Ανακοίνωση του Σωματείου Εργαζομένων στα Public | «Έγινε πραγματικότητα: Στα Public έχουμε το δικό μας Σωματείο»

Ύστερα από μακροχρόνιες προσπάθειες συναδελφισσών και συναδέλφων στα Public και με την έμπρακτη αλληλεγγύη των συναδέλφων του ΣΥΒΧΨΑ, έχουμε καταφέρει να δώσουμε και οργανωτική μορφή στις εμπειρίες μας από τους αγώνες, με την ίδρυση Σωματείου Εργαζομένων στα Public (Σωματείο Εργαζομένων στην Εταιρεία Retail World Α. Ε. – Καταστήματα Public).

Η ίδρυση του σωματείου είναι το αποτέλεσμα των αγώνων που δώσαμε όλα αυτά τα χρόνια και που μπορούμε και πρέπει να συνεχίσουμε να τους δίνουμε από μια θέση πιο δυνατή για εμάς, το δικό μας σωματείο. Ένα Σωματείο, το οποίο θα μπορεί να αγωνιστεί γύρω από ένα συγκεκριμένο πλαίσιο αιτημάτων όλων των εργαζομένων στα Public.

Ένα σωματείο που θα διεκδικήσει αγωνιστικά και αποφασιστικά για:

• Την υπογραφή Πανελλαδικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας
Εξασφαλίζοντας αξιοπρεπείς μισθούς για όλους και όλες. Μιας ΣΣΕ που θα εγγυάται την καταβολή των επιδομάτων που δικαιούμαστε (πχ επίδομα παιδιού, ταμείου) και τα οποία είναι απαραίτητα για να καλύπτονται οι βασικές ανάγκες των εργαζομένων.
Θα βάλει τέλος στις συνθήκες της εργασιακής ζούγκλας με εργαζόμενους/ες πολλών ταχυτήτων: συμβάσεις ορισμένου χρόνου, εποχιακούς/ές, εργαζόμενους/ες προωθητές που δουλεύουν για εργολαβίες, ακόμα και συμβάσεις μιας μέρας, καλύπτοντας διαρκείς ανάγκες της εταιρείας οι οποίες προκύπτουν λόγω της υποστελέχωσης των καταστημάτων. Που θα διεκδικεί ίσα δικαιώματα για όλους τους/τις εργαζόμενους/ες
• Να βάλουμε τέλος στον διαρκή φόβο της απόλυσης, της μη ανανέωσης της ατομικής σύμβασης, της διαρκούς αίσθησης ότι είμαστε αναλώσιμοι/ες.
• Για σταθερή και μόνιμη εργασία.
• Για αξιοπρεπείς συνθήκες εργασίας. Ενάντια στην εντατικοποίηση. Ενάντια στα σπαστά ωράρια, τις παρακολουθήσεις της εργασίας με κάμερες, την αδιαφορία της εταιρείας για τις συνθήκες καθαριότητας και υγιεινής στους χώρους εργασίας (μείωση των συνεργείων καθαριότητας και ανάθεση της καθαριότητας στους/στις εργαζόμενους/ες).
• Που θα αγωνίζεται ενάντια στην κατάργηση της Κυριακάτικης Αργίας.

Συναδέλφισσα, συνάδελφε, οργανώσου στο Σωματείο σου!

Στήριξε με τη συμμετοχή σου τις διαδικασίες του Σωματείου το επόμενο διάστημα:

• Πάρτυ Οικονομικής Ενίσχυσης για τα έξοδα του σωματείου, Σάββατο 1 Ιούνη, 9.30 μμ, Λόντου 6, 2ος όροφος, στα γραφεία του ΣΥΒΧΨΑ.
• Εκλογοαπολογιστική Συνέλευση του Σωματείου Εργαζομένων στα Public, Κυριακή 9 Ιούνη,12.00 πμ, Λόντου 6, 2ος όροφος, στα γραφεία του ΣΥΒΧΨΑ.
• Εκλογές του Σωματείου Εργαζομένων στα Public, Παρασκευή 21 Ιούνη, 9.30 πμ έως 9.00 μμ. στα γραφεία του ΣΥΒΧΨΑ.

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
τηλέφωνο: 6948375566

πηγη: pandiera.gr

Ο ΣΥΡΙΖΑ καταψηφίστηκε από τον κόσμο της εργασίας, τους συνταξιούχους και τους νέους, όπως προκύπτει από τα επίσημα στοιχεία των exit polls, που «ακτινογραφούν» τις ιδιότητες των ψηφοφόρων.

Πρόκειται ακριβώς για εκείνες τις κοινωνικές ομάδες που τον ανέδειξαν κυβέρνηση το 2015 και οι οποίες, όπως φάνηκε στο εκλογικό αποτέλεσμα, του γύρισαν πλέον την πλάτη, έχοντας χτυπηθεί από την πολιτική του.

Το τραγικό είναι πως η καταδίκη του μνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ δεν συνοδεύεται από στήριξη των δυνάμεων που αντιπάλεψαν τις μνημονιακές πολιτικές, αλλά από την ψήφο στη Ν.Δ. Ως συνέπεια μιας βαθιάς απογοήτευσης που συμπαρασύρει το σύνολο της Αριστεράς.

Συγκεκριμένα η ΝΔ, για πρώτη φορά εδώ και χρόνια, κέρδισε την εμπιστοσύνη, όχι μόνον των νεότερων ηλικιών, αλλά ακόμη και όλων όσοι ψήφισαν για πρώτη φορά. Στην ηλικιακή ομάδα 17-24, η ΝΔ έλαβε 27,2% έναντι 25,3% του ΣΥΡΙΖΑ, ενώ το 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ είχε λάβει 42,9% και η ΝΔ μόλις 16,5%.

Ακόμη μεγαλύτερη ήταν η διαφορά στην ομάδα των νεοεισερχόμενων στην αγορά εργασίας (25-34) στην οποία η ΝΔ επικράτησε του ΣΥΡΙΖΑ με 5,6% (από 13,8% που είχε χάσει το 2015). Είναι δε εντυπωσιακό, ότι σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα ο ΣΥΡΙΖΑ κατέγραψε την Κυριακή των ευρωεκλογών τη χειρότερη επίδοσή του σε σχέση με όλες τις υπόλοιπες (έλαβε μόλις 20,9%). Επίσης, ο ΣΥΡΙΖΑ ηττήθηκε με 9,9 μονάδες στην ηλικιακή ομάδα 35-44, με 9,2 μονάδες στην ομάδα 45-54, με 6,8 μονάδες στην ομάδα 55-64 και με 17.2 μονάδες στην ομάδα 65+

Καθολική ήταν η επικράτηση της ΝΔ και σε όλες ανεξαιρέτως οι τις επαγγελματικές ομάδες, συμπεριλαμβανομένων των συνταξιούχων, των φοιτητών και των νοικοκυρών. Για παράδειγμα, στους δημοσίους υπαλλήλους η ΝΔ υπερίσχυσε του ΣΥΡΙΖΑ με διαφορά 4,8%, ενώ το 2015 είχε ηττηθεί με διαφορά 9,7%. Η μεγάλη ανατροπή όμως έγινε στους μισθωτούς του ιδιωτικού τομέα. Εκεί η ΝΔ επικράτησε του ΣΥΡΙΖΑ με 8,8%, ενώ το 2015 είχε ηττηθεί με 14,1% διαφορά.

Εντυπωσιακά όμως είναι τα συμπεράσματα από τα στοιχεία του exit poll και για την ψήφο των συνταξιούχων, καθώς με την ψήφο τους απέδειξαν ότι ουδόλως πείστηκαν από τις παροχές της τελευταίας στιγμής που ονόμασε ο ΣΥΡΙΖΑ ως 13η σύνταξη. Το 40,2% των συνταξιούχων επέλεξε τη ΝΔ ενώ μόλις το 26,7% ψήφισε ΣΥΡΙΖΑ.

Μάλιστα, σε σχέση με τις τελευταίες βουλευτικές εκλογές η ΝΔ κέρδισε μόλις 3%, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ έχασε 7,3 μονάδες, γεγονός που δείχνει ότι οι συνταξιούχοι όχι μόνον δεν επικρότησαν, αλλά τιμώρησαν την κυβέρνηση για τις επιλογές της. Η μόνη κατηγορία που έχασε η ΝΔ από το ΣΥΡΙΖΑ ήταν η κρίσιμη των ανέργων με 9,5%, αλλά και σε αυτήν κάλυψε μια τεράστια απόσταση σε σχέση με το 2015, καθώς ο ΣΥΡΙΖΑ τότε είχε επικρατήσει της ΝΔ με 26% διαφορά.

πηγη: iskra.gr

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΧΟΛΕΒΑΣ

Με λίγο σημειολογία θα ξεκινήσουμε την κατάθεση ορισμένων σκέψεων για το αποτέλεσμα των χθεσινών εκλογών, επιλέγοντας δύο εικόνες: 

Εικόνα πρώτη: Η δήλωση για την πρωτιά στις ευρωεκλογές – με διαφορά – της Νέας Δημοκρατίας, από τον πρώην πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά.

Εικόνα δεύτερη: Οι δηλώσεις του πρωθυπουργού, Αλέξη Τσίπρα, και η ανακοίνωση πρόωρων εκλογών σε ένα έντονο κόκκινο φόντο με ένα μικρό σήμα του ΣΥΡΙΖΑ.

Η πρώτη εικόνα συμβολίζει ένα «(ξανά)ερχόμαστε» από ένα πολιτικό πρόσωπο που συνδυάστηκε με την πιο (ακρο)δεξιά έκφραση της Νέας Δημοκρατίας, των τελευταίων πολλών χρόνων, ένα πολιτικό πρόσωπο που άσκησε νεοφιλελεύθερη πολιτική και παρεμβαίνει- μέχρι σήμερα – ως «θεωρητικός» αρχηγός της ΝΔ. 

Η δεύτερη εικόνα συμβολίζει ένα «να σας θυμίσω πως είμαι και αριστερός» από ένα πολιτικό πρόσωπο που κατάφερε να πουλήσει κάθε είδους ελπίδα – σε όσους τον πίστεψαν – και άσκησε μια από τις πιο νεοφιλελεύθερες και αμερικανόδουλες πολιτικές στο όνομα της «Αριστεράς», εφαρμόζοντας τα δύο μνημόνια που βρήκε και το τρίτο που έφερε ο ίδιος και λαμβάνοντας συγχαρητήρια γιατί η κυβέρνηση του έγινε «γεωπολιτικός μεντεσές των ΗΠΑ». 

Και οι δύο, σαν «φαντάσματα» από το πρόσφατο παρελθόν, εμφανίστηκαν χθες με διαφορετικό προσωπείο: Ο ένας σαν «Έλληνας πατριωτάκος» και ο άλλος σαν «προοδευτικός αριστερούλης».

Γιατί επιλέγουμε την εικόνα του κυρίου Αντώνη Σαμαρά από τη ΝΔ – και όχι του προέδρου της, Κυριάκου Μητσοτάκη και βασικού υπουργού της κυβέρνησης Σαμαρά– μπορούμε να σας το εξηγήσουμε με δύο κουβέντες:

Διότι ο Σαμαράς συμβολίζει καλύτερα αυτό «(ξανα)ερχόμαστε» και «απεικονίζει» πληρέστερα αυτό που υποτίθεται πως ήρθε να γκρεμίσει ο ΣΥΡΙΖΑ, συνδυάζοντας  παράλληλα και όλη την Ελλάδας της μετεμφυλιακής (ακρο)δεξιάς. Εκείνης της (ακρο)δεξιάς που έκανε τον ΣΥΡΙΖΑ, σε επίπεδο εντυπώσεων, να φαίνεται «πιο προοδευτικός».

Μην γελιόμαστε, ένα κομμάτι ψηφοφόρων, παρόλο που αντιλαμβάνεται τη δεξιά πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ (μνημόνια, αμερικανοΝΑΤΟφροσύνη, ξεπουλήματα, περικοπές) συνεχίζει να μουρμουράει: «Εάν είναι να έρθουν οι Σαμαράδες, οι Βορίδηδες και οι Γεωργιάδηδες, καλύτερα η κοροϊδία του Τσίπρα»…

Σε αυτή τη «μουρμούρα» ελπίζει πλέον ο ΣΥΡΙΖΑ για να καλύψει ένα μέρος της διαφοράς. Μαζί με μια προσπάθεια νέας παροχολογίας και με τονισμένο το «να σας θυμίσουμε πως είμαστε και αριστεροί και αυτοί είναι δεξιοί» θα πορευτεί μέχρι τις εκλογές.

Δεν γνωρίζουμε πόσο «τσιμπάει» πια ο κόσμος στο «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά» στην ΠΑΣΟΚική εκδοχή του κι εάν αυτό θα «πιάσει». Ο ΣΥΡΙΖΑ, πάντως, θα επιδιώξει να το ρίξει στο τραπέζι, για να απαντήσουν οι της Νέας Δημοκρατίας: «Ποτέ ξανά Αριστερά» (το έχουν ήδη εισάγει ως σύνθημα με «τσεκουράτο» τρόπο οι Βορίδηδες).

Οι σημερινοί αυτοχαρακτηριζόμενοι «αριστεροί» του ΣΥΡΙΖΑ (του «αγγελικού» Τραμπ και του μνημονίου) δεν έχουν καμία σχέση με την Αριστερά. Αν κάποτε αυτοχαρακτηριζόταν από «ανανεωτική Αριστερά» έως «ριζοσπαστική Αριστερά» και το μόνο που κατάφερναν είναι να αποτελούν εκείνο που ονομάζεται… κλασικός οπορτουνισμός, αυτό έχει αλλάξει.  Μετά από σχεδόν 4,5 χρόνια διακυβέρνησης, με συνέχιση της ίδιας πολιτικής των προηγούμενων στους βασικούς τομείς, το μόνο που τους έχει μείνει είναι το παιχνιδάκι της έκφρασης της σοσιαλδημοκρατίας και της κεντροαριστεράς. Έλα ντε, όμως, που ακόμα κι αυτή η λεγόμενη σοσιαλδημοκρατία και κεντροαριστερά (τύπου ΠΑΣΟΚ) ταυτίζεται σε στρατηγικό επίπεδο με τις νεοφιλελεύθερες παραδόσεις και τις πιο αντιδραστικές πολιτικές.

Όποιος επιλέξει να μην παραμυθιαστεί στη συνθηματολογία, στο «κόκκινο φόντο» του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ, Αλέξη Τσίπρα, και στις «γαλάζιες ελπίδες» του προέδρου της ΝΔ, Κυριάκου Μητσοτάκη, αντιλαμβάνεται πως στις εκλογές που έρχονται ο νέος διπολισμός θέτει ξανά το ίδιο δίλημμα:

Ποιος είναι «καλύτερος» διαχειριστής της «μεταμνημονιακής» μνημονιακής Ελλάδας.

Αυτό, προφανώς, δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν διαφορές μεταξύ του ΣΥΡΙΖΑ και της ΝΔ. Πρόκειται για δύο κόμματα με διαφορετική ιστορική και πολιτική πορεία αλλά έχουν κάτι κοινό:

Έχουν τους ίδιους «προστάτες» και τα ίδια «αφεντικά» και αυτά δεν είναι άλλα από την ίδια την Ευρωπαϊκή Ένωση και τις ΗΠΑ.

Η Ευρωπαϊκή Ένωση, το διαβόητο «κοινό μας ευρωπαϊκό σπίτι», αποδείχθηκε – και μετά τις αυταπάτες που καλλιέργησε ο ΣΥΡΙΖΑ ότι μπορεί να «αλλάξει» – για μια ακόμα φορά τι είναι:

Ο καλύτερος εκπρόσωπος και ρυθμιστής εκείνων που κατέχουν την εξουσία, ένας οργανισμός που διασφαλίζει την κερδοφορία τους. 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση είναι μια ένωση οικονομικών συμφερόντων (και αντικρουόμενων)  που θέλει τους «πολλούς», εκείνους που θυμήθηκε ο ΣΥΡΙΖΑ για προεκλογικούς λόγους, υπηρέτες και φυλακισμένους στα «σύνορα» μιας ζωής που κατρακυλάει από τη φτώχεια στην εξαθλίωση.

Πρόκειται για μια ένωση οικονομικών συμφερόντων που δεν διστάζει, αν αυτό βολεύει την «αγορά» να στηρίξει, να συνομιλήσει, να εκφραστεί και μέσα από «καθαρές» ακροδεξιές και φασιστικές πολιτικές δυνάμεις. Η αύξηση των δυνάμεων των Λεπέν, των Σαλβίνι και των Όρμπαν δεν δείχνει να προβληματίζει – επί της ουσίας – τους γραφειοκράτες της «αγίας» Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αντιμετωπίζεται, δε, σαν μια άνοδος του «λαϊκισμού» και των «άκρων».  Κι εδώ έρχεται και «δένει» η άθλια θεωρία των δύο άκρων που ο «προοδευτικός» Τσίπρας πρόσφατα επικύρωσε αποδεχόμενος τον όρο «σιδηρούν παραπέτασμα».

Μπορεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης να «οραματίζεται» 7ημερη εργασία και ασφαλιστικό Πινοσέτ και ο Αλέξης Τσίπρας να εφαρμόζει σαν καλός ΗΠΑλληλος κάθε βάρβαρη νεοφιλελεύθερη «μεταρρύθμιση», παρουσιάζοντας την με «προοδευτικό» πρόσημο, αλαζονεία και μαυρογιαλουρισμό, αλλά υπάρχει κι ένα κριτήριο που χρειάζεται κάποτε να ενεργοποιηθεί:

Η εμπειρία της ίδιας μας της ζωής, της ζωής που παραδίδουμε στα χέρια «μπλε», «ροζ» και «πράσινων» μεταφορέων ψέματος, ελπίδας και φόβου πως οι «απέναντι» είναι χειρότεροι. Και η λύση σίγουρα δεν είναι να απευθυνθούμε σε ακροδεξιούς εμπόρους «χειρόγραφων επιστολών του Ιησού» σαν μια πιο «ήπια» μορφή χρυσαυγιτισμού…

Αυτά ως πρώτες σκέψεις για τις χθεσινές εκλογές και τις κάλπες που έρχονται, με μια τελευταία σημείωση:

Σε πολιτικό και κοινωνικό επίπεδο χρειάζεται άμεσα να αλλάξει η ερμηνεία της λέξης «συμφέρον», διότι δεν έχουμε όλοι κοινά συμφέροντα κι ούτε η λύση του προβλήματος δεν είναι στη φράση «ο καθένας το συμφέρον του» κι όποιος αντέξει μέσα στην ζούγκλα.

Διαφορετικά οι κάλπικες ελπίδες θα παραμείνουν η σταθερή δύναμη των εκλογών. Και θα χάνονται στις κάλπες.

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

To εκλογικό αποτέλεσμα αποτύπωσε με ένταση μια ήττα που ο ΣΥΡΙΖΑ είχε υποστεί , εδώ και καιρό, από τη στιγμή δηλαδή που έγινε σαφές πως το κόμμα που αυτοπροσδιορίζεται ως «ριζοσπαστική αριστερά» βολεύτηκε στο ρόλο του διαχειριστή των «ελληνικών υποθέσεων» , όπως αυτές τακτοποιούνται στα κέντρα λήψης των αποφάσεων στις Βρυξέλλες την Ουάσιγκτον και το Βερολίνο. Από τη στιγμή της προσαρμογής τους στην σκληρή πραγματικότητα ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Αλέξης Τσίπρας καταδικάστηκαν στο ρόλο της διαχείρισης της μιζέριας που συνεπάγονταν η χρεωκοπία της χώρας. Η αποδοχή αυτού του ρόλου, ωστόσο, είχε προφανείς συνέπειες:

— Κρίση (πολιτικής, προσωπικής) ταυτότητας: ποια ριζοσπαστική και ποια αριστερά;

— Ενσωμάτωση: καθεστωτική νοοτροπία, υπεροπτικές αντιλήψεις και συμπεριφορές

— Υποκρισία κακής ποιότητας: σαν τον ηθοποιό που προσπαθεί να παίξει το ρόλο του φορώντας λάθος κοστούμι

Με λίγα, απλούστερα λόγια, ο ΣΥΡΙΖΑ απογοήτευσε αυτούς που ενέπνευσε και τους έκανε να ελπίσουν ότι υπάρχει ελπίδα, υπάρχει άλλος δρόμος και πως, τουλάχιστον, υπάρχει μια άλλη αντίληψη στον τρόπο διαχείρισης της εξουσίας.

Ο Αλέξης Τσίπρας και το κόμμα του πολύ σύντομα απορροφήθηκαν από το «σύστημα», ξένο και εγχώριο,  που υποτίθεται ότι πολεμούσαν. Κάπου εκεί άρχισε να αποτυπώνεται και το τραγικά γελοίο της υπόθεσης: ο ριζοσπαστισμός παρέα με τα κότερα και τα πούρα, οι υπουργοί με τους μηχανισμούς βολέματος των «δικών μας παιδιών», η αριστερά των 3,60, του προεκλογικού φιλοδωρήματος στο όριο της απροσχημάτιστης δωροδοκίας.

Κι αν όλα αυτά είναι αναμενόμενα σε έναν μηχανισμό εξουσ’ιας στην Ελλάδα, η εικόνα αρχίζει και γίνεται εξοργιστική, πέρα από γελοία,  όταν αυτός ο μηχανισμός πουλάει αριστερά παραμύθια. Στην αναμέτρησή της με τους εξπέρ του είδους και μάλιστα στο γήπεδό τους αυτή η ριζοσπαστική αριστερά του Αλέξη Τσίπρα ήταν καταδικασμένη να συντριβεί. Υπό αυτήν την έννοια μια έννοια ο ΣΥΡΙΖΑ τιμωρείται για την ασέλγεια σε βάρος της αριστεράς. Η τιμωρία του ΣΥΡΙΖΑ ωστόσο είναι το λιγότερο…

Οι συνέπειες αυτής της τιμωρίας δεν αφορούν και δεν περιορίζονται μόνο στον ΣΥΡΙΖΑ και στην ηγεσία του. Το βάρος αυτής της τιμωρία πέφτει εν τέλει στο λαό ο οποίος, πιθανότατα χωρίς να τρέφει ψευδαισθήσεις και να μασάει το παραμύθι του Κυριάκου Μητσοτάκη για καλύτερες μέρες προτίμησε με την ψήφο του να τιμωρήσει την γελοιότητα και την υπεροψία. Ο λαός τελικά φαίνεται να επιλέγει τους γνήσιους εγχώριους δεσμώτες του από τους υποκριτές αριστερούς ριζοσπάστες σωτήρες του.

Δεν χρειάζεται μεγάλη φαντασία ή ιδιαίτερες αναλυτικές ικανότητες για να αντιληφθεί κάποιος το αδιέξοδο στο οποίο βρίσκεται η χώρα και από το οποίο, προφανώς, δεν είναι σε θέση να την βγάλει ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Δεν χρειάζεται επίσης κάποια ιδιαίτερη ικανότητα πρόβλεψης για τα χειρότερα που έρχονται καθώς η προφανής  αδυναμία (οικονομική, κοινωνική, πολιτική) της χώρας δεν θα μείνει ανεκμετάλλευτη από άσπονδους φίλους και «βουλιμικούς» γείτονες…

ΠΗΓΗ: imerodromos.gr