχος για ακόμη μία φορά είναι ξεκάθαρος. Η δημιουργία τεχνητού κλίματος ανασφάλειας, φόβου και τρομοκρατίας, προκειμένου οι εργαζόμενοι να οδηγηθούν εν τέλει, με δική τους επιλογή, εκτός Τράπεζας, υπό το φόβο τυχόν δυσμενέστερων εξελίξεων στα εργασιακά. Πρόκειται στην ουσία για ένα νέου τύπου, Υβριδικό Πρόγραμμα «Εθελούσιας Εξόδου», που επιχειρεί να εξασφαλίσει για τον εργοδότη την πολυπόθητη μείωση του εργασιακού κόστους, και μάλιστα χωρίς καμία παροχή για τον εργαζόμενο.Απέναντι στο ήδη διαμορφούμενο κλίμα, ο Σύλλογός μας για ένα πράγμα διαβεβαιώνει τους συναδέλφους. Οι εργαζόμενοι στην Τράπεζα Πειραιώς δεν πρόκειται να ξαναζήσουν στιγμές της περιόδου 2011 … Και ο νοών νοείτω!».

*Πηγή: imerodromos.gr

Κάθε φορά που το εργατικό κίνημα αδυνατούσε να διατηρήσει  κάποιες -έστω μικρές- κατακτήσεις ή να αποσπάσει καινούριες, έσπευδαν τα μεγάλα δικηγορικά γραφεία και συνιστούσαν στους εργαζόμενους ή στους συνταξιούχους να κάνουν μαζικές προσφυγές στα Διοικητικά Πρωτοδικεία και στο ΣτΕ, προκειμένου να βγάλουν θετικές –όπως έλεγαν- αποφάσεις γι’ αυτούς και στη συνέχεια να υποχρεωθεί η δημόσια διοίκηση (δηλαδή η κυβέρνηση) να ικανοποιήσει τις χρηματικές τους απαιτήσεις. Στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων, οι αποφάσεις του ΣτΕ ήταν αρνητικές (αυτό το δικαστήριο είναι φτιαγμένο για να υπερασπίζεται «το δίκαιο του μονάρχη») για τους προσφεύγοντες και οι μόνοι ωφελημένοι ήταν οι δικηγόροι που εισέπρατταν τις αμοιβές τους.

Ιδιαίτερα κατά την περίοδο της βαθιάς καπιταλιστικής κρίσης και των Μνημονίων, το ΣτΕ βαφτίζει σύμφωνες με το σύνταγμα όλες σχεδόν τις νομοθετικές ρυθμίσεις των μνημονιακών κυβερνήσεων, επικαλούμενο το περιβόητο δημόσιο συμφέρον ως υπέρτατο αγαθό, που υπερισχύει όλων των αγαθών του σκληρά εργαζόμενου και εκμεταλλευόμενου λαού.

Το αυτί των μεγαλοδικηγόρων όμως δεν ιδρώνει. Τελευταία έχει στηθεί ολόκληρη επιχείρηση εκμαυλισμού των συνταξιούχων, οι οποίοι καλούνται να να κάνουν μαζικές προσφυγές για τα κομμένα δώρα Πάσχα, Χριστουγέννων και αδείας, εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι η Ολομέλεια του ΣτΕ, με δύο αποφάσεις της (2287/2015 και 2288/2015) έκρινε ότι οι διατάξεις των μνημονιακών νόμων 4051/2012 και 4093/2012, με τις οποίες πετσοκόπηκαν εκ νέου οι κύριες και επικουρικές συντάξεις και κόπηκαν τελείως τα επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και αδείας, δεν είναι συνταγματικές.

