Ματίνα Παπαχριστούδη

Η συζήτηση για τον ρόλο των Μέσων Ενημέρωσης, ως σημαντικού πυλώνα ιδεολογικής χειραγώγησης, συχνά περιορίζεται στην πολιτική αντιπαράθεση για τα κριτήρια στην επιλογή ειδήσεων και πληροφόρησης που προσφέρουν. Την τελευταία εβδομάδα, όμως, στη συντριπτική πλειονότητα των μίντια, έντυπων και ηλεκτρονικών, κυριάρχησε η υπόθεση της «επίθεσης με βιτριόλι». Ειδικά στα κανάλια, αυτήν τη φορά και στην κρατική ΕΡΤ, η πληροφόρηση «για την ξανθιά γυναίκα» ξεπερνούσε ημερησίως τις 4 ώρες κατά μέσο όρο. Όλες οι εκπομπές καθώς και τα δελτία ειδήσεων, καταλήφθηκαν από λεπτομερέστατες περιγραφές, η δικογραφία έγινε φύλλο και φτερό, τα προσωπικά δεδομένα τσαλαπατήθηκαν. Η υπερπληροφόρηση είχε ως αποτελέσμα το «τηλεοπτικό μέσο κοινό» να συζητά υποχρεωτικά μόνο για αυτό.

«Το θέμα πουλάει», είναι η μόνιμη επωδός των μίντια στην αυτονόητη κριτική που δέχονται. Είναι όμως έτσι; ‘Η μήπως η «πηγή» πληροφόρησης είναι κοινή, με στόχο να αποκρύψει άλλες, σοβαρότερες πληροφορίες; Τις ίδιες ακριβώς ημέρες, για παράδειγμα, μια εφημερίδα –η Real News– αποκάλυψε μια εντυπωσιακή «αστυνομική» ιστορία με πολλαπλάσιες δόσεις μυστηρίου: την εξάρθρωση πολυμελούς σπείρας η οποία πουλούσε προστασία σε οίκους ανοχής και παράνομα καζίνο. Εκβίαζε εξασφαλίζοντας κέρδη άνω του ενός εκατομυρίου τον μήνα.

Το γιατί «θάφτηκε» εξηγείται με μια ματιά στους «πρωταγωνιστές» του κυκλώματος. Έξι δικηγόροι, ένας εκ των οποίων ιδιαίτερα προβεβλημένος στα μίντια, δεκαέξι στελέχη της ΕΛΑΣ εν ενεργεία και απόστρατοι, ένας δημοσιογράφος, πολλοί ακόμη ποινικοί ακόμη κι ένας πρώην βουλευτής ο οποίος ενεπλάκη στην ενοικίαση του κυλικείου της Βουλής! Ο ενοικιαστής επιχειρηματίας καφέ είναι ένας από τους δύο που δολοφονήθηκαν το 2019, ο δεύτερος ήταν ένας αστυνομικός.

Γίνεται φανερό πως η άκρως αυτή εντυπωσιακή ιστορία δεν θα μπορούσε να γίνει «λαϊκό θέαμα» στην TV και τα υπόλοιπα μίντια, μιας και ακουμπά στη δράση άλλων πυλώνων του συστήματος, την πολιτική και εκτελεστική εξουσία. Όταν προβάλλεται ενεργοποιεί τον θεατή και προκαλεί ερωτηματικά — ενώ το «βιτριόλι» μιας γυναίκας σε μια άλλη, προσφερόμενο ως «μασημένη» τροφή, οδηγεί σε εφησυχασμό και παθητικοποίηση.

