Ο κόσμος μας δεν είναι πια απλά στο χείλος της καταστροφής, αλλά έχει βρεθεί σε ένα κρίσιμο σημείο, από το οποίο πιθανόν δεν υπάρχει επιστροφή.

Η καταστροφή του κλίματος είναι αναπόφευκτη. Είναι πια πολύ αργά για να περιορίσουμε την αύξηση της θερμοκρασίας κάτω από το όριο των 1,5 βαθμών Κελσίου και να αποτρέψουμε το λιώσιμο των πάγων, την αύξηση της στάθμης των θαλασσών, και την εξάπλωση των ερήμων.

Μόλις την περασμένη εβδομάδα μια έκθεση του ΟΗΕ αποκάλυψε ότι οι προσπάθειες για τον περιορισμό ρύπων έως το 2020 θα αποτύχουν. Δεν πιάνουμε τον στόχο ούτε μέχρι το 2030. Άλλη μελέτη, από τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό, σημειώνει ότι τα τελευταία τέσσερα χρόνια ήταν τα πιο θερμά και προειδοποιεί ότι η παγκόσμια μέση θερμοκρασία θα μπορούσε να αυξηθεί ως και 3,5 βαθμούς Κελσίου μέχρι το 2100. Την ίδια στιγμή, η προοπτική σύναψης παγκόσμιων συμφωνιών για το κλίμα προσκρούουν στην­ εξάπλωση του δεξιού λαϊκισμού.

Τα βάσανα του πλανήτη δεν πρόκειται να τελειώσουν όμως ούτε το 2100. Αν και στις περισσότερες συζητήσεις για την κλιματική αλλαγή, το 2100 χρησιμοποιείται ως έτος – ορόσημο για την τύχη του πλανήτη, η καταστροφή που ήδη έχει συντελεστεί θα έχει επιπτώσεις πολύ πέραν της ημερομηνίας αυτής.

Μιλώντας στον Guardian, η Svetlana Jevrejeva από το Εθνικό Κέντρο Ωκεανογραφίας του Λίβερπουλ προειδοποιεί πως η στάθμη του νερού ενδεχομένως να ανέβει κατά 0,74 – 1,8 μέτρα μέχρι το 2100. Αυτό αρκεί για να καλύψει το νερό τα νησιωτικά κράτη του Ειρηνικού και του Ινδικού Ωκεανού και να εκτοπίσει εκατομμύρια ανθρώπων από πόλεις όπως το Μαϊάμι και η Βομβάη. «Θα είμαστε η γενιά που θα βιώσουμε την υψηλότερη παγκόσμια αύξηση της στάθμης της θάλασσας στην ιστορία του ανθρώπινου πολιτισμού», λέει χαρακτηριστικά στη βρετανική εφημερίδα. Όσον αφορά το κόστος μιας τέτοιας εξέλιξης, αυτό θα αγγίξει τουλάχιστον τα 11 τρισεκατομμύρια λίρες, σημειώνει.

Την ίδια στιγμή, ο πληθυσμός της Γης που ανέρχεται αυτή τη στιγμή σε 7 δισ., προβλέπεται να αυξηθεί στα 9 δισ. μέχρι το 2050 και να ξεπεράσει τα 11 ή ενδεχομένως και τα 15 δισ. μέχρι το 2100. Την ίδια στιγμή που ο πληθυσμός του πλανήτη θα έχει διπλασιαστεί, η αλλαγή του κλίματος θα έχει καταστρέψει μεγάλα οικοσυστήματα και θα έχει μετατρέψει την εύφορη γη σε λεκάνες σκόνης, που δεν θα μπορούν να μας τροφοδοτήσουν με αρκετά τρόφιμα για όλους.

Η Σομαλιλάνδη, στο Κέρας της Αφρικής, μας δίνει μια ζοφερή προεπισκόπηση αυτού του μέλλοντος. Τα τελευταία χρόνια, η κλιματική αλλαγή σκότωσε το 70% της πανίδας της και ανάγκασε δεκάδες χιλιάδες οικογένειες να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς. «Μπορείτε να αγγίξετε την κλιματική αλλαγή στη Σομαλιλάνδη. Είναι αληθινή. Είναι εδώ», δήλωσε ο υπουργός περιβάλλοντος της χώρας, Shukri Ismail Bandare, στους Financial Times την περασμένη εβδομάδα.

Το Σουδάν και η Κένυα είναι επίσης θύματα μιας ξηρασίας που ερημοποιεί το Κέρας της Αφρικής ταχύτερα από οποιαδήποτε άλλη στιγμή τα τελευταία 2.000 χρόνια. Ομοίως, στο Βιετνάμ, χιλιάδες ετησίως εγκαταλείπουν το εύφορο Δέλτα του Μεκόνγκ, καθώς το νερό ανεβαίνει και ρυπαίνει τους ορυζώνες των γεωργών της περιοχής. Μέχρι το 2050, η Παγκόσμια Τράπεζα αναφέρει ότι περισσότερα από 140 εκατομμύρια θα γίνουν κλιματικοί πρόσφυγες.

Η κλιματική αλλαγή δεν θα βλάψει μόνο τους ανθρώπους αλλά θα είναι καταστροφική και για τους υπόλοιπους «συγκάτοικούς» μας σε αυτό τον πλανήτη. Το λιώσιμο των πάγων απειλεί τις πολικές αρκούδες, η ξηρασία θέτει σε κίνδυνο τις πεταλούδες, οι πυρκαγιές εξαφανίζουν από τον χάρτη τους οικοτόπους στους οποίους ζουν τα κοάλα. Συνολικά το 1/6 των ζώων κινδυνεύει να εξαφανιστεί, αν και στο τέλος κανένα ζώο ή φυτό δεν θα παραμείνει ασφαλές.

Οι επιστήμονες μας είχαν προειδοποιήσει εδώ και 30 χρόνια για το μέλλον που είχαμε να αντιμετωπίσουμε, αλλά δεν κάναμε τίποτα για να αλλάξουμε τον ρου της ιστορίας.

Το μόνο που μένει για αυτούς που θέλουν να σώσουν τον πλανήτη είναι πια μόνο η υιοθέτηση δραματικών μέτρων,  που όμως θα έχουν και πολιτικό κόστος. Στη Γαλλία, για παράδειγμα, οι νέες εισφορές του προέδρου Μακρόν για τα καύσιμα, που εισήχθησαν για τη μείωση των εκπομπών και για τη χρηματοδότηση έργων ανανεώσιμης ενέργειας, προκάλεσαν την εξέγερση των Κίτρινων Γιλέκων.

Αν είχαμε κάνει μόνο λίγες αλλαγές σε αυτές τις δεκαετίες, δεν θα υπήρχαν προβλήματα σήμερα, λένε οι αναλυτές.

Πώς να γίνει όμως αυτό, όταν οι ΗΠΑ εκπέμπουν περίπου το 1/3 του άνθρακα που ευθύνεται για την υπερθέρμανση του πλανήτη και ο νέος πρόεδρος της χώρας κάνει πως δεν υπάρχει κλιματική αλλαγή; Οι πιέσεις από τις εταιρείες – κολοσσούς των ορυκτών καυσίμων αποδείχθηκε εξαιρετικά αποτελεσματική για την παρεμπόδιση της πολιτικής αλλαγής, οδηγώντας τον Τραμπ  να αποσυρθεί ακόμη κι από τη συμφωνία του Παρισιού, την τελευταία ελπίδα της οικολογικής μας σωτηρίας.

Όπως δήλωσε ο περιβαλλοντολόγος Bill McKibben στον New Yorker: «Η περιβαλλοντική πολιτική μίας και μόνο χώρας για μισό αιώνα, θα έχει αλλάξει τη γεωλογική ιστορία της Γης».

πηγη: tvxs.gr

Πολύ μεγάλο πανελλαδικό συλλαλητήριο των συνταξιούχων έγινε σήμερα, Σάββατο, 15/12, στην Αθήνα ύστερα από το κάλεσμα των Συνεργαζόμενων Συνταξιουχικών Οργανώσεις ΙΚΑ – OAEE – Δημοσίου – ΠΟΣΕ ΟΑΕΕ – ΕΛΤΑ – ΟΣΕ – ΝΑΤ – ΠΣΣ Δικηγόρων – ΠΕΤΟΜ ΤΕΕ, Ομοσπονδίας συνταξιούχων επικουρικής Ασφάλισης.

Συνταξιούχοι από όλη τη χώρα από τον Έβρο μέχρι την Κρήτη, από τα Γιάννενα μέχρι την Καλαμάτα και την Ικαρία διαδήλωσαν, συγκεντρώθηκαν στην πλ. Κλαυθμώνος και πορεύτηκαν στο Μέγαρο Μαξίμου με σύνθημα «Διεκδικούμε ό,τι μας έχει αφαιρεθεί!». Κλιμακώνουν τους αγώνες τους ενάντια στην αντιασφαλιστική επίθεση διαρκείας, για την ικανοποίηση των δίκαιων αιτημάτων τους. Κορυφώνουν ένα μεγάλο κύκλο αγώνων από την αρχή του έτους, με πάνω από 150 τοπικές, περιφερειακές και πανελλαδικές κινητοποιήσεις.

Στη συγκέντρωση των συνταξιούχων παραβρέθηκε κλιμάκιο μελών της ΠΓ της ΛΑ.Ε από τους Δημήτρη Στρατούλη, Γιάννη Δούκα και Δέσποινα Σπανού,  ο Χρήστος Κατσώτης, μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ και βουλευτής και αντιπροσωπείες της ΕΓ του ΠΑΜΕ και της ΕΓ του ΜΕΤΑ.

Οι ομιλητές ανάφεραν ότι συνταξιούχοι μεταξύ άλλων διεκδικούν:

• Κατάργηση του νόμου 4387/16 (νόμος Κατρούγκαλου) και όλων των αντιασφαλιστικών νόμων.
• Να δοθούν άμεσα αυξήσεις σε όλες τις συντάξεις και να οριστεί η κατώτερη σύνταξη στα 600 ευρώ, από τα 360 που είναι σήμερα.
• Όχι στη μείωση του αφορολόγητου και στην περικοπή των οικογενειακών επιδομάτων, του ΕΚΑΣ, των συντάξεων χηρείας.
• Άμεση απόδοση των Δώρων.
• Ανακεφαλαιοποίηση των Ταμείων.
• Να αποδοθεί σύνταξη σε όσους συνταξιούχους έχουν οφειλές στον ΟΑΕΕ με βάση τα χρόνια που έχουν πληρώσει και όχι να οδηγούνται στο σφαγείο των 360 ευρώ.
• Δημόσιο σύστημα Κοινωνικής Ασφάλισης. Αποκλειστικά δημόσια δωρεάν Υγεία για όλους, κατάργηση – απαγόρευση κάθε εμπορευματοποίησης.
• Διεκδικούμε ό,τι μας έχει αφαιρεθεί, από όλο το αντισυνταξιουχικό – αντιασφαλιστικό νομικό πλαίσιο που ψήφισαν όλες οι κυβερνήσεις.

Να αποδοθούν άμεσα, χωρίς αιτήσεις, δικαστήρια και προαπαιτούμενα, όσα ακόμα η κυβέρνηση αυθαίρετα παρακρατεί σε κύριες – επικουρικές συντάξεις. Να εφαρμοστούν τώρα όλες οι δικαστικές αποφάσεις που προβλέπουν επιστροφές σε όλους τους συνταξιούχους.

πηγη; iskra.gr

Νίκος Μπογιόπουλος -Υποκειμenikos

«Αλίμονο στον αφτόδουλο πολίτη, που φτασμένος στα έσχατα της απελπισιάς, παραδίνεται για να σωθεί, στο έλεος του Θεού και στους νόμους των κλεφτών».

Ο κατά πολλούς ιδρυτής της επαναστατικής Τέχνης στην Ελλάδα, ένας άνθρωπος που αναποδογύρισε μια «βολεμένη» ζωή κι άρχισε, όπως έλεγε ο Τάσος Λειβαδίτης, να γράφει «για εκείνους που δεν ξέρουν να διαβάσουν», ο ποιητής που έγραφε «για τους εργάτες που γυρίζουνε το βράδυ με τα μάτια κόκκινα απ' τον άμμο...», ο Κώστας Βάρναλης, «έφευγε» σαν σήμερα πριν ακριβώς από 41 χρόνια, στις 16 Δεκέμβρη του 1974.

Ο Βάρναλης, υπήρξε ανελέητος μαστιγωτής της εθελοδουλίας. Εχθρός της θωπείας προς τον καταπιεσμένο που μέσα από την αλλοτρίωσή του μετατρέπεται σε θεληματικό θύμα αλλά και σε θύτη.

«Πάντα οι νικημένοι έχουνε τ’ αδικο. Και τ’ άβουλο πλήθος – έγραφε – πάει ταχτικά με τους νικητές. Ως τώρα η ιστορία του κόσμου είναι ιστορία των Νικητών.

Λεφτεριά θα πει δύναμη. Οι λαοί πιστεύουνε πιότερο τ’ αφτιά τους παρά τα μάτια τους. Πιότερο το Μύθο παρά τα γεγονότα. Πιότερο τη φαντασία τους παρά την κρίση τους».

Ο ίδιος αυτός άνθρωπος, αρνητής κάθε κολακείας προς τον θεληματικό δούλο, αποτελεί, ταυτόχρονα, εκείνη την εμβληματική μορφή που χλευάζοντας την «αισθητική του Κολωνακίου» πήρε την «αντιποιητική γλώσσα» των λαϊκών στρωμάτων και της απέδωσε όλα τα κλέη της ποιητικής της δικαίωσης.

Κάθε στίχος του Βάρναλη είναι και μια αποκαθήλωση της θεολογικής μεταφυσικής. Οι λέξεις του είναι τόσο ευθύβολες και ο λόγος του τόσο πυκνός που κάθε εγχείρημα «υπερταξικού» εγκιβωτισμού της πραγματικότητας διαλύεται αστραπιαία:

«Πως θα σωθούμε απ’ την “ελευθερία” της σκλαβιάς μας κι απ’ τον “υπέρ πατρίδος” των Προδοτών; Και πότε απ΄ τους θεούς των Αθέων και των ανθρωποφάγων;»

Κι ακόμα:

«Άμβωνας, θρανίο και γκλομπ, θα δουλεύουν αδερφικά, να χωρίζουν τους πολίτες σε χορτάτους και σε κορόιδα, και να ταιριάζουνε τα αταίριαστα με την αρμονία των τάξεων».

Ο αμετανόητος κομμουνιστής Βάρναλης, στις αιτιάσεις εναντίον του για την «στράτευσή του», ήταν καταιγιστικός:

«…όλες οι τέχνες "πολιτεύονται", είτε το ξέρουνε είτε όχι, είτε τους φαίνεται είτε όχι. Κι η επαναστατική τέχνη "πολιτεύεται" - έλεγε ο Βάρναλης - με τη διαφορά, πως το ξέρει. Γιατί αν είναι κανείς συντηρητικός από κοινωνική Συνήθεια, γίνεται επαναστάτης μονάχα από γνώση της πραγματικότητας κι από αντίδραση στη Συνήθεια».

Όταν πέθανε ο Παλαμάς τον ξεπροβόδισε ο Σικελιανός κάνοντας λόγο για το φέρετρο που πάνω του ακουμπούσε όλη η Ελλάδα. Από την ίδια στόφα ήταν φτιαγμένος και ο Βάρναλης. Από τη στόφα των ποιητών που πάνω τους μπορεί να ακουμπάει ο λαός στα δύσκολα.

Ο Βάρναλης έγινε η «φωνή του λαού», υπήρξε ένα με το λαό, ακριβώς γι’ αυτό: Γιατί ποτέ δεν κατέφυγε στην ευκολία να θωπεύσει και να καλοπιάσει το λαό:

«Όταν πεθαίνει ο βασιλιάς μη χαίρεσαι λαουτζίκο. Μη λες πως θαν’ καλύτερος ο νυν από τον τέως. Πως θάναι το λυκόπουλο καλύτερο από τον λύκο. Τότε μονάχα να χαρείς: αν θάναι ο τελευταίος…».

Ο Βάρναλης αρνήθηκε να γίνει «δημοπίθηκος» που με κολακείες εξαπατά το λαό. Δεν κρύβει τίποτα όταν μιλώντας στους «Μοιραίους» θέτειτην παθητικοποίηση και τη μοιρολατρία μπροστά στον καθρέφτη της:

«Δειλοί, μοιραίοι κι άβουλοι αντάμα προσμένουμε ίσως κάποιο θάμα…».

Κι επίσης:

«Κι αν είναι ο λάκκος σου πολύ βαθύς, χρέος με τα χέρια σου να σηκωθείς».

Η φιγούρα του Βάρναλη, του «παππού των λαϊκών αγώνων», όπως τον αποκαλούσε ο Ρίτσος, θα ξεχωρίζει πάντα στην αίθουσα του στρατοδικείου δίπλα στον Λουντέμη, όταν εκείνος στην παραίνεση του δικαστή να κάνει μια «δήλωση μετανοίας» και αποκήρυξης των ιδεών του για να πάψει να «τραβιέται» στα ξερονήσια απάντησε:

«Κύριε πρόεδρε ο άνθρωπος έκανε κάτι εκατομμύρια χρόνια για να σταθεί στα δυο του πόδια. Δεν θα τον ξαναγυρίσω εγώ στα τέσσερα»!

Ο Βάρναλης υπήρξε σαρκαστικός και αμείλικτος εχθρός της σεμνοτυφίας. Στα βαρύγδουπα ερωτήματα του τύπου «ποια είναι τα σημαντικότερα ιδανικά της ζωής», απαντούσε:

«(…) οι γυναίκες, η θάλασσα, η φασουλάδα και να βλέπεις να παίζουν τάβλι στο "Βυζάντιο"..».

Υπήρξε ο απόλυτος απέναντι στη γλίτσα του λογοτεχνικού, δημοσιογραφικού και κάθε λογής σιναφιού που αντιλαμβάνεται το ρόλο του ως σμπίρος της εξουσίας. Έγραφε:

«Και συ, τσούλα των δήμιων, Επιστήμη,/ της Αλήθειας εσχάτη τεφροδόχα,/ και συ, πρόστυχη Πένα και ψοφίμι,/ του βούρκου. λιβανίζετε την μπόχα!».

Ο Βάρναληςείναι «Το Φως που Καίει». Διαρκώς. Είναι ένας «παραμυθάς»που όχι μόνο δεν χαρίζεται στον«κυρίαρχο» λαό κάθε φορά που ο λαός ανέχεται να τον κουμαντάρουν οι αφεντάδες, αλλά και κατσαδιάζει τον λαό όταν υποτάσσεται στο ρόλο του υποτακτικού που «δεν μπορούσε πια μήτε να ζήσει – μήτε να σκεφτεί χωρίς “σωτήρες”».

Ο Βάρναλης, είναι εκείνος που «Στην αληθινή απολογία του Σωκράτη»προειδοποιεί:

«Αλίμονο στον αφτόδουλο πολίτη, που φτασμένος στα έσχατα της απελπισιάς, παραδίνεται για να σωθεί, στο έλεος του Θεού και στους νόμους των κλεφτών».

Ο Κώστας Βάρναλης, επίκαιρος όσο ποτέ, θα είναι πάντα εκείνος που θα μπολιάζει το «θύμα» και το «ψώνιο» με την προτροπή να σηκώσει το ανάστημά του.

Είναι ο «Οδηγητής» που κράτα άσβεστη τη σπίθα: «Αν ξυπνήσεις μονομιάς θάρθει ανάποδα ο ντουνιάς»!

πηγη: enikos.gr

Ένα από τα πρώτα πράγματα που απασχολεί τον υποψήφιο δήμαρχο Αθήνας της ΝΔ, Κώστα Μπακογιάννη, είναι να ….τακτοποιήσει τις διαδηλώσεις.  Έτσι, βγήκε στο δρόμο κι άρχισε να μιλάει σε μια κάμερα από την Αθήνα που «έχει πάθει μπακ άουτ».

Η εικόνα που παρουσίασε ο υποψήφιος δήμαρχος (όπως έχουν κάνει πολλοί προκάτοχοι του αλλά και στελέχη του κόμματος που τον στηρίζει) είναι πως για τη μειωμένη κίνηση στην «αγορά» φταίνε οι διαδηλώσεις. Το θέμα του μειωμένου εισοδήματος, μάλλον, ξέχασε να το αναφέρει… 

Ο κύριος Μπακογιάννης, λοιπόν, θα αναλάβει δράση εάν βγει δήμαρχος: Άδεια και από δήμο για τις διαδηλώσεις και …αναλογικότητα στο χώρο των συγκεντρώσεων. Συγκεκριμένα:

«Εάν είστε λίγοι στο πεζοδρόμιο, περισσότεροι πάρτε μια λωρίδα, εάν είστε πια τόσοι πολλοί πάρτε τα όλα»!

https://www.imerodromos.gr/o-k-mpakogiannis-thelei-na-taktopoiisei-tis-diadiloseis-vinteo/

Πηγή: imerodromos.gr