Ομάδα μοναχών, με επικεφαλής κάποιον Νικόδημο Λαυριώτη κατέβηκε από το Αγιονόρος για να συναντήσει υπουργούς στην Αθήνα. Ολως τυχαίως, συναντήθηκε πρώτα με τον Γεωργιάδη και μετά με τον Βορίδη (οι παλιές αγάπες δεν κρύβονται).

Ο Μπουμπούκος το ‘ριξε στις γενικότητες: «Υποδεχθήκαμε μαζί με τον Υφυπουργό μου, κύριο Τσακίρη, την Αντιπροσωπεία από την Ιερά Κοινότητα του Αγίου Ορους, λάβαμε την ευλογία τους και ξεκινήσαμε μία συνεργασία, διότι ασφαλώς  το Υπουργείο Ανάπτυξης και Επενδύσεων, κατόπιν και των εντολών του κυρίου Πρωθυπουργού, δεν θα μπορούσε να αδιαφορεί για το μεγαλύτερο σύμβολο της Ορθοδοξίας που υπάρχει στην πατρίδα μας. Και το Υπουργείο μας, με την επίβλεψη του κυρίου Υφυπουργού, εγκαινιάζει μία σταθερή επικοινωνία με την Ιερά Επιστασία, για να δούμε πως και εμείς, ως κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, θα βοηθήσουμε όπως έκαναν στο παρελθόν και άλλες κυβερνήσεις, ώστε το Άγιο Όρος να προχωρήσει και να συνεχίσει την υπέρλαμπρη πορεία του».

Ο Βορίδης έγινε πιο συγκεκριμένος. Μας πληροφόρησε ότι η Επιτροπή των ρασοφόρων είναι «αρμόδια για έργα ΕΣΠΑ» και ότι τα μέλη της «επεσήμαναν στον κ. Βορίδη ζητήματα τα οποία απασχολούν τη Μοναστηριακή Κοινότητα και κυρίως την αγροτική παραγωγή, τα αλιευτικά καταφύγια αλλά και τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά των προϊόντων του Αγίου Όρους τα οποία παράγονται και τυποποιούνται με μοναδικές τεχνικές από τα Βυζαντινά χρόνια από τους μοναχούς που διαβιούν στην Αθωνική Πολιτεία».

Οπως αντιλαμβάνεστε, ο Βελόπουλος «βαράει ενέσεις». Διότι εκεί που είχε μονοπώλιο τις θαματουργές οδοντόκρεμες και το «διαβασμένο» τελοπόν, τώρα οι ρασοφόροι αναζητούν τρόπους να τα πουλάνε μόνοι τους. Και οι τέως ομογάλακτοί του στο ΛΑΟΣ (Γεωργιάδης και Βορίδης), συζητούν πώς θα βάλουν τους καλογέρους σε τίποτα «προγραμματάκια».

Φυσικά, ο Ιερομόναχος Νικόδημος έψαλε τον μεγάλο εωθινό ενώπιον του υπουργού Μπουμπούκου: «Αισθανόμαστε μεγάλη χαρά, μεγάλο ενθουσιασμό. Γιατί όταν περάσουν τα 7 χρόνια των ισχνών αγελάδων και έρθει η αλλαγή, δεν μπορεί κανείς να βλέπει να ανατέλλει άλλος ήλιος και να πνέει άλλος αέρας στην πατρίδα μας και αυτό να τον αφήνει ασυγκίνητο. 

 Προσωπικά εγώ, αλλά και όλο το Αγιον Ορος, αισθανόμαστε μεγάλη υποχρέωση να συγχαρούμε τον Πρωθυπουργό της Ελλάδος, διότι μας κάνει να αισθανόμαστε ότι κατ’ αρχάς έχουμε Πρωθυπουργό. Μεγάλη υπόθεση. Και να αισθανόμαστε ότι κατοικούμε σε κράτος ευνομούμενο. Πιστεύουμε ακράδαντα ότι από την αρχή της διακυβερνήσεως έκανε περισσότερα από αυτά που είπε  προεκλογικά. Είδαμε για πρώτη φορά να γίνονται πράγματα, τα οποία δεν είχαν εξαγγελθεί προεκλογικά. Δηλαδή, μία πολύ ευχάριστη έκπληξη. Αυτό μας δίνει ελπίδα, ότι θα ανατείλει κάτι καλύτερο για τη χώρα μας, για την πατρίδα μας.  Και επειδή το Αγιον Ορος όλους αυτούς τους αιώνες προσεύχεται για το λαό του Θεού που τόσο δύσκολα πέρασε τα τελευταία χρόνια, τώρα βλέπει με μεγάλη αισιοδοξία την ελπίδα και ότι ανέτειλε κάτι καλύτερο για τον λαό. Αφού ανέτειλε κάτι καλύτερο για τον λαό, ανέτειλε και για το Αγιο Ορος, γιατί όλη η δύναμη του Αγίου Ορους είναι στο Θεό και στον λαό του Θεού».

Είπαμε κι εμείς ν’ αγιάσουμε, αλλά δεν μας αφήνουν οι θεομπαίχτες και χριστέμποροι. Eπειδή ο χώρος δεν επιτρέπει εκτενή αναφορά στο θεόπνευστο έργο των αγιορειτών ανά τους αιώνες (θα βρίσκαμε θαυμαστά δείγματα της… επικοινωνίας τους με τους βυζαντινούς αυτοκράτορες και τους οθωμανούς σουλτάνους), θα σταθούμε μόνο σ’ ένα μικρό δείγμα που αφορά τη σύγχρονη εποχή, τα μέσα του 20ού αιώνα. Πάμε λοιπόν.

Στις 26 Απρίλη του 1941, οι αγιορείτες καλόγεροι απ’ όλα τα μοναστήρια είχαν αποστείλει -«βαθυσεβάστως»- επιστολή «προς την Αυτού Εξοχότητα τον Αρχικαγκελλάριον του ενδόξου Γερμανικού Κράτους Κύριον Αδόλφον Χίτλερ εις Βερολίνον», με την οποία έπαιρναν «την εξαιρετικήν τιμήν ν’ απευθυνθώμεν προς την Υμετέραν Εξοχότητα καί παρακαλέσωμεν Αυτήν θερμώς, όπως, ευαρεστημένη, αναλάβη υπό την Υψηλήν προσωπικήν Αυτής προστασίαν καί κηδεμονίαν τον Ιερόν τούτον Τόπον, του οποίου Ηγούμενοι καί αντιπρόσωποι τυγχάνομεν, διαδεχομένη εν τούτω τους ιδρυτάς καί Ευεργέτας του Ιερού τούτου Τόπου Βυζαντινούς Αυτοκράτορας καί διαδόχους τούτων»!

Ζητούσαν από τον Χίτλερ, που είχε σκλαβώσει την Ελλάδα, να γίνει ο συνεχιστής των βυζαντινών αυτοκρατόρων, των σλάβων και ουγγροβλάχων ηγεμόνων και των οθωμανών σουλτάνων, εξασφαλίζοντάς τους την καλοπέρασή τους, που είναι το μόνο που τους νοιάζει.
«Την διατήρησιν του καθεστώτος τούτου της αυτονόμου μοναχικής πολιτείας, ικανοποιούντος πλήρως άπαντας τους εν Αγίω Ορει ενασκουμένους ανεξαρτήτως εθνικότητος Ορθοδόξους μοναχούς καί εναρμονιζόμενοι προς τον σκοπόν καί την αποστολήν αυτών, παρακαλούμεν καί ικετεύομεν θερμώς την Υμετέραν Εξοχότητα όπως αναλάβη υπό την υψηλήν προστασίαν καί κηδεμονίαν Αυτής», έγραφαν στον Χίτλερ οι ρασοφόροι.

Οι απόγονοί τους γλείφουν τον Μητσοτάκης και αξιοποιούν τις γνωριμίες τους με τους ακροδεξιούς υπουργούς του για να εξασφαλίσουν «τον άρτον αυτών των επιούσιον» (ή μάλλον το παντεσπάνι τους).

Πηγή: ΚΟΝΤΡΑ  - vathikokkino.gr

Το μακελειό στο Τέξας και ο τρομακτικός κατάλογος των πολύνεκρων επιθέσεων με όπλο

Στις ΗΠΑ πενθούν πάλι εξαιτίας επιθέσεων ενόπλων, όπως αυτή που διέπραξε ο νεαρός λευκός, χθες Σάββατο, σε πολυκατάστημα της αλυσίδας Walmart στο Ελ Πάσο, στην Πολιτεία Τέξας. Στη συγκεκριμένη επίθεση υπήρχε ρατσιστικό κίνητρο όπως καταγράφεται και στο «μανιφέστο» του δράστη.

Στον «ακήρυχτο πόλεμο» στις ΗΠΑ (https://www.imerodromos.gr/akirychtos-polemos-tou-nikou-mpogiopoulou/) μεγάλο ρόλο έχει η οπλοκατοχή: Σε μια χώρα 325 εκατομμυρίων ανθρώπων κυκλοφορούν πάνω από 300 εκατομμύρια όπλα. Παράλληλα, στα υψηλότερα επίπεδα της τελευταίας 20ετίας έχουν εκτιναχθεί οι θάνατοι από όπλα. Περίπου 40.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωής τους από όπλο το 2017, σύμφωνα με έρευνα των Κέντρων Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων (εν μέρει εξαιτίας και της σταθερής αύξησης του ποσοστού αυτοκτονιών με αυτόν τον τρόπο).

Μιλάμε για τη χώρα της οργάνωσης NRA, του πανίσχυρου λόμπι υπέρ της οπλοκατοχής που διασυνδέεται με τις βιομηχανίες όπλων. Μιλάμε για την χώρα με πρόεδρο τον Ντόναλντ Τραμπ, που εξέφρασε τη λύπη του για τις δολοφονίες στο Τέξας. Είναι ο ίδιος τύπος που στηρίζει και στηρίζεται από την οργάνωση NRA (φρόντισε να τον «προικίσει» με πάνω από 30 εκατ. δολάρια στην προεκλογική του εκστρατεία για την προεδρία των ΗΠΑ). Αρκεί, δε, να σημειώσουμε ότι ο Τραμπ τον Μάιο του 2018, από το συνέδριο του NRA, επανέλαβε, ότι οι επιθέσεις στις 13 Νοεμβρίου του 2015 στο Παρίσι θα είχαν λιγότερους νεκρούς, εάν τα θύματα οπλοφορούσαν.

Σε αυτή τη χώρα ανήκει και ο τρομακτικός κατάλογος που ακολουθεί, με τις πιο πολύνεκρες επιθέσεις των τελευταίων ετών (πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ): 

Λας Βέγκας: 58 νεκροί

Την 1η Οκτωβρίου 2017, ο Στίβεν Πάντοκ, 64 ετών, ευκατάστατος λογιστής, ανοίγει πυρ από τον 32ο όροφο του ξενοδοχείου Μανταλέι Μπέι εναντίον του τεράστιου πλήθους απέναντί του -του κοινού σε συναυλία μουσικής κάντρι στο Λας Βέγκας (Νεβάδα, δυτικά)- σκοτώνει 58 ανθρώπους και τραυματίζει άλλους σχεδόν 500.

Η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος (ΙΚ) σπεύδει να αναλάβει την ευθύνη για την επίθεση, τη φονικότερη του είδους στην ιστορία των ΗΠΑ, αλλά η αμερικανική αστυνομία διαβεβαιώνει ότι δεν υπάρχει κανένα στοιχείο που να τεκμηριώνει οποιαδήποτε σχέση του Πάντοκ, ο οποίος αυτοκτόνησε μετά το μακελειό, με την τζιχαντιστική οργάνωση.

Γκέι κλαμπ στο Ορλάντο: 49 νεκροί

Τη 12η Ιουνίου 2016, ο Αμερικανός αφγανικής καταγωγής Όμαρ Ματίν σκοτώνει 49 ανθρώπους και τραυματίζει άλλους πενήντα μέσα σε γκέι κλαμπ στο Ορλάντο (Φλόριντα, νοτιοανατολικά) διαπράττοντας τη μέχρι τότε χειρότερη επίθεση στις ΗΠΑ έπειτα από εκείνες της 11ης Σεπτεμβρίου 2001. Έπειτα από τρεις ώρες διαπραγματεύσεων, ειδικές δυνάμεις της αστυνομίας παίρνουν το πράσινο φως να εξαπολύσουν έφοδο και σκοτώνουν τον δράστη. Το ΙΚ, στο οποίο ο Ματίν είχε ορκιστεί πίστη, αναλαμβάνει την ευθύνη.

Virginia Tech: 32 νεκροί

Τη 16η Απριλίου 2007, 23χρονος φοιτητής κορεατικής καταγωγής δολοφονεί 32 ανθρώπους πριν αυτοκτονήσει μέσα στην πανεπιστημιούπολη του Βιρτζίνια Τεκ στο Μπλάκσμπεργκ (Βιρτζίνια, ανατολικά).

Πρωτοβάθμιο σχολείο στη Σάντι Χουκ: 26 νεκροί

Τη 14η Δεκεμβρίου 2012, ο νεαρός Άνταμ Λάνζα δολοφονεί 26 ανθρώπους, ανάμεσά τους 20 παιδιά του πρωτοβάθμιου σχολείου Σάντι Χουκ, στο Νιούταουν (Κονέτικατ, βορειοανατολικά), πριν αυτοκτονήσει.

Εκκλησία στη Σάδερλαντ: 26 νεκροί

Την Κυριακή 5η Νοεμβρίου 2017, ένοπλος δολοφονεί 26 ανθρώπους, ανάμεσά τους μια έγκυο και πολλά μικρά παιδιά, μέσα σε εκκλησία στην μικρή πόλη Σάδερλαντ του Τέξας εν μέσω λειτουργίας, και τραυματίζει άλλους 20. Η αστυνομία βρίσκει λίγο αργότερα το πτώμα του μέσα στο αυτοκίνητό του.

Γυμνάσιο στην Πάρκλαντ: 17 νεκροί

Τη 14η Φεβρουαρίου 2018, ανήμερα του Αγίου Βαλεντίνου, ο 19χρονος Νίκολας Κρουζ ανοίγει πυρ σε λύκειο στην Πάρκλαντ, στο νοτιοανατολικό τμήμα της Φλόριντας, και σκοτώνει 17 ανθρώπους πριν παραδοθεί σε αστυνομικούς.

Χριστουγεννιάτικη γιορτή στο Σαν Μπερναρντίνο: 14 νεκροί

Τη 2α Δεκεμβρίου 2015, ένα ζευγάρι ριζοσπαστικοποιημένων ισλαμιστών πακιστανικής καταγωγής ανοίγει πυρ κατά τη διάρκεια χριστουγεννιάτικης γιορτής στο Σαν Μπερναρντίνο (Καλιφόρνια, δυτικά), σκοτώνει 12 ανθρώπους και τραυματίζει άλλους 22.

Φορτ Χουντ: 13 νεκροί

Την 5η Νοεμβρίου 2009, στρατιωτικός ψυχίατρος παλαιστινιακής καταγωγής διαπράττει την πιο πολύνεκρη επίθεση μέσα σε στρατιωτική βάση των ΗΠΑ, σκοτώνοντας 13 ανθρώπους και τραυματίζοντας άλλους 32 στο Φορτ Χουντ (Τέξας), πριν οι αρχές τον τραυματίσουν και τον συλλάβουν.

Κέντρο υποδοχής μεταναστών στο Μπίνγκχαμτον: 13 νεκροί

Την 3η Απριλίου 2009, ένοπλος με καταγωγή από το Βιετνάμ σκοτώνει 13 ανθρώπους σε κέντρο υποδοχής μεταναστών στο Μπίνγκχαμτον (Πολιτεία της Νέας Υόρκης, βορειοανατολικά).

Κολουμπάιν: 13 νεκροί

Την 20ή Απριλίου 1999 στο Λίτλτον (Κολοράντο, δυτικά) δυο μαθητές λυκείου ανοίγουν πυρ μέσα στο λύκειο Κολουμπάιν, σκοτώνοντας 12 συμμαθητές τους και τραυματίζοντας άλλους 24 ανθρώπους. Οι δυο δράστες αυτοκτονούν στον τόπο του μακελειού.

Ορόρα, Θάουζαντ Όουκς, Βιρτζίνια Μπιτς, Ουάσινγκτον: 12 νεκροί

Την 20ή Ιουλίου 2012, βαριά οπλισμένος νεαρός διακόπτει τη μεταμεσονύχτια πρεμιέρα ταινίας της σειράς Batman σε κινηματογραφική αίθουσα στην Ορόρα (Κολοράντο, δυτικά) κι ανοίγει πυρ εναντίον των θεατών· σκοτώνει 12 ανθρώπους και τραυματίζει άλλους 70. Ο δράστης, ο Τζέιμς Χολμς, καταδικάστηκε τον Αύγουστο του 2015 να εκτίσει ισόβια κάθειρξη.

Την 7η Νοεμβρίου 2018, ο Ίαν Λονγκ, πρώην στρατιωτικός, γνωστός στην αστυνομία διότι έπασχε από προβλήματα ψυχικής υγείας, ανοίγει πυρ μέσα σε μπαρ γεμάτο κόσμο στο Θάουζαντ Όουκς, κοντά στο Λος Άντζελες, σκοτώνει 12 ανθρώπους, ανάμεσά τους έναν αστυνομικό που προσπάθησε να επέμβει και να σταματήσει, και αυτοκτονεί.

Την 31η Μαΐου 2019, δημοτικός υπάλληλος στη Βιρτζίνια Μπιτς (Βιρτζίνια), βαριά οπλισμένος, ανοίγει πυρ εναντίον συναδέλφων του και σκοτώνει 12 ανθρώπους. Πέφτει και ο ίδιος νεκρός έπειτα από «μακρά και σφοδρή» ανταλλαγή πυρών με αστυνομικούς.

Την 16η Σεπτεμβρίου 2013, εργαζόμενος σε εταιρεία που είχε σύμβαση με το υπουργείο Άμυνας ανοίγει πυρ μέσα σε γραφεία του αμερικανικού Πολεμικού Ναυτικού στην Ουάσινγκτον και σκοτώνει 12 ανθρώπους, πριν πέσει και ο ίδιος νεκρός από πυρά αστυνομικών.

Συναγωγή στο Πίτσμπεργκ: 11 νεκροί

Την 27η Οκτωβρίου 2019, ένδεκα άνθρωποι πέφτουν νεκροί από τις σφαίρες 46χρονου αντισημίτη που σπέρνει τον τρόμο μέσα στη συναγωγή «Δέντρο της Ζωής» στο Πίτσμπεργκ.

Σε βάρος του δράστη, του Ρόμπερτ Μπάουερς, ασκείται δίωξη με 29 κατηγορίες, ορισμένες από τις οποίες επισύρουν την εσχάτη των ποινών.

Λύκειο στη Σάντα Φε: 10 νεκροί

Τη 18η Μαΐου 2018, ο 17χρονος Δημήτριος Παγουρτζής σκοτώνει δύο ενήλικους και οκτώ συμμαθητές του ανοίγοντας πυρ μέσα στο λύκειο όπου φοιτά στη Σάντα Φε, στο Τέξας, με ένα τουφέκι κι ένα πιστόλι, όπλα που κατείχε νόμιμα ο πατέρας του. Του ασκείται δίωξη για φόνους κατά συρροή και από πρόθεση.

πηγη: imerodromos.gr

Αγωγή δισεκατομμυρίων δολαρίων εναντίον της Johnson & Johnson από την Πολιτεία της Οκλαχόμα / του Chris McGreal* (από το edromos.gr - Μετάφραση: Νίκος Λάιος)

Οι ΗΠΑ μαστίζονται από μια εκτεταμένη κρίση εξάρτησης εκατομμυρίων ανθρώπων από νόμιμα ναρκωτικά. Αυτά, σύμφωνα με τους κατηγόρους των πολυεθνικών του φαρμάκου, είναι υπεύθυνα για εκατοντάδες χιλιάδες θανάτους τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Στο επίκεντρο βρίσκονται ισχυρά οπιοειδή φάρμακα, όπως το OxyContin της Purdue Pharma και το Duragesic της Johnson & Johnson, που αντιστοιχούν σε μια αγορά δισεκατομμυρίων δολαρίων κάθε χρόνο. Η απληστία της φαρμακοβιομηχανίας την οδήγησε να αποκρύπτει τον κίνδυνο εθισμού και υπερβολικής δόσης, προκαλώντας μια έκρηξη των σχετικών συνταγογραφήσεων, με αντίστοιχη εκτίναξη των κερδών της.
Η πολυεθνική εταιρεία Johnson & Johnson ήδη κατηγορείται ότι το πιο εμβληματικό προϊόν της, το ταλκ για μωρά, προκαλούσε καρκίνο επειδή περιείχε αμίαντο. Τώρα βρίσκεται αντιμέτωπη με μία ακόμη δικαστική αγωγή πολλών δισεκατομμυρίων σχετικά με τη βλάβη που προξενούν τα οπιοειδή φάρμακά της. Συγκεκριμένα, η Πολιτεία της Οκλαχόμα στις ΗΠΑ καταλογίζει στον φαρμακευτικό γίγαντα ευθύνες για την έξαρση της εξάρτησης από οπιοειδή στην Πολιτεία. Μέρα τη μέρα, τα μηνύματα που αναβοσβήνουν στις οθόνες μιας αίθουσας δικαστηρίου της Οκλαχόμα προσκρούουν στη «φιλική προς την οικογένεια» δημόσια εικόνα της Johnson & Johnson. Το αποτέλεσμα αυτής της δίκης θα μπορούσε να ανατρέψει τα δεδομένα στη μεγάλη φαρμακοβιομηχανία.

 του Chris McGreal*

Ενας εμπορικός αντιπρόσωπος της Johnson & Johnson με επιστολή του απέκρουσε τους φόβους ενός γιατρού, ότι οι ασθενείς μπορεί να εξαρτηθούν από τα οπιοειδή παυσίπονα της εταιρείας, λέγοντάς του ότι όσοι δεν πέθαναν, πιθανότατα δεν θα εθίζονταν. Ένας άλλος προτείνει τη στόχευση πωλήσεων των έντονα εθιστικών φαρμάκων στην ομάδα υψηλότερου κινδύνου: σε άντρες κάτω των 40 ετών…

Στη διάρκεια της εκδίκασης της πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων αγωγής της Πολιτείας της Οκλαχόμα κατά της Johnson & Johnson, τον τελευταίο μήνα [σ.τ.μ.: Ιούνιος 2019], η εταιρεία πασχίζει να εξηγήσει τις στρατηγικές μάρκετινγκ που ακολουθούσε. Οι κατήγοροί της λένε ότι αυτές οι στρατηγικές μάρκετινγκ έδιναν στους γιατρούς επικίνδυνα παραποιημένη εικόνα ως προς τον κίνδυνο εθισμού στα οπιοειδή, χειραγωγούσαν την ιατρική έρευνα και βοήθησαν να τροφοδοτηθεί μια έξαρση της χρήσης που στοίχισε 400.000 ζωές τις τελευταίες δύο δεκαετίες. Η Johnson & Johnson σημείωσε μεγαλύτερα κέρδη, καθώς η ζήτηση για οπιοειδή αυξήθηκε, αγοράζοντας εταιρείες καλλιέργειας παπαρούνας στην Αυστραλία προκειμένου να προμηθεύεται το ακατέργαστο ναρκωτικό, τόσο για τα δικά της φάρμακα όσο και για άλλες αμερικανικές εταιρείες παρασκευής φαρμάκων.

Ένας μάρτυρας, εμπειρογνώμονας στην πρώτη γραμμή της μάχης ενάντια στην έξαρση της χρήσης οπιοειδών, ο δρ. Andrew Kolodny, δήλωσε στο δικαστήριο ότι ελάχιστα γνώριζε για το ρόλο της Johnson & Johnson, μέχρι που είδε τα αποδεικτικά στοιχεία της υπόθεσης: «Νομίζω πως δίκαια μπορούμε να χαρακτηρίσουμε την Johnson & Johnson ως πρωτοστάτη της κρίσης των οπιοειδών που βιώνουμε», δήλωσε.

Ο γενικός εισαγγελέας της Οκλαχόμα Mike Hunter υπέβαλε κατά της Johnson & Johnson μήνυση δισεκατομμυρίων δολαρίων, για το φερόμενο ρόλο της στην τροφοδότηση του εθισμού και των υπερβολικών δόσεων στην Πολιτεία του, στην πρώτη πλήρη δίκη ενός παρασκευαστή φαρμάκων αναφορικά με την έξαρση της χρήσης οπιοειδών.

Ωστόσο, η αγωγή του Hunter έχει καθίσει στο εδώλιο την ευρύτερη βιομηχανία, αφού ξεδιπλώνει λεπτομερώς τον τρόπο με τον οποίο οι παρασκευαστές οπιοειδών συνεργάζονταν για να αυξήσουν ραγδαία τις πωλήσεις, χρησιμοποιώντας τους τεράστιους πόρους τους για να επηρεάσουν τις πολιτικές ιατρικής και την ιατρική συνταγογράφηση. Ο Hunter δήλωσε ότι τη στρατηγική αυτή υποκίνησε η «απληστία» της βιομηχανίας, καθώς τα κέρδη αυξάνονταν.

Η ψευδής αφήγηση της φαρμακοβιομηχανίας

Την υπόθεση παρακολουθούν στενά πολλοί παρασκευαστές οπιοειδών, διανομείς φαρμάκων και αλυσίδες φαρμακείων που αντιμετωπίζουν περισσότερες από 2.000 ακόμη αγωγές, από κοινότητες σε όλη τη χώρα, για να δουν αν ένα δικαστήριο είναι διατεθειμένο να καταλογίσει σε μια φαρμακευτική εταιρεία ευθύνες για τη χειρότερη έξαρση χρήσης ναρκωτικών στην αμερικανική ιστορία.

Ο Hunter κατηγορεί την Johnson & Johnson ότι συνεργάστηκε με άλλες εταιρείες για την κατασκευή μιας ψευδούς αφήγησης περί επιδημίας πόνου χωρίς θεραπεία στις ΗΠΑ, στην οποία επιδημία λύση ήταν τα οπιοειδή, εν μέρει μέσω της χρηματοδότησης οργανώσεων-βιτρίνα, όπως η Αμερικανική Εταιρεία Πόνου [American Pain Society]. Η στρατηγική αυτή συνέβαλε στην αύξηση της συνταγογράφησης οπιοειδών, καθώς τα ναρκωτικά παυσίπονα εκτινάχθηκαν σε μια αγορά πολλών δισεκατομμυρίων δολαρίων το χρόνο.

Η Purdue Pharma έβαλε μπρος τη διαδικασία της έξαρσης με το εξαιρετικά ισχυρό και ανθεκτικό στο χρόνο οπιοειδές της, το OxyContin, στα μέσα της δεκαετίας του 1990. Κατά την ακρόαση στο δικαστήριο, ειπώθηκε πώς η Johnson & Johnson γρήγορα συνειδητοποίησε τις δυνατότητες και ρίχτηκε στον ανταγωνισμό.

Το τμήμα φαρμάκων της, η Janssen, ιδρύθηκε από τον Paul Janssen, έναν Βέλγο που εφηύρε ένα τεχνητό οπιοειδές, τη φαιντανύλη [fentanyl], το 1960. Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, η Janssen Pharmaceuticals πούλαγε ένα έμπλαστρο φαιντανύλης, το Duragesic, για την αντιμετώπιση του έντονου πόνου ανθρώπων που έπασχαν από καρκίνο. Ωστόσο, με την άφιξη του OxyContin, η εταιρεία επέκτεινε επιθετικά την αγορά για το Duragesic, ισχυριζόμενη ψευδώς ότι ο κίνδυνος εθισμού στο φάρμακο ήταν πολύ χαμηλός, σύμφωνα με τον Hunter.

Οι στρατηγικές μάρκετινγκ της φαρμακοβιομηχανίας έδιναν στους γιατρούς επικίνδυνα παραποιημένη εικόνα ως προς τον κίνδυνο εθισμού στα οπιοειδή, χειραγωγούσαν την ιατρική έρευνα και βοήθησαν να τροφοδοτηθεί μια έξαρση της χρήσης, που στοίχισε 400.000 ζωές τις τελευταίες δύο δεκαετίες στις ΗΠΑ

Ώθηση σε ισχυρά οπιοειδή

Ο Hunter κατέθεσε στο δικαστήριο 35 κούτες που περιείχαν χιλιάδες σημειώματα, συγκεντρωμένα κατόπιν κλητεύσεων –αναφορές εμπορικών αντιπροσώπων σχετικά με τις συναντήσεις τους με τους γιατρούς– και υποστήριξε ότι αυτά δείχνουν ότι η Johnson & Johnson ενδιαφέρθηκε περισσότερο να αυξήσει τη ζήτηση για το φάρμακό της, παρά να φροντίσει για την ορθή χορήγησή του.

Η Johnson & Johnson προσέλαβε τους συμβούλους της McKinsey & Company προκειμένου να εντοπίσουν ευκαιρίες για περισσότερες πωλήσεις. Η McKinsey συνέστησε να εστιάσουν οι εμπορικοί αντιπρόσωποι στους γιατρούς που ήδη συνταγογραφούσαν μεγάλες ποσότητες OxyContin. Η McKinsey πρότεινε, επίσης, μια στρατηγική συγκράτησης των ασθενών στο Duragesic, ακόμη και αν είχαν κάποιο «ανεπιθύμητο σύμβαμα». Η γενικότερη προσπάθεια ήταν να αποσπαστούν όσο το δυνατόν περισσότεροι ασθενείς από οπιοειδή χαμηλότερης ισχύος και να περάσουν στα ισχυρότερα φάρμακα της Johnson & Johnson.

Καθώς η εταιρεία εντατικοποίησε τις προσπάθειές της, οι πωλήσεις του Duragesic αυξήθηκαν κατά 1 δισεκατομμύριο δολάρια ετησίως. Ένα ανώτερο στέλεχος μάρκετινγκ της Johnson & Johnson, η Kimberly Deem-Eshleman, υπερασπίστηκε τη στρατηγική πωλήσεων με το σκεπτικό ότι οι εμπορικοί αντιπρόσωποι «ενημέρωναν» τους γιατρούς.

Η Johnson & Johnson, που ήδη βρίσκεται αντιμέτωπη με καταβολή αποζημιώσεων αρκετών δισεκατομμυρίων δολαρίων, από τότε που το ταλκ της προκάλεσε καρκίνο επειδή περιείχε αμίαντο, αρνείται σθεναρά ότι φέρει ευθύνη για την έξαρση της χρήσης οπιοειδών. Στον πυρήνα της υπερασπιστικής γραμμής της βρίσκεται ο ισχυρισμός ότι η εταιρεία διένειμε φάρμακα εγκεκριμένα από ομοσπονδιακές αρχές, όπως ο Οργανισμός Τροφίμων και Φαρμάκων [Food and Drug Administration], και ότι πούλησε στην Οκλαχόμα μια σχετικά χαμηλή ποσότητα οπιοειδών, που δεν μπορεί να συνδεθεί με καμία συγκεκριμένη υπερβολική δόση.

Αποσιώπηση των κινδύνων

Ο Hunter φιλοτεχνεί την υπόθεσή του σε έναν πολύ μεγαλύτερο καμβά, χαρακτηρίζοντας την εταιρεία ως εργαζόμενη σε συντονισμό με τους ανταγωνιστές της για να αλλάξει την αφήγηση γύρω από τα οπιοειδή, ώστε να ανέβει ραγδαία η συνταγογράφηση σε όλη τη χώρα και, έτσι, να επωφεληθούν όλοι από μια μεγαλύτερη αγορά. Μερικές από τις πιο επιβαρυντικές μαρτυρίες προέρχονται από τον δόκτορα Russell Portenoy, ειδικό για τον πόνο και αποφασιστικής επιρροής θιασώτη της εκτεταμένης συνταγογράφησης οπιοειδών, που ήταν επ’ αμοιβή σύμβουλος της Johnson & Johnson, της Purdue και άλλων παρασκευαστών φαρμάκων.

Ο Portenoy δήλωσε στο δικαστήριο ότι οι παρασκευαστές παυσίπονων «υποτίμησαν τους κινδύνους των οπιοειδών, ιδιαίτερα τον κίνδυνο κατάχρησης, εθισμού και υπερβολικής δόσης», προκειμένου να αυξηθούν οι πωλήσεις. Κατηγόρησε τους παρασκευαστές φαρμάκων για στρέβλωση της ερευνητικής δουλειάς του και εκείνης άλλων ειδικών, μέσω της επιλεκτικής αναφοράς στα αποτελέσματα, συμπεριλαμβανομένης της αποσιώπησης πληροφοριών σχετικά με τους κινδύνους των ναρκωτικών.

«Οι ειδοποιήσεις αυτές, που αφορούσαν τους κινδύνους, παραμελήθηκαν και υποβαθμίστηκαν», ανέφερε σε βιντεοσκοπημένη μαρτυρία που παρουσιάστηκε στο δικαστήριο. «Νομίζω πως αυτό έγινε με σκοπό να βελτιωθούν οι πωλήσεις των προϊόντων τους». Ο Portenoy συγκαταλέγεται σε μια ομάδα γιατρών που προσλήφθηκαν από τις Johnson & Johnson και Purdue ως αγορητές για την προώθηση οπιοειδών σε άλλους γιατρούς. Είπε ότι οι διαλέξεις «γενικά ευνοούσαν τα φάρμακα που έφτιαχναν οι εταιρείες φαρμάκων», παρόλο που φαινομενικά προσέφεραν αδέσμευτες συμβουλές. Στο δικαστήριο επιδείχθηκε το επιχειρηματικό σχέδιο της Janssen για το 2012, που ανέφερε ότι «τα προγράμματα διαλέξεων δίνουν συχνά το έναυσμα για πρώτη χρήση» του Duragesic.

Κρίσιμη η απόφαση στην Οκλαχόμα

Η υπόθεση της Οκλαχόμα παρακολουθείται στενά από άλλες εταιρείες φαρμάκων, εναντίον των οποίων υποβάλλονται μηνύσεις από κωμοπόλεις, πόλεις και κομητείες. Πρόκειται για περίπου 2.000 αγωγές συνδυασμένες σε μια ενιαία αγωγή ενώπιον του Ομοσπονδιακού Δικαστηρίου στο Οχάιο, γνωστή ως Δια-Περιφερειακή Διαδικασία (ΔΠΔ) [Multi District Litigation (MDL)].

Την περασμένη εβδομάδα, οι δικηγόροι των εναγόντων στην ΔΠΔ κατέθεσαν πρόταση, ο όποιος διακανονισμός αποζημίωσης να καλύπτει κάθε δήμο και κομητεία των ΗΠΑ, ώστε να αντιμετωπίζονται όλες οι πιθανές αγωγές ταυτόχρονα. Οι δικηγόροι πιστεύουν ότι αυτό θα είναι κίνητρο συμβιβασμού των φαρμακευτικών εταιρειών, επειδή μια συμφωνία θα τις προστατεύσει από περαιτέρω αξιώσεις, αν και δεν θα αντιμετωπίζει διώξεις που ασκούν γενικοί εισαγγελείς σε επίπεδο Πολιτειών, όπως αυτή που βρίσκεται σε εξέλιξη στην Οκλαχόμα.

Ο Paul Farrell, ένας από τους επικεφαλής δικηγόρους στην ΔΠΔ, δήλωσε ότι δίσταζε να ρίξει πάρα πολύ βάρος σε κάποια από τις δίκες. Είπε, όμως, ότι αν η Johnson & Johnson χάσει την υπόθεση της Οκλαχόμα, θα είναι πλήγμα για τις άλλες εταιρείες φαρμάκων που ακολουθούν παρόμοιες υπερασπιστικές γραμμές: «Αν ο δικαστής καταλήξει σε απόφαση ότι η Johnson & Johnson δεν είναι νομικά υπεύθυνη στην Οκλαχόμα εξ αιτίας των δεδομένων στην Οκλαχόμα, τότε νομίζω ότι θα αναγκαστούν να βαδίσουν στα βήματα της έκβασης αυτής σε 49 ακόμη Πολιτείες και σε τουλάχιστον 1.900 άλλες περιπτώσεις κυβερνητικών αρχών. Εάν, αντιθέτως, ο δικαστής διαπιστώσει ευθύνη της Johnson & Johnson, παρά το γεγονός ότι ισχυρίζονται ότι το μερίδιο αγοράς τους ήταν τόσο μικρό, θα έλεγε κανείς ότι αυτό θα έχει αντίκτυπο σε ολόκληρο τον κλάδο», δήλωσε.

Πηγή: edromos.gr

*Ο Chris McGreal είναι διεθνούς φήμης δημοσιογράφος, αρχικά του BBC και έπειτα άλλων μεγάλων ΜΜΕ. Εδώ και χρόνια είναι ανταποκριτής της βρετανικής εφημερίδας The Guardian στις ΗΠΑ. Πέρυσι δημοσίευσε το βιβλίο «Αμερικανική Υπερβολική Δόση: Η Τραγωδία των Οπιοειδών σε Τρεις Πράξεις» (American Overdose, The Opioid Tragedy in Three Acts). Το παρόν άρθρο δημοσιεύθηκε στις 23 Ιουνίου 2019 στην εφημερίδα The Guardian (www.theguardian.com). Οι τίτλοι και μεσότιτλοι είναι της Σύνταξης. Μετάφραση: Νίκος Λάιος.

πηγή: imerodromos.gr

Σε λιγότερο από ένα 24ωρο οι ΗΠΑβίωσαν δύο ένοπλες επιθέσεις με πολλά θύματα, που επαναφέρουν στο προσκήνιο το ζήτημα του ελέγχου της οπλοκατοχής. Το BBC παρουσιάζει σε πέντε γραφήματα την κουλτούρα των όπλων, που κυριαρχεί στη μεγαλύτερη οικονομία του πλανήτη.

Ποια είναι η στάση των πολιτών;

Οι νέοι ηλικίας 18- 29 ετών είναι εκείνοι, που υποστηρίζουν περισσότερο την ανάγκη για έλεγχο των όπλων, πιστεύοντας ότι υπερισχύει του δικαιώματος της οπλοκατοχής. Αυτό τουλάχιστον έδειξε έρευνα του Pew, που είχε διενεργηθεί το 2016 ύστερα από επίθεση σε κλαμπ στο Ορλάντο. Ωστόσο στο γενικό πληθυσμό έχουμε ελαφρά κάμψη της στήριξης των περιορισμών στην οπλοκατοχή από το 2000 και έπειτα.

Πόσοι έχουν στην κατοχή τους όπλα;

Περίπου το 40% των Αμερικανών δηλώνουν ότι υπάρχει όπλο στο σπίτι τους. Σύμφωνα με το Pew περισσότερο από το 1/3 των πολιτών ηλικίας άνω των 50 ετών έχουν στην κατοχή τους όπλο, ενώ στους νέους άνω των 21 ετών το ποσοστό είναι 28%. Τα ποσοστά είναι υψηλότερα μεταξύ των λευκών ανδρών. Περίπου 390 εκατομμύρια Αμερικανοί υπολογίζεται ότι έχουν στην κατοχή τους πιστόλι ή άλλο πυροβόλο όπλο. Η δράση του πανίσχυρου λόμπι έχει συμβάλλει τα μέγιστα σε αυτό.

Η σύγκριση με τις άλλες χώρες

Ο αριθμός των ανθρωποκτονιών με πυροβόλο όπλο είναι ο υψηλότερος στον ανεπτυγμένο κόσμο. Εάν εξαιρεθεί το 13% των ανθρωποκτονιών για τις οποίες το FBI δεν έχει εξακριβώσει το φονικό όπλο, το ποσοστό ανέρχεται στο 73%. Το ποσοστό της οπλοκατοχής είναι επίσης ένα από τα υψηλότερα παγκοσμίως. Στην Ευρώπη τα υψηλότερα ποσοστά οπλοκατοχής καταγράφονται σε Ελβετία και Φινλανδία.

Οι θάνατοι από πυροβολισμούς

Σχεδόν 100 περιστατικά μαζικών ανθρωποκτονιών (περιστατικά με τουλάχιστον τέσσερις νεκρούς), στα οποία ένας ή περισσότεροι δράστες άνοιξαν πυρ αδιακρίτως, έχουν λάβει χώρα στις ΗΠΑ από το 1982. Δεν συμπεριλαμβάνονται σε αυτά εγκλήματα, όπως ένοπλες ληστείες ή βία συμμοριών. Αρκετά υψηλός είναι και ο αριθμός αυτοκτονιών με πιστόλι.

Πόσο στοιχίζει ένα όπλο;

Όσοι ζουν σε χώρες, όπου η οπλοκατοχή δεν είναι διαδεδομένη, θα εκπλαγούν μάλλον να μάθουν ότι πρόκειται για μία σχετικά φθηνή αγορά. Σε αρκετές περισσότερες ένα όπλο είναι φθηνότερο από ένα λαπτοπ.

Πηγή: BBC - iskra.gr