Για την αναδρομική χρήση της Ιστορίας Δημήτρης Μπελαντής Το ζήτημα του Εμφυλίου Πολέμου (1946- 1949) είναι αγαπημένο θέμα -όπως και όλη η Ιστορία του εργατικού κινήματος στην Ελλάδα- για αξιοποίηση/νομιμοποίηση της τακτικής διαφόρων αριστερών ή κομμουνιστικών πολιτικών οργανώσεων στο πλαίσιο του παρόντος και συχνά και για χειραγώγηση του παρελθόντος. Το ΚΚΕ έχει ασχοληθεί πολύ με το ζήτημα, και θετικά με την έννοια της ανάδειξής του, καθώς στην Πρώτη Μεταπολίτευση είχε θαφτεί όντως ως ζήτημα ακόμη και από τα δύο ΚΚ, αλλά και αρνητικά με την έννοια της προβολής μιας «ευθείας γραμμής» που δήθεν πάει από τον Εμφύλιο στο σύγχρονο ΚΚΕ και ξεπλένει όλες τις στρατηγικές αδυναμίες και λάθη του στο τώρα. Όμως, η σημερινή κριτική της Ίσκρα στο ΚΚΕ για την ανάγνωση του Δημοκρατικού Στρατού και της στρατηγικής του από το ΚΚΕ είναι απλώς λάθος και αβάσιμη. Αν το τότε ΚΚΕ είχε στο πλαίσιο του ΕΑΜ αρχικά μια λαϊκομετωπική στρατηγική…

Ενώ ο παγκόσμιος ιδιωτικός πλούτος κινείται σήμερα σε ιστορικά υψηλά, οι εισοδηματικές ανισότητες στον δυτικό κόσμο δεν ήταν ποτέ μεγαλύτερες. Αυτή είναι πραγματικότητα που καταγράφεται σε μια σειρά από έρευνες διεθνών οργανισμών. Εν ολίγοις η πίτα μεγάλωσε, αλλά δεν μοιράζεται δίκαια. Σε αυτό σημαντικό ρόλο παίζει και η φοροδιαφυγή του μεγάλου πλούτου. Σύμφωνα με έρευνα της Boston Consulting Group (BCG), την οποία επικαλείται το “Βήμα της Κυριακής”, υπάρχουν “κρυμμένα” σε φορολογικούς παραδείσους συνολικά κεφάλαια αξίας περίπου 9 τρις ευρώ, δηλαδή ποσό 70% υψηλότερο από το συνολικό πλούτο που κατέχει σήμερα το 73,2% του παγκόσμιου πληθυσμού. Συνολικά, βάσει των στοιχείων του ΟΟΣΑ, εκτιμάται πως οι “έχοντες” μέσω των offshore αποφεύγουν φόρους περίπου 3,5 τρισ. δολαρίων ετησίως. Με δεδομένη την υποκριτική, σε πολλές περιπτώσεις στάση των κυβέρνησεων για την καταπολέμηση του φαινόμενου, οι πλούσιοι απλά γίνονται πλουσιότεροι. Είναι ενδεικτικό πως από τις αρχές του 2000 ο αριθμός των εκατομμυριούχων αυξήθηκε κατά 155%…

Συντάκτης: Σάββας Γ. Ρομπόλης * Βασίλειος Γ. Μπέτσης ** Στις αρχές της δεκαετίας του 1990 η βαθμιαία αύξηση της ανεργίας σε διεθνές και ευρωπαϊκό επίπεδο οδήγησε δυστυχώς, μεταξύ των άλλων, το συμβούλιο αρχηγών των κρατών-μελών της Ευρωπαϊκής Ενωσης, σ’ ένα περιβάλλον μονεταριστικών και νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων, στην απόφαση αλλαγής του ορισμού της ανεργίας, υποδεικνύοντας έκτοτε στην Eurostat και στις στατιστικές υπηρεσίες των κρατών-μελών ότι η ενεργή συμμετοχή στην αγορά εργασίας (1 ώρα αντί 15 ώρες που ήταν στον προγενέστερο ορισμό κατά την προηγούμενη εβδομάδα πριν από τη διεξαγωγή της έρευνας εργατικού δυναμικού) θα θεωρείται πλέον ως απασχόληση και όχι ως ανεργία. Η σοβαρή αυτή εννοιολογική και στατιστική ανατροπή στον ορισμό της ανεργίας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, κάτω από την επίδραση των νεοφιλελεύθερων αντιλήψεων, αποτέλεσε ουσιαστικά το έναυσμα προσανατολισμού των ασκούμενων πολιτικών στην κατεύθυνση μείωσης του αριθμού των δικαιούχων επιδόματος ανεργίας, περιορισμού του χρόνου επιδότησης των ανέργων, μείωσης του επιδόματος ανεργίας και μείωσης…

Ρίτσαρντ Γουλφ, Αμερικανός οικονομολόγος Ο Ρίτσαρντ Γουλφ είναι ένας υπερδραστήριος διανοούμενος των ΗΠΑ, με ισχυρή παρουσία στα δημόσια πράγματα και στα ΜΜΕ, όπου με θάρρος μιλά για τις ανισότητες, τις καταχρήσεις του καπιταλισμού και την ανάγκη αναδιοργάνωσης της οικονομίας σε συνεταιριστική βάση, με δραστηριοποίηση των εργαζομένων από τα κάτω. Απαντά στις ερωτήσεις μας για τη διεθνή οικονομία, αλλά και για τα προβλήματα της Ελλάδας. • Σχεδόν δέκα χρόνια μετά το ξέσπασμα της κρίσης, ποια είναι η κατάσταση της παγκόσμιας οικονομίας; Βλέπετε κινδύνους υποτροπής; Από το παγκόσμιο καπιταλιστικό κραχ του 2008-2009, οι καπιταλιστές έμαθαν πολύ λίγα πράγματα, καθώς μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τις κυβερνήσεις, οι οποίες χρηματοδότησαν την «ανάκαμψη» των τραπεζικών κερδών, των μεγάλων επιχειρήσεων και των χρηματιστηρίων, και να συγκεντρώσουν ακόμα μεγαλύτερο πλούτο στις μεγάλες εταιρείες και στους πλούσιους πολίτες. Γι’ αυτούς το κραχ αποδείχτηκε ένα προσωρινό πλήγμα σ’ έναν δρόμο γεμάτο κέρδη. Ετσι, συνεχίζουν τις ίδιες κύριες τάσεις που οδήγησαν…

Συμπληρώνονται 63 χρόνια από την εκτέλεση του κομμουνιστή ηγέτη Νίκου Πλουμπίδη. Με την ευκαιρία αυτή, ο Εργατικός Αγώνας αναδημοσιεύει ένα αποκαλυπτικό αφιέρωμα της Εφημερίδας των Συντακτών για τον «κόκκινο δάσκαλο». Η «Εφημερίδα των Συντακτών» φέρνει για πρώτη φορά σήμερα στη δημοσιότητα άγνωστα ντοκουμέντα για τον Νίκο Πλουμπίδη που αφορούν τους τελευταίους τέσσερις μήνες της ζωής του στη φυλακή και μέχρι την εκτέλεσή του τα χαράματα της 14ης Αυγούστου του 1954. Πρόκειται για τις εκθέσεις των δεσμοφυλάκων του που υπάρχουν στον φάκελό του στην Ασφάλεια. Όσες τουλάχιστον σώθηκαν και υπάρχουν σήμερα εκεί. Για το υλικό αυτό θα μιλήσουμε εκτενώς στη συνέχεια, αφού προηγουμένως δώσουμε αναλυτικά ορισμένα ιστορικά στοιχεία για τον Πλουμπίδη, ώστε το υλικό που δημοσιεύουμε να είναι κατανοητό στον αναγνώστη. Επιμέλεια-Κείμενα: Γιώργος Πετρόπουλος, Νίκος Χατζηδημητράκος, Νικόλας Ζηργάνος, Ελένη Κατσιγιάννη, Κώστας Μανιμανάκης. Η ένταξή του στο ΚΚΕ Ο Νίκος Πλουμπίδης γεννήθηκε το 1902 στα Λαγκάδια του νομού Αρκαδίας. Αποφοίτησε από το…

ΔΑΝΗΣ ΠΑΠΑΒΑΣΙΛΕΙΟΥ Αύγουστος 1961. Το μετεμφυλιακό καθεστώς βρίσκεται ακόμη σε κατάσταση σοκ, μετά το εκπληκτικό ποσοστό της ΕΔΑ (24%) στις εκλογές του 1958. Η κυβέρνηση της ΕΡΕ, υπό τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, ακολουθεί μια πολιτική δύο όψεων. Απ’ τη μια, συνεχίζει τις (πάσης φύσεως) διώξεις των αριστερών, και απ΄την άλλη, προσπαθεί να δημιουργήσει μια εικόνα επίπλαστης ανάπτυξης, κυρίως μέσω της προώθησης του «καταναλωτισμού». Το μέγεθος του πανικού, που διακατείχε την άρχουσα τάξη, εξαιτίας της μεγάλης ανόδου της Αριστεράς, λίγα χρόνια μετά το τέλος του εμφυλίου, εκδηλώνεται, λίγους μήνες αργότερα, τον Οκτώβριο του ΄61, στις εκλογές «Βίας και Νοθείας». Εξάλλου, ο ίδιος ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, δήλωσε αργότερα (με προφανή σκοπό να αποφύγει τις ευθύνες του): «Μετά τις εκλογές του 1958, που έφεραν την ΕΔΑ δεύτερο κόμμα, είχε δημιουργηθεί μια εύλογη ανησυχία στα Ανάκτορα και σε ορισμένους στρατιωτικούς κύκλους. Και είχε γίνει η σκέψις, εν όψει νέων εκλογών, να ασκηθή ψυχολογική πίεσις επί…

Στο βίντεο που θα παρακολουθήσετε, θα δείτε ένα Ελληνικό πλοίο εν μέσω σφοδρής κακοκαιρίας στον Ατλαντικό ωκεανό να πλέει με προορισμό τη Νέα Υόρκη. Μόλις το δείτε θα νιώσετε και εσείς το ίδιο με εμάς. Υπεφηφάνεια για τους ναυτικούς μας! Πηγή: e - Nautilia

Γιάννης Μακρυγιάννης Μερικές φορές σταματάει ο νους του ανθρώπου. Θα πει κανείς βέβαια πως ο καθένας διαφημίζει ό,τι έχει. Αυτό ισχύει και στην πολιτική, στην οποία μάλιστα συνήθως όλοι διαφημίζουν και ανύπαρκτα πράγματα ως επιτυχίες. Όμως αυτό που γίνεται με την ανεργία, για την οποία η κυβέρνηση θριαμβολογεί ότι την μείωσε, ξεπερνά κάθε όριο. Διότι πάντα θα βρεθούν (ενίοτε και θα εφευρεθούν) αριθμοί για να επικαλεστεί κανείς. Αλλά, η ουσία είναι ουσία. Δυστυχώς λοιπόν η απαξίωση της εργασίας συνεχίζεται, με γοργούς, μνημονιακούς, ρυθμούς. Ξεκίνησε σχεδόν από την αρχή της κρίσης και δεν σταμάτησε διόλου μέχρι τώρα. Είναι κι αυτή μία συνέπεια των μνημονίων και της γενικότερης νεοφιλελεύθερης αντίληψης, που εφαρμόζουν οι δανειστές στη χώρα, με τη συνδρομή και των κυβερνήσεων, που ανέλαβαν να υλοποιήσουν τις μνημονιακές επιταγές – και της σημερινής συμπεριλαμβανομένης. Θα πει κανείς βέβαια, ότι αφού είμαστε στα μνημόνια, δεν υπάρχουν πολλά περιθώρια να το αποφύγουμε. Προφανώς. Αλλά,…

Προσπάθεια ελλιμενισμού και ανεφοδιασμού στην Τυνησία έκανε το πλοίο C-Star, το οποίο έχει ναυλωθεί από Ευρωπαίους ακροδεξιούς με στόχο να εμποδίσουν «τη διακίνηση μεταναστών». Το πλοίο C-Star ακινητοποιήθηκε στα χωρικά ύδατα της Τυνησίας, ενώ ισχυρό τυνησιακό συνδικάτο απηύθυνε έκκληση να εμποδιστεί ο ανεφοδιασμός του. Επίσης, σύμφωνα με τις λιμενικές αρχές έχουν εντολή να μην επιτρέψουν την είσοδό του σε λιμάνια της χώρας. Μέσω της σελίδας του στο Facebook, το συνδικάτο UGTT, το οποίο είχε λάβει βραβείο Νόμπελ Ειρήνης το 2015 μαζί με άλλες τρεις οργανώσεις, ανήρτησε το εξής μήνυμα: «Προς όλους (...) τους Τυνήσιους λιμενεργάτες: μην αφήσετε το πλοίο του ρατσισμού C-Star να λερώσει τα λιμάνια της Τυνησίας. Διώξτε το, όπως έκαναν τα αδέλφια μας στη Ζαρζίς και στη Σφαξ». Μέχρι στιγμής δεν είναι γνωστή η κατάσταση των Γερμανών, Γάλλων και Ιταλών ακροδεξιών που επιβαίνουν στο πλοίο. Σύμφωνα με ιστότοπους παρακολούθησης της κίνησης των πλοίων, το C-Star βρισκόταν νωρίτερα σταματημένο…

του Γεράσιμου Λιβιτσάνου Οι εργαζόμενοι και τα λαϊκά στρώματα θα συνεχίσουν να βρίσκονται ανάμεσα στις «συμπληγάδες» του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και της Ευρωπαϊκής Ένωσης, με την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ να είναι ο εντολοδόχος-διαχειριστής των επιλογών τους που θα γίνονται όλοένα και πιο ακραίες. Αυτή την πραγματικότητα απεικονίζει –με κυνικό μάλιστα τρόπο– η δημοσιοποίηση της έκθεσης του ΔΝΤ για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους που συνιστά καταρχάς συμφωνία με την ελληνική κυβέρνηση. Αν και το ταμείο δεν ξεκαθαρίζει τη θέση του για την μελλοντική εμπλοκή του ή όχι στο ελληνικό πρόγραμμα, ωστόσο αποσαφηνίζει πως οποιαδήποτε εξέλιξη περνά μέσα από την παγίωση και επέκταση των αντιλαϊκών πολιτικών με έμφαση στην περαιτέρω μείωση του εργατικού κόστους. Τα περί πιστοληπτικής γραμμής στήριξης 1,6 δισ. ευρώ είναι προφανώς δευτερεύουσας σημασίας, ενώ το ΔΝΤ φρόντισε να ξεκαθαρίσει ότι όλα τα προβλεπόμενα μέτρα της συμφωνίας του Eurogroup της 15ης Ιουνίου θα εφαρμοστούν το 2019 χωρίς τα πολυθρύλητα «αντίμετρα»…