Άρθρο- Παρέμβαση

Δραματικά είναι τα στοιχεία που αφορούν μέλη πληρωμάτων που έχουν εγκαταλειφθεί από αναξιόπιστους και τυχοδιώκτες εφοπλιστές.

Η κατάσταση είναι τόσο ανησυχητική που απασχόλησε και τους Διεθνείς Οργανισμούς ILO και IMO.

Αποδεικνύεται ότι ακόμη και η Διεθνής Σύμβαση Ναυτικής Εργασίας (MLC 2006) του ILO δεν είναι ικανή να προστατεύσει και τα πιο στοιχειώδη Ναυτεργατικά δικαιώματα που είναι θεσπισμένα σε αυτήν!

Ως γνωστόν η Σύμβαση αυτή διασφαλίζει τα ελάχιστα δικαιώματα των Ναυτεργατών μεταξύ των οποίων είναι και ο επαναπατρισμός τους  σε όλες τις περιπτώσεις χωρίς εξαίρεση.

Όλα τα παραπάνω αποδεικνύονται ότι δεν έχουν καμία αξία για μερίδα εφοπλιστών αλλά και για τις αντίστοιχες κρατικές αρχές και χώρες που κατά περίπτωση προέρχονται τα πληρώματα!

Οι δυο ανωτέρω οργανώσεις κάνουν λόγο για δραματική έξαρση του προβλήματος και επισημαίνουν ότι όλα τα συστήματα που διασφαλίζουν τα δικαιώματα των Ναυτεργατών έχουν αποτύχει!

Όπως αναφέρει η έρευνα των οργανισμών αυτών οι αναφορές εγκατάλειψης έχουν ξεπεράσει τις 114 περιπτώσεις στα μέσα Δεκέμβρη για το τρέχον έτος.

Τα νούμερα αυτά είναι εντυπωσιακά ψηλότερα από το ιστορικό μέσο όρο που μεταξύ 2011- 2016 τα κρούσματα ήταν κατά 20 λιγότερα!

Κατά τη διάρκεια της πανδημίας (2020-2021) τα κρούσματα είχαν διπλασιαστεί.

Οι δυο οργανώσεις δεν έδωσαν επίσημα στοιχεία, όμως η ΜΚΟ RightShip ανακοίνωσε ενδεικτικά τα  παρακάτω:

Την τελευταία 20ετία ο αριθμός των εγκαταλελειμμένων Ναυτεργατών ανέρχεται σε 8.820 και ο αριθμός των πλοίων που εγκαταλείφτηκαν από τους εφοπλιστές είναι 628 πλοία!

Αλγεινή εντύπωση προκαλεί το γεγονός ότι ακόμη και η υποτιθέμενη Διεθνής Συνδικαλιστική Οργάνωση των Ναυτεργατών (ITF- ΔΟΜ) έχει σηκώσει ψηλά τα χέρια δηλώνοντας ότι μόνο σε ελάχιστες και μεμονωμένες περιπτώσεις έχει παρέμβει!

ILO και IMO στην έκθεση τους και στις νέες κατευθυντήριες γραμμές αναμασούν μια από τα ίδια και πετούν το μπαλάκι κυρίως στα κράτη όπου προέρχονται οι εγκαταλελειμμένοι Ναυτεργάτες να αναλαμβάνουν αυτά τους μισθούς και την δαπάνη παλιννόστησης τους!

Ακόμη και στις Αρχές των λιμανιών αποδίδουν ευθύνες και χρεώνουν αρμοδιότητες ενώ στους εφοπλιστές περιορίζονται σε ευχές και παραινέσεις!!

