Ο αριθμός των περιστατικών θαλάσσιας πειρατείας που αναφέρθηκαν στο Κέντρο Πληροφοριών ReCAAP κατά το πρώτο εξάμηνο του 2018 έπεσε στο χαμηλότερο αριθμό τα τελευταία 10 χρόνια, ανέφερε ο οργανισμός την Τρίτη.

Από τον Ιανουάριο έως τον Ιούνιο του 2018, η ReCAAP είχε αναφέρει συνολικά 40 περιστατικά, εκ των οποίων 29 ήταν πραγματικά περιστατικά ενώ υπήρξαν και 11 απόπειρες. Μεταξύ αυτών, 37 (92%) ήταν ένοπλες επιθέσεις ληστείας και τρεις (8%) κατηγοριοποιήθηκαν ως πειρατεία.

Αυτό σηματοδοτεί μείωση κατά 15% σε σύγκριση με την ίδια περίοδο το 2017 στον αριθμό των περιστατικών που αναφέρθηκαν και ο μικρότερος αριθμός μεταξύ της δεκαετίας (2009-2018), δήλωσε η ReCAAP.

Επιπλέον, δεν υπήρξε πραγματικό περιστατικό απαγωγής του πληρώματος ή κλοπής φορτίου πετρελαίου.

Η εξαμηνιαία έκθεση της ReCAAP επισημαίνει ότι, παρόλο που σημειώθηκε μείωση του αριθμού των περιστατικών κοντά στα λιμάνια και τις αγκυροβόλια στις Φιλιππίνες μέχρι στιγμής φέτος, παρατηρήθηκε μικρή αύξηση στα στενά της Σιγκαπούρης και στο Βιετνάμ στις θάλασσα Sulu-Celebes, κάτι το οποίο είναι ανησυχητικό.

«Αναφορικά με τον αριθμό των συμβάντων το 2017 που αυξήθηκε κατά 16% σε σύγκριση με το 2016, η μείωση κατά 15% το πρώτο εξάμηνο του 2018 σε σύγκριση με την ίδια περίοδο το 2017 είναι πολύ καλά νέα. Παρόλα αυτά, η συνεχής επαγρύπνηση όλων των ενδιαφερομένων θα είναι μια αποτελεσματική αποτροπή για το ναυτικό έγκλημα και προτρέπουμε να ληφθούν αυξημένα μέτρα στους τομείς που μας απασχολούν «, σχολίασε ο Masafumi Kuroki, εκτελεστικός διευθυντής της ReCAAP ISC.

Η συμφωνία περιφερειακής συνεργασίας για την καταπολέμηση της πειρατείας και της ένοπλης ληστείας κατά των πλοίων στην Ασία (ReCAAP), που ιδρύθηκε το 2006, είναι η πρώτη περιφερειακή συμφωνία μεταξύ κυβερνήσεων για την προώθηση και ενίσχυση της συνεργασίας κατά της πειρατείας και της ένοπλης ληστείας κατά των πλοίων στην Ασία. Μέχρι σήμερα, 20 έθνη, μεταξύ των οποίων 14 ασιατικές χώρες, 4 ευρωπαϊκές χώρες, η Αυστραλία και οι ΗΠΑ, έχουν καταστεί συμβαλλόμενα μέρη.

πηγη: e-nautilia.gr

Ερώτηση για την κατάσταση στα Ναυπηγεία Ελευσίνας και τις οφειλές στους εργαζόμενους κατέθεσαν στη Βουλή, προς τους αρμόδιους υπουργούς, οι βουλευτές του ΚΚΕ Γιάννης Γκιόκας, Χρήστος Κατσώτης, Διαμάντω Μανωλάκου καιΘανάσης Παφίλης. Αναλυτικά το κείμενο της Ερώτησης:

«Συνθήκες απληρωσιάς και αβεβαιότητας, με τις φήμες και τα σενάρια για το μέλλον της επιχείρησης να δίνουν και να παίρνουν, αντιμετωπίζουν για ακόμα μια φορά οι πάνω από 600 εργαζόμενοι στα Ναυπηγεία Ελευσίνας, που αυτό το διάστημα δίνουν ξανά τη μάχη για την καταβολή των δεδουλευμένων, τα εργασιακά τους δικαιώματα και τις θέσεις εργασίας.

Ο όμιλος Ταβουλάρη, στον οποίο ''πέρασε'' το ναυπηγείο πριν από 20 χρόνια, χρωστάει στους εργαζόμενους δεδουλευμένα ακόμα δύο μηνών (Μάη, Ιούνη), χώρια τα 12 εκατομμύρια ευρώ που τους οφείλει από τη μη πληρωμή μισθών προηγούμενων ετών.

Οι εργαζόμενοι για μια ακόμη φορά γίνονται ''μπαλάκι'' μεταξύ εργοδοσίας και κυβέρνησης και χρησιμοποιούνται ως μέσο πίεσης από τον εργοδότη για τα δικά του συμφέροντα, αλλά και από την κυβέρνηση για τις δικές της πολιτικές επιδιώξεις, δημιουργώντας έτσι και με διάφορους τρόπους κλίμα πίεσης και τρομοκρατίας προς τους εργαζόμενους.

Το πρόγραμμα του Πολεμικού Ναυτικού, που αφορά στην κατασκευή δύο πυραυλάκατων (Vosper) ΤΠΚ 6 και ΤΠΚ 7, έχει μεγάλη καθυστέρηση από το 2009 που ξεκίνησε. Στην καθυστέρηση αυτή ουδεμία ευθύνη έχουν οι εργαζόμενοι, ενώ η παράταση που έχει αποφασιστεί για την ολοκλήρωση των πλοίων καθυστερεί, με αποτέλεσμα και το Πολεμικό Ναυτικό να μην παίρνει τα πλοία που έχει ανάγκη, αλλά και οι εργαζόμενοι να βρίσκονται σε αβεβαιότητα.

Είναι χαρακτηριστικό ότι τα τελευταία 40 εκατ. ευρώ δόθηκαν από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ το Γενάρη του 2016, με μοναδικό όρο ''να μην προβεί ο όμιλος σε απολύσεις μέχρι την ολοκλήρωση του προγράμματος'', χωρίς από εκεί και πέρα να υπάρχει η παραμικρή εξασφάλιση για τους εργαζόμενους.

Με την ίδια ρύθμιση, το 70% του μισθού των εργαζομένων καταβάλλεται από το Πολεμικό Ναυτικό, αλλά ο εργοδότης καθυστερεί χαρακτηριστικά να πληρώσει ακόμα και το υπόλοιπο 30%.

Όπως ήδη γράφεται στον Τύπο, αλλά και από δηλώσεις υπουργών προς τους εργαζόμενους, η κυβέρνηση πρωτοστατεί για τη μεταβίβαση του ναυπηγείου σε άλλους επιχειρηματικούς ομίλους, ενώ βρίσκεται σε διαδικασία ολοκλήρωσης η μεταβίβαση του Ναυπηγείου Νεωρίου της Σύρου, το οποίο ανήκε στον ίδιο όμιλο, στην εταιρεία ελληνοαμερικανικών συμφερόντων ΟΝΕΧ.

Όσο για τους εργαζόμενους, όρος για να ολοκληρωθεί η μεταβίβαση ήταν να αποδεχτούν την αναδρομική τους απόλυση από τις 30/4/2017, προκειμένου να μην τους καταβληθούν οι μισθοί που τους όφειλε ο όμιλος Ταβουλάρη από το νέο ιδιοκτήτη. Είναι φανερό ότι η συμφωνία, όπου μοναδικοί χαμένοι ήταν οι εργαζόμενοι, θα αποτελέσει "πρότυπο" και στην περίπτωση πώλησης των Ναυπηγείων Ελευσίνας.

Είναι τεράστιες οι ευθύνες της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ, όπως και όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων που με την πολιτική που υπηρετεί την κερδοφορία των μονοπωλίων, έχει ''βουλιάξει'' στη δίνη ισχυρών επιχειρηματικών συμφερόντων τους εργαζόμενους, αλλά και τις υποδομές του δεύτερου σε μέγεθος ναυπηγείου της χώρας, το οποίο, κάτω από άλλες συνθήκες, ενταγμένο στον κεντρικό σχεδιασμό και σε συνάρτηση με την τεχνογνωσία και το έμπειρο εργατικό δυναμικό, θα μπορούσε να αξιοποιηθεί πολύμορφα στην υπηρεσία των λαϊκών αναγκών.

ΕΡΩΤΩΝΤΑΙ οι κ. Υπουργοί, ποια μέτρα θα πάρει η κυβέρνηση ώστε:

• Η εταιρεία να καταβάλει τις τρέχουσες οφειλές της προς τους εργαζόμενους (30% μηνών Μαΐου, Ιουνίου και Ιουλίου) όπως και το επίδομα αδείας.

• Να γίνει η εξόφληση των δεδουλευμένων από προηγούμενα έτη.

• Να διασφαλιστεί η ύπαρξη μέτρων προστασίας της υγείας των εργαζομένων και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς, όπου είναι ελλιπή.

• Σε σχέση με την επιμήκυνση του προγράμματος των πυραυλάκατων ΤΠΚ: Να μπουν στη μισθοδοσία και όσοι εργαζόμενοι είναι σήμερα εκτός, αφού η συμφωνία αφορά όλο το ναυπηγείο.

• Μετά την ολοκλήρωση του προγράμματος να υπάρχει εξασφάλιση συνέχισης της ομαλής λειτουργίας του ναυπηγείου και όλων των θέσεων εργασίας, μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων και ΣΣΕ που θα εξασφαλίζουν τις κατακτήσεις των εργαζομένων και θα ανταποκρίνονται στις σημερινές ανάγκες για όλους τους εργαζόμενους του ναυπηγείου».

πηγη: 902.gr

Το μήνυμα να διατηρήσει όλες τις «μεταρρυθμίσεις» (στην πραγματικότητα: απορρυθμίσεις) που εφάρμοσε τα τελευταία χρόνια, να μην προχωρήσει την επαναφορά των συλλογικών διαπραγματεύσεων και να ενισχύσει τον λεγόμενο «ανταγωνισμό» στις αγορές προϊόντων στέλνει το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο στην Ελλάδα με έκθεσή του για την πορεία της οικονομίας στην Ευρωζώνη.

Λίγες πριν δοθεί στη δημοσιότητα η ειδική έκθεση και η ανάλυση της βιωσιμότητος του ελληνικού χρέους το Ταμείο υποδεικνύει, ουσιαστικά, στην Αθήνα να μην επανέλθουν οι συλλογικές διαπραγματεύσεις, γιατί κάτι τέτοιο θα έχει, δήθεν, αντίκτυπο στη λεγόμενη «ανταγωνιστικότητα», ενώ θεωρεί ότι δεν θα πρέπει να υπάρξει καμία ανατροπή στις πρόσφατες «μεταρρυθμίσεις» (δηλαδή απορρυθμίσεις) στην αγορά εργασίας.

Το ΔΝΤ καλεί την Ελλάδα όχι μόνο να διατηρήσει όλες τις δήθεν «μεταρρυθμίσεις» που εφάρμοσε τα τελευταία χρόνια, αλλά και να προχωρήσει σε περαιτέρω παρεμβάσεις στα εργασιακά και στις αγορές προϊόντων και υπηρεσιών (με απλά λόγια, σε περαιτέρω «ξήλωμα» εργασιακών δικαιωμάτων).

Επίσης, ζητά πλήρη «απελευθέρωση» των κλειστών επαγγελμάτων με έμφαση σε μηχανικούς, δικηγόρους και συμβολαιογράφους, αλλά και ευθυγράμμιση του πλαισίου των ομαδικών απολύσεων με τις «ευρωπαϊκές πρακτικές» (ουσιαστικά, δηλαδή, την πλήρη απελευθέρωσή τους).

Ειδικότερα, το Ταμείο συνιστά:

– Διατήρηση των πρόσφατων «μεταρρυθμίσεων» στα εργασιακά, μεταξύ των οποίων και οι αλλαγές στο πλαίσιο των συλλογικών διαπραγματεύσεων. Θα πρέπει να υιοθετηθούν αλλαγές ώστε να ευθυγραμμιστεί το πλαίσιο για τις ομαδικές απολύσεις με βάση τις καλύτερες ευρωπαϊκές πρακτικές.

– Επιτάχυνση στο άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων, με προτεραιότητα σε επαγγέλματα όπως οι μηχανικοί, οι δικηγόροι και οι συμβολαιογράφοι.

– Αξιοποίηση της διαβόητης «εργαλειοθήκης του ΟΟΣΑ» για μείωση των φραγμών στον ανταγωνισμό, όπως η λειτουργία των καταστημάτων τις Κυριακές (κοινώς η περαιτέρω επέκταση του «εργασιακού μεσαίωνα», με απάνθρωπα ωράρια και λιγοστές αμοιβές).

– Πλήρης υλοποίηση των πρόσφατα εγκριθεισών αλλαγών και η ολοκλήρωση της μεταρρύθμισης στην αδειοδότηση, καλύπτοντας και τους 24 κλάδους που εκκρεμούν. Επίσης, χρειάζεται να ολοκληρωθεί η δευτερογενής νομοθέτηση για τις περιβαλλοντικές δραστηριότητες.

πηγη: iskra.gr