Μεγάλος σάλος έχει δημιουργηθεί με τη νέα φανέλα της εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου. Με μία προσεκτική ματιά φανερώνεται η σβάστικα στα χρώματα της ελληνικής σημαίας. Τυχαίο; Όχι και τόσο αν σκεφτούμε ότι πρόεδρος της ΕΠΟ είναι ο Μπαλτάκος που υπήρξε κρυφός συνομιλητής του Κασιδιάρη και αν λάβουμε υπόψη μία σειρά γεγονότων που είναι τόσο πυκνή που μας οδηγεί στο γνωστό συμπέρασμα: σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι σύμπτωση. 

Πριν από τέσσερα χρόνια η γνωστή αλυσίδα παιχνιδιών Τζάμπο αποφάσισε να τυπώσει σακούλες με τη μορφή του Χίτλερ σε γραμματόσημο. Η σακούλα αποσύρθηκε κατόπιν θύελλας αντιδράσεων. Είναι σαφές ότι αν δεν υπήρχε γενική κατακραυγή η σακούλα θα κυκλοφορούσε για καιρό.

Πριν από λίγο καιρό ο Έλον Μασκ ανάρτησε  ένα tweet με τη φωτογραφία ενός ναζί στρατιώτη να κουβαλά στην πλάτη του ένα ταχυδρομικό περιστέρι. Το ερώτημα είναι αμείλικτο: η μόνη φωτογραφία που βρήκε ο Μασκ με ταχυδρομικό περιστέρι ήταν με τον ναζί στρατιώτη; 

Επίσης, στο κοντινό παρελθόν η Ελλάδα όπως και όλη η ΕΕ καταψήφισε στον ΟΗΕ ένα σχέδιο ψηφίσματος της Ρωσίας που αφορούσε την καταπολέμηση της εξύμνησης του ναζισμού. Να σημειωθεί ότι η ΕΕ θεωρεί πως στις ολοκληρωτικές ιδεολογίες συμπεριλαμβάνονται τόσο ο ναζισμός όσο και ο κομμουνισμός και πως υπάρχουν ευρωπαϊκές χώρες που απαγορεύουν την ύπαρξη των κομμουνιστικών κομμάτων.

Ας θυμηθούμε ακόμη πως μερικούς μήνες πριν κλήθηκαν στο ελληνικό κοινοβούλιο οι ναζί του Αζόφ τους οποίους και χειροκροτούσαν οι άθλιοι βουλευτές του κυβερνώντος κόμματος. Αν δεν ήξεραν έχουν ευθύνη. Όφειλαν να ξέρουν. Αν ήξεραν ακόμη χειρότερα. Αλλά ποιος πιστεύει ότι δεν ήξεραν;  

Η επιλογή να στελεχωθεί η ΝΔ με τον σκληρό φιλοχουντικό πυρήνα του ΛΑΟΣ (Βορίδης, Γεωργιάδης, Πλεύρης) δεν είναι μία προσπάθεια απλώς και μόνο να κερδηθεί το ακροδεξιό ακροατήριο, όπως αφελώς λέγεται. Πρόκειται για μία στρατηγική επιλογή της ελληνικής αστικής τάξης να σκληρύνει η πολιτική ατζέντα, να γίνει ακόμη πιο επιθετικός ο λόγος και η πρακτική του συντηρητικού μπλοκ.

Έτσι κι αλλιώς εδώ και χρόνια ο νεοναζισμός έχει διεισδύσει στις κερκίδες των γηπέδων, σε γυμναστήρια, σε σχολεία αλλά και στα κοινοβούλια των ευρωπαϊκών κρατών είτε ως αντιπολιτευόμενα κόμματα είτε συμμετέχοντα σε κυβερνητικά σχήματα. Επίσης, βρίσκεται σε εξέλιξη μία επιχείρηση αναθεώρησης της ιστορίας όπου λειαίνονται οι γωνίες, εξαγνίζεται φανερά ή συγκεκαλυμμένα ο ναζισμός, εξισώνεται ο ναζισμός με τον κομμουνισμό με τον δεύτερο να συκοφαντείται. Και βεβαίως πώς να ξεχάσουμε την επιχείρηση εξαγνισμού της Χρυσής Αυγής (βλέπε χαρακτηριστικά τα πρωτοσέλιδα της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα», τον Μπάμπη Παπαδημητρίου που μίλησε για την ανάγκη ύπαρξης μιας σοβαρής Χρυσής Αυγής, τον δημοσιογράφο-πλυντήριο Σταύρο Θεοδωράκη που πήρε συνέντευξη στον Μιχαλολιάκο κ.ά.).

