Τον θαυμασμό στο αντεργατικό νομοσχέδιο που προωθεί o Εμανουέλ Μακρόν εκφράζει ο ΣΕΒ στο εβδομαδιαίο δελτίο οικονομικών εξελίξεων, με αφορμή την επίσκεψη του Γάλλου προέδρου στην Αθήνα. Με μία μικρή «έπαρση» για το γεγονός ότι στην Ελλάδα πολλές από τις «μεταρρυθμίσεις» που προωθούνται στη Γαλλία έχουν ήδη εμπεδωθεί, ο ΣΕΒ αναφέρει ότι «απομένει να αποδειχθεί πόσο εύκολα μπορεί να αλλάξει ένα από τα πιο σκληροπυρηνικά συστήματα εργασιακών σχέσεων στην Ευρώπη (μαζί με εκείνα της Ιταλίας, της Πορτογαλίας και της Ελλάδας πριν την κρίση)». Σύμφωνα με τον ΣΕΒ η μεταρρύθμιση των εργασιακών σχέσεων στη Γαλλία περιλαμβάνει: α) οι συλλογικές διαπραγματεύσεις για μισθούς και απασχόληση να αποκεντρωθούν προς το κλαδικό/ επιχειρησιακό επίπεδο β) οι απευθείας διαπραγματεύσεις μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων στις μικρομεσαίες επιχειρήσεις κάτω των 50 εργαζομένων (55% των εργαζομένων και 95% των γαλλικών επιχειρήσεων) να γίνονται από εκλεγμένους εκπροσώπους των εργαζομένων που δεν προέρχονται από τα εργατικά συνδικάτα σε εθνικό/κλαδικό επίπεδο…

Οι περισσότεροι άνθρωποι (και πολιτικοί) δεν πιστεύουν (ή δεν θέλουν ή δεν τους συμφέρει να πιστεύουν) ότι ένας πυρηνικός πόλεμος είναι δυνατός. Αυτός ακριβώς είναι ένας λόγος που ένας πυρηνικός πόλεμος μπορεί να γίνει. ‘Όταν δεν πιστεύεις ότι υπάρχει απειλή, τότε δεν κινητοποιείσαι για να την αποτρέψεις αποτελεσματικά. Μια τέτοια κατάσταση, ειρήσθω εν παρόδω, ήταν που επέτρεψε και τον Α’ και τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Στην πρώτη περίπτωση και τα δύο στρατόπεδα περίμεναν ότι το άλλο θα υποχωρήσει. Από «μπλόφα» σε «μπλόφα», καταλήξαμε στην πρώτη από τις μεγάλες ανθρωποσφαγές του 20ού αιώνα. Δύο δεκαετίες αργότερα, το Παρίσι, το Λονδίνο και η Μόσχα δεν θέλησαν να πιστέψουν ότι ο Χίτλερ ετοιμαζόταν να τους επιτεθεί. Βαυκαλίστηκαν τυχοδιωκτικά και καιροσκοπικά με την εκτίμηση ότι θα μπορούσαν, με τον ένα ή τον άλλο τρόπο, να τα βρουν μαζί του. ‘Όχι μόνο δεν έκαναν τίποτα για να τον εμποδίσουν, αλλά και τον διευκόλυναν σημαντικά με…

Τον «βάφτισαν» νέο φορέα. Του φόρεσαν την «ταμπέλα» της Κεντροαριστεράς. Απεύθυναν κάλεσμα συσπείρωσης στο λεγόμενο «μεσαίο χώρο» και ξεκίνησαν την κούρσα. Η επιχείρηση για την συγκρότηση «ενιαίου πολιτικού φορέα», που θα συνενώσει τις δυνάμεις της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας – σε όλες τις παραλλαγές της – μπήκε στην τελική ευθεία. Πρώτος μεγάλος σταθμός η ανάδειξη αρχηγού, που θα ηγηθεί του νέου σχήματος στις εκλογές που θα πραγματοποιηθούν στις 5 και 12 Νοεμβρίου. Οι «μνηστήρες» πολλοί. Ηδη, την πρόθεσή τους να διεκδικήσουν την ηγεσία, έχουν ανακοινώσει η Φ. Γεννηματά, ο Στ. Θεοδωράκης, ο Γ. Καμίνης, ο Γ. Ραγκούσης και ο Γ. Μανιάτης. Πιθανά τις επόμενες μέρες να ανακοινώσουν την υποψηφιότητά τους και οι Ν. Ανδρουλάκης και Οδ. Κωνσταντινόπουλος. Όλοι οι υποψήφιοι εμφανίζονται εκφραστές του «προοδευτικού χώρου». Υπόσχονται έξοδο από την κρίση και τα μνημόνια. Προτάσσουν σχέδια ανάπτυξης προς όφελος του κοινωνικού συνόλου. Στήνουν το «ντεκόρ» της εσωκομματικής προεκλογικής «βιτρίνας». Πίσω, όμως από αυτό…

