Ακατανόητες απαντήσεις από τον Ελληνα Υπουργό Εξωτερικών σε συνέντευξή του

Στην αποκάλυψη ότι υπήρξε μυστική συνάντηση Γερμανίας – Ελλάδας – Τουρκίας, την Κυριακή στο Βερολίνο, προχώρησε ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου.

Το θέμα δημιουργεί τεράστια ερωτηματικά από τη στιγμή που το υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας δεν έκανε καμία ενημέρωση  σχετικά με τη συνάντηση.

Σε κάθε περίπτωση (πολύ δε περισσότερο μετά τις ακατανόητες δηλώσεις στις οποίες κατέφυγε για το θέμα ο κ.Δένδιας – παρατίθενται στη συνέχεια), το ερώτημα είναι απλό και σαφές: 

Οταν η κυβέρνηση συζητά με την Τουρκία, αλλά το μαθαίνουμε από τον Τσαβούσογλου, κι όταν δεν ξέρουμε τι συζητά αλλά αυτό το γνωρίζει η Γερμανία που οργάνωσε και παρίστατο στην συνάντηση στο Βερολίνο, αυτό είναι “πολιτικά κανονικό”, “επικοινωνιακά άριστο” και “διπλωματικά διαφανές”;

Σύμφωνα με άρθρο του Αθανασόπουλου Αγγελου στο tovima.gr:

«Τριμερής συνάντηση Γερμανίας – Ελλάδος – Τουρκίας έλαβε χώρα στο Βερολίνο την Κυριακή, ένα 24ωρο πριν από τη συνεδρίαση του Συμβουλίου Εξωτερικών Υποθέσεων (ΣΕΥ) της Ευρωπαϊκής Ένωσης (ΕΕ) και παρά το επιβαρυμένο κλίμα εξαιτίας της απόφασης για τη μετατροπή της Αγιά-Σοφιάς σε τζαμί.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στη συνάντηση συμμετείχαν οι διπλωματικοί σύμβουλοι της Άνγκελα Μέρκελ και του Κυριάκου Μητσοτάκη, οι Γιαν Χέκερ και Ελένη Σουρανή, καθώς και ο Ιμπραχίμ Καλίν, ο εξ’ απορρήτων σύμβουλος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.

Η εξέλιξη αυτή επιβεβαιώνει την καταφανή προσπάθεια της Γερμανίας να οικοδομήσει μία «διπλωματική γέφυρα» μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας για να πέσουν οι τόνοι στην Ανατολική Μεσόγειο. Τη σχετική αποκάλυψη πραγματοποίησε σε δηλώσεις του ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου την Τρίτη 14 Ιουλίου. Διπλωματικοί κύκλοι των Αθηνών επιβεβαίωσαν λίγο αργότερα στο «Βήμα» την πραγματοποίηση της συνάντησης.

Ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών Μεβλούτ Τσαβούσογλου

Σύμφωνα με τα όσα είπε ο κ. Τσαβούσογλου, «εμείς είμαστε έτοιμοι για διάλογο με όλους στην Ανατολική Μεσόγειο, συμπεριλαμβανομένης και της Ελλάδος. Άλλωστε με την Ελλάδα, έπειτα από την τηλεφωνική συνομιλία του Προέδρου μας με τον κ. Μητσοτάκη, ξεκινήσαμε και πάλι τον διάλογο. Γνωρίζετε ότι ο σύμβουλος του Προέδρου και εκπρόσωπός του Ιμπραχίμ Καλίν και κάποιοι συνάδελφοί μας του υπουργείου Εξωτερικών ήταν στο Βερολίνο και πραγματοποίησαν τριμερή συνάντηση Ελλάδος, Γερμανίας και Τουρκίας. Ο Ιμπραχίμ Καλίν και οι συνάδελφοί μας, μας πήραν και μας ενημέρωσαν. Τελικά, αν υπάρχει θέληση, μπορεί να γίνει διάλογος», κατέληξε ο τούρκος υπουργός Εξωτερικών.

Είναι κάτι παραπάνω από σαφές ότι η γερμανική διπλωματία επιδιώκει να λειτουργήσει ως γέφυρα μεταξύ Αθήνας και Άγκυρας. Είχε προηγηθεί η προετοιμασία της τηλεφωνικής επικοινωνίας μεταξύ των κ. Κυριάκου Μητσοτάκη και Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, για την οποία είχαν εργαστεί μεθοδικά οι Γερμανοί και πιο συγκεκριμένα ο διπλωματικός σύμβουλος της Άνγκελα Μέρκελ, ο Γιαν Χέκερ.

Αυτός ήταν που διευκόλυνε αρχικώς τον δίαυλο μεταξύ του Ιμπραχίμ Καλίν και της Ελένης Σουρανή, της επικεφαλής του Διπλωματικού Γραφείου του Έλληνα Πρωθυπουργού.

Παρά το βαρύ κλίμα και από την υπόθεση της Αγιά-Σοφιάς, η Αθήνα έκρινε ότι δεν υπήρχε λόγος να τορπιλιστεί εκ μέρους της αυτή η δυνατότητα συνομιλίας και η εκτίμηση είναι ότι η συνάντηση του Βερολίνου βοήθησε στο θετικό, όπως εκτιμάται, αποτέλεσμα της συνάντησης του ΣΕΥ της Δευτέρας».

Ακατανόητες απαντήσεις από τον Ελληνα Υπουργό Εξωτερικών σε συνέντευξή του

Αρκετές ώρες μετά την αποκάλυψη της τριμερούς συνάντησης από τον Τούρκο Υπ. Εξωτερικών Μεβλούτ  Τσαβούσογλου, σε τηλεοπτική συνέντευξη στο ΣΤΑΡ στην ερώτηση: «…στη δήλωση Τσαβούσογλου πριν από λίγη ώρα, ότι ενώ συμβαίνουν όλα αυτά, έχει ξεκινήσει παράλληλα και ένας διάλογος Ελλάδας – Τουρκίας, αναφερόταν υποθέτω σε μια συνάντηση που έγινε χτες, με την κα Σουρανή την επικεφαλής του διπλωματικού γραφείου του Πρωθυπουργού και αντιστοίχως τον κ. Καλίν. Τι συμβαίνει με την υπόθεση αυτή; Διεξάγεται παράλληλα και κάποιος παρασκηνιακός διάλογος;» ο Ελληνας Υπουργός Εξωτερικών, Νίκος Δένδιας, απάντησε:

«Ν. ΔΕΝΔΙΑΣ: Κατ’ αρχήν σωστός αποδέκτης της ερώτησής σας θα ήταν ο Τούρκος Υπουργός των Εξωτερικών όχι ο Έλληνας Υπουργός των Εξωτερικών.
Είναι αυτονόητο, νομίζω υπήρξε σχετική ανακοίνωση, η ανακοίνωση των διπλωματικών πηγών ή ανακοίνωση του Μεγάρου Μαξίμου επ’ αυτού. Βεβαίως η γερμανική Προεδρία έχει τη δυνατότητα να ζητά οποιεσδήποτε διευκρινίσεις από οποιοδήποτε κράτος – μέλος.
Και βεβαίως υπάρχουν και είναι ευκταίο να υπάρχουν επαφές υπηρεσιακών παραγόντων. Μέχρι εκεί όμως. Εάν η Τουρκία θέλει αυτό να το εμφανίσει ως διάλογο για να μπορέσει να αποτινάξει από πάνω της την πιθανότητα των κυρώσεων, νομίζω ότι θα πρέπει να προσπαθήσει λίγο παραπάνω».

Παρότι ακατανόητη η …απάντησή του υπουργού μάλλον να υποθέσουμε ότι η συνάντηση έγινε. Ήταν μεταξύ υπηρεσιακών παραγόντων. Αλλά δεν ήταν …«διάλογος». Τι να ήταν όμως άραγε μεταξύ τριών υπηρεσιακών παραγόντων; 

πηγη: imerodromos.gr

Βρέθηκε νεκρός από την μητέρα του ο 27χρονος Βασίλης Μάγγος, θύμα της άγριας αστυνομικής βίας στη συγκέντρωση διαμαρτυρίας ενάντια στην καύση σκουπιδιών στο Βόλο.

Το βίντεο που ακολουθεί καταγράφει την άγρια επίθεση αστυνομικών κατά του 27χρονου Βασίλη Μάγγου την Κυριακή 14 Ιουνίου 2020 στην πλατεία Ελευθερίας στο Βόλο, κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης αλληλεγγύης στους συλληφθέντες της διαδήλωσης της προηγούμενης ημέρας (13/6) κατά της καύσης σκουπιδιών από την LAFARGE / ΑΓΕΤ και κατά της δημιουργίας εργοστασίου SRF από το Δήμο Βόλου.

Σύμφωνα με την τότε ανάρτηση της Λαϊκής Συνέλευσης κατά της Καύσης Σκουπιδιών, η οποία δημοσίευσε το παραπάνω βίντεο στις 14 Ιούνη 2020:

“Ο νεαρός χτυπήθηκε άγρια μπροστά στα μάτια περαστικών στο κέντρο του Βόλου και οδηγήθηκε στην Αστυνομική Διεύθυνση Μαγνησίας. Μέσα στο αμάξι που τον μετέφερε σύμφωνα με μαρτυρία του πατέρα του οι αστυνομικοί συνέχιζαν να τον χτυπούν και να τον βρίζουν. Το ξύλο συνεχίστηκε στο κτήριο της αστυνομικής διεύθυνσης, όπως και οι βωμολοχίες. Τον χτύπησαν αλύπητα σπάζοντας τα πλευρά του μέχρις σημείου ο νεαρός να φωνάζει “δεν μπορώ να αναπνεύσω”. Και κορυφώνοντας τις βιαιότητες οι αστυνομικοί τον υπέβαλλαν σε βασανιστήριο. Όταν ζήτησε νερό, τον οδήγησαν σε καταψύκτη και του το έδιναν σταγόνα, σταγόνα. Στο τέλος τον άφησαν ελεύθερο για να μην τον οδηγήσουν στο νοσοκομείο, γιατί έχρηζε άμεσης ιατρικής περίθαλψης. Οι γιατροί παρακολουθούν την κατάστασή του προκειμένου τα σπασμένα κόκαλα να μην αγγίξουν ζωτικά όργανα”.

Σε ανάρτησή του στο διαδίκτυο ο Βασίλης Μάγγος στις 19 Ιουνίου έγραψε:

“Επειδή πολύς κόσμος ρώτησε, κοινοποίησε, ενδιαφέρθηκε, νομίζω πως οφείλω να ενημερώσω πως πήρα εξιτήριο προχθές το βράδυ, μετά από 4 ημέρες νοσηλείας. Σήμερα πήγα για επαναληπτικές, τα ζωτικά μου όργανα φέρουν βέβαια κακώσεις ακόμα, παρ’ όλα αυτά είναι σε σταθερή κατάσταση και δείχνουν σημάδια βελτίωσης….Η τελευταία μου φωτό, λοιπόν, από το νοσοκομείο και η πρώτη μου απ’ το σπίτι…Και τα δύσκολα τώρα αρχίζουν…

2-3 μήνες αποθεραπεία και ποιός ξέρει πόσα χρόνια και αν θα βρω το δίκιο μου…
…Όμως… Χαμογέλα, ρε… Τί σου ζητάνε;».

Στην εφημερίδα των Συντακτών ο πατέρας του 27χρονου είχε περιγράψει τον άγριο ξυλοδαρμό:

«Έπεσαν πάνω του 10 οπλισμένοι και εκπαιδευμένοι και τον έσπασαν στο ξύλο, κυριολεκτικά. Σύμφωνα με τους γιατρούς, έχει 6 ή 7 σπασμένα πλευρά και το συκώτι του έχει πάθει μια μικρή θλάση, γεγονός που μας βάζει σε πολύ μεγάλες περιπέτειες διότι ταράχτηκε ζωτικό όργανο του οργανισμού του. Ενώ τον χτυπούσαν και τους φώναζε “σταματήστε, δεν μπορώ να πάρω ανάσα”, αυτοί συνέχιζαν. Αφού του έβαλαν χειροπέδες, τον χτυπούσαν εκεί που πονούσε ακόμη και μέσα στο αυτοκίνητο που τον έβαλαν για να τον πάνε στο Αστυνομικό Τμήμα. Αλλά και μέσα στο Τμήμα επίσης τον χτυπούσαν με σαδισμό και τον βασάνισαν. Το παιδί τούς παρακαλούσε για ένα ποτήρι νερό και τον έβαλαν σε έναν καταψύκτη ο οποίος έτρεχε σταγόνα σταγόνα και προσπαθούσε, μη μπορώντας να σταθεί στα πόδια του, να βάλει τη γλώσσα του να πάρει μια σταγόνα νερό και αυτοί γελούσαν. Πού ζούμε; Τι καταστάσεις είναι αυτές; Σε ποιον αιώνα ζούμε; Σε αυτή τη χώρα που λέγεται χώρα της δημοκρατίας;»

πηγη: pandiera.gr

Γιώργος Μιχαηλίδης

Την ώρα που έσπαγε το φράγμα των τριών εκατομμυρίων κρουσμάτων από τον κορονοϊό στις ΗΠΑ, ο πρόεδρος Τραμπ ανήγγειλε την αποχώρησή τους από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, ώστε να αφοσιωθούν, όπως ισχυρίστηκε, σε πιο ουσιαστικές πολιτικές για την παγκόσμια υγεία. Η εξαγγελία Τραμπ δεν είναι άμεσα υλοποιήσιμη αλλά σε βάθος ενός έτους, γεγονός που οδηγεί αρκετούς να την αντιμετωπίζουν ως άσκηση πίεσης προς τον ΠΟΥ ή επικοινωνιακό ελιγμό της ηγεσίας των ΗΠΑ σε σχέση με τα εσωτερικά της αδιέξοδα που έχουν προκληθεί από τη διαχείριση της πανδημίας. Πράγματι, με τον κορονοϊό να καλπάζει, η επίρριψη ευθυνών για την υγειονομική κρίση στον ΠΟΥ, εκ μέρους των ΗΠΑ, μοιάζει με μία άκομψη διπλωματική τακτική, αφού, παρά τα μειονεκτήματά του, ο ΠΟΥ είχε προειδοποιήσει την παγκόσμια κοινότητα ήδη από τα τέλη Ιανουαρίου. Η ηγεσία των ΗΠΑ που επέλεξε να αφήσει έκθετη την κοινωνία στις επιπτώσεις της εξάπλωσης του ιού, φάνηκε έως σήμερα να έχει δύο μοναδικούς στόχους. Πρώτον, εσωτερικά να διαφυλάξει τη συνέχιση της ομαλής λειτουργίας της αγοράς, ακόμα και με υψηλό υγειονομικό κόστος και δεύτερον, εξωτερικά, να επιδοθεί σε έναν επικοινωνιακό πόλεμο εναντίον της Κίνας ως βασικής υπεύθυνης για την πανδημία.

Η ρήξη με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας εντάσσεται στο τελευταίο σκέλος της αμερικάνικης εξωτερικής πολιτικής, καθώς ο Τραμπ, από το ξέσπασμα της πανδημίας έως σήμερα, έχει κατηγορήσει πολλάκις τον ΠΟΥ για συγκάλυψη των ευθυνών της Κίνας και έλλειψη αποφασιστικότητας εναντίον της. Η εξαγγελία Τραμπ έχει ήδη προκαλέσει άμεσες αντιδράσεις στο εσωτερικό των ΗΠΑ, με τον υποψήφιο των Δημοκρατικών Τζο Μπάιντεν να σπεύδει να δηλώσει πως σε περίπτωση που εκλεγεί θα διασφαλίσει τη συνέχιση της αμερικάνικης παρουσίας στον διεθνή οργανισμό. Ωστόσο, είτε πρόκειται για μία μπλόφα κι έναν φθηνό τακτικισμό εκ μέρους της κυβέρνησης των ΗΠΑ, είτε όχι, μια τέτοια εξαγγελία, εν μέσω πανδημίας, σηματοδοτεί το πέρασμα σε μια εποχή, όπου τα μεταπολεμικά εργαλεία διεθνούς ισορροπίας και συνεργασίας καταρρέουν ή χάνουν το κύρος και την ισχύ τους. Στη θέση τους, ο διεθνής ανταγωνισμός μεταξύ των καπιταλιστικών κρατών παρουσιάζεται πιο ωμός όσο η πίεση της οικονομικής κρίσης πάνω στα κράτη αυξάνεται. Η κίνηση των ΗΠΑ να δεσμεύσουν όλη την υπαρκτή ποσότητα ρεμδεσιβίρης, ενός φαρμάκου με πιθανά ευεργετικά αποτελέσματα εναντίον του Covid-19, αφήνοντας τα υπόλοιπα κράτη έκθετα, αποτελεί ένα τρανταχτό παράδειγμα της επικρατούσας τάσης στις διεθνείς σχέσεις.

πηγη: prin.gr