Οι διεθνείς οργανισμοί ILO - IMO και από κοντά η χρεοκοπημένη και συμβιβασμένη ηγεσία της ΔΟΜ (ITF) δεν τολμούν να ψελλίσουν το αυτονόητο, αυτό που χρόνια διατυπώνει και διατυμπανίζει η ΠΕΝΕΝ ότι δηλαδή στα πλαίσια των παραπάνω οργανισμών πρέπει να δημιουργηθεί ένα ταμείο από εισφορές των εφοπλιστών για να καλύπτει πλήρως τα κατοχυρωμένα Ναυτεργατικά δικαιώματα που ποδοπατούνται ασύστολα από εκατοντάδες εφοπλιστές στον κόσμο και βέβαια μεταξύ αυτών περιλαμβάνονται και Έλληνες εφοπλιστές!

Η διεθνής ένωση των εφοπλιστών (μαζί και οι ICS- ECSA) πετούν και αυτές τις ευθύνες  στους διεθνείς οργανισμούς και στα κράτη προέλευσης των εγκαταλελειμμένων Ναυτεργατών και αρνούνται να αναλάβουν οποιαδήποτε ευθύνη για αυτό το αντεργατικό έγκλημα σε βάρος των Ναυτεργατικών δικαιωμάτων!

Νταλακογεώργος Αντώνης

Πρόεδρος ΠΕΝΕΝ

Για τη σύσκεψη συντονισμού Ομοσπονδιών και Σωματείων εργαζομένων σε υπηρεσίες και φορείς του Δημόσιου και του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα

1. 1.ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΘΕΑΜΑΤΟΣ ΑΚΡΟΑΜΑΤΟΣ
2. 2.ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΣΥΛΛΟΓΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΡΑΔΙΟΦΩΝΙΑΣ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ
3. 3.ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΤΕΧΝΙΚΟΥ ΒΟΗΘΗΤΙΚΟΥ & ΛΟΙΠΟΥ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΕΘΝΙΚΗΣ ΛΥΡΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ
4. 4.ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΩΝ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΛΥΡΙΚΗ ΣΚΗΝΗ
5. 5.ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΘΝΙΚΗΣ ΛΥΡΙΚΗΣ ΣΚΗΝΗΣ
6. 6.ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥ ΜΕΓΑΡΟΥ ΜΟΥΣΙΚΗΣ ΑΘΗΝΩΝ
7. 7.ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΘΝΙΚΟΥ ΘΕΑΤΡΟΥ
8. 8.ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΦΕΣΤΙΒΑΛ Α.Ε.
9. 9.ΕΝΩΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΡΤ
10. 10.ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΜΗΧΑΝΙΚΩΝ & ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΡΤ
11. 11.ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΕΘΝΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΥΓΧΡΟΝΗΣ ΤΕΧΝΗΣ
12. 12.ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΛΓΟ – ΔΗΜΗΤΡΑ
13. 13.ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ «ΕΡΓΟΣΕ ΑΕ»
14. 14.ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ «ΜΟΔ ΑΕ»
15. 15.ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΙΣ «ΚΤΙΡΙΑΚΕΣ ΥΠΟΔΟΜΕΣ ΑΕ»
16. 16.ΣΩΜΑΤΕΙΟ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ «ΗΔΙΚΑ ΑΕ»