Οι αγωγές είχαν κατατεθεί στο Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών, από το οποίο στάλθηκαν στο ΣτΕ για να κρίνει τη συνταγματικότητα των προσβαλλόμενων διατάξεων. Μετά την απόφασή του, το ΣτΕ επέστρεψε στο Διοικητικό Πρωτοδικείο τις αγωγές για εκδίκαση. Μετά από τρία χρόνια, το Διοικητικό Πρωτοδικείο εξέδωσε μερικές αποφάσεις για τα κομμένα δώρα, που αφορούν τους συνταξιούχους που προσέφυγαν. Δε γνωρίζουμε τι ακριβώς προβλέπουν αυτές οι αποφάσεις για το ύψος των ποσών από τα κομμένα δώρα που πρέπει να επιστραφεί από το ελληνικό δημόσιο. Γνωρίζουμε, βέβαια, ότι το Δημόσιο έχει εφεσιβάλει αυτές τις αποφάσεις. Ετσι, η σχετική διαδικασία αναμένεται μακρά, καθώς θα χρειαστούν χρόνια για να κριθούν οι υποθέσεις σε δεύτερο βαθμό και μετά να κριθούν τελεσίδικα από το ΣτΕ, στο οποίο θα προσφύγει η κυβέρνηση που θα βρίσκεται τότε στην εξουσία.

Πρέπει να σημειωθεί ότι με τις αποφάσεις 2287 και 2288 το ΣτΕ έκρινε αντισυνταγματικές όχι μόνο τις διατάξεις με τις οποίες κόπηκαν τα δώρα, αλλά και τις διατάξεις των νόμων 4051 και 4093 του 2012 με τις οποίες πετσοκόπηκαν και πάλι οι συντάξεις. Το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθήνας, όμως, δικαίωσε μερικώς τους συνταξιούχους, αφού αποφάσισε μόνο για τα δώρα. Η δε δικαίωση είναι μόνο για μια ισχνή μειονότητα συνταξιούχων, αυτούς που κατέθεσαν αγωγές μέχρι τις 10 Ιούνη του 2015 που εκδόθηκαν οι αποφάσεις. Και βέβαια, η δικαίωση είναι στα χαρτιά, αφού οι αποφάσεις αυτές εφεσιβλήθηκαν από το ελληνικό δημόσιο.

Ο περιορισμός της «δικαίωσης» μόνο στους λίγους συνταξιούχους που προσέφυγαν μέχρι τις 10 Ιούνη του 2015, έγινε το ΣτΕ με την απόφασή του, που αναφέρει: «Οίκοθεν νοείται ότι για τους ενάγοντες και όσους άλλους έχουν ασκήσει ένδικα μέσα ή βοηθήματα μέχρι το χρόνο δημοσιεύσεως της αποφάσεως, η διαγνωσθείσα αντισυνταγματικότητα θα έχει αναδρομικό χαρακτήρα». Μόνο γι’ αυτούς και για κανέναν άλλο.

Πρέπει επίσης να σημειωθεί, ότι οι δύο αυτές αποφάσεις δεν αφορούν τα προγενέστερα πετσοκόμματα των συντάξεων και των δώρων, που επιβλήθηκαν με τους νόμους 3845/2010, 3863/2010, 3986/2011 και 4024/2011. Το ΣτΕ έχει αποφανθεί επ’ αυτού: «Με τα δεδομένα αυτά, οι εν λόγω περικοπές, έχοντας αποφασιστεί υπό την πίεση των ως άνω όλως εξαιρετικών  περιστάσεων, και επιβαλλόμενες κατά την εκτίμηση του νομοθέτη για την άμεση αντιμετώπιση της κρίσεως, δεν παραβιάζουν τις προπαρατεθείσες συνταγματικές διατάξεις».

Σε άλλο σημείο της απόφασής του το ΣτΕ περιγράφει τις «όλως εξαιρετικές περιστάσεις» που μπορεί να δικαιολογήσουν πετσοκόμματα συντάξεων και λοιπών δικαιωμάτων. Είναι αναγκαίο να παραθέσουμε τη σχετική περικοπή, γιατί αποκαλύπτει τη φιλοσοφία του ΣτΕ:

«Οταν, όμως, σε περιπτώσεις εξαιρετικά δυσμενών συνθηκών προκύπτει αιτιολογημένως, ότι το κράτος αδυνατεί να παράσχει επαρκή (…) χρηματοδότηση στους ασφαλιστικούς οργανισμούς και ότι δεν υφίσταται δυνατότητα διασφαλίσεως της βιωσιμότητας αυτών με άλλα μέσα (…) δεν αποκλείεται, κατά το άρθρο 22 παρ. 5 του Συντάγματος, (…) η επέμβαση του νομοθέτη για την μείωση και των απονεμηθεισών ακόμη συντάξεων. (…) Σε τέτοιες, άλλωστε, εξαιρετικές περιπτώσεις, ο νομοθέτης μπορεί, κατ’ αρχήν, να θεσπίζει για την περιστολή των δημοσίων δαπανών (…) μέτρα που συνεπάγονται σοβαρή οικονομική επιβάρυνση μεγάλων κατηγοριών πληθυσμού, όπως είναι η μείωση των συντάξεων» (οι εμφάσεις δικές μας).

Αυτοί που οργανώνουν την επιχείρηση εκμαυλισμού των συνταξιούχων, καλώντας τους να τρέξουν στα «γνωστά» δικηγορικά γραφεία και να υποβάλουν αγωγές (τους συστήνουν μάλιστα να υποβάλουν ομαδικές αγωγές, για να τους έρθει… πιο φτηνά), κρύβουν από τους συνταξιούχους δυο σημαντικά ζητήματα.

Πρώτον, ότι στις δύο αποφάσεις της η Ολομέλεια του ΣτΕ δεν έκρινε αντισυνταγματικές όλες τις διατάξεις εναντίον των οποίων στράφηκαν οι συνταξιούχοι με τις αγωγές τους. Τις διατάξεις των αντεργατικών νόμων 3845/2010, 3863/2010, 3986/2010 και 4024/2011 τις έκρινε συνταγματικές, μολονότι και μ’ αυτές πετσοκόπηκαν συντάξεις και δώρα!

Δεύτερον, ότι η φιλοσοφία του ΣτΕ, βάσει της οποίας δικαιολόγησε το πετσόκομμα συντάξεων και δώρων που έγινε με βάση τις διατάξεις τεσσάρων μνημονιακών νόμων, είναι φιλοσοφία πλήρως εναρμονισμένη με τη μνημονιακή πολιτική.

Οι μεγαλοδικηγόροι και τα παπαγαλάκια τους ένα μόνο στόχο έχουν. Να τραβήξουν τους συνταξιούχους σε μαζικές προσφυγές, τις οποίες ξεδιάντροπα κάποια παπαγαλάκια διαφημίζουν ως οικονομικά συμφέρουσα λύση! Κρύβουν από τους συνταξιούχους το ότι οι μαζικές προσφυγές δε θα έχουν καμία τύχη. Γιατί το ΣτΕ θα ανασύρει από το συρτάρι του τον πυρήνα της φιλοσοφίας του, αποφαινόμενο ότι, σε εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες, το κράτος μπορεί να μειώνει τις συντάξεις. Ποιες θα είναι οι «εξαιρετικά δυσμενείς συνθήκες»; Το μεγάλο ποσό που θα πρέπει το κράτος να πληρώσει για αναδρομικά, το οποίο θα φτάνει σε αρκετά δισ. ευρώ και θα ανατρέπει τις «δεσμεύσεις της χώρας ως προς τη δημοσιονομική πολιτική και τα πρωτογενή πλεονάσματα». Με βάση αυτή την αιτιολογία, το ΣτΕ θα χαρακτηρίσει τις ίδιες διατάξεις συνταγματικές αυτή τη φορά.

Οι συνταξιούχοι δεν πρέπει να «τσιμπήσουν» στα κελεύσματα των δικηγόρων και των αβανταδόρων δημοσιογράφων. Οφείλουν στους εαυτούς τους, στα παιδιά τους και στον σκληρά δοκιμαζόμενο ελληνικό λαό να συνεχίσουν τον αγώνα για πλήρη ασφάλιση και συνταξιοδότηση με χρηματοδότηση από το κράτος και τους καπιταλιστές.

