Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
43 ΠΕΙΡΑΤΙΚΕΣ ΕΠΙΘΕΣΕΙΣ ΣΕ ΕΜΠΟΡΙΚΑ ΠΛΟΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΟ 3ΜΗΝΟ ΤΟΥ 2017 - 2,2 ΔΙΣ ΤΟ ΕΤΗΣΙΟ ΚΟΣΤΟΣ ΤΗΣ ΠΕΙΡΑΤΕΙΑΣ
Σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία του Διεθνούς Ναυτιλιακού Γραφείου (IMB) που δόθηκαν στην δημοσιότητα για το πρώτο 3μηνο του 2017, έχουν σημειωθεί 43 επιθέσεις σε εμπορικά πλοία.
Το νέο στοιχείο είναι η βιαιότητα που χαρακτηρίζει αυτές τις επιθέσεις, ιδιαίτερα από Νιγηριανούς και Φιλιππινέζους πειρατές, αφού στις επιθέσεις σκότωσαν 2 Ναυτικούς ενώ για πρώτη φορά καταγράφεται ότι Σομαλοί πειρατές κατάφεραν μετά από 5 χρόνια να καταλάβουν εμπορικό πλοίο.
Στην ίδια αναφορά σημειώνεται ότι οι πειρατικές ομάδες ανέβηκαν σε 33 πλοία ενώ τέσσερις φορές άνοιξαν πυρ εναντίον των Ναυτικών.
Την ίδια περίοδο στην Σομαλία οι πειρατές κατάφεραν και κατέλαβαν 2 πλοία.
Συνολικά συνελήφθηκαν και απήχθηκαν 27 Ναυτικοί για τους οποίους ζήτησαν λύτρα για να τους απελευθερώσουν. Όπως επισημαίνεται στο ανωτέρω report οι Νιγηριανοί πραγματοποιούν τις επιτυχημένες επιθέσεις τους σε απόσταση 30 – 60 ναυτικών μιλίων από τις ακτές ενώ έφθασαν ακόμη και στα 110 μίλια προκειμένου να καταδιώξουν εμπορικά πλοία.
Στην ίδια αναφορά τονίζεται ότι υπάρχουν και άλλα μη καταγεγραμμένα περιστατικά….
Ο κόλπος της Γουϊνέας είναι μια περιοχή ιδιαίτερα επικίνδυνη για τους Ναυτικούς και τα πλοία, χρειάζεται να γίνουν περισσότερα για να αντιμετωπισθεί το φαινόμενο σημειώνει ο επικεφαλής του IMB.
Συνολικά οι πειρατικές επιθέσεις έγιναν σε 16 χώρες.
Στο μεταξύ το ετήσιο κόστος της πειρατείας για το 2016 υπολογίστηκε στα 2,2 δις ευρώ σύμφωνα με έκθεση του OCEANBEYONDPIRACYπου δημοσιεύτηκε πριν λίγες μέρες.
Σύμφωνα με την ίδια έκθεση οι πειρατικές επιθέσεις που σημειώθηκαν στον κόλπο της Γουϊνέας το περασμένο έτος ήταν σχεδόν διπλάσιος σε σχέση με το 2015 ενώ ο αριθμός των Ναυτικών που έπεσαν θύματα της πειρατείας έφτασε από 1225 στους 1921 το 2016. Τα θύματα απαγωγής το 2016 ήταν 96 Ναυτικοί από 44 το 2015. Επίσης άλλοι 545 Ναυτικοί έπεσαν θύματα στην Ανατολική Αφρική. Τα δύο τρίτα των καταγεγραμμένων επιθέσεων έγιναν ανοιχτά της Νιγηρίας!
Πειρατεία Θανάσιμη απειλή για τους Ναυτεργάτες, Υπέρογκα Ναύλα για τους εφοπλιστές! Βίντεο που κόβει την ανάσα!
Εμπορικά πλοία και Ναυτεργάτες εν μέσω πολεμικής σύγκρουσης με τεράστιους κινδύνους για την σωματική ακεραιότητα και την ίδια τους την ανθρώπινη ζωή στην θάλασσα!!!
Αυτό είναι το συμπέρασμα από το βίντεο που δημοσιεύουμε παρακάτω και το οποίο δημοσιεύτηκε στο YOUTUBE. Το σχετικό βίντεο δημοσίευσε η οργάνωση «HUMANSATSEA” και αφορά περιστατικό απόπειρας πειρατείας το οποίο εξελίχθηκε το 2011 στην αραβική θάλασσα.
Το βίντεο καταγράφει την επιχείρηση επίθεσης και την προσπάθεια κατάληψης πλοίου από πειρατές. Το πλοίο εικάζεται ότι ανήκε στην εταιρεία EAGLEBULKSHIPPING με έδρα την Νέα Υόρκη.
Το συγκεκριμένο περιστατικό όσο και εκατοντάδες άλλα αποδείχνουν τους θανάσιμους κινδύνους που διατρέχει ο Ναυτεργάτης στην άσκηση του επαγγέλματός του ενώ από την άλλη το εφοπλιστικό κεφάλαιο θησαυρίζει αποκομίζοντας τεράστια κέρδη από την Ναυτιλιακή δραστηριότητα, ιδιαίτερα στις περιοχές όπου υπάρχει αυξημένος κίνδυνος πειρατικών ενεργειών και τα ναύλα διαμορφώνονται σε δυσθεώρητα υψηλά επίπεδα!
Ταυτόχρονα δείχνει τους μεγάλους κινδύνους για την διεθνή ναυσιπλοΐα από την πειρατική δράση διάφορων συμμοριών που δρουν σε διάφορες περιοχές στις οποίες οι χώρες που αναπτύσσεται αυτή η επικίνδυνη δράση δεν παίρνουν στοιχειώδη μέτρα για την προστασία των ναυτικών και των πλοίων.
