Παράλληλα, όμως, η ίδια η έλλειψη αποδεικτικών στοιχείων αποκλείει τον ισχυρισμό ορισμένων ότι η υψηλή πρόσληψη υγρών δεν έχει κανένα κλινικό όφελος. Τι ισχύει τελικά;

Όπως μας εξηγεί ο χειρουργός ουρολόγος-ανδρολόγος Δρ. Μάρκος Καραβιτάκης, οι τρέχουσες συστάσεις για τη συνολική ημερήσια πρόσληψη νερού (συμπεριλαμβανομένων άλλων υγρών όπως και εκείνων που λαμβάνονται από τα τρόφιμα) ποικίλλει ευρέως μεταξύ διαφορετικών χωρών και οργανώσεων.

Σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (EFSA) η ημερήσια συνολική ποσότητα νερού που πρέπει να πίνουν οι άνδρες είναι 2,5 λίτρα και οι γυναίκες 2,0 λίτρα, λαμβανομένου υπόψη ότι το 20% περίπου αυτών προέρχεται από τις τροφές.

Αυτό ισοδυναμεί με την επίτευξη όγκου ούρων 2,0 λίτρων και 1,6 λίτρων, αντίστοιχα, σε άνδρες και γυναίκες. Ωστόσο, πρέπει να λαμβάνεται υπόψη ότι οι ανάγκες μας για νερό και η κατανομή του στο σώμα αλλάζει με την ηλικία.

Τι πραγματικά, λοιπόν, υποστηρίζουν τα αποτελέσματα μελετών για τις 4 πιο συχνές παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος;

Υπάρχουν αποδείξεις που να στηρίζουν την ευεργετική επίδραση της αυξημένης πρόσληψης υγρών στην πρόληψη ή στη διαχείριση παθήσεων του ουροποιητικού συστήματος;

Για την πλέον συχνή πάθηση του ουροποιητικού την ουρολιθίαση, τα ποσοστά της οποίας κυμαίνονται στην Ευρώπη από 5 έως 9%, τα πράγματα είναι ξεκάθαρα όσον αφορά στην πρόσληψη νερού. Όπως υποδεικνύουν μελέτες, ο όγκος των ούρων ανά ημέρα είναι κρίσιμης σημασίας.

Σε μια μελέτη, ασθενείς με επανεμφάνιση πέτρας είχαν μέσο όγκο ούρων 1,7 λίτρα/ημέρα, συγκριτικά με 2,1 λίτρα/ημέρα εκείνων χωρίς υποτροπή, σε μια μέση παρακολούθηση 6,8 ετών. Σε άλλη μελέτη μόνο το 12% των ασθενών που έπιναν αρκετό νερό για να επιτευχθεί ο όγκος ούρων τουλάχιστον 2 λίτρα/ημέρα ξανασχημάτισαν πέτρα, συγκριτικά με το 27% εκείνων που δεν είχαν προβεί σε κανένα μέτρο.

Εκτός από τη συγκεκριμένη πάθηση, ευρέως διαδεδομένες τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες όλων των ηλικιακών ομάδων είναι και οι λοιμώξεις του ουροποιητικού. Αυτές οφείλονται σε βακτηριακή μόλυνση της ουρογεννητικής οδού, με τα παθογόνα που τις προκαλούν να προέρχονται κυρίως από την εντερική χλωρίδα.

Διάφοροι παράγοντες θα μπορούσαν να εξηγήσουν τον πιθανό ρόλο της πρόσληψης υγρών στην πρόληψη των λοιμώξεων. Ωστόσο, «δεδομένης της ανεπάρκειας και της ασυνέπειας των διαθέσιμων πειραματικών και κλινικών δεδομένων, δεν είναι δυνατό να συναχθούν συμπεράσματα σχετικά με τη χρησιμότητα της πρωτοβάθμιας ή δευτεροβάθμιας πρόληψης των λοιμώξεων του ουροποιητικού, βάσει των οποίων θα μπορούσαν να γίνουν συστάσεις για την καθημερινή πρόσληψη υγρών. Απαιτούνται περαιτέρω μελέτες για να διαπιστωθεί επαρκώς εάν η διατήρηση επαρκούς πρόσληψης υγρών συμβάλλει στην πρόληψη όσο και στην υποτροπή», σημειώνει ο Δρ. Καραβιτάκης.

Επίσης αμφιλεγόμενες είναι οι κλινικές αποδείξεις για τον ευεργετικό ρόλο του νερού στην χρόνια νεφρική νόσο. Λαμβανομένου, όμως, υπόψη του ολοένα αυξανόμενου ποσοστού εμφάνισής της, της εξασθενημένης ποιότητας της ζωής και πρώιμης θνησιμότητας που επιφέρει, οι ερευνητές δεν παύουν να ερευνούν τους τρόπους ορθότερης διαχείρισής της.

«Ο παγκόσμιος επιπολασμός της χρόνιας νεφρικής νόσου θεωρείται ότι είναι περισσότερα από 2 εκατομμύρια, εκ των οποίων τα 1,77 εκατομμύρια ασθενείς υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση. Είναι δε υψηλότερος σε υποπληθυσμούς με υπέρταση (> 20%) ή διαβήτη (> 35%) και στις γυναίκες. Όμως οι άνδρες με χρόνια νεφρική νόσο είναι κατά 50% πιο πιθανό από τις γυναίκες να φτάσουν σε τελικού σταδίου νεφρική νόσο, η οποία απαιτεί αιμοκάθαρση ή μεταμόσχευση», επισημαίνει ο Δρ. Καραβιτάκης και συνεχίζει:

«Μερικές μελέτες έχουν δείξει ότι ένας υψηλός όγκος ούρων έχει επιβλαβή δράση σε άτομα με τη νόσο, επιταχύνοντας τον ρυθμό απώλειας της νεφρικής λειτουργίας. Άλλες δείχνουν ότι η αυξημένη πρόσληψη υγρών και παραγωγή ούρων συνδέεται με καθυστέρηση στην εμφάνιση ή στην εξέλιξή της. Οι περισσότερες, όμως, συγκλίνουν στο συμπέρασμα ότι η ημερήσια κατανάλωση υγρών εξαρτάται από το στάδιο της νόσου».

Για τους πάσχοντες από καρκίνο της ουροδόχου κύστης, η επίπτωση της πρόσληψης νερού ενδεχομένως να έχει σχέση με τους ρύπους που περιέχονται σε αυτό και όχι στην ίδια την ποσότητα. Η αδιάλειπτη μελέτη των αιτιών θα μπορούσε να αποκαλύψει εάν πράγματι είναι η βασική αιτία του τέταρτου συχνότερου καρκίνου στους άνδρες και του πέμπτου συνολικά. Η σοβαρότητα της πάθησης, ο υψηλός επιπολασμός της νόσου και το κόστος διαχείρισής της καθιστούν τον καρκίνο της ουροδόχου κύστης έναν από τους πιο δαπανηρούς από τη διάγνωση έως τον θάνατο.

Μια ανασκόπηση πολλών μελετών που αξιολόγησε την ύπαρξη συσχετισμού μεταξύ πρόσληψης υγρών και καρκίνου της ουροδόχου κύστης έδειξε μικτά αποτελέσματα, καθώς επτά μελέτες προσδιόρισαν αυξημένο κίνδυνο και τρεις δεν φανέρωσαν την ύπαρξη κάποιου συσχετισμού. Αποτελέσματα από την Health Professionals Followup Study, έδειξαν ότι, συγκρίνοντας την υψηλότερη συνολική πρόσληψη με τη χαμηλότερη, η ημερήσια πρόσληψη υγρών σχετίζεται αντίστροφα με τον κίνδυνο καρκίνου της ουροδόχου κύστης. Εν τω μεταξύ, η European Prospective Investigation into Cancer and Nutrition (EPIC) δεν βρήκε καμία συσχέτιση μεταξύ του συνόλου της πρόσληψης υγρών και κινδύνου για καρκίνο της ουροδόχου κύστης.

«Μια υπόθεση για το λόγο που η αυξημένη πρόσληψη υγρών μπορεί να οδηγήσει σε καρκίνο της ουροδόχου κύστης είναι η παρουσία ρύπων στο νερό, όπως τα τριαλογονομεθάνια. Μια ανασκόπηση έξι μελετών διαπίστωσε ότι η συνολική πρόσληψη υγρών συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο ουροδόχου κύστης καρκίνο στους άνδρες, αλλά όχι στις γυναίκες. Είναι ενδιαφέρον ότι ο αυξημένος κίνδυνος σχετίζεται με την πρόσληψη νερού βρύσης, και όχι νερού άλλης προέλευσης, πράγμα που δείχνει ότι οι καρκινογόνες χημικές ουσίες στο νερό της βρύσης στον τόπο διεξαγωγής των μελετών μπορεί να εξηγούν τον αυξημένο κίνδυνο», επισημαίνει.

«Συμπερασματικά, λοιπόν, υπάρχουν στοιχεία που υποστηρίζουν ότι η ανεπαρκής πρόσληψη υγρών είναι σημαντικός παράγοντας εμφάνισης ορισμένων χρόνιων παθήσεων του ουροποιητικού συστήματος. Για άλλες παθήσεις, όμως, δεν ισχύει το ίδιο. Γι’ αυτό θα πρέπει να ακολουθούνται οι οδηγίες των ουρολόγων που δίδονται εξατομικευμένα, μετά τη λήψη του ιστορικού και τη διενέργεια εξετάσεων που φανερώνουν την κατάσταση του ουροποιητικού, τους προδιαθεσιακούς παράγοντες, τις υφιστάμενες παθήσεις και το στάδιό τους, προκειμένου οι ασθενείς να απολαμβάνουν καλύτερη ποιότητα ζωής και οι υγιείς να αποφύγουν κατά το δυνατόν την εμφάνισή τους», καταλήγει ο Δρ. Μάρκος Καραβιτάκης.

ΠΗΓΗ: onmed.gr

Μηχανοκίνητη πορεία προς το υπουργείο Εργασίας πραγματοποίησαν χθες, Παρασκευή 28 Δεκεμβρίου, οι ντελιβεράδες – εργαζόμενοι στη διανομή φαγητού, μετά από την προκλητική απάντηση των “Goody’s – Everest”, πως δεν γνωρίζουν καμιά υπουργική εγκύκλιο για τον κλάδο τους.

Την καταγγελία έκανε ο πρόεδρος του Συνδικάτου Επισιτισμού – Τουρισμού – Ξενοδοχείων Αθήνας, Γιώργος Στεφανάκης, ενώ η μηχανοκίνητη πορεία ξεκίνησε από τη Γλυφάδα, όπου την περασμένη εβδομάδα ένας ακόμη διανομέας σκοτώθηκε σε ώρα εργασίας, ενώ ένας άλλος νοσηλεύεται με κατάγματα.

Στην κινητοποίηση έξω από το υπουργείο συμμετείχε αντιπροσωπεία του Συλλόγου Εμποροϋπαλλήλων Αθήνας, καθώς ο εργαζόμενος που έχασε τη ζωή του δούλευε παράλληλα και σε αλυσίδα σούπερ μάρκετ, πασχίζοντας να συμπληρώσει με τη δεύτερη δουλειά ως ντελιβεράς το πενιχρό μεροκάματο.

Αντιπροσωπεία του Συνδικάτου συναντήθηκε με τον γενικό γραμματέα του υπουργείου, Ανδρέα Νεφελούδη, ο οποίος, ειρωνευόμενος τους εργαζόμενους και αυτογελοιοποιούμενος, παρέπεμψε τους συνδικαλιστές στην υπουργική εγκύκλιο. Ακριβώς αυτή που οι εργοδότες αρνούνται να αναγνωρίσουν και η κυβέρνηση Τσίπρα αρνείται να επιβάλλει την εφαρμογή της!

Να σημειωθεί πως σε πολλές περιπτώσεις οι ντελιβεράδες αναγκάζονται να δουλεύουν με το δικό τους μηχανάκι και να επιβαρύνονται με το κόστος της βενζίνης και της συντήρησης, ενώ ακόμα και εκεί που υπάρχουν εταιρικά μηχανάκια η συντήρησή τους είναι πλημμελής. Σε αυτά προστίθενται οι «διπλές ειδικότητες», με εργαζόμενους να δηλώνονται και να δουλεύουν για παράδειγμα και στη λάντζα και στη διανομή, η υποδηλωμένη ή αδήλωτη εργασία, οι 4ωρες συμβάσεις που όταν το επιβάλλουν οι παραγγελίες μπορεί να γίνουν 10ωρα, τα ρεπό που δεν δίνονται, οι συνθήκες πίεσης και εντατικοποίησης για να βγει η δουλειά.

Οι εργαζόμενοι και ο κλάδος τους διεκδικούν: Πλήρη και σταθερή εργασία. Μέτρα ατομικής προστασίας. Μειωμένο ωράριο με αποδοχές 8ώρου. Κλαδικές ΣΣΕ με ανάκτηση όλων των απωλειών. Μηχανάκια, εξοπλισμό, συντήρηση και έξοδα μετακίνησης να παρέχονται και να καλύπτονται από την επιχείρηση. Επαναφορά και διεύρυνση των ΒΑΕ και για την ειδικότητα των διανομέων. Κανένας ντελιβεράς στους δρόμους με έντονα καιρικά φαινόμενα.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Ηλέκτρα Ε., η “ιδιώτης”

Συναντήθηκε ο πρωθυπουργός με τους τραπεζίτες, λίγο πριν τελειώσει η χρονιά που έβαλε “τέλος” στα μνημόνια. Για να συζητήσουν, λέει, πώς θα προστατεύεται η πρώτη κατοικία από το 2019. Εδώ, τελειώνει το πρώτο ανέκδοτο με υπερ-δόση από μπλακ χιούμορ.

Η “προστασία” της κατοικίας, όμως, μια και αφορά την “ενίσχυση της κοινωνικής συνοχής” χρειάζεται και νέα σύγχρονα πλαίσια και εργαλεία. Γι αυτό, ο πρωθυπουργός και οι τραπεζίτες συζήτησαν και τον “εκσυγχρονισμό” του Πτωχευτικού Δικαίου των Ιδιωτών.

Αναβαθμιζόμαστε και πρέπει να το κατανοήσουμε για να το χαρούμε. Δεν θα είμαστε πια, απλά, εργαζόμενοι, ημιεργαζόμενοι, υποεργαζόμενοι, υπό δοκιμή στην αγορά εργασίας, μισοσυνταξιούχοι, άνεργοι μακράς ή πιο σύντομης διάρκειας, συνεργάτες επιχειρήσεων με μπλοκάκι και 3,75 ευρώ την ώρα. Θα είμαστε όλοι Ιδιώτες. Κάτι, δηλαδή, σαν τους πραγματικούς επιχειρηματίες που είχαμε στο νου όταν ακούγαμε τη λέξη “ιδιώτης”. Και θα ισχύει και για όλους εμάς, πια, ένα ολοκαίνουργιο Πτωχευτικό Δίκαιο.

Ακούγαμε “πτώχευση” και κατανοούσαμε ότι πρόκειται για επιχείρηση. Όχι πια. Ισότητα και ισονομία στη νέα εποχή της κοινωνικής συνοχής. Θα ακούμε “πτώχευση” και θα κατανοούμε ότι αφορά έναν από όλους εμάς, τους “Ιδιώτες”.

Δεν θα κουραστεί πολύ η κοινή ομάδα εργασίας της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και των τραπεζιτών για να διαμορφώσουν το “δίκαιο” της πτώχευσής μας. Έχουν όλα τα στοιχεία στη διάθεσή τους, από έρευνες καθηγητών μέχρι πολύ δικών τους θεσμών, όπως η Επιτροπή για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα του Συμβουλίου της Ευρώπης και η γνωστή ΑΑΔΕ.

Μερικά, για να μην κουραστούν στο ψάξιμο:

-Την περίοδο 2009-2014 το εισόδημα των εργαζομένων μειώθηκε κατά μέσο όρο κατά 42%. Μέρος της μείωσης σχετίζεται άμεσα με τη μείωση του ΑΕΠ κατά 26% και το υπόλοιπο οφείλεται στην ευαγή άμεση και έμμεση φορολογία.

-Οι βασικές υπηρεσίες υγείας – παιδείας υπέστησαν περικοπές της τάξης του 73%. Οι αυτοκτονίες αυξήθηκαν κατά 40% στο διάστημα μεταξύ 2010 και 2015.

-Ο αριθμός των αστέγων τετραπλασιάστηκε.

-Η ανεργία βρίσκεται στο 19%, σύμφωνα με την δημιουργική στατιστική, παραμένοντας η υψηλότερη στην ΕΕ. Οι νέοι στην Ελλάδα αντιμετωπίζουν τη μεγαλύτερη δυσκολία στην Ευρώπη στην προσπάθεια για εξεύρεση εργασίας, καθώς η ανεργία ανέρχεται σε ποσοστό 37,9%.

-200.000 φορολογούμενοι προστέθηκαν στη «μαύρη» λίστα της Εφορίας, που περιλαμβάνει όσους έχουν απλήρωτους φόρους και τέλη, με αποτέλεσμα το σύνολο παλιών και νέων χρεών να διαμορφώνεται στα 101,7 δισ. ευρώ.

-Οι ληξιπρόθεσμες οφειλές από την αρχή του 2018 εκτινάχθηκαν στα 5,57 δισ. ευρώ.

–300.000 έχασαν κάθε ρύθμιση προς τα ασφαλιστικά ταμεία. Οι οφειλές, στα τέλη Σεπτεμβρίου, βρέθηκαν στο αστρονομικό ύψος των 34,3 δισ. ευρώ.

Ώρα να προστατεύσουμε τη ζωή από τους “προστάτες” μας.

ΠΗΓΗ: pandiera.gr

Και μόνο το γεγονός πως τρεις μέρες εκατοντάδες εργαζόμενοι και νέοι επεξεργάζονταν μια ολοκληρωμένη κομμουνιστική στρατηγική απάντηση στο καπιταλιστικό ΤΙΝΑ αποτελεί μεγάλο κέρδος. Κόντρα στην Αριστερά των «μικρών πραγμάτων» και του εφικτού εντός του συστήματος, αναζητείται μια ανατρεπτική γραμμή που θα εμπνέεται από την κομμουνιστική στρατηγική και θα παρεμβαίνει στην καθημερινή ταξική πάλη.

Ανάλυση: Γιάννης Ελαφρός

Πλούσια συζήτηση, έντονη νεανική παρουσία

Σημαντικό βήμα μπροστά, για τη διαμόρφωση μιας σύγχρονης κομμουνιστικής στρατηγικής απάντησης, αποτέλεσε η προγραμματική συνδιάσκεψη του ΝΑΡ για την Κομμουνιστική Απελευθέρωση, που πραγματοποιήθηκε από 14-16 Δεκέμβρη στο Γεωπονικό. Εκατοντάδες αντιπρόσωποι των οργανώσεων του ΝΑΡ και της νεολαίας Κομμουνιστική Απελευθέρωση από όλη τη χώρα, μέλη της οργάνωσης αλλά και πολλοί συναγωνιστές που εμπνέονται από την πρόταση για ένα νέο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα, συμμετείχαν στη διαδικασία. Το σχέδιο Προγραμματικής Διακήρυξης μετά την ενσωμάτωση παρατηρήσεων και βελτιωτικών προτάσεων υπερψηφίστηκε από το 92,3% των αντιπροσώπων (κατά ψήφισε το 1,1% και λευκό το 6,5%), σε αντιστοίχιση με την ψηφοφορία στις οργανώσεις του ΝΑΡ πανελλαδικά (91% υπέρ, 1,3% κατά και 7,7% λευκό).

Πλούσιος, δημιουργικός και ποιοτικός ήταν ο διάλογος στη συνδιάσκεψη, καθώς εξαντλήθηκε η δυνατότητα ομιλιών, με 44 συνολικά τοποθετήσεις. Ευχάριστη έκπληξη, που αποτυπώνει και τη νέα δυναμική, το γεγονός πως σχεδόν οι μισές ομιλίες προέρχονταν από τη νεολαία, φωτίζοντας την εμβληματική ρήση «ο κομμουνισμός είναι η νιότη του κόσμου». Στη συνδιάσκεψη διαβάστηκαν οι χαιρετισμοί 11 οργανώσεων της αντικαπιταλιστικής και αντιιμπεριαλιστικής Αριστεράς, καθώς και τρεις από οργανώσεις άλλων χωρών: Κόμμα Εργασίας από την Τουρκία, Λέβιτσα από την Δημοκρατία της Μακεδονίας και Κόκκινο Δράση από την Κροατία.

Μετά την ολοκλήρωση της διαδικασίας για την Προγραμματική Διακήρυξη ακολούθησε συζήτηση για τα αναγκαία βήματα για την προώθηση της διαδικασίας για το σύγχρονο πρόγραμμα και κόμμα κομμουνιστικής απελευθέρωσης. Μετά από γόνιμη διεργασία καταλήχθηκε πρόγραμμα δράσης, το οποίο θα συζητηθεί και συγκεκριμενοποιηθεί στα όργανα και τις οργανώσεις βάσης ΝΑΡ και νΚΑ.

Μια σύγχρονη κομμουνιστική στρατηγική φωτίζει την επαναστατική τακτική, νοηματοδοτεί θετικά την αντικαπιταλιστική πάλη, στηρίζει την εργατική πολιτική, ενισχύει τον ταξικό χαρακτήρα των διεκδικήσεων

Παράξενη έμοιαζε η εικόνα της συνδιάσκεψης του ΝΑΡ το προηγούμενο Σαββατοκύριακο. Εκατοντάδες άνθρωποι, μεγάλο μέρος τους νέοι και νέες, έκαναν σχέδια για το μέλλον, συζητούσαν για τον κομμουνισμό στην εποχή μας, για το πώς θα φτάσουμε εκεί και για το πώς η διαδικασία της χειραφέτησης δεν θα ανακοπεί, ξεψάχνιζαν το σύγχρονο καπιταλισμό και σημείωναν τις κρυμμένες δυνατότητες ανατροπής. Έριχναν θαρρετά το βλέμμα σε έναν άλλο δρόμο για τους εργαζόμενους, τη νεολαία και τα φτωχά λαϊκά στρώματα στην Ελλάδα αλλά και ευρύτερα, δρόμο σύγκρουσης με το κεφάλαιο, την ΕΕ και το ΝΑΤΟ, δρόμο ανατροπής της ευρωμνημονιακής καπιταλιστικής βαρβαρότητας, δρόμο αγώνα, αλληλεγγύης και αξιοπρέπειας, που δημιουργεί τους όρους της αντικαπιταλιστικής επανάστασης για την εργατική εξουσία-δημοκρατία και την κομμουνιστική απελευθέρωση. Μα καλά, δεν έχουν ακούσει για το ΤΙΝΑ; Για το «δεν υπάρχει εναλλακτική»; Για το «τίποτα δεν γίνεται», πως «έξω από την ΕΕ υπάρχει το χάος» και πως «οι μεγάλες αφηγήσεις και οι επαναστάσεις οδηγούν στον ολοκληρωτισμό;» Καλά, δεν βολεύονται με την Αριστερά των «μικρών πραγμάτων», των μειωμένων προσδοκιών, του εφικτού, της κινηματικής, πολιτικής και θεωρητικής οκνηρίας; Τι θέλουν και τα σκαλίζουν; Δεν τα είπαν όλα οι κλασσικοί ή οι μετέπειτα «αιρέσεις»;

Ε, να, αυτό το πρώτο μικρό βήμα, δηλαδή το γεγονός πως εκατοντάδες κομμουνίστριες και κομμουνιστές της νέας εποχής κάθισαν με τις ώρες, με πολλές εποικοδομητικές ομιλίες (θα αναρτηθούν στο www.narnet.gr) και πολλές τροποποιήσεις και συνδιαμόρφωσαν ένα κείμενο κομμουνιστικής προγραμματικής διακήρυξης συνολικά απέναντι στον καπιταλισμό της εποχής μας, είναι το πιο σημαντικό κέρδος της προγραμματικής συνδιάσκεψης του ΝΑΡ και της νΚΑ. Κι ας αποδείχθηκε λίγος ο καιρός της προετοιμασίας και της προσυνδιασκεψιακής διαδικασίας, κι ας είναι πάντα δύσκολη η προγραμματική συζήτηση, κι ας καταλαβαίνουμε όλοι πως τώρα (ξανα)αρχίζουμε, και πως θα χρειαστεί πολύ συστηματική θεωρητική και προγραμματική δουλειά για να συνεχιστεί η πορεία προς τον κομμουνιστικό μετασχηματισμό ΝΑΡ και νΚΑ. Τι λαμβάνουμε υπόψη από τη συνδιάσκεψη;

Πρώτο, το μεγάλο έλλειμμα της προηγούμενης κρίσιμης περιόδου, δηλαδή μιας στρατηγικής κομμουνιστικής επαναστατικής απάντησης, όχι μόνο αναγνωρίζεται σαν τέτοιο (άρα μπορεί να αντιμετωπιστεί), αλλά υπάρχουν μαχόμενες δυνάμεις (και βεβαίως όχι μόνο στο ΝΑΡ και τη νΚΑ) που μπορούν να αναμετρηθούν με την προγραμματική ανασυγκρότηση. Και μάλιστα, πως δεν πρόκειται για μια ακαδημαϊκή συζήτηση. Απεναντίας μια σύγχρονη κομμουνιστική στρατηγική και φυσιογνωμία φωτίζει την επαναστατική τακτική, νοηματοδοτεί θετικά την αντικαπιταλιστική πάλη, στηρίζει την εμφάνιση και την αυτοτέλεια της εργατικής πολιτικής, ενισχύει τον ταξικό χαρακτήρα των διεκδικήσεων, πλάθει συνειδήσεις επαναστατών μακράς πνοής, με έμπνευση από το ασίγαστο πάθος του κομμουνισμού, της σημαίας όλων των ελευθεριών (Σεργκέι Γεσένιν). Με αυτή την έννοια η στρατηγική εμπλουτίζει όλη τη δράση, αλλά αποτελεί και αυτοτελή απάντηση και όρος στράτευσης με συνολικά χαρακτηριστικά.

Γιατί ο κομμουνισμός είναι «οσκοπός που, καθώς αναδύεται από το κίνημα, το προσανατολίζει. Του επιτρέπει –εν αντιθέσει προς τις χωρίς αρχές πολιτικές, τις αποσπασματικές δράσεις και τους καθημερινούς αυτοσχεδιασμούς– να προσδιορίσει τι μας φέρνει πιο κοντά σε αυτόν το σκοπό και τι μας απομακρύνει από αυτόν. Είναι επομένως μια ρυθμιστική στρατηγική, ένα πρόγραμμα που παραπέμπει και προσανατολίζει το κίνημα αδιάκοπα στο όραμα μιας άλλης κοινωνίας με δικαιοσύνη, ισότητα, αλληλεγγύη: της κομμουνιστικής κοινωνίας.

Είναι οδρόμος και τα μέσαγια την επίτευξη αυτού του σκοπού. Δρόμος ταξικής δράσης, κοινωνικής ανατροπής και όχι κοινοβουλευτικού περιπάτου ή μεταρρυθμιστικών ουτοπιών. Δρόμος μαζικού αγώνα του εργατικού-λαϊκού κινήματος και όχι κυβερνητικής ή άλλης ανάθεσης, αυτόκλητων σωτήρων και κομμάτων-φρουρίων. Δρόμος επαναστατικής τακτικής – και σύνδεσής της με την επαναστατική στρατηγική, η οποία ιδιαίτερα σήμερα κρίνεται και δοκιμάζεται στο αν θα αποκρούσει και θα ανατρέψει την καπιταλιστική επέλαση, απαντώντας στις ζωτικές ανάγκες των εργαζομένων και των νέων· αλλά και στο αν θα επιταχύνει-προετοιμάσει την αντικαπιταλιστική επανάσταση» (από την Προγραμματική Διακήρυξη).

Δεύτερο, ο καπιταλισμός της εποχής μας, που δεν μπορεί να υπερβεί την κρίση του και στρέφεται προς την αντίδραση σε όλα τα πεδία (από το διαρκές κράτος έκτακτης ανάγκης και την ακροδεξιά στην κυβέρνηση μέχρι την πολεμική απειλή και την όξυνση των ανταγωνισμών) δεν είναι ανίκητος. Στη συνδιάσκεψη υπήρξε από πολλές ομιλίες συμβολή σε μια βαθύτερη και πιο πολύπλευρη ανάλυση του σύγχρονου ολοκληρωτικού καπιταλισμού και με την ανατομία σύγχρονων φαινομένων του ψηφιακού σύμπαντος, της εργασίας και του πολιτισμού, των πολλαπλών αντιθέσεων που παροξύνονται στο έδαφος της διαμάχης κεφαλαίου- εργασία. Σημειώθηκε η ανάγκη να ανιχνευθεί καλύτερα ο ρόλος και η δυναμική της ταξικής πάλης, των πολυποίκιλων αντιστάσεων και των νέων δυνατοτήτων-τάσεων χειραφέτησης που ξεπηδούν μέσα από την κοινωνία. Υπήρχαν ομιλίες που έθεσαν τέτοιες πλευρές και την ανάγκη μιας καλύτερης ανάδειξής τους και στην Διακήρυξη. Γιατί για εμάς ο κομμουνισμός είναι κοινωνική δυνατότητα και όχι χιλιαστική πίστη, ιδεολογία, επαναστατική λογοκοπία και «ταυτότητα διαχωρισμού».

Τρίτο, στη βάση των προηγούμενων εμπλουτίστηκε και απέκτησε πιο ουσιαστικό περιεχόμενο η συζήτηση για το σύγχρονο κομμουνιστικό κόμμα και μια ανώτερη από το ΝΑΡ κομμουνιστική οργάνωση ως βήμα προς τα εκεί, πέρα από μια φετιχοποίηση της μορφής. Αν και δεν έγινε στο σώμα αυτό συζήτηση για τις αρχές λειτουργίας που πρέπει να έχει το κομμουνιστικό κόμμα στην εποχή μας (αυτό το θέμα θα συζητηθεί σε επόμενη διαδικασία), αναδείχθηκε στην πράξη μια ανώτερη δυνατότητα εργατικής δημοκρατίας και συμβολής, όταν δεκάδες σύντροφοι πήραν το λόγο, έθεσαν ζητήματα, συμφώνησαν και διαφώνησαν, σε μια διαδικασία απελευθερωμένη από προκάτ στρατόπεδα, που αναζητούσε πιο ουσιαστικές συμφωνίες αλλά και διαφορετικές οπτικές. Κι ακόμα, όταν ερχόταν στην επιφάνεια η ανάγκη της ανώτερης στράτευσης, της συνειδητής αυτοπειθαρχίας, της συγκέντρωσης δυνάμεων και της συσπείρωσης της κομμουνιστικής πρωτοπορίας έτσι ώστε να επιδράσει θετικά και προωθητικά στην αναζωογόνηση και αντεπίθεση και των άλλων πλευρών του επαναστατικού υποκειμένου, του αντικαπιταλιστικού μετώπου και των ταξικών αντικαπιταλιστικών κινήσεων.

Βαθύτερος διαχωρισμός, πλατύτερη συσπείρωση

Ρήξη με την αστική πολιτική, για να ενωθεί το μαχόμενο δυναμικό

Αν και το θέμα της συνδιάσκεψης δεν αφορούσε άμεσα την πολιτική τακτική, υπάρχει η εκτίμηση πως μπορεί να επιδράσει και να ενισχύσει ουσιαστικά την παρέμβαση του ΝΑΡ κι ευρύτερα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς. Πως; Πρώτα απ’ όλα, ενισχύοντας την κατεύθυνση της αναγκαίας επαναστατικής τομής μέσα στην Αριστερά, στην βαθύτερη υπέρβαση των χαρακτηριστικών που οδήγησαν στην επικράτηση της λογικής του ΣΥΡΙΖΑ, δηλαδή της διαχειριστικής ρεφορμιστικής αντίληψης, με ορίζοντα την καλυτέρευση του «παρόντος» κι ενός πιο ανθρώπινου καπιταλισμού. Αλλά και των στοιχείων της ηττημένης λογικής του παραδοσιακού κομμουνιστικού κινήματος (που εκφράζει το ΚΚΕ) που βάζει τη στρατηγική στο εικόνισμα του «μέλλοντος» και διαχειρίζεται το παρόν με όρους περιφρούρησης και ενίσχυσης του κόμματος και όχι αντεπίθεσης του κινήματος και ανεβάσματος της ταξικής συνείδησης και της ταξικής πάλης.

Με μια σύγχρονη κομμουνιστική λογική, με πολιτική αρχών, που στηρίζεται στην προγραμματική έκφραση των εργατικών, λαϊκών και νεολαιίστικων αναγκών και δικαιωμάτων και όχι στην αντίληψη των πολιτικάντικων «κόλπων», το ΝΑΡ φιλοδοξεί να φέρει τα «πάνω κάτω», να ανακατέψει τα νερά και στο χώρο της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς που συχνά βαλτώνουν και δίνουν έδαφος για να αναπτύσσονται μικροκομματικές ιδιοκτησιακές λογικές ή παράλληλα «σχέδια» που αναζητούν ξανά γέφυρες με το ρεφορμισμό. Γέφυρες που όχι μόνο δεν κερδίζουν δυνάμεις προς τα αριστερά αλλά ακυρώνουν τη δυνατότητα της αντικαπιταλιστικής επαναστατικής Αριστεράς να πετύχουν μετατοπίσεις.

Το ΝΑΡ διαχωρίζεται πιο αποφασιστικά από την «αρχαία σκουριά» της ενσωματωμένης Αριστεράς και την αστική αντίληψη της πολιτικής και τους φορείς της, όχι για να χωρίσει τον μαχόμενο κόσμο, αλλά για να διαμορφωθεί ένα νέο πολιτικό σχέδιο που θα τον ενώσει και θα λειτουργήσει προωθητικά σε αντικυβερνητική κατεύθυνση, για την ταξική ανασυγκρότηση του εργατικού λαϊκού κινήματος, με αντικαπιταλιστικό, αντιΕΕ και αντιδιαχειριστικό περιεχόμενο και σαφή αντιπολεμική, αντιιμπεριαλιστική, αντιεθνικιστική παρέμβαση. Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ αναπτύσσοντας την μετωπική της δράση μπορεί να απευθύνει κάλεσμα συσπείρωσης σε μια τέτοια βάση στις δυνάμεις της αντικαπιταλιστικής αντιιμπεριαλιστικής Αριστεράς και στο δυναμικό που διαφοροποιείται από ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ και ΛΑΕ.

Η Προγραμματική Διακήρυξη ώθηση παραπέρα διαλόγου

Είναι η Προγραμματική Διακήρυξη η «τελευταία λέξη» για τον κομμουνισμό της εποχής μας; «Σε καμιά περίπτωση», ήταν η απάντηση στο «κλείσιμο» της διαδικασίας. Μια ομιλήτρια είπε χαρακτηριστικά πως «νιώθει ευτυχής που η διακήρυξή μας δεν είναι τέλεια». Πέρα από το ότι δεν υπάρχει το τέλειο πρόγραμμα, πως θα ήταν δυνατό το ΝΑΡ, «με την κοινωνική σύνθεση και τη μαζικότητα που έχει, τις ταξικές προσλαμβάνουσες και τα μέχρι τώρα πολιτικό-θεωρητικά κεκτημένα να το πετύχει. Αυτό θα ήταν μη διαλεκτικό να το πιστεύει κανείς», ειπώθηκε χαρακτηριστικά στο «κλείσιμο». «Ωστόσο είναι η δική μας αναγκαία βάση, η ειδική συμβολή για ένα ανώτερο βήμα στη συζήτηση της μαχόμενης αριστεράς και του κόσμου της κομμουνιστικής αναζήτησης».

Η Προγραμματική Διακήρυξη που θα επανεκδοθεί σύντομα και θα διακινηθεί μαζικά από τις οργανώσεις του ΝΑΡ και της νΚΑ, τίθεται σε συζήτηση και παραπέρα ανάπτυξη και αποτελεί τη δημιουργική και όχι δογματική συμβολή του ΝΑΡ στο διάλογο και τις διεργασίες για το νέο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα, η οποία παρουσιάζεται με αυτοπεποίθηση αλλά χωρίς «ξεροκεφαλιά», με ένα τρόπο που ανοίγει και δεν κλείνει τη συζήτηση.

Είναι ώρα ενός μεγάλου διαλόγου και κοινών παρεμβάσεων μαζί με τους εκατοντάδες αγωνιστές σε όλη την Ελλάδα που έχουν ήδη εκφράσει τη διάθεση να συμβάλλουν σε ένα νέο κομμουνιστικό πρόγραμμα και κόμμα και το ΝΑΡ θα συμβάλλει στην ενίσχυση της δράσης σχετικών πρωτοβουλιών και επιτροπών, σε τοπικό, κλαδικό, αλλά και πιο συνολικό επίπεδο. Γιατί θέλουμε το πρωτοπόρο δυναμικό να είναι υποκείμενο όλης αυτής της διαδικασίας και όχι παθητικός δέκτης και αποδέκτης.

ΠΗΓΗ:  prin.gr