Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Πώς συνδέεται η διατροφή με τη μνήμη

Οι τροφές που επιλέγουμε συνδέονται άμεσα με το τι θυμόμαστε υποστηρίζουν Αμερικανοί ερευνητές.
Οι επιστήμονες από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αϊόβα εντόπισαν μια ορμόνη που συνδέεται με τον κορεσμό και μειώνει τις πιθανότητες ανάπτυξης της νόσου Αλτσχάιμερ.
Οι ερευνητές χρησιμοποίησαν δεδομένα από 287 άτομα, τα οποία συμμετείχαν στη μελέτη Alzheimer’s Disease Neuroimaging Initiative – ADNI, προκειμένου να διερευνήσουν την ορμόνη του κορεσμού χολεκυστοκινίνη (cholecystokinin – CCK).
Η συγκεκριμένη ορμόνη εντοπίζεται τόσο στο λεπτό έντερο, όπου επιτρέπει την απορρόφηση των λιπών και των πρωτεϊνών, όσο και στον ιππόκαμπο, την περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με τον σχηματισμό της μνήμης, όπως εξήγησε ο δρ Οριελ Γουιλέτ, επίκουρος καθηγητής του Τμήματος Επιστήμης της Διατροφής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Αϊόβα.

Τα άτομα που είχαν υψηλότερα επίπεδα της CCK αντιμετώπιζαν 65% μικρότερο κίνδυνο να παρουσιάζουν ήπια γνωστική διαταραχή η οποία αποτελεί προάγγελο της νόσου Αλτσχάιμερ. «Το νέο εύρημα ελπίζεται ότι θα ρίξει περισσότερο φως στο πώς οι ορμόνες του κορεσμού στο αίμα και στον εγκέφαλο επιδρούν στην εγκεφαλική λειτουργία» σημείωσε ο επικεφαλής της μελέτης.
Όπως εξήγησε η Αλεξάντρα Πλάγκμαν, κύρια συγγραφέας της μελέτης, η ομάδα επέλεξε να επικεντρωθεί στην ορμόνη CCK επειδή αυτή εκφράζεται σε μεγάλο βαθμό σε ό,τι αφορά τον σχηματισμό της μνήμης.
Συγκεκριμένα, οι ερευνητές θέλησαν να ανακαλύψουν εάν υπήρχε κάποια σημαντική σύνδεση μεταξύ των επιπέδων της CCK και της μνήμης αλλά και της φαιάς ουσίας στον ιππόκαμπο και σε άλλες σημαντικές περιοχές του εγκεφάλου.
Οι επιστήμονες μελέτησαν επίσης την πρωτεΐνη ταυ, η συσσώρευση της οποίας στον εγκέφαλο θεωρείται τοξική και συνδέεται με το Αλτσχάιμερ, προκειμένου να δουν αν επιδρά στην ορμόνη CCK και στη μνήμη. Ανακάλυψαν ότι όσο αυξάνονται τα επίπεδα της ταυ, τα υψηλότερα επίπεδα της CCK σταματούν να σχετίζονται με τη φθορά της μνήμης.
Η Πλάγκμαν έχει ήδη ξεκινήσει να μελετά πώς η διατροφή επιδρά στα επίπεδα της ορμόνης CCK μέσω εξέτασης του σακχάρου νηστείας και των υποπροϊόντων του μεταβολισμού των λιπών.
«Μελετώντας την παράμετρο της θρεπτικής αξίας της διατροφής, θα μπορούμε μελλοντικά να πούμε αν ένας συγκεκριμένος τύπος διατροφής μπορεί να λειτουργήσει προληπτικά ενάντια στο Αλτσχάιμερ ή να βάλει φρένο στην εξέλιξη της νόσου» είπε η ερευνήτρια.
Ο καθηγητής Γουιλέτ τόνισε ότι «η ρύθμιση του πότε, του πόσο και του τι τρώμε είναι πιθανό να σχετίζεται, τουλάχιστον ως ένα βαθμό, με το πόσο καλή είναι η μνήμη μας. Το τελικό και κεντρικό μήνυμα της μελέτης είναι λοιπόν πως το τι τρώμε καθώς και το τι κάνει το σώμα μας με αυτό που τρώμε επηρεάζουν τον εγκέφαλό μας».
Τα ευρήματα της μελέτης θα δημοσιευτούν στο επιστημονικό έντυπο Neurobiology of Aging.