Επίσης καθίσταται σαφές ότι οι ένοπλοι φρουροί που επιβαίνουν στα πλοία και μάλιστα με διεθνή και εθνική νομιμοποίηση (αποφάσεις IMO, κ.λπ) συνθέτουν ένα άκρως επικίνδυνο περιβάλλον το οποίο κάθε στιγμή μπορεί να αποβεί μοιραίο για τους Ναυτεργάτες οι οποίοι προσλαμβάνονται για να εργαστούν κάτω από ανθρώπινες εργασιακές συνθήκες και όχι να βρίσκονται διαρκώς κάτω από την απειλή μιας πολεμικής σύγκρουσης.
Άραγε πόσο γίνεται αντιληπτό αυτό το γεγονός στους μανδαρίνους και τις εκάστοτε κυβερνήσεις που θέλουν να εξομοιώσουν τα δικαιώματα των Ναυτεργατών επικαλούμενοι τις συνθήκες στον χερσαίο χώρο, όπως έγινε πρόσφατα με την προσπάθεια της κυβέρνησης στο φορολογικό των Ναυτικών.
4ήμερη απεργία Ναυτεργατών - Οι κυβερνητικοί ελιγμοί θα πέσουν στο κενό - Αναντίστοιχη των αγωνιστικών διαθέσεων των Ναυτεργατών η μη συνέχιση της απεργίας από την πλειοψηφία της ΠΝΟ
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ χαιρετίζει την καθολική και αγωνιστική συμμετοχή του κλάδου αλλά και όλων των Ναυτεργατών στην 4ήμερη απεργία σε Πανελλαδική κλίμακα και σε όλες τις κατηγορίες πλοίων.
Για άλλη μια φορά οι Ναυτεργάτες ως αναπόσπαστο κομμάτι της εργατικής τάξης έδωσαν μια σκληρή μάχη ενάντια στην αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική και στα μέτρα που ψήφισε στην Βουλή η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ.
Μέτρα τα οποία αναμένεται να πλήξουν ακόμη περισσότερο την εργατική τάξη και τα λαϊκά στρώματα.
Οι αλλαγές στην κοινωνική ασφάλιση, στα εργασιακά, στην μείωση του αφορολόγητου, στον συνδικαλιστικό νόμο, στις ομαδικές απολύσεις, συνιστούν ένα νέο σκληρό ταξικό πακέτο μέτρων από το οποίο βγαίνει ωφελημένο το μεγάλο κεφάλαιο το οποίο διευρύνει τα προνόμιά του και ενισχύει την κερδοφορία του.
Τα επικοινωνιακά τεχνάσματα με τα οποία η κυβέρνηση επιχειρεί να εξαπατήσει τον λαό και τους εργαζόμενους, η επίκληση στα δήθεν «αντίμετρα» αποτελούν κοροϊδία και εμπαιγμό που δεν πρόκειται να παραπλανήσουν και πολύ περισσότερο να πείσουν τους εργαζόμενους της χώρας μας.
ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ αποδεικνύουν καθημερινά με την πολιτική τους ότι είναι πολιτικοί υπηρέτες του μεγάλου κεφαλαίου και εκτελούν κατά γράμμα την βάρβαρη πολιτική της Ε.Ε και του Δ.Ν.Τ οδηγώντας τον λαό στην φτωχοποίηση και στην εξαθλίωση.
Αυτήν ακριβώς την πολιτική η κυβέρνηση παράγει και ακολουθεί και στον χώρο της Ναυτιλίας, συντρίβει τα δικαιώματα και τις κατακτήσεις των Ναυτεργατών και από την άλλη παρέχει απλόχερα προνόμια και επιχειρηματική ασυδοσία στο εφοπλιστικό κεφάλαιο.
Οι απαντήσεις των αρμοδίων κυβερνητικών Υπουργών στα επίμαχα προβλήματα και δίκαια αιτήματα του Ναυτεργατικού μας κόσμου ήταν και αυτή την φορά αρνητικές.
Κοινωνικοασφαλιστικό – εργασιακά – απασχόληση – ανεργία, δεν έδωσαν καμία θετική απάντηση. Αντίθετα με την στάση τους νομιμοποιούν το αντιδραστικό και αντιλαϊκό θεσμικό πλαίσιο στην ποντοπόρο ναυτιλία, στην Ακτοπλοΐα και στις υπόλοιπες κατηγορίες πλοίων.
Η άρνηση της κυβέρνησης να θίξει και στο ελάχιστο την θεσμοθετημένη ασυδοσία του εφοπλιστικού κεφαλαίου δείχνει τίνος συμφέροντα εξυπηρετεί με την ασκούμενη ναυτιλιακή πολιτική της.
Στο πλαίσιο αυτής της πολιτικής αφήνει ανέπαφο το καθεστώς της μαύρης ανασφάλιστης και χαμηλόμισθης εργασίας στην ποντοπόρο ναυτιλία. Δεν αγγίζει το θεσμικό πλαίσιο της Ακτοπλοΐας όπως αυτό κατοχυρώνεται στον νόμο 4150/2013, δεν λαμβάνει το παραμικρό μέτρο για την αντιμετώπιση της ανεργίας, για την εφαρμογή των ΣΣΕ, εχθρεύεται και υπονομεύει τα εργασιακά μας δικαιώματα.
Η αποσπασματική και επιμέρους αποδοχή κάποιων στοιχειωδών αιτημάτων που αφορούν κυρίως τους ελέγχους και τις κυρώσεις για παραβιάσεις στα πλοία αλλά και την πιθανή αύξηση κάποιων ειδικοτήτων στην γραμμή της Αδριατικής, δεν συνιστούν κατά οποιοδήποτε τρόπο λύση στα επίμαχα και κυρίαρχα Ναυτεργατικά αιτήματα.