Ειδήσεις πίσω από τις κάμερες

Δέκα χρόνια μετά το λουκέτο στην Ελευθεροτυπία, οι εργαζόμενοι δεν μπορούν να λάβουν ούτε καν τα ψίχουλα από την πώληση περιουσιακών στοιχείων της. Δυο τράπεζες, Πειραιώς και Alpha, κατέθεσαν αίτημα ανακοπής στις διεκδικήσεις των απολυμένων, που ανέμεναν να λάβουν το 22% από την πώληση του κτιρίου στην οδό Μίνωος, αποδεικνύοντας πως το τραπεζικό κεφάλαιο δεν έχει καμία αναστολή να ποδοπατήσει κάθε εργασιακό δικαίωμα.

Το μυστικό είναι πως ο μετέπειτα νόμος της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ αίρει το προνόμιο της προτεραιότητας για τους εργαζόμενους πτωχευμένων εταιρειών. Πρακτικά, οι απολυμένοι της Ελευθεροτυπίας είναι υποχρεωμένοι να μπουν πάλι σε δικαστικό μακροχρόνιο αγώνα με άδηλο αποτέλεσμα. Οι θεσμοί κάθε είδους, από τα συνδικαλιστικά σωματεία μέχρι τους πολιτικούς, εξέφρασαν έκπληξη και θλίψη για την ενέργεια των δυο τραπεζών, ζητώντας τους να επιδείξουν «κοινωνικό πρόσωπο»…

Οι αντιδράσεις στην «ανάλγητη και ανήθικη», όπως χαρακτηρίζεται, στάση των τραπεζών περιορίζονται στον συνήθη «διάλογο» δια ανακοινώσεων και παρακλήσεων σε υπουργούς, διοικητή της ΤτΕ, διευθύνοντες συμβούλους τραπεζών. Εξηγώντας έτσι και την αιτία της καταρράκωσης του δημοσιογραφικού κλάδου, εργασιακά και επαγγελματικά. Ούτε κουβέντα για την ανάγκη δυναμικής κινητοποίησης που θα διεκδικήσει το «νόμιμο και ηθικό» δικαίωμα πληρωμής.