ΠΗΓΗ: onmed.gr
«Φιάσκο» οι αυξήσεις σε 600.000 συντάξεις. «Βαφτίζουν» αύξηση τη διόρθωση κρατήσεων!

Από τον Κώστα Νικολάου, συνταξιούχο, μέλος Διοικούσας Επιτροπής ΚΕΠΕΑ/ΓΣΕΕ
Σε σχέδιο εξαπάτησης των συνταξιούχων εξελίσσονται οι πολυδιαφημισμένες «αυξήσεις» σε 600.000 συνταξιούχους(!), ενώ ταυτόχρονα «τρέχει» και η συγκάλυψη των… κλοπών από τις παράνομες παρακρατήσεις που συνεχίζονται.
Οι ισχυρισμοί του υπουργείου Εργασίες ότι τάχα, δόθηκαν αυξήσεις (!) σε 600.000 συνταξιούχους λόγω επανυπολογισμού είναι ψευδείς και δεν αποδεικνύονται, ενώ ούτε και ο ΕΦΚΑ είναι σε θέση να τους επιβεβαιώσει, καθώς (τυχαία;) το σύστημα με τις αποδείξεις πληρωμών ξαφνικά… έκλεισε!
Κάθε λόγος, λοιπόν, περί αυξήσεων είναι εκ του πονηρού, αλλά και ανήθικος, γιατί οι συντάξεις (Ιανουαρίου – Φεβρουαρίου) που υποτίθεται επανυπολογίστηκαν είναι «τυφλές», χωρίς παραστατικά και χωρίς τις αποδείξεις πληρωμών. Ούτε ο επανυπολογισμός ανακοινώθηκε, που σύμφωνα με το νόμο θα έπρεπε την 1/1/2018 να έχει αναρτηθεί και όπου θα φαίνονταν αναλυτικά: Ο μισθός και τα έτη ασφάλισης που λαμβάνονται υπόψη, καθώς και οι προσαυξήσεις λόγω επιπλέον εισφορών (13ου-14ου μισθού, βαρέων, ΔΕΚΟ-Τράπεζες, παράλληλη ασφάλιση) που καθορίζουν τα νέα ποσά τη σύνταξης.
Κρατικός προϋπολογισμός 2019
Ούτε και στον κρατικό προϋπολογισμό καταγράφονται οι αυξήσεις αυτές. Αντιθέτως, εκεί εμφανίζονται… μειώσεις 348 εκατ. ευρώ (!).
Όπως αναφέρεται στη σελίδα 90 (για τα ασφαλιστικά Ταμεία) του προϋπολογισμού, «το ισοζύγιο των ασφαλιστικών ταμείων για το 2019 προβλέπεται να παρουσιάσει πλεόνασμα ύψους 910 εκατ. ευρώ και οφείλεται: Στην αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών κατά 144 εκατ. ευρώ και στη μείωση της συνταξιοδοτικής δαπάνης και ειδικότερα για τις κύριες συντάξεις κατά 348 εκατ. ευρώ».
Διορθώσεις και όχι προσαυξήσεις
Τι όμως είναι τα ποσά αυτά που το υπουργείο Εργασίας ταυτίζει με τον επανυπολογισμό;
Πρόκειται για διορθώσεις του Ν.4093/2012 και της κατάργησης του πλαφόν, κάτι που δεν σχετίζεται με τον επανυπολογισμό. Αφορά κατά βάση όσους έχουν διπλές συντάξεις, κάτι που σημαίνει ότι οι διαφορές περιορίζονται στα ίδια άτομα και ως εκ τούτου, ο αριθμός των συνταξιούχων μειώνεται κατά το ήμισυ.
Πιο αναλυτικά:
Κατάργηση του πλαφόν – (μεγάλες συντάξεις)
Όπως είναι γνωστό, με τον νόμο 4387/2016 και με το πλαφόν για τις χορηγήσεις ανώτατων ποσών που θεσπίστηκε, παρακρατήθηκε κάθε υπερβάλλον ποσό άνω των 2.000 ευρώ για τις ατομικές συντάξεις και άνω των 3.000 ευρώ για τις πολλαπλές. Το πλαφόν αυτό είχε ισχύ από την 1/6/2016 έως 31/12/2018.
Καθώς, λοιπόν, το πλαφόν έληξε στις 31.12. 2018, οι παρακρατήσεις αυτές, από την 1.1.2019 επεστράφησαν και εφεξής καταβάλλονται κανονικά στις συντάξεις. Οι διορθώσεις αυτές αφορούν μεγάλες συντάξεις και περίπου 40.000 συνταξιούχους.
