Toυ ΚΩΣΤΑ ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ* 

ΤΟ GREXIT ΩΣ ΒΙΒΛΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗ

Τις τελευταίες μέρες κυκλοφόρησε μια μελέτη υπό την αιγίδα της Ernst & Young με τίτλο "Οι οικονομικές επιπτώσεις ενός Grexit". Η Ernst & Young είναι μια μεγάλη εταιρεία υπηρεσιών προς πολυεθνικές και άλλες επιχειρήσεις, με ειδίκευση στα νομικά, λογιστικά και φοροτεχνικά. Η μελέτη εξετάζει τις πιθανές επιπτώσεις της συντεταγμένης εξόδου από το ευρώ για τη χώρα μας. Τα συμπεράσματα φαίνονται τρομακτικά. Ακόμη και το συντεταγμένο Grexit εμφανίζεται περίπου ως Αρμαγεδδών.  

Σύσσωμα τα ΜΜΕ στη χώρα μας παρουσίασαν τη μελέτη ως απόδειξη της σοφίας του νέου μνημονίου που ετοιμάζεται να αποδεχθεί η ελληνική κυβέρνηση. Από την Καθημερινή μέχρι το Πρώτο Θέμα, ο κατάλογος της υποτιθέμενης καταστροφής δεν έχει τέλος: Θα κλείσουν οι τράπεζες για μήνες, θα υποτιμηθεί το νέο νόμισμα κατά 50%, θα πέσει το ΑΕΠ 15-20%, δεν θα μειωθεί πραγματικά το χρέος, δεν θα υπάρξει άρση της λιτότητας, θα ανέβει ο πληθωρισμός, θα υπάρξει δελτίο στα καύσιμα, τρόφιμα, φάρμακα, θα, θα, θα ...  

Και όλα αυτά τα τραγικά στην "καλή" περίπτωση της συντεταγμένης εξόδου. Γιατί αν υπάρξει ασύντακτη έξοδος, η καταστροφή θα είναι ανυπολόγιστη, όπως μας πληροφορεί η ευαίσθητη Ernst & Young.  

Η ERNST & YOUNG ΚΑΙΗ OXFORD ECONOMICS/HAVER ANALYTICS  

Ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, με ένα-δύο κατατοπιστικά στοιχεία για τη μελέτη. Την πραγματική δουλειά δεν την έκανε η Ernst & Young, η οποία δεν έχει τους οικονομολόγους που χρειάζονται, χώρια που είναι πολύ απασχολημένη με την επικερδή διαχείριση των συμβουλών προς πολυεθνικές, για να ασχοληθεί με δύσκολη οικονομική ανάλυση. Την έκανε η Oxford Economics/Haver Analytics, γνωστή εταιρεία τεχνικής οικονομικής ανάλυσης που παράγει εκτιμήσεις και προβλέψεις επ' αμοιβή.  

Δεν γνωρίζω πόσα πληρώθηκε η Oxford Economics/Haver Analytics από την Ernst & Young για την ανάλυση του Grexit, αλλά η σχετική της έκδοση "Global scenarios service, Summer 2015" τιμάται στα 1500 ευρώ το κομμάτι για την κοινή πελατεία. Εκεί βρίσκονται ορισμένα από τα πραγματικά τεχνικά και αναλυτικά στοιχεία περί Grexit και όχι στο ωραίο τομίδιο που τόσο ευγενικά παρουσίασε η Ernst & Young ως δικιά της "μελέτη".  

ΤΟ ΚΥΡΙΟ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ ΤΗΣ ΟXFORD ECONOMICS/HAVER ANALYTICS  

Τι λέει, λοιπόν, η Oxford Economics/Haver Analytics; Το σημαντικότερο συμπέρασμά της, το οποίο παραθέτω στο τέλος της ανάρτησης στα αγγλικά, είναι ότι, με σωστή διαχείριση, ένα Grexit θα ενισχύσει τη χώρα μεσοπρόθεσμα, παρά τις βραχυπρόθεσμες δυσκολίες.  

Επαναλαμβάνω: ένα συντεταγμένο και οργανωμένο Grexit είναι η καλή μεσοπρόθεσμη λύση για τη χώρα μας.  

Να τονίσω ότι αυτά τα δηλώνει η Oxford Economics/Haver Analytics πριν να γίνουν γνωστοί οι τρομακτικοί όροι του νέου μνημονίου. Δεν χρειάζονται ιδιαίτερες γνώσεις για να καταλάβει κανείς ότι, αν το Grexit ήταν μεσοπρόθεσμα ενδεδειγμένο πριν, τώρα είναι επιβεβλημένο.  

Το κεντρικό αυτό συμπέρασμα της Oxford Economics/Haver Analytics απλώς δεν υπάρχει στη "μελέτη", με τα εξαιρετικά χρώματα και τα ωραία σχέδια, που μεγαλοπρεπώς παρουσίασε η Ernst & Young και την οποία αναπαρήγαγαν ασμένως τα ελληνικά ΜΜΕ. Έχει παραβλεφθεί, κομψά και ντροπαλά.  

Ή για να το θέσω αλλιώς, η Ernst & Young πήρε την τεχνική ανάλυση της Oxford Economics/Haver Analytics, αλλά αγνόησε το κύριο συμπέρασμα για τις μεσοπρόθεσμες θετικές επιπτώσεις του Grexit.  Επικεντρώθηκε αποκλειστικά στις βραχυπρόθεσμες δυσκολίες, γέμισε τη δικιά της "μελέτη" με τα διαγράμματα της τεχνικής ανάλυσης ώστε να είναι επιστημονικοφανής και ανερυθρίαστα μας πληροφόρησε ότι το Grexit θα είναι αρνητικό. Με ενθουσιασμό ακολούθησαν τα ελληνικά ΜΜΕ, μετατρέποντας το Grexit σε Αρμαγεδδώνα.  

Κλασικότερο παράδειγμα παραπλάνησης και εξαπάτησης του ελληνικού κοινού για το θέμα της εξόδου από την ΟΝΕ είναι δύσκολο να βρει κανείς. Θα συμβούλευα δε τους πελάτες της Ernst & Young να ζητήσουν λογαριασμό. Κάτι δεν πάει καλά ...  

ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΤΗΣ ΤΕΧΝΙΚΗΣ ΑΝΑΛΥΣΗΣ  

Τι λέει, λοιπόν, η ανάλυση της Oxford Economics/Haver Analytics. Δεν υπάρχει τρόπος να παρουσιαστούν τα αποτελέσματα χωρίς τεχνικές λεπτομέρειες, άρα αιτούμαι την υπομονή σας για λίγο. Θα είμαι όσο συνοπτικότερος γίνεται.  

Η ανάλυση βασίζεται στο μοντέλο που χρησιμοποιεί η εταιρεία για συνολικά 46 χώρες και στην περίπτωση της Ελλάδας περιλαμβάνει 500 και πλέον μεταβλητές. Έχει κεϋνσιανά χαρακτηριστικά για τη βραχυπρόθεσμη περίοδο, κάνοντας την υπόθεση ότι οι μισθοί είναι ανελαστικοί και το συνολικό προϊόν καθορίζεται από τη συνολική ζήτηση. Έχει όμως νεοκλασικά χαρακτηριστικά για τη μακροπρόθεσμη περίοδο, κάνοντας την υπόθεση ότι το συνολικό προϊόν τελικά καθορίζεται από τους παράγοντες της προσφοράς - παραγωγικότητα, εργασία και κεφάλαιο. Συνεπώς ο πληθωρισμός μακροπρόθεσμα καθορίζεται από νομισματικούς παράγοντες και μόνο.  

Η ζήτηση ορίζεται ως συνάρτηση του πραγματικού εισοδήματος, του πραγματικού πλούτου, των πραγματικών επιτοκίων και του πληθωρισμού. Το μοντέλο ενσωματώνει αρκετά χρηματοπιστωτικά στοιχεία, συμπεριλαμβανομένων και των ισολογισμών των νοικοκυριών και των εταιρειών, όπως χαρακτηριστικά συμβαίνει με τέτοια μοντέλα μετά την παγκόσμια κρίση του 2008, κάτι που του προσδίδει ένα σχετικό αναλυτικό ενδιαφέρον.  

Εν συνόψει, πρόκειται για ένα εμπειρικό μοντέλο, με κάποια μεικτά θεωρητικά χαρακτηριστικά, που χρησιμοποιείται στην πράξη για να γίνουν συγκεκριμένες προβλέψεις προς πώληση σε επενδυτές και άλλους. Στην περίπτωση του συντεταγμένου Grexit λειτουργεί περίπου ως εξής:  

Υποθέσεις

Η Ελλάδα αποχωρεί συντεταγμένα από την ΟΝΕ τον Ιούλιο του 2015.

Το νέο νόμισμα υποτιμάται κατά 50% μέσα στις επόμενες 12 εβδομάδες.

Η υποτίμηση μειώνεται στο 30% στους επόμενους "λίγους" μήνες και στο 20% αν ληφθεί υπόψη ο πληθωρισμός.

Η Ελλάδα κάνει στάση πληρωμών και το χρέος μειώνεται από 320 δις στα 150 δις.  

Αποτελέσματα

Το ΑΕΠ θα μειωθεί κατά 10% μέχρι το τέλος του 2015.

Η υποτίμηση θα βελτιώσει την ανταγωνιστικότητα, οι εξαγωγές θα αυξηθούν, η εμπιστοσύνη θα επιστρέψει.

Η ανάκαμψη θα είναι ταχεία από τις αρχές του 2016 και θα παραμείνει σταθερά υψηλότερη από την εκτίμηση βασης μέχρι το τέλος του 2020.

Ο πληθωρισμός θα ανεβεί περίπου στο 10% μέσα στο 2015, αλλά θα υποχωρήσει ταχέως μέσα στο 2016 για να φτάσει περίπου το 5% το 2019.

Η ανεργία θα ανεβεί πάνω από 30% μέσα στο 2015, αλλά θα κατεβεί κάτω από το 25% το 2019.  

Δηλαδή, μια συντεταγμένη έξοδος από το ευρώ με στάση πληρωμών στο χρέος τον Ιούλιο του 2015 θα οδηγούσε σε σύντομη βαθιά ύφεση το 2015-6, η ανάκαμψη θα ξεκινούσε στις αρχές του 2016 και θα ακολουθούσε ταχύρρυθμη ανάπτυξη για χρόνια. Ο πληθωρισμός θα ήταν πολύ περιορισμένος. Οι μεσοπρόθεσμες προοπτικές για τη χώρα θα ήταν σαφώς καλύτερες.  

Αυτά πραγματικά λέει η ανάλυση της Oxford Economics/Haver Analytics.  

ΠΩΣ ΝΑ ΚΟΡΟΪΔΕΥΕΤΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ, ΟΛΗ ΤΗΝ ΩΡΑ  

Δεν υπάρχει λόγος να γίνει εδώ ουσιαστική συζήτηση και εξέταση του μοντέλου της Oxford Economics/Haver Analytics. Αρκεί να ειπωθεί ότι ουσιαστικά είναι ένα στατικό μοντέλο, πράγμα εξαιρετικά προβληματικό για την ανάλυση μιας τελείως δυναμικής κατάστασης, όπως το Grexit.  

Η έξοδος από το ευρώ από τη φύση της θα οδηγούσε σε αλλαγή της δομής της ελληνικής οικονομίας, ωθώντας τους παραγωγούς σε νέες δραστηριότητες. Το μοντέλο δεν μπορεί, για παράδειγμα, να αποδώσει τους αγρούς που θα έμπαιναν ξανά σε καλλιέργεια, ούτε τις νέες μικρομεσαίες δραστηριότητες που θα δημιουργούνταν αυτόματα για να καλυφθούν οι ανάγκε της εγχώριας αγοράς.  

Το μοντέλο δε μπορεί επίσης να αποδώσει τα αποτελέσματα μιας συστηματικής κρατικής παρέμβασης στις τράπεζες για την (επιτέλους) εξυγίανσή τους και τη στήριξη των ιδιωτικών επενδύσεων. Ούτε μπορεί να αποδώσει τα αποτελέσματα μιας συστηματικής αύξησης των δημοσίων επενδύσεων που οπωσδήποτε θα συνόδευε ένα προοδευτικό Grexit.  

Έστω και με τους δικούς της περιορισμούς όμως, η τεχνική ανάλυση δείχνει καθαρά ότι, μετά την πρώτη περίοδο δυσκολιών, που πιθανόν να κρατήσει γύρω στον ένα χρόνο, τα αποτελέσματα για την ελληνική οικονομία θα είναι θετικά. Το Grexit είναι προτιμότερο μεσοπρόθεσμα.  

Η κυβέρνηση Σύριζα έχει απόλυτη υποχρέωση προς τον ελληνικό λαό τη στιγμή αυτή να καταδείξει καταρχήν την ανενδοίαστη προπαγάνδα που ασκούν οι κυνικοί κύκλοι του ευρώ, συνεπικουρούμενοι από τον εσμό των ευρωμανών στα ΜΜΕ, στα πανεπιστήμια και αλλού. Κυρίως όμως έχει υποχρέωση να μελετήσει αμέσως ένα σχέδιο για ελεγχόμενη, συντεταγμενη και ασφαλή έξοδο από την ΟΝΕ.  

Η κατάσταση στην οικονομία, την κοινωνία και το κράτος είναι πλέον αποπνικτική και θα γίνει ακόμη χειρότερη όταν αρχίσει να εφαρμόζεται η τραγική συμφωνία που μόλις συνομολογήθηκε. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος για τη χώρα μας από την έξοδο. Έφτασε η ώρα να το συνειδητοποιήσει και το πολιτικό σύστημα.

*Πηγή: costaslapavitsas.blogspot.gr

Σάββατο 25 Ιουλίου 2015

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΤΣΙΡΚΑ*

Θα οδηγούσε σε μεγάλη υποτίμηση, πληθωρισμό, ύφεση κλπ που θα έβλαπταν πρωτίστως τους εργαζόμενους. Το επιχείρημα είναι φαινομενικά σωστό αλλά επί της ουσίας ανόητο και το μόνο που αποδεικνύει είναι η συντηρητική πολιτική του ΚΚΕ, καλυμμένη κάτω από πληθωρική αριστερίστικη ρητορική. Με την ίδια ακριβώς λογική, το ίδιο βλαπτική μέσα στον καπιταλισμό είναι για τα εργατικά συμφέροντα και η πάλη για να μη μειωθούν οι μισθοί, για το σταμάτημα των απολύσεων, για την υπεράσπιση του κοινωνικού κράτους. Αφού βάζει εμπόδια στην αύξηση της κερδοφορίας του κεφαλαίου κάτι που σε δομικές κρίσεις σαν και αυτή που διέρχεται ο ελληνικός καπιταλισμός, είναι το μόνο που μπορεί να οδηγήσει σε οικονομική ανάκαμψη, αύξηση της απασχόλησης και των μισθών. Η πάλη για τέτοια αιτήματα στον καπιταλισμό, εν μέσω κρίσης είναι καταδικασμένη ν' αποτύχει ή και να παρατείνει την κρίση μαζί με το μαρτύριο των εργαζομένων και των ανέργων.

Όμως ένα κομμουνιστικό κόμμα δεν υπερασπίζεται αιτήματα όπως η αύξηση των μισθών ή η διάσωση του κοινωνικού κράτους ως αυτοσκοπούς, πόσο μάλλον εν μέσω οικονομικού κραχ που γνωρίζει πολύ καλά ότι δεν μπορούν να ικανοποιηθούν. Τα υπερασπίζεται αφενός μεν γιατί είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για την τάξη στην οποία αναφέρεται, αφετέρου διότι τα χρησιμοποιεί ως βατήρα για να προωθήσει τη στρατηγική του, αυτή της σύγκρουσης με τον καπιταλισμό συνολικά, και της διεκδίκησης μίας άλλης κοινωνίας. Τέτοια μερικά αιτήματα απαντάνε σε άμεσες ανάγκες των εργαζομένων, συμβαδίζουν με την έως τώρα συνείδηση τους, τους οργανώνουν και τους κινητοποιούν. Μέσα απ' αυτή την κινητοποίηση ανακαλύπτουν και συγκροτούν περαιτέρω τη συλλογική τους δύναμη. Έτσι προχωράει η συνείδηση τους και γίνονται πιο ευεπίφοροι στις σοσιαλιστικές ιδέες. Τα άμεσα οικονομικά αιτήματα λοιπόν είναι αναπόσπαστο κομμάτι μίας επαναστατικής στρατηγικής, αρκεί να μην εξαντλούνται σε μία στενή συνδικαλιστική τακτική που δεν βλέπει τίποτα πέρα απ' αυτά. Χωρίς αυτά όμως, οποιαδήποτε κομμουνιστική στρατηγική είναι καταδικασμένη να παραμείνει στο επίπεδο της αφηρημένης προπαγάνδας που κηρύττει σε επίδοξους προσήλυτους τον λόγο του Κυρίου ή της... ιστορικής αναγκαιότητας.

Κάτι αντίστοιχο ισχύει και για την περίπτωση του ευρώ το οποίο έγινε το κύριο σημαίνον στο οποίο συμπυκνώνονται τα τελευταία χρόνια οι ανταγωνιστικές ταξικές στρατηγικές για τη διαχείριση της κρίσης. Η αστική τάξη το έχει ανάγει στο βασικό της επίδικο και οι ιδεολογικοί της μηχανισμοί νομιμοποιούν τις πολιτικές λιτότητας ως απαραίτητες για την παραμονή της χώρας στο ευρώ. Παράλληλα έχουν πείσει μεγάλο μέρος των λαϊκών στρωμάτων πως μία έξοδος θα ήταν καταστροφική γι’ αυτά. Έτσι, διαχέοντας τον φόβο, προκαταλαμβάνουν πολλές απ' τις αντιδράσεις στις αντιλαϊκές πολιτικές, διευκολύνοντας την εφαρμογή τους. Σε αυτή τη μάχη χρησιμοποιούν αποτελεσματικά και τις τράπεζες που ελέγχει η ΕΚΤ. Μία αριστερή στρατηγική λοιπόν που αποσκοπεί στα σοβαρά ν' αντιμετωπίσει την πολιτική του αντιπάλου δεν μπορεί να αγνοήσει το ευρώ ως κρίσιμο κόμβο οργάνωσης της αστικής ηγεμονίας στη δεδομένη συγκυρία. Δεν μπορεί να σφυρίζει αδιάφορα και να λέει πως το ζήτημα δεν είναι το νόμισμα αλλά ο καπιταλισμός.

Η έξοδος απ' το ευρώ από μόνη της είναι ταυτόχρονα πολλά πράγματα και τίποτα. Μία κεϋνσιανή ουτοπία που ευαγγελίζεται καλύτερες μέρες για τον ελληνικό καπιταλισμό μέσω της υποτίμησης του εθνικού νομίσματος, ή ένα μεταβατικό αίτημα, μεταξύ άλλων, που στοχεύει στη διάρρηξη της αστικής ηγεμονίας πάνω στις υποτελείς τάξεις, την απελευθέρωση της συλλογικής τους δράσης με στόχο ευρύτερες κοινωνικές και πολιτικές αλλαγές. Φυσικά ένα κομμουνιστικό κόμμα δεν μπορεί να εξαντλεί την πολιτική του στην έξοδο απ' το ευρώ, οφείλει να την συμπληρώνει με μία σειρά προϋποθέσεις. Αλλά δεν μπορεί ν' αγνοεί την κεντρικότητα της στη δεδομένη συγκυρία, όπως ανακάλυψε και ο ΣΥΡΙΖΑ με πολύ πόνο. Αν το νόμισμα δεν έχει καμία σημασία τότε το ίδιο το ΚΚΕ λειτούργησε εντελώς οπορτουνιστικά και ρεφορμιστικά όταν αρνήθηκε τη συνθήκη του Μάαστριχτ ή την είσοδο της χώρας στην ΕΟΚ - ΕΕ. Με τη σημερινή του λογική θα έπρεπε ν' απέχει απ' αυτές τις ενδοαστικές διαμάχες και να κηρύττει αποκλειστικά την ανατροπή του καπιταλισμού.

*Πηγή: thepressproject.gr

Κυριακή 26  Ιουλίου 2015

ΑΝΕΛΠΙΣΤΟΣ ΚΑΙ ΙΔΙΟΜΟΡΦΟΣ “ΣΥΜΜΑΧΟΣ” ΤΗΣ ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑΣ ΚΑΤΑ ΤΩΝ “ΔΡΑΧΜΟΣΥΜΜΟΡΙΤΩΝ” Η ΗΓΕΣΙΑ ΤΟΥ ΚΚΕ

Η μεγάλη συναίνεση γύρω από το ευρώ, την οποία συναπαρτίζουν ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΠΟΤΑΜΙ και η πλειοψηφία της ηγεσίας του ΣΥΡΙΖΑ, έχει αποκτήσει εδώ και καιρό, για όσους δεν το γνωρίζουν, και ένα νέο ιδιόμορφο μέλος: το ΚΚΕ.  

Αντιγράφω με ειλικρινή έκπληξη αυτούσιο το απόσπασμα από την ομιλία της Γ.Γ της ΚΕ του ΚΚΕ στο Πνευματικό Κέντρο της Ερμούπολης της Σύρου (Πέμπτη 23/7/15). 

«Είμαστε επίσης κάθετα αντίθετοι, και δεν είναι αντίφαση αυτό, με το να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ αυτή τη στιγμή και να επιστρέψει σε ένα εθνικό νόμισμα. Διότι ξεκάθαρα λέμε στον ελληνικό λαό, σε όλους τους τόνους, ότι αυτή τη στιγμή έτσι όπως είναι η κατάσταση, με αυτούς τους συσχετισμούς δυνάμεων, όντας στο καπιταλιστικό σύστημα, όντας στην ΕΕ, όντας στην εξουσία που την έχουν συγκεκριμένοι, εάν πας σε δραχμή ή σε ένα άλλο νόμισμα όπως κι αν ονομαστεί αυτό, η κρατική χρεοκοπία και οι επιπτώσεις στο λαό μας θα είναι εξίσου μεγάλες όπως και με τη συμφωνία - μνημόνιο που υπογράφεται τώρα. Μπορεί να είναι και χειρότερες για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, που δε θα είναι μόνο έξι μήνες, όπως λέει ο κύριος Λαπαβίτσας ή διάφοροι οικονομολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ ή άλλων κομμάτων. Διότι μπορεί να μην παίρνονται σε αυτή την περίπτωση τέτοια μέτρα όπως θα παρθούν τώρα για μισθούς, συντάξεις, μείωση του λαϊκού εισοδήματος και λοιπά, όμως η ίδια η υποτίμηση του εθνικού νομίσματος που θα επέλθει, η οποία θα είναι πάνω από 50%, θα οδηγήσει σε πραγματική μείωση πάλι του λαϊκού εισοδήματος. Δηλαδή θα παίρνει ο εργαζόμενος 1.000 ευρώ, 600, 800 όσα παίρνει στη δουλειά του για παράδειγμα, τα οποία θα αντιστοιχούν στο μισό, σαν να παίρνει 300 ή 500 ευρώ από 1.000. Άρα έτσι θα ψωνίζει, έτσι θα αγοράζει υπηρεσίες, έτσι θα αγοράζει προϊόντα, έτσι θα ζει. Άρα κάθετη μείωση του λαϊκού εισοδήματος. Και δε λέω για όλα τα υπόλοιπα, ο πληθωρισμός, η μαύρη αγορά, οι αυξήσεις στις τιμές των εισαγόμενων προϊόντων που θα επέλθουν.»  

Ο Δ. Κουτσούμπας δεν εντυπωσιάζει μόνο με την παραπάνω παντελώς άστοχη θέση του αυτή καθ’ εαυτή αλλά κυρίως με το ότι υιοθετεί πλήρως και επαυξάνει την καταστροφολογία των μνημονιακών κομμάτων, των καναλιών και της ολιγαρχίας σχετικά με μια ενδεχόμενη έξοδο από την ευρωζώνη. Όλοι αυτοί βρίσκουν στα πρόσωπα της ηγεσίας του ΚΚΕ ένα ανέλπιστο σύμμαχο στην εκστρατεία τους περί “ λησταρχών ”, “δραχμοσυμμοριτών”, “ συνωμοτών της δραχμής”. Ελάχιστα απασχολεί την ηγεσία του ΚΚΕ ότι η εμετική καμπάνια ενάντια στους “δραχμοσυμμορίτες” φέρνει στο προσκήνιο, σχεδόν με την ίδια ορολογία, τις χειρότερες μέρες του αντικομμουνιστικού οχετού της μεταπολεμικής και εμφυλιακής περιόδου.

Η ηγεσία του ΚΚΕ, έχοντας μια φοβική και «οικοπεδική» αντίληψη της πολιτικής, διακατέχεται από την έμμονη ιδέα της σώνει και καλά πολεμικής αντιπαράθεσης με την πιο «αριστερή» πλευρά του ΣΎΡΙΖΑ, γεγονός που την εξωθεί σε τραγικά λανθασμένες θέσεις.

ΔΥΟ ΒΑΣΙΚΑ ΛΑΘΗ

Πρώτο λάθος: To KKE «αγνοεί» ότι όσο η χώρα παραμένει στην ερωζώνη είναι σχεδόν αδύνατον να ξεφύγει από τη μνημονιακή κηδεμονία. Το «ευρώ» δεν είναι ένα απλό νόμισμα αλλά πρώτα απ’ όλα μονεταριστικό νεοφιλελεύθερο πρόγραμμα λιτότητας. Η έξοδος από την ευρωζώνη διεκδικείται τώρα μόνο από ένα μεγάλο τμήμα της Αριστεράς εντός και εκτός του ΣΥΡΙΖΑ, με απέναντι όλες τις άλλες πολιτικές δυνάμεις και τη μιντιοκρατία, ενώ ακόμα και η νεοφασιστική «Χρυσή Αυγή» αποφεύγει να θέσει θέμα ευρώ. Αυτή η έξοδος από την ευρωζώνη δεν μπορεί να γίνει «έτσι όπως είναι η κατάσταση, με αυτούς τους συσχετισμούς», που λέει ο Κουτσούμπας. Η έξοδος με όρους Αριστεράς σημαίνει πρώτα απ’ όλα αλλαγή συσχετισμών, ανάπτυξη λαϊκών αγώνων και παράλληλη εφαρμογή ενός ριζοσπαστικού προοδευτικού προγράμματος αλλαγών και μετασχηματισμών με πρώτο και κύριο στόχο την εθνικοποίηση των τραπεζών, των στρατηγικών επιχειρήσεων και τον κοινωνικό τους έλεγχο για ένα διαφορετικό αναπτυξιακό τους ρόλο. Αυτά φυσικά δεν σημαίνουν ανατροπή του καπιταλισμού αλλά εγκαινιάζουν μια περίοδο μετάβασης και συγκρούσεων που μπορεί να ανοίξει σοσιαλιστικούς ορίζοντες.

Δεύτερο λάθος: O Κουτσούμπας παραπέμπει τα πάντα στην επαναστατική στιγμή της ανατροπής του καπιταλισμού όπου ταυτόχρονα(!) η «εργατική τάξη θα πάρει την εξουσία» και θα «αποδεσμεύσει τη χώρα από την ΕΕ». Μέχρι τότε όλα κατά την ηγεσία του ΚΚΕ θα βαδίζουν από το κακό στο χειρότερo, ενώ και η έξοδος ακόμη από την ΕΕ με μια προοδευτική κυβέρνηση, εφ’ όσον δεν συνοδεύονται με την ταυτόχρονη ανατροπή του καπιταλισμού, δεν μπορεί παρά να είναι οπισθοδρομική αλλαγή, χειρότερη από την παραμονή στην ΕΕ. Η στιγμή της επανάστασης έτσι αποκτά μεταφυσικά χαρακτηριστικά. Απορρίπτονται μεταβατικοί ριζοσπαστικοί στόχοι και ριζοσπαστικά προγράμματα μετάβασης. Και μέχρι να έρθει η στιγμή της επανάστασης, η οποία με αυτήν την τακτική δεν θα έρθει ποτέ, όπως δεν συνέβη στο παρελθόν εγχώριως και διεθνώς, το ΚΚΕ θα καταγγέλλει όσους επιχειρούν να αμφισβητήσουν την παρούσα τάξη πραγμάτων, όσους επιχειρούν να απαντήσουν σε ώριμα αιτήματα και να ανοίξουν μεταβατικούς δρόμους, που μπορεί να συσπειρώσουν ευρείες αγωνιστικές πλειοψηφίες και να συγκροτήσουν πλατιά συμμαχικά κοινωνικά μπλοκ με στρατηγική την καπιταλιστική ανατροπή.

Όλοι και καθένας/μια χωριστά ας βγάλουν τα συμπεράσματα τους.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΕΡΠΗΣ

ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜ. ΚΟΥΤΣΟΥΜΠΑ

«Πολλές επιλογές έχει κάνει αυτά τα χρόνια ο λαός μας. Πότε με τους προηγούμενους, πότε με τους επόμενους. Ζήσαμε πολλά χρόνια τώρα τη διακυβέρνηση της ΝΔ, τη διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, για παράδειγμα, είτε ως δικομματικό σύστημα που πάλευαν και κοκκορομαχούσαν μεταξύ τους στη Βουλή και στα προεκλογικά μπαλκόνια, είτε ως συγκυβερνώντες τα τελευταία χρόνια. Κάτι που πριν μια δεκαετία, πριν μια δεκαπενταετία, όταν τους το λέγαμε, ότι έχετε ίδια στρατηγική και θα βρεθείτε από τη μια μπάντα ενάντια στο λαό, κόντευαν να μας φάνε. Έβγαιναν στα μπαλκόνια, κυρίως οι κύριοι του ΠΑΣΟΚ τότε, και λέγανε τι λέει το ΚΚΕ, ταυτίζεται με τη δεξιά, μας ταυτίζει με τη ΝΔ. Εμείς δεν ταυτίζουμε κανέναν με τον άλλο. Μόνοι τους αντικειμενικά ταυτίζονται. Και βεβαίως έρχονται άλλες πολιτικές δυνάμεις.

Ο λαός μας επένδυσε στο ΣΥΡΙΖΑ, πίστεψε ότι όλα αυτά που έζησε με συγκυβερνήσεις ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, κάτι θα άλλαζε και έδωσε τον προηγούμενο Γενάρη, πριν έξι μήνες δηλαδή, μια μεγάλη πλειοψηφία, εντάξει, όχι πολύ μεγάλη, αυτό που έδωσε πάντως, ανέδειξε το ΣΥΡΙΖΑ σε πρώτη δύναμη, από αξιωματική αντιπολίτευση που ήταν από το 2012 και μετά, σε κυβέρνηση αυτού του τόπου, σε συγκυβέρνηση μαζί με τους ΑΝΕΛ, έχοντας ελπίδα ότι κάτι προς το καλύτερο θα αλλάξει. Και βρισκόμαστε τώρα δυστυχώς, έξι μήνες μετά από αυτή την εκλογική νίκη και την ανάδειξη του ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση, σε συνεργασία με τους ΑΝΕΛ, στην ίδια και από μια άποψη χειρότερη κατάσταση που βρισκόμασταν πριν το Γενάρη. Δηλαδή, να έχουμε και τα δύο μνημόνια και τους περίπου 500 εφαρμοστικούς νόμους που είχαν ψηφίσει οι προηγούμενοι να είναι σε πλήρη ισχύ, ενώ η υπόσχεση ήταν ότι τουλάχιστον θα άρχιζαν να τους γκρεμίζουν. Δε λέω για τα συνθήματα που έλεγαν με ένα άρθρο θα τους ξεπαστρέψουμε ή ότι θα σκίσουμε τα μνημόνια, γιατί αυτά ήταν προεκλογικά συνθήματα. Ισχύουν λοιπόν όλα αυτά και έρχεται ένα τρίτο μνημόνιο τώρα. Είναι χειρότερο γιατί ακριβώς ισχύουν και τα δύο προηγούμενα και έρχονται καινούργια μέτρα - φωτιά, τα οποία ως προαπαιτούμενα ψηφίστηκαν και την προηγούμενη εβδομάδα και χτες στη Βουλή και έπεται συνέχεια. Και αυτά είναι προαπαιτούμενα για να ξεκινήσει η συζήτηση για τη συμφωνία.

Η νέα συμφωνία μετά τις 20 του Αυγούστου θα μπει στο τραπέζι της συζήτησης με τους εταίρους, με την τρόικα, έτσι ώστε να καταληχθεί. Αυτό σημαίνει ότι θα έχουμε ξανά και νέα μέτρα, όπως η ίδια η κυβέρνηση, άλλωστε ομολόγησε. Και φυσικά όταν όλα αυτά ντύνονται με ένα σκεπτικό που λέει «εξαντλήσαμε όλα τα περιθώρια, κάναμε μια σκληρή διαπραγμάτευση αυτούς τους μήνες, η τρόικα, οι εταίροι είναι ανένδοτοι, μας οδηγούν σε οικονομική ασφυξία, κάναμε κάποιους χειρισμούς». Εμείς απλά λέμε ότι δεν δικαιούνται να τα λένε όλα αυτά. Δεν δικαιούνται να τα λένε διότι τα ξέρανε και τα αποκρύψανε από τον ελληνικό λαό. Κι όταν αποκρύβεις κάτι προεκλογικά και μετεκλογικά, σημαίνει ότι συνειδητά δε θες να προετοιμάσεις τον ελληνικό λαό, τη νεολαία, το εργατικό - λαϊκό κίνημα, τέλος πάντων την πρωτοπορία ενός λαού, που αγανακτεί, που παλεύει, που είναι μαζί σου, που θέλει εδώ και τώρα την κατάργηση των μνημονίων και των αντιλαϊκών μέτρων. Και βεβαίως, δεν προετοιμάζεις το λαό, του λες μισές αλήθειες, του λες επίσης αρκετά ψέματα, για να μπορέσεις να κερδίσεις μια κυβερνητική πλειοψηφία και να κυβερνήσεις. Λοιπόν, εμείς θεωρούμε ότι αυτά τα ζητήματα είναι απαράδεκτα, όχι μόνο δεν λύνουν κανένα πρόβλημα, αλλά οδηγούν σε επικίνδυνες ατραπούς, σε επικίνδυνα μονοπάτια, την πολιτική ζωή του τόπου, κάτι που ήδη τα ζούμε.

Για παράδειγμα, εμείς λέμε, και επιμένουμε σε αυτό, το λέγαμε και πριν τις εκλογές θα το λέμε συνέχεια: Η ΕΕ είναι γνωστή. Δεν υπήρξε ποτέ φιλολαϊκή, ούτε όταν πρωτοφτιάχτηκε ως ΕΟΚ, ούτε όταν μετεξελίχθηκε με τη Συνθήκη του Μάαστριχτ ως ΕΕ, ούτε όταν έγινε η Οικονομική Νομισματική Ένωση, το ευρώ, και εντάχθηκε η Ελλάδα και οι άλλες χώρες. Ποτέ καμία στιγμή στην ιστορία της δεν υπήρξε ένωση δημοκρατίας, ειρήνης, ισότιμων κρατών, κοινωνικής δικαιοσύνης, λαϊκής κυριαρχίας. Πάντα ήταν λυκοσυμμαχία, ήταν λυκοφωλιά. Το έχουμε πει με τον πιο γλαφυρό τρόπο πάρα πολλά χρόνια. Ακόμα και πριν τη δικτατορία, πριν το '67, η τότε αριστερά, η ΕΔΑ έλεγε λάκκο των λεόντων, την τότε ΕΟΚ. Γιατί τέτοια ήταν πάντα.

Δεν μπορεί μια ένωση ιμπεριαλιστικών καπιταλιστικών κρατών, πέστε όποιον επιθετικό προσδιορισμό θέλετε, δε θα διαφωνήσουμε εκεί, να είναι και υπέρ της ειρήνης και υπέρ της ισοτιμίας και υπέρ των λαών της και ταυτόχρονα να είναι και υπέρ των μονοπωλιακών ομίλων, υπέρ του μεγάλου κεφαλαίου. Ουσιαστικά υπέρ των συμφερόντων που ανταγωνίζονται μεταξύ τους για το πώς ο ένας θα φάει τον άλλο, πως το ένα μονοπώλιο θα εξαγοράσει το άλλο, πως θα καταπιέσουν περισσότερο τους λαούς στις ξεχωριστές χώρες. Άρα λοιπόν ξέρεις αυτή την ΕΕ.

Δεν μπορεί να σπέρνεις αυταπάτες σε έναν ολόκληρο λαό ο οποίος αγανακτεί με τις πολιτικές της ΕΕ όλα αυτά τα χρόνια λόγω κρίσης, και να του λες ότι είναι το κοινό μας ευρωπαϊκό σπίτι. Ότι θα παλέψουμε να είμαστε μέσα εκεί. Δεν μπορεί να λες στον ελληνικό λαό ότι δεν ήξερες ότι υπάρχει εδώ και χρόνια και εντείνεται το τελευταίο διάστημα, η λογική της εξόδου χωρών από το ευρώ, ότι υπάρχει στο τραπέζι και αυτό το σενάριο, της επιστροφής στο εθνικό νόμισμα. Αυτό είναι πασίγνωστο, το γράφουν οι εφημερίδες, το λένε τα κανάλια, το λένε οικονομολόγοι, το λένε οι ίδιοι οι οικονομολόγοι της σημερινής κυβέρνησης και της προηγούμενης, οι υπουργοί. Ο Σόιμπλε ο ίδιος το έχει πει επανειλημμένα πει ότι: «κοιτάξτε να δείτε, εδώ η Ελλάδα ή κάποιες άλλες χώρες πρέπει να φύγουν από το ευρώ, δεν κάνουν για την οικονομική - νομισματική ένωση της Ευρώπης». Είναι πασίγνωστο σε όλους και δεν μπορεί να το κρύβεις εσύ ως κόμμα. Εμείς δεν το κρύψαμε ποτέ από τον ελληνικό λαό, ότι για παράδειγμα σήμερα στην ΕΕ γίνεται διαπάλη ανάμεσα σε κράτη μέλη και χώρες, ανάμεσα σε διαφορετικούς μονοπωλιακούς ομίλους και συμφέροντα. Οι μεν λένε να ισχυροποιηθεί η ΕΕ και η Ευρωζώνη έτσι ως έχει, να προχωρήσει δηλαδή παραπέρα η νομισματική, οικονομική, πολιτική ενοποίησή της και με περισσότερες χώρες, και από την άλλη μεριά η άποψη ότι στην ΕΕ και στην ευρωζώνη πρέπει να μείνει μόνο ένας σκληρός πυρήνας ισχυρών οικονομιών και να αποπεμφθούν από τη ζώνη του ευρώ, άλλες χώρες με πιο αδύνατες οικονομίες, όπως είναι η Ελλάδα, μένοντας όμως στην ΕΕ, με ένα δικό τους νόμισμα ή με ένα διπλό νόμισμα ή αυτό το IOU όπως το λένε. Αυτά είναι ζητήματα τα οποία δεν μπορείς να μην τα ανοίξεις στον ελληνικό λαό. Δεν μπορεί να του λες ψέματα και να του βάζεις διλήμματα, είτε στις εκλογές, είτε στο δημοψήφισμα αυτό πάλι το fast – track μέσα σε πέντε μέρες, που έγινε δήθεν για να ισχυροποιηθεί το “όχι” που στην ουσία κατέληξε να είναι “ναι”, και μάλιστα χειρότερο “ναι” από ό,τι ξεκίνησε με την αρχική πρόταση Γιούνκερ. Να τα δώσει όλα δηλαδή και με τα χέρια ψηλά και κολλημένος στον τοίχο.

Αυτό το ζήτημα το οποίο είναι ένα τεράστιο πρόβλημα, πρέπει να συζητηθεί στο λαό, να υπάρχει πλήρης επίγνωση για το τι πρόκειται να συμβεί και βεβαίως να χαραχτούν αντίστοιχες πολιτικές. Σ’ αυτό το ζήτημα γίνεται πολλή δημαγωγία και διαστρέβλωση των θέσεων του ΚΚΕ. Εμείς ξεκάθαρα είμαστε ενάντια σε οποιαδήποτε συμφωνία - μνημόνιο υπογραφεί, όπως και η τελευταία, αλλά και οι προηγούμενες. Θεωρούμε ότι πρέπει εδώ και τώρα -έχουμε καταθέσει και πρόταση νόμου στη Βουλή, που έξι μήνες τώρα η κυβέρνηση δεν την έφερε για ψηφοφορία, έστω για συζήτηση- να προχωρήσουμε στην κατάργηση όλων των μνημονίων, όλων των αντεργατικών - αντιλαϊκών νόμων που έχουν περάσει με τα προηγούμενα μνημόνια, και βεβαίως να μην περάσει νέο μνημόνιο. Αυτό είναι ένα το κρατούμενο, είμαστε κάθετα αντίθετοι. Είμαστε επίσης κάθετα αντίθετοι, και δεν είναι αντίφαση αυτό, με το να φύγει η Ελλάδα από το ευρώ αυτή τη στιγμή και να επιστρέψει σε ένα εθνικό νόμισμα. Διότι ξεκάθαρα λέμε στον ελληνικό λαό, σε όλους τους τόνους, ότι αυτή τη στιγμή έτσι όπως είναι η κατάσταση, με αυτούς τους συσχετισμούς δυνάμεων, όντας στο καπιταλιστικό σύστημα, όντας στην ΕΕ, όντας στην εξουσία που την έχουν συγκεκριμένοι, εάν πας σε δραχμή ή σε ένα άλλο νόμισμα όπως κι αν ονομαστεί αυτό, η κρατική χρεοκοπία και οι επιπτώσεις στο λαό μας θα είναι εξίσου μεγάλες όπως και με τη συμφωνία - μνημόνιο που υπογράφεται τώρα. Μπορεί να είναι και χειρότερες για ένα μεγάλο χρονικό διάστημα, που δε θα είναι μόνο έξι μήνες, όπως λέει ο κύριος Λαπαβίτσας ή διάφοροι οικονομολόγοι του ΣΥΡΙΖΑ ή άλλων κομμάτων. Διότι μπορεί να μην παίρνονται σε αυτή την περίπτωση τέτοια μέτρα όπως θα παρθούν τώρα για μισθούς, συντάξεις, μείωση του λαϊκού εισοδήματος και λοιπά, όμως η ίδια η υποτίμηση του εθνικού νομίσματος που θα επέλθει, η οποία θα είναι πάνω από 50%, θα οδηγήσει σε πραγματική μείωση πάλι του λαϊκού εισοδήματος. Δηλαδή θα παίρνει ο εργαζόμενος 1.000 ευρώ, 600, 800 όσα παίρνει στη δουλειά του για παράδειγμα, τα οποία θα αντιστοιχούν στο μισό, σαν να παίρνει 300 ή 500 ευρώ από 1.000. Άρα έτσι θα ψωνίζει, έτσι θα αγοράζει υπηρεσίες, έτσι θα αγοράζει προϊόντα, έτσι θα ζει. Άρα κάθετη μείωση του λαϊκού εισοδήματος. Και δε λέω για όλα τα υπόλοιπα, ο πληθωρισμός, η μαύρη αγορά, οι αυξήσεις στις τιμές των εισαγόμενων προϊόντων που θα επέλθουν.

Αυτό δε σημαίνει όμως ότι δεν υπάρχει εναλλακτική λύση. Επειδή το ΚΚΕ λέει όχι στη μία όχι και στην άλλη λύση, ότι δεν έχουμε εναλλακτική λύση. Μόνο που αυτή η εναλλακτική λύση σημαίνει άλλη κοινωνική οργάνωση, άλλη οικονομία. Και πρέπει σε αυτό το ζήτημα να πειστεί ο ελληνικός λαός και να αποφασίσει να παλέψει και να το επιλέξει. Με πλήρη συνείδηση. Όχι με κοροϊδίες και ψεύτικα προεκλογικά διλήμματα ή εκβιαστικά διλήμματα, αλλά καθαρά και ντόμπρα. Κι αυτή την πρόταση φέρνει για συζήτηση στο λαό το ΚΚΕ. Σημαίνει ότι ο λαός στην εξουσία, ενισχύοντας το ΚΚΕ, δυνάμεις εργατικές - λαϊκές, τη λαϊκή συμμαχία που θα έρθει στην εξουσία, δεν θα κάνει διαπραγμάτευση με την τρόικα. Θα πει στοπ. Διότι, το πρώτο, καταργώ όλα τα μνημόνια, όλος τους εφαρμοστικούς νόμους. Αυτό σημαίνει ότι έρχομαι σε ρήξη, σε σύγκρουση με την ΕΕ και την Ευρωζώνη. Δεν σημαίνει ότι φεύγω μόνο από το ευρώ ή την ευρωζώνη και μένω στην ΕΕ. Αποδεσμεύομαι από την ΕΕ, την ίδια στιγμή όμως που προχωρώ σε κοινωνικοποίηση ως λαϊκή εξουσία, ως κυβέρνηση, ως κράτος -πέστε το όπως θέλετε. Προχωρώ σε κοινωνικοποίηση του πλούτου που παράγει ο λαός μου, δηλαδή του ορυκτού πλούτου, των τηλεπικοινωνιών, της ενέργειας, παίρνω την αγροτική οικονομία στα χέρια μου, αποδεσμεύομαι από ό,τι αλυσίδες και εξαρτήσεις έχω από την ΕΕ. Γιατί η ΕΕ βάζει δεσμεύσεις, το ζούμε και στα ναυπηγεία εδώ, το ζούμε και στην αγροτική οικονομία, το ζήσαμε πολλά χρόνια με τις ποσοστώσεις, και σε μια σειρά άλλους τομείς της οικονομίας. Άρα κοινωνικοποιώ αυτά, αποδεσμεύομαι, οργανώνω με βάση έναν πανεθνικό κεντρικό σχεδιασμό, επιστημονικά οργανωμένο για όλη τη χώρα, την προώθηση της ανάπτυξης του τόπου, της αξιοποίησης δηλαδή των παραγωγικών δυνατοτήτων που έχει η Ελλάδα, η πατρίδα μας. Και έχει πάρα πολλές τέτοιες παραγωγικές δυνατότητες, που είναι αναξιοποίητες στις συνθήκες του καπιταλισμού, το οποίο είναι ένα σύστημα που πλέον έχει φθαρεί, έχει διαφθαρεί, έχει σαπίσει, δεν μερεμετίζεται, δε διορθώνεται με επιμέρους μέτρα και με επιμέρους νομοθετήματα. Θέλει συνολική ανατροπή ως οικονομία, και στις κοινωνικές σχέσεις παραγωγής. Και από αυτή την άποψη, προχωράω με άξονα μόνο τη λαϊκή ευημερία, το πως θα ικανοποιήσω δηλαδή λαϊκές ανάγκες. Αυτό σημαίνει ότι έχω προτεραιότητα την υγεία, την εργασία για όλους και όλες, τη σταθερή και μόνιμη δουλειά, την παιδεία, δημόσια δωρεάν, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, με αξιοποίηση και υπεράσπιση των γυναικών, της μητρότητας, των νέων παιδιών κυρίως και των υπερηλίκων, των συνταξιούχων.

Αυτό σημαίνει νέα κοινωνική οργάνωση. Αυτό πρέπει να το αποφασίσει ο λαός, πρέπει να το πεις καθαρά στον ελληνικό λαό. Εμείς το λέμε. Δεν έχουμε πείσει ακόμα, και δεν είναι πιστεύουμε ο τρόπος που το λέμε. Μα πόσο πιο απλά να το πεις. Το ζήτημα είναι ότι συνολικά, σε όλους μας, πρέπει να αλλάξει ο τρόπος σκέψης και ο τρόπος που έχουμε μάθει μέχρι σήμερα να βλέπουμε την κοινωνία, την οικονομία, τις σχέσεις παραγωγής, να βλέπουμε αυτά που συμβαίνουν γύρω μας. Και δεν είναι επιχείρημα το γεγονός ότι αυτά δε γίνονται πουθενά, το ότι δηλαδή η κατάσταση είναι δύσκολη και αρνητική σε όλο τον κόσμο, όπου επικρατεί το καπιταλιστικό σύστημα σε όλες τις χώρες, η εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, οι δεσμεύσεις και η κυριαρχία ιμπεριαλιστικών κέντρων και διακρατικών ενώσεων που ματώνουν τους λαούς, και τον ελληνικό λαό. Δε σημαίνει ότι δεν υπάρχει και κάτι άλλο που πρέπει να το δοκιμάσουμε, που πρέπει να το τολμήσουμε, που αξίζει και τις θυσίες και τις δυσκολίες που θα έχει να αντιμετωπίσει ο λαός. Γιατί και σε αυτή την περίπτωση θα υπάρχουν δυσκολίες, θα υπάρχουν εμπόδια. Το θέμα είναι ότι ο αποφασισμένος λαός μπορεί να δείξει και να επιβάλει τη δύναμή του. Και από αυτή την άποψη θεωρούμε ότι πρέπει αυτά τα ζητήματα να ανοίξουν. Αλλιώς θα συνεχίζονται οι κάλπικες υποσχέσεις, οι ψεύτικες ελπίδες».

Σάββατο 25 Ιουλίου 2015

πηγη: iskra.gr

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗ ΣΤΗ REAL NEWS THΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ(26/7) ΚΑΙ ΣΤΗ FREE SUNDAY(26/7) ΚΑΙ ΣΤΟYΣ ΒΑΣΙΛΗ ΣΚΟΥΡΗ ΚΑΙ ΔΗΜΗΤΡΗ ΧΡΥΣΙΚΟΠΟΥΛΟ

Oλόκληρη η συνέντευξη του Παναγιώτη Λαφαζάνη στη Real News της Κυριακής(26/7) και στο Βασίλη Σκουρή έχει ως εξής:

ΕΡ: Η διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ από πολλούς θεωρείτε δεδομένη. Υπάρχουν, κατά τη γνώμη σας, κινήσεις που θα μπορούσαν να αντιστρέψουν την κατάσταση και ποιες κ. Λαφαζάνη;

ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Προσωπικά δεν θεωρώ τίποτα δεδομένο και πάντως σε καμία περίπτωση δεν επιδιώκω τη διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ. Είμαι ιδρυτικό στέλεχος και από τους πρωτεργάτες του ΣΥΡΙΖΑ, ως ενωτικού εγχειρήματος της Αριστεράς, ενώ πολλά από τα φανατικά στελέχη της σημερινής πλειοψηφίας που υποστηρίζουν το νέο μνημόνιο, ούτε να ακούσουν δεν ήθελαν για ΣΥΡΙΖΑ και πολλάκις επιχείρησαν να τον διαλύσουν. Αυτό που επιδιώκω είναι να ακυρώσει άμεσα η κυβέρνηση το νέο μνημόνιο. Να μην μετατραπεί και ο ΣΥΡΙΖΑ σε μια μνημονιακή δύναμη, όπως η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ. Δεν μας αξίζει μια τέτοια μετάλλαξη.

ΕΡ: Κατανοείτε, όμως, πως δεν γίνετε να καταψηφίζετε βασικές ιεραρχήσεις της κυβέρνησης και ταυτόχρονα να επιμένετε πως τη στηρίζετε. Είναι αντίφαση…

ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Όταν λέω ότι στηρίζω την κυβέρνηση, τη στηρίζω για να εφαρμόσει το πρόγραμμα της, το ριζοσπαστικό πρόγραμμα με τον οποίο μας εξέλεξε ο ελληνικός λαός. Στηρίζω την κυβέρνηση , επίσης, για να ανταποκριθεί στο περήφανο «ΟΧΙ» που είπε στο δημοψήφισμα ο ελληνικός λαός. Το «ΟΧΙ» στα μνημόνια και τη λιτότητα. Δεν στηρίζω την κυβέρνηση για να συνάπτει νέα μνημόνια και να τα εφαρμόζει. Αυτά τα μνημόνια τα καταψηφίζω και τα αντιμάχομαι. Θα τα αντιμάχομαι όποιοι κι αν τα υλοποιούν. Δεν υπάρχουν δεξιά και αριστερά «μνημόνια». Κι αν η κυβέρνηση ταυτιστεί τελικά αμετάστρεπτα με νέα και παλιά μνημόνια και με πολιτικές που τα εφαρμόζουν, δεν θα βρει μόνο εμένα απέναντι αλλά και τη μεγάλη πλειοψηφία του ΣΥΡΙΖΑ, σύσσωμο σχεδόν, τον δημοκρατικό, προοδευτικό και αριστερό λαϊκο κόσμο.

ΕΡ: Ποια είναι τα βασικά λάθη του Αλέξη Τσίπρα κατά τη γνώμη σας; Τόσο πριν τις εκλογές, όσο και κατά τη διάρκεια της διαπραγμάτευσης;

ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Εδώ και καιρό στα συλλογικά όργανα του κόμματος και της κυβέρνησης υπογράμμιζα σε όλους τους τόνους και συχνά ενοχλητικά έντονα, ότι η συνολική διαπραγματευτική τακτική της κυβέρνησης είναι λάθος και πελαγοδρομεί. Η διαπραγμάτευση θα έπρεπε να τελειώσει γρήγορα, χωρίς αυταπάτες, επιζήμιες χρονοτριβές και εξάντληση των ταμειακών αποθεμάτων της χώρας. Το μεγαλύτερο , όμως, λάθος της κυβέρνησης είναι ότι δεν διέθετε πολιτική βούληση για να ακολουθήσει, εφόσον χρειαζόταν, μια πορεία εξόδου από την ευρωζώνη. Όσο η κυβέρνηση αρνούνταν να εντάξει σοβαρά στον πολιτικό σχεδιασμό της ένα τέτοιο ενδεχόμενο τόσο περισσότερο γινόταν αιχμάλωτη των πιστωτών, ανεξάρτητα από το αν προσπαθούσε να αντιδράσει.

ΕΡ: Ο πρωθυπουργός σας κατηγορεί ευθέως ότι το αριστερό εναλλακτικό σας σχέδιο είναι το σχέδιο Σόιμπλε ή η αρπαγή του στοκ των χαρτονομισμάτων της ΕΚΤ. Ήθελα το σχόλιό σας…

ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Με τον Σόιμπλε με χωρίζει πολιτική και ιδεολογική άβυσσος και σε κάθε περίπτωση δεν ήμουν εγώ, που είχα επαφές μαζί του και με τους συνεργάτες του. Ο Σόιμπλε στο βαθμό που πρότεινε το Grexit, θα το έκανε με όρους και τρόπους που θα συμφέρουν κατά τη γνώμη του τη Γερμανία και όχι την Ελλάδα. Από κει και πέρα η δική μου εξαρχής θέση και επιμονή ήταν να ετοιμαστεί έγκαιρα η Ελλάδα, πρώτα από όλα πολιτικά, για όλα τα ενδεχόμενα, ακόμα και για την περίπτωση της εξόδου από την ευρωζώνη, αν και εφόσον συναντούσε απέναντι της τείχος και απαιτήσεις συνθηκολόγησης. Δυστυχώς, η κυβέρνηση έφτασε απροετοίμαστη πολιτικά στο σημείο μηδέν χωρίς αποθέματα και με τους θεσμούς να ζητάνε περίπου «γη και ύδωρ», ενώ η ΕΚΤ σταμάτησε δολοφονικά τον ELA στις τράπεζες, οδηγώντας τες στο κλείσιμο. Τότε ήταν που αρμοδίως κατέθεσα την σκέψη να αξιοποιηθούν, με Πράξη του Υπουργικού Συμβουλίου, τα 20 περίπου δισ σε χαρτονομίσματα που βρισκόταν στο δίκτυο της Κεντρικής Τράπεζας, αν χρειαστεί και χωρίς την άδεια της ΕΚΤ, με το βασικό αιτιολογικό της επιβίωσης της οικονομίας και του λαού, πράγμα, άλλωστε ,που συνιστά το υπέρτατο, κατά το Σύνταγμα και τον Καταστατικό Χάρτη του ΟΗΕ, καθήκον κάθε κυβέρνησης. Είναι τραγικό ότι η σκέψη μου αυτή τροφοδότησε σε μεγάλη μερίδα τους συστημικού τύπου έναν οχετό λάσπης και πρωτοφανείς κατηγορίες για «ριφιφί», για «κατάληψη» του Νομισματοκοπείου, για «σύλληψη Στουρνάρα», για «λήσταρχο» Λαφαζάνη, για «συνωμότες» και «συμμορίτες» της δραχμής κλπ !!! Δυστυχώς η δημόσια ζωή θυμίζει στις μέρες μας τις χειρότερες στιγμές του μετεμφυλιακού αντικομμουνιστικού κλίματος.

ΕΡ: Στο Συνέδριο του Σεπτεμβρίου, που προαναγγέλλει ουσιαστικά ο πρωθυπουργός, η Αριστερή Πλατφόρμα θα συμμετάσχει;

ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Δεν κατάλαβα αν πρότεινε ή όχι ο πρωθυπουργός Συνέδριο τον Σεπτέμβριο. Η Αριστερή Πλατφόρμα, πάντως συμμετέχει σαφώς σε κάθε συλλογική κομματική λειτουργία εφόσον αποφασίζεται χωρίς υστεροβουλίες και διεξάγεται με αδιάβλητους και δημοκρατικούς όρους.

EΡ: Ένας ΣΥΡΙΖΑ που θα μετακινηθεί προς το χώρο της Σοσιαλδημοκρατίας τι μέλλον θα έχει;

ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Η σημερινή σοσιαλδημοκρατία σε όλη σχεδόν την Ευρώπη έχει μεταλλαχθεί σε βάθος, εφαρμόζοντας αντιδραστικές νεοφιλελεύθερες επιλογές, που διευρύνουν τις ανισότητες, τη φτώχεια, την ανεργία και συντηρούν τη στασιμότητα, ενώ μετατρέπουν την Ευρώπη σε προπύργιο του χρηματιστικού κεφαλαίου και φυλακή των λαών. Αν ο ΣΥΡΙΖΑ πάει προς τη σοσιαλδημοκρατία, όχι μόνο θα αυτοακυρώσει τις ιδέες του αλλά θα πάψει να έχει μέλλον. Το ΠΑΣΟΚ είναι ένα παράδειγμα για την τύχη του.

EΡ: Αν τελικά υπάρξει διάσπαση του ΣΥΡΙΖΑ, ποιος θα φταίει κ. Λαφαζάνη;

ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Στον ΣΥΡΙΖΑ δεν πρέπει και ελπίζω να μην υπάρξει διάσπαση, γιατί τότε μικρή σημασία θα έχει ποιος φταίει. Ο λαός χρειάζεται έναν ενωμένο και ριζοσπαστικό ΣΥΡΙΖΑ, όπως τον ανέδειξε στην κυβέρνηση. Έναν ΣΥΡΙΖΑ που θα πρωταγωνιστεί για μια ανεξάρτητη κυρίαρχη Ελλάδα. Έναν ΣΥΡΙΖΑ που θα εκπροσωπεί τον κόσμο της εργασίας, την αγροτιά και τα μικρομεσαία παραγωγικά στρώματα, με ένα προοδευτικό σχέδιο διεξόδου, ανόρθωσης και παραγωγικής ανασυγκρότησης.

ΕΡ: Οι εκλογές, αν γίνουν το φθινόπωρο, γίνονται με λίστα. Το ενδεχόμενο ο πρωθυπουργός να αφήσει εκτός τα «όχι» σας απασχολεί;

ΠΑΝ. ΛΑΦΑΖΑΝΗΣ: Δεν νομίζω ότι είναι δυνατό να γίνεται συζήτηση ότι μπορεί να αποκλειστεί οποιοσδήποτε από τις λίστες του ΣΥΡΙΖΑ , μόνο και μόνο επειδή είναι συνεπής με τις προεκλογικές και κυβερνητικές προγραμματικές δεσμεύσεις του κόμματος. Θα ήταν παράλογο!

Στη συνέχεια ακολουθεί η συνέντευξη του Παν. Λαφαζάνη στη FREE SUNDAY και στον Δημήτρη Χρυσικόπουλο και η οποία έχει ως εξής:

ΕΡ: Κατά την άποψή σας, πώς φθάσαμε από την ευφορία της 25ης Ιανουαρίου στη μνημονιακή κατήφεια του σήμερα;

Το ιστορικό από την 25^η Γενάρη ως την υπογραφή νέου μνημονίου από την κυβέρνηση είναι εξαιρετικά μακρά υπόθεση και δεν λέγεται σε λίγες γραμμές. Το σίγουρο είναι ότι η κυβέρνηση, χωρίς να διαθέτει ισχυρή πολιτική βούληση να προχωρήσει, εφ’ όσον συναντούσε παράλογες απαιτήσεις, σε έξοδο από την ευρωζώνη, καθίστατο στις διαπραγματεύσεις, όσο και αν το πάλευε σθεναρά, όλο και περισσότερο όμηρος των «θεσμών». Από και πέρα ένα σκληρό μνημόνιο φάνταζε ως μοιραία εξέλιξη.    

ΕΡ: Τι σηματοδοτεί η δήλωσή σας ότι στηρίζετε την κυβέρνηση, αλλά δεν ψηφίζετε μνημονιακά νομοσχέδια;

AΠ: Στηρίζω την κυβέρνηση όχι για να αθετήσει και να κάνει πράγματα που είναι αντίθετα με το πρόγραμμα της. Στηρίζω την κυβέρνηση σημαίνει ότι μάχομαι πρώτα απ ‘όλα και κυρίως για να εφαρμόσει το πρόγραμμα με βάση το οποίο ψηφίστηκε από το λαό. Γι’ αυτό, άλλωστε, καταψήφισα στη Βουλή τα μνημονιακά νομοσχέδια, τα όποια όχι μόνο δεν είναι συμβατά με το πρόγραμμα μας αλλά και κινούνται στην αντίθετη ακριβώς πολιτική λογική. Είναι νόμοι, πλέον, που συνεχίζουν το καταστροφικό και αδιέξοδο μνημονιακό φαύλο κύκλο στην χώρα.    

EΡ: Μπορεί η κυβέρνηση να σταθεί χωρίς τη διαρκή στήριξη μεγάλου μέρους της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ;

AΠ: Η στήριξη μας στην κυβέρνηση για να κινηθεί με μια πολιτική συμβατή με το πρόγραμμα μας είναι δεδομένη, ισχυρή και αδιαπραγμάτευτη. Αυτό, όμως, που προσωπικά δεν μπορώ να στηρίξω είναι νέα μέτρα λιτότητας και νέα φορολογικά μέτρα σε βάρος των λαϊκών στρωμάτων. Η χώρα αυτές τις ώρες χρειάζεται ρευστότητα για ένα αναπτυξιακό πρόγραμμα και βαθιά διαγραφή χρέους. Δεν αντέχει νέα μνημόνια με νέα καταθλιπτικά βάρη στο λαό.

EΡ: Έχει πλέον θέση στον ΣΥΡΙΖΑ η "Αριστερή Πλατφόρμα"; Σκοπεύετε να θέσετε ζήτημα ηγεσίας στο κόμμα;

ΑΠ: Η Αριστερή Πλατφόρμα είναι σάρκα εκ της σαρκός του ΣΥΡΙΖΑ. Είμαστε εμείς που πρωτοπόρα εργαστήκαμε για να συγκροτηθεί ο ΣΥΡΙΖΑ ως ενωτικό εγχείρημα της Αριστεράς. Είμαστε εμείς, επίσης, που στις κρίσιμες στιγμές στηρίξαμε τον ΣΥΡΙΖΑ, όταν άλλοι, αρκετοί εκ των οποίων στηρίζουν τώρα φανατικά το μνημόνιο, επιχειρούσαν να τον διαλύσουν. Αυτό που επιδιώκουμε δεν είναι να αλλάξει ηγεσία ο ΣΥΡΙΖΑ αλλά να κινηθεί στο πλαίσιο των προγραμματικών μας δεσμεύσεων και να εγκαταλείψει την πρόσδεση σε νέο μνημόνιο. Αυτό, άλλωστε, επιβάλλει το συμφέρον του τόπου, του κόσμου της μισθωτής εργασίας, της αγροτιάς, των μικρομεσαίων επαγγελματιών και επιχειρήσεων και πρώτα από όλα της νεολαίας μας.    

EΡ: Πόσο πιθανό θεωρείτε το ενδεχόμενο πρόωρης προσφυγής στις εθνικές κάλπες σε σύντομο χρονικό διάστημα;

ΑΠ: Δεν μπορώ και δεν είναι εύκολο να κάνω προβλέψεις για τις πολιτικές εξελίξεις του επόμενου διαστήματος. Πολύ περισσότερο που υπάρχει πολιτική ρευστότητα και παίζουν ρόλο πολλοί παράγοντες, που δεν είναι εύκολο να σταθμιστούν. Το βέβαιον, πάντως, είναι ότι η χώρα χρειάζεται επειγόντως μια αντιμνημονιακή προοδευτική πορεία ανασυγκρότησης με βαθιά διαγραφή του χρέους και αναζήτηση ρευστότητας για την τόνωση της οικονομίας.  

EΡ: Τελικά, πώς αξιολογείτε την απόφαση για δημοψήφισμα και το αποτέλεσμά του; Ωφέλησε ή έβλαψε τη χώρα και την κυβέρνηση;

ΑΠ: Το δημοψήφισμα της 5^ης Ιούλη θα καταγραφεί ιστορικά ως μια μεγάλη στιγμή, μοναδική ίσως στα μεταπολιτευτικά χρονικά, όπου ο απλός λαός, ο λαϊκός κόσμος, εισέβαλε ορμητικά στην πολιτική σκηνή και έστειλε ένα πολύ ισχυρό και περήφανο μήνυμα για μια Ελλάδα ανεξάρτητη, χωρίς κηδεμονίες και υποτέλειες και μια Ελλάδα έτοιμη να αντισταθεί και να αντέξει τις δυσκολίες, προκειμένου να σταθεί στα πόδια της και να κάνει μια νέα αρχή για τη διέξοδο από την κρίση και την παραγωγική της ανασυγκρότηση. Δυστυχώς αυτό το περήφανο και ελπιδοφόρο μήνυμα δεν το αξιοποίησε η κυβέρνηση. Ποτέ, όμως, δεν είναι αργά. Το λαϊκό «ΟΧΙ» παραμένει και ισχύει. Το κίνημα του «ΟΧΙ» δεν ηττήθηκε. Υπάρχει και μπορεί να συνεχιστεί. Αυτό, άλλωστε, είναι το μήνυμα που στέλνουμε με την εκδήλωση της Iskra από τον Πανελλήνιο στο Πεδίο του Άρεως τη Δευτέρα το απόγευμα.    

EΡ: Θεωρείτε ότι στην παρούσα φάση υπάρχει ρεαλιστική δυνατότητα επιστροφής σε εθνικό νόμισμα; Πιστεύετε ότι η κυβέρνηση θα πρέπει να επεξεργαστεί ένα τέτοιο σενάριο;

ΑΠ: Η κυβέρνηση από την πρώτη στιγμή θα έπρεπε να είχε υιοθετήσει πολιτικά ως εναλλακτική λύση, στην περίπτωση παράλογων απαιτήσεων από τους «θεσμούς», την έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη. Όπως θα έπρεπε, σε αυτή την βάση της πολιτικής εναλλακτικής λύσης εξόδου από την ευρωζώνη, να είχε επεξεργαστεί ένα σχέδιο για τη μετάβαση από το ευρώ σε εθνικό νόμισμα. Η κυβέρνηση, έστω και τώρα, πρέπει να προχωρήσει τάχιστα σε αυτήν την κατεύθυνση. Το ευρώ δεν είναι «ταμπού» και η έξοδος από την ευρωζώνη δεν είναι καθόλου καταστροφή. Αντίθετα, η μετάβαση σε εθνικό νόμισμα, εφ’ όσον κριθεί αναγκαία και επιβεβλημένη λόγω της αδιαλλαξίας των πιστωτών, παρά τις προσωρινές δυσκολίες, μπορεί με τις κατάλληλες προοδευτικές πολιτικές να τονώσει την εγχώρια παραγωγική βάση και την απασχόληση. Να ενισχύσει ιδιαίτερα της εξαγωγές και τον τουρισμό και να διασφαλίσει ικανή εθνική ρευστότητα για να χρηματοδοτήσει ένα ισχυρό πρόγραμμα δημόσιων επενδύσεων και την ιδιωτική οικονομία, πρώτα απ’ όλα τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις.    

EΡ: Τι περιμένετε και τι φοβάστε από τη νέα φάση διαπραγματεύσεων με τους δανειστές, που αναμένεται να αρχίσει σε λίγες εβδομάδες;

ΑΠ: Δεν αναμένω τίποτα το θετικό από τις διαπραγματεύσεις στην Αθήνα με την «τρόϊκα», που έγινε «κουαρτέτο» τώρα. Αντίθετα, ανησυχώ μήπως τα πράγματα πάρουν χειρότερη τροπή με νέους εκβιασμούς και τελεσίγραφα από τους «θεσμούς». Όσο ποτέ χρειαζόμαστε τώρα την ενεργή παρέμβαση του λαού με την ενίσχυση των λαϊκών αγώνων. Το κίνημα του «ΟΧΙ» πρέπει να ξαναβγεί στους δρόμους.

Σάββατο 25 Ιουλίου 2015

πηγη: iskra.gr