Είναι αξιοσημείωτος ο συντονισμός των δυτικών (και κατ επέκταση των ελληνικών) ΜΜΕ σε μια πανομοιότυπη «ανάλυση» των εξελίξεων γύρω από την υπόθεση της Βόρειας Κορέας η οποία συνοψίζεται ως εξής: ένας παράφρονας έχει αποφασίσει να αποκτήσει πυρηνικά για να τινάξει τον κόσμο στον αέρα. Η εν λόγω «ανάλυση» διαχέεται παγκοσμίως με τέτοιον τρόπο ώστε να συσκοτίσει το πραγματικό παιχνίδι που παίζεται στην περιοχή με έπαθλο την παγκόσμια ηγεμονία ή με άλλα λόγια τη διατήρηση του αμερικανικού ελέγχου της περιοχής. Ενός ελέγχου που έχει στόχο τον περιορισμό της Κίνας ο οποίος είναι ο πραγματικός αντίπαλος των Αμερικάνων. Προσπαθώντας κανείς να απομακρύνει τη σκόνη που σηκώνεται από τις «προκλητικές» ενέργειες της Βόρειας Κορέας και τον κουρνιαχτό που δημιουργούν οι αμερικανικές / συμμαχικές ανταπαντήσεις και το παγκόσμιο σύμπλεγμα των media θα πρέπει να θυμηθεί και να λάβει υπόψη του τα εξής: Η Βόρεια Κορέα έχει τοποθετηθεί από το 2001 (Μπους νεότερος) στον «άξονα…

Από Σαβ. Ρομπόλης Βασ. Μπέτσης Η διεθνής οικονομική κρίση ξεκίνησε (2007) ως κρίση ενυπόθηκων δανείων υψηλού κινδύνου (χρηματοπιστωτική), μετεξελίχθηκε σε κρίση της πραγματικής οικονομίας (οικονομική κρίση και ύφεση) και εξελίσσεται σήμερα σε κρίση συνδυασμού του χαμηλού πληθωρισμού, της στασιμότητας ή της ποσοστιαίας πτωτικής τάσης της ανεργίας καθώς και της απασχόλησης, με την διεύρυνση όλων των μορφών (απασχόληση, χρόνος εργασίας, αμοιβές, κοινωνική ασφάλιση, καταβολή μισθών, κ.λ.π.) ευελιξίας. Πράγματι, όπως αναφέρεται σε πρόσφατες δημοσιεύσεις της διεθνούς βιβλιογραφίας, συντελείται κατά το τελευταίο διάστημα, με τον πιο χαρακτηριστικό τρόπο το φαινόμενο της μη επιβεβαίωσης της καμπύλης Φίλιπς, με την έννοια ότι η ποσοστιαία μείωση του επιπέδου της ανεργίας, π.χ. σε ΗΠΑ, Ευρωπαϊκή Ένωση, δεν συνοδεύεται από την αύξηση των μισθών, την αύξηση της κατανάλωσης, της ζήτησης και του πληθωρισμού. Οι κεντρικές τράπεζες (π.χ. FED και ΕΚΤ), που έχουν ως κύριο μέλημα την σταθεροποίηση της διεθνούς οικονομίας και την ρύθμιση του πληθωρισμού γύρω από το…

Ζαλισμένοι από τον καλοκαιρινό ήλιο, επιστρέφουμε σιγά- σιγά στην «κανονικότητα», στην οποία φροντίζουν να μας τοποθετήσουν τα ακούραστα ΜΜΕ ιδιοκτησίας των «βαρόνων» και βαρονίσκων της ενημέρωσης, αυτών των …σπάνιων ανθρώπων, των ταγμένων να υπηρετούν με περισσή ανιδιοτέλεια το δημοκρατικό και συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα στην σφαιρική πληροφόρηση του λαού… Αυτοί (οι βαρόνοι και οι προβεβλημένοι υπάλληλοι κολαούζοι τους) έχουν ετοιμάσει την θερμοκοιτίδα της αποχαύνωσης και προσφέρουν «πρώτη θέση -καναπέ» με ανεμπόδιστη θέα στον κόσμο της εικονικής πραγματικότητας των τηλεπαραθύρων. Ο στόχος τους σαφής και απλός: Ένας ακόμα χειμώνας είναι- δεν κρατάει και πολύ- θα μείνουν ακίνητα τα ζωντανά για άρμεγμα μέχρι να ξανασφίξουν οι ζέστες και οι καλοκαιρινές ψευδαισθήσεις. Σ αυτόν τον κόσμο της εικονικής πραγματικότητας, τον οποίο σιγά σιγά αποδεχόμαστε ως αληθινό, βλέπουμε: Πρώτο πλάνο, το συνέδριο των ανύπαρκτων και τελειωμένων κεντροαριστερών, όπου άλλοι ψάχνουν γέφυρα για να μετακινηθούν στη ΝΔ, και άλλοι βαρκούλα για να φτάσουν μέχρι το ΣΥΡΙΖΑ,…

Η Iskra έχει μεγάλες ιδεολογικές αποστάσεις από τον Τάκη Μίχα. Αναδημοσιεύει όμως το κείμενο του από το Euro2day, διότι πιστεύουμε ότι έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την δυνατότητα μια μικρή χώρα να ακολουθήσει μια εναλλακτική προοπτική απέναντι στους πιστωτές και τους δυνάστες της. Tον Μάιο του 2010, στο πλαίσιο μιας διεθνούς συνάντησης, ο πρόεδρος του Εκουαντόρ Ραφαέλ Κορέα πήρε στην άκρη τον Ελληνα πρωθυπουργό Γιώργο Παπανδρέου και του είπε: «Γιώργο, η λογική των δανειστών είναι: πέφτεις, με πληρώνεις κάθε φορά πιο ακριβά. Ενώ η λογική της ανάπτυξης θα πρέπει να είναι: πέφτεις, λοιπόν σε σηκώνω και μετά βλέπουμε πώς θα τα κανονίσουμε». Ταυτόχρονα τον συμβούλεψε να προχωρήσει σε στάση πληρωμών του χρέους. Ο κ. Παπανδρέου δεν άκουσε τη συμβουλή του Ραφαέλ. Ομως πώς θα ήταν η Ελλάδα σήμερα αν την είχε ακολουθήσει; Αξίζει λοιπόν στο σημείο αυτό να κοιτάξουμε συνοπτικά πως αντιμετώπισε το Εκουαντόρ του Κορέα το ανάλογο πρόβλημα του χρέους.…

Παναγιώτης Μαυροειδής Ο Ριζοσπάστης επιχείρησε να απαντήσει, ως όφειλε, στην γελοία κατηγορία ταύτισης ναζισμού και κομμουνισμού. Απέτυχε ωστόσο τελείως! Η εφημερίδα της ΚΕ του ΚΚΕ δεσμευμένη από την πάση θυσία υπεράσπιση του «υπαρκτού», εξακολουθεί να επιμείνει στην ίδια γραμμή ταύτισης της αριστερής κομμουνιστικής κριτικής στην οικοδόμηση του ιδιότυπου εκμεταλλευτικού και αυταρχικού καθεστώτος αναίρεσης της Οκτωβριανής Επανάστασης και των καταχτήσεων της, με τον …ναζισμό, ακολουθώντας ακριβώς τη μεθοδολογία του Στάλιν στη ματωμένη δεκαετία του 1930. Γράφει ο Ριζοσπάστης: «Επομένως, ανεξάρτητα από τις υπερβολές στις διώξεις της περιόδου 1936 – 1938, η σοβιετική εξουσία στην ουσία απαντούσε στις αντικαθεστωτικές πράξεις, μιας και οι σκοποί των αντιφρονούντων και του γερμανικού ιμπεριαλισμού συνέκλιναν και μια αντεπαναστατική δραστηριότητα την περίοδο που η Σοβιετική Ενωση θα δεχόταν επίθεση θα μπορούσε να αποβεί καταστροφική». Ας έχουμε μια συναίσθηση για το τι μιλάμε και ποιες είναι οι «υπερβολές»: Από τους 1.966 σύνεδρους που συμμετείχαν το 1934 στο 17ο…

Ο Άνταμ Σμιθ, ο θεμελιωτής της θεωρίας της «ελεύθερης αγοράς», έλεγε ότι «για να υπάρχει ένας πάμπλουτος πρέπει να υπάρχουν τουλάχιστον πεντακόσιοι φτωχοί». Αυτά έλεγε ο Σμιθ, το 1776, στο έργο του «Ο πλούτος των εθνών», το ευαγγέλιο του καπιταλισμού. Σήμερα, μετά από 241 χρόνια, το 2017, για να υπάρχει ένας δισεκατομμυριούχος πρέπει να υπάρχουν 2.950.000 φτωχοί! Και αυτό ονομάζεται πρόοδος… Aυτό και άλλα εντυπωσιακά στοιχεία αποκαλύπτει η έρευνα του Boston Consulting Group (BCG) για το πως μοιράζεται ο πλούτος (και η φτώχεια) στο σημερινό κόσμο. Τα στοιχεία της έρευνας δημοσιεύτηκαν στο «Βήμα της Κυριακής», σε άρθρο του δημοσιογράφου Τάσου Μαντικίδη, και σε συνδυασμό με τα στοιχεία της Credit Suisse και της Wealth-Χ, δίνουν έναν ανάγλυφο χάρτη της τεράστιας κοινωνικής ανισότητας. Βέβαια, για τον Άνταμ Σμιθ, και τους σημερινούς υποστηρικτές του, ο πλούτος και η φτώχεια είναι φυσικά φαινόμενα, όπως η καταιγίδα, ή ο σεισμός. Άρα και η εκμετάλλευση, και…

Με έντεκα νεκρούς, πάνω από 100 τραυματίες και 500 συλλήψεις απάντησε το αστικό κράτος στους αγώνες της εργατιάς Το 1923 η Ελλάδα αντιμετωπίζει τρομακτικά οικονομικά και πολιτικά προβλήματα, σαν συνέπεια της Μικρασιατικής Καταστροφής του 1922. Δεκάδες χιλιάδες ξεριζωμένοι πρόσφυγες, διασκορπισμένοι σε όλη την ελληνική επικράτεια, αντιμετωπίζουν ασύλληπτα προβλήματα, εξαθλιωμένοι, άστεγοι, ρακένδυτοι και εξαντλημένοι, μεγαλώνουν τις στρατιές των άνεργων που έχασαν τις δουλειές του από τις μαζικές απολύσεις. Πολλές επιχειρήσεις κλείνουν εκβιάζοντας μείωση ημερομισθίων σ’ ολόκληρη τη χώρα. και το κλείσιμο των επιχειρήσεων. Οι μεγαλοβιομήχανοι θεωρούν μεγάλη ευκαιρία την τραγωδία της ελληνικής κοινωνίας για να χτυπήσουν μισθούς και ωράριο. Οι επικεφαλής του Κινήματος του Στρατού και του Ναυτικού της 11 Νοέμβρη 1922, ο πρωθυπουργός της «Επαναστατικής Κυβέρνησης» Στυλιανός Γονατάς (αριστερά) με τον Νικόλαο Πλαστήρα. Με αφορμή την υποτίμηση της αγγλικής λίρας απέναντι στη δραχμή (τον Απρίλιο του 1923 η τιμή της λίρας πέφτει από τις 400 δραχμές στις 150) , μετά…