Σήμερα: 19/05/2026
Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Π.Ε.Ν.Ε.Ν.

Δευτέρα, 07 Σεπτεμβρίου 2020 06:47

Καράβια βγήκαν στις Μυκήνες

9e5650277c2aeaaf90f9ac772c2f3889_S.jpg

του Θανάση Σκαμνάκη

Η πυρκαγιά στις Μυκήνες, που παραλίγο να καταστρέψει τον αρχαιολογικό χώρο, πέρασε κάπως στα ψιλά. Δεν έγινε θέμα στα κανάλια. Άρα, σχεδόν δεν υπάρχει. Όταν διεθνή μέσα ενημέρωσης διέκoπταν το πρόγραμμα για να μεταδώσουν την είδηση, στην ελληνική επικράτεια η εικόνα ήταν αμυδρή, σαν κάτι, κάπου, κάποτε να συνέβη άνευ αξίας.

Μετά, καταλάβαινε κανείς καλύτερα αυτό που είχε υποψιαστεί μιας εξ αρχής. Πως η ελληνική κυβέρνηση δεν ήθελε προβολή του θέματος, και τα κανάλια συμφώνησαν και ακολούθησαν την κατεύθυνση.  

    

Ωστόσο, το συμβάν αποκτά συμβολική σημασία για αρκετούς λόγους.

Κατά πρώτον, αποδεικνύει πως η είδηση δεν είναι ό,τι ενδιαφέρει τον κόσμο, όπως διακηρύσσουν οι δημοσιογραφικές σχολές (κυρίως οι πολλές και άνευ ελέγχου ιδιωτικές) και όπως απαντούν οι “επώνυμοι” δημοσιογράφοι, όταν ερωτώνται γιατί δεν προβάλλεται μια διαδήλωση, μια διαμαρτυρία, ένα κοινωνικό συμβάν ή γιατί υπάρχει μια συνεχής ροπή των δελτίων ειδήσεων προς κίτρινα, ροζ και εν γένει χρωματιστά θέματα ανούσια αλλά πικάντικα (“αυτά θέλει ο κόσμος”).  

Θα πει κανείς, τη φωτιά στις Μυκήνες χρειαζόμαστε για να καταλάβουμε τι συμβαίνει; Και θα ’χει δίκιο. Αλλά κάθε φορά καλό είναι να μην παραλείπουμε τα αποδεικτικά στοιχεία και την προβολή τους, γιατί μετά λίγο καιρό θα βγουν πάλι οι γνωστοί σαλταδόροι της δημοσιογραφίας για να μας κουνήσουν το δάχτυλο από την οθόνη και να μας πουν πως εμείς δεν ξέρουμε, ενώ εκείνοι ξέρουν τι είναι αλήθεια, αντικειμενικό κ.ο.κ.

Κατά δεύτερον, και πιθανόν σπουδαιότερο, η φωτιά απέδειξε πως δεν υπάρχει σοβαρή πρόβλεψη προστασίας των αρχαιολογικών χώρων. Πριν μερικά χρόνια κινδύνευσε να καεί η αρχαία Ολυμπία και μάλλον μόνον χάρις στο έλεος των ανέμων που άλλαξαν φορά γλύτωσε. Στις Μυκήνες, όπως λέει και η ανακοίνωση του Συλλόγου των Ελλήνων Αρχαιολόγων, πρόβλεψη για εγκαταστάσεις πυρόσβεσης δεν υπήρχε και το νερό ήταν κομμένο.

Κι αναρωτιόμαστε εμείς οι υπόλοιποι. Αν έτσι συμπεριφέρονται οι κυβερνώντες (διαχρονικά) στην “βαριά βιομηχανία της χώρας”, τον τουρισμό, τότε φανταζόμαστε (ή μάλλον ξέρουμε καλά) τι επιφυλάσσουν στους άμοιρους πολίτες. Όταν γίνονται διαδηλώσεις, επεισόδια, συγκρούσεις, όταν επικρατεί αναστάτωση στις πόλεις, οι κήνσορες φωνασκούν πως δυσφημείται η χώρα και αποθαρρύνονται οι τουρίστες, πως ζημιώνονται οι μαγαζάτορες, πως η οικονομία απειλείται… Λοιπόν;        

Κατά τρίτον, αποδεικνύει και συμβολίζει τη γελοιότητα του ελληνικού κράτους και των θεσμών του. Το υπουργείο, το αρμόδιο, έκανε παραπλανητικές δηλώσεις (η εν πολλαίς -πολιτικές- αμαρτίαις περιπεσούσα γυνή Λ. Μενδώνη, μίλησε για λίγο μαύρο), ο δήμαρχος τα έριχνε στο κράτος, το κράτος στο δήμαρχο, η περιφέρεια  στο δήμαρχο και το κράτος, και τούμπαλιν. Για μια βάνα νερού, τόσες λέξεις και τόση αμετροέπεια!..

Κατά τέταρτον, πέμπτον, έκτον, έβδομον κ.λ.π. αποδεικνύει και συμβολίζει την έλλειψη κουλτούρας, αισθητικής αντίληψης, πολιτιστικής, κοινωνικής και εθνικής συνείδησης της κυβέρνησης. Και επειδή η θεωρία των αρίστων είναι λίγο κωμωδία αλλά και σοβαρή, ας υπογραμμίσουμε το εμφανές: οι άριστοι της αστικής πολιτικής είναι αυτοί. Η αισθητική και το γούστο τους είναι ο Χαρδαλιάς στο Σεφερλή, οι αισθητικές παρεμβάσεις του Μπακογιάννη στην Αθήνα (έλεος) και τα ρούχα της Μαρέβα. Πιθανόν η ελληνική αστική τάξη να διαθέτει ακόμη κάποια αισθητική, αλλά την έχει κρατήσει για το Σίτι του Λονδίνου. Εδώ έχει αφήσει αντιπροσώπους κάτι Μαρινάκηδες, κάτι Μελισσανίδηδες, κάτι Βαρδινογιάννηδες, κάτι εισαγόμενους Σαββίδηδες… Τσουρόμαγκες με σαλόνια και καράβια!   

Οπότε, τι σημασία έχει αν καταστραφούν τα αρχαία της Θεσσαλονίκης; Τι σημασία έχει αν καούν οι Μυκήνες; Τα καράβια μας να πλέουν και οι δουλειές να γίνονται…    

πηγη: kommon.gr

dikaioma-min-750x534.jpg

Δημήτρης Γρηγορόπουλος

Σε άρθρο του στην Καθημερινή (6/7/20) ο γνωστός πανεπιστημιακός Νίκος Αλιβιζάτος επιχειρεί να συνδράμει την κυβέρνηση της ΝΔ στην ψήφιση και δικαιολόγηση του νομοσχεδίου για το δικαίωμα του συνέρχεσθαι. Μάλιστα, εγκαλεί την κυβέρνηση, γιατί αναβάλλει την εφαρμογή του νόμου μέχρι την ψήφισή του, ενώ για την έναρξη της ισχύος του θα αρκούσε μια κοινή εξουσιοδότηση του άρθρου 43 παρ. 2 του Συντάγματος! Κανείς δεν αμφισβητεί τις νομικές γνώσεις του κ. Αλιβιζάτου.

Ο ίδιος, όμως, δεν μπορεί όμως να αγνοεί ότι ο προωθούμενος νόμος είναι αντισυνταγματικός, αφού έρχεται σε ευθεία αντίθεση με το άρθρο 11 του Συντάγματος που ορίζει σαφώς ότι: «Οι Έλληνες έχουν το δικαίωμα να συνέρχονται ήσυχα και χωρίς όπλα, χωρίς να απαιτείται άδεια».

Θεωρεί ότι ο νόμος Μητσοτάκη είναι αυτονόητος και αντιστοιχεί σε έναν κόσμο που αλλάζει ραγδαία, αφού ανάλογοι νόμοι ισχύουν σε όλες τις σύγχρονες ευρωπαϊκές χώρες. Πώς θεωρεί, όμως, ότι αυτός ο νόμος συμφωνεί με σύγχρονες δημοκρατικές αντιλήψεις, όταν αποτελεί αντιγραφή της εκτρωματικής χουντικής νομοθεσίας του 1971 «περί δημοσίων συναθροίσεων»;
Η παραβολή του νόμου της ΝΔ για τις συγκεντρώσεις με την αντίστοιχη νομοθεσία των ευρωπαϊκών χωρών δεν αποτελεί κριτήριο δημοκρατικότητας, αλλά κριτήριο αναίρεσής της, αφού «το καθεστώς έκτακτης ανάγκης» τείνει να γίνει αυταρχική κανονικότητα σε αυτές τις χώρες.

Η επιστημονική «αμεροληψία» του Ν. Αλιβιζάτου καταρρέει, όταν στο στόχαστρό του θέτει την Αριστερά, επειδή, κατά τη γνώμη του, είναι «εγκλωβισμένη» στο παρελθόν, όταν υπήρχαν προβλήματα δημοκρατίας. Ωστόσο, στον καπιταλισμό προβλήματα δημοκρατίας υπήρχαν, υπάρχουν και θα οξύνονται σε περιόδους έντονης κρίσης του συστήματος, προβλήματα δημοκρατίας. Εγκλωβισμένη στο παρελθόν, σε μία κοινωνία αδικίας και ανορθολογισμού είναι η Δεξιά, σε όλες τις εκδοχές της. Η Αριστερά, ιδίως τα πρωτοπόρα τμήματά της, είναι «εγκλωβισμένα» στο μέλλον: σε μία κοινωνία δικαιοσύνης, ελευθερίας και ανθρωπιάς.

πηγη: prin.gr

Παρασκευή, 04 Σεπτεμβρίου 2020 12:09

Επιστροφή στο... 1996 για την ελληνική οικονομία

14-estiatorio.jpg

Μάριος Χριστοδούλου

Τη βαθύτερη ύφεση από την περίοδο της μεταπολίτευσης γνώρισε η χώρα κατά τη διάρκεια του β' τριμήνου φέτος, όμως το... βυθόμετρο της ύφεσης αναμένεται να πατώσει στο τρίτο τρίμηνο, με την ενσωμάτωση των απωλειών από τον τουρισμό ● Παράγοντες της τουριστικής αγοράς τονίζουν ότι η θερινή σεζόν έκλεισε με μεγάλες απώλειες στις εισπράξεις, καθώς οι πληρότητες των ξενοδοχειακών μονάδων δεν ξεπέρασαν πανελλαδικά το 30%, και εκπέμπουν σήμα κινδύνου για μαζικά λουκέτα το φθινόπωρο.

Στο μακρινό 1996 γυρίζει σε απόλυτα νούμερα ο κορονοϊός την ελληνική οικονομία, η οποία στο δεύτερο τρίμηνο του 2020 υπέστη πραγματική συντριβή με την πτώση στο ΑΕΠ να φτάνει το 15,2%, ενώ η εξαΰλωση των εισοδημάτων συνεχίζεται…

Πρόκειται για τη βαθύτερη ύφεση από την περίοδο της μεταπολίτευσης, αφού η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα πτώση του ΑΕΠ που έχει γνωρίσει ποτέ η χώρα ήταν στην κορύφωση των μνημονίων το 2011, με 8,8%. Οπως προκύπτει από τα προσωρινά στοιχεία της Ελληνικής Στατιστικής Αρχής (ΕΛΣΤΑΤ), το ΑΕΠ συρρικνώθηκε στα 41,270 δισ. ευρώ, με τη ζημιά να φτάνει σε απόλυτους αριθμούς τα 7,4 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση, ενώ σε σύγκριση με το πρώτο τρίμηνο του έτους οι απώλειες στο ΑΕΠ αγγίζουν τα 6,75 δισ. ευρώ.

Η κατανάλωση παρουσίασε μείωση κατά 10,1%, με τις απώλειες να υπερβαίνουν τα 5,3 δισ. ευρώ, οι εξαγωγές χτυπήθηκαν κατά 32,1% υποχωρώντας κατά 4,629 δισ. ευρώ, ενώ οι επενδύσεις βούτηξαν κατά 10,3%.

Ο τουρισμός

Η χώρα μας είχε την πέμπτη χειρότερη επίδοση στην ευρωζώνη μετά την Ισπανία όπου η ύφεση ήταν 22,1%, τη Γαλλία με 19%, την Ιταλία με 17,3% και την Πορτογαλία με 16,3%. Το «βυθόμετρο» της ύφεσης κρατά πλέον ο τουρισμός, καθώς το μέγεθος των απωλειών του κλάδου το τρίτο τρίμηνο θα καθορίσει την έκταση της ζημιάς στην οικονομία για ολόκληρη τη χρονιά.

Επίσης, ανασταλτικοί παράγοντες στη συρρίκνωση της οικονομικής δραστηριότητας είναι η πορεία του εμπορίου, οι επενδύσεις, καθώς και το ύψος των πόρων που θα εισρεύσουν στη χώρα από τα ευρωπαϊκά ταμεία. Προς το παρόν το οικονομικό επιτελείο εμμένει στην εκτίμηση για ύφεση 8% για το σύνολο του έτους, αν και δεν αποκλείουν κατηγορηματικά το ενδεχόμενο αναθεώρησης επί τα χείρω με την ενσωμάτωση στο ΑΕΠ των στοιχείων από την τουριστική κίνηση. Σημειώνεται ότι ήδη στο πρώτο εξάμηνο του έτους η ύφεση τρέχει με ρυθμό 7,9%, δηλαδή στο ύψος των κυβερνητικών προβλέψεων.

Οπως επισημαίνουν στο υπουργείο Οικονομικών, καθαρή και ασφαλής εικόνα για το πλήγμα στο ΑΕΠ από την πανδημία θα υπάρχει στις αρχές του επόμενου μήνα, με το κέντρο βάρους να πέφτει στον τουρισμό, όπου στο τρίτο τρίμηνο του έτους πραγματοποιείται το 60% των ετήσιων εσόδων.

Ωστόσο παράγοντες της τουριστικής αγοράς τονίζουν ότι η θερινή σεζόν έκλεισε με μεγάλες απώλειες στις εισπράξεις, καθώς οι πληρότητες των ξενοδοχειακών μονάδων δεν ξεπέρασαν πανελλαδικά το 30%, και εκπέμπουν σήμα κινδύνου για μαζικά λουκέτα το φθινόπωρο εκτιμώντας ότι η βουτιά θα συνεχιστεί. Σύμφωνα με νεότερες προβλέψεις για την πορεία του κλάδου το 2020, τα έσοδα δεν αναμένεται να υπερβούν τα 3,5 δισ. ευρώ έναντι 18,2 δισ. ευρώ πέρυσι και θα πέσουν ακόμα χαμηλότερα αν ληφθεί υπόψη το γεγονός ότι λόγω ακύρωσης των κρατήσεων στα ξενοδοχεία θα πρέπει να επιστραφούν σημαντικά ποσά στους πελάτες τους.

Ασφυξία στην εστίαση

Η δίνη του τουρισμού παρασύρει και την εστίαση, που δέχεται νέα χτυπήματα από την εφαρμογή των περιοριστικών μέτρων για το ωράριο λειτουργίας, ενώ λόγω του φόβου για τον κορονοϊό αναμένεται επιδείνωση της ασφυξίας τους χειμερινούς μήνες. Με βάση τα μέχρι στιγμής δεδομένα, η πτώση του τζίρου κυμαίνεται στο 50% κατά μέσο όρο, ενώ μία στις τρεις επιχειρήσεις βρίσκονται στο χείλος του γκρεμού.

Την ίδια ώρα η οικονομική στενότητα των νοικοκυριών αλλά και η αβεβαιότητα για την επόμενη ημέρα ανοίγουν τρύπες στα ταμεία του λιανικού εμπορίου, που στο πρώτο εξάμηνο του έτους έχασε έσοδα άνω των 8 δισ. ευρώ, με τις προοπτικές για τους επόμενους μήνες να παραμένουν ζοφερές.

Η στασιμότητα στον τομέα των επενδύσεων λόγω του κλίματος ανασφάλειας αποτελεί ακόμα έναν επιβαρυντικό παράγοντα για την ύφεση, με μεγάλο ζητούμενο να παραμένει η αποκατάσταση του κλίματος σταθερότητας και εμπιστοσύνης στις προοπτικές της οικονομίας από Ελληνες και ξένους επενδυτές.

Ομιχλώδες είναι το τοπίο και στην οικοδομή, που βρίσκεται σε «νάρκωση» και κινείται σε αχαρτογράφητα νερά, καθώς ουδείς μπορεί να προβλέψει τον χρόνο και τον ρυθμό ανάκαμψης. Παράλληλα, δεν υπάρχει ακριβές χρονοδιάγραμμα για την εκταμίευση και το ύψος των πόρων από τα πακέτα της Κομισιόν, ενώ η διόγκωση των δαπανών και η τρύπα στα έσοδα προκαλούν εκτροχιασμό του προϋπολογισμού υπονομεύοντας τη «δύναμη πυρός» για μέτρα στήριξης.

Τα ευρωπαϊκά κονδύλια αποτελούν σημαντικό παράγοντα καθώς θα ενισχύσουν τη χρηματοδοτική δύναμη του Δημοσίου για λήψη αντίμετρων στον κορονοϊό, καθώς και την παροχή ρευστότητας στην αγορά με διατήρηση των ταμειακών διαθεσίμων σε ικανοποιητικά επίπεδα.

Σχολιάζοντας τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ο τομεάρχης Οικονομικών του ΣΥΡΙΖΑ, Ευκλείδης Τσακαλώτος, έκανε λόγο για «κατάρρευση της ελληνικής οικονομίας», τονίζοντας ότι πρόκειται για τη χειρότερη επίδοση τριμήνου ιστορικά στη χώρα και για μία από τις χειρότερες στην Ευρώπη. Σύμφωνα με τον πρώην υπουργό, «είχαμε προειδοποιήσει από νωρίς. Είχαμε θωρακίσει τη χώρα για να μη χρειαστεί να δούμε αυτά τα νούμερα. Κάναμε συγκεκριμένες, ρεαλιστικές προτάσεις για να αποφύγουμε αυτή την καταστροφή. Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης εθελοτυφλούσε. Στην αρχή της πανδημίας προσπαθούσε να μας πείσει ότι το έτος θα κλείσει χωρίς ύφεση. Ομως το πρόβλημα είναι ότι εξακολουθεί να εθελοτυφλεί. Το διάστημα μετά το lockdown συνέχισε να χαρακτηρίζεται από εξαιρετικά αρνητικές προοπτικές. Το 3ο τρίμηνο δεν θα είναι ενθαρρυντικό. Και το χειρότερο είναι ότι δεν διαφαίνεται καμία προοπτική για το διαβόητο V στην ανάπτυξη το 2021».

Αξίζει να σημειωθεί ότι η ΕΛΣΤΑΤ αναθεώρησε και τα στοιχεία της ύφεσης για το πρώτο τρίμηνο του 2020 περιορίζοντας την κάμψη στο 0,5% από 0,9% που εκτιμούσε στην προηγούμενη ανακοίνωσή της. Ανάλογη βελτίωση υπάρχει και στις επιδόσεις του 2019.

πηγη: efsyn.gr

269666.jpg

Τουλάχιστον 7.000 επαγγελματίες της υγείας έχουν χάσει τη ζωή τους εξαιτίας της COVID-19 σε παγκόσμιο επίπεδο, με το Μεξικό να είναι η χώρα η οποία έχει υποστεί το σκληρότερο πλήγμα, τονίζεται σε ανάλυση της Διεθνούς Αμνηστίας η οποία δόθηκε στη δημοσιότητα χθες Πέμπτη.

«Το γεγονός ότι πάνω από 7.000 άνθρωποι πέθαναν προσπαθώντας να σώσουν άλλους αποτελεί κρίση απίστευτης κλίμακας», έκρινε ο Στιβ Κόκμπερν, στέλεχος του προγράμματος για την Κοινωνική και Οικονομική Δικαιοσύνη στη Διεθνή Αμνηστία, κατά την ανακοίνωση της μη κυβερνητικής οργάνωσης.

Μεταξύ των θανάτων των υγειονομικών, «τουλάχιστον 1.320 καταγράφονται στο Μεξικό, ο υψηλότερος γνωστός αριθμός σε μία χώρα», αναφέρεται στην ανάλυση της Αμνηστίας.

Προηγούμενη έκθεση της ίδιας ΜΚΟ, η οποία είχε δημοσιοποιηθεί τη 13η Ιουλίου, έκανε λόγο για 3.000 εργαζομένους στον κλάδο της υγείας που πέθαναν εξαιτίας της πανδημίας του κορονοϊού. Η θεαματική αύξηση εξηγείται από την αύξηση των περιπτώσεων μόλυνσης από τον SARS-CoV-2 σε πολλές χώρες, καθώς και από τη μεγαλύτερη διαθεσιμότητα πληροφοριών για την κρίση.

Το Μεξικό ακολουθούν οι ΗΠΑ (1.077 θάνατοι), το Ηνωμένο Βασίλειο (649), η Βραζιλία (634), η Ρωσία (631), η Ινδία (573), η Νότια Αφρική (240), η Ιταλία (188), το Περού (183), το Ιράν (164) και η Αίγυπτος (159), σύμφωνα με τα στοιχεία τα οποία μπόρεσε να συγκεντρώσει η Διεθνής Αμνηστία.

«Κάθε εργαζόμενος στον τομέα της υγείας έχει το δικαίωμα να εργάζεται με ασφάλεια και είναι σκάνδαλο το γεγονός ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι πλήρωσαν το πιο βαρύ τίμημα» στην προσπάθειά τους να θεραπεύσουν, υπογράμμισε ο Κόκμπερν.

Κατά τον ίδιο, οι αριθμοί που συγκεντρώθηκαν ενδέχεται να είναι «υποτιμημένοι» σε σχέση με την πραγματικότητα, με άλλα λόγια τα θύματα ενδέχεται να είναι πολύ περισσότερα από όσα ανακοινώνονται. Το γεγονός ότι η μεξικανική κυβέρνηση αποπειράται λεπτομερή καταμέτρηση πιθανόν εξηγεί τον υψηλότερο αριθμό στη χώρα αυτή σε σύγκριση με άλλες.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, 26,1 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν προσβληθεί από τον SARS-CoV-2 και 865.000 έχουν χάσει τη ζωή τους εξαιτίας της COVID-19 ως αυτό το στάδιο.

πηγη: thepressproject.gr

Σελίδα 2237 από 4478
  • Τελευταια
  • Δημοφιλή