Την ίδια ώρα που η κυβέρνηση κόβει το ΕΚΑΣ στους πενόμενους χαμηλοσυνταξιούχους, κατακρεουργεί ακόμα και τις συντάξεις χηρείας, ενώ διατηρεί τον ΕΝΦΙΑ ακόμα και στα κατασχεμένα σπίτια και ακίνητα, σπεύδει να μειώσει σχεδόν κατά 35%, από 15% σε 10%, τον φόρο στα μερίσματα, δηλαδή στα διανεμόμενα κέρδη, που πηγαίνουν όχι σε επενδύσεις, αλλά επί το πλείστον στις τσέπες των μεγαλομετόχων των κερδοφόρων μεγάλων εταιρειών!

Το υπουργείο Οικονομικών προχώρησε σήμερα στην κατάθεση της διάταξης για τη μείωση της φορολογίας των διανεμόμενων κερδών (μερισμάτων). Ο φορολογικός συντελεστής των μερισμάτων για τις φορολογικές χρήσεις από την 1η/1/2019 και εφεξής μειώνεται από το 15% που ισχύει σε 10%, μείωση δηλαδή της τάξης περίπου του 35%!!!

Επισημαίνεται ότι η σχετική μείωση εγκρίθηκε, όπως ήταν φυσικό, από τους θεσμούς οι οποίοι τους φόρους τους θέλουν να επιβάλλονται μόνο στους μισθωτούς, τους αγρότες και τα μικρομεσαία στρώματα, αλλά όχι στα διανεμόμενα υψηλά κέρδη των μεγάλων εταιρειών.

Από τον συνδυασμό της μείωσης του εταιρικού φορολογικού συντελεστή στο 28% από το 29% που ήταν πέρυσι καθώς και της μείωσης του συντελεστή φορολόγησης των μερισμάτων ο συνολικός φορολογικός συντελεστής των επιχειρηματικών κερδών διαμορφώνεται στο 35,2% από 39,65% που ήταν το 2018. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους που συνοδεύει τη σχετική τροπολογία, η μείωση του συντελεστή φορολόγησης των μερισμάτων οδηγεί σε ένα καλό δώρο στους μεγαλομετόχους, που σημαίνει ετήσια απώλεια δημοσίων εσόδων κατά περίπου 45 εκατ. ευρώ.

Υπενθυμίζεται ότι σύμφωνα με την εξαγγελία που έχει κάνει η Νέα Δημοκρατία στο πλαίσιο του προγράμματός της για την αναμόρφωση και τη μείωση της φορολογίας ο φορολογικός συντελεστής των μερισμάτων προβλέπεται να μειωθεί ακόμα περισσότερο, στο 5%! Με δυο λόγια, θα έχουμε διανεμόμενα κέρδη χωρίς φόρο! Θαυμάστε τους!

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Από Πέτρος Παπακωνσταντίνου

Ενώ η άδοξη κατάληξη της συνάντησης Ντόναλντ Τραμπ – Κιμ Γιονγκ Ουν στο Ανόι επανέφερε στην ημερήσια διάταξη τον κίνδυνο υποτροπής στο πυρηνικό πρόγραμμα της Βόρειας Κορέας, μια πιο χειροπιαστή απειλή κατέβαινε από τους παγετώνες των Ιμαλαΐων. Για πρώτη φορά στην ιστορία, δύο πυρηνικές δυνάμεις, η Ινδία και το Πακιστάν, εμπλέκονταν σε αερομαχίες με κατάρριψη πολεμικών αεροσκαφών για τη διαφιλονικούμενη περιοχή του Κασμίρ.

Η ανάφλεξη αυτής της παλιάς διένεξης, που πυροδότησε δύο από τους τρεις πολέμους Ινδίας – Πακιστάν στον εικοστό αιώνα, προκάλεσε διεθνή ανησυχία. Ηνωμένες Πολιτείες και Ρωσία προσφέρθηκαν να διαμεσολαβήσουν για να αποτραπούν τα χειρότερα, ενώ Ευρωπαϊκή Ενωση και Κίνα κάλεσαν τις δύο πλευρές να επιδείξουν αυτοσυγκράτηση.

Η επίθεση αυτοκτονίας

Ρόλο πυροκροτητή έπαιξε επίθεση αυτοκτονίας εναντίον κονβόι Ινδών παραστρατιωτικών στο υπό ινδική διοίκηση τμήμα του Κασμίρ, που στοίχισε τη ζωή 44 ενόπλων.

Η Ινδία κατήγγειλε ως οργανωτή της επίθεσης την οργάνωση «Jaish-e-Mohammad» (Στρατός του Μωάμεθ), η οποία μάχεται για την ενσωμάτωση ολόκληρου του Κασμίρ στο Πακιστάν και είναι υπεύθυνη για σειρά τρομοκρατικών επιθέσεων όχι μόνο στο Κασμίρ, αλλά και στο ινδικό κοινοβούλιο.

Το Πακιστάν έχει κηρύξει παράνομη την οργάνωση, αλλά το Νέο Δελχί υποστηρίζει ότι το Ισλαμαμπάντ συνεχίζει να της προσφέρει κάθε είδους υποστήριξη μέσω της μυστικής υπηρεσίας του στρατού.
Ινδία και Πακιστάν ενεπλάκησαν σε πόλεμο αμέσως μετά την κήρυξη της ανεξαρτησίας τους από τη Βρετανική Αυτοκρατορία, το 1947, ακριβώς λόγω της διένεξης γύρω από το Κασμίρ.

Η στρατηγικής σημασίας περιοχή είχε μουσουλμανικό, κατά κύριο λόγο, πληθυσμό αλλά ινδουιστή μαχαραγιά, ο οποίος προσχώρησε στην Ινδία. Αποτέλεσμα αυτού του πρώτου πολέμου ήταν να χωριστεί το Κασμίρ σε δύο περιοχές, μία υπό ινδικό και μία υπό πακιστανικό έλεγχο (ένα τρίτο, μικρότερο τμήμα, είχε παραχωρηθεί στην Κίνα).

Το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ αποφάσισε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος για την αυτοδιάθεση του Κασμίρ, κάτι που δεν έγινε ποτέ, καθώς η Ινδία έθετε ως προϋπόθεση την αποχώρηση των πακιστανικών στρατευμάτων.

Για πρώτη φορά μετά τον πόλεμο του 1971, η απάντηση της Ινδίας δεν περιορίστηκε σε πυρά πυροβολικού, αλλά συμπεριέλαβε αεροπορικές επιχειρήσεις στο εσωτερικό του Πακιστάν – κι αυτό ενώ, σε αντίθεση με το 1971, αυτή τη φορά και οι δύο χώρες διαθέτουν πυρηνικές βόμβες. Ο στρατός του Πακιστάν απάντησε με τις δικές του αεροπορικές επιθέσεις επί ινδικού εδάφους, κλιμακώνοντας ακόμη περισσότερο την κρίση.

Οι Πακιστανοί υποστήριξαν ότι κατέρριψαν δύο ινδικά αεροσκάφη, ενώ η Ινδία ισχυρίστηκε ότι κάθε πλευρά κατέρριψε από ένα. Γεγονός είναι ότι το Πακιστάν αιχμαλώτισε έναν Ινδό πιλότο, ο οποίος μάλιστα εμφανίστηκε σε βίντεο να αιμορραγεί, ύστερα από ξυλοδαρμό που υπέστη από μουσουλμάνους του Κασμίρ, κάτι που ηλέκτρισε περαιτέρω την ατμόσφαιρα.

Το μείζον ερώτημα είναι αν η επικίνδυνη αυτή σύγκρουση κλιμακωθεί σε έναν τέταρτο, ανοικτό ινδο-πακιστανικό πόλεμο τις επόμενες ημέρες. Η απλή λογική λέει ότι και οι δύο πλευρές έχουν κάθε λόγο να αποφύγουν το εφιαλτικό σενάριο.

Το Πακιστάν γνωρίζει καλά –και οι σκληρές εμπειρίες των προηγούμενων τριών πολέμων του το υπενθυμίζουν– ότι δεν μπορεί να υπερισχύσει σε μια στρατιωτική σύγκρουση με τη στρατιωτικά, οικονομικά και πληθυσμιακά πολύ ισχυρότερη Ινδία.

Αλλωστε, ο Πακιστανός πρωθυπουργός Ιμράν Χαν προσπάθησε από την πρώτη στιγμή να ρίξει τους τόνους, αποφάσισε να απελευθερώσει τον αιχμάλωτο Ινδό πιλότο σε μια χειρονομία καλής θέλησης, ζήτησε απευθείας διάλογο με τον Ινδό ομόλογό του Ναρέντρα Μόντι, έφτασε μάλιστα να προτείνει μυστικές διαπραγματεύσεις για τη διευθέτηση της διένεξης γύρω από το Κασμίρ.

Αλλά και ο Μόντι έχει καλούς λόγους να μην παρασυρθεί από τα εθνικιστικά πάθη, που είναι ιδιαίτερα εξημμένα στην υποήπειρο.

Οι εκλογές του Μαΐου

Οι αεροπορικές επιθέσεις που διέταξε (και οι οποίες είναι αμφίβολο αν βρήκαν στόχους ή αν είχαν μόνο συμβολικό χαρακτήρα) ασφαλώς ικανοποιούσαν την ανάγκη να δοθεί η εικόνα της δυναμικής απάντησης, κάτι το οποίο θα του είναι χρήσιμο ενόψει των βουλευτικών εκλογών του Μαΐου, όπου θα διεκδικήσει και δεύτερη θητεία.

Ωστόσο ένας ανοικτός πόλεμος θα είχε σοβαρότατες συνέπειες στην ινδική οικονομία, η οποία δεν βρίσκεται στα καλύτερά της, ενώ θα πυράκτωνε τις αντιθέσεις μεταξύ ινδουιστών και μουσουλμάνων στην ίδια τη χώρα του.

Το κυριότερο, η προσπάθειά του να απομονώσει διπλωματικά το Πακιστάν και να εξασφαλίσει υποστήριξη από το σύνολο των μεγάλων δυνάμεων στο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας δεν είχε τα αποτελέσματα που θα ήθελε ο Ινδός πρωθυπουργός.

Αν και αναγνώρισαν το δικαίωμα της Ινδίας να αμύνεται εναντίον της τρομοκρατίας, όλες οι μεγάλες δυνάμεις κράτησαν γραμμή ίσων αποστάσεων, πιέζοντας και τις δύο πλευρές να αποκλιμακώσουν γρήγορα την κρίση.

Οι συμμαχίες

Παραδοσιακός σύμμαχος των ΗΠΑ στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, όταν η Ινδία διατηρούσε καλές σχέσεις με τη Σοβιετική Ενωση, το Πακιστάν υποχρεώθηκε να αναζητήσει καινούργιο γεωπολιτικό ρόλο από τις αρχές του 21ου αιώνα. Οι σχέσεις του με τις ΗΠΑ μπήκαν σε περίοδο ψυχρότητας και αμοιβαίας καχυποψίας μετά την 11η Σεπτεμβρίου του 2001 και τον πόλεμο των Αμερικανών κατά των Ταλιμπάν, που εξασφάλιζαν «στρατηγικό βάθος» στο Πακιστάν, στην αντιπαράθεσή του με την Ινδία. Ταυτόχρονα, οι Αμερικανοί προσέγγισαν την Ινδία ως αντίβαρο στην αναδυόμενη Κίνα. Οι φονικές επιθέσεις με drones (που κορυφώθηκαν επί Ομπάμα) επί πακιστανικού εδάφους, με πολλές απώλειες αμάχων, ενίσχυσαν τον αντιαμερικανισμό στην ισλαμική χώρα. Ωστόσο, το Πακιστάν κατάφερε να αντισταθμίσει σε μεγάλο βαθμό τις απώλειες ενισχύοντας τους δεσμούς του με έναν άλλο παραδοσιακό του σύμμαχο, την Κίνα. Ο «Νέος Δρόμος του Μεταξιού», το μεγάλο αναπτυξιακό σχέδιο του Κινέζου ηγέτη Σι Τζινπίνγκ, προσφέρει μεγάλες ευκαιρίες οικονομικής ανάπτυξης στο Πακιστάν, ενώ η Κίνα μπλόκαρε στο Συμβούλιο Ασφαλείας τις προσπάθειες της Ινδίας για αποφάσεις που θα επέβαλαν στο Ισλαμαμπάντ πιο σκληρά μέτρα κατά της τρομοκρατίας. Δύο άλλοι σημαντικοί σύμμαχοι του Πακιστάν, η Σαουδική Αραβία και η Τουρκία, έσπευσαν επίσης να συσφίγξουν τις σχέσεις μαζί του, με τελευταίο δείγμα την πρόσφατη επίσκεψη του Σαουδάραβα πρίγκιπα διαδόχου Μοχάμεντ μπιν Σαλμάν στο Ισλαμαμπάντ.

*Πηγή: Καθημερινή - iskra.gr

Η πιο μολυσμένη πρωτεύουσα στον κόσμο για το 2018 ήταν το Νέο Δελχί, ανέφεραν σήμερα δύο οργανώσεις, που παρακολουθούν την ατμοσφαιρική ρύπανση, σε μελέτη τους για την ποσότητα των μικροσωματιδίων PM2,5 σε 61 πρωτεύουσες σ' ολόκληρο τον κόσμο.

Την ινδική πρωτεύουσα, στην οποία ζουν περισσότεροι από 20 εκατομμύρια άνθρωποι, ακολουθεί η πρωτεύουσα του Μπανγκλαντές Ντάκα και η Καμπούλ, η πρωτεύουσα του Αφγανιστάν, σύμφωνα με τη μελέτη που πραγματοποιήθηκε από την IQ AirVisual, μια οργάνωση με έδρα την Ελβετία που συγκεντρώνει δεδομένα απ' όλον τον κόσμο για την ποιότητα του αέρα, και την Greenpeace.

Ο τοξικός αέρας του Νέου Δελχί προκαλείται από οχήματα και βιομηχανικές εκπομπές, τη σκόνη από εργοτάξια, τον καπνό από την καύση απορριμμάτων και υπολειμμάτων από σοδειές σε γειτονικά χωράφια.

Η μέση ετήσια συγκέντρωση PM2,5 ανά κυβικό μέτρο αέρα στην πόλη αυτή ήταν 113,5 το 2018, αναφέρουν οι οργανώσεις στην έκθεσή τους, περισσότερο από το διπλάσιο του επιπέδου του Πεκίνου, ο μέσος όρος του οποίου ήταν 50,9 στη διάρκεια της χρονιάς, καθιστώντας το την όγδοη πιο μολυσμένη πρωτεύουσα του κόσμου.

Τα PM2,5 ή σωματίδια διαμέτρου 2,5 μm (μικρόν) ή μικρότερης, είναι τόσο επικίνδυνα επειδή φθάνουν βαθιά μέσα στους πνεύμονες.

Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας θέτει ως ημερήσιο όριο για την ποιότητα του αέρα τα 25 μικρογραμμάρια PM2,5 ανά κυβικό μέτρο αέρα.

Η Κίνα πάσχιζε για χρόνια να επιβάλει περιβαλλοντικούς κανόνες και να περιορίσει τις ρυπογόνες βιομηχανίες, όμως τα τελευταία χρόνια επωφελήθηκε από τη μεγάλη βελτίωση της νομοθεσίας και την ενίσχυση της πολιτικής βούλησης για την καταπολέμηση της κακής ποιότητας του αέρα.

Στην Ινδία βρίσκονται οι 15 από τις 20 πιο μολυσμένες πόλεις στον κόσμο, αναφέρουν οι οργανώσεις στην κοινή μελέτη τους.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr

Έντονες αντιδράσεις έχει προκαλέσει η επιστολή της Περιφερειακής Διευθύντριας Λειτουργίας Καταστημάτων του My Market – Καλεί τους εργαζόμενους να χαμογελούν επειδή έχουν δουλειά