Από αυτήν την σκοπιά καθίσταται σαφές ότι η προσπάθεια των αρμόδιων Υπουργών να περάσουν μηνύματα στον Ναυτεργατικό κόσμο για δήθεν συναίνεση, εποικοδομητικό διάλογο, συνεργασία και συμπόρευση, δεν πρόκειται να εξαπατήσουν κανέναν Ναυτεργάτη που ζει και βιώνει καθημερινά στο πετσί του την ανάλγητη, βάρβαρη, αντιλαϊκή κυβερνητική πολιτική η οποία συστηματικά συνθλίβει και κατακρεουργεί τις κατακτήσεις του.
Τέλος για άλλη μια φορά η γνωστή ηγεσία και πλειοψηφία της ΠΝΟ στην οποία κυριαρχούν οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού, απέδειξε ότι ούτε αφουγκράζεται, ούτε εκφράζει τις αγωνιστικές διαθέσεις των Ναυτεργατών με την απόφαση που πήρε για μη συνέχιση της απεργιακής κινητοποίησης.
Σημειώνουμε ότι κατά την συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΝΟ με ψήφους 9 υπέρ έναντι 4 κατά απορρίφθηκε η πρόταση του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ για συνέχιση της απεργίας.
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ καλεί τους Ναυτεργάτες να βρίσκονται σε αγωνιστική ετοιμότητα, η πάλη μας θα συνεχισθεί και θα κλιμακωθεί το αμέσως επόμενο διάστημα προκειμένου να αντιμετωπίσουμε τα συσσωρευμένα και οξυμένα προβλήματα του Ναυτεργατικού μας κόσμου.
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ
Κλιμάκωση με νέα 48ωρη απεργία 18-19/5/2017 - Με καθολική συμμετοχή και επιτυχία εξελίσσεται η 48ωρη Πανελλαδική απεργία των Ναυτεργατών - Συγκέντρωση της ΠΕΝΕΝ στο λιμάνι του Πειραιά
Σύμφωνα με τα στοιχεία που προέρχονται από αντιπροσώπους της ΠΕΝΕΝ σε διάφορα λιμάνια της χώρας στα πλαίσια της 48ωρης απεργίας της ΠΝΟ 16-17/5/2017 προκύπτει ότι η απεργία είναι μαζική και καθολική σε όλες τις κατηγορίες πλοίων.
Πειραιάς – Ραφήνα – Λαύριο – Πάτρα – Ηράκλειο – Χανιά – Μυτιλήνη – Βόλος και οι σημαντικότερες Πορθμειακές γραμμές όλα τα πλοία «έδεσαν» και τα πληρώματα συμμετέχουν αγωνιστικά στην 48ωρη Πανελλαδική απεργία.
Κεντρικά αιτήματα της απεργίας είναι το κοινωνικοασφαλιστικό – το εργασιακό και οι ΣΣΕ καθώς επίσης το πακέτο των αντεργατικών – αντιλαϊκών μέτρων που προωθεί η κυβέρνηση με νομοσχέδιο που ήδη συζητείται στην Βουλή.
Κατά την σημερινή συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΝΟ έγινε αποτίμηση της πρόσφατης συνάντησης με τον Υπουργό Ε.Ν και γενικότερα με τις θέσεις και απαντήσεις της κυβέρνησης και ομόφωνα εκτιμήθηκε η κυβερνητική πολιτική που συνεχίζει και κλιμακώνει την επίθεσή της ενάντια στα κοινωνικο-ασφαλιστικά και εργασιακά δικαιώματα των εργαζομένων.
Στο πλαίσιο αυτό ήταν κοινή η διαπίστωση ότι χρειάζεται και επιβάλλεται η κλιμάκωση του αγώνα και της απεργίας των Ναυτεργατών με νέα 48ωρη Πανελλαδική απεργία σε όλες τις κατηγορίες πλοίων και σε όλα τα λιμάνια της χώρας μας.
Στο μεταξύ σήμερα πραγματοποιήθηκε συγκέντρωση της ΠΕΝΕΝ έξω από το πλοίο BLUEHORIZON στην οποία μίλησε ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ και αναφέρθηκε αναλυτικά στα μέτρα που προωθεί η κυβέρνηση σε συνεργασία με τους δανειστές και τα οποία συνθλίβουν ακόμη παραπέρα τα εισοδήματα των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων, τσακίζουν τις συντάξεις και τα κοινωνικά δικαιώματα των εργαζομένων και των συνταξιούχων.
Η απάντηση τόνισε που πρέπει και οφείλει να δώσει το εργατικό και λαϊκό κίνημα είναι η κλιμάκωση του αγώνα και όχι η υποχώρηση σε μορφές κινητοποιήσεων που είναι τραγικά αναντίστοιχες με την σφοδρότητα της επίθεσης κυβέρνησης και τοκογλύφων δανειστών .
Είναι η γραμμή της σύγκρουσης με τις αντιλαϊκές πολιτικές που ενισχύουν τα προνόμια του μεγάλου κεφαλαίου. Είναι η στρατηγική ρήξης με τον ακραίο και θεσμοθετημένο ευρωμονόδρομο. Τέλος κάλεσε τους Ναυτεργάτες να συνεχίσουν ενωμένοι τον αγώνα έχοντας πίστη στις δυνάμεις τους και στην προοπτική της πάλης για την ανατροπή της κυβερνητικής ναυτιλιακής πολιτικής.