Πραγματοποιήθηκε τις προηγούμενες ημέρες μία πρώτη συνάντηση ομοσπονδιών και σωματείων εργαζομένων σε υπηρεσίες και φορείς του Στενού και του Ευρύτερου Δημόσιου Τομέα, με στόχο να συντονίσουμε τις ενέργειές μας ώστε να σταματήσει πλέον η κυβερνητική άρνηση κάθε συζήτησης για αυξήσεις μισθών άμεσα και μέσω υπογραφής Συλλογικών συμβάσεων στον Δημόσιο Τομέα. Κουβεντιάσαμε αναλυτικά και ανταλλάξαμε γνώμες για την πρωτόγνωρα δύσκολη κατάσταση που αντιμετωπίζουμε τόσο στους χώρους εργασίας μας όσο και στην καθημερινή μας διαβίωση. Ήταν κοινή η διαπίστωση ότι, την τελευταία δεκαετία οι εργαζόμενοι στο Δημόσιο Τομέα απώλεσαν πάνω από το 50% από τις αποδοχές τους (κατάργηση 13ου-14ου μισθού, μεγάλες περικοπές στους μισθούς και αυξήσεις στις κρατήσεις, «πάγωμα» κλιμακίων κ.ά.). Αυτή η κατάσταση συνέβαλε δυστυχώς και στην αποδυνάμωση των υπηρεσιών και των φορέων του Δημόσιου Τομέα σε εξειδικευμένο προσωπικό και έδωσε το «άλλοθι» στους κυβερνώντες να παραχωρούν όλο και περισσότερα έργα και υπηρεσίες σε ιδιωτικά συμφέροντα. Παράλληλα διευρύνθηκε η πολιτική του «διαίρει και βασίλευε» με τα διάφορα πριμ παραγωγικότητας και μπόνους που συνδέονται με τη λεγόμενη «ατομική επίτευξη στόχων» κάθε εργαζομένου και προωθούν την ανισότητα και την αδικία. Από όλους τους συμμετέχοντες τονίστηκε ότι, οι συνεχιζόμενες μεγάλες αυξήσεις στις τιμές ακόμα και στα πιο βασικά προϊόντα, στους λογαριασμούς, στα καύσιμα, την ενέργεια, στους φόρους, στις δόσεις των δανείων κ. α.  σε συνδυασμό με το πάνω από μία δεκαετία «πάγωμα» των μισθών και την κατάργηση του 13^ου και 14^ου μισθού στο Δημόσιο Τομέα, οδηγούν εμάς και τις οικογένειές μας στην απελπισία και την φτωχοποίηση. Οι μικρές περιορισμένες αυξήσεις που καταφέρνουν να πάρουν διάφοροι κλάδοι όπως κι αν τα ονομάζουν (επιδόματα, διατακτικές σίτισης, καλάθι νοικοκυριού κ.ά.), αποτελούν «παρηγοριά στον άρρωστο» και όχι ουσιαστική ενίσχυση των πραγματικών μισθών, ώστε να μπορέσουμε να ζήσουμε εμείς και οι οικογένειές μας με αξιοπρέπεια τον 21ο αιώνα.

Στη σύσκεψη ήταν ομόφωνο το συμπέρασμα ότι, απαιτείται και οι εργαζόμενοι των υπηρεσιών και φορέων του Δημόσιου Τομέα, να αναπτύξουν συλλογική, συντονισμένη και αποφασιστική δράση για τη διεκδίκηση ουσιαστικών αυξήσεων στους μισθούς και επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού, τόσο άμεσα όσο και μέσα από γνήσιες και ελεύθερες Συλλογικές συμβάσεις. Τονίστηκε ότι, αυτή η προσπάθεια έχει ως προαπαιτούμενο την κατάργηση των «μνημονιακών» και άλλων νόμων που στέκονται εμπόδιο στην διεκδίκηση μισθολογικών αυξήσεων, καθώς και των νόμων που βάζουν εμπόδια και απαγορεύσεις στη λειτουργία και δράση των σωματείων, που θα έπρεπε ήδη να έχουν καταργηθεί, εφόσον μάλιστα η κυβέρνηση διακηρύσσει σε όλους τους τόνους ότι βγήκαμε από τα μνημόνια και την εποπτεία.

Μόνη ουσιαστική διεκδίκηση και για τους εργαζόμενους στις υπηρεσίες και τους φορείς του Δημόσιου Τομέα, αποτελεί η γενναία αύξηση στους μισθούς μας, η επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού και οι ελεύθερες Συλλογικές διαπραγματεύσεις και συμβάσεις με «μισθολογικές παροχές» για την κάλυψη όλων των απωλειών και σύγχρονων αναγκών. Αυτά ακριβώς απαιτούμε από την κυβέρνηση και σε αυτό θα επιδιώξουμε τα σωματεία μας να συμβάλουμε το επόμενο διάστημα ενώ καλούμε και τα δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια συνδικαλιστικά όργανα να αναλάβουν ουσιαστικές πρωτοβουλίες προς αυτή την κατεύθυνση μετά και την επιτυχημένη γενική απεργία στις 9 Νοέμβρη. 

ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ! Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΥΤΗ ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΆΛΛΟ!

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ:

• -Ουσιαστικές αυξήσεις μισθών πάνω από τον πληθωρισμό και με αναπλήρωση των απωλειών των τελευταίων χρόνων
• -Επαναφορά του 13ου & 14ου μισθού,
• -Γνήσιες και ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις και συμβάσεις και στον Δημόσιο Τομέα,
• -Κατάργηση των νόμων που βάζουν εμπόδια και απαγορεύσεις στην διεκδίκηση μισθολογικών αυξήσεων, καθώς και του νόμου Χατζηδάκη και όσων βάζουν εμπόδια και απαγορεύσεις στη συνδικαλιστική λειτουργία και δράση των εργαζομένων.

Προκειμένου να συζητήσουμε όλα τα παραπάνω και να αναπτύξουμε συντονισμένο βηματισμό καλούμε νέα διευρυμένη συνάντηση την Τετάρτη 11 Ιανουαρίου 2023 στις 13:00 στην αίθουσα συσκέψεων των Κτιριακών Υποδομών Φαβιέρου 30, Αθήνα (κοντά στο σταθμό μετρό «Μεταξουργείο»).

Πηγή: ergasianet.gr

Νέα ώθηση στους ανταγωνισμούς και στα ιμπεριαλιστικά παζάρια που φουντώνουν στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, με φόντο και τις αυξανόμενες δυσκολίες στην κάλυψη των ενεργειακών αναγκών της Ευρώπης, αναμένεται να δώσουν οι ανακοινώσεις της Λευκωσίας ότι εντοπίστηκε νέο σημαντικό κοίτασμα φυσικού αερίου στο «οικόπεδο 6» της κυπριακής ΑΟΖ.

Σύμφωνα με το υπουργείο Ενέργειας, Εμπορίου και Βιομηχανίας της Κύπρου, «έχουν ολοκληρωθεί με επιτυχία και ασφάλεια οι εργασίες της ερευνητικής γεώτρησης “Zeus-1”, εντός του Τεμαχίου 6 της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Κυπριακής Δημοκρατίας, από την κοινοπραξία των Εni Cyprus Limited (Διαχειριστής) και TotalEnergies EP Cyprus BV».

Η γεώτρηση, η οποία διενεργήθηκε από το πλοίο-γεωτρύπανο «Tungsten Explorer» σε απόσταση 162 χιλιομέτρων από τις ακτές της Κύπρου, 5 χιλιόμετρα δυτικά της γεώτρησης «Cronos-1» και σε βάθος νερού 2.300 μέτρων, κατέδειξε την ύπαρξη στήλης καθαρού φυσικού αερίου 105 μέτρων, με ποσότητες που σύμφωνα με τις προκαταρκτικές εκτιμήσεις, ανέρχονται συνολικά σε 2 με 3 τρισεκατομμύρια κυβικά πόδια (Tcf).

Στην ανακοίνωση προστίθεται ότι η ανακάλυψη «Zeus-1», η τρίτη σε σειρά από την αδειούχο κοινοπραξία στο Τεμάχιο 6, μετά τις «Calypso-1» και «Cronos-1», έχει, επίσης, τύχει επιτυχούς δοκιμής όσον αφορά στα ποιοτικά τεχνικά χαρακτηριστικά της και επιβεβαιώνει εκ νέου τις υποσχόμενες προοπτικές της περιοχής. Ήδη, υπουργείο Ενέργειας και κοινοπραξία εξετάζουν τους τρόπους για επίσπευση και βέλτιστη αξιοποίηση των ανακαλύψεων στο Τεμάχιο 6 της ΑΟΖ της Κύπρου, με τα αποτελέσματα της νέας γεώτρησης να ενσωματώνονται, από τις Eni και TotalEnergies, στις μελέτες που διεξάγουν γι’ αυτόν ακριβώς τον σκοπό.

