Πραγματοποιήθηκε στις 21 Ιούλη 2016 η συνεδρίαση του Δ.Σ του Εργατικού Κέντρου Πειραιά προκειμένου να συζητήσει τις τρέχουσες εξελίξεις και τα προβλήματα των εργαζομένων σε συνδυασμό με τις επιχειρούμενες αλλαγές που προωθεί η αντιλαϊκή – αντεργατική κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ σε συνεργασία με τους δανειστές στα πλαίσια του τρίτου μνημονίου για τις εργασιακές σχέσεις καθώς και τα συνδικαλιστικά και δημοκρατικά δικαιώματα. Στο πεδίο αυτών των εξελίξεων οι εκπρόσωποι του Συνδυασμού Ταξική Εργατική Συσπείρωση – Ε.Κ.Πειραιά επισήμαναν την ανάγκη το εργατικό κίνημα και τα συνδικάτα να προβούν σε συνδυασμένες και συντονισμένες μορφές ενημέρωσης και πληροφόρησης των εργαζομένων και ταυτόχρονα να σχεδιασθεί, να οργανωθεί μια πλατειά εκστρατεία στους χώρους δουλειάς από τα πρωτοβάθμια σωματεία με σκοπό την κινητοποίηση και την ανάπτυξη πολύμορφων δράσεων και αγώνων για να αποτραπούν δυσμενείς εξελίξεις – όπως έγινε με το ασφαλιστικό νομοσχέδιο – για τους εργαζόμενους και ευρύτερα για τα λαϊκά στρώματα. Ο αγώνας αυτός για να…

Μισό δισ. ευρώ μειώθηκε το εισόδημα των Ελλήνων και μισό δισ. αυξήθηκαν οι φόροι - Ο απόλυτος δημοσιονομικός παραλογισμός - Συνεχίζει ακάθεκτος τη φτωχοποίηση του λαού μέχρι να υπάρξει απόλυτος εξευτελισμός της ποιότητας ζωής Η πλασματική εικόνα για την οικονομία που παρουσιάζει ο Αλέξης Τσίπρας και οι βουλευτές του, καταρρίπτεται πλέον και από τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ. Το μοντέλο της φτωχοποίησης του λαού συνεχίζεται με αμείωτους ρυθμούς. Ο κ. Τσίπρας και η παρέα του συνεχίζουν να υπηρετούν την εσωτερική υποτίμηση παρά την πανθομολογούμενη αποτυχία αυτής της μεθοδολογίας. Ο κ. Τσίπρας, με τις ευλογίες των δανειστών συνεχίζει την εσωτερική υποτίμηση μέχρι να υπάρξει απόλυτος εξευτελισμός της κοινωνίας. Κι όλα αυτά βεβαίως γίνονται χωρίς καμία απολύτως αντίδραση από τα διάφορα αντιμνημονιακά κινήματα που έσφυζαν από αντίδραση με τις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις. Τούτο, είναι και από τα βασικά επιχειρήματα όσων υποστηρίζουν ότι όσο ο κ. Τσίπρας ελέγχει τα δήθεν επαναστατικά και ριζοσπαστικά…

Το «σύντομο καλοκαίρι» της σχετικής και αβέβαιης ηρεμίας ύστερα από την ψήφιση του τρίτου μνημονίου διαταράσσεται ήδη από προβλήματα που προδιαγράφουν εκρηκτική συνέχεια. Όλα όσα συμ­βαί­νουν το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα («κα­νό­νια» από με­γά­λες επι­χει­ρή­σεις, εκτι­μή­σεις για πα­ρά­τα­ση της ύφε­σης για το 2016 αλλά και το 2017, έκρη­ξη ιδιω­τι­κών χρεών) αλλά και όλα τα πο­λι­τι­κά «στρα­τη­γή­μα­τα» της κυ­βέρ­νη­σης (που συ­νο­ψί­ζο­νται στις νέες αδειο­δο­τή­σεις των κα­να­λιών και στη μάχη ερει­σμά­των στο δι­κα­στι­κό σώμα και στο «βαθύ κρά­τος», στην αλ­λα­γή του εκλο­γι­κού νόμου και -πολύ δευ­τε­ρευό­ντως- στη συ­νταγ­μα­τι­κή ανα­θε­ώ­ρη­ση) είναι τα αδιά­ψευ­στα στοι­χεία μιας κρί­σης δια­χεί­ρι­σης των συ­νε­πειών του τρί­του μνη­μο­νί­ου, που άρ­χι­σε πολύ νωρίς, κυ­ριο­λε­κτι­κά από την «επό­με­νη μέρα» της ψή­φι­σής του. Η προ­δια­γε­γραμ­μέ­νη συ­νέ­χεια, είναι η με­τά­βα­ση από την κρίση δια­χεί­ρι­σης των συ­νε­πειών του μνη­μο­νί­ου, στην υπο­τρο­πή της κρί­σης του ελ­λη­νι­κού κα­πι­τα­λι­σμού, το δε επερ­χό­με­νο φθι­νό­πω­ρο προ­α­ναγ­γέλ­λε­ται σαν το ση­μείο κα­μπής γι’ αυτή τη με­τά­βα­ση. Το «χα­στού­κι» του Brexit Σ’ αυτή την…

Με διαδικασίες FASTTRACKη συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ με μια αιφνιδιαστική απόφαση (χωρίς να έχει προηγηθεί η πιο στοιχειώδης ενημέρωση προς το Ναυτεργατικό κίνημα αλλά και ούτε στο Δ.Σ του ΝΑΤ, ούτε στα αντίστοιχα Δ.Σ των Ταμείων Πρόνοιας Ε.Ν) προχώρησε στην μεταβίβαση όλης της ακίνητης περιουσίας των Ταμείων Πρόνοιας Κατωτέρων Πληρωμάτων (ΤΠΚΠΕΝ) και Αξιωματικών (ΤΠΑΕΝ) στο υπερταμείο ΕΤΕΑΕΠ!! Συγκεκριμένα και σύμφωνα με το υπ’ αρίθμ. 95077/29-6/2016 έγγραφο του Διοικητή του ΕΤΕΑ ζητείται από τα Ταμεία Πρόνοιας Αξιωματικών και Κατωτέρων Πληρωμάτων να διαβιβασθεί στο ΕΤΕΑΕΠ (Το ΕΤΕΑΕΠ αποτελεί την μετεξέλιξη του ΕΤΕΑ που συμπεριλαμβάνει και τα Ταμεία Πρόνοιας) η ακίνητη περιουσία των Ταμείων αυτών. Το ΕΤΕΑΕΠ επικαλείται το άρθρο 82 του ν. 4387/16 που στην παράγραφο 6 αναφέρει ότι η ακίνητη περιουσία των εντασσομένων ταμείων περιέρχεται άμεσα από την ημερομηνία ένταξής τους στο ΕΤΕΑΕΠ ο οποίος είναι ο καθολικός διάδοχος αυτών. Σύμφωνα με την διάταξη αυτή η ακίνητη περιουσία των Ταμείων ΤΠΚΠΕΝ…

Ο Ριζοσπάστης της Κυριακής 17/7/2016 περιείχε ένθετο του τμήματος ιστορίας του ΚΚΕ με τίτλο «23+ παθιασμένα ψέματα» για τον ένοπλο αγώνα 1941 -1949. Στόχος του είναι να απαντήσει στα ψέματα και τις διαστρεβλώσεις που περιέχονται στο βιβλίο των Μαραντζίδη και Καλύβα «Εμφύλια πάθη-23 Ερωτήσεις και απαντήσεις για τον εμφύλιο» και όχι μόνο. Ως ενέργεια μπορεί καταρχήν να θεωρηθεί θετική, ιδιαίτερα αν το περιεχόμενο των απαντήσεων είναι ορθό και αποδίδει την πραγματικότητα και τις συνθήκες της εποχής. Το πρόβλημα αλλού βρίσκεται. Η μακρά και ηρωική διαδρομή του ΚΚΕ, σχεδόν ενός αιώνα, είναι γεμάτη αγώνες και κατακτήσεις, νίκες αλλά και ήττες, ποτάμια αίματος, νησιά, φυλακές και εξορίες. Μια ιστορία που γράφτηκε με αυταπάρνηση και γνώμονα το εργατικό και λαϊκό συμφέρον, την προοπτική του λαού. Αυτή την ιστορία αξίζει να την τιμά το ΚΚΕ, όλοι κομμουνιστές και προοδευτικοί άνθρωποι. Αξίζει να τη γνωρίσουμε και να διδασκόμαστε, να τη γνωρίσει η νεολαία και να…

Δεκεμβριανά και Εμφύλιος: Πώς πρέπει να κρίνεται η επαναστατική διαδικασία και πώς την κρίνει το αναθεωρητικό ευρωκομμουνιστικό ρεύμα* Του Δημήτρη Γρηγορόπουλου Η σύγκρουση και η έκβαση του εμφυλίου πολέμου σπάνια ερμηνεύεται από την επιστημονική και ιστορικοϋλιστική σκοπιά, δηλαδή ως γενικευμένη ένοπλη μορφή της υπεροξυμμένης βασικής αντίθεσης. Ο σοσιαλιστικός μετασχηματισμός (λαοκρατία-λαϊκή δημοκρατία) που ενυπήρχε ως δευτερεύουσα τάση στον αντιφασιστικό – εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα, μετά την ήττα και υποχώρηση των δυνάμεων κατοχής, κυριάρχησε αντικειμενικά, αφού ζητούμενο δεν ήταν πλέον η απελευθέρωση της χώρας, αλλά η κοινωνικό-πολιτική συγκρότησή της. Κυριάρχησε και υποκειμενικά, με την μορφή όμως αυθόρμητης ταξικής συνείδησης, αφού η ηγεσία του πολυκομματικού ΕΑΜ, αλλά και του ΚΚΕ, έμενε προσκολλημένη στη λαϊκόμετωπική θεωρία των σταδίων του 7ου συνεδρίου της Γ’ Διεθνούς, στη λογική της εθνικής συμμαχικής και στρατιωτικής ενότητας των συμφωνιών του Λιβάνου και της Καζέρτας, στη λογική της εθνικής κυβέρνησης και της ομαλής κοινοβουλευτικής εξέλιξης, δια της οποίας αυταπατάτο ότι θα κυριαρχούσε…

Ο Εργατικός Αγώνας δημοσιεύει την εισήγηση του Βασίλη Λάζαρη στην εκδήλωση που πραγματοποίησε στις 8 Ιουλίου 2016 στο Αίγιο η Πρωτοβουλία Κοινωνικού Μετώπου Αντίστασης Πολιτών Αιγιάλειας με θέμα «Υπάρχει φιλολαϊκή διέξοδος στην κρίση;». Διατηρήσαμε την ορθογραφία και το συντακτικό του πρωτοτύπου. Η Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελεί μια ζέουσα ιστορική παρουσία μέσα σε ένα καθορισμένο χώρο, όπως όλες οι κατά καιρούς ιστορικές παρουσίες; Επιχειρεί την καταξίωσή της, πέρα από τις γνωστές και σε κάποιες περιπτώσεις αιματηρές δραστηριότητές της, και μέσα από μια πολύ σαφή ιδεολογία. Πρόκειται για μια βαρβαρική ιδεολογία που εκφράζει την ουσία της Ενωμένης Ευρώπης και στηρίζεται, εκτός των άλλων, και σε μια συγκεκριμένη αντίληψη της Ευρωπαϊκής Ιστορίας, όπως αυτή η ανάληψη προβάλλεται από πολυάριθμους προπαγανδιστές μιας νέας τάξης πραγμάτων. Είναι η αντίληψη για την αποφασιστική συμβολή αδυσώπητων στοιχείων του ιμπεριαλισμού στην διαμόρφωση των ιστορικών πραγματικοτήτων – μια θέση που σέρνει μαζί τη την κτηνωδία του Καρλομάγνου και τον εσμό…

Δημήτρης Γρηγορόπουλος Η απελευθερωτική αποστολή της εργατικής τάξης δεν αναιρείται Για μια ακόμη φορά η εργατική τάξη διαψεύδει τους νεκροθάφτες της. Τους αστούς ιδεολόγους και πολιτικούς που κατά καιρούς, μόνιμα και σε διαφορετικές ιστορικές συνθήκες, επιχειρούν να ανασκευάσουν την επιστημονική ανακάλυψη που οι Μαρξ και Ένγκελς διατύπωσαν στη Γερμανική Ιδεολογία και το Κομμουνιστικό Μανιφέστο ότι η εργατική τάξη, αντικειμενικά και ιστορικά, αποτελεί το νεκροθάφτη του καπιταλισμού και των εκμεταλλευτικών συστημάτων γενικά: «Η εκμεταλλευμένη και καταπιεσμένη τάξη (το προλεταριάτο) δεν μπορεί πια να απελευθερωθεί απ’ την τάξη (αστική) που την εκμεταλλεύεται και την καταπιέζει, χωρίς ταυτόχρονα ν’ απελευθερώσει για πάτα ολόκληρη την κοινωνία από την εκμετάλλευση, την καταπίεση και τους ταξικούς αγώνες» (Κομμουνιστικό Μανιφέστο). Μετά την κατάρρευση του «υπαρκτού σοσιαλισμού», την ταπεινωτική ήττα των ευρωκομμουνιστικών κομμάτων και τη σοσιαλφιλελεύθερη μετάλλαξη της σοσιαλδημοκρατίας, οι αστοί αναλυτές, έμπλεοι χαράς διακήρυξαν το «τέλος της ιστορίας», την αιωνιότητα, δηλαδή, του καπιταλισμού και τη συστημική ενσωμάτωση…

ΤΟ ΚΚΕ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΨΗΦΙΖΕΙ ΤΟΝ ΕΚΛΟΓΙΚΟ ΝΟΜΟ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ Χωρίς, αλήθεια, ιδιαίτερη έκπληξη διαβάσαμε στη συνέντευξη του Δ. Κουτσούμπα στην εφημερίδα Επένδυση (9/7) ότι τελικά το ΚΚΕ θα κάνει όλα όσα πρέπει, από την πλευρά του, για να μπορέσει η νεομνημονιακή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ να συγκεντρώσει τον ''μαγικό'' αριθμό των 200 βουλευτών, ώστε ο εκλογικός νόμος της να ισχύσει από τις επόμενες εκλογές και να εμφανίσει μια ''επιτυχία'' σε μια περίοδο όπου συναντά παντού την απέχθεια, την οργή και την αγανάκτηση. Όπως είπε ωμά ο Δ. Κουτσούμπας σε συνέντευξη του στην εφημερίδα Επένδυση (9/7), ''η πλειοψηφία των 2/3 που απαιτεί το Σύνταγμα για την εφαρμογή του εκλογικού νόμου από τις επόμενες εκλογές κρίνεται στο αν θα πάρει 200 ψήφους το άρθρο 4 (σ.σ κατάργηση του ''μπόνους''), το οποίο εμείς θα ψηφίσουμε''! Είναι προφανές ότι τελικά η λογική του Β. Λεβέντη επικράτησε και είναι κάτι παραπάνω από προφανές ότι ο Δ. Κουτσούμπας…

του Αντώνη Φάρα. Στην περίοδο, που διανύουμε, το μέγεθος μιας επιχείρησης δεν κρίνεται μόνο από τον αριθμό εργαζομένων που απασχολεί, τα έσοδα και τους πόρους που συγκεντρώνει, τα προϊόντα που παράγει, τις αγορές ή τους τομείς δραστηριοποίησης της. Η βασική παράμετρος, η οποία μεταβιβάζει ισχύ στο κόσμο των επιχειρήσεων, σε συμφωνία με τη νεοφιλελεύθερη πραγματικότητα, είναι η πολιτική τους διάσταση και προτεραιότητα: η θεώρηση ότι χωρίς αυτές η κοινωνική αναπαραγωγή αντιμετωπίζει ουσιώδη προβλήματα ή και ακόμη ότι δεν είναι εφικτή. Λόγου χάρη, η κατάρρευση της Lehmann Brothers, ένα από τα κατεξοχήν επεισόδια της καπιταλιστικής κρίσης του 2008 σε επίπεδο συμβολισμού και ουσίας, γέμισε πανικό τις αγορές και αιφνιδίασε τις κοινωνίες αφού αμφισβήτησε προς στιγμή στη πράξη τη θεωρεία για την ύπαρξη «too big to fail» επιχειρήσεων. Ως τέτοιες, τόσο από κενσυανούς όσο και από νεοφιλελεύθερους οικονομολόγους -από ολόκληρο, δηλαδή, το φάσμα της παραδοσιακής οικονομικής σκέψης- ορίζονταν οι επιχειρήσεις που είναι…