Η νέα απεργία αρχίζει ώρα 00.01 της 18 -5- 2017 ημέρα Πέμπτη και θα λήγει την 24.00 ώρα της 19-5-2017 ημέρα Παρασκευή
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ
ΜΑΖΙΚΟΣ ΑΠΟΦΑΣΙΣΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΠΕΡΑΣΕΙ ΤΟ 4Ο ΜΝΗΜΟΝΙΟ - 48ΩΡΗ ΠΑΝΕΛΛΑΔΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ ΤΩΝ ΝΑΥΤΕΡΓΑΤΩΝ ΣΤΙΣ 16-17/5/2017 ΜΕ ΠΡΟΟΠΤΙΚΗ ΚΛΙΜΑΚΩΣΗΣ - Η απεργία αρχίζει την 00.01 της 16ης Μάη 2017 και τελειώνει 24.00 της 17 Μάη
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΗΣ ΠΕΝΕΝ ΤΗΝ ΤΡΙΤΗ 16/5/2017
ΣΤΟ Ε/Γ-Ο/Γ ΠΛΟΙΟ «BLUE HORIZON» ΣΤΙΣ 10 π.μ
ΣΤΙΣ 17/5/2017 ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΜΕ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ ΤΩΝ ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΩΝ ΣΩΜΑΤΕΙΩΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ (ΜΟΥΣΕΙΟ 10.30 π.μ) ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΣΤΗΝ ΒΟΥΛΗ
Η Συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ υποχωρώντας για άλλη μια φορά κατά κράτος στις απαιτήσεις των δανειστών και στις ξεφτισμένες πλέον κόκκινες γραμμές, συνομολόγησε, συμφώνησε, υπέγραψε και σε λίγες μέρες θα φέρει στο Κοινοβούλιο το νέο αντιλαϊκό και αντεργατικό πακέτο μέτρων με το οποίο κλιμακώνει την επίθεσή της ενάντια στα εναπομείναντα δικαιώματα του λαού και των εργαζομένων της χώρας μας.
Στο πλαίσιο του 4ου μνημονίου σφαγιάζονται για άλλη μια φορά οι συντάξεις (κύριες και επικουρικές), μειώνεται δραματικά το αφορολόγητο, παρέχονται ακόμη μεγαλύτερες διευκολύνσεις για τις ομαδικές απολύσεις, επεκτείνεται το άνοιγμα των καταστημάτων τις Κυριακές, καταβαραθρώνονται τα διάφορα επιδόματα: ανεργίας – φτώχειας – θέρμανσης – αναπηρίας!!
Πρόκειται για μέτρα που τσακίζουν και λεηλατούν ακόμη περισσότερο τα πενιχρά εργατικά και λαϊκά εισοδήματα, μετατρέπουν τις συντάξεις σε βοηθήματα πείνας και εξαθλίωσης οι οποίες πλέον εξισώνονται με αυτές των βαλκανικών χωρών!
Τα περίφημα και πολυδιαφημιζόμενα αντίμετρα αποτελούν προπέτασμα καπνού ενώ πολλά από αυτά στηρίζουν τις επιχειρήσεις και το κεφάλαιο! Ταυτόχρονα το χρέος παραμένει στις καλένδες και όλα δείχνουν ότι το μάρμαρο για άλλη μια φορά καλείται να το πληρώσει ο λαός και οι εργαζόμενοι. Η κυβέρνηση «πρώτη φορά Αριστερά» για το μόνο που μπορεί να επιχαίρει και να πανηγυρίζει είναι ότι για μια ακόμη φορά πέτυχε μια νίκη ενάντια στον εργαζόμενο λαό και τα δικαιώματά του!!!
Οι ηγεσίες των κορυφαίων συνδικαλιστικών οργανώσεων ΓΣΕΕ – ΑΔΕΔΥ (εργοδοτικός – κυβερνητικός συνδικαλισμός) φέρουν βαρύτατες ευθύνες για την μακροχρόνια αποχή και απραξία από κάθε αγωνιστική δράση και πάλη προκειμένου τα συνδικάτα έγκαιρα, οργανωμένα, συντονισμένα, αποφασιστικά και κυρίως αποτελεσματικά να αποκρούσουν τον νέα Αρμαγεδδώνα του 4ου μνημονίου.
Ο λαός, οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι αυτοαπασχολούμενοι, οι άνεργοι και τα άλλα λαϊκά στρώματα θα πρέπει να βγουν μαζικά και μαχητικά στους δρόμους, να δώσουν καθολικά το παρόν τους στην Πανεργατική – Πανελλαδική απεργία. Η επιτυχία της απεργίας και των μαζικών συλλαλητηρίων και συγκεντρώσεων πρέπει να στείλει ηχηρό και αγωνιστικό μήνυμα προς την κυβέρνηση και τους τοκογλύφους δανειστές ότι ο λαός αντιστέκεται και παλεύει ενάντια στην καταστροφική αντιλαϊκή συμφωνία και έχει την δύναμη να την ακυρώσει και να την ανατρέψει!
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ καλεί τον κλάδο μας, όλους τους εν ενεργεία και συνταξιούχους Ναυτεργάτες να βρεθούν στην πρωτοπορία αυτού του αγώνα και με την μαζική συμμετοχή τους να διατρανώσουν για άλλη μια φορά την θέλησή τους ότι τα δικαιώματά τους είναι αδιαπραγμάτευτα και ο αγώνας για αξιοπρεπείς συντάξεις, για ΣΣΕ με ικανοποιητικές αυξήσεις, για τον σεβασμό των εργασιακών δικαιωμάτων, για την αντιμετώπιση της ανεργίας στον χώρο της Ναυτιλίας θα συνεχισθεί και θα κλιμακωθεί το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα.
Η κυβερνητική αντιλαϊκή και μνημονιακή πολιτική, ο πολιτικός οδοστρωτήρας της Ε.Ε πρέπει να βρεθεί στο στόχαστρο της πάλης των εργαζομένων και των Ναυτεργατών και να συνεχισθεί η πάλη για την ανατροπή της.
ΟΛΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΥΤΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ 16-17 ΜΑΗ 2017
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ
Οι επιστήμονες χαρτογράφησαν για πρώτη φορά τους καταρράκτες και τους χείμαρρους της Ανταρκτικής
Δεν είναι ότι οι επιστήμονες δεν ήξεραν ότι υπήρχαν χείμαρροι και καταρράκτες στην Ανταρκτική. Σε δεκαετίες έρευνας σχετικά με την παγωμένη ήπειρο, οι ερευνητές έχουν καταγράψει την περιστασιακή ροή του λιωμένου πάγου που ρέει στην παγωμένη επιφάνεια. Αλλά κανείς δεν είχε κάνει μέχρι τώρα μια συστηματική έρευνα των χειμάρρων και των καταρρακτών της Ανταρκτικής.
Όταν μια ομάδα επιστημόνων με έδρα το Πανεπιστήμιο της Κολούμπια εξέτασε τις στρατιωτικές φωτογραφίες που χρονολογούνται από το 1947 και τις δορυφορικές εικόνες που χρονολογούνται από το 1973, διαπίστωσε ότι η προηγούμενη γνώση μας για το λιώσιμο των πάγων της Ανταρκτικής περιελάμβανε μόνο κλάσματα των χειμάρρων, των λιμνών και των καναλιών που κάλυπταν την ήπειρο.
Η Ανταρκτική, όπως είναι λογικό με τόσες γιγαντιαίες ποσότητες πάγου, καλύπτεται με νερό που κατακρημνίζεται σε καταρράκτες, σχηματίζει λίμνες και ρέει σε χείμαρρους. Μια πρόσφατη μελέτη, η πρώτη που χαρτογραφεί εκτενώς το νερό από το λιώσιμο των πάγων, εντόπισε 700 εποχιακά συστήματα λιμνών, καναλιών και χειμάρρων.
Δείτε ένα εντυπωσιακό βίντεο με τα μοναδικής ομορφιάς συστήματα που σχηματίζει το νερό το οποίο προέρχεται από το λιώσιμο των πάγων
Παρόλο που πρόκειται για μακροχρόνια, αν και προηγουμένως άγνωστα, χαρακτηριστικά της Ανταρκτικής, οι επιστήμονες φοβούνται ότι καθώς οι κλιματικές αλλαγές μεταβάλουν αυτά τα συστήματα, θα μπορούσαν να συμβάλουν όλο και περισσότερο στη διάσπαση των πάγων της Ανταρκτικής. Τα νερά από τα πιο σταθερά μέρη του πάγου θα μπορούσαν να ρέουν προς τα σημεία που λιώνει ο πάγος και να τα αποκόψουν από την ήπειρο.
Από την άλλη πλευρά, σε ορισμένες περιοχές, η αποστράγγιση μπορεί να είναι ζωτικής σημασίας για να διατηρηθούν ανέπαφες οι παγονησίδες. Στην παγονησίδα Nansen, για παράδειγμα, όπως αναφέρει μία ομάδα επιστημόνων στο Nature, ένας καταρράκτης τραβά το λειωμένο νερό μακριά από την επιφάνεια του πάγου, εμποδίζοντας τη συγκέντρωση και την καταστροφή του πάγου.
πηγη: klik.gr
Ιδιωτικά Μ.Μ.Ε. Η Περίπτωση της Βενεζουέλας
«Για να κατακτηθεί η αληθινή ισότητα και αληθινή δημοκρατία για τους εργάτες πρέπει πρώτα να αφαιρεθεί από το κεφάλαιο η δυνατότητα να μισθώνει συγγραφείς και να αγοράζει εφημερίδες.(…)Οι καπιταλιστές αποκαλούν ελευθερία του Τύπου, την ελευθερία να χρησιμοποιείται ο πλούτος τους για την κατεργασία και την παραποίηση της λεγόμενης κοινής γνώμης»
(Β Ι Λένιν).
Για τις συνθήκες που επικρατούσαν στην Βενεζουέλα ο Arturo Uslar Pietri, συγγραφέας, καθηγητής λατινοαμερικανικής λογοτεχνίας στο Πανεπιστήμιο «Κολούμπια», και καθηγητής πολιτικής οικονομίας στο «Κεντρικό Πανεπιστήμιο της Βενεζουέλας» είχε επισημάνει: «Σπάνια υπήρξε μια χώρα τόσο πλούσια στην οποία να κυριαρχούν σε τέτοιο σημείο μερικές εκατοντάδες οικογένειες που μοιράζονται, για δεκαετίες, και κάτω από οποιεσδήποτε πολιτικές συνθήκες, τα εκπληκτικά πλούτη της» (Le Monde diplomatique: Le Venezuela au seuil d’un grand changement http://www.monde-diplomatique.fr/1998/12/USLAR_PIETRI/4197)
Από την πρώτη μέρα της προεδρίας του Hugo Rafael Chávez Frías στην Βενεζουέλα, τα ιδιωτικά Μ.Μ.Ε. της χώρας, οι ΗΠΑ, το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο, η Παγκόσμια Τράπεζα, μεγάλα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα, πολυεθνικές εταιρείες και οι ΜΚΟ: «National Endowment for Democracy», και «Freedom House», αφιέρωσαν τον εαυτό τους με ζωτικότητα στο έργο της αποσταθεροποίησης της οικονομίας με μηνύματα και ξεκάθαρες προειδοποιήσεις πως η Βενεζουέλα οδηγείται σε καταστροφή. Για τα ιδιωτικά ΜΜΕ ο Hugo Chávez είναι « δαίμονας », « τρελός », « κομμουνιστής » που έχει οδηγήσει τον λαό του στη φτώχεια και συγκρινόταν με τον Ιντι Αμίν Νταντά, τον Μουσολίνι ή τον Χίτλερ.
Ωστόσο, αυτή η σύγκλιση ανάμεσα στα ΜΜΕ και τα φιλελεύθερα οικονομικά κέντρα εξουσίας στην Βενεζουέλα οδήγησαν σε πάγωμα πιστώσεων, ακύρωση συμβολαίων και εμπορικών παραγγελιών, οργάνωσαν πετρελαϊκή απεργία, έξοδο κεφαλαίων στο εξωτερικό, απόπειρες δολοφονίας εναντίον του Hugo Chávez και ένα πραξικόπημα το 2002.
Το CNN Espanol, δηλαδή το ισπανόφωνο CNN, οι πέντε μεγαλύτεροι ιδιωτικοί τηλεοπτικοί σταθμοί: Venevisiόn, Radio Caracas Televisiόn (RCTV), Globovisiόn, Televen και CMT και οι μεγάλες εφημερίδες εθνικής κυκλοφορίας: El Universal, El Nacional, Tal Cual, El Impulso, El Nuevo Pais, El Mundo συντονίζουν το πρώτο πραξικόπημα των Μ.Μ.Ε.
