– του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Πλειάδα σκληρών μέτρων που θα σπρώξουν ακόμα βαθύτερα στη φτώχεια μεγάλα τμήματα του ελληνικού πληθυσμού περιέχει ο νέος εφαρμοστικός νόμος που κατατέθηκε την Παρασκευή στη Βουλή.

Το πολυνομοσχέδιο «Διατάξεις για την ολοκλήρωση της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων – Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019-2022» θα μπει για συζήτηση στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής τη Δευτέρα, με τη διαδικασία του κατεπείγοντος και θα ψηφιστεί από την Ολομέλεια την Πέμπτη 14 Ιούνη.

Το αντιλαϊκό νομοθέτημα περιέχει τα προαπαιτούμενα της τέταρτης «αξιολόγησης» και συνοδεύεται από το «Μεσοπρόθεσμο Πλαίσιο Δημοσιονομικής Στρατηγικής 2019-2022».

Το νέο Μεσοπρόθεσμο μειώνει συντάξεις και αφορολόγητο, με στόχο πρωτογενή πλεονάσματα 42 δισ. ευρώ ως το 2022! Με τον τρόπο αυτό ανεβάζει σε δυσθεώρητα ύψη τα πρωτογενή πλεονάσματα άνω του 5% του ΑΕΠ το 2022, παρότι η κυβερνητική πλειοψηφία υποσχόταν ότι αυτά θα ανέρχονταν στο 3,5% του ΑΕΠ. Συγκεκριμένα τα «πρωτογενή πλεονάσματα» από 6,87 δισ. ευρώ το 2018 (3,56% του ΑΕΠ), φτάνουν στα 11,04 δισ. ευρώ το 2022 (5,19% του ΑΕΠ)!

Ουσιαστικά πρόκειται για ένα μνημόνιο διαρκείας που «καταρρίπτει» το κυβερνητικό αφήγημα περί «καθαρής εξόδου από τα μνημόνια» και έρχεται για κατακρεουργήσει συντάξεις, μισθούς και εισοδήματα. Ταυτόχρονα ανοίγει το δρόμο για μαζικούς πλειστηριασμούς κατοικιών υπερχρεωμένων νοικοκυριών και υποθηκεύει το σύνολο της δημόσιας περιουσίας.

Ειδικότερα:

— Το αφορολόγητο από 1.1.2020, μειώνεταιστα 5686 ευρώ, από τα 8636 που είναι σήμερα και η συγκεκριμένη πρόβλεψη θα αφαιρέσει από τις τσέπες των μισθωτών και συνταξιούχων 1,920 δισ. ευρώ!

— Οι περικοπές των συντάξεων, από 1η Ιανουαρίου 2019, αγγίξουν τα 2,882 δισ. ευρώ εκ των οποίων 1,434 δισ. ευρώ από την αναπροσαρμογή στις κύριες συντάξεις πλην δημοσίου και 1,121 δισ. ευρώ από την αναπροσαρμογή των κύριων συντάξεων δημοσίου! Επιπλέον οι περικοπές των «προσωπικών διαφορών» στις επικουρικές συντάξεις ύψους 232 εκατ. ευρώ σε ετήσια βάση, ανεβάζουν τα «μαχαίρι» στα 3,02 δισ. ευρώ!

— Μπαίνει «ενέχυρο» στους δανειστές, η «Ελληνική Εταιρεία Συμμετοχών και Περιουσίας ΑΕ» (ΕΕΣΥΠ) γνωστή και ως υπερταμείο που διαχειρίζεται όλες τις συμμετοχές και τα περιουσιακά στοιχεία του Δημοσίου (ΔΕΚΟ, τράπεζες, ακίνητα κλπ) να πληρώσει έως και 25 δισ. από το δάνειο των 86 που πήρε το 2015 η Ελλάδα από τον ESM, αν φανεί ασυνεπής στις πληρωμές του το δημόσιο.

Τα εισπρακτικά μέτρα με αριθμούς:

http://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2018/06/PPS_1-300x265.jpg 300w, http://www.imerodromos.gr/wp-content/uploads/2018/06/PPS_1-362x320.jpg 362w" data-lazy-sizes="(max-width: 742px) 100vw, 742px" width="742" height="655">

Ανοίγει το δρόμο για μαζικούς πλειστηριασμούς κατοικιών

Το 2019 αναμένεται να μετατραπεί στο πρώτο έτος της «μεγάλης αρπαγής» μέσω των πλειστηριασμών υποθηκευμένων κατοικιών που υπάγονται στην κατηγορία των «κόκκινων δανείων».

Είναι ενδεικτικό ότι στις διατάξεις του πολυνομοσχέδιου δεν συμπεριλαμβάνεται η παράταση του υφιστάμενου νομοθετικού πλαισίου (νόμος Κατσέλη, όπως αυτός «τροποποιήθηκε» στη συνέχεια), ο οποίος λήγει στις 31 Δεκέμβρη 2018. Με άλλα λόγια τα υπεχρεωμένα νοικοκυριά χάνουν και την τελευταία ασπίδα προστασίας την ίδια στιγμή θα νομοθετηθούν ως πρόσθετες προϋποθέσεις για την αίτηση δικαστικής προστασίας στην πρώτη κατοικία:

— Η αυτόματη άρση (με απόφαση των ίδιων των τραπεζών) της παρεχόμενης προστασίας, σε περιπτώσεις καθυστερήσεων στις αποπληρωμές των δόσεων. Μάλιστα, η αποβολή από το καθεστώς «προστασίας» επέρχεται σε περίπτωση που το συνολικό ποσό της καθυστέρησης ξεπερνά την αξία τριών μηνιαίων δόσεων, είτε αυτές είναι διαδοχικές, είτε όχι.

— Απόρριψη της αίτησης, πριν από τη δικαστική προσφυγή, σε περιπτώσεις όπως μεταβίβαση περιουσιακών στοιχείων σε συγγενικά πρόσωπα ή πώληση ακίνητης περιουσίας σε τρίτα πρόσωπα.

— Αυτόματη έξοδος από τις διαδικασίες δικαστικής προστασίας, σε περιπτώσεις οφειλετών που αιτούνται και πετυχαίνουν την αναβολή των δικαστικών αποφάσεων.

— Κατάργηση της υποχρέωση των τραπεζών να ενημερώνουν ακόμη και τους δανειολήπτες 12 μήνες πριν από τη μεταβίβαση του δανείου τους σε Fund.

«Ενέχυρο» το υπερταμείο

Προκειμένου να διασφαλιστεί η είσπραξη του δανείου των 25 δισ. από τα 86 δισ. ευρώ που έλαβε η Ελλάδα από τον ESM, το πολυνομοσχέδιο με τα προαπαιτούμενα που κατέθεσε στη Βουλή το υπουργείο Οικονομικών προβλέπει την υπογραφή του Υπερταμείου Αποκατρικοποιήσεων. Με την διάταξη αυτή δρομολογείται η επέκταση της Σύμβασης Χρηματοδοτικής Διευκόλυνσης του 2015 προκειμένου να περιληφθεί στα συμβαλλόμενα μέρη και το Υπερταμείο.

Συγκεκριμένα, το άρθρο 109 του πολυνομοσχεδίου προβλέπει την τροποποίηση της δανειακής σύμβασης της 14ης Αυγούστου του 2015 με τον ESM και, όπως αναφέρει στην αιτιολογική έκθεση το υπουργείο Οικονομικών, έχοντας υπόψη το γεγονός ότι το Φεβρουάριο 2017 συγκροτήθηκε σε σώμα το Διοικητικό Συμβούλιο της Ελληνικής Εταιρείας Συμμετοχών και Περιουσίας του Δημοσίου (ΕΕΣΥΠ ), ο ESM ζήτησε να εφαρμοστεί η δέσμευση μιας ειδικής ρήτρας της χρηματοδοτικής σύμβασης και να προσχωρήσει το Υπερ-Ταμείο στη Σύμβαση, ώστε «να αναλάβει τις δεσμεύσεις που ήδη προβλέπονται στην αρχική συμφωνία των μερών».

«Αντίμετρα» κοροϊδία για το λαό

Στο Μεσοπρόθεσμο αποτυπώνονται επίσης και τα ψηφισμένα αντίμετρα, τα οποία αφορούν μεταξύ άλλων σε μείωση του ΕΝΦΙΑ κατά 209 εκατ. ευρώ από το 2020, τον οποίο θα καταργούσε η κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Του φορολογικού συντελεστή φυσικών προσώπων ( από το 22% στο 20%), αφού πρώτα θα έχει λεηλατηθεί το εισόδημα από τη μείωση του αφορολόγητου.

Την ίδια στιγμή βέβαια για το επιχειρηματικό κεφάλαιο, το μεσοπρόθεσμο προβλέπει μείωση του φορολογικού συντελεστή 29% σε 26% για τις επιχειρήσεις, που θα εξασφαλίσει στις επιχειρήσεις μειώσεις φόρων ύψους 461 εκατ. ευρώ τον πρώτο χρόνο εφαρμογής.

Πηγή: imerodromos.gr

Γιώργος Παυλόπουλος

Η σύνοδος κορυφής του Καναδά επιβεβαίωσε την επικίνδυνη όξυνση των ενδοκαπιταλιστικών ανταγωνισμών

Σε ΗΠΑ και Ευρώπη κυριαρχεί το σύνθημα «Πρώτα η χώρα μου», ενώ οι δασμοί πολλαπλασιάζονται και ο προστατευτισμός ενισχύεται

Το 1997, στον απόηχο της κατάρρευσης της ΕΣΣΔ, οι θριαμβευτές του Ψυχρού Πολέμου αποφάσισαν να εντάξουν την Ρωσία του Γέλτσιν στο κλαμπ στο οποίος συμμετείχε η ελίτ των παραδοσιακών καπιταλιστικών κέντρων του πλανήτη – ΗΠΑ, Γερμανία, Βρετανία, Γαλλία, Ιταλία Καναδάς και Ιαπωνία. Επρόκειτο, φυσικά, για μια κατεξοχήν πολιτική κλινηση, μιας και τότε η οικονομία της Ρωσίας ήταν υπό κατάρρευση, ενώ ο πλούτος της είχε παραδοθεί στους ολιγάρχες και το πολύ πιο ισχυρό δυτικό κεφάλαιο ετοιμαζόταν να την κατασπαράξει.

Έτσι, η G7 μετονομάστηκε σε G8, καθεστώς που διατηρήθηκε ως το 2014. Ως τη στιγμή, δηλαδή, που με αφορμή την προσάρτηση της Κριμαίας στη Ρωσική Ομοσπονδία, οι «παλιοί» αποφάσισαν να αποβάλλουν το νεότερο μέλος της ομάδας τους. Ήταν, όπως εύκολα καταλαβαίνουν οι πάντες, μια ακόμη πολιτική απόφαση. Διότι ενώ η Ρωσία είχε μετατραπεί πλέον σε μια υπολογίσιμη οικονομική δύναμη και λειτουργούσε κατά βάση με τους κανόνες του καπιταλισμού, κάτι που σημαίνει ότι θεωρητικά δικαιούνταν τη συμμετοχή της σε αυτήν, η πολιτική της ενίσχυση και οι γεωπολιτικές της φιλοδοξίες δεν μπορούσαν να γίνουν αποδεκτές – και γι’ αυτό, έπρεπε να τιμωρηθεί.

Κάτι ανάλογο συμβαίνει και με την Κίνα. Οι «7», μαζί με την ΕΕ που συμμετέχει και αυτόνομα, αρνούνται να την καταστήσουν ισότιμο εταίρο τους στο συγκεκριμένο κλαμπ, παρά το γεγονός ότι τυπικά πληρεί όλα τα κριτήρια και μάλιστα στον ίδιο ή και σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό σε σύγκριση με όλα τα υπόλοιπα μέλη: Καταρχήν, είναι εδώ και χρόνια η δεύτερη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη, πίσω μόνο από τις ΗΠΑ, ενώ είναι πολύ πιθανό στην επόμενη δεκαετία να καταλάβει την πρώτη θέση. Επίσης, παρά το ότι η αγορά της παραμένει σε μεγάλο βαθμό κλειστή και ελεγχόμενη, είναι φανερό ότι κινείται με ταχύτητα προς το μοντέλο των υπόλοιπων επτά και μια ένταξη στην ομάδα τους θα επιτάχυνε ακόμη περισσότερο αυτή τη διαδικασία. Τέλος, τη στιγμή που οι ΗΠΑ στρέφονται προς τον προστατευτισμό, η ηγεσία της εμφανίζεται ως διαπρύσιος υποστηρικτής του ελεύθερου εμπορίου και του «laissez-faire».

Η ουσία είναι ότι οι «7» δεν αρκούνται στο γεγονός ότι απέκλεισαν Ρωσία και Κίνα, με τις οποίες έχουν ανοίξει και άλλα μέτωπα. Αντί αυτό να τους κάνει να μονιάσουν και να αντιμετωπίσουν ενωμένοι τις δήθεν απειλές από τα «αυταρχικά καθεστώτα», απαιτώντας παράλληλα αυτά να ανοίξουν πλήρως τις αγορές τους στις επιχειρήσεις τους, πλέον είναι φανερό ότι έχουν αρχίσει να τρώνε τις σάρκες τους. σε βαθμό που το κλίμα το οποίο επικρατεί στη σύνοδο κορυφής η οποία διεξήχθη την Πέμπτη και την Παρασκευή στον Καναδά να θυμίζει περισσότερο πολεμικό μέτωπο παρά συνεύρεση εταίρων και συμμάχων.

Υπενθυμίζεται, για του λόγου το αληθές, ότι από την 1η Ιουνίου η Ουάσινγκτον έχει θέσει σε ισχύ τους δασμούς στον χάλυβα (25%) και το αλουμίνιο (10%) που εισάγονται στην αμερικανική αγορά από την ΕΕ, τον Καναδά και το Μεξικό – κάτι που εκτός των άλλων, αποτελεί ένα ακόμη σοβαρό πλήγμα ειδικά για τη γερμανική αυτοκινητοβιομηχανία μετά το σκάνδαλο με τις εκπομπές ρύπων στα πετρελαιοκίνητα οχήματα, το οποίο έχει ήδη κοστίσει στην Φολκσβάγκεν πολλά δις. Όπως ήταν δε αναμενόμενο, η ΕΕ απάντησε (όπως έκανε και το Μεξικό), ανακοιονώνοντας με τη σειρά της δασμούς ύψους πολλών δις. από τον Ιούλιο σε βάρος των ΗΠΑ.

Είναι δε αποκαλυπτικό το κλίμα που επικράτησε όταν ο Μακρόν αποφάσισε να πάρει τηλέφωνο τον Τραμπ προκειμένου να του διαμαρτυρηθεί και να του πει ότι για τον ίδιο και την Ευρώπη, οι δασμοί αυτοί είναι τόσο «παράνομοι» όσο και «λανθασμένοι».  Σύμφωνα με ρεπορτάζ που πρώτο μετέδωσε το δίκτυο CNN, η αντίδραση του Αμερικανού προέδρου ήταν τόσο βίαιη ώστε η συνομιλία ανάμεσα στους δύο όχι απλώς ξέφυγε από το πλαίσιο του πολιτικού και διπλωματικού σαβουάρ-βιβρ, αλλά αποδείχθηκε «φριχτή». Ο δε Μακρόν, μάλιστα, αντί να προχωρήσει σε διάψευση, ουσιαστικά επιβεβαίωσε τις σχετικές πληροφορίες και μάλιστα με έναν ιδιαιτέρως γλαφυρό τρόπο, επικαλούμενος μια φράση του παλιού καγκελάριου της Γερμανίας, Μπίσμαρκ: Παρομοίασε τη συνομιλία του με τον πρόεδρο των ΗΠΑ με τα… λουκάνικα τα οποία, όπως είπε, εάν αποκαλύπταμε σε αυτούς που τα τρώνε πώς παρασκευάζονται δεν θα τα έβαζαν ποτέ πια στο στόμα τους!

Φυσικά, υπήρξαν και ορισμένοι οι οποίοι δεν αισθάνθηκαν την ανάγκη να κάνουν χιούμορ και τα είπαν ξερά. Όπως, για παράδειγμα, ο πρώην γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ, ο Δανός Ράσμουσεν, ο οποίος αφού πέρασε τον Τραμπ γενεές δεκατέσσερις για τον προστατευτισμό του, στη συνέχεια είπε: «Ο πλανήτης είναι στις φλόγες. Όπου κι αν κοιτάξει κανείς θα δει συγκρούσεις». Κάτι ανάλογο έκανε και η Παγκόσμια Τράπεζα, που σε έκθεσή της η οποία δημοσιεύτηκε αυτή την εβδομάδα, προειδοποίησε ότι το κύμα των δασμών απειλεί να επαναφέρει την παγκόσμια οικονομία και το εμπόριο στην περίοδο της μεγάλης κρίσης του 2008.

Η αλήθεια δε είναι ότι με βάση τα όσα προηγήθηκαν, θα συνιστούσε έκπληξη εάν συνέβαινε κάτι ριζικά διαφορετικό. Ας σκεφτούμε, απλώς, το βασικό πολιτικό σύνθημα που έχουν προβάλει οι περισσότεροι από τους συμμετέχοντες σε αυτή τη σύνοδο: «Πρώτα η Αμερική», κραύγασε ο Τραμπ προεκλογικά και μετά την ορκωμοσία του. «Πρώτα η Γερμανία», ήταν η ουσιαστική γραμμή της Μέρκελ στην Ευρώπη τα προηγούμενα χρόνια. «Πρώτα η Ιταλία», διεμήνυσε το πραγματικό αφεντικό της νέας ιταλικής κυβέρνησης, Σαλβίνι, που έχει τη δική του κόντρα με την ΕΕ. «Πρώτα η Γαλλία», φωνάζει και ο Μακρόν προς τους συμπατριώτες του, συναγωνιζόμενος την Λεπέν. «Πρώτα η Βρετανία», λέει και μεγάλο τμήμα της αστικής τάξης της Βρετανίας, που εκτιμά ότι δεν την συμφέρει να μείνει στην ΕΕ.

Ας μην έχουμε αυταπάτες. Ο παγκόσμιος εμπορικός-οικονομικός πόλεμος είναι ήδη γεγονός. Και ο άλλος, με τις βόμβες, είναι πλέον λιγότερο δύσκολο να εκδηλωθεί.

Πηγή: prin.gr

Η Μεσόγειος Θάλασσα μετατρέπεται με γοργούς ρυθμούς τα τελευταία χρόνια σε μια επικίνδυνη «πλαστική παγίδα», με ιδιαίτερα υψηλά επίπεδα ρύπανσης, εξαιτίας των πλαστικών απορριμμάτων που θέτουν σε άμεσο κίνδυνο τα θαλάσσια είδη, αλλά και την ανθρώπινη υγεία.  

Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει η νέα μελέτη του WWF με τίτλο «Σώζοντας τη Μεσόγειο από την πλαστική παγίδα», η οποία δόθηκε σήμερα στη δημοσιότητα με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Ωκεανών.

Στο επίκεντρο της μελέτης τοποθετείται ο ιδιαίτερα καταστροφικός συνδυασμός που ασκεί τεράστια πίεση στο Μεσογειακό οικοσύστημα και αποτελείται από τις συνέπειες που έχουν η υπερβολική χρήση πλαστικών στην τοπική βιοποικιλότητα και στους ανθρώπους, η ελλιπής διαχείριση απορριμμάτων και ο μαζικός τουρισμός.



Επιπλέον, συγκεντρώνοντας για πρώτη φορά τα πλέον πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα αναφορικά με τη χρήση του πλαστικού στην Ευρώπη, η μελέτη παρουσιάζει έναν αναλυτικό «οδικό χάρτη» με όλες τις δράσεις που πρέπει να λάβουν φορείς, επιχειρήσεις και πολίτες, προκειμένου να επιτευχθεί η μείωση χρήσης πλαστικού και κατ’ επέκταση η προστασία των θαλασσών μας.

Σύμφωνα με τη μελέτη του WWF, στη Μεσόγειο, τα πλαστικά αποτελούν το 95% των σκουπιδιών που εντοπίζονται στις θάλασσες, τόσο στον βυθό όσο και στις ακτές. Η ρύπανση αυτή προέρχεται κυρίως από την Τουρκία και την Ισπανία, και σε δεύτερη φάση από την Ιταλία, την Αίγυπτο, τη Γαλλία και την Ελλάδα, με τους τουρίστες που επισκέπτονται την περιοχή να ευθύνονται για την ετήσια αύξηση κατά 40% των απορριμμάτων που καταλήγουν στη Μεσόγειο Θάλασσα.



​Τα μεγάλα πλαστικά κομμάτια τραυματίζουν, προκαλούν ασφυξία και συχνά θάνατο στα ζώα της θάλασσας, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων ειδών που είτε προστατεύονται από τον νόμο είτε κινδυνεύουν με εξαφάνισηΤα μεγάλα πλαστικά κομμάτια τραυματίζουν, προκαλούν ασφυξία και συχνά θάνατο στα ζώα της θάλασσας, συμπεριλαμβανομένων και ορισμένων ειδών που είτε προστατεύονται από τον νόμο είτε κινδυνεύουν με εξαφάνιση, όπως είναι οι θαλάσσιες χελώνες ή τα θαλάσσια θηλαστικά. Ωστόσο, τα μικροπλαστικά, τα μικρά δηλαδή εκείνα θραύσματα πλαστικού, είναι αυτά που βρίσκονται σε πραγματική αφθονία στη Μεσόγειο.

Έχει, μάλιστα, υπολογιστεί πως εντοπίζονται 1,25 εκατ. κομματάκια πλαστικού ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο στη Μεσόγειο Θάλασσα, συγκέντρωση σχεδόν τέσσερις φορές υψηλότερη από αυτήν που καταγράφεται στο λεγόμενο «πλαστικό νησί», στον Βόρειο Ειρηνικό Ωκεανό. Όταν, δε, εισέρχονται στην τροφική αλυσίδα, αποτελούν απειλή όχι μόνο για έναν μεγάλο αριθμό ειδών, αλλά και για την ανθρώπινη υγεία.



«Οι επιπτώσεις της ρύπανσης από πλαστικά στη Μεσόγειο γίνονται αισθητές σε παγκόσμια κλίμακα, προκαλώντας σοβαρά προβλήματα τόσο στο περιβάλλον όσο και στην υγεία των ανθρώπων. Αν η αύξηση των πλαστικών απορριμμάτων συνεχιστεί, αυτό θα πλήξει την παγκόσμια φήμη της Μεσογείου ως τουριστικού προορισμού και ως περιοχής με πλούσια αλιευτική παράδοση, με συντριπτικές συνέπειες για τις τοπικές κοινότητες που στηρίζουν την επιβίωσή τους σε αυτούς τους τομείς. Όλα αυτά θα πρέπει να οδηγήσουν στην άμεση λήψη δράσεων που θα συμβάλλουν στην προστασία της Μεσογείου» δήλωσε ο John Tanzer, επικεφαλής του θαλάσσιου τομέα από το WWF International.

​«Αν θέλουμε να συνεχίσουμε να λέμε ότι είμαστε μια χώρα με μοναδικό θαλάσσιο πλούτο και παράδοση, πρέπει να ενεργήσουμε άμεσα»Ο Αχιλλέας Πληθάρας, υπεύθυνος προγραμμάτων ευαισθητοποίησης του WWF Ελλάς, τονίζει: «Εκατομμύρια τόνοι πλαστικών εισέρχονται κάθε χρόνο στη Μεσόγειο Θάλασσα, επιβαρύνοντας τη θαλάσσια ζωή και απειλώντας άμεσα την ανθρώπινη υγεία. Οι ελληνικές θάλασσες, δυστυχώς, δεν εξαιρούνται από το πρόβλημα. Η ρύπανση από πλαστικά μόλις τώρα άρχισε να μπαίνει στον εγχώριο δημόσιο διάλογο, αλλά με τρόπο αποσπασματικό, και κυρίως μέσα από κατακερματισμένες δράσεις ενημέρωσης. Αν θέλουμε να συνεχίσουμε να λέμε ότι είμαστε μια χώρα με μοναδικό θαλάσσιο πλούτο και παράδοση, πρέπει να ενεργήσουμε άμεσα, ο καθένας από τη δική του μεριά. Δεν πρέπει να αφήσουμε τη Μεσόγειο και τις θάλασσές μας να ''πνιγούν'' στα πλαστικά».




Πώς η Μεσόγειος θα βγει από αυτήν την «πλαστική παγίδα»;

Βάσει της μελέτης, οι καθυστερήσεις και τα κενά που εντοπίζονται στη διαχείριση των απορριμμάτων στις περισσότερες μεσογειακές χώρες αποτελούν την πηγή του προβλήματος. Από τους 27 εκατομμύρια τόνους πλαστικά απορρίμματα που παράγονται κάθε χρόνο στην Ευρώπη (28 κράτη-μέλη, Νορβηγία και Ελβετία), μόνο το ένα τρίτο ανακυκλώνεται. Στο πλαίσιο αυτό, και σε συνέχεια των πρόσφατων προτάσεων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής για μείωση των πλαστικών μιας χρήσης, το WWF έρχεται να επιβεβαιώσει την απογοητευτική κατάσταση που επικρατεί στη Μεσόγειο, τονίζοντας την επιτακτική ανάγκη για άμεση εφαρμογή μέτρων από κυβερνήσεις, επιχειρήσεις και πολίτες, με στόχο τη μείωση των πλαστικών απορριμμάτων στο αστικό, παράκτιο και θαλάσσιο περιβάλλον της Μεσογείου.

Ενδεικτικά, το WWF προτείνει:

Για τις κυβερνήσεις: Υιοθέτηση μιας δεσμευτικής διεθνούς συμφωνίας για την εξάλειψη των πλαστικών απορρίψεων στους ωκεανούς, με δεσμευτικούς στόχους για τα κράτη, προκειμένου να επιτευχθεί 100% ανακύκλωση των πλαστικών απορριμμάτων έως το 2030 και να απαγορευθούν ολοκληρωτικά τα πλαστικά μιας χρήσης (π.χ. σακούλες, καλαμάκια).

Για τις επιχειρήσεις: Να επενδύσουν στον σχεδιασμό νέων, καινοτόμων και βιώσιμων υλικών που θα αντικαταστήσουν τα πλαστικά.

Για τους πολίτες: Να μην επιλέγουν προϊόντα σε πλαστική συσκευασία, να μειώσουν τα πλαστικά μιας χρήσης, να εντάξουν την ανακύκλωση στην καθημερινότητά τους και να μεταδίδουν το μήνυμα στους συμπολίτες τους.

Η περίπτωση της Ελλάδας

​Η χώρα μας καταναλώνει περίπου 0,6 εκατομμύρια τόνους πλαστικών το χρόνο και ανακυκλώνει μόλις το 20%Η Ελλάδα, η χώρα με τα 16.000 χιλιόμετρα ακτογραμμής, που ο μεγάλος της πλούτος είναι η θάλασσα, βρίσκεται κι αυτή αντιμέτωπη με το τεράστιο πρόβλημα της θαλάσσιας ρύπανσης από πλαστικά. Σύμφωνα με τη μελέτη του WWF, η χώρα μας καταναλώνει περίπου 0,6 εκατομμύρια τόνους πλαστικά τον χρόνο και ανακυκλώνει μόλις το 20%. Μία έρευνα που προέκυψε από τα στοιχεία 80 καθαρισμών στην Ελλάδα καταδεικνύει ότι το πιο κοινό υλικό ρύπανσης είναι τα πλαστικά (43-51%), ενώ ακολουθούν το χαρτί (13-18%) και το αλουμίνιο (7-12%).

Σύμφωνα με αυτήν την έρευνα, τα βασικά σκουπίδια που βρίσκει κάποιος στις ελληνικές παραλίες είναι φίλτρα τσιγάρων, καπάκια από μπουκάλια, καλαμάκια και αναδευτήρες, πλαστικά μπουκάλια, συσκευασίες φαγητών και πλαστικές σακούλες. Η διαχείριση των πλαστικών απορριμμάτων και η ανακύκλωση συμπεριλαμβάνονται στην Εθνική Στρατηγική για τα Στερεά Απόβλητα και την Εθνική Στρατηγική για το Πρόγραμμα για την Πρόληψη Αποβλήτων, με την Ελλάδα να πρέπει μέχρι το 2020 να ανακυκλώνει το 65% των πλαστικών συσκευασιών.

Δυστυχώς, όμως, η χώρα μας έχει ακόμη δρόμο να διανύσει, καθώς, όπως τονίζεται στην έρευνα, η ισχύουσα διαχείριση στερεών αποβλήτων είναι ανεπαρκής. Την ίδια στιγμή, η ευαισθητοποίηση των πολιτών παραμένει σε χαμηλά επίπεδα. Ενδεικτικό είναι ότι μόλις το 34% των Ευρωπαίων δηλώνει ότι αποφεύγει την αγορά πλαστικών προϊόντων μιας χρήσης.

Το ποσοστό για τους Έλληνες είναι ακόμα μικρότερο και φτάνει μόλις το 24%, δείγμα του ότι απαιτείται περισσότερη προσπάθεια για την ευαισθητοποίηση και την ανάληψη δράσης εκ μέρους των πολιτών.

Η φάλαινα της Μυκόνου που πέθανε από το πλαστικό

Δεν έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε που νεκρός φυσητήρας βρέθηκε στη Μύκονο. Κατά την αυτοψία, οι ερευνητές νόμισαν ότι στο στομάχι της βρισκόταν ένα μικρό φαλαινάκι ή ένα τεράστιο καλαμάρι. Στην πραγματικότητα εκεί εντοπίστηκε μια μάζα από 100 πλαστικές σακούλες που ευθύνονταν για τον θάνατο του φυσητήρα.

Έρευνα που διεξήχθη για την πυκνότητα και σύσταση των απορριμμάτων στον βυθό τριών κόλπων της Ελλάδας (Σαρωνικός, Πατραϊκός, Εχινάδων), ενός της Ρουμανίας (Κοστάντζα) κι ενός της Κύπρου (Λεμεσού) έδειξε πως οι περιοχές της Ελλάδας είχαν μεγαλύτερη πυκνότητα απορριμμάτων στον βυθό σε σχέση με τις άλλες περιοχές. Ο βυθός του Σαρωνικού ήταν αυτός με τη μεγαλύτερη πυκνότητα.

Αξίζει να σημειωθεί πως το 95% σχεδόν των απορριμμάτων που βρέθηκαν στον Σαρωνικό ήταν πλαστικά. Σε άλλη παρόμοια έρευνα σε Κυκλάδες και Ευβοϊκό, επίσης εντοπίστηκε πως τα πλαστικά ήταν τα συνηθέστερα απορρίμματα που «αλιεύτηκαν» από τον βυθό των συγκεκριμένων περιοχών.

​Σύμφωνα με έρευνα καταγραφής απορριμμάτων σε 80 παραλίες της Ελλάδας, τα πλαστικά είναι η πλέον κοινή κατηγορία απορριμμάτων που εντοπίστηκεΣύμφωνα με έρευνα καταγραφής απορριμμάτων σε 80 παραλίες της Ελλάδας, τα πλαστικά είναι η πλέον κοινή κατηγορία απορριμμάτων που εντοπίστηκε. Το 43-51% των απορριμμάτων που καταγράφηκαν στην έρευνα ήταν πλαστικά, το 13-18% χαρτί και το 7-12% αλουμίνιο.

Βάσει πρόσφατης έρευνας στο πλαίσιο του προγράμματος Life Debag, στο Top 10 των απορριμμάτων που εντοπίστηκαν στις παραλίες της Σύρου περιλαμβάνονται αποτσίγαρα, μικρά και μεγάλα κομμάτια πλαστικών, καλαμάκια και αναδευτήρες, πλαστικές συσκευασίες τροφίμων, πλαστικά καπάκια, πλαστικές σακούλες και πλαστικά ποτήρια.

Επιπρόσθετα, η οργάνωση Seas at Risk εκτίμησε την κατανάλωση πλαστικών μιας χρήσης στις χώρες της Ε.Ε., μεταξύ των οποίων και στην Ελλάδα. Σύμφωνα λοιπόν με τις πιο μετριοπαθείς εκτιμήσεις, στη χώρα μας καταναλώνονται κάθε χρόνο περίπου 1 δις πλαστικά μπουκάλια και 300 εκατομμύρια πλαστικά ποτήρια και καπάκια, ενώ μόνο στα ταχυφαγεία εκτιμάται ότι ετησίως καταναλώνονται σχεδόν 1 δις πλαστικά καλαμάκια.

Διαβάστε την πλήρη μελέτη εδώ.

Επιμέλεια: Σωτήρης Σκουλούδης

Πηγή: zougla.gr

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ θεωρεί απαραίτητη την άμεση σύγκληση της Διοίκησης της ΠΝΟ προκειμένου να συζητήσει και να λάβει απόφαση για κάθοδο στην απεργία εν όψει της ψήφισης στην Βουλή των αντιλαϊκών μέτρων για την Δ΄αξιολόγηση.

Σημειώνουμε ότι το πακέτο αυτών των μέτρων αποτελεί συνέχεια της μνημονικής πολιτικής και μέσα σε αυτά περιλαμβάνονται ρυθμίσεις για μείωση των συντάξεων από 1/1/2019, μείωση του αφορολόγητου, αύξηση του ΕΝΦΙΑ, σαρωτικές ιδιωτικοποιήσεις και άλλα μέτρα τα οποία θίγουν στο σύνολό τους εργαζομένους, τους συνταξιούχους και τα λαϊκά στρώματα.

Ταυτόχρονα στον χώρο της Ναυτεργασίας είναι ιδιαίτερα οξυμένα τα ζητήματα της ανεργίας, της επιδείνωσης των εργασιακών σχέσεων και των κοινωνικοασφαλιστικών προβλημάτων, η υπογραφή νέων ΣΣΕ κ.λπ.

Στο πλαίσιο αυτό η πλειοψηφία της ΠΝΟ μέχρι στιγμής σιωπά και κωφεύει ενώ αδικαιολόγητα μέχρι και σήμερα δεν έχει συνεδριάσει.

Ζητούμε την άμεση σύγκληση της Διοίκησης της ΠΝΟ.

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                     Ο Γενικός Γραμματέας

                                 Νταλακογεώργος Αντώνης                       Κροκίδης Νικόλαος