(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ) – Από 902.gr 

Πηγή: iskra.gr

Ο Majidreza Rahnavard, 23 ετών, απαγχονίστηκε δημόσια στις 12 Δεκεμβρίου 2022, στο Mashhad (στα ανατολικά της χώρας), τη γενέθλια πόλη του. - /AFP. Το άψυχο σώμα του Majidreza Rahnavard κρέμεται από τον αναπεπταμένο βραχίονα ενός γερανού , με κουκούλα και τα μάτια του δεμένα.

Αντικρίζοντας την εικόνα στο διαδικτυακό ιστότοπο της LeMonde.fr έπαθα κυριολεκτικά σοκ. Μου θύμισε τα σώματα ή σκέτα τα κεφάλια του Άρη και των ανταρτών του, που κρέμονταν από τα δέντρα της Λαμίας.

Δύο άνδρες απαγχονίστηκαν, έντεκα άνθρωποι καταδικάζονται σε θάνατο. Το καθεστώς στο Ιράν έπαυσε, σαν αποδιοπομπαίο τράγο, την αστυνομία ηθών –για να σταματήσουν οι διαδηλώσεις– αλλά εξαπέλυσε σωρεία δικών και καταδικών, με ανηλέητες ποινές.

Όπως αναφέρεται σε πολλά ξένα ειδησεογραφικά πρακτορεία, οι Ιρανοί αυτές τις ημέρες ξυπνούν έντρομοι μήπως έχουν γίνει και άλλες εκτελέσεις οι οποίες συνήθως πραγματοποιούνται κατά την πρωινή προσευχή –λίγο πριν την ανατολή του ήλιου.

Για τις εκτελέσεις και τους εκτελεσμένους

Η πρώτη ήταν στις 8 Δεκέμβρη όπου ο 23χρονος Mohsen Shekari -διαδηλωτής - εκτελέστηκε στη φυλακή Gohardasht, 30 χιλιόμετρα από την Τεχεράνη, κρυφά, δίχως την παραμικρή δημοσιοποίηση.

Η δεύτερη αφορούσε τον Majidreza Rahnavard επίσης 23 χρονών και επίσης διαδηλωτή, που απαγχονίστηκε σε μια δημόσια πλατεία στη Mashhad- γενέθλια πόλη του- στα ανατολικά της χώρας. Καμία επίσημη ανακοίνωση για την εκτέλεσή του. Σύμφωνα όμως με φωτογραφίες που δημοσίευσαν επίσημα ιρανικά πρακτορεία, αρκετές δεκάδες άτομα ήταν παρόντα κατά τον απαγχονισμό. Ένθερμοι, φαίνεται, υποστηρικτές της Ισλαμικής Δημοκρατίας του Ιράν που ειδοποιήθηκαν να ταξιδέψουν για να παρακολουθήσουν τον απαγχονισμό. Ανάμεσά τους και γυναίκες που φορούν το τσαντόρ έκφραση της πίστης τους στο καθεστώς.

 Majidreza Rahnavard, 23, κατά τη διάρκεια της δίκης του στις 29 Νοεμβρίου 2022. ΠΡΑΚΤΟΡΕΙΟ ΕΙΔΗΣΕΩΝ MIZAN

Σύμφωνα πάντα με τα δυτικά ειδησεογραφικά πρακτορεία κανένας από τους δύο άνδρες, που καταδικάστηκαν για «εχθρότητα κατά του Θεού», δεν είχε πρόσβαση σε δικηγόρο της επιλογής του.

Ο Mohsen Shekari που απαγχονίστηκε στις 8 Δεκεμβρίου 2022, εκτελέστηκε δεκαοκτώ ημέρες μετά την καταδίκη του σε πρώτο βαθμό, ενώ, ακόμα και σύμφωνα με τον ιρανικό ποινικό κώδικα, οι καταδικασθέντες έχουν είκοσι ημέρες για να ασκήσουν έφεση.

Ο Majidreza Rahnavard εκτελέστηκε επτά ημέρες πριν από το τέλος αυτής της περιόδου.

