Πιο ξεκάθαρα δεν μπορούσε να το πει ο επικεφαλής του Γιούρογκρουπ Γερούν Ντάισελμπλουμ, ο οποίος τη Δευτέρα θα έρθει στη χώρα μας για μια σειρά από επαφών με το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης και θα μιλήσει σε συνέδριο του «Economist».

«Προέχει να διασφαλιστεί ότι θα υπάρχουν συνθήκες πολιτικής και οικονομικής σταθερότητας και να προωθηθούν οι μεταρρυθμίσεις τόσο κατά τη διάρκεια του προγράμματος όσο και μετά τον Αύγουστο του 2018», λέει σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Τα Νέα».

Μάλιστα, δηλώνει ότι η Ελλάδα θα παραμείνει σε εποπτεία και μετά τον Αύγουστο του 2018, οπότε λήγει το πρόγραμμα στήριξης, εξηγώντας ότι «σε όλες τις περιπτώσεις έχουμε εφαρμόσει προγράμματα εποπτείας μετά την ολοκλήρωση των προγραμμάτων στήριξης όπως έγινε σε Ιρλανδία, Ισπανία και Κύπρο. Θα έχουμε πρόγραμμα εποπτείας και στην Ελλάδα, πόσω μάλλον όταν υπάρχουν δάνεια σε εκκρεμότητα τα οποία έχουν μακρά περίοδο αποπληρωμής».

Αυτά προς απάντηση σε όλους όσοι λένε το αντίθετο και αυτό προς απάντηση σε όλους όσοι πιστεύουν τα παραμύθια τους ότι τέλος των μνημονίων σημαίνει και τέλος της υποτέλειας και της λιτότητας.

Ποια η λύση; Ο «μονόδρομος» που θα πρέπει να μπουν οι εργαζόμενοι, οι συνταξιούχοι, οι άνεργοι, η νεολαία, ο λαός: η οργάνωση στα σωματεία και στα κινήματα, ο συντονισμός τους μέσα από ένα Κέντρο Αγώνα, που θα έχει ως στόχο την ταξική αντεπίθεση για την ανατροπή των μνημονιακών πολιτικών και και όλων όσοι τις ψηφίζουν, τις στηρίζουν και τις εφαρμόζουν, ανεξαρτήτως πολιτικού «χρώματος».

Οφείλουμε, επιτέλους, να καταλάβουμε ότι πρέπει να υπερβούμε την την αδράνεια, την παθητικότητα, το συμβιβασμό και την προδοσία κυβερνήσεων και συνδικαλιστικών ηγεσιών.

Κανένα αίτημα των εργαζόμενων, σε δημόσιο ή ιδιωτικό τομέα, καμία διεκδίκηση, καμία υπεράσπιση κοινωνικών αγαθών, εργασιακών δικαιωμάτων, δημοκρατίας, λαϊκής κυριαρχίας δεν μπορεί να υπάρξει όσο είμαστε μέσα στη φυλακή του ευρώ, όσο είμαστε μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Και ειδικά το εργατικό κίνημα έχει υποχρέωση να πείσει τους εργαζομένους και την κοινωνία, ότι αυτός είναι ο δρόμος για την απαλλαγή της χώρας από τα μνημόνια που εφαρμόζει και η σημερινή κυβέρνηση για την πλήρη αποκατάσταση των εργασιακών, κοινωνικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων μας.

Αυτός είναι ο δικός μας μονόδρομος και σε αυτόν πρέπει να επιμείνουμε να βαδίζουμε μέχρι τέλους.

Πηγή: ergasianet.gr

Σε εξαιρετικά υψηλά επίπεδα εξακολουθούν να βρίσκονται τα ποσοστά των μακροχρόνια ανέργων, δηλαδή των ατόμων που είναι εκτός αγοράς εργασίας για περισσότερους από 12 μήνες παρά την αισθητή μείωση που παρουσιάζουν τα συνολικά ποσοστά των ανέργων τα τρία τελευταία χρόνια.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ του δευτέρου τριμήνου του 2017 οι μακροχρόνια άνεργοι ανέρχονται σε 752.000 άτομα -ποσοστό 74%- επί του συνολικού αριθμού του 1.016.600 ανέργων. Αποτελεί το δεύτερο υψηλότερο ποσοστό των μακροχρόνια ανέργων που έχουν καταγραφεί στο δεύτερο τρίμηνο του έτους τα 10 τελευταία έτη, δηλαδή την περίοδο 2008-2017.

Συγκεκριμένα, το 2014 στο δεύτερο τρίμηνο του έτους το ποσοστό των μακροχρόνια ανέργων είχε ανέλθει στο 74,4% του συνόλου. Από τα ίδια στοιχεία προκύπτει ότι ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, δηλαδή το 35,3% του συνολικού αριθμού των ανέργων, δηλαδή 359.700 άτομα, είναι εκτός αγοράς εργασίας για περισσότερα από τέσσερα έτη.

Αποκλεισμός και «αποθάρρυνση»

Η διαμόρφωση ενός σκληρού πυρήνα ανέργων, με περισσότερους από 350.000 να βρίσκονται εκτός αγοράς εργασίας για τουλάχιστον τέσσερα χρόνια, εμπεριέχει όλα εκείνα τα στοιχεία τα οποία σύμφωνα με τους μελετητές διαμορφώνουν ένα στεγανό και αδιαπέραστο πλαίσιο «αποθάρρυνσης» του ανέργου. Δηλαδή, διαμορφώνεται η πεποίθηση στον άνεργο πως δεν πρόκειται ποτέ να εργαστεί ξανά.

Αυτή η «αποθάρρυνση» είναι απόρροια της συσσώρευσης αρνητικών εμπειριών και επαναλαμβανόμενων αποτυχιών κατά την αναζήτηση εργασίας για πολλά χρόνια. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται σε έρευνα του παρατηρητηρίου Εργασίας της ΓΣΕΕ, υπήρξε περίπτωση άνεργης γυναίκας η οποία από τον Σεπτέμβριο του 2011 μέχρι τον Ιανουάριο του 2013 είχε αποστείλει 212 βιογραφικά προκειμένου να βρει δουλειά, χωρίς όμως να έχει κάποιο αποτέλεσμα.

Τα δεδομένα της παρατεταμένης – μακροχρόνιας ανεργίας δημιουργούν έντονο προβληματισμό και στους αρμόδιους φορείς του υπουργείου Εργασίας, καθώς στη συντριπτική τους πλειονότητα οι σχετικές έρευνες επισημαίνουν το αδιέξοδο στο οποίο οδηγούνται οι άνεργοι οι οποίοι βρίσκονται για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα εκτός εργασίας.

Δηλαδή, όσο μεγαλώνει η διάρκεια ανεργίας τόσο περισσότερο επιδεινώνονται οι δεξιότητές του και τόσο πιο δύσκολο γίνεται να βρει δουλειά στο μέλλον. Ουσιαστικά πρόκειται τις περισσότερες φορές για ανέργους άνω των 40 – 45 ετών, οι οποίοι βιώνουν με έντονο τρόπο τον αποκλεισμό τους από μια αγορά εργασίας η οποία, σύμφωνα με όλες τις έρευνες, επιλέγει να προσλαμβάνει πολύ νεότερους σε ηλικία.

Πηγή: ergasianet.gr

Την Τετάρτη 20 Σεπτεμβρίου 2017, δύο μόλις μέρες μετά την επέτειο της δολοφονίας του Παύλου Φύσσα από τα τάγματα εφόδου της Χρυσής Αυγής, το υπόδικο ναζιστικό κόμμα προχώρησε σε προκλητική συγκέντρωση στο Πέραμα, με παρουσία σχεδόν όλης της κοινοβουλευτικής της ομάδας.

Η αστυνομία και η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ με το σχεδιασμό της παρέδωσε την πόλη στους τραμπούκους και προχώρησε σε συντονισμένη επίθεση στην αντιφασιστική συγκέντρωση που πραγματοποιούταν.

Το ταξικό εργατικό κίνημα δεν πρόκειται να μείνει με σταυρωμένα τα χέρια στη νέα προσπάθεια της φασιστικής συμμορίας να εισβάλλει σε παραδοσιακές εργατικές γειτονιές.

Δεν ξεχνάμε την παρακρατική επίθεση στα μέλη του ΠΑΜΕ το 2013, γιατί το εργοδοτικό σωματείο του Αγίου Νικολάου παραμένει σε λειτουργία συσπειρώνοντας το κάθε κατακάθι της περιοχής. Εξάλλου η εισβολή του Λαγού στο σχολείο του Ικόνιου που φιλοξενεί προσφυγόπουλα το περασμένο Ιανουάριο που τρομοκράτησε γονείς και καθηγητές, μας έδειξε για άλλη μια φορά το εφιαλτικό «όραμα» που μας ετοιμάζουν.

Οι ναζί δημιουργούν θύλακες σε λαϊκές γειτονιές για να χρησιμοποιηθούν σαν πρώτη γραμμή κρούσης υπέρ των αφεντικών. Η προηγούμενη προσπάθεια τους να φτιάξουν «οχυρό» στη Νίκαια, συντρίφτηκε από το αντιφασιστικό κίνημα. Τα «εργατικά» σωματεία και παρατάξεις τους, απομονώνονται αποφασιστικά από το εργατικό κίνημα.

Δεν εφησυχαζόμαστε! Η ακροδεξιά παραμονεύει για να συντρίψει την εργατική αντίσταση, αν αποτύχουν οι μνημνονιακές κυβερνήσεις τους.

Στην «γραμμή» του ευρύτερου Πειραιά υπάρχουν 3 τοπικά γραφεία της Χρυσής Αυγής (Σαλαμίνα, Πέραμα, Πειραιά) καθώς και αυτό του λακέδικου σωματείου της Ναυπηγοεπισκευστικής Ζώνης, που λειτουργούν σαν ορμητήρια – γιάφκες τρομοκράτησης του λαϊκού κινήματος. Πρέπει να πιάσουμε το νήμα να ξηλώσουμε την όποια ναζιστική δράση και επιρροή στην περιοχή.

Σαν πρώτη κίνηση καλούμε κάθε εργατικό σωματείο, νεολαιίστικη ένωση, μαθητική ή φοιτητική ομάδα, τοπικά στέκια, συλλογικότητες, κόμματα, οργανώσεις και συλλογικότητες του ταξικού κινήματος σε σύσκεψη της Πέμπτη 28/9 6.30μμ στο Εργατικό Κέντρο Πειραιά για να διοργανωθεί ένα μεγάλο λαϊκό συλλαλητήριο στο Πέραμα.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΜΑΧΗΤΙΚΟΥ ΑΝΤΙΦΑΣΙΣΜΟΥ (OP.M.A.)

EPΓATIKH ΛEΣXH KEPATΣINIOY– ΔPAΠETΣΩNAΣ

ENΩTIKH AΓΩNIΣTIKH ΣYNEPΓAΣIA– E.ΘE.Λ. (E.A.Σ.-E.ΘE.Λ.)

ΠANEΛΛHNIA ENΩΣH NAYTΩN ΕΜΠΟΡΙΚΟΥ ΝΑΥΤΙΚΟΥ (Π.E.N.E.N.)

Με απόλυτη επιτυχία πραγματοποιήθηκε το διήμερο 23-24 Σεπτέμβρη 2017 η 11^η αντιρατσιστική γιορτή που διοργάνωσαν από κοινού το «Κυριακάτικο Σχολείο Μεταναστών» και η «Κίνηση απελάστε τον ρατσισμό».

Την Κυριακή 24/9/2017 δεύτερη μέρα των εκδηλώσεων έγινε ανοιχτή συζήτηση με θέμα: «Αντιρατσισμός και αντιφασισμός στους χώρους δουλειάς».

Προσκεκλημένος στην συζήτηση ήταν ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ ο οποίος πήρε μέρος με άλλους συνδικαλιστές που εκπροσωπούσαν Σωματεία και χώρους δουλειάς όπως είναι οι υγειονομικοί, οι εκπαιδευτικοί, δημόσιες υπηρεσίες και ΠΡΟΣΠΕΡΤ.

Στην παρέμβασή του ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ Αντώνης Νταλακογεώργος σημείωσε μεταξύ των άλλων και τα παρακάτω:

Τα τελευταία χρόνια η επιθετικότητα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων ΗΠΑ – ΝΑΤΟ σε ανταγωνισμό με τις αντίστοιχες δυνάμεις Ρωσίας, Κίνας προσπαθούν να διευρύνουν την γεωστρατηγική τους επιρροή αλλά και την κατάκτηση νέων πλουτοπαραγωγικών πηγών σε διάφορες χώρες του κόσμου. Η ένταση αυτή των ανταγωνισμών τις καθιστά ποιο επιθετικές και επικίνδυνες.

Επίκεντρο αυτών των επεμβάσεων και ανταγωνισμών βρίσκονται οι χώρες της νοτιοανατολικής Μεσογείου και άλλες αραβικές χώρες οι οποίες διαθέτουν πλούσια κοιτάσματα σε πετρέλαια υδρογονάνθρακες ενώ τον τελευταίο χρόνο ιδιαίτερα μετά την εκλογή του ακροδεξιού δισεκατομμυριούχου Τραμπ στις ΗΠΑ στο στόχαστρό του έχει βάλει την Βόρεια Κορέα, την Βενεζουέλα αλλά και το Ιράν.

Οι εξελίξεις αυτές διαμορφώνουν όχι μόνο ένα μόνιμο και επικίνδυνο σκηνικό έντασης και αντιπαράθεσης αλλά σηματοδοτούν θανάσιμο κίνδυνο ενός θερμοπυρηνικού πολέμου ευρείας έκτασης και κατά συνέπεια διαμορφώνουν συνθήκες επικίνδυνες για την ειρήνη σε όλο τον κόσμο.

Παράλληλα οι επιθετικοί ιμπεριαλιστικοί πόλεμοι στην περιοχή μας έχουν οδηγήσει εκατομμύρια ανθρώπους να εγκαταλείψουν τις χώρες τους και τα σπίτια τους και να αναζητήσουν διέξοδο ασφάλειας και εργασίας σε άλλες χώρες.

Ιράκ, Συρία, Λιβύη, Αφγανιστάν αλλά και χώρες όπου επικρατούν συνθήκες φτώχειας και εξαθλίωσης εξωθούν τους λαούς αυτών των χωρών στην μαζική έξοδο.

Τα τελευταία χρόνια η Μεσόγειος έχει μετατραπεί σε ένα απέραντο νεκροταφείο χιλιάδων ανθρώπων στην προσπάθειά τους να ξεφύγουν και να απομακρυνθούν από τις χώρες που μαίνονται οι πολεμικές συγκρούσεις.

Η Ευρώπη ως απάντηση επέλεξε την ρατσιστική πολιτική των κλειστών συνόρων και ταυτόχρονα σε συμφωνία με την Τουρκία η ελληνική κυβέρνηση έχει αναλάβει το θλιβερό και άθλιο ρόλο των απελάσεων και των επαναπροωθήσεων των προσφύγων.

Ταυτόχρονα η ελληνική κυβέρνηση αντί της φιλοξενίας και της ενσωμάτωσης των προσφύγων στους οικιστικούς ιστούς και τις κοινωνικές δομές επέλεξε τα στρατόπεδα συγκέντρωσης για τον εγκλεισμό των προσφύγων – μεταναστών.

Η εργατική τάξη της χώρας μας αλλά και ευρύτερα τα λαϊκά και κοινωνικά στρώματα επιφύλαξαν την υποδοχή που έπρεπε στους πρόσφυγες, έδειξαν και δείχνουν υψηλό επίπεδο αλληλεγγύης, στηρίζουν ολόθερμα τα αιτήματα και τις δίκαιες διεκδικήσεις τους και παλεύουν από κοινού να κατακτήσουν και να κατοχυρώσουν τα ίδια δικαιώματα με τους έλληνες στην εκπαίδευση, στην υγεία, στην δουλειά, στην στέγαση.

Η μαχόμενη αριστερά στο σύνολό της, το αγωνιστικό ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα, οι αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές οργανώσεις πρωτοστάτησαν στην έκφραση συμπαράστασης προς τους πρόσφυγες και μετανάστες.

Απέκρουσαν τις φασιστικές κραυγές της ξενοφοβίας, του ρατσισμού και της ισλαμοφοβίας οι οποίες είχαν ως πρωταγωνιστές την νεοναζιστική Χρυσή Αυγή αλλά και άλλες δυνάμεις που καλλιεργούσαν κυρίως ρατσιστικού τύπου αντιλήψεις περί αποκλεισμού και απομόνωσης των προσφύγων και ανοιχτά φλερτάρουν με την ξενοφοβία.

Οι συνθήκες που διαμορφώθηκαν στην χώρα μας, ιδιαίτερα την περίοδο των μνημονιακών πολιτικών, η σκληρή και ανελέητη επίθεση σε βάρος των εργαζομένων, των συνταξιούχων, των λαϊκών στρωμάτων, η κατακόρυφη αύξηση της ανεργίας, οι δρακόντιες περικοπές και μειώσεις μισθών, συντάξεων, ΕΚΑΣ σε συνδυασμό με μια πρωτοφανή αντιλαϊκή φορομπηχτική πολιτική που εξουθενώνει, εξαθλιώνει και φτωχοποιεί μεγάλα τμήματα λαϊκών και εργατικών μαζών, ήταν το έδαφος πάνω στο οποίο αναπτύχθηκε η νεοφασιστική προπαγάνδα της Χρυσής Αυγής στην προσπάθειά της να αποκτήσει λαϊκά και εργατικά ερείσματα στις λαϊκές και εργατικές συνοικίες. Είχε προηγηθεί μια ασύδοτη σε εγκληματικό επίπεδο δράση, κυρίως εναντίον προσφύγων και μεταναστών στην Αθήνα, στον Πειραιά και σε άλλες περιοχές της Ελλάδας.

Ήταν η περίοδος που μέρος των συστημικών πολιτικών κομμάτων, επιχειρηματίες, εφοπλιστές, ΜΜΕ έμμεσα πλην σαφώς πρόβαλαν τις θεάρεστες πρακτικές των νεοναζιστών. Ήταν η περίοδος που αστυνομικές δυνάμεις έδιναν χέρι βοηθείας στην δολοφονική οργάνωση, ήταν η περίοδος που παρά την δημοσιότητα των επιθέσεων των ταγμάτων εφόδου των νεοναζιστών η «ανεξάρτητη» δικαιοσύνη σιωπούσε, αδρανούσε και αδιαφορούσε για το εγκληματικό «έργο» της Χρυσής Αυγής.

Η εν ψυχρώ δολοφονία του Παύλου Φύσσα τον Σεπτέμβρη του 2013 που αποτέλεσε και το αποκορύφωμα της εγκληματικής δράσης της Χρυσής Αυγής, έβαλε τέλος σε αυτήν την ιδιότυπη ανοχή του επίσημου θεσμικού και πολιτικού συστήματος.

Η ιστορία όμως έχει καταγράψει ότι η εγκληματική φασιστική οργάνωση ανδρώθηκε, αναπτύχθηκε και απέκτησε ισχυρές προσβάσεις σε λαϊκές και εργατικές συνοικίες στηριζόμενη στην προβολή των ΜΜΕ, στην κρυφή χρηματοδότηση διάφορων επιχειρηματιών και εφοπλιστών και το πολιτικό σύστημα με την στάση του συνέβαλε τα μέγιστα να αποκτήσει και κοινοβουλευτική νομιμότητα.

Ο ρατσισμός και ο φασισμός είναι όψεις του ιδίου νομίσματος, η εγκληματική δράση της Χρυσής Αυγής είναι συνέπεια της φασιστικής πολιτικής και ιδεολογίας της, έχει αποδειχθεί ότι τμήματα του μεγάλου κεφαλαίου την στήριξαν και την ενίσχυσαν, ενώ οι νεοφασίστες, σε ανταπόδοση των υπηρεσιών τους, τους στήριξαν με τις θέσεις τους στην Βουλή όπως για παράδειγμα το εφοπλιστικό κεφάλαιο για την διεύρυνση των προνομίων του.

Στα εργατικά συνδικάτα εκτός λίγων εξαιρέσεων δεν έχουν ακόμη λειτουργήσει τα αντιφασιστικά και αντιρατσιστικά αντανακλαστικά τους.

Πολλοί θεωρούν ότι η πάλη ενάντια στον φασισμό, τον ρατσισμό, την ξενοφοβία είναι και πρέπει να είναι υπόθεση των πολιτικών κομμάτων και όχι των συνδικάτων. Υποτιμούν τον ρόλο αλλά και τον κίνδυνο από την φασιστική απειλή στους χώρους δουλειάς και στις συνδικαλιστικές οργανώσεις.

Χρειάζεται τα εργατικά συνδικάτα να εντάξουν ως αναπόσπαστο στοιχείο της δράσης τους την πάλη ενάντια στον φασισμό και τον ρατσισμό, επιβάλλεται η ενημέρωση, η τεκμηριωμένη και θεμελιωμένη απάντηση του τι εκφράζει και εκπροσωπεί το νεοφασιστικό ρεύμα στην κοινωνία και στους εργαζόμενους στους χώρους δουλειάς.

Επιβάλλεται να συγκροτηθεί ένα ισχυρό μέτωπο των αντιφασιστικών – αντιρατσιστικών – αντιμπεριαλιστικών και αντιπολεμικών οργανώσεων με τα εργατικά συνδικάτα που θα στοχεύει ιδεολογικά, πολιτικά, οργανωτικά και κινηματικά στην απομόνωση του φασιστικού μορφώματος, της δολοφονικής του δράσης αλλά και στην καταδίκη του από την δικαιοσύνη για τις εγκληματικές πρακτικές του.

Από αυτή την σκοπιά η πάλη και οι στόχοι αυτοί θα πρέπει να αναδειχθούν το επόμενο διάστημα και να αναληφθεί συγκεκριμένη δράση .

Στην υπόθεση αυτή η θέση και ο ρόλος της ριζοσπαστικής, αντικαπιταλιστικής και κομμουνιστικής αριστεράς θα πρέπει να είναι καθοριστικός.