πηγη: prin.gr

Ακραία καταστολή δέχτηκε το μαζικό συλλαλητήριο του Σαββάτου 13/06 ενάντια στην καύση σκουπιδιών στο Βόλο. Περισσότερο από 3000 πολίτες όλων των ηλικιών (από μικρά παιδιά έως ηλικιωμένες/οι) συγκεντρώθηκαν το απόγευμα του Σαββάτου 13/6 στο νοσοκομείο του Βόλου με κατεύθυνση το εργοστάσιο της ΑΓΕΤ/Lafarge. Πρωτοβουλίες αγώνα κατοίκων, φοιτητικοί σύλλογοι, συλλογικότητες γειτονιάς, ακόμα και φίλαθλοι τοπικών ομάδων βρέθηκαν εκεί με κύρια αιτήματα να σταματήσει η καύση σκουπιδιών από το εργοστάσιο της ΑΓΕΤ/Lafarge, να μην κατασκευαστεί καινούριο εργοστάσιο RDF-SRF από το Δήμο, το οποίο συνεπάγεται την περαιτέρω περιβαλλοντική υποβάθμιση και να φύγει η ΑΓΕΤ/Lafarge από την πόλη. Οι κάτοικοι του Βόλου βρίσκονται τα τελευταία χρόνια σε έναν πολύμορφο δίκαιο αγώνα για το περιβάλλον, την ποιότητα ζωής, την υγεία τους. Απέναντι στις κυβερνήσεις των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, που αδειοδότησε και την καύση, και τώρα της ΝΔ, την δημοτική διοίκηση Μπέου και την περιφερική διοίκηση Αγοραστού. Απέναντι σε ένα πλαίσιο αντιπεριβαλλοντικών πολιτικών που κινείται και εντός κατευθύνσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Μάλιστα, στο δρόμο της καύσης σκουπιδιών, που εγκαινίασε η ΑΓΕΤ/Lafarge, τις τελευταίες εβδομάδες μπαίνει επίσημα και η ΤΙΤΑΝ στην Ευκαρπία Θεσσαλονίκης, δίνοντας στον αγώνα απέναντι στην καύση υπερ-τοπικό χαρακτήρα. Οι διαδηλώτριες/τες του συλλαλητηρίου του Σαββάτου 13/06 δέχτηκαν περισσότερες από πέντε φορές βάναυση επίθεση από τις αστυνομικές δυνάμεις! Αρχικά, φτάνοντας το συλλαλητήριο στην πύλη της ΑΓΕΤ/ Lafarge δέχτηκε επίθεση από την αστυνομία, η οποία εφόρμησε μέσα από τις εγκαταστάσεις του εργοστασίου. Αρκετή ώρα αργότερα, και λίγο πριν την αποχώρηση, η αστυνομία έκανε γενικευμένη χρήση δακρυγόνων, κρότου λάμψης και άσκηση ακραίας σωματικής βίας. Ακολούθησαν απανωτές επιθέσεις της αστυνομίας, μακριά από την πύλη του εργοστασίου και ενώ ο κόσμος προσπαθούσε να αποχωρήσει, με αποτέλεσμα να εγκλωβιστεί μέρος διαδηλωτών στην παραλία και να λιποθυμήσουν άνθρωποι μεγαλύτερης ηλικίας. Αργά το βράδυ και ενώ η πορεία έφτανε στο τέλος της, οι δυνάμεις καταστολής έκαναν εκ νέου απρόκλητη επίθεση στους διαδηλωτές αλλά και σε περαστικούς, πετώντας χημικά και κρότου λάμψης, σε κατοικημένη περιοχή και μάλιστα έξω από το νοσοκομείου του Βόλου! Όταν δεκάδες αλληλέγγυες/οι πήγαν στο αστυνομικό τμήμα Αλιβερίου, για να συμπαρασταθούν και να ζητήσουν ειρηνικά την απελευθέρωση των προσαχθέντων, αντιμετωπίστηκαν με νέα απρόκλητη επίθεση, ξύλο και κυνηγητό σε απομακρυσμένη περιοχή. Το μπαράζ της βίαιης καταστολής συνεχίστηκε και την επόμενη μέρα, όταν αλληλέγγυες/οι προσήλθαν για συμπαράσταση στα δικαστήρια του Βόλου. Εκεί δέχτηκαν εκ νέου απρόκλητη επίθεση από την αστυνομία, με αποτέλεσμα νέους τραυματίες, ένας εκ των οποίων ακόμα νοσηλεύεται με πολλαπλά σοβαρά τραύματα. Μέσα στο μπαράζ της βίαιης καταστολής πραγματοποιήθηκαν σειρά παράνομες προσαγωγές από δυνάμεις των ΜΑΤ και της ασφάλειας, δύο από τις οποίες μετατράπηκαν σε συλλήψεις. Αποτέλεσμα του κύματος παράνομης και ωμής βίας ήταν πολλές/οι διαδηλώτριες/τες να βρεθούν τραυματισμένες/οι και ορισμένες/οι να χρειαστεί να μεταφερθούν στο νοσοκομείο με σοβαρά χτυπήματα. Ενδεικτικό της ανεξέλεγκτης βίας ήταν και ο τραυματισμός ακόμα και ανθρώπων που δεν συμμετείχαν σε κάποια κινητοποίηση. Από όλα τα παραπάνω είναι σαφές ότι η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, η πολιτική ηγεσία της αστυνομίας, και η δημοτική αρχή του Μπέου έχουν την ευθύνη για τις βιαιοπραγίες που συντελέστηκαν. Το συνεχιζόμενο κατασταλτικό όργιο στον Βόλο δεν είναι ένα μεμονωμένο περιστατικό. Συνδέεται με τα αντίστοιχα γεγονότα στα νησιά του Αιγαίου, σε πλατείες της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης. Φανερώνουν τις προσπάθειες της κυβέρνησης της ΝΔ, και των αστικών δυνάμεων συνολικότερα, μέσα από την κρατική θωράκιση και την προληπτική καταστολή, να συνεχιστούν με μεγαλύτερη ένταση οι καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις που περιλαμβάνουν την εκποίηση δημόσιου πλούτου, υποβάθμιση του περιβάλλοντος και λεηλασία των εργαζόμενων και της νεολαίας. Επίσης, αποτελούν κομμάτι της όλο και μεγαλύτερης βίας που ασκούν τα καπιταλιστικά κράτη σε παγκόσμια κλίμακα (με αποκορύφωμα τους δολοφόνους αστυνομικούς των ΗΠΑ) προκειμένου να θωρακιστούν από τη νέα οικονομική κρίση του καπιταλιστικού συστήματός. Οι παρακάτω συλλογικότητες συνυπογράφουμε αυτό το κείμενο προκειμένου να δηλώσουμε ότι τα γεγονότα του Βόλου δεν θα μείνουν αναπάντητα. Θα ζητηθούν πολιτικές και ποινικές ευθύνες για τους τραυματισμούς δεκάδων διαδηλωτών. Δεν θα αφήσουμε το φόβο να γίνει κανονικότητα. Δεν θα αφήσουμε την ακραία καταστολή της κυβέρνησης της ΝΔ να περάσει σε καμία γωνιά της χώρας. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα για δικαιοσύνη και ελευθερία, ενάντια στα περιβαλλοντικά εγκλήματα του κεφαλαίου, την τρομοκρατική καταστολή του κράτους και την εργοδοτική εκμετάλλευση. Απαιτούμε: Οριστική παύση της καύσης σκουπιδιών από την ΑΓΕΤ/ Lafarge ή όποια άλλη βιομηχανία – Όχι στην κατασκευή εργοστασίου SRF/RDF – Άμεση παύση της βαριάς βιομηχανίας στον αστικό ιστό – Κάτω τα χέρια από τις δημοκρατικές ελευθερίες και τα κοινωνικά δικαιώματα- Αθώωση/ Να καταπέσει το στημένο κατηγορητήριο, των 2 συλληφθέντων του συλλαλητηρίου στις 13/6 – Κατάργηση των ΜΑΤ – Παραδειγματική τιμωρία των αστυνομικών δυνάμεων που βιαιοπράγησαν κατά των πολιτών. Στηρίζουμε το Συλλαλητήριο στην πόλη του Βόλου την Παρασκευή 03/07/2020 στις 19.00 από την Πλατεία Ελευθερίας! Οργανώσεις και Συλλογικότητες που υπογράφουν: Αναμέτρηση – ομάδα κομμουνιστών/στριών Αριστερή Ανασύνθεση Αριστερή Αντικαπιταλιστική Συσπείρωση Αριστερό Ρεύμα Διεθνιστική Εργατική Αριστερά ΕΚΚΕ ΚΟ Ανασύνταξη Κρίση + Κριτική Λαϊκή Ενότητα Νέο Αριστερό Ρεύμα Ξεκίνημα- Διεθνιστική Σοσιαλιστική Οργάνωση Παρέμβαση Πολιτική Οργάνωση “Κόκκινο Νήμα” Σοσιαλιστικό Εργατικό Κόμμα Σύγχρονο Κομμουνιστικό Σχέδιο Συνάντηση για μια Αντικαπιταλιστική και Διεθνιστική Αριστερά Συντονισμός Δράσης και Διαλόγου Κομμουνιστικών Δυνάμεων

ΠΗΓΗ: redtopia.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

Η κατάσταση που διαμορφώνει η τουρκική ισχύς στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο υποχρέωσε χτες (σ.σ: προχθές) τον πρωθυπουργό Κυριάκο Μητσοτάκη να επιδιώξει μια τηλεφωνική επικοινωνία με τον πρόεδρο της Τουρκίας Ταγίπ Ερντογάν. Ο Πρόεδρος της Τουρκίας, έχοντας αποσαφηνίσει τις θέσεις και επιδιώξεις της χώρας του στην περιοχή και έχοντας επιδείξει τις δυνάμεις με τις οποίες μπορεί να υποστηρίξει αυτές τις θέσεις δεν είχε αντίρρηση να ακούσει τον επισπεύδοντα Έλληνα πρωθυπουργό.

Η απόφαση του Κυριάκου Μητσοτάκη να μιλήσει με τον Ερντογάν προκειμένου «να διατηρηθούν ανοικτοί οι διμερείς δίαυλοι επικοινωνίας» είναι προφανές ότι πάρθηκε κάτω από την πίεση της πραγματικότητας καθώς:

1. Η τουρκική αεροναυτική δραστηριότητα στο Αιγαίο, την ανατολική Μεσόγειο και νότια της Κρήτης αν δεν εξαντλεί, οδηγεί στα όριά τους τους μηχανισμούς άμυνας της χώρας
2. Η Αγκυρα φροντίζει να δείχνει ότι έχει τις δυνατότητες να υποστηρίξει στρατιωτικά τα ζητήματα που εγείρει. Για παράδειγμα, από την στιγμή που εμφανίστηκε το τουρκικό επιχείρημα ότι η Ελλάδα κακώς κατέχει τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, από τη στιγμή που παραβιάζει τον όρο της αποστρατιωτικοποίησής τους, τα τουρκικά πολεμικά αεροσκάφη πετούν καθημερινά πάνω από ελληνικά κατοικημένα νησιά
3. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει αντιληφθεί, προφανώς, αυτό που πρόσφατα διατύπωσε σε τηλεοπτική του εμφάνιση ο αναπληρωτής σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας, Θάνος Ντόκος. “Εχει αλλάξει, είπε ο Θ. Ντόκος, το μομέντουμ της σύγκρουσης στη Λιβύη και ο Χάφταρ στον οποίον είχαμε κι εμείς επενδύσει κατά κάποιον τρόπο είχε το πάνω χέρι αλλά τώρα φαίνεται ότι χάνει στο πεδίο των μαχών και ίσως οι πολιτικές του ημέρες να είναι μετρημένες”
4. Ο Ελληνας πρωθυπουργός, προφανώς αντιλαμβάνεται αυτό που επίσης διαπίστωσε αναπληρωτής σύμβουλος Εθνικής Ασφάλειας στην ίδια του τηλεοπτική εμφάνιση, δηλαδή, ότι για τα ελληνοτουρκικά «έχουμε, βέβαια, δηλώσεις συμπαράστασης από την Ε.Ε. και τις ΗΠΑ, αλλά δεν νομίζω ότι είναι υψηλή προτεραιότητα για εκείνους (…)στο τέλος της ημέρας φοβάμαι ότι εμείς θα πρέπει να κινηθούμε για να προασπίσουμε τα συμφέροντα μας».
5. Κάτι που επίσης διαπιστώνει ο πρωθυπουργός είναι όσα συνόψισε ο πολύπειρους διευθυντής της Καθημερινής Αλέξης Παπαχελάς σημειώνοντας «ότι η περίοδος που διανύουμε θυμίζει το 1974, γιατί και τότε υπήρχε ένα κενό εξουσίας στις ΗΠΑ. Τώρα, όμως, τα πράγματα είναι πιο επικίνδυνα και θα είναι για μερικούς μήνες ακόμη. Αν συμβεί κάτι σοβαρό στο Αιγαίο ή νοτίως της Κρήτης, κανείς δεν ξέρει σε ποιον πρέπει να τηλεφωνήσει στην Ουάσιγκτον και τι θα απαντήσει ο όποιος συνομιλητής στην άλλη πλευρά του Ατλαντικού».

Από τα παραπάνω, τα συμπεράσματα που προκύπτουν περιγράφουν την αδυναμία στην οποία έχει περιέλθει η Αθήνα:

• Παραδοχή αδυναμίας να παρακολουθήσει και να αντιμετωπίσει αποτελεσματικά τις καθημερινές τουρκικές στρατιωτικές κινήσεις οι οποίες περιλαμβάνουν υπεπτήσεις πάνω από νησιά όπως η Χίος και η Λέσβος
• Παραδοχή ότι η ελληνική διπλωματία έχασε το παιχνίδι στη Λιβύη, «ποντάροντας» στον χαμένο (Χαφτάρ) του εμφυλίου
• Παραδοχή ότι παρά τα όσα καλά λόγια που ακούγονται από φίλους και συμμάχους η χώρα θα πρέπει να αντιμετωπίσει μόνη την τουρκική στρατιωτική ισχύ και το ισοζύγιο των δυνάμεων μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας είναι – με ευθύνη των ελληνικών κυβερνήσεων της τελευταίας 20αετίας- σε βάρος της Ελλάδας.
• Παραδοχή ότι το περιβόητο ελληνοαμερικανικό Σύμφωνο στρατιωτικής συνεργασίας το οποίο διαπραγματεύτηκε ο ΣΥΡΙΖΑ και υπέγραψε η κυβέρνησης της ΝΔ και το οποίο παρουσιάστηκε ως τείχος προστασίας από την τουρκική απειλή, είναι μια τρύπα στο νερό καθώς, όπως λέει ο Παπαχελάς (η εφημερίδα του οποίου ας σημειώσουμε πανηγύριζε τη Συμφωνία) σήμερα δεν υπάρχει κάποιος στο Λευκό Οίκο να σηκώσει το τηλέφωνο σε περίπτωση που η ελληνική κυβέρνηση ζητήσει βοήθεια για να αποκρούσει κάποια τουρκική ενέργεια.

Ο πρωθυπουργός έχοντας όλα αυτά υπόψη, αξιολογώντας ως πιθανότατες τις τουρκικές ανακοινώσεις περί ερευνών σε περιοχές ελληνικής υφαλοκρηπίδας και, προφανώς, υποτιμώντας τις δυνατότητες αποτροπής της χώρας, ακολούθησε τις «συμβουλές» που του δίνουν στο παρασκήνιο «σύμμαχοι» και «εταίροι» για τη δρομολόγηση μιας διαδικασίας συνεννόησης με την Τουρκία.

Πήρε, λοιπόν, τηλέφωνο, μόνο που έτσι όπως έχουν πια τα πράγματα, δυσκολεύεται κανείς να κατανοήσει, πρώτον τι άραγε μπορεί να συζητήσει η όποια ελληνική κυβέρνηση απ όσα ζητά ο Ερντογάν και δεύτερον τι άραγε μπορεί να υποχρεώσει τον Ερντογάν να είναι περισσότερο διαλλακτικός στις απαιτήσεις που έχει θέσει…

Πηγή: topontiki.gr - imerodromos.gr

Μία διόγκωση των χρεών, κατά πολύ μεγαλύτερη και πιο απότομη από εκείνη που βίωσε ο πλανήτης το 2009 στον απόηχο της παγκόσμιας πιστωτικής ασφυξίας, θα είναι εκ των σοβαρότερων συνεπειών της πανδημίας στον ανεπτυγμένο κόσμο.

Η βαθύτατη εφετινή ύφεση, που απαιτεί γενναίες δόσεις επεκτακτικής δημοσιονομικής πολιτικής, αλλά και η αυξανόμενη αίσθηση ότι η ανάκαμψη που θα ακολουθήσει δεν θα είναι τύπου V, αλλά μία πιο μακρά και επίπονη διαδικασία δεν αφήνουν ιδιαίτερα περιθώρια αισιοδοξίας. Τα καμπανάκια από τους ειδικούς αλλεπάλληλα, με το πιο πρόσφατο να έρχεται από τον οίκο Moody’s.

Το δεύτερο τρίμηνο του 2020 θα μείνει όπως όλα δείχνουν στην ιστορία ως τοχειρότερο τρίμηνο για την παγκόσμια οικονομία τουλάχιστον από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι κυβερνήσεις έχουν αρχίσει να θέτουν σε επανεκκίνηση τις οικονομίες τους, αλλά γνωρίζουν ότι δεν μπορούν να βιαστούν. Και τούτο γιατί πρέπει να φροντίσουν πρώτα να θωρακίσουν την δημόσια υγεία. Κινήσεις πρόωρες, βεβιασμένες, ελλιπώς προετοιμασμένες θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε ένα δεύτερο, ακόμη πιο σκληρό κύμα του νέου κορωνοϊού (σε αρκετές περιοχές του πλανήτη υπάρχουν ήδη δυσοίωνες ενδείξεις) και σε νέα καταστροφικά ως προς τον οικονομικό-κοινωνικό τους αντίκτυπο lockdown.

Οι αναλυτές του Moody’s βλέπουν συρρίκνωση του παγκόσμιου ΑΕΠ κατά 4,6% φέτος και ανάκαμψη το 2021. Ωστόσο στον ανεπτυγμένο κόσμο το χαμένο έδαφος δεν θα καλυφθεί. Μετά την εφετινή συρρίκνωσή του κατά 6,4% το ΑΕΠ των ανεπτυγμένων οικονομιών θα αναπτυχθεί κατά 4,8% την επόμενη χρονιά. Αντιθέτως για τις αναδυόμενες οικονομίες η ανάπτυξη του 2021 θα είναι ταχύτερη από τη συρρίκνωση του 2020.

Εάν έχουν ένα μεγάλο πλεονέκτημα έναντι των αναδυόμενων οικονομιών οι ανεπτυγμένες αυτό είναι η δυνατότητά τους να διαχειριστούν καλύτερα την αιφνίδια αύξηση των χρεών. Και τούτο γιατί χάρη στις έτοιμες για όλα κεντρικές τράπεζες, αλλά και τη στροφή των επενδυτών στην ασφάλεια των κρατικών ομολόγων, τοκόστος δανεισμού παραμένει σε εξαιρετικά χαμηλά επίπεδα, ακόμη και για τις χώρες εκείνες που είχαν βρεθεί στο επίκεντρο της προ δεκαετίας κρίσης χρέους.

Η Moody’s υπολογίζει ότι κατά μέσο όρο στις ανεπτυγμένες οικονομίες το χρέος θα αυξηθεί κατά 19 ποσοστιαίες μονάδες ως αναλογία του ΑΕΠ.  «Πρόκειται για πιο αιφνίδια και πιο μεγάλη αύξηση από εκείνη της περιόδου της χρηματοπιστωτικής κρίσης και αντανακλά το ισχυρό σοκ του νέου κορωνοϊού»  σημειώνει.

Τα πράγματα είναι μάλλον πιο δύσκολα για την Ευρώπη πάντως. Και τούτο γιατί σύμφωνα με τον οίκο σε αντίθεση με τον Καναδά και τις ΗΠΑ, όπου τα φουσκωμένα χρέη θα είναι αποκλειστικά συνέπεια των επεκτακτικών δημοσιονομικών μέτρων, στη γηραιά ήπειρο θα είναι και αποτέλεσμα των αδύναμων προοπτικών ανάπτυξης. Το ίδιο ισχύει και για την Ιαπωνία.

Και τούτο γιατί οι ευρωπαϊκές οικονομίες είναι πολύ περισσότερο εξαρτημένες από το εμπόριο ή/και τον τουρισμό, που δέχονται καίριο πλήγμα από την πανδημία. Για αυτές τις οικονομίες ο δρόμος της επιστροφής στα προ κρίσεως επίπεδα θα είναι μακρύς και μάλλον δύσβατος, προειδοποιεί ο Moody’s.

πηγή: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε. - iskra.gr