Λίγες ώρες μετά τους απαγχονισμούς, η εθνική τηλεόραση μετέδωσε τις ομολογίες των δύο ανδρών. Ο Mohsen Shekari εμφανίστηκε, μπροστά στην κάμερα με το δεξί του μάγουλο να φέρει τα σημάδια μιας πληγής, δεδηλωμένη απόδειξη ότι ο άνδρας βασανίστηκε και ότι οι αρχές δεν επιδιώκουν πλέον να κρύψουν, παρά να εμφανίσουν, την κακομεταχείριση που επιφυλάσσουν στους κρατούμενους. Ο Majidreza Rahnavard κινηματογραφήθηκε με δεμένα τα μάτια και το αριστερό του χέρι στο γύψο, ενώ ομολόγησε ότι σκότωσε δύο μέλη των μπασίτζι, των παραστρατιωτικών πολιτοφυλάκων που συνδέονται με τους φρουρούς της επανάστασης.

Ο Mohsen Shekari και ο Majidreza Rahnavard θάφτηκαν χωρίς να το γνωρίζουν οι οικογένειές τους που δεν είχαν ενημερωθεί ούτε καν για την επιβεβαίωση της θανατικής ποινής στα παιδιά τους. Οι δύο άνδρες κατηγορήθηκαν ότι άρπαξαν τα όπλα με σκοπό να αφαιρέσουν τη ζωή, την περιουσία ή την τιμή ανθρώπων για να προκαλέσουν φόβο ή να δημιουργήσουν κλίμα ανασφάλειας. Κατά τις δίκες του Mohsen Shekari και του Majidreza Rahnavard, δεν αποκαλύφθηκαν τεκμήρια αυτών των κατηγοριών.

Δικηγόροι, νομικοί λόγιοι και μέλη του κλήρου, ακόμη και εντός της χώρας, έχουν εγείρει αμφιβολίες για τη δίκαιη δίκη των 2 Ιρανών και την ποινή που επιβλήθηκε σε βάρος τους.

Αθρόες οι δικαστικές ποινές για τους διαδηλωτές

Σύμφωνα με οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων, τα Πρωτοδικεία της Επανάστασης έχουν ήδη εκδώσει τουλάχιστον άλλες 11 θανατικές ποινές που συνδέονται με διαδηλώσεις.

Ένας από τους υπόλοιπους θανατοποινίτες ο Sahand Nour Mohammadzadeh, στις αρχές Δεκεμβρίου, καταδικάστηκε σε θάνατο επειδή έβαλε φωτιά σε κάδο σκουπιδιών και μετακίνησε ένα προστατευτικό κιγκλίδωμα. Σε μια ηχογράφηση του από συγκρατούμενό του, που αφέθηκε ελεύθερος από τη φυλακή Fashafouyeh – που βρίσκεται στα νότια της Τεχεράνης, όπου και κρατείται ο νεαρός άνδρας – ο Mohammadzadeh απορρίπτει την κατηγορία εναντίον του, δηλαδή «την εχθρότητα κατά του Θεού». Εξηγεί ότι αναγκάστηκε να δηλώσει ένοχος, λόγω των πιέσεων που δέχτηκε στη διάρκεια της κράτησής του.

Ενώ οι διαδηλώσεις στους δρόμους είχαν σταματήσει, ανήμερα της εκτέλεσης του Shekari, οι νεολαίοι κατέβηκαν και πάλι στους δρόμους φωνάζοντας «για κάθε ένα που θα σκοτώνετε, χιλιάδες θα ξεσηκώνονται». Παρόλα αυτά, τα επαναστατικά δικαστήρια αναμένεται ότι θα δικάσουν επιπλέον τουλάχιστον 37 άτομα, συμπεριλαμβανομένων τεσσάρων παιδιών, με κατηγορίες που ενδέχεται να επιφέρουν θανατική ποινή.

Εκτός από την «εχθρότητα κατά του Θεού», δύο άλλες κατηγορίες εγείρονται πιά τακτικά εναντίον των διαδηλωτών: «διαφθορά στη γη» («Ifsad fil arz») και «ένοπλη εξέγερση» («Baghi») κατά της Δημοκρατίας του Ισλάμ.

Αυτή η ευρεία χρήση των κατηγοριών «εχθρότητα κατά του Θεού» για πράξεις όπως το κλείσιμο των δρόμων ή το κάψιμο κτιρίων είναι καινούργια στο Ιράν, μετά τις 16 Σεπτέμβρη, ενώ στο παρελθόν, είχαν χρησιμοποιηθεί μόνο για δολοφονίες αναφέρει η ερευνήτρια του Human Rights Watch (HRW) στο Ιράν, Tara Sepehri Far.

«Η συστηματική βιασύνη που παρατηρούμε στη διεξαγωγή των δικών και στην εφαρμογή των απαγχονισμών, καθώς και η αυστηρότητα των ποινών γενικά, αποκαλύπτουν τη βούληση της ιρανικής δικαιοσύνης να ενσταλάξει τον τρόμο στη χώρα μετά τις διαδηλώσεις».

Σύμφωνα ακόμα με πληροφορίες που παρείχε η ιρανική δικαιοσύνη, μόνο στην Τεχεράνη, 160 πολίτες καταδικάστηκαν σε βαριές ποινές φυλάκισης, που κυμαίνονταν από πέντε έως δέκα χρόνια, και 240 σε ποινή φυλάκισης από δύο έως πέντε χρόνια. Δεν έχουν δοθεί ακόμη στοιχεία για το σύνολο της χώρας.

Ανεξάρτητοι δικηγόροι διαθέσιμοι για την εκπροσώπηση Ιρανών που κατηγορούνται για πολιτικές κατηγορίες, κινδυνεύουν επίσης με φυλάκιση. Από τις 16 Σεπτεμβρίου έχουν συλληφθεί τουλάχιστον 39.

Η μη κυβερνητική οργάνωση Human Rights Activists News Agency (HRANA) αναφέρει ότι από την αρχή των διαδηλώσεων τουλάχιστον 485 άμαχοι έχουν σκοτωθεί. Σύμφωνα με την ίδια πηγή, έχουν συλληφθεί περισσότερα από 18.000 άτομα, μεταξύ των οποίων εκατοντάδες παιδιά κάτω των 18 ετών. Ενώ, κατά δήλωση του ερευνητή του Ινστιτούτου των Αραβικών Κρατών του Κόλπου, Ali Alfoneh, από πλευράς αρχών επιβολής του νόμου έχουν σκοτωθεί 67 άνθρωποι.

Τι κάνουμε οι προοδευτικοί άνθρωποι στον κόσμο;

Αναρωτιέμαι πως είναι δυνατόν αυτό το απηνές, θεοκρατικό-στρατοκρατικό καθεστώς να στέλνει τον 21^ο αιώνα στην αγχόνη το άνθος της νεολαίας του Ιράν, και εκτός από τους Ιρανούς -μέσα και έξω από τη χώρα, που διαμαρτύρονται- πουθενά δεν υπάρχει κάποια σοβαρή καταδίκη και αντίδραση.

Και αναρωτιέμαι που πάμε; Πού είναι η αλληλεγγύη μας; Πού η συμπαράστασή μας;

Όχι μόνο για το Ιράν αλλά και για πολλές περιοχές στον κόσμο όπου οι εξεγέρσεις και διαμαρτυρίες είναι έξω από τυπικά σχήματα. Μήπως πρέπει να σκεφτούμε, να προβληματιστούμε βαθύτερα για τα αίτια αυτής της απάθειας; Ποιοι είναι οι λόγοι;

Αν συνεχιστεί, φοβάμαι ότι τη μοίρα των Ιρανών θα έχουν όχι μόνο οι άνθρωποι της Ανατολής αλλά και εμείς όλοι της Δύσης…

Πηγές: LeMonde.fr, Economist.

Πηγή: kommon.gr