Ήταν τόσο το μίσος τους, που πίστεψαν οι ίδιοι τη δική τους προπαγάνδα! Ο μισητός Chávez έπεσε, η δημοκρατία θριάμβευσε… Αυτά έλεγαν τα ιδιωτικά κανάλια στην Βενεζουέλα που ανήκουν στην «αντιπολίτευση»…Ο Αντιναύαρχος Victor Ramírez Pérez σε ζωντανή μετάδοση στο τηλεοπτικό κανάλι Venevisión, το οποίο κατέχει το 67% του μεριδίου τηλεθέασης στη Βενεζουέλα, νομίζοντας πως το πραξικόπημα των Μ.Μ.Ε πέτυχε δηλώνει : « Είχαμε ένα μεγάλο όπλο : τα μέσα ενημέρωσης. Και, αφού μου δίνεται η ευκαιρία, θα ήθελα να σας συγχαρώ» (Monde diplomatique: Dans les laboratoires du mensonge au Venezuela http://www.monde-diplomatique.fr/2002/08/LEMOINE/92140
Ο τηλεοπτικός σταθμός Venevisión ιδιοκτησίας του πλουσιότερου ανθρώπου της χώρας, Gustavo Alfredo Cisneros, κάτοχος μίας σειράς εταιριών Μ.Μ.Ε σε σαράντα χώρες με σχεδόν 30.000 εργαζόμενους, έχει πρόσβαση σε περισσότερους από 500 εκατομμύρια ανθρώπους σε όλο τον κόσμο. Μερικές από τις επιχειρήσεις Μ.Μ.Ε του Cisneros είναι: Direct TV, Latin America, Univision, America Online, Tel Cel, Caracol TV, Canal 13, Chilevisiόn, Galavisiόn, Playboy TV Latin America, Playboy TV International, Vale TV, Via Digital, AOL Latin America. Γενικά, στην Βενεζουέλα μια ντουζίνα άνθρωποι σαν τον Cisneros διαθέτουν το 95% των ραδιοτηλεοπτικών συχνοτήτων και κυριολεκτικά μονοπωλούν τον γραπτό τύπο.
Λογικά όλα αυτά, αν δεχτούμε βέβαια πως η παραχώρηση του δημόσιου αγαθού της πληροφόρησης στους φορείς του ιδιωτικού τομέα, σχετίζεται με την προσπάθεια της πολιτικής εξουσίας να αναπαράγεται και με κάθε δυνατό τρόπο να φροντίζει ώστε οι αγορές να μένουν «ελεύθερες». Άλλωστε, η ελευθερία της έκφρασης και το δικαίωμα στην πληροφορία είναι όροι συναφείς με την ελευθερία των αγορών και των ιδιωτικών ομίλων.
Όχι;
Εάν αναρωτιόμαστε, καλό θα ήταν να στρέψουμε το βλέμμα μας στην Ελλάδα με αφορμή τις τηλεοπτικές άδειες. Τις άδειες αυτές τις διεκδίκησαν μια χούφτα ανθρώπων που ελέγχουν ήδη τηλεοπτικά κανάλια, ασφαλιστικές, εφοπλιστικές και κατασκευαστικές εταιρείες, ποδοσφαιρικές ομάδες, τα δικαιώματα για αναμεταδόσεις αθλητικών αγώνων, και μέσω διασταυρωμένων συμμαχιών το μεγαλύτερο μέρος του έντυπου τύπου, τράπεζες, χρηματιστηριακές εταιρείες, γενικά, σχεδόν, όλους τους τομείς της οικονομικής ζωής.
Οι ενδιαφερόμενοι για τις τηλεοπτικές άδειες παρά τον μεταξύ τους ανταγωνισμό και τις διαφοροποιήσεις τους, ομονοούν επί της ουσίας, όταν πρόκειται να μιλήσουν για οικονομία της αγοράς, για τις ανεμπόδιστες από θεσμικές παρεμβάσεις αληλοσυνδεόμενες δραστηριότητες τους, για το κοινοβουλευτικό καθεστώς ή την αστική δημοκρατία. Στον αντίποδα, τους διακρίνει μια ασίγαστη εχθρότητα απέναντι σε οποιονδήποτε και οτιδήποτε δεν ανήκει στην κυρίαρχη τάξη τους, και μίσος απέναντι σε ό,τι περιλαμβάνουν οι γενολογικοί όροι: αριστερά, κομμουνισμός, εργατικά δικαιώματα, σωματεία, συλλογικότητες, αλληλεγγύη κ.λ.π.
Ας ξαναγυρίσουμε όμως στην Βενεζουέλα και ας θέσουμε ένα νέο ερώτημα: γιατί, άραγε, τόσο μίσος;
Γιατί, εκεί που οι Ευαγγελιστές της νεοφιλελεύθερης θεολογίας είχαν καταστήσει σχεδόν αδύνατη κάθε εναλλακτική λύση απέναντι στο δόγμα της αγοράς, το παράδειγμα της Βενεζουέλας, είχε γίνει σημείο αναφοράς για τα πιο φτωχά στρώματα σε ολόκληρη την Λατινική Αμερική, και απειλούσε τον νεο-φιλελλευθερισμό, στο Πουέρτο Ρίκο, στο Περού, στη Βραζιλία, την Αργεντινή, τον Ισημερινό, και γενικά όλη την «πίσω αυλή» των ΗΠΑ.
Ο Hugo Rafael Chávez όχι μόνο έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του τις πολιτικές «αναδιάρθρωσης της οικονομίας» του ΔΝΤ και της Παγκόσμιας Τράπεζας αλλά: κατάργησε τα δίδακτρα εγγραφής μαθητών στο σχολικό σύστημα. Χάρισε σε πέντε εκατομμύρια φτωχούς και περιθωριοποιημένους πολίτες, ιθαγενείς στην πλειονότητα τους, οι οποίοι δεν είχαν δελτία ταυτότητας, την αξιοπρέπεια τού να είσαι πολίτης. Κρατικοποίησε την (ιδιωτικοποιημένη) κύρια εταιρεία τηλεπικοινωνιών της χώρας, την εταιρεία ηλεκτρισμού του Καράκας, καθώς και τα κοιτάσματα πετρελαίου του Ορενόκ. Περισσότερα από τρία εκατομμύρια εκτάρια γης μοιράστηκαν στους ακτήμονες, και χιλιάδες πρωτοβάθμιοι σταθμοί ιατρικής περίθαλψης εγκαινιάστηκαν στις λαϊκές συνοικίες. Η εβδομαδιαία διάρκεια της εργασίας πέρασε από τις 44 στις 36 ώρες, ενώ ο ελάχιστος μισθός έφτασε τα 204 ευρώ το μήνα – ο δεύτερος μεγαλύτερος στη Λατινική Αμερική μετά την Κόστα Ρίκα. Η παραγωγή βασικών ειδών διατροφής επιχορηγείται και τα προϊόντα της πωλούνται, στους πιο φτωχούς, σε τιμές κατά 42% χαμηλότερες από εκείνες της αγοράς. (Monde diplomatique: Από τον Φιντέλ Κάστρο στο δαίμονα Ούγκο Τσάβες Δεκέμβριος 2007)
Επομένως, γίνεται αντιληπτό για ποιο λόγο η δεσπόζουσα τάξη, διαθέτοντας ανεξάντλητους οικονομικούς πόρους και μια τεράστια προπαγανδιστική μηχανή, χρησιμοποίησε τα μέσα μαζικής ενημέρωσης για να δημιουργηθεί ένας εφιάλτης σε μια χώρα προικισμένη και ευνοημένη με ατελείωτες πλουτοπαραγωγικές πηγές. Δεν πρέπει να υποτιμήσουμε το μέγεθος του επιτεύγματός της…
Οι ΗΠΑ, λοιπόν, αφού πρώτα διόρισαν πρόεδρος της Βενεζουέλας τον Pedro Francisco Carmona ιδιοκτήτη της εταιρείας πετροχημικών Industrias Venoco, έσπευσαν να χαιρετίσουν το πραξικόπημα που χρηματοδότησαν, και να το χαρακτηρίσουν ως «νόμιμη πράξη» και «θέληση του λαού» τονίζοντας ότι η Βενεζουέλα «θα περάσει σε μία νέα περίοδο δημοκρατίας και ηρεμίας» καθώς οι πραξικοπηματίες θα διαμορφώσουν « ένα σταθερό δημοκρατικό πλαίσιο » ! Με την σειρά του το ΔΝΤ ανακοίνωσε ότι θα είναι «εξαιρετικά ευτυχές να παρέχει νέα δάνεια σε μία μεταβατική κυβέρνηση».
Όμως το μιντιακό πραξικόπημα κράτησε μόλις 40 ώρες γιατί ο λαός αρνήθηκε να αποδεχτεί την κατάλυση της αστικά νόμιμα εκλεγμένης κυβέρνησης.
Ωστόσο, είχε ήδη επισημανθεί η εύθραυστη ισορροπία στην Βενεζουέλα. Αντιγράφουμε από το βιβλίο «Άσπρα Μαντίλια στην Plaza de Mayo» εκδόσεις ΚΨΜ: «[…]Η Βενεζουέλα σήμερα έχει μεγάλο πρόβλημα γιατί πολυεθνικές εταιρείες εξακολουθούν και ελέγχουν τις εισροές των εισαγωγών τεχνολογίας, βιομηχανικών ανταλλακτικών και τροφίμων. Χαρακτηριστικά, το μεγαλύτερο μέρος της αγοράς τροφίμων εξακολουθεί να το ελέγχει η Empresas Polar, του μεγιστάνα Lorenzo Mendosa με χρονιάτικα έσοδα 6,5 δισεκατομμυρίων δολαρίων. Ο όμιλος έχει επενδύσει σε τράπεζες, σε βιομηχανίες πετροχημικών και πετρελαίου και ελέγχει τα μεγάλα super market της Βενεζουέλας.
Το αποτέλεσμα είναι ό,τι κερδίζει η Βενεζουέλα από τις πωλήσεις σε πετρέλαιο να το χάνει σε πανάκριβες αναγκαστικές εισαγωγές. Και την ζυγαριά, (οικονομικό σαμποτάζ, τιμές πετρελαίου, φυγή κεφαλαίων κτλπ), εξακολουθεί να την κρατάει το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα και το σπαθί οι ΗΠΑ.
Για να καταλάβουμε πόσο εύθραυστη είναι η μπολιβαριανή κυβέρνηση, αρκεί να σκεφτούμε ότι η Βενεζουέλα πληρώνει ένα μεγάλο μέρος των εισαγόμενων τροφίμων, εισάγει το 70% των προϊόντων που καταναλώνει και που πωλούνται από δημόσια καταστήματα σε τιμές κατά 42% χαμηλότερες από εκείνες της ιδιωτικής αγοράς, με εκδόσεις κρατικών ομολόγων και από τα συναλλαγματικά αποθέματα που προσφέρει το πετρέλαιο.
Η Βενεζουέλα απέχει πολύ από το να χαρακτηριστεί σοσιαλιστική χώρα. Ο έλεγχος των μέσων παραγωγής της Βενεζουέλας ήταν άτολμος και χωρίς ξεκάθαρο ταξικό προσανατολισμό. Έτσι κι αλλιώς η όποια εθνικοποίηση δεν συνεπάγεται και ανακατανομή του εισοδήματος ανάμεσα στο λαό.