Πηγή: «ΚΟΝΤΡΑ»

Το 82% των καταναλωτών αδυνατεί να αποταμιεύσει και το 45% προβλέπει επιδείνωση της οικονομικής του κατάστασης το επόμενο 12μηνο, παρά τη βελτίωση του δείκτη καταναλωτικής εμπιστοσύνης τον Οκτώβριο

Το Σύνταγμα αναθεωρείται, τα Μνημόνια όχι. Ούτε το Σύνταγμα που έχουν στρατωνίσει οι Αμερικάνοι στην Ακρόπολη.

Ποιο Σύνταγμα; Δεν το βλέπετε; Δίκιο έχετε! Είναι αόρατο.

Αλλά, αν προμηθευτείτε απ’ τον κ. Πάιατ διόπτρες νυχτός, θα δείτε τα βράδια κάτι σκιές να σαλεύουν πάνω στον Ιερό Βράχο.

Μάλλον Αμερικάνοι πεζοναύτες θα ‘ναι. Εκτός κι αν είναι φαντάσματα Γερμανών αλεξιπτωτιστών…

***

Ή μήπως είναι υπάλληλοι του Κτηματολογίου, που προσπαθούν να περάσουν τον Παρθενώνα στο Περιουσιολόγιο του Υπερταμείου…

…………………………………………………………………………………………..

Παρ’ ότι η Ακρόπολη δεν διαθέτει λιμάνι. Όπως διαθέτει η Αλεξανδρούπολη, η Καβάλα ή η Πάτρα. Όμως μην ανησυχείτε για τα λιμάνια που παραχωρήσαμε.

Ο Τσίπρας με έναν νόμο και ένα άρθρο θα τα πάρει πίσω…

Πάλε δικά μας θα ‘ναι.

Δεν έχω καμμιάν αντίρρηση ως προς τον διαχωρισμό της Εκκλησίας από το κράτος. Θα προτιμούσα όμως περισσότερο τον διαχωρισμό του κράτους απ’ την ΕΡΤ.

Δύσκολο.

Το καταλαβαίνω. Έχω πάψει να είμαι απαιτητικός εδώ και καιρό. Όμως με την ευκαιρία θα ήθελα να καρφώσω κάτι: προ ημερών η ΕΡΤ 2 έδειχνε τον Τσίπρα ομιλούντα

κι από κάτω, στο ζωνάρι info (με τις πληροφορίες) έγραφε: « ο Λούκι Λουκ σε νέες περιπέτειες». Θεϊκό!

……………………………………………………………………………………….

Για αυτό επιμένω στον διαχωρισμό κράτους – ΕΡΤ. Ως φαίνεται στα ιερά δώματα της Αγίας Παρασκευής έχουν εμφιλοχωρήσει εχθροί, Πρόεδρε! Μόνο που δεν γνωρίζω αν αυτοί οι προβοκάτορες είναι του κλίματος Παππά ή του κλίματος Τζανακόπουλου.

Να ρωτήσω τον κ. Φλαμπουράρη;

Αυτά τα «δίκτυα εξυπηρετήσεων εντός ΣΥΡΙΖΑ» τι ακριβώς σημαίνουν;

Δηλαδή, αν σε πονάει λόγου χάριν η μέση σου, πας σε μια ΜΚΟ και σε σάχνουν;

***

Ο κ. Κατρούγκαλος ανέλαβε να χειρισθεί από πλευράς υπουργείου Εξωτερικών τις λεπτομέρειες της υπόθεσης του Κωνσταντίνου Κατσίφα!

Ασχολίαστο…

***

Πλην όμως συγκλονιστικές εξελίξεις στην Ευρώπη! Το Βέλγιο θέλει να αγοράσει F-35. Κινδυνεύει θανάσιμα απ’ το Λουξεμβούργο!

…………………………………………………………………………………………

Όσο για τα 12 μίλια στο Ιόνιο ή στο Αιγαίο, τα 12 μίλια εις βάθος, θα ήταν μια κάποια λύσις.

ΠΗΓΗ: topontiki.gr