Στο διπλωματικό μέτωπο, την ίδια ημέρα σηματοδοτήθηκαν τα 52 χρόνια διεθνής καταδίκης, χωρίς όμως ούτε μιας συγκεκριμένης δράσης ώστε να καταστήσει το Ισραήλ υπεύθυνο για τις συστηματικές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ψηφισμάτων του ΟΗΕ.

Η διοίκηση του αμερικανικού προέδρου Donald Trump θέλει τώρα να προσθέσει ένα ιδιαίτερα πικρό κερασάκι πάνω σε όλα αυτά. Οι ΗΠΑ επιδιώκουν τώρα την εξομάλυνση της κατοχής και των οικισμών του Ισραήλ προσπαθώντας να εξαγοράσουν τα παλαιστινιακά δικαιώματα με την παρουσίαση του λεγόμενου οικονομικού τους σχεδίου. Η διοίκηση Trump αποτελείται από έκπτωτους δικηγόρους και πράκτορες ακίνητης περιουσίας στη θέση των διπλωματικών εμπειρογνωμόνων, και η δική μας απάντηση είναι η εξής: "Η Παλαιστίνη δεν είναι προς πώληση".

Σε μια προσπάθεια επίτευξης της ειρήνης μέσω μίας διαρκούς συμφωνίας, η Παλαιστίνη έχει ήδη κάνει μια επώδυνη παραχώρηση. Το 1988, ο Οργανισμός Απελευθέρωσης της Παλαιστίνης ανακήρυξε το κράτος της Παλαιστίνης στα σύνορα του 1967, εγκρίνοντας τα ψηφίσματα 242 και 338 του Συμβουλίου Ασφαλείας, μεταξύ όλων των άλλων σχετικών ψηφισμάτων, της Χάρτας των Ηνωμένων Εθνών και όλων των αρχών του Διεθνούς Δικαίου. Αυτή η ιστορική παραχώρηση σήμαινε την αναγνώριση της λύσης των δύο κρατών με το κράτος της Παλαιστίνης σε μόλις 22% των εδαφών της πατρίδας μας.

Η απάντηση του Ισραήλ σε αυτόν τον ιστορικό και επίπονο συμβιβασμό ήταν να επιταχύνει την παράνομη επιχείρηση εποικισμού. Στην πραγματικότητα, έχει τριπλασιαστεί ο αριθμός των εποίκων φτάνοντας στις 650.000 κατά τα τελευταία 20 χρόνια της ειρηνευτικής διαδικασίας.

Το Ισραήλ αντέδρασε και πάλι με περισσότερη βία στην Αραβική Ειρηνευτική Πρωτοβουλία του 2002, η οποία, με την υποστήριξη της Παλαιστινιακής Αρχής, προσέφερε στο Ισραήλ την πλήρη εξομάλυνση των σχέσεων με 57 Αραβικές και Μουσουλμανικές χώρες σε αντάλλαγμα με την αποχώρηση από τα σύνορα του 1967 και μιας δίκαιης και συμφωνημένης λύσης για τους πρόσφυγες, βάσει της απόφασης 194 του ΟΗΕ, η οποία περιλαμβάνει το δικαίωμα επιστροφής.

Αυτό που επιδιώκει η Παλαιστίνη είναι η πλήρης εφαρμογή των διεθνώς αναγνωρισμένων και για πολύ καιρό αποστερημένων δικαιωμάτων μας. Τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο.

Τον Φεβρουάριο του 2018, το Ισραήλ απέρριψε την Παλαιστινιακή Ειρηνευτική Πρωτοβουλία , την οποία παρουσίασε ο Πρόεδρος μου Μαχμούντ Αμπάς στο Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ. Το σχέδιο προέβλεπε τη σύγκληση διεθνούς ειρηνευτικής διάσκεψης, την έναρξη άμεσων διαπραγματεύσεων με το Ισραήλ και την εφαρμογή της Αραβικής Ειρηνευτικής Πρωτοβουλίας. Εν τω μεταξύ, η κυβέρνηση Trump συνέχισε να διεξάγει έναν οικονομικό πόλεμο κατά της Παλαιστίνης, ενθαρρύνοντας τους ισραηλινούς εποικισμούς και νομιμοποιώντας τις ισραηλινές παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου.

Η παράνομη αναγνώριση της Ιερουσαλήμ από τις ΗΠΑ ως πρωτεύουσα του Ισραήλ αντικατοπτρίζει ότι το όραμά τους απέχει πολύ από την επίτευξη δίκαιης και διαρκούς ειρήνης μεταξύ των Ισραηλινών, των Παλαιστινίων και της υπόλοιπης περιοχής. Η διοίκηση Trump προσπαθεί να εξαναγκάσει την άνευ όρων παράδοσή μας και να επιβάλει όρους που αποσκοπούν στη νομιμοποίηση της ισραηλινής αποικιοκρατικής επιχείρησης.

Η Ουάσινγκτον έχει εμπλακεί σε μια διαδικασία που απειλεί να θέσει επικίνδυνα τετελεσμένα για τη διεθνή κοινότητα, όπως η νομιμοποίηση της απόκτησης γης με τη βία στις περιπτώσεις της Ιερουσαλήμ και των Συριακών Υψιπέδων του Γκολάν, καθώς και να στρώσει το έδαφος για την περαιτέρω προσάρτηση των κατεχόμενων από το Ισραήλ Παλαιστινιακών εδαφών - ένα έγκλημα πολέμου στο πλαίσιο του διεθνούς δικαίου.

Ωστόσο, η διοίκηση Trump δεν μπορεί να αποδεχθεί το δικαίωμα του λαού μας να ζει ελεύθερα και με αξιοπρέπεια. Η ομάδα της, αποτελούμενη από σκληροπυρηνικούς ιδεολόγους που στηρίζουν τους εποικισμούς με σκληρότερους ρυθμούς, οι οποίοι δεν διαθέτουν καν τις απαραίτητες γνώσεις διπλωματίας και δεν αναγνωρίζουν το διεθνές δίκαιο, μπορούν να δουν τον κόσμο μόνο μέσα από τα μάτια ενός CEO. Μιλούμε για εθνική απελευθέρωση, δικαιοσύνη και ισότητα, και αυτές οι αρχές δεν μπορούν ποτέ να χάσουν την αξία τους.

Θα πρέπει να εξετάσουμε το Οικονομικό Συνέδριο της Μανάμα και το Οικονομικό Σχέδιο των ΗΠΑ στο πλαίσιο αυτό. Δεν θα υπήρχε κανένα Συνέδριο στη Μανάμα του Μπαχρέιν χωρίς τον οικονομικό πόλεμο των ΗΠΑ εναντίον του παλαιστινιακού λαού, τη νομιμοποίηση των ισραηλινών οικισμών, τον στραγγαλισμό της Υπηρεσίας Αρωγής και Έργων των Ηνωμένων Εθνών (UNRWA), το κλείσιμο της αποστολής μας στην Ουάσιγκτον και το Αμερικανικό Προξενείο της Ιερουσαλήμ και η αναγνώριση της Ιερουσαλήμ ως πρωτεύουσας του Ισραήλ. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο λέμε σε εκείνους που συμμετέχουν στη Μανάμα ότι θα πρέπει να καταστήσουν σαφές ότι αντιπροσωπεύουν απλώς τα συμφέροντά τους και όχι εκείνα του λαού της Παλαιστίνης.

Η οικονομική κρίση στην Παλαιστίνη δεν οφείλεται σε φυσική καταστροφή ή σε έλλειψη ανθρώπινων πόρων. Προέρχεται από την ισραηλινή κατοχή, την κλοπή της γης και των φυσικών πόρων, την πολιορκία του λαού μας και τη χρήση του εναέριου χώρου και της θαλάσσιας επικράτειάς μας.

Δεν πρόκειται για όμορφα γραφιστικά και για εντυπωσιακές χρωματιστές γραμμές. Όσο δεν υπάρχει παλαιστινιακή κυριαρχία στην οικονομία της, δεν θα υπάρξει ευημερία. Η βασική ιδέα παραμένει «Γη για την Ειρήνη», όχι το ψευδεπίγραφο σύνθημα «Ειρήνη για Ευημερία» που παρουσιάζεται στη Μανάμα.

πηγη: kommon.gr

Ενώ εσκεμμένα επί έξι σχεδόν μήνες οι εργοδότες στο χώρο των Κέντρων Ξένων Γλωσσών δεν παρέδιδαν κανένα στοιχείο τόσο στις ελεύθερες διαπραγματεύσεις με την Ομοσπονδία Ιδιωτικών Εκπαιδευτικών Λειτουργών Ελλάδας (ΟΙΕΛΕ) όσο και στη διαμεσολάβηση του ΟΜΕΔ, ξαφνικά την περασμένη Δευτέρα (24/6), στο πλαίσιο της τρίτης συνάντησης παρουσίασαν ένα κείμενο με το οποίο ζητούν να μην συμπεριληφθούν στη Συλλογική Σύμβαση (ΣΣΕ) όροι που επαναλαμβάνουν διατάξεις νόμων που προστατεύουν τον εργαζόμενο και καθιερώνουν πρόσθετη αμοιβή για πρόσθετη εργασία.

Τούτο δεν γίνεται τυχαία. Όπως σημειώνει η ΟΙΕΛΕ, εντάσσεται στην προσπάθεια αποσάθρωσης των Συλλογικών Ρυθμίσεων, την κατάργηση της προστασίας των εργαζομένων μέσω των ΣΣΕ, με στόχο την αξίωση ξηλώματος των όποιων κατακτήσεων έχουν κατοχυρωθεί νομοθετικά. Με απλά λόγια, όπως λέει χαρακτηριστικά «να αφήσουμε “ό,τι λέει ο νόμος”, με στόχο την τροποποίηση του νόμου χωρίς τα εμπόδια της ΣΣΕ. Διεκδικούν δηλαδή και προλειαίνουν το έδαφος για μια εργασιακή κόλαση που θα περιλαμβάνει την εφαρμογή της εφταήμερης εργασίας και χωρίς προσαύξηση για τις Κυριακές ή αργίες, την κατάργηση του νόμιμου ωραρίου, της πλήρους απασχόλησης των 21 ωρών εβδομαδιαίως, των υπερωριών κ.λπ. Κατέθεσαν, επίσης, υπόμνημα με εμπιστευτικά στοιχεία της ΑΑΔΕ που εν γνώσει τους περιείχαν αναληθή στοιχεία. Στοιχεία που αλλοιώνουν την πραγματικότητα, γεγονός που προκαλεί κατάπληξη».

Το όραμά τους, συνεχίζει, «προσβλέπει, όχι μόνο σε 7 ημέρες εργασίας, αλλά και σε ατέλειωτες ώρες δουλειάς ημερησίως, χωρίς διαλείμματα, όπου και όπως θέλει ο εργοδότης! Επιπλέον, προκαλεί κατάπληξη ότι αρνούνται να αναγνωρίσουν την υποχρέωση του εργοδότη να αναπαράξει με δικό του κόστος φυλλάδια/σημειώσεις του εκπαιδευτικού! Ίσως το επόμενο βήμα των εργοδοτών θα είναι να ζητήσουν αμοιβή για να μπορέσει να εργαστεί κάποιος συνάδελφος στο χώρο δουλειάς του…».

Επιπλέον, αρνούνται θεμελιώδη δικαιώματα για κάθε εργαζόμενο επιστήμονα και εκπαιδευτικό που εργάζεται στο χώρο της εκπαίδευσης, όπως, π.χ., το επίδομα πολυετίας, το επίδομα τέκνων και το επίδομα μεταπτυχιακών σπουδών και διδακτορικού. «Είναι περίεργο πώς οι αμύντορες της “αριστείας” στην εκπαίδευση δεν δίνουν κίνητρα βάσει των προσόντων του εκπαιδευτικού, ούτε αμείβουν τις επιπλέον σπουδές. Όταν όμως διαφημίζουν προς τους γονείς την ποιότητα των παρεχομένων υπηρεσιών των ΚΞΓ αναφέρονται “στους τίτλους σπουδών, τα μεταπτυχιακά και τα διδακτορικά των εκπαιδευτικών μας”», υπογραμμίζει η ΟΙΕΛΕ.

Παραπλανητικά στοιχεία από τους εργοδότες των Κέντρων Ξένων Γλωσσών

Τέλος, όπως καταγγέλλει η ΟΙΕΛΕ, οι εργοδοτικοί φορείς στο πλαίσιο της διαπραγμάτευσης στον ΟΜΕΔ για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας «χρησιμοποίησαν στοιχεία τα οποία έλαβαν με άγνωστο ερώτημα μέσω του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών από την ΑΑΔΕ (Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων) και τα οποία εν γνώσει τους ήταν αναληθή και ανακριβή και τα κατέθεσαν στη διαμεσολαβήτρια του ΟΜΕΔ! Πιο συγκεκριμένα, οι εργοδότες επικαλέστηκαν ότι ο αριθμός των Κέντρων Ξένων Γλωσσών είναι μόλις 2900 σε όλη την Ελλάδα! Εντυπωσιακό, είναι επίσης το γεγονός ότι η αλληλογραφία ΑΑΔΕ – εργοδοτών είναι εμπιστευτική, ωστόσο οι εργοδότες την χρησιμοποίησαν δημόσια!». Στόχος των εργοδοτών ήταν να παρασυρθεί η διαμεσολαβήτρια του ΟΜΕΔ και να κάνει χρήση των στοιχείων αυτών κατά την κατάρτιση σχεδίου ΣΣΕ, με επιδίωξη (των εργοδοτών) να μην λάβουν οι ιδιωτικοί εκπαιδευτικοί αξιοπρεπείς αποδοχές.

Αίτημα της ΟΙΕΛΕ προς την ΑΑΔΕ

Αμέσως μετά την κατάθεση των στοιχείων αυτών, η ΟΙΕΛΕ κατέθεσε άμεσα ερώτημα στην ΑΑΔΕ που απέστειλε τα πραγματικά στοιχεία, δικαιώνοντας την ΟΙΕΛΕ και εκθέτοντας ανεπανόρθωτα τους εργοδοτικούς φορείς. Με βάση τα στοιχεία της ΑΑΔΕ ο αριθμός των Κέντρων Ξένων Γλωσσών είναι 5.453, σχεδόν διπλάσιος από αυτόν που έντεχνα κατέθεσαν οι εργοδότες στη διαδικασία διαμεσολάβησης, ενώ αλλάζουν και τα οικονομικά στοιχεία που προσαρτώνται στο σχετικό έγγραφο.

Παρέμβαση προέδρου Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Αθηνών

Μετά την καταγγελία της ΟΙΕΛΕ, για το πως χρησιμοποιήθηκαν τα στοιχεία της ΑΑΔΕ από τους εργοδότες των ΚΞΓ και εάν είχε κάποια σχέση με αυτό το Επαγγελματικό Επιμελητήριο, ο πρόεδρος του, Γ. Χατζηθεοδοσίου, τηλεφώνησε στον πρόεδρο της ΟΙΕΛΕ και του διευκρίνισε ότι τα στοιχεία που ζήτησε το Επιμελητήριο από την ΑΑΔΕ δεν σχετίζονταν σε καμιά περίπτωση με τη διαδικασία υπογραφής ΣΣΕ και θα χρησιμοποιούνταν για καθαρά ερευνητικούς-αρχειακούς λόγους. Μάλιστα απέστειλε προς την Ομοσπονδία το ερώτημα που απηύθυνε το Επιμελητήριο προς τον Διοικητή της ΑΑΔΕ και το οποίο δεν σχετίζεται με την αναζήτηση του πλήθους των Κέντρων Ξένων Γλωσσών στην Ελλάδα.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΙΚΑ…

«Η πράξη των εργοδοτικών φορέων να επικαλεστούν – εν γνώσει τους- αναληθή στοιχεία με τέτοιο τρόπο πιθανόν δεν έχει ιστορικό προηγούμενο σε διαδικασία διαπραγμάτευσης για συλλογική σύμβαση. Είναι διαφορετικό πράγμα η πολιτική ανάλυση στατιστικών/αριθμητικών δεδομένων κι άλλο η συνειδητή επιλογή χρήσης εσφαλμένων και αναληθών στοιχείων με στόχο να εξυπηρετηθούν συντεχνιακές επιδιώξεις», επισημαίνει η ΟΙΕΛΕ.

πηγη:  ergasianet.gr

Πόπη Χριστοδουλίδου

πηγη: peiratikoreportaz.blogspot.com

Η κλιματική αλλαγή «απειλεί» τα μνημεία της αρχαίας Ελλάδας καθώς η ατμοσφαιρική μόλυνση και η όξινη βροχή διαβρώνουν τα μάρμαρα και τα ακραία καιρικά φαινόμενα όπως η ξηρασία αλλά και οι πλημμύρες δημιουργούν προβλήματα στατικότητας σε αρχαία τείχη και ναούς, ανάμεσα σε αυτά και η Ακρόπολη. Τον κώδωνα του κινδύνου για τα αρχαία μνημεία της Αθήνας κρούουν επιστήμονες μιλώντας στο Reuters για τ’ αποτελέσματα της κλιματικής αλλαγής.

Όπως αναφέρει το άρθρο παρά το γεγονός ότι ο λόφος της Ακρόπολης είναι ένας από τους πιο καλοδιατηρημένους αρχαιολογικούς χώρους υπάρχουν ενδείξεις ότι η κλιματική αλλαγή επηρεάζει ραγδαία τα μνημεία που βρίσκονται εκεί.

«Τα τείχη της αρχαίας Αθήνας έχουν μεγαλύτερη διάβρωση απ’ ότι στο παρελθόν. Επί δεκαετίες, γίνονται προσπάθειες για την διατήρηση και την προστασία της Ακρόπολης και όλων των μνημείων μια προσπάθεια που εντάθηκε από τα μέσα της δεκαετίας του ’70. Όμως η Ελλάδα, έχει χιλιάδες εκτεθειμένα αρχαία. Κάθε χρόνο, έχουμε και περισσότερες τέτοιες περιπτώσεις και δίνουμε χρήματα, πολλά χρήματα για να προστατεύσουμε τα αρχαία τείχη. Τέτοια προβλήματα δεν είχαμε τόσο εκτεταμένα στο παρελθόν» τόνισε στο Reuters, η κ. Μαρία Βλαζάκη, γενική γραμματέας του υπουργείου Πολιτισμού.

Στο ίδιο ρεπορτάζ φιλοξενείται και η άποψη του καθηγητή Χρήστου Ζερεφού ο οποίος επισημαίνει ότι τα ακραία καιρικά φαινόμενα όπως οι πλημμύρες και η ξηρασία αποσταθεροποιούν τα μνημεία. Μιλώντας στο περιθώριο συνεδρίου για την κλιματική αλλαγή και την πολιτιστική κληρονομία,  υπογράμμισε πως η Ελλάδα χρειάζεται καλύτερη προστασία για τα μνημεία της και ένα σύστημα παρακολούθησης που να τους παρέχει περισσότερη προστασία σε περιπτώσεις ακραίων καιρικών φαινομένων.

ΠΗΓΗ: newsbeast.gr