ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΗΛΑΚΑΣ

Τι είναι άραγε αυτό που έπεισε την ελληνική κυβέρνηση να συμφωνήσει να προσέλθει στο τραπέζι ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου; Αναζητώντας την απάντηση κατ’ αρχήν σ’ αυτό το ερώτημα αντιλαμβάνεται κάποιος και το πλαίσιο, καθώς και την ατζέντα αυτού του διαλόγου. Σε κάθε περίπτωση μάλιστα, γίνονται ολοφάνερες και οι συνέπειές του, ανεξάρτητα από το πότε και πού θα καταλήξει αυτός ο διάλογος.

Αν θέλουμε να δούμε τα πράματα όπως είναι, αυτό που οδηγεί την κυβέρνηση Μητσοτάκη στο τραπέζι των ελληνοτουρκικών συνομιλιών είναι η αδυναμία ή η έλλειψη εμπιστοσύνης στις δυνάμεις που διαθέτει η χώρα για να υπερασπιστεί τα συμφέροντα και τα κυριαρχικά της δικαιώματα. 

Η κυβέρνηση βρέθηκε απέναντι σε ένα δίλημμα και απάντησε. Το δίλημμα έχει τεθεί από την άνοιξη του 2012, όταν δημοσιεύτηκε στην τουρκική εφημερίδα της κυβέρνησης η «οικοπεδοποίηση» της θαλάσσιας περιοχής νότια του Καστελλόριζου και η παραχώρησή της για έρευνα και εκμετάλλευση στην τουρκική κρατική εταιρεία πετρελαίου. 

Το δίλημμα, λοιπόν, διατυπώθηκε από τότε ως εξής: Τι θα πράξει η όποια ελληνική κυβέρνηση αν τουρκικό ερευνητικό πλοίο με τη συνοδεία του τουρκικού στόλου επιχειρήσει στην περιοχή; Η απάντηση που έδωσε η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι «διάλογος».

Πάρε – δώσε

Μάλιστα, αξίζει να σημειωθεί ότι αυτός ο διάλογος προσφέρθηκε από το Βερολίνο ως σανίδα σωτηρίας ή οδός διαφυγής από ένα θερμό επεισόδιο, καθώς η Μέρκελ έχει αναλάβει τις σχετικές παρασκηνιακές διαβουλεύσεις, οι οποίες συνοψίζονται ως εξής:
● Ο Ερντογάν υποσχέθηκε ότι δεν θα επιχειρήσει στην ελληνική (μη ανακηρυγμένη) ΑΟΖ.
● Ο Μητσοτάκης υποσχέθηκε να προσέλθει σε συνομιλίες.
Η «συμφωνία» αποκλιμάκωσης της έντασης των προηγούμενων ημερών, η οποία έστρωσε και το τραπέζι των επικείμενων ελληνοτουρκικών συνομιλιών, καθότι έγινε με γερμανική διαμεσολάβηση, δημιουργεί ένα πρώτο, αναπάντητο, προς το παρόν, ερώτημα, που έχει να κάνει με το είδος του διαλόγου: 
● Πρόκειται για την επανάληψη των διμερών ελληνοτουρκικών συνομιλιών για θέματα υψηλής πολιτικής, ο οποίος έχει ήδη ολοκληρώσει 60 κύκλους; 
● Ή μήπως έχει συμφωνηθεί μια νέα διαδικασία, η οποία θα εξελιχθεί υπό την εποπτεία ενός «αμερόληπτου» τρίτου, δηλαδή της Γερμανίας εν προκειμένω; 

Σε μια τέτοια περίπτωση είναι προφανές ότι οι… αμερόληπτοι Γερμανοί αποκτούν λαβή περαιτέρω πίεσης για την επιδίωξη δικών τους γενικότερων διευθετήσεων με την Τουρκία, τον καλύτερο πελάτη της πολεμικής τους βιομηχανίας και πρώτο εμπορικό τους εταίρο. Είναι, έχουμε την εντύπωση, προφανές ποιον θα πιέσουν οι… αμερόληπτοι.

