Ένας από τους πλέον σημαντικούς παράγοντες για την εμφάνιση καρδιαγγειακών νοσημάτων είναι τα αυξημένα τριγλυκερίδια.

Σύμφωνα με τις διεθνείς συστάσεις, οι επιθυμητές τιμές για τα επίπεδα τριγλυκεριδίων ορίζονται στα 150 mg/dL, ενώ ως ιδανικές χαρακτηρίζονται τιμές κάτω των 100 mg/dL. Τα καλά νέα είναι ότι σε περιπτώσεις υπερτριγλυκεριδαιμίας, η υιοθέτηση ορισμένων αλλαγών στις διατροφικές συνήθειες και τον τρόπο ζωής μπορούν επιφέρουν σημαντική βελτίωση.

Ας δούμε, λοιπόν, ποιες είναι αυτές οι αλλαγές:

1.Απώλεια βάρους: Εάν έχετε υπερβάλλον σωματικό βάρος, επιδιώξτε σταδιακή απώλεια. Ερευνητικά δεδομένα δείχνουν πως, σε υπέρβαρα και παχύσαρκα άτομα, η μείωση του βάρους ακόμη και κατά 5-10% μπορεί να ελαττώσει τις τιμές τριγλυκεριδίων κατά 20%.

2.Μείωση της κατανάλωσης απλών υδατανθράκων: Η υψηλή πρόσληψη απλών υδατανθράκων μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα τριγλυκεριδίων. Συνεπώς, περιορίστε την κατανάλωση ζάχαρης, μελιού, μαρμελάδων, τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε αυτά και ροφημάτων που είναι πλούσια σε ζάχαρη. Αντίστοιχα, προτιμήστε προϊόντα ολικής άλεσης έναντι των αντίστοιχων επεξεργασμένων.

3.Αντικατάσταση κορεσμένων λιπαρών από μονοακόρεστα: Χρησιμοποιήστε ελαιόλαδο στο φαγητό και τις σαλάτες και αποφύγετε το βούτυρο και τις σκληρές μαργαρίνες. Επιπλέον, επιλέξτε κρέας, τυριά και γαλακτοκομικά προϊόντα με χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά.

4.Προσοχή στο αλκοόλ: Εάν καταναλώνετε αλκοόλ, φροντίστε να μην υπερβαίνετε το 1 ποτό ανά ημέρα, εάν είστε γυναίκα, ή τα 2 ποτά ανά ημέρα, εάν είστε άνδρας.

5.Άσκηση: Η συστηματική σωματική δραστηριότητα μπορεί να οδηγήσει σε μείωση των τριγλυκεριδίων, ειδικότερα όταν συνδυάζεται με περιορισμό της ημερήσιας πρόσληψης θερμίδων. Συνεπώς, στοχεύστε σε άσκηση μέτριας έντασης για τουλάχιστον 30 λεπτά, καθημερινά ή τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας.

Πηγη: neadiatrofis.gr - newsbeast.gr

Σε κυλιόμενες απεργίες από τη Δευτέρα 20 Μάη προχωρούν το Σωματείο ΕΝΕΡ-ΔΕΠΑ και το Σωματείο Εργαζομένων ΣΕΦΑ-ΔΕΠΑ. Οι εργαζόμενοι διαμαρτύρονται για την περαιτέρω ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ, και ζητούν συλλογικές συμβάσεις εργασίας, καθώς και να μετατραπούν οι συμβάσεις περίπου 170 εργολαβικών εργαζομένων, που βρίσκονται πάνω από 20 χρόνια σε εργασιακή ομηρία, σε συμβάσεις αορίστου χρόνου, με ταυτόχρονη αναγνώριση της προϋπηρεσίας τους. Την κινητοποίηση στηρίζει η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ενέργειας (ΠΟΕ).

Τη Δευτέρα και ώρα 9 πμ. θα συγκεντρωθούν στη ΔΕΠΑ και την ίδια μέρα θα μεταβούν στο σταθμό ΣΑΛΦΑ Άνω Λιοσίων. Τις επόμενες μέρες θα γίνουν συγκεντρώσεις στο ΣΑΛΦΑ Ανθούσας, στη ΔΕΔΑ, στο ΥΠΕΝ και αλλού.

Εργαζόμενοι και Σωματεία κατηγορούν τον υπουργό Περιβάλλοντος & Ενέργειας, Γιώργο Σταθάκη, ότι τους εμπαίζει, καθώς δεν τηρεί τις υποσχέσεις που έδωσε τον περασμένο Μάρτιο, για μονιμοποίησή τους, από τη στιγμή, που κι ίδιος το αναγνωρίζει άλλωστε, καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες της εταιρείας.

ΠΗΓΗ: ergasianet.gr

«Κουτσουρεμένα» είναι τελικά τα ποσά της λεγόμενης «13ης σύνταξης» που έδωσε η κυβέρνηση στους συνταξιούχους και σε κάποιες περιπτώσεις σημαντικά μικρότερα από αυτά που είχαν υπολογίσει ότι θα λάβουν οι απόμαχοι της δουλειάς. 

Στις μεγαλόστομες ανακοινώσεις του ο Τσίπρας υποστήριζε ότι όσοι συνταξιούχοι παίρνουν 500 ευρώ θα λάβουν μια ολόκληρη σύνταξη. Ο πρωθυπουργός κατά τη γνωστή τακτική του έκρυψε ότι  τα ποσά που έταξε προεκλογικά στους συνταξιούχους, αφορούσαν τις μεικτές αποδοχές τους.

Απέκρυψε προκειμένου να μην χαλάσει τη …φιέστα του, να …διευκρινίσει ότι οι περιβόητη «13η σύνταξη» που έταξε αφορούσε μεικτές αποδοχές, οι οποίες υπόκεινται στην παρακράτηση του αναλογούντος φόρου έως 22% και εισφοράς υπέρ υγείας 6%! Δεν ανακοίνωσε ποτέ ότι οι συντάξεις πάνω από 1.300 ευρώ υπόκεινται και στην επιβάρυνση που προορίζεται για το ταμείο του ΑΚΑΓΕ.

Αλλά να ήταν μόνο αυτά. Τα ποσά που έλαβαν την Παρασκευή οι συνταξιούχοι αλλά και αυτά που θα πάρουν οι υπόλοιποι δικαιούχοι την ερχόμενη Δευτέρα 20 Μαΐου είναι κουρεμένα όχι μόνο λόγω κρατήσεων αλλά κυρίως διότι η «13η σύνταξη» θα υπολογιστεί επί των νέων και μικρότερων μικτών συντάξεων που έβγαλε ο επανυπολογισμός του νόμου Κατρούγκαλου σχεδόν για 1,6 εκατ. συνταξιούχους αλλά και με βάση τις μικτές αποδοχές και όχι το καθαρό ποσό!!!

Με λίγα λόγια οι συνταξιούχοι πήραν μια πρώτη «ψυχρολουσία» μέσω του …δώρου Τσίπρα για πετσόκομμα που θα υποστούν οι συντάξεις μέσω του επανυπολογισμού τους. 

Μάλιστα οι κρατήσεις στη λεγόμενη «13η σύνταξη» ξεκινούν από το ποσό των 500 ευρώ με το 6% για την εισφορά υπέρ υγείας και κλιμακώνονται όσο αυξάνεται το συντάξιμο ποσό.

Συγκεκριμένα:

— Συνταξιούχοι με μεικτή κύρια σύνταξη έως 500 ευρώ θα πάρουν 470 ευρώ καθώς θα παρακρατηθεί το 6% υπέρ υγείας.  

— Συνταξιούχοι με μεικτή κύρια σύνταξη 501-600 ευρώ θα λάβουν το 70% της σύνταξής τους. Όμως το καθαρό ποσό που λαμβάνει όποιος δικαιούται 420 ευρώ είναι 394 ευρώ.

— Συνταξιούχοι με μεικτή κύρια σύνταξη 601-800 ευρώ θα λάβουν το 50% της σύνταξής τους. Θα εισπράξουν από 300 έως 500 ευρώ. Κατά μέσο όρο θα λάβουν 400 ευρώ. Το καθαρό ποσό που θα εισπράξουν είναι 376 ευρώ.

— Συνταξιούχοι με μεικτή κύρια σύνταξη 900 ευρώ θα λάβουν το 50% της σύνταξης . Όμως τα 450 ευρώ μετά τους φόρους και τις εισφορές θα είναι 324 ευρώ.

Την ίδια στιγμή πάντως υπήρξαν καταγγελίες από συνταξιούχους ότι έλαβαν ακόμα μικρότερα ποσά, οι οποίοι κατά πάσα πιθανότητα είναι «θύματα» του επανυπολογισμού Κατρούγκαλου… Αυτό γιατί τα ενημερωτικά σημειώματα που έχουν στα χέρια τους είναι του 2018 και δείχνουν την παλιά και όχι την επανυπολογισμένη που κρύβει η κυβέρνηση καθώς δεν έχει γνωστοποιήσει επίσημα τα αποτελέσματα του επανυπολογισμού με το νόμο Κατρούγκαλου.

Φαίνεται ότι λεγόμενη «13η σύνταξη» θα αποτελέσει το πρώτο δείγμα γραφής της «σφαγής» που έρχεται στις αποδοχές εκατοντάδων χιλιάδων συνταξιούχων…

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

Γιάννης Ελαφρός

Με γραμμή ασάλευτη, ακίνητη, που αποφεύγει τη ρήξη και την αναζήτηση δρόμων ανατροπής, συμβάλλοντας στη σταθεροποίηση του συστήματος

Κάλεσμα συστράτευσης με το ΚΚΕ απευθύνει ο γενικός γραμματέας του Δ. Κουτσούμπας και τα άλλα στελέχη του, ενόψει των ευρωεκλογών, αλλά και των επερχόμενων βουλευτικών. Η διαρκής προεκλογική εκστρατεία του Περισσού φτάνει στην κορύφωσή της. Αξιοσημείωτο είναι πως το ΚΚΕ ανακαλύπτει ξανά την έννοια της Αριστεράς (την οποία είχε απορρίψει παλιότερα) καλώντας «όσους αισθάνονται αριστεροί» (κι όχι όσοι είναι αριστεροί) να το στηρίξουν. Στην προσπάθεια ανάκτησης της εκλογικής του επιρροής γίνονται πολλές αναπροσαρμογές και μάλιστα όχι προς τα αριστερά. Έτσι, προβάλλεται από τον Ριζοσπάστη η συμπόρευση με το ΚΚΕ πρώην στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ, χωρίς την αναμενόμενη αυτοκριτική, ενώ το κάλεσμα συσπείρωσης είναι «έλα παρά τις διαφωνίες σου». Η ψήφος στο κόμμα γίνεται το απόλυτο κριτήριο.

Το βασικό αφήγημα της ηγεσίας του ΚΚΕ είναι πως αντέξαμε, δεν ενσωματωθήκαμε στην ξεφτίλα του ΣΥΡΙΖΑ, μια προσπάθεια δικαίωσης για απαράδεκτες επιλογές του παρελθόντος (π.χ. δημοψήφισμα 2015) και βέβαια ένα κόμμα που εκφράζει μια σταθερότητα (τόσο διαφορετικό από τις πιρουέτες υποταγής του ΣΥΡΙΖΑ), αποκούμπι για το μέλλον, όπως συχνά αναφέρουν τα στελέχη του ΚΚΕ. Αποκούμπι και όχι μοχλός ανατροπής.

Ανάλογα προσαρμόζονται και τα προεκλογικά συνθήματα: «Κάνε τη διαφορά», ενώ το κεντρικό σύνθημα για την ΕΕ δεν είναι το αναγκαίο ρήξη και αποδέσμευση που σηκώνει η ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αυτό περνάει σε δεύτερη μοίρα, αλλά το γενικόλογο «Όχι στην ΕΕ», το οποίο συμπληρώνεται από το πανταχού παρών «Ναι στο ΚΚΕ».

Η ισχυροποίηση του κόμματος έχει μετατραπεί από μέσο για το σκοπό εργατικής χειραφέτησης σε αυτοσκοπό. Δεν υπάρχει άλλη πολιτική γραμμή, πολιτική πρόταση του ΚΚΕ είναι η ισχυροποίηση… του ΚΚΕ. Από κει και πέρα αυτό που μένει είναι η οικονομική πάλη, η οποία και αυτή γίνεται συνήθως με όρους κομματικής περιχαράκωσης και η προπαγάνδα για την λαϊκή εξουσία, που θα έρθει «χωρίς να σπάσει ένα τζάμι», χωρίς επανάσταση. Και βεβαίως χωρίς συμβολή σήμερα στη συγκρότηση του επαναστατικού υποκειμένου με επαναστατική τακτική και πολιτική γραμμή ανατροπής, συγκρότηση αντικαπιταλιστικού μετώπου, δημιουργία ανεξάρτητων από το αστικό κράτος και ενωτικών οργάνων πάλης και επιβολής της λαϊκής θέλησης, ταξικής ανασυγκρότησης του κινήματος.

Το ΚΚΕ αναδεικνύει μονομερώς την «επιθετικότητα της Τουρκίας» και όχι τον άδικο και επικίνδυνο αστικό ανταγωνισμό και από τις δύο πλευρές

Σε συνθήκες βαθιάς απογοήτευσης του κόσμου της Αριστεράς από τον ΣΥΡΙΖΑ το ΚΚΕ παρουσιάζεται ως πόλος σταθερότητας. Τελικά όμως το ΚΚΕ εκφράζει όχι τόσο τη σταθερότητα, αλλά μια στασιμότητα αλά Μπρέζνιεφ (του «υπαρκτού σοσιαλισμού» που εξυμνεί χωρίς βαθύτερη αναζήτηση και αυτοκριτική ο Περισσός), μια γραμμή ασάλευτη, ακίνητη, που «δεν κάνει λάθη», γιατί δεν δοκιμάζει, γιατί δεν ρισκάρει. Μια λογική που αποφεύγει τη ρήξη και την αναζήτηση δρόμων ανατροπής, γιατί «οι συνθήκες δεν είναι ώριμες», λειτουργώντας τελικά –και παρά τις προθέσεις των αγωνιστών που συσπειρώνει το ΚΚΕ και η ΚΝΕ- ως αμορτισέρ σταθεροποίησης του συστήματος, ειδικά στις πιο κρίσιμες στιγμές, όταν άγουρα ρεύματα ταξικής πάλης συγκρούονται με την κυρίαρχη πολιτική. Όπως φάνηκε με τη στάση του ΚΚΕ τον Δεκέμβρη του 2008, την κρίσιμη διετία του 2010-12 και κατοπινά (όταν από ηγετικά στελέχη του ΚΚΕ λεγόταν πως είναι «καταστροφική» η έξοδος από το ευρώ «στις παρούσες συνθήκες», όπως κραύγαζαν τα αστικά επιτελεία και ο ΣΥΡΙΖΑ!), καθώς και στην πολιτική συμπύκνωση του δημοψηφίσματος τον Ιούλη του 2015, όπου το ΚΚΕ ακύρωνε τη διάθεση ρήξης πλατιών εργατικών και πληβειακών στρωμάτων, αντί να προσπαθήσει να τα μπολιάσει με αντιΕΕ και αντικαπιταλιστική γραμμή.

Βεβαίως, το ΚΚΕ δεν έμεινε αλώβητο απ’ αυτήν την πολιτική, όσο κι αν προσπαθεί να παρουσιαστεί «σταθερό». Τον Σεπτέμβριο του 2015, μετά από την πρωτοφανή κωλοτούμπα του ΣΥΡΙΖΑ, έχασε 37.000 ψήφους σε σχέση με τον Ιανουάριο του 2015 (μένοντας στο 5,55%), ενώ στις ευρωεκλογές του 2014 πήρε 6,11% έναντι 8,35% το 2009 (χάνοντας 78.000 ψήφους).

Και σήμερα το ΚΚΕ παρά τις αριστερές διακηρύξεις δεν παρεμβαίνει με ανατρεπτική πολιτική γραμμή, ενώ σε κρίσιμα θέματα αποφεύγει τη ρήξη με το εθνικό αστικό πλαίσιο. Η άρνηση να αναδειχθεί ο πολιτικός στόχος της αντικαπιταλιστικής αποδέσμευσης από την ΕΕ με αμεσότητα, ως δρόμος συσπείρωσης εργατικών λαϊκών δυνάμεων και ανατρεπτικής παρέμβασης στις εξελίξεις είναι αποκαλυπτική.

Η εναντίωση του ΚΚΕ στη απαράδεκτη Συμφωνία των Πρεσπών έγινε από τη σκοπιά εναντίωσης στην ευρωνατοϊκή ενσωμάτωση των Βαλκανίων (σωστά μέχρι εδώ) αλλά και ανάδειξης του κινδύνου από τις «αλυτρωτικές τάσεις των Σκοπίων» και τον εθνικισμό των γειτόνων. Συνέπλεε ως ένα βαθμό η ρητορική της ηγεσίας του ΚΚΕ με τις εθνικές αντιρρήσεις για τη συμφωνία, φθάνοντας μέχρι την άρνηση να αναγνωρίσει εθνική ταυτότητα και γλώσσα στο γειτονικό λαό. Δεν ανέδειξε το ΚΚΕ στο βαθμό και την ένταση που απαιτούσαν οι συνθήκες τα συμφέροντα του ελληνικού κεφαλαίου, που με τις Πρέσπες επιχειρεί να δορυφοροποιήσει οικονομικά και πολιτικά την Βόρεια Μακεδονία, ούτε την ενίσχυση του επικίνδυνου εθνικισμού στην Ελλάδα.

Στο ίδιο πλαίσιο στα ελληνοτουρκικά καταγγέλλεται ο ιμπεριαλισμός και το ΝΑΤΟ, αλλά χωρίς να αναδεικνύεται η επιθετική συμμαχία του ελληνικού κεφαλαίου μαζί τους για να πάρουν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα. Το ΚΚΕ κινείται, με τον δικό του τρόπο βεβαίως, στο πλαίσιο της εθνικής αστικής γραμμής για το «διεθνές δίκαιο» και τα «συμφέροντα της χώρας», αναδεικνύοντας μονομερώς την «επιθετικότητα της Τουρκίας» και τις «απαράδεκτες διεκδικήσεις της Άγκυρας» και όχι τον άδικο και επικίνδυνο αστικό ανταγωνισμό και από τις δύο πλευρές του Αιγαίου. Με τη στάση του συμβάλλει στον αφοπλισμό του εργατικού λαϊκού κινήματος απέναντι στην πολεμική απειλή και στους τυχοδιωκτισμούς των αστικών κυβερνήσεων και του ιμπεριαλισμού.

Το ΚΚΕ όχι μόνο δεν έχει γραμμή αριστερής αντικαπιταλιστικής μετωπικής συσπείρωσης, δεν δέχεται ουσιαστικά ούτε την υπεραναγκαία κοινή δράση, αλλά εφαρμόζει διαχρονικά μια πρακτική συρρίκνωσης ή και εξαφάνισης κάθε άλλης μαχόμενης αριστερής και κομμουνιστικής δύναμης. Μάλιστα συχνά εφαρμόζει το δόγμα «ο πιο κοντινός μου είναι ο χειρότερος εχθρός μου». Η ψήφος του ΚΚΕ δυστυχώς όχι μόνο θα θεωρεί ως ανεπιφύλακτη επικρότηση της γραμμής στασιμότητας που έχει (το έλα με τις διαφωνίες σου θα ξεχαστεί στις 27 Μάη), αλλά θα ενισχύσει τα χαρακτηριστικά επιβολής σε βάρος της επαναστατικής Αριστεράς.

Η αποφασιστική ισχυροποίηση σε όλες τις μάχες και η ανώτερη συγκρότηση και μετασχηματισμός της αντικαπιταλιστικής, επαναστατικής και σύγχρονα κομμουνιστικής Αριστεράς, αποτελεί την καλύτερη προϋπόθεση για την αντεπίθεση του κινήματος και της ανατρεπτικής Αριστεράς στις νέες συνθήκες.

ΠΗΓΗ:  prin.gr