Δεν χρειάζεται πλέον να αναρωτιόμαστε. Ο ναζισμός έχει επιλεγεί ως εναλλακτική για το παρόν και το μέλλον. Είτε ως μακρύ χέρι του συστήματος που θα κάνει τις βρομοδουλειές είτε ως πολιτική δύναμη κυβερνητικής εξουσίας. Από ποιον; Από το μεγάλο κεφάλαιο, όπως είχε γίνει και στην περίοδο του μεσοπολέμου τον 20^ο αιώνα. Μόνο που τώρα εμφανίζεται πιο ύπουλα. Είναι «εκσυγχρονισμένος» και συχνά συγκαλυμμένος. 

Ο συναγερμός χτυπά. Για την ακρίβεια ουρλιάζει. Δεν χωράνε αυταπάτες. Το παρελθόν διδάσκει. Απαιτείται η συγκρότηση ενός ενιαίου μετώπου που θα αποκαλύψει και θα συγκρουστεί με τον πολιτικό βρικόλακα. Οποιαδήποτε ολιγωρία στοιχίζει! 

Πηγή: kommon.gr

Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε η παρέμβαση – διαμαρτυρία της ΠΕΝΕΝ και του ΠΣΣ-ΝΑΤ η οποία οργανώθηκε ενάντια στην φιέστα που επιχείρησε στο Δημοτικό Θέατρο Πειραιά η κυβέρνηση με πρωταγωνιστές Χατζηδάκη – Πλακιωτάκη, προκειμένου να παρουσιάσουν την «αλλαγή πλεύσης του ΝΑΤ» για το οποίο μεθοδεύουν και την τυπική κατάργησή του!

Μέλη των Σωματείων μας με κοινό πανό μοίρασαν εκατοντάδες ανακοινώσεις στον σταθμό του Μετρό και στον χώρο έξω από το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά  που είχε στηθεί η φιέστα τους.

Ταυτόχρονα για μιάμιση ώρα με την ντουντούκα ακούγονταν συνθήματα καταγγελίας της πολιτικής κυβέρνησης – εφοπλιστών και της αντιασφαλιστικής τους πολιτικής.  

Συνεχίζουμε τον αγώνα βάζοντας μπροστά τα προβλήματα των Ναυτεργατών στο κοινωνικο-ασφαλιστικό και στα εργασιακά και υπερασπιζόμαστε τα δικαιώματά τους!

Οι Διοικήσεις

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΝΑΥΤΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΝΑΤ

Δημοσιεύουμε στη συνέχεια σχετικό πίνακα τον οποίο επεξεργάστηκαν οι υπηρεσίες του ΝΑΤ για το έτος 2022 σύμφωνα με τις ΑΠΔ και αφορούν τις θέσεις εργασίας του πληρώματος καταστρώματος.

Υ.Γ Τα στοιχεία που αφορούν τα ποντοπόρα πλοία είναι για πλοία άνω των 1.000 gross.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Συγκλονιστικά όσα συμβαίνουν στη Μέση Ανατολή. Φαίνεται να διαμορφώνουν συνθήκες πιθανής επανένωσης του αραβομουσουλμανικού κόσμου και απομάκρυνσής του από την επιρροή των ΗΠΑ.

Θέμης Τζήμας

Τα όσα συνέβησαν τις τελευταίες ημέρες στην ευρύτερη Μέση Ανατολή είναι συγκλονιστικά. Πρώτα ήρθε η εξομάλυνση των σχέσεων Ιράν-Σαουδικής Αραβίας με κινεζική διαμεσολάβηση. Έπειτα, η αποκατάσταση των σχέσεων της Συρίας με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και με τη Σαουδική Αραβία. Ακολούθως, οι διαμαρτυρίες Ιορδανών βουλευτών, εναντίον των πολιτικών της κυβέρνησης του Ισραήλ.

Πρόκειται για μια σειρά εξελίξεων οι οποίες διαμορφώνουν συνθήκες πιθανής επανένωσης του αραβομουσουλμανικού κόσμου στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και απομάκρυνσής του από την επιρροή των ΗΠΑ. Είναι πρόωρο βεβαίως να μιλήσουμε για την παραπάνω διπλή εξέλιξη ως οριστική, ωστόσο για πρώτη φορά μετά από δεκαετίες καθίσταται πιθανή. Το πρώτο θύμα φαίνεται να είναι σε κάθε περίπτωση το σχέδιο του «αραβικού ΝΑΤΟ» και των «Συμφωνιών του Αβραάμ», εν μέσω μάλιστα πρωτοφανούς εσωτερικής κρίσης στο Ισραήλ. Άλλωστε, η ολοκάθαρη μετατροπή του Ισραήλ σε φασιστικό κράτος δεν διευκολύνει καθόλου εκείνες τις αραβικές ηγεσίες που θα ήθελαν να καλλιεργήσουν ακόμα στενότερες σχέσεις με το Ισραήλ από όσες ήδη διαθέτουν, όπως και να θάψουν το Παλαιστινιακό ζήτημα.

Αν τα παραπάνω γεγονότα είναι συγκλονιστικά, εκείνα που θα μας άφηναν άναυδους πριν από μια δεκαετία ή και λιγότερο είναι τα όσα λαμβάνουν χώρα στις κατοχικές βάσεις των ΗΠΑ στη Συρία. Θα πρέπει καταρχάς να ξεκαθαρίσουμε ότι οι ιρανικές δυνάμεις βρίσκονται νομίμως στη Συρία, κατόπιν πρόσκλησης από την κυβέρνησή της. Αντιθέτως, οι δυνάμεις των ΗΠΑ ενεργούν παράνομη κατοχή στα εδάφη της Συρίας, με βασικό πλέον σκοπό να ελέγχουν τις πετρελαιοπηγές της και να ενεργούν λαθρεμπόριο πετρελαίου, στο οποίο εμπλέκεται τόσο η Τουρκία, όσο και ισλαμιστικές ομάδες.

Μέχρι κάποια χρόνια πριν, το να δέχονται επιθέσεις και να βομβαρδίζονται οι βάσεις των ΗΠΑ οπουδήποτε στον πλανήτη από στρατιωτικές δυνάμεις συνδεδεμένες με άλλα κράτη (ή και ευθέως από δυνάμεις άλλων κρατών) ήταν κάτι το αδιανόητο. Οι ΗΠΑ μπορούσαν να βομβαρδίζουν όποια χώρα σχεδόν αποφάσιζαν, χωρίς κανείς να τολμά ή να μπορεί να σταθεί απέναντι στην αεροπορία, στους πυραύλους και στις ειδικές δυνάμεις τους. Το ίδιο και οι σύμμαχοί τους. Το Ισραήλ άλλωστε βομβαρδίζει στόχους στη Συρία κατά διαστήματα εδώ και χρόνια, με βάση μέχρι πρότινος μια σειρά από σιωπηρές συμφωνίες με τη Ρωσία ως προς το πού και πότε θα μπορούσαν να βομβαρδίζουν.

Οι καταστάσεις αυτές είχαν αρχίσει να αλλάζουν τα τελευταία χρόνια, αλλά κυρίως από πέρυσι και την έναρξη της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» της Ρωσίας. Η επιδείνωση των σχέσεων ΗΠΑ-Ρωσίας και δευτερευόντως Ισραήλ-Ρωσίας σηματοδότησαν την πάρα πολύ στενή συνεργασία Ρωσίας-Ιράν, μεταξύ άλλων και στο εξοπλιστικό πεδίο, αλλά και Ρωσίας-Σαουδικής Αραβίας στο πλαίσιο του OPEC+. Ο συσχετισμός ισχύος στη Μέση Ανατολή έχει ήδη αλλάξει με τρόπο δραματικό για τις ΗΠΑ και τους συμμάχους τους. Οι εξοπλιστικές πρόοδοι του Ιράν στον πυραυλικό τομέα και στα drones, σε συνδυασμό με την απόκτηση σύγχρονων αεροσκαφών και αντιαεροπορικών από τη Ρωσία περιορίζουν τις δυνατότητες ΗΠΑ-Ισραήλ.

Αυτό δε, που συνέβη τα τελευταία 24ωρα είναι μοναδικό: όλες οι παράνομες κατοχικές βάσεις των ΗΠΑ στη Συρία βρέθηκαν υπό τα συνδυασμένα πυρά πυραύλων και πυροβολικού ιρανικών και συριακών δυνάμεων για δύο συνεχόμενες μέρες και μάλιστα παρά τις επιθέσεις των δυνάμεων των ΗΠΑ εναντίον Σύρων και Ιρανών στα εδάφη της Συρίας. Η εποχή που μερικοί πύραυλοι Κρουζ έληγαν κάθε συζήτηση έχει παρέλθει. Επιπλέον, ο διαρκής εξοπλισμός των Ουκρανών διαμορφώνει συνθήκες ανεπάρκειας των ενόπλων δυνάμεων των ΗΠΑ για μια μεγάλη κλιμάκωση εναντίον του Ιράν, ενώ και το Ισραήλ αρέσκεται στις μεγαλοστομίες, αλλά λίγα πράττει χωρίς τις πλάτες της Ουάσιγκτον. Ενόσω «έβρεχε πυραύλους» εναντίον των βάσεων των ΗΠΑ (και αυτό είναι εξίσου εντυπωσιακό) ο πρόεδρος Μπάιντεν έσπευσε να βεβαιώσει ότι δεν επιδιώκει κλιμάκωση εναντίον του Ιράν. Έχουν αλλάξει οι καιροί από τότε που ο ίδιος κομπορρημονούσε για το ότι είχε ζητήσει να βομβαρδίσουν οι ΗΠΑ το Βελιγράδι, από τότε που η Κλίντον πανηγύριζε για τη δολοφονία Καντάφι ή από τότε που η Μαντλίν Ολμπράιτ δεν δίσταζε να διακηρύσσει ότι ο θάνατος αρκετών χιλιάδων παιδιών στο Ιράκ άξιζε προκειμένου να πλήξει η Ουάσιγκτον τον Σαντάμ Χουσεΐν.

Παραλλήλως, δεν πρέπει να μας διαφεύγει το γεγονός ότι το Ιράν έχει θέσει σε ετοιμότητα τις δυνάμεις του στα σύνορα με το Αζερμπαϊτζάν εν μέσω συντηρούμενων εντάσεων του τελευταίου με την Αρμενία. Το παραδοσιακώς φιλικό προς την Αρμενία Ιράν στέλνει το μήνυμα ότι δεν θα μείνει ανενεργό σε μια περαιτέρω προσπάθεια των Αζέρων να λύσουν το ζήτημα του Αρτσάχ δια της βίας, ενώ παραλλήλως δείχνει στον φιλοδυτικό πρωθυπουργό της Αρμενίας Πασινιάν, ποιοι είναι οι σύμμαχοι της Αρμενίας στο έδαφος και όχι στα λόγια.

Όπως έχουμε ξαναγράψει, η μια πλευρά του εξελισσόμενου παγκοσμίου πολέμου προσπαθεί να ανοίξει δεύτερο μέτωπο στην άλλη. Μέχρι πρότινος αυτή ήταν η κύρια επιδίωξη των ΗΠΑ. Η περαιτέρω σύσφιξη των σχέσεων του ευρασιατικού μπλοκ όμως δίνει νέες δυνατότητες με οικονομικούς και στρατιωτικούς όρους στη Ρωσία και στο Ιράν. Το αν θα οδεύσουμε σε μια Μέση Ανατολή με τις ΗΠΑ να αποχωρούν ή σε κάθε περίπτωση να απομένουν με ελάχιστα πατήματα μένει να φανεί. Είναι όμως προφανές ότι αυτή είναι η επιδίωξη της Ρωσίας και της Κίνας. Αυτή φαίνεται ότι είναι και η επιθυμία των περισσοτέρων λαών της περιοχής, όχι μόνο τώρα αλλά εδώ και δεκαετίες. Το κυριότερο; Η διαφορά είναι ότι πλέον οι ΗΠΑ δεν φοβίζουν όπως παλιά. Υπάρχουν και άλλες δυνάμεις πλέον που εξισορροπούν την ισχύ της Ουάσιγκτον. Κάτι που θα πρέπει να καταλάβει καλά και η Ελλάδα. 

πηγη: kosmodromio.gr