Διορθώσεις του Ν.4093/2012 – (μικρές συντάξεις)
Όπως είναι, επίσης, γνωστό, στις παρακρατήσεις που έγιναν στις κύριες συντάξεις, όλες αφορούν συντάξεις άνω των 1.000 ευρώ.
Στις τελευταίες όμως, του Ν.4093/2012 που αφορούν συντάξεις άνω των 1.000 ευρώ, η αναφορά γίνεται σε άτομα, καθώς στο ποσό των 1.000 ευρώ αθροίζονται και οι επικουρικές. Έτσι, ενώ οι μικρές συντάξεις από μόνες δεν εμπίπτουν στην παρακράτηση αυτή, όταν όμως ατομικά έχουν και επικουρική ή και χηρείας και το άθροισμα υπερβαίνει τα 1.000 ευρώ, τότε εμπίπτει και όλες οι συντάξεις έχουν παρακράτηση 5%.
Ο νόμος, όμως, αυτός (4093/2012) έπαυσε να ισχύει, ενώ ούτε η εν λόγω παρακράτηση (5%) στις μικρές συντάξεις σχετίζεται με τον επανυπολογισμό, καθώς αυτή επιβλήθηκε εξαιτίας άλλων συντάξεων και ΟΧΙ για την ίδια. Πολύ, δε, περισσότερο, ούτε οι λόγοι της παρακράτησης υφίστανται, αφού με τις μειώσεις των επικουρικών (Ιούνιο 2016) μειώθηκε και το άθροισμα κύριας και επικουρικής. Ως εκ τούτου, οι διαφορές αυτές αμέσως μετά την ψήφιση του νέου νόμου 4387/2016 θα έπρεπε να επιστραφούν.
Αυτό ενισχύεται και από την απόφαση του Συνηγόρου του Πολίτη (Μάρτιος 2017) που καλεί το υπουργείο Εργασίας να διορθώσει τις παρακρατήσεις αυτές και να επιστρέψει τα ποσά στους συνταξιούχους.
Επιστροφές στο… σκοτάδι
Αυτά τα ποσά επιστέφονται και το υπουργείο Εργασίας (χωρίς παραστατικά και στο… σκοτάδι) προσπαθεί να τα ταυτίσει με τον επανυπολογισμό! Πρόκειται, δηλαδή, για ποσά που θα έπρεπε να επιστραφούν αναδρομικά από 1/6/2016 και αντ’ αυτού επιστρέφονται σε δόσεις(!) κατά το 1/5 και σε βάθος χρόνου.
Παράδειγμα 1: Έστω συνταξιούχος που έχει 4 συντάξεις. Ατομική με 600 ευρώ, χηρείας με 180 ευρώ και μαζί με τις δύο επικουρικές ξεπερνούσε τα 1.000 ευρώ. Η πρώτη είχε παρακράτηση (600Χ5%) 30 ευρώ, ενώ η δεύτερη (180Χ5%) 9%. Στον συνταξιούχο αυτό, επεστράφησαν: Από την πρώτη σύνταξη (6 ευρώ), ενώ από τη δεύτερη (1,8 ευρώ). Στην περίπτωση αυτή εμπίπτουν περίπου 200.000 συνταξιούχοι με (χαμηλές – διπλές) άρα 400.000 συντάξεις(!)
Παράδειγμα 2: Συνταξιούχος/οι με 2 συντάξεις (κύρια και επικουρική). Όμως η κύρια υπολείπεται (ελάχιστα) από τα 1.000 ευρώ. Ας πούμε ότι το ποσό της κύριας είναι 800 ευρώ και της επικουρικής 300 ευρώ, οπότε καθώς υπερβαίνει τα 1.000 ευρώ έχει παρακράτηση (800Χ5%) 40 ευρώ. Ωστόσο, η επικουρική μειώθηκε… στα 100 ευρώ, όμως η παρακράτηση συνεχιζόταν. Στον συνταξιούχο αυτό επεστράφησαν 8 ευρώ. Στην περίπτωση αυτή εμπίπτουν περί τους 150.000 συνταξιούχους.
Ιδού οι αποδείξεις
Ενδεικτικά παραθέτουμε την απόδειξη πληρωμής συγκεκριμένης σύνταξης. Ο συγκεκριμένος συνταξιούχος στη σύνταξη του Ιανουαρίου έλαβε αντί για 730,13 ευρώ το ποσό των 738,83 ευρώ:

Καθώς, λοιπόν, το ποσό της κύριας είναι 871,64 ευρώ και με την επικουρική υπερβαίνει τα 1.000 ευρώ, έχει παρακράτηση 43,58 ευρώ. Τώρα, του επεστράφη το 1/5 (738,83 – 730,13 ) 8,7 ευρώ.
«Φιάσκο» και στον «αέρα» ο επανυπολογισμός
Το υπουργείο Εργασίας και με τον τρόπο αυτό δείχνει… δόντια: Θέλουν να ξεμπερδέψουν με τις διορθώσεις των παράνομων παρακρατήσεων και με την επιστροφή των δώρων σύμφωνα με τις αποφάσεις του ΣτΕ.
Επιπλέον, θέλουν να ξεμπερδέψουν και με τον επανυπολογισμό, αφού σύμφωνα με τον νέο νόμο οι επιπλέον εισφορές του 13ου – 14ου μισθού ενσωματώνονται στο ποσό της μηνιαίας σύνταξης και για το λόγο αυτό οφείλονται επιστροφές. Πρόκειται για ποσά στα οποία αν προστεθούν και οι προσαυξήσεις λόγω επιπλέον εισφορών (βαρέων, ΔΕΚΟ – Τράπεζες, παράλληλη ασφάλιση) φτάνουν τα 2,5 δισ. ευρώ.
ΠΗΓΗ: ergasianet.gr
Όπως μπήκαμε έτσι ακριβώς «βγαίνουμε» από τα μνημόνια

Γιάννης Μακρυγιάννης
Όσο κοιτάει κανείς τα δεδομένα της οικονομίας, την κοινωνική και πολιτική κατάσταση της χώρας, τη λειτουργία της δημόσιας διοίκησης και κάνει τις συγκρίσεις με την τελευταία περίοδο πριν την είσοδο στα μνημόνια, θα καταλήξει σε ένα πικρό και απογοητευτικό συμπέρασμα: όπως μπήκαμε στα μνημόνια, έτσι «βγαίνουμε».
Μπήκαμε στα μνημόνια με χρεοκοπημένη οικονομία, αδύναμη παραγωγική βάση, διαλυμένο κράτος, την πολιτική τάξη βουτηγμένη στη φαυλότητα και την αναξιοπιστία, εξαρτημένοι από τις Βρυξέλλες και παραδομένοι στο ευρωπαϊκό κατεστημένο. Βγαίνουμε, δήθεν, αλλά έστω και τυπικά, από τα μνημόνια με τα ίδια φαινόμενα να κυριαρχούν.
Με ένα χρέος δυσθεώρητο, ποσοστιαία και σε απόλυτους αριθμούς μεγαλύτερο από εκείνο που μας οδήγησε στην παράδοση της χώρας στην τρόικα, με ξεπουλημένη τη δημόσια περιουσία στα ξένα funds, με τους δανειστές δερβέναγες για δεκαετίες ακόμα, χωρίς αναπτυξιακά εργαλεία, τις τράπεζες ισοπεδωμένες και την πολιτική τάξη να επαναλαμβάνει τα ίδια λάθη, αναπαράγοντας ένα μοντέλο φαυλότητας και απαξίωσης ουσιαστικά της πολιτικής.
Μετά από οκτώ χρόνια θυσιών, που έφτασαν στην αιμορραγία τουλάχιστον 50 δις ευρώ, κυρίως από τους κοινωνικά αδύναμους, διακορευση κάθε έννοιας εθνικής ανεξαρτησίας και εκχώρησης του δημοσίου πλούτου, είμαστε στο ίδιο και χειρότερο σημείο.
Επιπλέον δε, έχουμε διαρκώς τον κίνδυνο επιστροφής σε καθεστώς πλήρους και ολοκληρωτικής εποπτείας. Χωρίς καν την ικανότητα κάλυψης των χρηματοδοτικών αναγκών από τις αγορές, η έξοδος από τα μνημόνια είναι απλώς μια φενάκη και η έξοδος από την κρίση μια ουτοπία. Τουλάχιστον για τα λαϊκά στρώματα που εξακολουθούν να πληρώνουν το μάρμαρο, με την υπέρογκη έμμεση φορολόγηση, τη φθηνή εργασία, την έκθεση σε κινδύνους, όπως η αρπαγή της κατοικίας από τις τράπεζες και τα funds.
Αυτός είναι ο μεγάλος καημός. Όλες οι χώρες που μπήκαν στα μνημόνια, για τον ένα ή τον άλλο λόγο, πλήρωσαν μεν ένα τίμημα (βαρύ για τις λαϊκές τάξεις) αλλά τουλάχιστον βγήκαν σε κάπως καλύτερη κατάσταση από άποψη έστω οικονομικών δεδομένων γενικώς. Εδώ, όχι απλώς δεν υπήρξε το παραμικρό αντισταθμιστικό στις θυσίες όφελος, αλλά βγαίνουμε σε χειρότερη κατάσταση κι από αυτή που ήμασταν όταν μπήκαμε.
Για κάποιους είναι όφελος το ότι αποκτήσαμε ένα νέο δικομματισμό. Που προσπαθεί με τεχνητή πόλωση να μας πείσει ότι είναι καλύτερος από τον προηγούμενο που μας οδήγησε στη χρεοκοπία και την παράδοση στου δανειστές. Δυστυχώς όμως δεν μπορεί να εγγραφεί στα θετικά ότι από την μνημονιακή περίοδο κερδίσαμε ένα νέο ΠΑΣΟΚ στη θέση του παλαιού ΠΑΣΟΚ. Διότι ισχύει το αξίωμα ότι με τα ίδια υλικά θα βγαίνει πάντα το ίδιο αποτέλεσμα.
Οι Όλιβερ Τουίστ της εποχής μας

Γιώτα Ιωαννίδου
Πέντε εκατομμύρια παιδιά κάτω των πέντε ετών πέθαναν στην Αφρική από ιάσιμες ασθένειες, πείνα ή τραύματα. Τέσσερα εκατομμύρια παιδιά πέφτουν θύματα εξαναγκαστικής εργασίας και σεξουαλικής εκμετάλλευσης. Το σύστημα περιγελά το δικαίωμα των παιδιών να είναι παιδιά.
Σε πολλές πρόσφατες φωτογραφίες και στιγμιότυπα εμφανίζονται παιδιά να ασφυκτιούν ή αποθανατίζονται νεκρά. Τα παιδιά δεν έχουν χώρο και χρόνο για να υπάρξουν. Πάνω από 12 εκατομμύρια τα έκαναν πρόσφυγες, μπορεί και πριν ακόμη γεννηθούν. 1.500 παιδιά ζουν(;) μαζί με άλλους 3.000 σε ένα hotspot χωρητικότητας 650 ατόμων στη Σάμο. Ντροπή του πολιτισμού χαρακτηρίστηκε η Μόρια στη Λέσβο. Τρεις φορές προσπάθησε να αυτοκτονήσει ο εγκλωβισμένος δεκαεξάχρονος Σύρος πρόσφυγας στο ΚΥΤ Φυλάκιο στον Έβρο…
Ο κραταιός καπιταλισμός εδραιώθηκε στις αρχές του αιώνα, στους ισχνούς ώμους χιλιάδων Ντέιβιντ Κόπερφιλντ και Όλιβερ Τουίστ, στις βαμβακουργίες της Αγγλίας, τις υφαντουργίες της Γαλλίας, τα εργοστάσια της Γερμανίας και τις βιομηχανίες της Αμερικής. Εκατοντάδες παιδιά από την Ινδία και την Αφρική θάφτηκαν στα ορυχεία. Πολλοί μικροί φτωχοδιάβολοι άφησαν την τελευταία τους πνοή καθαρίζοντας τα πεδία των μαχών από νάρκες, πριν οι στρατοί προελάσουν για να αλληλοεξοντωθούν με «ασφάλεια». Μετά τη φρίκη του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου, όταν οι επαναστάσεις αντάλλασσαν υποσχέσεις με το μέλλον της ανθρωπότητας, μεγάλη συζήτηση άνοιξε για τα δικαιώματα του παιδιού. Αλλά μόλις το 1989 επικυρώθηκε μια Σύμβαση των δικαιωμάτων του παιδιού, που σήμερα υπογράφεται από 191 κράτη. Εκεί αναγνωρίζεται το δικαίωμα του παιδιού να προστατεύεται από την οικονομική εκμετάλλευση και από την εκτέλεση οποιασδήποτε εργασίας που ενέχει κινδύνους ή που μπορεί να βλάψει την υγεία του ή τη σωματική, πνευματική, ψυχική, ηθική ή κοινωνική του ανάπτυξη.
Ο «σάπιος κόσμος τους» όμως δεν ξανατονώθηκε κατά πως θέλει ο ποιητής. Η καπιταλιστική πραγματικότητα περιγελά το δικαίωμα των παιδιών να είναι παιδιά. Το θεωρεί πολυτέλεια μπροστά στην εξασφάλιση των κερδών της.
Πέντε εκατομμύρια παιδιά ηλικίας μικρότερης των πέντε ετών πέθαναν στην Αφρική από ιάσιμες ασθένειες, πείνα ή τραύματα. Καθημερινά, παιδιά σκοτώνονται στους δρόμους του Ιράκ πηγαίνοντας στο σχολείο, στην Παλαιστίνη επειδή διεκδικούν το δικαίωμά τους να πάνε σχολείο και στη Συρία επειδή βομβαρδίζονται τα σχολεία.
Τουλάχιστον τέσσερα εκατομμύρια παιδιά παγκοσμίως πέφτουν θύματα εξαναγκαστικής δουλειάς και σεξουαλικής εκμετάλλευσης, ενώ η εμπορία ανθρώπων για εργασία καταγράφει άνοδο στην Ευρώπη ως κυρίαρχη μορφή της σύγχρονης δουλείας (Συμβούλιο της Ευρώπης).
Τα φτωχά παιδιά, απ’ όλους τους ομήρους του συστήματος πιο πολύ αυτά υποφέρουν. Σκλαβάκια του «άτυπου τομέα της παγκοσμιοποιημένης οικονομίας, καταλαμβάνουν το χαμηλότερο σκαλοπάτι στην κλίμακα του ενεργού πληθυσμού που υπηρετεί την αγορά» (Γκαλεάνο). Μαζεύουν γυαλιά και χαρτιά στις χωματερές της Πόλης του Μεξικού. Ψάχνουν για διαμάντια στα ορυχεία του Κογκό. Δουλεύουν νυχθημερόν για να ντύσουν το δυτικό κόσμο στα εργοστάσια του Μπαγκλαντές. Ράβουν μπάλες ποδοσφαίρου στο Πακιστάν. Υφαίνουν τα χαλιά στην Ινδία και το Νεπάλ. Πουλάνε χαρτομάντηλα και καθαρίζουν τζάμια στην Αθήνα. Στρατολογούνται ως μισθοφόροι στο Σουδάν και πεθαίνουν στην Υεμένη για τα συμφέροντα των εμίρηδων του Κόλπου.
Τα πιο φτωχά παιδιά ζουν στις πιο πλούσιες χώρες… Ο καπιταλισμός μεταχειρίζεται τα παιδιά των φτωχών σα σκουπίδια και τα παιδιά των πλουσίων σαν χρήμα, μέχρι να τα μετατρέψει σε τέτοια. Στις πολιτισμένες ΗΠΑ, τα όπλα σκοτώνουν περισσότερα παιδιά από τον καρκίνο. Σχεδόν 8.500 παιδιά τραυματίζονται από όπλα κάθε χρόνο και πεθαίνουν από αυτά πάνω από 3.000, όταν από καρκίνο καταλήγουν στο θάνατο 1.850.
Το σύστημα συγχρονίζει τα παιδιά της μεσαίας τάξης με τον υπολογιστή, το κινητό και την τηλεόραση, μέχρι να αποδεχτούν ως αναπότρεπτη μια ζωή φυλακισμένη, όπου αξία έχουν τα πράγματα κι όχι οι άνθρωποι. Ένα στα πέντε παιδιά στον κόσμο υποφέρει από ψυχολογικά προβλήματα ή προβλήματα συμπεριφοράς και δεύτερη αιτία για αυτό μέχρι το 2020 θα είναι η κατάθλιψη. Τι μέλλον μπορεί να έχει ένα σύστημα που σκοτώνει έτσι κάθε ημέρα τα παιδιά με χίλιους τρόπους; Και πόσο «ρεαλιστικά» σκεπτόμενη είναι αυτή η κοινωνία, που έχει δέσει το μέλλον της με αυτό το σύστημα;
Την προκαλεί φωνάζοντας πάλι στα μούτρα της ένας δάσκαλος στη Σάμο, για να πάρει τα παιδιά από το χέρι και να κρατήσει μια ανάσα για την ελπίδα χειραφέτησης της ανθρωπότητας. Τότε που τα παιδιά θα εξακολουθούν να παραμένουν παιδιά με πολύ μαγεία και ομορφιά στη ζωή τους, μέχρι να μάθουν και να κατακτήσουν τον κόσμο.
Γιατί αν ζήσει το παιδί, υπάρχει ελπίδα…
ΠΗΓΗ: prin.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή