Τον «βάφτισαν» νέο φορέα. Του φόρεσαν την «ταμπέλα» της Κεντροαριστεράς. Απεύθυναν κάλεσμα συσπείρωσης στο λεγόμενο «μεσαίο χώρο» και ξεκίνησαν την κούρσα. Η επιχείρηση για την συγκρότηση «ενιαίου πολιτικού φορέα», που θα συνενώσει τις δυνάμεις της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας – σε όλες τις παραλλαγές της – μπήκε στην τελική ευθεία.

Πρώτος μεγάλος σταθμός η ανάδειξη αρχηγού, που θα ηγηθεί του νέου σχήματος στις εκλογές που θα πραγματοποιηθούν στις 5 και 12 Νοεμβρίου. Οι «μνηστήρες» πολλοί. Ηδη, την πρόθεσή τους να διεκδικήσουν την ηγεσία, έχουν ανακοινώσει η Φ. Γεννηματά, ο Στ. Θεοδωράκης, ο Γ. Καμίνης, ο Γ. Ραγκούσης και ο Γ. Μανιάτης. Πιθανά τις επόμενες μέρες να ανακοινώσουν την υποψηφιότητά τους και οι Ν. Ανδρουλάκης και Οδ. Κωνσταντινόπουλος.

Όλοι οι υποψήφιοι εμφανίζονται εκφραστές του «προοδευτικού χώρου». Υπόσχονται έξοδο από την κρίση και τα μνημόνια. Προτάσσουν σχέδια ανάπτυξης προς όφελος του κοινωνικού συνόλου. Στήνουν το «ντεκόρ» της εσωκομματικής προεκλογικής «βιτρίνας». Πίσω, όμως από αυτό προσπαθούν να κρύψουν ότι ο καθένας από το πόστο του, ψήφισε και εφάρμοσε μνημόνια. Επέβαλαν πολιτικές προς όφελος ιδιωτικών συμφερόντων και μονοπωλιακών ομίλων. Ενέκριναν απολύσεις, ξεπούλημα της δημοσίας περιουσίας, περικοπές σε συντάξεις, μισθούς, επιδόματα και κοινωνικές παροχές.

Οι σημερινοί επίδοξοι «ηγήτορες» της ανασύνθεσης του χώρους της λεγόμενης κεντροαριστεράς, όσους «μανδύες» και αν φορέσουν δεν μπορούν να κρύψουν τον πυρήνα της πολιτικής τους.

— Η Φώφη Γεννηματά, έχει ψηφίσει και τρία μνημόνια. Ήταν υφυπουργός υγεία στην κυβέρνησης του Γ. Παπανδρέου. Συμμετείχε ως αναπληρώτρια υπουργός Εθνικής Άμυνας, στην συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ. Στήριξε όλες τις αντιλαϊκές πολιτικές και ψήφισε πληθώρα βάρβαρων μέτρων.

— Ο Στ. Θεοδωράκης, είναι επικεφαλής του κόμματος, που τα στελέχη του αναφωνούσαν «κράτα γερά Γερούν (σ.σ Νταισενμπλουμ)». Στο δημοψήφισμα του 2015 πρωτοστάτησε στον εκβιασμό του ελληνικού λαού για να επικρατήσει το «Ναι» και αμέσως μετά ψήφισε το 3ο μνημόνιο. Υπέρμαχος από την αρχή της πολιτικής σταδιοδρομία του,της συρρίκνωσης του δημοσίου, της εκποίησης της δημόσιας περιουσίας, του καθορισμού των μισθών από την ελεύθερη αγορά.

— Ο Γ. Μανιάτης, υπήρξε υπουργός τόσο της κυβέρνησης Παπανδρέου, όσο και της συγκυβέρνησης Σαμαρά. Ψήφισε και τα τρία μνημόνια. Ως υπουργός Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, αδειοδότησε την καταστροφική για το περιβάλλον επένδυση στις Σκουριές. Έβγαλε στο «σφυρί» του ελληνικούς υδρογονάνθρακες, προσκαλώντας τις πολυεθνικές, κυρίως αμερικανικές, για να εξαγοράσουν τα δικαιώματα εξόρυξης πετρελαίου  σε Ιόνιο και Κρήτη. Στη θητεία του εκπόνησε σχέδιο για την ιδιωτικοποίηση της ΔΕΗ. Ήταν ο υπουργός που πέρασε το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας-Αττικής, με το οποίο χάριζε στο Μελισσανίδη την άδεια για το γήπεδο στη Νέα Φιλαδέλφεια και ταυτόχρονα μετέτρεπε σε χαβούζα, την έκταση στα λιπάσματα της Δραπετσώνας.

— Ο Γ. Ραγκούσης, διατέλεσε υπουργός στις κυβερνήσεις Παπανδρέου και Παπαδήμου. Ψήφισε δύο μνημόνια και το σύνολο των μέτρων εξόντωσης του ελληνικού λαού. Αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ το 2012 και δημιούργησε πολιτική κίνηση με τους Φλωρίδη και Διαμαντοπούλου, με θέσεις που κινούνται σε νεοφιλελεύθερη κατεύθυνση.

— Ο Γ. Καμίνης, ως Δήμαρχος Αθήνας τα τελευταία οκτώ χρόνια, εφάρμοσε όλα τα μέτρα των μνημονίων στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, συρρικνώνοντας παροχές, αυξάνοντας δημοτικά τέλη, ενώ πρόσφατα απολύοντας και 84 συμβασιούχους στο Βρεφοκομείο Αθηνών. Στηρίχθηκε από το ΠΑΣΟΚ για να εκλεγεί στην πρώτη θητεία του, αλλά χαίρει και της εκτίμησης της ΝΔ. 

Το εγχείρημα ενός ευρύτερου σχεδιασμού

Τα στελέχη λοιπόν που διεκδικούν το θώκο στην ηγεσία της κεντροαριστεράς είναι δοκιμασμένα. Έχουν δώσει διαπιστευτήρια στην εφαρμογή μιας πολιτικής που οδήγησε στην φτωχοποίηση της ελληνικής κοινωνίας.

Σήμερα επιδιώκουν να «αναβαπτιστούν» και αναζητούν νέο ρόλο. Το εγχείρημα τους, ζυμώνεται εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα εντός των τειχών του αστικού πολιτικού κατεστημένου. Οι κινήσεις του, αποτελούν μέρος ενός ευρύτερου σχεδιασμού της αστικής τάξης, στο πλαίσιο της αναδιάταξης του πολιτικού προσωπικού της.

Η παγίωση του νέου διπολικού συστήματος εξουσίας, με βασικούς πυλώνες τον ΣΥΡΙΖΑ και τη ΝΔ, δημιούργησε την πολιτική αναγκαιότητα της δημιουργίας ενός τρίτου πόλου. Ενός πολιτικού σχηματισμού που θα έχει τη δυνατότητα, αλλά και την εκλογική δυναμική, στο άμεσο μέλλον, να «συνδράμει» στη δημιουργία σταθερών κυβερνήσεων.

Η ανασυγκρότηση του συγκεκριμένου χώρου, έρχεται να συνδράμει για λογαριασμό της καθεστηκυίας τάξης, στην ανάγκη χειραγώγησης του λαού. Στο εγκλωβισμό του μέσα σε νέα πολιτικά σχήματα, που θα «απορροφήσουν» ακίνδυνα για το σύστημα τη δυσαρέσκειά. Ο χώρος της σοσιαλδημοκρατίας, έχει δώσει εξετάσεις στο παρελθόν σε αυτό το εγχείρημα και τώρα καλείται να το επαναλάβει.

Με τον ΣΥΡΙΖΑ να φυλλοροεί δημοσκοπικά και τη ΝΔ να αδυνατεί προς το παρόν να συγκεντρώσει ποσοστά αυτοδυναμίας, το σύστημα λαμβάνει τα μέτρα του. Η πιθανότητα να χρειασθεί συγκρότηση κυβέρνησης συνεργασίας, αμέσως μετά τις επόμενες εκλογές, αποφασισμένης να συνεχίσει την πολιτική των μνημονίων και των αντιλαϊκών πολιτικών, είναι ο κινητήριος μοχλός των διεργασιών.

Δεν το κρύβουν άλλωστε ούτε τα στελέχη του νέου φορέα, που δηλώνουν υπέρμαχοι των κυβερνήσεων συνεργασίας.

Ταυτόχρονα η κινητικότητα στο χώρο της σοσιαλδημοκρατίας, στο όνομα της κεντροαριστεράς, πέρα από τη διαχείριση της πολιτικής εξουσίας, συνολικά για λογαριασμό της αστικής τάξης, αντανακλά και την αναγκαιότητα επιβίωσης του συγκεκριμένου χώρου, αλλά και την διαμόρφωση των όρων για την παρουσία του, εντός του νέου πολιτικού σκηνικού.

Η ανασύνθεση του, είναι μια μακρά διαδικασία, που ξεκίνησε μετά την εκλογική κατάρρευση του ΠΑΣΟΚ το 2012. Αρχικά το εγχείρημα της «Ελιάς», του Ευάγ. Βενιζέλου. Στη συνέχεια η συγκρότηση της ΔΗΣΥ (ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ), έβαλαν τις βάσεις.

Οι σημερινοί διεκδικητές της ηγεσίας του νέου φορέα, προέρχονται κυρίως από τη μεγάλη «δεξαμενή» του ΠΑΣΟΚ, που τις τελευταίες δεκαετίες αποτέλεσε τον αδιαμφισβήτητο εκπρόσωπο της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας.

Όμως με τον ΣΥΡΙΖΑ, να έχει εγκαταλείψει ακόμα και φραστικά, τα ριζοσπαστικά συνθήματα του παρελθόντος και πλέον να διεκδικεί την πρωτοκαθεδρία, στο συγκεκριμένο χώρο, δημιουργεί νέα δεδομένα.

Η επιλογή του Τσίπρα, ανήμερα της 3ης Σεπτεμβρίου, να δημοσιεύσει άρθρο – υμνολόγιο για τον Ανδρέα Παπανδρέου, μόνο τυχαία δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Ο Τσίπρας, εμφανίστηκε ως «συνεχιστής» του ΠΑΣΟΚ, των πρώτων χρόνων του Ανδρέα και των διακηρύξεων περί «εθνικής ανεξαρτησίας», «κοινωνικής δικαιοσύνης» και «δημοκρατίας». Η παρέμβαση του πρωθυπουργού, λίγες μέρες μετά το άρθρο Λαλιώτη που καλούσε το ΠΑΣΟΚ να αποφύγει να καταντήσει «ουρά της Δεξιάς» αλλά αντίθετα να αναζητήσει διαύλους επικοινωνίας με τον ΣΥΡΙΖΑ στα πλαίσια μιας «αντι-νεοφιλελεύθερης πολιτικής στρατηγικής του χώρου της Κεντροαριστεράς, σύμφωνα με την παράδοση του Ανδρέα Παπανδρέου», φέρνει στην επιφάνεια μέρος των διεργασιών που συντελούνται στο χώρο. Ο Λαλιώτης, κάνοντας ένα «βήμα» πιο μπροστά, προτείνει τα υλικά για να στηθεί το «ΠΑΣΟΚ της νέας εποχής»…

Φυσικά η παρέμβαση Λαλιώτη, ο οποίος «αθόρυβα» έχει ταχθεί στον πλευρό της Φ. Γεννηματά, στην μάχη για την ηγεσία του νέου φορέα, δεν εκφράζει ούτε το σύνολο του χώρου, ούτε πολύ περισσότερο τις επιδιώξεις των υπόλοιπων διεκδικητών.

Μάλιστα στην παρούσα στιγμή, ακόμα και η Φώφη Γεννηματά εμφανίζεται έτοιμη να υπερασπιστεί την αυτονομία του χώρου της και να μην γίνει «πρόθυμη συνεργάτης», ούτε του Αλέξη Τσίπρα ούτε του Κυριάκου Μητσοτάκη. Δηλώνει μάλιστα ότι έχει στόχο, όπως και ο Γ. Ραγκούσης, να διεκδικήσουν τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης, στις επόμενες εκλογές. Εξάλλου μέχρι τις κάλπες όλοι θα «ψαρέψουν» στην ίδια θάλασσα. Ωστόσο ή επικεφαλής της ΔΗΣΥ, την ίδια στιγμή, έχει ταχθεί υπέρ μια συγκυβέρνησης των τριών κομμάτων στο όνομα της «εθνικής ενότητας» και ενός σχεδίου για την ανασυγκρότηση της χώρας. Την εξασφάλιση δηλαδή των προϋποθέσεων για την ταχύτερη ανάκαμψη του κεφαλαίου, μετά την καπιταλιστική κρίση. 

Από την άλλη πλευρά, ο Στ. Θεοδωράκης, όλο το προηγούμενο διάστημα, συμπαρατάχθηκε με κεντρικές επιλογές της ΝΔ και εκφράζει πιο ξεκάθαρα νεοφιλελεύθερες θέσεις και απόψεις στο όνομα της συγκρότησης ενός «μεταρρυθμιστικού και προοδευτικού κέντρου». Στο ίδιο μήκος κύματος και ο Γ. Καμίνης, ο οποίος μάλιστα προβάλλει τις νικηφόρες επιδόσεις του, στο δήμο της Αθήνας, ως αποτέλεσμα της ικανότητας του να συσπειρώνει «κεντροδεξιούς και κεντροαριστερούς ψηφοφόρους». Η επικράτηση Καμίνη ή Θεοδωράκη, θα ήταν καλοδεχούμενη από την ηγεσία της ΝΔ, αφού στο πρόσωπο τους, η ηγεσία του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης, «βλέπουν» αξιόπιστους κυβερνητικούς εταίρους μιας μελλοντικής κυβέρνησης με κορμό τη ΝΔ.

Είναι δεδομένο ότι ανάμεσα στους πρωταγωνιστές του «εγχειρήματος», υπάρχουν διαφορετικές προσεγγίσεις, στο επίπεδο των κυβερνητικών συνεργασιών. Αυτές θα αποκρυσταλλωθούν αμέσως μετά τις επόμενες εθνικές εκλογές. Τα στελέχη που φιλοδοξούν να αναγάγουν τον νέο φορέα σε τρίτο πόλο, του πολιτικού συστήματος και «ρυθμιστή» της εξουσίας, λίαν συντόμως θα αναγκαστούν να διαλέξουν «μετερίζι». Είτε δίπλα στον ΣΥΡΙΖΑ του Τσίπρα, είτε στο πλευρό της ΝΔ του Μητσοτάκη.

Όμως όλες οι προσεγγίσεις έχουν ένα κοινό παρανομαστή: Την εξασφάλιση των όρων για την απρόσκοπτη κυβερνητική εναλλαγή, που θα διασφαλίζει τη συνέχεια και κλιμάκωση των αντιλαϊκών πολιτικών, αποτρέποντας ταυτόχρονα συνολικά για λογαριασμό του συστήματος, τη ριζοσπαστικοποίηση των λαϊκών συνειδήσεων.

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΣ

Πηγή: imerodromos.gr

Απάντηση Μοσκοβισί σε Χουντή για το «τέλος» του 3ου Μνημονίου

• Σε μόνιμο καθεστώς επιτροπείας και χωρίς δικαίωμα ψήφου η Ελλάδα μέχρι να ξεπληρώσει το 75% των δανείων (176 δις ευρώ) που έχει λάβει

• Ανοιχτό το ενδεχόμενο ακόμα μεγαλύτερου ελέγχου αφού θα «ληφθούν υπόψη η κατάσταση της χώρας και τα πλέον ενημερωμένα στοιχεία για τις οικονομικές και χρηματοπιστωτικές συνθήκες και προοπτικές της αγοράς εκείνη τη χρονική στιγμή»

Την επόμενη μέρα μετά την επίσημη λήξη του 3ου ελληνικού Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής (Μνημονίου) περιγράφει ο αρμόδιος Επίτροπος Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων, Πιέρ Μοσκοβισί, με απάντησή του σε σχετική ερώτηση του ευρωβουλευτή της Λαϊκής Ενότητας (ΛΑΕ), Νίκου Χουντή, επιβεβαιώνοντας τους ισχυρισμούς πολλών ότι οι πολιτικές της λιτότητας και το καθεστώς επιτροπείας θα συνεχιστεί στην Ελλάδα για πολλές δεκαετίες ακόμα.

Πιο συγκεκριμένα, ο ευρωπαίος Επίτροπος σημειώνει ότι το πλαίσιο της εποπτείας μετά το Πρόγραμμα καταγράφεται στο άρθρο 14.1 του Κανονισμού 472/2013, το οποίο προβλέπει ότι «Τα κράτη μέλη παραμένουν υπό εποπτεία μετά το πρόγραμμα εφόσον δεν έχει εξοφληθεί τουλάχιστον το 75% της χρηματοδοτικής συνδρομής που έχει ληφθεί από ένα ή περισσότερα άλλα κράτη μέλη, τον ΕΜΧΣ, τον ΕΜΣ ή το ΕΤΧΣ», που υπολογίζεται (μέχρι σήμερα) στα 176 δις ευρώ.

Η ουσία της εποπτείας που θα πραγματοποιείται από την Κομισιόν και την ΕΚΤ, περιγράφεται στο άρθρο 14.3 του ίδιου Κανονισμού και θα αφορά «την οικονομική, δημοσιονομική και χρηματοπιστωτική κατάσταση» της Ελλάδας και θα μπορεί να οδηγεί σε «διορθωτικά μέτρα», για τα οποία όμως θα «ψηφίζουν μόνο τα μέλη του Συμβουλίου (σ.σ. Υπουργοί Οικονομικών) που εκπροσωπούν κράτη μέλη με νόμισμα το ευρώ … χωρίς να λαμβάνεται υπόψη η ψήφος του μέλους του Συμβουλίου που εκπροσωπεί το οικείο κράτος μέλος».

Πέραν των διαδικασιών που προβλέπονται στο άρθρο 14 του Κανονισμού 472/2013, ο Επίτροπος Οικονομικών υπογραμμίζει ότι το πλαίσιο εποπτείας της Ελλάδας θα λάβει υπόψη του την «κατάσταση της χώρας και τα πλέον ενημερωμένα στοιχεία για τις οικονομικές και χρηματοπιστωτικές συνθήκες και προοπτικές της αγοράς εκείνη τη χρονική στιγμή», χωρίς να ξεκαθαρίζει εάν βρίσκονται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων σενάρια, όπως οι πιστωτικές γραμμές (PCCL, Προληπτική Πιστωτική Γραμμή & ECCL, Ενισχυμένη Πιστωτική Γραμμή) του ESM, που συνοδεύονται με Μνημόνιο.

Στη συνέχεια της απάντησής του ο Πιέρ Μοσκοβισί δίνει περισσότερες λεπτομέρειες σχετικά με τη διάταξη του άρθρου 8 του Κανονισμού 473/2013, η οποία υποχρεώνει τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ να υποβάλλουν έκθεση για τα σχέδιά τους ως προς την έκδοση χρεογράφων στο οικείο σχέδιο δημοσιονομικού προγράμματος, υπογραμμίζοντας ότι «Στόχος της είναι η παροχή πληροφοριών και η δημιουργία πλαισίου συζήτησης και συντονισμού των σχεδίων έκδοσης χρεογράφων, εφόσον κριθεί αναγκαίο».

Τον Κανονισμό 472/2013 θα τον βρείτε εδώ:

http://eur-lex.europa.eu/LexUriServ/LexUriServ.do?uri=OJ:L:2013:140:0001:0010:EL:PDF

Τον Κανονισμό 473/2013 θα τον βρείτε εδώ:

http://eur-lex.europa.eu/legal-content/EL/TXT/PDF/?uri=CELEX:32013R0473&from=EL

Ακολουθούν η ερώτηση και η απάντηση

Ερώτηση με αίτημα γραπτής απάντησης E-003352/2017

προς την Επιτροπή

Άρθρο 130 του Κανονισμού

Nikolaos Chountis (GUE/NGL)

Θέμα: Εποπτεία μετά το Πρόγραμμα της Ελλάδας

Μετά τη λήξη του 3ου ελληνικού Προγράμματος, η Ελλάδα θα ενταχθεί σε εποπτεία μετά το πρόγραμμα, σύμφωνα με το άρθρο 14 του Κανονισμού 472/2013, μέχρι να εξοφληθεί το 75% της χρηματοδοτικής συνδρομής που έχει λάβει.

Σύμφωνα με το άρθρο 8 του κανονισμού 473/2013, κάθε χώρα οφείλει να υποβάλλει «στην Επιτροπή και το Eurogroup, εκ των προτέρων και εγκαίρως, εκθέσεις σχετικά με τα σχέδιά τους για την έκδοση χρεογράφων».

Ερωτάται η Επιτροπή:

Μπορεί να περιγράψει τη λειτουργία της εποπτείας μετά το πρόγραμμα, δηλαδή, κάθε πότε θα γίνεται αξιολόγηση της ελληνικής οικονομίας, από ποια θεσμικά όργανα κ.λπ., στην οποία θα ενταχθεί η Ελλάδα μετά το τέλος του 3ου Μνημονίου;

Η υποχρέωση του άρθρου 8 του κανονισμού 473/2013 είναι απλώς ενημερωτική ή έχουν, η Επιτροπή και το Eurogroup, αποφασιστικό ρόλο στις εκδόσεις ομολόγων ενός κράτους μέλους;

EL

E-003352/2017

Απάντηση του κ. Moscovici εξ ονόματος της Επιτροπής

(4.9.2017)

Η Επιτροπή καλωσορίζει τις πρόσφατες τεράστιες προσπάθειες της Ελλάδας για μεταρρυθμίσεις. Η ολοκλήρωση της δεύτερης επανεξέτασης του προγράμματος του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ΕΜΣ) και η επακόλουθη εκταμίευση των 8,5 δισ. EUR θα πρέπει να ενισχύσει την εμπιστοσύνη και να στηρίξει την οικονομική ανάκαμψη.

Οι συζητήσεις σχετικά με το κατάλληλο πλαίσιο εποπτείας για την Ελλάδα μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του προγράμματος θα πραγματοποιηθούν πλησιέστερα προς το τέλος του προγράμματος, σύμφωνα με τη συνήθη πρακτική, ώστε να ληφθούν υπόψη η κατάσταση της χώρας και τα πλέον ενημερωμένα στοιχεία για τις οικονομικές και χρηματοπιστωτικές συνθήκες και προοπτικές της αγοράς εκείνη τη χρονική στιγμή. Παραπέμπουμε τον κ. βουλευτή στο άρθρο 14 του κανονισμού (ΕΕ) αριθ. 472/2013, το οποίο καθορίζει το πλαίσιο για την εποπτεία μετά το πρόγραμμα.

Όσον αφορά το άρθρο 8 του κανονισμού 473/2013, αυτό υποχρεώνει τα κράτη μέλη της ζώνης του ευρώ να υποβάλλουν έκθεση για τα σχέδιά τους ως προς την έκδοση χρεογράφων στο οικείο σχέδιο δημοσιονομικού προγράμματος. Η διάταξη αυτή δεν θίγει τις κυρίαρχες αποφάσεις των κρατών μελών όσον αφορά τον χρόνο και τον τρόπο έκδοσης ομολόγων. Στόχος της είναι η παροχή πληροφοριών και η δημιουργία πλαισίου συζήτησης και συντονισμού των σχεδίων έκδοσης χρεογράφων, εφόσον κριθεί αναγκαίο.

Πηγή: iskra.gr

Με μεγάλη επιτυχία πραγματοποιήθηκαν μια σειρά κινητοποιήσεις στην Θεσσαλονίκη στα πλαίσια της Δ.Ε.Θ.

Συνολικά πραγματοποιήθηκαν 4 συγκεντρώσεις σε διάφορα σημεία της πόλης και ακολούθησαν διαδηλώσεις στο κέντρο της πόλης με κατεύθυνση τις εγκαταστάσεις της Δ.Ε.Θ. την ώρα της ομιλίας του Πρωθυπουργού.

Οι διαδηλωτές εξέφρασαν με συνθήματα την πλήρη αντίθεσή τους στην αντιλαϊκή και μνημονιακή κυβερνητική πολιτική, κατήγγειλαν την πολιτική της λιτότητας και των περικοπών, ανέδειξαν την ανάγκη μαζικής εργατικής κινητοποίησης για να μην περάσουν τα νέα αντεργατικά μέτρα που προετοιμάζει η κυβέρνηση και το κουαρτέτο για την Γ΄ Αξιολόγηση.

Η ΠΕΝΕΝ συμμετείχε με δικό της μπλοκ και πανό στην Θεσσαλονίκη και τα μέλη της πορεύτηκαν μαζί με άλλα εργατικά Σωματεία διαδηλώνοντας στους δρόμους της Θεσσαλονίκης.

********-*********

82Η ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΚΘΕΣΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ - ΟΡΓΑΝΩΣΗ, ΜΑΖΙΚΗ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΚΑΙ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ - ΤΑΞΙΚΟΣ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΤΕΠΙΘΕΣΗ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ  ΚΑΙ ΤΩΝ ΣΥΝΔΙΚΑΤΩΝ ΕΝ ΟΨΕΙ ΤΩΝ ΝΕΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΤΗΣ ΤΡΙΤΗΣ ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗΣ

Η συγκυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ σε κοινό σχεδιασμό και μέτωπο με το ευρωενωσιακό πολιτικό κατεστημένο και το ΔΝΤ προετοιμάζουν την νέα επίθεση ενάντια στους εργαζόμενους και τα λαϊκά στρώματα.

Στο πλαίσιο αυτό γίνονται ήδη πυκνές και επαναλαμβανόμενες συναντήσεις προκειμένου να προχωρήσει το νέο αντιλαϊκό και αντεργατικό πακέτο που περιλαμβάνει 113 προαπαιτούμενα, τα οποία έχει πλήρως αποδεχθεί η κυβέρνηση και τα οποία θα πάνε μέσα στο φθινόπωρο για ψήφιση στην Βουλή.

Μπροστά σε αυτή την αδυσώπητη πραγματικότητα με το μπαράζ νέων σκληρών και επώδυνων για τον λαό μέτρων, η κυβέρνηση επιχειρεί να σηκώσει νέο κουρνιαχτό ξεδιπλώνοντας το νέο επικοινωνιακό της παιχνίδι, μιλώντας για δίκαιη ανάπτυξη, έξοδο στις αγορές, τέλος των μνημονίων, για εμπιστοσύνη των επενδυτών στο νέο αφήγημα της κυβέρνησης, για μείωση της ανεργίας και πολλά άλλα στην καλοστημένη προπαγάνδα, προκειμένου από την μια να βγάλει από το κέντρο της προσοχής του λαού το νέο αντιλαϊκό πακέτο και από την άλλη να εξαπατήσει, να κοροϊδέψει τον λαό για δήθεν ανάπτυξη η οποία έρχεται και θα αλλάξει την μίζερη ελληνική πραγματικότητα αλλά και την θέση των εργαζομένων….. Στην πραγματικότητα πρόκειται για άθλιο και κακόγουστο επικοινωνιακό σκηνικό που στήνει και το οποίο αποσκοπεί να μειώσει και εάν είναι δυνατόν να εξουδετερώσει τις λαϊκές αντιδράσεις και τις αγωνιστικές κινητοποιήσεις για να περάσουν όσο περισσότερο ανώδυνα τα αντιλαϊκά κυβερνητικά μέτρα.

Σύμμαχο σε αυτά τα παιχνίδια η κυβέρνηση είχε και έχει τα άλλα συστημικά πολιτικά κόμματα, μέρος των ΜΜΕ αλλά και το μεγάλο κεφάλαιο που βάζουν πλάτη στον αποπροσανατολισμό των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων, αποσιωπώντας τα μεγάλα κοινωνικά, λαϊκά και εργατικά προβλήματα που είναι το διακύβευμα τόσο αυτής όσο και της επόμενης χρονικής περιόδου.

Ν.Δ, ΠΑΣΟΚ και τα άλλα κόμματα του συστημικού τόξου έχουν να αναδείξουν σοβαρότερα προβλήματα…… από αυτά που αφορούν την ουσία της πολιτικής συγκυρίας, αναπαράγουν τον πιο χυδαίο και πρωτόγονο αντικομμουνισμό σχετικά με την αποχή της κυβέρνησης από την αντικομμουνιστική φιέστα της Εσθονίας, με την οποία η κυβέρνηση επιχείρησε να ρίξει γέφυρα με το αριστερό ακροατήριο στο εσωτερικό της χώρας, ή ακόμη χειρότερα οι εξηγήσεις που ζητούσαν επί σειρά ημερών πού πήγε διακοπές ο Πρωθυπουργός….. Αλλά για την καυτή ατζέντα των 113 προαπαιτούμενων της τρίτης αξιολόγησης, τον χαρακτήρα των μέτρων, ποιοι ωφελούνται και τις συνέπειες στον λαό και στους εργαζόμενους ούτε λέξη!!!

Ανάλογη στήριξη έχει η κυβέρνηση από τις δυνάμεις του κυβερνητικού (παλαιού και νέου) και εργοδοτικού συνδικαλισμού, οι οποίες προσηλωμένες και υποταγμένες στα ευρωπαϊκά ιδεώδη που εκφράζει η Ε.Ε. κάνουν τα πάντα να εκτονώσουν τις δίκαιες αντιδράσεις των εργαζομένων και με την τακτική τους έχουν οδηγήσει σε παροπλισμό τα συνδικάτα, κυρίως σε δευτεροβάθμιο και τριτοβάθμιο επίπεδο.

Οι εργαζόμενοι μπροστά στην νέα επίθεση που βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη πρέπει και οφείλουν να αντλήσουν διδάγματα, να αξιοποιήσουν την πείρα που αποκόμισαν από τους αγώνες που αναπτύχθηκαν τα προηγούμενα χρόνια, να κάνουν το αποφασιστικό βήμα και να βρεθούν με το αγωνιζόμενο ταξικό κίνημα στα χαρακώματα του αγώνα, να αναπτύξουν πολύμορφους αγώνες, κυρίως από κάτω, επιχείρηση την επιχείρηση, κλάδο τον κλάδο, να επιδιώξουν τον μεταξύ τους συντονισμό και την κοινή πάλη τόσο περιφερειακά όσο και πανελλαδικά. Η ελπίδα και η προοπτική για την αντιμετώπιση των μεγάλων εργατικών και λαϊκών προβλημάτων βρίσκεται στον οργανωμένο ανυποχώρητο ταξικό αγώνα που θα διαμορφώνει τις προϋποθέσεις όχι μόνο Να δημιουργηθούν ρήγματα στις γραμμές της βάρβαρης αντιλαϊκής κυβερνητικής πολιτικής αλλά θα ανοίγει τον δρόμο για μια άλλη πορεία για την χώρα, μακριά και σε ρήξη με τις μνημονιακές δεσμεύσεις και με το εγχώριο και ευρωπαϊκό οικονομικό - πολιτικό κατεστημένο.

Στα πλαίσια της 3^ης αξιολόγησης το αμέσως επόμενο διάστημα θα ξεδιπλωθεί το νέο πακέτο αντιλαϊκών μέτρων που μεταξύ των άλλων περιλαμβάνει:

-          Συνέχιση των ιδιωτικοποιήσεων και του ξεπουλήματος των ΔΕΚΟ, της δημόσιας περιουσίας καθώς και νομοθετικών ρυθμίσεων για την λειτουργία του Υπερταμείου.

-          Νέα μέτρα σε βάρος των Συνταξιούχων μέσα από το νέο σύστημα του επανυπολογισμού των συντάξεων και την επανεξέταση των αναπηρικών συντάξεων.

-          Ριζικές αλλαγές στις εργασιακές σχέσεις με τον περιορισμό της άσκησης του δικαιώματος της απεργίας και νέες περικοπές σε κοινωνικά επιδόματα κ.α.

-          Νέα μέτρα για τους ηλεκτρονικούς πλειστηριασμούς για στοχοποίηση της πρώτης κατοικίας για χιλιάδες δανειολήπτες που προέρχονται από λαϊκά και εργατικά στρώματα.

-          Μέτρα εξορθολογισμού (νέες περικοπές) δαπανών στην υγεία και στην νοσοκομειακή περίθαλψη.

-          Ρυθμίσεις στον τομέα της δημόσιας διοίκησης για την κινητικότητα, νέα νομοθεσία για τις «ανεξάρτητες αρχές»…..

Στο σύνολό τους πρόκειται για νέα σκληρά και επώδυνα μέτρα τα οποία είναι σε αντιλαϊκή κατεύθυνση και τα οποία θίγουν τους εργαζόμενους, τους συνταξιούχους, τους αυτοαπασχολούμενους και ευρύτερα τα λαϊκά στρώματα.

Αντίθετα το πακέτο αυτών των μέτρων όχι μόνο δεν θίγει το μεγάλο κεφάλαιο και τα θεσμοθετημένα συμφέροντά του αλλά αντίθετα ενισχύει και διευρύνει τα προνόμιά του επιβεβαιώνοντας πλήρως την άποψή μας για σκληρή ταξική πολιτική που έχει αποκλειστικά ως στόχο την εργατική τάξη και τα λαϊκά κοινωνικά στρώματα.

Μπροστά σε αυτόν τον νέο αντεργατικό οδοστρωτήρα κυβέρνησης – Ε.Ε και μεγάλου κεφαλαίου οι εργαζόμενοι πρέπει να αντιτάξουν την ενότητα, την συσπείρωση, την μαζική έξοδο στους δρόμους, στις απεργίες και στον αγώνα.

Είναι ακριβώς αυτή η απάντηση η οποία μπορεί να δώσει την ελπίδα και την προοπτική για τους ίδιους, τον λαό και την χώρα.

Η Διοίκηση και τα μέλη της ΠΕΝΕΝ όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος θα δώσουν το αγωνιστικό παρόν στις κινητοποιήσεις και στις διαδηλώσεις στην Θεσσαλονίκη με αφορμή την 82^η ΔΕΘ.

Πειραιάς 7/9/2017

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Οι ανακαλύψεις πολλές φορές προκαλούν τρόμο. Αυτή, ωστόσο, προκαλεί και ανατριχίλα καθώς εδώ πλέον έχουμε να κάνουμε με ένα «αδηφάγο τέρας» το οποίο «εξαϋλώνει» ρουφώντας τα πάντα γύρω του, «καταπίνοντας» ολόκληρα ηλιακά συστήματα.

Πρόκειται για μια γιγάντια «μαύρη τρύπα» στο κέντρο του γαλαξία μας, 100.000 φορές πιο ισχυρή από τον Ήλιο, που βρίσκεται «κρυμμένη» πίσω από ένα νεφέλωμα τοξικών αερίων, 25.000 έτη φωτός από τη Γη!

Η νέα «μαύρη τρύπα» που ανακαλύφθηκε είναι η δεύτερη μεγαλύτερη στον Milky Way και όπως ανακοίνωσαν οι Ιάπωνες αστρονόμοι που είδαν το πανίσχυρο αυτό φαινόμενο, «ένα πιθανό σενάριο είναι οι μαύρες τρύπες ενδιάμεσης μάζας (IMBHs) να σχηματίζονται από τη συνάθροιση των αστεριών σε μικρά μικρά συμπαγή αστέρια, να συγχωνευθούν στο κέντρο ενός γαλαξία για να σχηματίσουν μια υπερμεγέθη μαύρη τρύπα».

Αν και οι «μαύρες τρύπες», πάντως, φαντάζουν ως κάτι ιδιαίτερα καταστροφικό οι επιστήμονες ωστόσο, τονίζουν πως είναι πιθανό σε αυτές να οφείλονται η δημιουργία Γαλαξιών, Ηλιακών συστημάτων, ακόμη και αυτής καθ' αυτής της ζωής.

Πηγή: newsbeast.gr