Την εκκίνηση των διαγωνιστικών διαδικασιών από το ΤΑΙΠΕΔ για το ξεπούλημα – ιδιωτικοποίηση των λιμανιών Αλεξανδρούπολης, Καβάλας και Ηγουμενίτσας ανακοίνωσαν οι υπουργοί Οικονομικών Χρ. Σταϊκούρας και Ναυτιλίας Γ. Πλακιωτάκης.

Η έναρξη της διαδικασίας για την παραχώρησή τους στους επιχειρηματικούς ομίλους «σηματοδοτεί την έναρξη υλοποίησης του κυβερνητικού σχεδιασμού για τη συντονισμένη ανάπτυξη των περιφερειακών λιμένων της χώρας», επισημαίνουν οι δύο υπουργοί.

Βεβαίως, η ιδιωτικοποίησή τους δεν θα γίνει μόνο με οικονομικά κριτήρια, αλλά και γεωπολιτικά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα το λιμάνι της Αλεξανδρούπολης, που προορίζεται να μετατραπεί σε αμερικανοΝΑΤΟικό ορμητήριο.

πηγη: iskra.gr

Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών κηρύσσει 24ωρη απεργία στον Όμιλο ΕΛΛΑΚΤΩΡ την Τετάρτη 22/07/2020 για όλους τους εργαζόμενους τεχνικούς
Στάση εργασίας για τις τρεις πρώτες ώρες εργασίας την ίδια ημέρα για όλους τους εργαζόμενους τεχνικούς του κλάδου
Συγκέντρωση στην έδρα του ομίλου, Ερμού 25 Νέα Κηφισιά, ώρα 8πμ

Η ανακοίνωση του Σωματείου αναφέρει:

Όμιλος Ελλάκτωρ: Πάρτε πίσω το αντεργατικό τελεσίγραφο
Οι εργαζόμενοι πληρώσαμε πολλά… Δε θα πληρώσουμε ξανά

Την Παρασκευή 10 Ιούλη, η διοίκηση του ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ ανακοίνωσε, μέσω νυχτερινού μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προς τους εργαζόμενους των θυγατρικών της (ΑΚΤΩΡ, ΤΟΜΗ και ΑΚΤΩΡ FM), το νέο γενικευμένο αντεργατικό «πογκρόμ». Στην εν λόγω ανακοίνωση – μνημείο μένους ενάντια στους εργαζόμενους στις εργαζόμενες – όπου η διοίκηση κατάφερε να χωρέσει τόσο την ανάπτυξη και τον χορό των εκατομμυρίων που «είναι να έρθουν» όσο και την επαπειλούμενη περικοπή των εργατικών δικαιωμάτων, στάλθηκε ένα σαφές μήνυμα: θα ξαναματώσετε προκειμένου να έχουμε τα κέρδη που επιδιώκουμε. Η νέα επίθεση βάζει ξανά στο στόχαστρο αυτούς κι αυτές που έχουν εργασιακές σχέσεις λάστιχο, που δεν σταμάτησαν να δουλεύουν και ρίσκαραν την υγεία τους με τον COVID , τους οικοδόμους και εργατοτεχνίτες με τα εκατοντάδες εργατικά «ατυχήματα» (2 εργάτες έχουν ήδη χάσει τη ζωή τους με ευθύνη της εργοδοσίας το τελευταίο τρίμηνο). Όλους αυτούς που με την βαθιά εκμετάλλευσή τους, τον «νόμιμα» απλήρωτο χρόνο δουλειάς τους, δημιούργησαν τα δις Ευρώ κερδοφορίας και έφεραν τον Ελλάκτωρ στη θέση του «εθνικού πρωταθλητή» των κατασκευών τις τελευταίες δεκαετίες.

Οι εργαζόμενοι κι οι εργαζόμενες που παραμένουν, μετά τις εκαντοντάδες απολύσεις της τελευταίας διετίας της «αναδιάρθρωσης», τώρα καλούνται να «συναινέσουν» στο τελεσίγραφο και να αποδεχτούν: μειώσεις μισθών (από 4% έως 15% επί του μεικτού και 6% έως 20% επί του καθαρού), πρόγραμμα εθελούσιας αποχώρησης (για ηλικίες από 40 έως 55 ετών) και «Sabbatical» (για τους άνω των 55). Οι περικοπές είναι τέτοιες που ακόμα και όσοι δουλεύουν στα έργα με 1000€ μεικτά (715€ καθαρά), προβλέπεται να έχουν μείωση 4% επί του μεικτού μισθού! (6% στον καθαρό μισθό).

Έχουν προηγηθεί πάνω από 700 απολύσεις από τον Ιούνη του 2018, μεταξύ των οποίων δεκάδες τηλε-απολύσεις εργαζόμενων που βρίσκονταν σε καθεστώς τηλεργασίας στην πανδημία. Οι καθυστερήσεις μισθών φτάνουν τον ένα μήνα για τους μηχανικούς με ΔΠΥ ενώ στα έργα εξωτερικού υπερβαίνει τους δύο και τρεις μήνες κατά περίπτωση. Οι εργαζόμενες με ΔΠΥ λαμβάνουν «χαριστικά» άδεια μητρότητας 25 ημερών. Η επίθεση περιλαμβάνει απώλεια ασφαλιστικών δικαιωμάτων με «επιλογή» ασφάλισης αυταπασχολούμενου για τα «μπλοκάκια», επίθεση μέσω του αντιδραστικού Κώδικα Δεοντολογίας στην πολιτική και συνδικαλιστική δράση, με ενεργοποίηση του χαφιεδισμού της ηλεκτρονικής πλατφόρμας «καταγγελιών». Στο διάστημα της πανδημίας ήταν ανύπαρκτα τα μέτρα για την προστασία των εργαζομένων έναντι του κορωνοϊού στα εργοτάξια. Ενώ τα ανεπαρκή μέτρα υγείας και ασφάλειας στα έργα προκαλούν διαρκώς νέα ατυχήματα.

Ωστόσο το πρόγραμμα «μείωσης του λειτουργικού κόστους» που ήδη εξελίσσεται με την πίεση των στελεχών για «αποκατάσταση της ρευστότητας» και εξασφάλιση τραπεζικής δανειοδότησης έχει και «ψιλά γράμματα» που η Διοίκηση δεν ανέφερε στην ανακοίνωση ούτε στα πληρωμένα δημοσιεύματα που κατακλύζουν έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο. Η διοίκηση του Ελλάκτωρ αποκαλύπτει τις «λεπτομέρειες» σταδιακά για να αποφύγει την κατακραυγή:

1. Το πρόγραμμα μαζικών απολύσεων συνεχίζεται κανονικά. Ακόμα και εάν οι εργαζόμενοι αποδεχτούν τις μειώσεις μισθών δε διασφαλίζουν τη θέση εργασίας τους.
2. Όσοι δεν αποδεχτούν τη μείωση μισθού απειλούνται με απόλυση μέχρι 31/8/2020.
3. Οι εργαζόμενοι με ΔΠΥ απειλούνται με απώλεια της νόμιμης αποζημίωσης τους. Ακόμα και αυτές τις θεσμικά κατοχυρωμένες αποζημιώσεις απόλυσης (μέσω της κλαδικής ΣΣΕ που είχε υπογράψει το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών με τους εργοδοτικούς φορείς) για τα μπλοκάκια η διοίκηση τις εμφανίζει ως «οικειοθελείς παροχές» του εργοδότη, θέτοντας ευθέως υπό αίρεση τη μελλοντική απόδοσή τους.
4. Όσοι επιλέξουν «εθελούσια» αποχώρηση με αυξημένη αποζημίωση, δε διασφαλίζουν ότι θα την πάρουν. Εφόσον η εταιρεία κρίνει ότι είναι «απαραίτητοι με βάση τις ανάγκες» θα τους επιβάλει μείωση μισθού επί ποινή απόλυσης εάν δεν αποδεχτούν

Ζητούν από τους εργαζόμενους να επιλέξουν τον τρόπο «εκτέλεσής» τους. Δεν είναι μόνο οι περισσότερες από 700 απολύσεις της διετίας. Μεγάλο τμήμα των εργαζόμενων έχει ήδη υποστεί σημαντική μείωση μισθού στα χρόνια της προηγούμενης κρίσης.

Σήμερα αποδεικνύεται περισσότερο από ποτέ ότι η αποδοχή των απολύσεων, των μειώσεων μισθών και απωλειών δικαιωμάτων δεν διασφαλίζει ούτε τις θέσεις εργασίας, ούτε βέβαια την «επαναφορά του 50% των απωλειών» που σήμερα δήθεν υπόσχεται ο Ελλάκτωρ μέχρι τα τέλη του 2022.

Ο πραγματικός στόχος της αντεργατικής επίθεσης

Στόχος του Ελλάκτωρ είναι η διασφάλιση μεγαλύτερων κερδών για τους μετόχους και τις τράπεζες που τον δανείζουν. Η διοίκηση της ΕΛΛΑΚΤΩΡ έχοντας όλα τα αντεργατικά όπλα της κυβέρνησης ΝΔ σήμερα και του κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ χθες, στοχεύει μακριά: θέλει να διαμορφώσει εκείνους τους εργαζόμενους χωρίς δικαιώματα και χωρίς κόστος, ώστε να είναι εγγυημένη η νέα απογείωση των κερδών της. Τα κέρδη δεν «πέφτουν απ’ τον ουρανό» αλλά προκύπτουν απ’ την εκμετάλλευση των εργαζόμενων. Οι μαζικές απολύσεις συνοδεύονται από την άκρατη εντατικοποίηση για όσους μένουν και «βγάζουν» την ίδια με πριν ή και επιπλέον δουλειά. Γι’ αυτό απολύσεις και «εθελούσιες αποχωρήσεις» ισοδυναμούν με επένδυση για τους εργοδότες. Μαζί με τις μειώσεις μισθών και αφαίρεση ασφαλιστικών και υπόλοιπων εργασιακών δικαιωμάτων συμπιέζουν ακόμα περισσότερο το «κόστος εργασίας», φέρνουν τον όμιλο σε πλεονεκτική «προοπτική» ώστε να σπάσει τα ρεκόρ κερδοφορίας την επόμενη μέρα της έναρξης των νέων μεγάλων έργων στις Κατασκευές. Η επίθεση του Ελλάκτωρ αποτελεί οδηγό για τους υπόλοιπους κατασκευαστικούς ομίλους και τεχνικές –μελετητικές εταιρείες και για όλο τον κλάδο μελέτης-κατασκευής.

Άλλωστε οι «συμμετοχές» στις άλλες εταιρείες του Ομίλου, οι δημόσεις παχυλές συμβάσεις και το σημερινό ανεκτέλεστο του Ομίλου «φτάνει και περισσεύει» για να διατηρηθούν θέσεις εργασίας και μισθοί. Σήμερα ο Ελλάκτωρ διατηρεί και επεκτείνει κερδοφόρες δραστηριότητες στους υπόλοιπους, εκτός Κατασκευών, τομείς: Παραχωρήσεις Αυτοκινητοδρόμων, Ενέργεια, Απορρίμματα, Διαχείριση Ακινήτων. Έτσι ενώ απομυζά περίσσεια κρατικού χρήματος «επιστρέφει» στην κοινωνία περίσσεια εκμετάλλευση, απολύσεις και μειώσεις εργατικών δικαιωμάτων.

Ο Ελλάκτωρ αλλά και οι υπόλοιποι όμιλοι πληρώνονται από το κράτος που με τη φοροληστεία των εργαζόμενων χρημαδοτεί τα Έργα, ανεξάρτητα απ’ τους όρους εργασίας και τους μισθούς των εργαζόμενων που παράγουν το κατασκευαστικό έργο.

Το κράτος δεν προστατεύει θέσεις εργασίας, μισθούς και δικαιώματα αλλά τα κέρδη των μετόχων και των τραπεζών, τις οποίες «ανακεφαλαιοποίησε» ξανά και ξανά με τις δικές μας αιματηρές θυσίες.

Οι εργαζόμενοι δεν είναι μέτοχοι του ομίλου, δεν πήραν μερίδιο από τα προηγούμενα κέρδη, ούτε θα πάρουν μερίδιο από τα μελλοντικά. Η «έξοδος» από τη νέα κρίση του συστήματος δεν θα είναι «για όλους», έχει προϋποθέσεις: ανεργία και εξαθλίωση με νέες απώλειες των εργαζόμενων ώστε να διασφαλιστεί η νέα εκτόξευση κερδών για τους εργοδότες.

Δεν υπογράφουμε τη σφαγή μας! Να σταθούμε όρθιοι απέναντι στο τελεσίγραφο

Καλούμε τους εργαζόμενους του ΑΚΤΩΡΑ να μην αποδεχτούν τις μειώσεις μισθών, ούτε τις επερχόμενες απολύσεις και «εθελούσιες αποχωρήσεις». Η εργοδοτική επίθεση δεν πρόκειται να σταματήσει με τις δικές μας υποχωρήσεις. Αντίθετα θα ζητηθούν σύντομα νέες θυσίες. Δεν τσιμπάμε με την ανακύκλωση του εργατικού δυναμικού την οποία επιδιώκει ενωμένη η εργοδοσία του κλάδου και η οποία στόχο έχει την καθήλωση των εργατικών δικαιωμάτων στην επόμενη φάση.

Το σχέδιο της εργοδοσίας πρέπει να μας βρει αποφασιστικά ενωμένους απέναντι τους!

Οι εργαζόμενοι του Ελλάκτωρ δεν είναι μόνοι. Παίρνουμε απόφαση αγώνα και σηκώνουμε το ανάστημά μας. Αδύναμοι είναι αυτοί όταν μας βρουν απέναντί τους αποφασισμένους για το δίκιο μας.

Το δίκιο θα κριθεί στο δρόμο, όπως πάντα έτσι και σήμερα: Με την ένταξη στα ταξικά σωματεία, τη σύγκρουση με τη εργοδοσία μαζί με τις υπόλοιπες ζωντανές ταξικές δυνάμεις του εργατικού κινήματος.

• Καλούμε τη Διοίκηση του ομίλου ΕΛΛΑΚΤΩΡ να πάρει πίσω αμέσως το κατάπτυστο αντεργατικό τελεσίγραφο
• Καμιά αρνητική αλλαγή, στους όρους και τις συνθήκες δουλειάς μας, στα δικαιώματα μας για τη διάσωση των κερδών του Ομίλου
• Διεκδικούμε αναπλήρωση των απωλειών και υπογραφή κλαδικής ΣΣΕ με βάση τις ανάγκες μας

Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών καλούμε τους εργαζόμενους με συνελεύσεις στους χώρους δουλειάς να οργανώσουμε την αντίστασή μας ενάντια στην επίθεση. Να προχωρήσουμε σε κινητοποιήσεις για την ακύρωση του αντεργατικού σχεδίου.

Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών

πηγη: pandiera.gr

Σύμφωνα με στοιχεία του ΟΑΕΔ, τον Ιούνιο του 2020 το ποσοστό των ανέργων, με κριτήριο την αναζήτηση εργασίας, αυξήθηκε κατά 50,16% σε σχέση με τον Ιούνιο του 2019. Το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων έφτασε τους 171.521 άτομα όταν τον Ιούνιο του 2019 ήταν 89.026 άτομα. Διαβάστε αναλυτικά τα στοιχεία του ΟΑΕΔ.

Σύμφωνα με τον ΟΑΕΔ το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων έφτασε τους 171.521 άτομα όταν τον Ιούνιο του 2019 ήταν 89.026 άτομα. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία του ΟΑΕΔ το σύνολο των εγγεγραμμένων ανέργων, με κριτήριο την αναζήτηση εργασίας (αναζητούντων εργασία), για τον μήνα Ιούνιο 2020, ανήλθε σε 1.068.856 άτομα.

Από αυτά, τα 536.144 (ποσοστό 50,16%) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα ίσο ή και περισσότερο των 12 μηνών και 532.712 (ποσοστό 49,84%) είναι εγγεγραμμένα στο μητρώο του ΟΑΕΔ για χρονικό διάστημα μικρότερο των 12 μηνών.

Οι άνδρες ανέρχονται σε 391.401 (ποσοστό 36,62%) και οι γυναίκες ανέρχονται σε 677.455 (ποσοστό 63,38%). Το σύνολο των εγγεγραμμένων λοιπών (μη αναζητούντων εργασία), για τον μήνα Ιούνιο 2020, ανήλθε σε 57.317 άτομα. Οι άνδρες ανέρχονται σε 18.668 (ποσοστό 32,57%) και οι γυναίκες σε 38.649 (ποσοστό 67,43%).

Το σύνολο των επιδοτούμενων ανέργων, για τον μήνα Ιούνιο 2020, (αφορά τον αριθμό των δικαιούχων που πληρώθηκαν εντός του αντίστοιχου μήνα) ανέρχεται σε 171.521 άτομα, από τα οποία οι 133.423 (ποσοστό 77,79%) είναι κοινοί και λοιπές κατηγορίες επιδοτουμένων και οι 38.098 (ποσοστό 22,21%) είναι εποχικοί τουριστικών επαγγελμάτων. Οι άνδρες ανέρχονται σε 79.848 (ποσοστό 46,55%) και οι γυναίκες σε 91.673 (ποσοστό 53,45%).

Από το σύνολο των επιδοτουμένων ανέργων 122.712 (ποσοστό 71,54%) είναι κοινοί, 3.615 (ποσοστό 2,11%) είναι οικοδόμοι, 38.098 (ποσοστό 22,21%) είναι εποχικοί τουριστικών επαγγελμάτων, 6.230 (ποσοστό 3,63%) είναι εποχικοί λοιποί (αγροτικά), 334 (ποσοστό 0,19%) είναι εκπαιδευτικοί, και 532 (ποσοστό 0,31%) είναι λοιποί.

πηγη: thepressproject.gr

Χρίστος Κρανάκης

«Οι φτωχότεροι των φτωχών αντιμετωπίζουν τεράστιο πρόβλημα», δήλωσε στον Guardian αναλυτής που κλήθηκε να σχολιάσει τη ραγδαία αύξηση κοστολόγησης του νερού στις ΗΠΑ. Σε μια κοινωνία που, σε μεγάλο βαθμό, οι «πληγές» που άφησε η κρίση του ’08 δεν έχουν επουλωθεί, μεγάλο ποσοστό των λαϊκών νοικοκυριών αδυνατεί να ανταποκριθεί στην πληρωμή του λογαριασμού του νερού. Η έρευνα της βρετανικής εφημερίδας έδειξε πως από το 2010 μέχρι το 2018, σε 12 αμερικανικές πόλεις, το κόστος του νερού αυξήθηκε τουλάχιστον κατά 27%, ενώ στην ακραία εκδοχή του φαινομένου η αύξηση έφτασε μέχρι και το 154% — στο Όστιν του Τέξας. Ακόμα, στατιστικοί πίνακες από την ερευνητική-δημοσιογραφική ομάδα Circle of Βlue δείχνουν πως το 2018, σε 30 αμερικανικές πόλεις, μια 4μελής οικογένεια πλήρωνε για 560 λίτρα νερού 112 δολάρια τον μήνα, ενώ το αντίστοιχο ποσό πριν δέκα χρόνια ήταν 71 δολάρια. Η έρευνα είναι αποκαλυπτική όσον αφορά την ταξική ανισομέρεια του φαινομένου. Από τη μία, υπάρχουν οι περιοχές με υψηλό μέσο εισόδημα που ακόμα δεν αντιμετωπίζουν πρόβλημα στην πληρωμή των λογαριασμών τους, από την άλλη εκείνες με υψηλό ποσοστό πληθυσμού κάτω από το όριο της φτώχειας που «στενάζουν». Ενδεικτικά, στο Κλίβελαντ, το 93% των πολιτών που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας αδυνατεί να ανταπεξέλθει στους «φουσκωμένους» λογαριασμούς.

Όσο για τις αιτίες, πρέπει να αναζητηθούν στην υπερκοστολόγηση των βασικών αναγκών και στο «αόρατο χέρι» της αγοράς. Ενδεικτικά, μέχρι το 2016 ιδιωτικές εταιρείες νερού εξυπηρετούσαν πάνω από 73 εκ. Αμερικανούς, με αποτέλεσμα την κατακόρυφη αύξηση των τιμών. Η δημόσια κριτική οδήγησε 59 αμερικανικές πόλεις να αναιρέσουν τις συμβάσεις τους με τις εταιρείες αυτές, καθώς, σύμφωνα με στοιχεία της Food & Water Watch, οι ιδιωτικές επιχειρήσεις χρεώνουν κατά μέσο όρο 59% περισσότερο απ’ ό,τι οι δημόσιες για τις υπηρεσίες τους.

πηγη: prin.gr