Επίσης οι υποσχέσεις για έλεγχο της εξουσίας από τα κάτω, για ένα σοσιαλισμό που θα ωφελούσε τους εργάτες και τους πτωχούς αγρότες, έστω και αν αρκετές πολιτικές αποφάσεις είχαν σκοπό την υπέρβαση των νόμων του καπιταλισμού, αποδείχτηκαν κενό γράμμα. Όμως τα μαζικά κοινωνικά προγράμματα σε παιδεία, υγεία, αναδιανομή της γης και η ανάπτυξη των συνεταιρισμών πέτυχαν προσφέροντας μια ανακούφιση […]».
Όταν γράφουμε, συνήθως, δεν προσφεύγουμε σε τσιτάτα τα οποία ενδεχομένως θα μας επέτρεπαν να οδηγηθούμε σε επιθυμητά συμπεράσματα. Παρ΄όλα αυτά, θα κάνουμε μια εξαίρεση και θα καταφύγουμε στον Γερμανό δραματικό ποιητή Gotthold Lessing ο οποίος έγραψε πως: «Η αξία ενός ανθρώπου δεν έγκειται στην αλήθεια που κάποιος κατέχει ή υποθέτει πως κατέχει αλλά στην ειλικρινή προσπάθεια που κάνει για να την προσεγγίσει». (Nuccio Ordine: Η Χρησιμότητα του Άχρηστου Εκδόσεις Άγρα).
Σε αυτό το αξιακό σύστημα του Λέσσινγκ σίγουρα δεν ανήκουν όσοι έχουν καταφέρει να συμμετέχουν στην δράκα αυλικών της οικονομικής εξουσίας, όσοι είναι ανίκανοι να δουν πέρα από το προφανές, όσοι αδιαφορούν για τα δημόσια πράγματα και την ιστορία, και όσοι είναι φορείς-άκοπα-μιας ωφελιμιστικής ηθική, της τάξης που εκπροσωπούν.
Ο περισσότερος κόσμος, μετά από μακροχρόνια μαζική χειραγώγηση, είναι εύτρωτος και ευσυγκίνητος μόνο σε ό,τι αφορά στο άμεσο, αδιαφορώντας για τις απόμακρες κοινωνικές δυνάμεις που το καθορίζουν, καθώς ζει στο καθημερινό καβούκι του και εκτελεί τον υπηρετικό ρόλο του.
Σε αυτήν την εποχή της μαζικής χειραγώγησης, η βάρβαρη ολότητα της αστικής εξουσίας γίνεται αποδεκτή ως δεδομένη. Στην ουσία, δηλαδή, έχουμε να κάνουμε με μια συναίνεση της άρνησης που αποκλείει κάθε διαλεύκανση των γεγονότων. Το πλαίσιο αυτό μας επιτρέπει να καταλάβουμε πως η ελευθερία λόγου και πληροφόρησης που βιώνουμε είναι προϊόν ανελεύθερων κοινωνικών συνθηκών μέσα στις οποίες ζούμε. Η ελευθερία επιλογής μας εξαρτάται και συναρτάται από την λειτουργία ενός πλέγματος μιντιακών οργανισμών που επιλέγουν, κατασκευάζουν και διαχειρίζονται τα πολιτικά, οικονομικά και πολιτιστικά γεγονότα.
Η οθόνη προστάζει και οι διαταγές είναι υποχρεωτικές. Πρέπει να γίνεις, να ταυτιστείς με τον «διάσημο του Survivor» για να είσαι, για να υπάρξεις, σε μια κοινωνία που η ουσία της ύπαρξής της είναι η μαζική χειραγώγηση. Έτσι, μετατοπίζεται η προσοχή από τις απάνθρωπες κοινωνικές συνθήκες διαβίωσης στον εξωραϊσμό του μηδαμινού. Η εκμαυλιστική αυτή εικόνα εξοβελίζει την κριτική σκέψη και αχρηστεύει, ακρωτηριάζει ψυχικά τον άνθρωπο. Όλα αυτά γιατί η εξουσία δεν διαθέτει την απόλυτη ισχύ για να επιβληθεί και να κυριαρχήσει ολοκληρωτικά πάνω στον άνθρωπο. Χρειάζεται την χειραγώγηση για να περιορίζει, να δεσμεύει, και να ελέγχει τα εξουσιαζόμενα υποκείμενα.
Ωστόσο, το πρότυπο της σαπισμένης μιντιακής δημοκρατίας το περιέγραψε καλύτερα από όλους ο πρόεδρος του Εκουαδόρ, Rafael Vicente Correa Delgado: «Η δημοκρατία είναι καλή, έως την ημέρα που αρχίζουν να απειλούνται τα συμφέροντα της ολιγαρχίας, έως την ημέρα που μια κυβέρνηση προτίθεται να κάνει αναδιανομή του εθνικού πλούτου. Εκείνη τη στιγμή ξυπνά η επιθετικότητα του τύπου […]».
Πέρα όμως από τα παραπάνω γεγονότα, η σημερινή βία στην Βενεζουέλα πατάει στην υπάρχουσα αγανάκτηση και δυσαρέσκεια, ακόμα και μεγάλης μερίδας της εργατικής τάξης. Η εργατική τάξη είναι διαιρεμένη στο εσωτερικό της, ανάμεσα στο προσάναμμα της πραγματικής πολιτικής τής ταυτότητας και τη λανθάνουσα διάβρωσή της από τις αστικές πρακτικές. Όπως, όμως, απέδειξε η ιστορία, το στοίχημα της οικοδόμησης, έστω και μιας ισχνής μορφής σοσιαλισμού, σε μια μόνο χώρα, όταν παντού τριγύρω κυριαρχεί ο καπιταλισμός, και μάλιστα χωρίς διάθεση να συγκρουστεί με τους μονοπωλιακούς ομίλους που ελέγχουν την παραγωγή, είναι καταδικασμένο να αποτύχει…
ΥΓ: ο πρόεδρος των ΗΠΑ Μπαράκ Ομπάμα κήρυξε το Μάρτιο του 2015, με διάταγμα τη Βενεζουέλα «απειλή για την εθνική ασφάλεια των ΗΠΑ».
πηγη: imerodromos.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή