Στις 26/10/2018 πραγματοποιήθηκε η συνεδρίαση της Διοίκησης της ΠΝΟ που ανάμεσα στα άλλα θέματα στην Ατζέντα της είχε και την απεργία για τις 14 Νοέμβρη 2018 που ήδη είχαν κηρύξει δεκάδες Ομοσπονδίες, Εργατικά Κέντρα και εκατοντάδες Σωματεία σε όλη την χώρα.

Το σχετικό θέμα είχε ζητήσει να έρθει στην ημερήσια διάταξη της συνεδρίασής της με έγγραφό της η ΠΕΝΕΝ και τα τρία Σωματεία που πρόσκεινται στο ΠΑΜΕ.

Στο πλαίσιο της παραπάνω συζήτησης ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ ζήτησε για πολλοστή φορά να σχεδιασθεί άμεσα μια συντονισμένη – οργανωμένη αγωνιστική δράση για τα πλοία της ποντοπόρου και γενικότερα της φορτηγού Ναυτιλίας ώστε να καμφθεί η αδιαλλαξία και η επιθετικότητα του εφοπλιστικού κεφαλαίου, να υπογραφεί ΣΣΕ με ουσιαστικές αυξήσεις που θα καλύπτουν μεγάλο μέρος των απωλειών που είχε το Ναυτεργατικό εισόδημα από το 2010 που οι συμβάσεις σε αυτές τις κατηγορίες πλοίων δεν έχουν ως σήμερα υπογραφεί.

Αρχικά οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κομματικού συνδικαλισμού αγνόησαν και αυτή την φορά την πρόταση της ΠΕΝΕΝ και ο επικεφαλής των δυνάμεων του εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού Γιάννης Χαλάς προσπαθούσε ανεπιτυχώς να εξηγήσει την στάση της ΕΕΕ σχετικά με την άρνησή της να προσέλθει στις διαπραγματεύσεις λέγοντας ότι θέλουν να καταργηθούν οι σημερινοί μισθοί που ισχύουν για τα κατώτερα πληρώματα στην ποντοπόρο ναυτιλία……

Σε επαναλαμβανόμενες παρεμβάσεις του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ τι πράττει η ΠΝΟ για να αντιμετωπιστεί αυτή η αδιαλλαξία των εφοπλιστών, πώς οργανώνεται μια μαζική αγωνιστική αντίδραση και κινητοποίηση των Ναυτεργατών που δεκάδες φορές έχει φέρει στις συνεδριάσεις της ΠΝΟ η ΠΕΝΕΝ, εκεί κατάπιε την γλώσσα του και δεν απαντούσε……

Προφανώς ο ίδιος και η ομάδα του που ελέγχει στην ΠΝΟ θεωρούν αδιανόητο να κατατίθενται προτάσεις για αγωνιστική δράση των Ναυτεργατών στην ποντοπόρο Ναυτιλία που το εργοδοτικό κατεστημένο της ΠΝΟ έχει συνειδητά αφήσει έξω και από τον πιο στοιχειώδη σχεδιασμό, να οργανωθεί μια σοβαρή δυναμική αγωνιστική παρέμβαση.

Κόντρα, αντιπαράθεση και οποιαδήποτε σύγκρουση με τα πραγματικά αφεντικά που έχουν το πάνω χέρι στην ΠΝΟ, αυτοί που πραγματικά κουμαντάρουν την πορεία της ΠΝΟ, αυτοί που ξετσίπωτα ειρωνεύονται και προκαλούν συχνά – πυκνά τους Ναυτεργάτες ζητώντας τους να αποδεχθούν τα «διεθνή κρατούντα» εάν θέλουν να απασχοληθούν στην ελληνική ποντοπόρο ναυτιλία, όχι δράση αλλά εκεί δεν σηκώνει ούτε λέξη να ψελίσουν….

Ο ασφυκτικός έλεγχος μέσω των εισφορών που εισπράττει ως σύγχρονη εργοδοτική επιχείρηση η ΠΝΟ τόσο από τα πλοία ελληνικής σημαίας όσο και από τα συμβεβλημένα ελληνόκτητα με την σύμβαση της ITF και η απόλυτη εξάρτηση που διαμορφώνει αυτή η σχέση οδηγεί στην πλήρη υποταγή της ούτως ή άλλως συμβιβασμένης ηγεσίας και πλειοψηφίας της ΠΝΟ στην πολιτική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του παρασιτικού εφοπλιστικού κεφαλαίου….

Από την άλλη οι δυνάμεις του κομματικού συνδικαλισμού και κυρίως η ΠΕΜΕΝ που σε επίπεδο ρητορικής καταφέρεται «κατά του εφοπλιστικού κεφαλαίου» επέλεξε στην σχετική συνεδρίαση και αυτή τον δρόμο της ένοχης και εκκωφαντικής σιωπής….  

Στην πραγματικότητα στην ποντοπόρο Ναυτιλία, εκεί που ακμάζει η μαύρη χαμηλόμισθη και ανασφάλιστη εργασία, οι δυνάμεις του εργοδοτικού και κομματικού συνδικαλισμού έχουν ίδια γραμμή πλεύσης, ακολουθούν την ίδια στρατηγική συμπόρευσης, δεν θίγουν και έμπρακτα δεν αμφισβητούν το καθεστώς της εφοπλιστικής γαλέρας, δεν τολμούν να πάρουν την παραμικρή αγωνιστική πρωτοβουλία και δράση με αποτέλεσμα η εφοπλιστική ασυδοσία να βγάζει μάτι αλλά οι δυνάμεις αυτές περί άλλων τυρβάζουν….!!!

Να φανταστεί κανείς ότι ο κλάδος των Μηχανικών στην συντριπτική του πλειοψηφία βρίσκεται και σήμερα στην ποντοπόρο ναυτιλία αλλά η ΠΕΜΕΝ μόνιμα την τελευταία 25ετία επικεντρώνει τις όποιες θέσεις και προτάσεις για αγωνιστική παρέμβαση αποκλειστικά στην Ακτοπλοΐα…

Είναι το καθεστώς των γενναίων επιχορηγήσεων που λαμβάνουν με διάφορες μορφές από το εφοπλιστικό κεφάλαιο ή μήπως η πλήρης ανικανότητά τους να έχουν τις οποιεσδήποτε σχέσεις και δεσμούς με τους χιλιάδες μηχανικούς της ποντοπόρου ναυτιλίας;

Πιθανότατα και οι δυο παράγοντες παίζουν ρόλο, το συμπέρασμα είναι ότι με αυτό το συνδικαλιστικό κίνημα ο κόσμος της Ναυτεργασίας δεν πρόκειται να δει άσπρη μέρα εάν δεν πάρει ο ίδιος την υπόθεση στα δικά του χέρια!!!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Υ.Γ.: Στην ίδια αυτή συνεδρίαση η πλειοψηφία της ΠΝΟ απέρριψε με ψήφους 9 έναντι 5 την πρόταση της ΠΕΝΕΝ για 24ωρη απεργία στις 14 Νοέμβρη 2018. Τα συμπεράσματα δικά σας!!!

Το φασιστικό κόμμα του Εθνικού Συναγερμού (RN) στη Γαλλία προηγείται για πρώτη φορά του LREM, του κόμματος προέδρου Εμανουέλ Μακρόν, στην πρόθεση ψήφου σε δημοσκόπηση που διεξήχθη ενόψει των ευρωεκλογών της 19ης Μαΐου 2019. Τα ακροδεξιά κόμματα συνολικά έχουν προβάδισμα πέντε ποσοστιαίων μονάδων.

Δημοσκόπηση του Ifop που δημοσιεύεται σήμερα δείχνει το κεντρώο “Η Δημοκρατία Μπροστά” (LREM) να λαμβάνει το 19% της πρόθεσης ψήφου από 20% στα τέλη Αυγούστου, ενώ το ακροδεξιό κόμμα (RN), πρώην Εθνικό Μέτωπο, της Μαρίν Λεπέν λαμβάνει 21% από 17% που είχε σε προηγούμενη μέτρηση.

Επίσης 7% λαμβάνει το ακροδεξιό κόμμα του Νικολά Ντιπόν-Ενιάν, ενώ από 1% παίρνουν σύμφωνα με τη δημοσκόπηση τα κόμματα “Frexit”–υποστηρίζουν την έξοδο της Γαλλίας από την ΕΕ– υπό τον πρώην σύντροφο της Λεπέν, τον Φλοριάν Φιλιπό, και τον Φρανσουά Ασελινό.

Συνολικά τα κόμματα της άκρας δεξιάς λαμβάνουν ποσοστό 30% της πρόθεσης ψήφου, από 25% που είχαν στα τέλη Αυγούστου.

Η δημοσκόπηση διενεργήθηκε σε αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.000 ερωτηθέντων στις 30 και 31 Οκτωβρίου, των οποίων ζητήθηκε η πρόθεση ψήφου στην περίπτωση που οι εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο επρόκειτο να διεξαχθούν την προσεχή Κυριακή.

Το συντηρητικό κόμμα “Οι Ρεπουμπλικάνοι” (LR) υπό τον Λοράν Βοκιέ υποχώρησε κατά δύο εκατοστιαίες μονάδες στο 13%, ενώ το κόμμα της ριζοσπαστικής αριστεράς “Ανυπότακτη Γαλλία” υπό τον Ζαν-Λικ Μελανσόν υποχώρησε από 14% στο 11%. Η πτώση αυτή καταγράφεται μετά τις έντονες επικρίσεις σε βάρος του Μελανσόν, όταν αυτός προπηλάκισε αστυνομικούς κατά τη διάρκεια εφόδου στα γραφεία του κόμματος η οποία έγινε στο πλαίσιο έρευνας κατά της διαφθοράς.

Σε δημοσκόπηση της Odoxa-Dentsu που δημοσιεύτηκε στα μέσα Σεπτεμβρίου, τα κόμματα του Μακρόν και της Λεπέν συγκέντρωναν περίπου 21% το καθένα, το συντηρητικό LR ήταν στην τρίτη θέση με 14% και η “Ανυπότακτη Γαλλία” του Μελανσόν τέταρτη, με 12,5%.

Δημοσκόπηση του Ifop τον Μάιο έδειχνε LREM να αναδεικνύεται νικητής των ευρωεκλογών με 27% και να προηγείται μακράν της άκρας δεξιάς που λάμβανε 17%, αλλά και του ίδιου του Μακρόν που είχε λάβει 24% στον πρώτο γύρο των προεδρικών εκλογών στη Γαλλία τον Απρίλιο του 2017.

Οι ευρωεκλογές εξελίσσονται σε μεγάλη μάχη μεταξύ των κεντρώων και των δεξιών κομμάτων όπως το LREM του Μακρόν και των ακροδεξιών σχηματισμών.

Δημοσκόπηση της YouGov που δημοσιεύθηκε την περασμένη εβδομάδα έδειξε τη δημοτικότητα του Μακρόν να υποχωρεί στο χαμηλότερο επίπεδό της μετά την εκλογή του το 2017, ενώ μόλις το 21% των ερωτηθέντων δήλωσε ικανοποιημένο από την πολιτική του. Η φήμη του Μακρόν έχει πληγεί μετά την ξαφνική αποχώρηση δύο σημαντικών υπουργών του και ένα σκάνδαλο που ξέσπασε το καλοκαίρι σε σχέση με έναν σωματοφύλακά του. Η σταθερά υψηλή ανεργία, οι μεγάλοι φόροι και οι αυξανόμενες τιμές στα καύσιμα ενισχύουν τη γενική αίσθηση δυσαρέσκειας.

Με πληροφορίες από ΑΠΕ – ΜΠΕ

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Τα κράτη-μέλη του ΟΠΕΚ, όπως προκύπτει από έρευνα του Reuters, προχώρησαν σε αύξηση της παραγωγής αργού τον Οκτώβριο, η οποία άγγιξε τα υψηλότερα επίπεδα από τον Δεκέμβριο του 2016.

Πιο συγκεκριμένα, η παραγωγή του ΟΠΕΚ τον Οκτώβριο ανήλθε στα 33,31 εκατ. βαρέλια/ημέρα, αυξημένη κατά 390.000 βαρέλια/ημέρα συγκριτικά με τον περασμένο Σεπτέμβριο

Με αυτήν την εξέλιξη, η συρρίκνωση της παραγωγής πετρελαίου από το Ιράν ελέω και των αμερικανικών κυρώσεων, που θα τεθούν εκ νέου σε ισχύ την επόμενη εβδομάδα, φαίνεται να αντισταθμίζεται από την πολύ υψηλή παραγωγή από πλευράς Σαουδικής Αραβίας και Λιβύης. Ο σαουδαραβικός Θρόνος αύξησε την παραγωγή του αργού κατά 200.000 στα 3,25 εκατ. βαρέλια/ημέρα με τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για παραγωγή, η οποία μέχρι τέλους του έτους θα αγγίξει τα 3,5 εκατ. βαρέλια ημερησίως. Στο ίδιο μήκος κύματος και η Λιβύη, της οποίας η παραγωγή μαύρου χρυσού τον Οκτώβριο ανήλθε στα 1,22 εκατ. βαρέλια/ημέρα.

Στον αντίποδα, το Ιράν, κατέγραψε, όπως ήταν αναμενόμενο, την μεγαλύτερη μηνιαία μείωση παραγωγής, η οποία άγγιξε τα 100.000 βαρέλια/ημέρα.

Φωτό: ΑΠΕ-ΜΠΕ

ΠΗΓΗ: naftikachronika.gr