Ελληνικό «δόγμα»

Ας δούμε, λοιπόν, το αντικείμενο των ελληνοτουρκικών συνομιλιών, όπως αυτό έχει προσδιοριστεί με το πέρασμα των δεκαετιών αφενός από την ενεργητική (επιθετική) τουρκική στάση και αφετέρου από τη μακάρια ελληνική ακινησία στο όνομα του κατευνασμού του νευρικού γείτονα, την οποία ακολούθησαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις.

Σύμφωνα με την ελληνική θέση το μόνο αντικείμενο ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου είναι η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας των δύο χωρών στη βάση των αρχών του διεθνούς δικαίου, με τελικό κριτή, εφόσον οι δύο πλευρές δεν καταλήξουν σε συμφωνία, ένα αρμόδιο διεθνές δικαστήριο. Η Ελλάδα, θα πρέπει να σημειωθεί, έχει αποδεχτεί τη γενική δικαιοδοσία του δικαστηρίου της Χάγης και έχει επικυρώσει τη συμφωνία για το Δίκαιο της Θάλασσας. 

Από την πλευρά της η Τουρκία έχει αποφύγει να δεσμευτεί με αυτούς τους γενικούς κανόνες ειρηνικής επίλυσης των διαφορών και δεν έχει υπογράψει τη συμφωνία για το Δίκαιο της Θάλασσας.  Είναι, επομένως, προφανής η τουρκική επιλογή για μια πολιτική διευθέτηση των ελληνοτουρκικών στη βάση του διαμορφωμένου συσχετισμού δύναμης, που κατά την άποψή της την ευνοεί. Με πιο απλά λόγια, η Τουρκία αισθάνεται ισχυρότερη και ως εκ τούτου απαιτεί ρυθμίσεις οι οποίες εξυπηρετούν τα συμφέροντά της, τα οποία (θεωρεί ότι) μπορεί να υποστηρίξει και να πετύχει με άλλα μέσα…

Τα θέλουν όλα

Με αυτόν τον τρόπο το τραπέζι ενός ελληνοτουρκικού διαλόγου έχει ήδη καταληφθεί από… τουρκικά «πιάτα». Ας τα δούμε επιγραμματικά:

1. Η Ελλάδα εξαναγκάζεται να συνομιλήσει για θαλάσσιες ζώνες, την ίδια στιγμή που ισχύει το τουρκικό casus belli στην περίπτωση που ασκήσει το νόμιμο δικαίωμά της να επεκτείνει τα χωρικά της ύδατα στα 12 ναυτικά μίλια
2. Η Ελλάδα προσέρχεται σε συνομιλίες για τα ελληνοτουρκικά θαλάσσια όρια λίγο μετά την ανακοίνωση του τουρκολιβυκού συμφώνου, με το οποίο σε τελική ανάλυση η Άγκυρα διακηρύττει ότι τα ελληνικά νησιά, συμπεριλαμβανομένων των Ρόδου, Καρπάθου και Κρήτης, δεν έχουν κανένα δικαίωμα πέραν των 6 μιλίων.
3. Η Ελλάδα εμφανίζεται διατεθειμένη να συζητήσει την τουρκική θέση, διατυπωμένη από την εποχή των Ιμίων (1996), για την κυριαρχία επί βράχων, νησίδων και βραχονησίδων.
4. Η Ελλάδα καλείται, στις επικείμενες συνομιλίες, να «αποδείξει» την κυριαρχία της επί όλων σχεδόν των νησιών τα οποία βρίσκονται κοντά στις τουρκικές ακτές, καθώς, σύμφωνα με τους τουρκικούς ισχυρισμούς, έχει παραβιάσει τις συνθήκες με τις οποίες της αποδόθηκαν από τη στιγμή που τα στρατιωτικοποίησε. 

Μαζί με αυτά, σ’ ένα τραπέζι ελληνοτουρκικού διαλόγου θεωρείται σίγουρο ότι θα υποστηριχθεί από τουρκικής πλευράς το δικαίωμα αυτοπροσδιορισμού και (γιατί όχι;) αυτοδιάθεσης των ελληνικών μουσουλμανικών πληθυσμών στη Θράκη αλλά και στα Δωδεκάνησα. 
Το εγχώριο επιχείρημα, σύμφωνα με το οποίο η Ελλάδα είναι υπέρ του διαλόγου και το οποίο προβάλλεται έντονα τόσο από την κυβέρνηση όσο και από την αντιπολίτευση, είναι κενό περιεχομένου από τη στιγμή που ο διάλογος είναι ήδη υπονομευμένος από τις τουρκικές απαιτήσεις η οποίες μάλιστα υποστηρίζονται από την επίδειξη στρατιωτικής δύναμης και την απειλή χρήσης αυτής της δύναμης ακόμη και στην περίπτωση που η Ελλάδα ασκήσει νόμιμο δικαίωμα.

Η (όποια) ελληνική κυβέρνηση θα μπορούσε να καθίσει ισότιμα σε ένα τραπέζι ελληνοτουρκικού διαλόγου από τη στιγμή που θα διακήρυττε τα αυτονόητα: 12 ναυτικά μίλια χωρικά ύδατα και συντεταγμένες ΑΟΖ με πλήρη επήρεια των ελληνικών νησιών. Ύστερα η συζήτηση θα μπορούσε να αρχίσει σε ισότιμη βάση…

Για κάτι τέτοιο όμως απαιτούνταν επεξεργασμένη στρατηγική αποτροπής και όχι αυτή των ζεϊμπέκικων, του κατευνασμού και του ατλαντισμού που ακολούθησαν οι ελληνικές κυβερνήσεις τις τελευταίες δεκαετίες.  Τώρα ο διάλογος θα γίνει με το πιστόλι στον κρόταφο…

Δημοσιεύουμε παρακάτω το έγγραφο της ΠΕΝΕΝ σχετικά με την διατήρηση της ραδιοφωνικής εκπομπής της ΕΡΤ στα βραχέα «Η φωνή της Ελλάδας»:

Προς:

Υπουργό Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής

Πρόεδρο ΕΡΤ

ΔΝΕΡ

ΠΟΣΠΕΡΤ-ΠΑΣΥΜΗΤΕ

ΠΝΟ-Ναυτεργατικά Σωματεία.

Θέμα: Σχετικά με τη ραδιοφωνική εκπομπή < Η φωνή της Ελλάδας>

Απαντώντας στο σχετικό έγγραφο του ΥΝΑΝΠ σας γνωστοποιούμε τη θέση της ΠΕΝΕΝ.

Σύμφωνα με το έγγραφο 2241.6/48427/2020. από την ΕΡΤ, που αφορά την διατήρηση της εκπομπής < Η φωνή της Ελλάδας> στα βραχέα κύματα.

Αντιλαμβανόμαστε με το σχετικό έγγραφο και την πληροφόρηση που έχουμε ότι η διοίκηση της ΕΡΤ μεθοδεύει την κατάργηση της εν λόγω εκπομπής.

Εκφράζουμε κατηγορηματικά την αντίθεσή μας σε μια τέτοια επιλογή πιστεύοντας στην αναγκαιότητα αλλά και στην χρησιμότητα της <φωνής της Ελλάδας> στα βραχέα.

Η ανάπτυξη της ιντερνετικής τεχνολογίας συνεπάγεται ένα μεγάλο και βαρύ οικονομικό κόστος για το Ναυτεργάτη που θα τη χρησιμοποιεί.

Επίσης η αναφερόμενη εκπομπή καλύπτει όλα τα γεωγραφικά μήκη και πλάτη της υδρογείου όπου δύναται να ταξιδεύουν  ελληνικά και ελληνόκτητα πλοία, πράγμα που δεν εξασφαλίζεται μέσω Ίντερνετ.

Έχοντας επικοινωνία με μέλη μας διαπιστώνουμε ότι η φωνή της Ελλάδας αποτελεί ένα χρήσιμο και αναντικατάστατο μέσο επικοινωνίας των Ελλήνων Ναυτεργατών με τις ενημερωτικές εκπομπές και τα Ψυχαγωγικά προγράμματά της.

Εξάλλου η ΕΡΤ οφείλει να λάβει υπόψη ότι ακροατές της εκπομπής δεν είναι μόνο οι Έλληνες Ναυτεργάτες αλλά και εκατομμύρια απόδημοι του ελληνισμού.

Κατά συνέπεια η συγκεκριμένη εκπομπή όχι μόνο πρέπει να διατηρηθεί αλλά  και να αναβαθμιστεί με σύγχρονο τεχνολογικά εξοπλισμό και παράλληλα να εξασφαλίζεται και η παρέμβαση στις ενημερωτικές εκπομπές του εργατικού και ναυτεργατικού σ.κ.

Πειραιάς 6/8/2020

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Θερμή υποδοχή για τον Γάλλο πρόεδρο στην πρωτεύουσα του Λιβάνου

AP Photo/Thibault Camus, Pool

Με διαδήλωση κατά της κυβέρνησης του Λιβάνου υποδέχθηκαν οι Λιβανέζοι τον πρόεδρο της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, τον πρώτο ξένο ηγέτη που επισκέπτεται τη χώρα μετά την τεράστια καταστροφή από τη φονική έκρηξη στη Βηρυτό, με αποτέλεσμα τουλάχιστον 140 θανάτους και πάνω από 5.000 τραυματισμούς. Ο Γάλλος πρόεδρος, με το βλέμμα και στο εσωτερικό ακροατήριο στη Γαλλία, αναμένεται να αναλάβει πρωτοβουλία για τη συγκέντρωση βοήθειας για την πληγείσα χώρα της Μέσης Ανατολής, ενώ υποσχέθηκε ότι η γαλλική βοήθεια δεν θα πάει σε «χέρια διεφθαρμένων».

Η έκρηξη των 2.750 τόνων νιτρικού αμμωνίου, που ισοπέδωσε τη μισή πόλη, συνέβη εν μέσω βαθιάς πολιτικής και οικονομικής κρίσης, ενώ οι διαδηλώσεις κατά της κυβέρνησης της χώρας ήταν καθημερινές, ζητώντας την απομάκρυνσή της από την εξουσία. Η ύφεση μαστίζει τον Λίβανο για δέκα μήνες, με το νόμισμά της τη λίρα να έχει χάσει το 80% της αξίας της και το 45% του πληθυσμού να ζει σε συνθήκες κάτω από το όριο της φτώχειας.

Ο Εμανουέλ Μακρόν συναντήθηκε με τον πρόεδρο του Λιβάνου, Μισέλ Αούν, ενώ επισκέφθηκαν μαζί τη χριστιανική συνοικία Γκεμαϊζέ, που καταστράφηκε από τις εκρήξεις. Ο Λίβανος υπήρξε προτεκτοράτο της Γαλλίας και οι δεσμοί των δύο χωρών είναι πολύ παλιοί.

Στη διάρκεια της περιοδείας του Εμανουέλ Μακρόν στην κατεστραμμένη συνοικία της Βηρυτού, Λιβανέζοι που είχαν συγκεντρωθεί αποδοκίμασαν τον αρχηγό του κράτους Μισέλ Αούν, ζητώντας τη βοήθεια της Γαλλίας για την εκδίωξη των κυβερνώντων από την εξουσία, σύμφωνα με δημοσιογράφο του Γαλλικού Πρακτορείου.

Το πλήθος φώναζε: «Βοηθήστε μας! Επανάσταση!» και ότι «ο λαός θέλει την πτώση του καθεστώτος».

Ο Γάλλος πρόεδρος απευθυνόμενος στους διαδηλωτές είπε ότι εγγυάται πως «η βοήθεια δεν θα πάει σε διεφθαρμένα χέρια» και ότι θα μιλήσει «με όλες τις πολιτικές δυνάμεις και θα τους ζητήσω μια νέα συμφωνία. Βρίσκομαι εδώ σήμερα για να τους προτείνω μια νέα πολιτική συμφωνία».

«Σήμερα, η προτεραιότητα είναι η βοήθεια, η υποστήριξη στον πληθυσμό χωρίς όρους. Όμως υπάρχει η απαίτηση την οποία κομίζει η Γαλλία εδώ και μήνες, χρόνια, για απαραίτητες μεταρρυθμίσεις σε ορισμένους τομείς», είπε επίσης, αναφέροντας κυρίως τον τομέα του ηλεκτρισμού.

«Αν οι μεταρρυθμίσεις αυτές δεν γίνουν, ο Λίβανος θα συνεχίσει να βυθίζεται», προειδοποίησε.

Πάντως, όταν οι πολίτες στους δρόμους του είπαν ότι θα μπορούσε να αναλάβει τα ηνία της χώρας, επαναφέροντας το παλαιό καθεστώς, ο Εμανουέλ Μακρόν είπε ότι «αυτό είναι αδύνατο».

«Δεν μπορείτε να μου ζητάτε τέτοιο πράγμα, ούτε θα ήταν λύση. Εσείς πρέπει να γράψετε την ιστορία σας».

Ο Μακρόν είπε ότι θέλει να έχει «έναν διάλογο αλήθειας» με τους Λιβανέζους αξιωματούχους, «καθώς πέρα από την έκρηξη, γνωρίζουμε πως η κρίση εδώ είναι σοβαρή, ενέχει μια ιστορική ευθύνη των ηγετών που βρίσκονται εδώ».

Ο πρόεδρος Μακρόν προτίθεται να καλέσει στη συγκέντρωση διεθνούς βοήθειας για την ανοικοδόμηση της Βηρυτού και σύμφωνα με τη γαλλική προεδρία ο Εμανουέλ Μακρόν «θέλει να δείξει ότι η Γαλλία είναι εκεί, ότι αυτός είναι ο ρόλος της και ότι πιστεύει στον Λίβανο».

«Η επίσκεψη στον Λίβανο είναι μια ευκαιρία να τεθούν οι βάσεις για μια συμφωνία ανοικοδόμησης του Λιβάνου, δεσμευτική για όλους, η οποία θα συμβάλει στη μείωση των συγκρούσεων».

Να σημειωθεί ότι η Γαλλία ήταν από τις πρώτες χώρες που έστειλαν βοήθεια στον Λίβανο, όπως διασώστες και φάρμακα.

«Θα βοηθήσουμε να οργανωθεί τις προσεχείς ημέρες επιπλέον υποστήριξη σε γαλλικό επίπεδο, σε ευρωπαϊκό επίπεδο», δήλωσε ο Μακρόν, τον οποίο υποδέχθηκε στο διεθνές αεροδρόμιο της Βηρυτού ο πρόεδρος Μισέλ Αούν.

Η Γαλλία έχει ήδη στείλει διασώστες και φάρμακα.

Διεθνής έρευνα και διάσκεψη στήριξης

Στη διάρκεια συνέντευξης Τύπου που παραχώρησε, ο Γάλλος πρόεδρος ζήτησε επίσης τη διεξαγωγή διεθνούς έρευνας για τις εκρήξεις στη Βηρυτό.

«Χρειάζεται μια διαφανής, ανοικτή, διεθνής έρευνα για να αποφευχθεί, καταρχάς, το ενδεχόμενο να αποκρυφτούν πράγματα και επίσης μην υπάρξει αμφισβήτηση για το αποτέλεσμά της, είπε ενώ κάλεσε την ηγεσία του Λιβάνου να προχωρήσει σε «βαθιές αλλαγές» προκειμένου να εξέλθει η χώρα από το πολιτικό και οικονομικό αδιέξοδο.

«Είναι καιρός για ανάληψη ευθυνών σήμερα για τον Λίβανο και για την ηγεσία του», δήλωσε, απευθύνοντας έκκληση για την «επανίδρυση μιας νέας πολιτικής τάξης» και για «βαθιές αλλαγές».

Επίσης ανακοίνωσε τη διεξαγωγή μιας διάσκεψης διεθνούς βοήθειας για τον Λίβανο «εντός των επόμενων ημερών».

«Εντός των επόμενων ημερών, θα οργανώσουμε μια διεθνή διάσκεψη στήριξης και συμπαράστασης στη Βηρυτό και στον λιβανέζικο λαό», ανέφερε, προκειμένου να κινητοποιήσουμε «διεθνείς χρηματοδοτήσεις, τους Ευρωπαίους, τους Αμερικανούς, όλες τις χώρες της περιοχής και πέραν αυτής, με στόχο να προσφέρουμε φάρμακα, φροντίδα, τρόφιμα».

ΠΗΓΗ: efsyn.gr