Οι καθημερινές ιστορίες στον ελληνικό Τύπο για εξώσεις ενοικιαστών ή ιδιοκτητών διαμερισμάτων, ολοένα και μοιάζουν με τις περιπτώσεις που χρόνια τώρα διαβάζουμε στην Ισπανία.

Οι καθημερινές ιστορίες στον ελληνικό Τύπο για εξώσεις ενοικιαστών ή ιδιοκτητών διαμερισμάτων από στεγαστικό δάνειο, ολοένα και μοιάζουν με τις περιπτώσεις που από πολλών ετών διαβάζουμε στον αντίστοιχο ισπανικό. Άλλωστε και σε πολλούς άλλους τομείς στην οικονομία της στέγασης (gentrification, Airbnb) οι ελληνικές μεγαλουπόλεις ακολουθούν κατά πόδας το ισπανικό παράδειγμα, ιδίως στην πιο κερδοσκοπική και αυθαίρετη μορφή του, δίχως οι αρχές να αντλούν διδάγματα από τα προβλήματα, που έχει σωρεύσει αυτή η λαίλαπα αρπαγής στέγης σε κατοίκους και στην τοπική κοινωνία. Η αδιαμφισβήτητη σύμπλευση ανάμεσα στα μεγάλα κερδοσκοπικά κεφάλαια και τις τοπικές και κεντρικές αρχές, ιδίως στις χώρες της Μεσογείου που επλήγησαν από την οικονομική κρίση, στέκει αδιάφορη στην κακοπάθεια του πολίτη απέναντι στις χρυσοφόρες ευκαιρίες, που παρουσιάζονται για υπερκέρδη.

Η πρόσφατη περίπτωση μίας γυναίκας στη Μαδρίτη με 70% αναπηρία, που παρά τις δικαστικές αποφάσεις βρέθηκε στον δρόμο από τον ιδιοκτήτης της, το κερδοσκοπικό fund Blackstone. Η κατάσταση αυτής της γυναίκας ήταν η αφορμή για να ανοίξει πάλι το θέμα της προστασίας της λαϊκής κατοικίας στην Ισπανία. Aποδεικνύεται πως παρά τα θεσπισμένα μέτρα για την προστασία της λαϊκής κατοικίας, η πραγματική κατάσταση του κόσμου είναι ιδιαίτερα ευάλωτη, καθώς ουσιαστικά η εφαρμογή της κοινωνικής πολιτικής βρίσκεται στα χέρια και τις διαθέσεις της τοπικής εξουσίας. Το πρόβλημα εντοπίζεται ακριβώς εκεί. Σε πόλεις όπως η Βαρκελώνη, η δημαρχία βρίσκεται σε προοδευτικά χέρια (Άντα Κολάου) και ο δήμος μεριμνά να στηρίξει τη λαϊκή κατοικία και τις γειτονιές από την πίεση που δέχονται από τα funds και το Aibnb, ενώ στους δήμους της Δεξιάς τα πράγματα είναι ολωσδιόλου διαφορετικά.

Εκεί η πολιτική της Αγιούσο για τη δημόσια, λαϊκή κατοικία είναι ανεπαρκής και εμβαλωματική απέναντι στη μεγάλη ζήτηση και όχι μόνο. Όπως αποδεικνύεται στην περίπτωση του ιδιωτικού σχολείου Newman, η Αγιούσο παραχωρεί δωρεάν δημόσια γη σε ιδιώτες για χρήση ή για μεταπώληση σε τρίτους επενδυτές γης. Με δεδομένο ότι η Δεξιά έχει αντιδράσει στην κοινωνική διατίμηση των ενοικίων στη Μαδρίτη, πολλές οικογένειες στενάζουν από την εκτόξευση των μισθωτηρίων στις κατοικίες. Ενδεικτικό είναι πως στην πρωτεύουσα της Ισπανίας τα τελευταία χρόνια η τιμή των ενοικίων έχει τριπλασιαστεί σε σχέση με τις αυξήσεις στους μισθούς, ενώ ολόκληρες περιοχές (π.χ. Λαβαπιές) μετατρέπονται σε τουριστικά καταλύματα (Airbnb, Boutique Hotel). Τόσο στη Μαδρίτη, όσο και στην υπόλοιπη Ισπανίας έχουν εκτοξευθεί οι αριθμοί των υπερπλήρων νοικοκυριών σε σπίτια (hogares hacinados), λόγω αδυναμίας αυτόνομης κατοικίας, ενώ ταυτόχρονα αυξάνεται ο αριθμός των κενών διαμερισμάτων. Την ώρα που γίνονται εξώσεις και αυξάνονται οι προσφορές σε διαμερίσματα βραχύχρονης μίσθωσης στον τουρισμό, ολόκληρες οικογένειες (γονέων, παιδιών, παππούδων) στοιβάζονται σε μία κατοικία, διότι η εξεύρεση σπιτιών έχει γίνει μία ασύμφορη διαδικασία.

Ο πληθωρισμός συνεχίζει να «καταπίνει» τα πάντα, ιδίως λόγω της αύξησης των τροφίμων (πολύ περισσότερο από την ενέργεια), στο εισόδημα των μικρομεσαίων στρωμάτων. Ειδικά για όσους έχουν στεγαστικό δάνειο με κυμαινόμενο επιτόκιο, ο πληθωρισμός αποδεικνύεται πραγματικός «φαγοκύτης» για το εισόδημά τους και πολλοί Ισπανοί κινδυνεύουν να βρεθούν στον δρόμο. Οι όποιες αυξήσεις (2,8 κατά μέσο όρο) δεν μπορούν να ισοσταθμήσουν το 8,4% του πληθωρισμού στην Ισπανία, όπου πάνω από 1.000 κλαδικές συμβάσεις παραμένουν εκκρεμείς, γιατί οι εργοδότες δεν είναι διατεθειμένοι να τις υπογράψουν.

Περιπτώσεις σαν της Πάουλα στη Μαδρίτη έχουν γίνει καθημερινότητα και μόνον η επαγρύπνηση και η αλληλεγγύη των γειτόνων, κατορθώνουν κάποιες φορές να αποσοβήσουν τις εξώσεις. Όχι όμως πάντα: γιατί αν και το δικαστήριο είχε δώσει παράταση άλλων δύο μηνών, η Πάουλα βρέθηκε στον δρόμο και η μόνη εναλλακτική της είναι ένα δωμάτιο σε κοινόχρηστο διαμέρισμα, που προσφέρει η ΜΚΟ Provivienda. Κάτι που στην Αθήνα π.χ είναι ανύπαρκτο και η μόνη αντίστοιχη λύση θα ήταν μία δομή αστέγων.

Φυσικά, η ιστορία είναι πάντοτε η ίδια. Από το 2019 το κερδοσκοπικό Fidere, που εκπροσωπεί το αμερικανικό fund Blackstone, επέβαλε στην Πάουλα μια σκανδαλώδη αύξηση στο ενοίκιο από 392 σε 800 ευρώ ανά μήνα ως προϋπόθεση για την ανανέωση του συμβολαίου της. Το σκανδαλώδες στην υπόθεση είναι πως το διαμέρισμα της Πάουλα, στο λαϊκό προάστιο Βαγιέκας της Μαδρίτης, δεν ανήκε πάντα σε αυτό το κερδοσκοπικό ταμείο, αλλά ήταν ένα από τα πάνω από 1.860 κοινωνικά διαμερίσματα της Δημοτικής Εταιρείας Στέγασης και Γης (EMVS) της Μαδρίτης. Ανήκε δηλαδή στις κοινωνικές κατοικίες, που πούλησε αντί πινακίου φακής το 2014 στο αμερικανικό fund η πρώην δήμαρχος Άνα Μποτέλια, σύζυγος του δεξιού πρώην πρωθυπουργού Χουάν Μαρία Αθνάρ. Η Πάουλα πήρε τα κλειδιά το 2009, όμως από το 2014 ξεκίνησαν τα προβλήματα με τον νέο ιδιοκτήτη.

Χιλιάδες άνθρωποι (ακόμη και πέρυσι τέτοια εποχή) βγαίνουν τακτικά στους δρόμους για να διαμαρτυρηθούν για τις αυθαίρετες αυξήσεις της Blackstone στα ενοίκια, αλλά και ενάντια στην ίδια την Μποτέλια, η οποία, όταν πούλαγε τη δημόσια περιουσία, δήλωνε σε ύφος άλλης Μαρίας Αντουανέτας, πως «μόνο ο σπιτονοικοκύρης θα αλλάξει». Όμως, το 2019, όταν έληξε η περίοδος δημόσιας προστασίας για αυτές τις κατοικίες, άλλαξε και ο ιδιοκτήτης. Η Fidere είχε τον απόλυτο έλεγχο των σπιτιών, των τιμών τους και των όρων των συμβολαίων τους. Και έμελλε να σηματοδοτήσει την πορεία της ζωής των ενοικιαστών, στη συντριπτική τους πλειονότητα χαμηλού εισοδήματος.

Τι και αν κάποια δικαστήρια δικαίωσαν τις προσφυγές λίγων κατοίκων και το Ελεγκτικό Συμβούλιο έκρινε πως ο Δήμος της Μαδρίτης απώλεσε 23 εκατομμύρια ευρώ πουλώντας τις 1.860 κοινωνικές κατοικίες στη Blackstone; Τι και αν η Μποτέλια και η ομάδα της καταδικάστηκαν, καμία αναίρεση της πώλησης δεν έγινε. Μάλιστα η ίδια η σύζυγος του Αθνάρ, σε μεταγενέστερη έφεση είδε να ακυρώνεται η καταδίκη της χάρις στις ψήφους δικαστών, που είχαν διοριστεί από το PP (Λαϊκό Κόμμα) του συζύγου της.

Οι συνέπειες αυτής της «εκκαθαριστικής» στεγαστικής πολιτικής γίνεται ιδιαίτερα εμφανής στα φτωχότερα περίχωρα της Μαδρίτης. Αόρατες εξώσεις ανθρώπων, που δεν δέχονται τις αυξήσεις, πιο εμφανείς εξώσεις με τη συνδρομή της αστυνομίας σε ανθρώπους που μέχρι σήμερα είχαν ένα σπιτάκι που τους είχε δοθεί με κλήρωση από το κράτος. Και πλέον, το ίδιο το κράτος, που όφειλε να εγγυάται την ασφάλειά τους, τους ρίχνει στα δόντια του πλέον αδηφάγου τομέα, που αδιαφορεί για την ευαλωτότητα και με διαρκείς «εξευγενίσεις» απωθεί τους παραδοσιακούς κατοίκους, αλλοιώνει τις συνοικίες, μεταφέροντας δραστηριότητες εμπορικής έντασης, συχνά επιβαρυντικές για το περιβάλλον, την ποιότητα ζωής και των προσφερόμενων δημόσιων υπηρεσιών.

Κανείς δεν πλήρωσε ποτέ για αυτή την επαίσχυντη αλλοίωση του δημόσιου και κοινωνικού χαρακτήρα της λαϊκής κατοικίας. Παρά την αυτο-οργάνωση και τις συλλογικές κινητοποιήσεις, η Fidere αρνείται να ανανεώσει τα συμβόλαια, που κατοχύρωναν το ύψος του προηγούμενου ενοικίου και έληξαν. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι εξωθούνται στον δρόμο, χωρίς τα κερδοσκοπικά κεφάλαια να δείχνουν την παραμικρή βούληση για διαπραγμάτευση. Το μόνο που γυρεύουν είναι η αυθαίρετη και χωρίς άλλα κριτήρια, αύξηση, αδιαφορώντας για τις πραγματικές εισοδηματικές δυνατότητες των ενοικιαστών και τις διαχρονικές διαμαρτυρίες τους, σχεδόν εξεγέρσεις, για την κερδοσκοπική εκμετάλλευση του δημόσιου χαρακτήρα των κατοικιών. Δημόσιες κατοικίες, που χτίστηκαν με έξοδα των φορολογουμένων για την προστασία των πιο ευάλωτων στρωμάτων και τελικά πουλήθηκαν με εξευτελιστικά ποσά στους κερδοσκόπους.

Πηγή: kosmodromio.gr

Το ροχαλητό είναι ο θόρυβος που προκαλείται στη διάρκεια του ύπνου από την ταλάντωση των μαλακών μορίων του εσωτερικού του λαιμού και κυρίως της σταφυλής, κατά τη δίοδο του αέρα, κυρίως στη φάση της εισπνοής. Ο ήχος του ροχαλητού είναι πολύ ενοχλητικός για αυτούς που κοιμούνται μαζί μας και δημιουργεί μεγάλο πρόβλημα στις ανθρώπινες σχέσεις.

Ένας στους δύο άνδρες ροχαλίζουν μόνιμα ή περιστασιακά. Τα συχνότερα συμπτώματα του ροχαλητού είναι οι πρωινοί πονοκέφαλοι, η κακοδιαθεσία, ο ανήχυχος ύπνος, η ξηρότητα του στόματος το πρωί, το αίσθημα πρωινής κόπωσης, η ασυνήθιστη υπνηλία στη διάρκεια της ημέρας και άλλα. Ακόμα, σε πιο σοβαρές περιπττώσεις, είναι πιθανό να συνοδεύεται και από επεισόδια άπνοιας στον ύπνο, δηλαδή διακοπής της ανανοής και του οξυγόνου.

Σε εξέλιξη βρίσκεται αυτή την ώρα στο Παρίσι η μεγαλύτερη απεργιακή κινητοποίηση που έχει πραγματοποιηθεί στην γαλλική πρωτεύουσα από το 2000, ενάντια στο αντιασφαλιστικό νομοσχέδιο που προωθεί η κυβέρνηση Μακρόν.

Στο Παρίσι πάνω από 500.000 διαδηλωτές είναι στους δρόμους, ενώ σε όλη τη Γαλλία υπολογίζεται πως η συμμετοχή είναι 20% περισσότερη από την απεργία στις 19 Γενάρη.

Όλο το κέντρο του Παρισιού, είναι μια μεγάλη συγκέντρωση. Τρεις ώρες μετά την προγραμματισμένη ώρα έναρξης της κινητοποίησης, ακόμη ακόμη συνδικάτα και μπλοκ εργαζομένων περιμένουν να ξεκινήσουν

PAME in Paris Solidarity with the workers of France#greve31janvier #Greve #GreveGenerale31janvier#ReformesDesRetraites pic.twitter.com/ZphwGE8tJ3

— PAME Greece International (@PAME_Greece) January 31, 2023

Εργαζόμενοι δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, μαθητές, φοιτητές δίνουν μαχητικό παρών στην κινητοποίηση. Η προσυγκέντρωση των Βερσαλλιών, στην οποία συμμετέχει και αντιπροσωπεία του ΠΑΜΕ, που βρίσκεται από χθες στη Γαλλία, διέσχισε τους δρόμους της πόλης με πορεία. Στην συγκέντρωση μεταφέρθηκε το αγωνιστικό μήνυμα αλληλεγγύης του ΠΑΜΕ.

Now in Paris

PAME transfers the Solidarity of the workers of Greece to the workers of France#greve31janvier #Greve #GreveGenerale31janvier#ReformesDesRetraites pic.twitter.com/D153Bszmiv

— PAME Greece International (@PAME_Greece) January 31, 2023

Ανάλογες εικόνες καταγράφονται και σε άλλες πόλεις της χώρας, καθώς οι εργαζόμενοι απαντούν στην κυβερνητική αδιαλλαξία που εκφράστηκε δια στόματος της πρωθυπουργού, Ελιζαμπέτ Μπορν, η οποία το Σαββατοκύριακο είπε ότι η αύξηση της ηλικίας συνταξιοδότησης δεν είναι «πλέον διαπραγματεύσιμη».

Σημειώνεται ότι η συζήτηση του αντιασφαλιστικού νομοσχεδίου στην αρμόδια κοινοβουλευτική επιτροπή ξεκίνησε χθες Δευτέρα, ενώ στην Ολομέλεια αναμένεται να υποβληθεί στις 6 Φλεβάρη.

 

 

Πηγή: 902.gr

Με μποϊκοτάζ σε δέκα κατηγορίες προϊόντων, από τις 13 Φεβρουαρίου, απειλεί το ΙΝΚΑ – Γενική Ομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδας, λόγω της ακρίβειας  και του κόλπου με το μειωμένο περιεχόμενο στις συσκευασίες.

Σε ανακοίνωσή του το ΙΝΚΑ αναφέρεται ιδιαίτερα στους παραγωγούς φέτας και σκληρών τυριών, αλλά και γενικότερα στην βιομηχανία καταναλωτικών ειδών και υπογραμμίζει: «Εάν συνεχίσετε το ανέβασμα των τιμών στα τυριά θα πάμε ως ΙΝΚΑ Γενική Ομοσπονδία Καταναλωτών Ελλάδας σε μποϊκοτάζ αγοράς αυτών των προϊόντων. Δεν γίνεται, δεν πάει άλλο. Μάλλον κάθε εβδομάδα θα κάνουμε μποϊκοτάζ σε κατηγορίες προϊόντων όπως: τυροκομικά, γαλακτοκομικά, γιαούρτια, αλλαντικά, όσπρια, ζυμαρικά, μαργαρίνες, απορρυπαντικά, καθαριστικά και χαρτικά. Σε πρώτη φάση καλούμε τους πολίτες καταναλωτές να μην αγοράζουν τις μειωμένες συσκευασίες».

«Δίνουμε ένα περιθώριο στην αγορά να επανέλθει όσο το δυνατόν γίνεται στην κανονικότητα των τιμών, γιατί οι καταναλωτές δεν αντέχουν άλλο, ούτε βλέπουν βοήθεια από το καλάθι του νοικοκυριού. Έτσι το Διοικητικό συμβούλιο του ΙΝΚΑ αποφάσισε να στείλει ένα προειδοποιητικό μήνυμα στην αγορά», τονίζει στο enikos.gr ο Γιώργος Λεχουρίτης, πρόεδρος του ΙΝΚΑ.

«Το περιθώριο που δίνουμε είναι αυτό να γίνει εντός 15 ημερών. Δηλαδή από τις 13 Φεβρουαρίου θα ξεκινήσουμε εβδομαδιαία μποϊκοτάζ σε συγκεκριμένες κατηγορίες προϊόντων, αρχίζοντας από τα τυροκομικά, τα γαλακτοκομικά και τα γιαούρτια. Κάθε εβδομάδα θα βγαίνει και μια κατηγορία προϊόντων, τα οποία οι καταναλωτές θα καλούνται να μποϊκοτάρουν για να πέσουν οι τιμές . Αυτή τη δύναμη έχουμε ως καταναλωτές και αυτό θα πράξουμε. Είχαμε πει ότι ένας καταναλωτής είναι ένα βουβό κύμα, μπορεί να μην βγαίνει στους δρόμους να διαμαρτύρεται με κατσαρόλες, αλλά η δύναμη του μποϊκοτάζ είναι το τελευταίο ανάχωμα κατά της ακρίβειας», τονίζει ο κ. Λεχουρίτης, ο οποίος παραθέτει στο enikos.gr, συγκεκριμένα παραδείγματα με αυξήσεις στις τιμές προϊόντων στα ράφια των σούπερ μάρκετ.

Ακρίβεια: Παραδείγματα με αυξήσεις σε τρόφιμα

Φέτα: Πέρυσι τέτοια εποχή, μια συγκεκριμένη φέτα κόστιζε 8,5 ευρώ το κιλό και σήμερα η τιμή της έχει φτάσει στα 13,5 ευρώ. Δηλαδή, η τιμή αυξήθηκε 5 ευρώ μέσα σε έναν χρόνο.

Σκληρά τυριά: (πχ κεφαλογραβιέρα, γραβιέρα, κεφαλοτύρι, πεκορίνο). Σύμφωνα με τον κ. Λεχουρίτη, από 12-12,5 ευρώ πέρυσι οι τιμές έχουν «σκαρφαλώσει» γύρω στα 17,5 ευρώ.

Τυρί τοστ: Η τιμή του αγγίζει τα 10 ευρώ/κιλό, ενώ πέρυσι ήταν 6,5-7 ευρώ .

Λευκό αγελαδινό τυρί: Πέρυσι κόστιζε 3,5 ευρώ το κιλό, φέτος 7,40 ευρώ, σύμφωνα με τον πρόεδρο του ΙΝΚΑ.

Γιαούρτι: Γιαούρτι ιδιωτικής ετικέτας (1 κιλό) με ελληνικό αγελαδινό γάλα πωλείται έναντι 2,70 ευρώ, ενώ γιαούρτια μεγάλων εταιρειών πωλούνται έναντι  4, 88 – 5,20 ευρώ, και το γάλα σε αυτά δεν είναι ελληνικό, όπως καταγγέλλει ο πρόεδρος του ΙΝΚΑ.  Επίσης, σε μικρότερες συσκευασίες καταγράφονται μειωμένες ποσότητες και παράλληλα υψηλές τιμές. Ενδεικτικά, τα 220 γραμμάρια έγιναν 180.

Γάλα: Οι τιμές στα γαλακτοκομικά έχουν «εκτοξευθεί». Πέρυσι, γάλα ιδιωτικής ετικέτας κόστιζε 0,84 ευρώ και φέτος η τιμή του είναι 1,12 ευρώ.  Ο καταναλωτής έχει φτάσει να πληρώνει για φρέσκο γάλα γνωστών εταιρειών έως και 2,10 ευρώ.

Αλλαντικά: Σύμφωνα με τον κ. Λεχουρίτη, καταγράφεται και σε αυτή την κατηγορία τεράστια αύξηση στις τιμές. Πέρυσι η τιμή κιλού για καπνιστή γαλοπούλα ήταν 13,5 ευρώ, ενώ φέτος 17,91 ευρώ.

«Δεν συζητάμε αν έχει δίκιο ο κτηνοτρόφος ή άδικο ο έμπορος, ο καταναλωτής είναι το θέμα τι πρέπει να κάνει. Περίπου 1 εκατ. συνταξιούχοι περίμεναν να πάρουν αύξηση της τάξεως του 7,75%. Δυστυχώς διαπιστώθηκε ότι δεν την πήραν. Η αναπλήρωση έστω και μέρους του εισοδήματος θα έφερνε μια μικρή ανακούφιση. Όταν βλέπουμε ότι δεν υπάρχει από την πλευρά της κυβέρνησης πρόθεση για ανακούφιση του καταναλωτή, το έσχατο μέτρο είναι η προκήρυξη μποϊκοτάζ. Κάναμε δύο χρόνια υπομονή. Δεν μπορεί να συνεχιστεί αυτό», επισημαίνει ο πρόεδρος του ΙΝΚΑ.

Πηγή: enikos.gr