Ξεπερνούν τις 500 ετησίως  - Σύμφωνα με τα στοιχεία του Κέντρου για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας οι άνθρωποι ηλικίας 80 και άνω και ηλικίας από 50 έως 59 ετών σημειώνουν τις περισσότερες αυτοκτονίες - Οι περιφέρειες με το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας από αυτοκτονία είναι η Κρήτη, η Θεσσαλία και η Αττική 

Περισσότεροι από 500 άτομα αυτοκτονούν τα τελευταία χρόνια στην Ελλάδα, αφήνοντας πίσω τουλάχιστον 5.000 πενθούντες ετησίως, σύμφωνα με στοιχεία της «Κλίμακας».

Σύμφωνα με διεθνείς μελέτες, για κάθε μία αυτοκτονία μένουν πίσω τουλάχιστον 5-10 άτομα που πενθούν, βιώνοντας όχι μόνο το συναισθηματικό φορτίο του πένθους αλλά και τις ψυχοκοινωνικές συνέπειες του στίγματος της αυτοκτονίας, ενώ 135 άτομα θεωρείται ότι επηρεάζονται άμεσα από κάθε αυτοκτονία.

Στην Ελλάδα δεν γίνεται καταγραφή των μη θανατηφόρων αποπειρών αυτοκτονίας, οι οποίες εκτιμάται ότι είναι σχεδόν 25 φορές περισσότερες των καταγεγραμμένων αυτοκτονιών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του Παρατηρητηρίου Αυτοκτονιών του Κέντρου Ημέρας για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας κατά τα έτη 2018, 2019 και μέχρι τις 31/8/2020:

• Ο αριθμός των αυτοκτονιών παρουσιάζει μία σταθερή αυξητική τάση.
• Η πλειοψηφία των αυτοχείρων ήταν άνδρες.
• Οι άνθρωποι ηλικίας 80 και άνω και ηλικίας από 50 έως 59 ετών σημειώνουν τις περισσότερες αυτοκτονίες σε σύγκριση με τις υπόλοιπες ηλικιακές ομάδες.
• Οι περιφέρειες με το υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας από αυτοκτονία είναι η Κρήτη, η Θεσσαλία και η Αττική.
• Η πιο συχνή μέθοδος αυτοκτονίας κατά την τελευταία τριετία είναι ο απαγχονισμός και ακολουθεί η πτώση από ύψος.
• Η χρονική περίοδος κατά την οποία σημειώθηκαν τα υψηλότερα ποσοστά αυτοκτονιών είναι κατά τους ανοιξιάτικους και καλοκαιρινούς μήνες (Μάρτιος έως Αύγουστος).

Αντίστοιχα στοιχεία για το 2017 δείχνουν αύξηση των αυτοκτονιών, της τάξεως του 8,5%. Συγκεκριμένα, ο αριθμός των αυτοκτονιών για το 2017 ανήλθε στους 523 θανάτους σε σχέση με το προηγούμενο έτος όπου είχαν καταγραφεί 484. Κατά τα έτη 2010 – 2017 έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 4.000 αυτοκτονίες.

Υποκαταγραφή των αυτοκτονιών
Σύμφωνα με την «Κλίμακα» οι αυτοκτονίες είναι πολύ περισσότερες αυτών που καταγράφονται ενώ δεν υπάρχουν καθόλου στοιχεία για τις μη θανατηφόρες απόπειρες, οι οποίες εκτιμάται ότι είναι σχεδόν 25 φορές περισσότερες των καταγεγραμμένων αυτοκτονιών.

Επισημαίνεται, ότι παγκοσμίως είναι δεδομένη η υποκαταγραφή των αυτοκτονιών, γεγονός το οποίο ισχύει σαφώς εντονότερα στη χώρα μας, λόγω των πολιτισμικών και κοινωνικών ιδιαιτεροτήτων. Η υποκαταγραφή αποδίδεται είτε στη δυσκολία να εξακριβωθεί ότι όντως υπήρχε αυτοκτονική πρόθεση (όπως στην περίπτωση ενός ατυχήματος), είτε σε κοινωνικούς, θρησκευτικούς και άλλους λόγους. Είναι γεγονός, λοιπόν, ότι οι θάνατοι από αυτοκτονία είναι πολύ περισσότεροι από τους επίσημα καταγεγραμμένους, ενώ δε θα πρέπει να παραβλέπονται οι επιπτώσεις τους στις ζωές αυτών που μένουν πίσω πενθώντας.

Η «Κλίμακα» έχει απευθύνει συγκεκριμένες προτάσεις στα αρμόδια Υπουργεία Υγείας & Εσωτερικών καθώς και στις Ιατροδικαστικές Υπηρεσίες της χώρας, προκειμένου να βελτιωθούν οι διαδικασίες καταγραφής και αποτύπωσης των περιστατικών για να περιοριστεί η υποκαταγραφή των αυτοκτονιών και να καταστεί εφικτή η παραγωγή αξιόπιστων δεδομένων.

Covid-19 & Αυτοκτονία

Αντίθετα με αυτό που ενδεχομένως θα περίμενε κανείς, σύμφωνα με το Παρατηρητήριο Αυτοκτονιών, δεν παρατηρείται κάποια ιδιαίτερη διαφοροποίηση τις καταγεγραμμένες αυτοκτονίες σε σχέση με τα στοιχεία για το ίδιο διάστημα τα τελευταία χρόνια.

Στρατηγικές προστασίας της δημόσιας υγείας όπως η κοινωνική απόσταση και η καραντίνα παρόλο που μπορεί να θεωρηθούν επιβαρυντικοί παράγοντες εμφάνισης ψυχοπαθολογικών εκδηλώσεων, εντούτοις, δεν αποτελούν παραμέτρους που αποκλειστικά μπορούν να ευθύνονται για την αυτοκτονία. Ωστόσο, παρατηρείται η μείωση της διαθεσιμότητας επαγγελματιών ψυχικής υγείας για τα άτομα με προϋπάρχοντα προβλήματα ψυχικής υγείας, ως αποτέλεσμα της εφαρμογής των διαφόρων μέτρων περιορισμού, γεγονός που αποτελεί μία επιβαρυντική συνθήκη για την ουσιαστική και αποτελεσματική πρόσβασή τους στις υπηρεσίες υγείας.

Αυτοκτονίες σε Νοσοκομεία και Μονάδες Υγείας
Περισσότερες από 60 αυτοκτονίες έχουν σημειωθεί μέσα σε νοσοκομεία ή Μονάδες Υγείας από το 2012 έως και σήμερα σύμφωνα με τα δεδομένα του Παρατηρητηρίου Αυτοκτονιών, ενώ ο αριθμός των αποπειρών μέσα σε αυτούς τους χώρους παραμένει άγνωστος.

Αυτοκτονίες σε Καταστήματα Κράτησης και Αστυνομικά Κρατητήρια
Έχουν σημειωθεί τουλάχιστον 4 αυτοκτονίες το 2020 έως και σήμερα ενώ πάνω από 20 αυτοκτονίες έχουν καταγραφεί σε καταστήματα κράτησης και αστυνομικά κρατητήρια κατά τα τελευταία τρία χρόνια.

Αυτοκτονίες στο Στρατό
Έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 20 αυτοκτονίες αξιωματικών και στρατιωτών τα τελευταία 3 χρόνια. Στο 1018 – Γραμμή Παρέμβασης για την Αυτοκτονία έχουν γίνει πολλές κλήσεις στρατευσίμων, κυρίως, οι οποίοι αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στην υποχρεωτική στρατιωτική τους θητεία.

Αυτοκτονίες Αστυνομικών
Οι αστυνομικοί όπως και το προσωπικό των σωμάτων ασφαλείας εν γένει αντιμετωπίζουν υψηλό κίνδυνο για αυτοκτονία ενώ υπολογίζεται πως έχουν δύο με τρεις φορές υψηλότερους δείκτες θνησιμότητας από ότι ο γενικός πληθυσμός. Από το 2007 μέχρι το 2016 έχουν καταγραφεί περισσότερες από 55 αυτοκτονίες αστυνομικών (εν ενεργεία και αποστράτων), ενώ είναι δεδομένη η υποκαταγραφή των σχετικών περιστατικών σε συμφωνία με την δεδομένη υποκαταγραφή των αυτοκτονιών παγκοσμίως.

Το πρώτο εξάμηνο του 2020 έχουν καταγραφεί τουλάχιστον 6 αυτοκτονίες αστυνομικών και συνταξιούχων αστυνομικών ενώ περισσότερες από 12 αυτοκτονίες είχαν καταγραφεί τα προηγούμενα 2 χρόνια.

Αυτοκτονίες σε Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και Σημεία Υψηλής Επικινδυνότητας
Από το 2012 μέχρι και σήμερα τουλάχιστον 65 άτομα έχουν χάσει την ζωή τους σε τοποθεσίες υψηλής επικινδυνότητας, όπως ο Ισθμός της Κορίνθου, η Γέφυρα Ρίου – Αντιρρίου, η Γέφυρα της Χαλκίδας, τα Ενετικά Τείχη του Ηρακλείου Κρήτης, η Υψηλή Γέφυρα των Σερβίων κ.α ενώ έχουν σημειωθεί τουλάχιστον 12 αυτοκτονίες σε μετρό και άλλα μέσα σταθερής τροχιάς κατά τα τελευταία δύο χρόνια.

Περισσότερες οι γυναίκες που ζητούν βοήθεια
Από την ίδρυση του ως τον Αύγουστο του 2020 ζήτησαν βοήθεια από το Κέντρο Ημέρας 4.022 άτομα και πραγματοποιήθηκαν 29.761 επισκέψεις.

• Το 58% των ατόμων που επισκέφτηκαν το Κέντρο Ημέρας ήταν γυναίκες και το 42% άνδρες.

• Η πλειοψηφία των χρηστών των υπηρεσιών του Κέντρου, κατά την πρώτη τους επίσκεψη, ήταν από 19 έως και 50 ετών.

• Σχεδόν το 40% των χρηστών των υπηρεσιών δήλωσαν άνεργοι.

• Τρεις στους τέσσερις χρήστες επισκέφθηκαν το Κέντρο Ημέρας για λιγότερο από ένα χρόνο.

Παγκόσμια Ημέρα για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας
H 10η Σεπτεμβρίου έχει καθιερωθεί από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, τη Διεθνή Ένωση για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας και τη διεθνή επιστημονική κοινότητα ως η Παγκόσμια Ημέρα για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας, προκειμένου να ενεργοποιηθεί η κοινή γνώμη με στόχο την ενημέρωση και την ευαισθητοποίηση του πληθυσμού στα πεδία της πρόληψης της αυτοκτονίας και των αυτοκαταστροφικών συμπεριφορών.

Στο πλαίσιο της Παγκόσμιας Ημέρας για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας, την Πέμπτη 10 Σεπτεμβρίου, το Κέντρο Ημέρας για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας, που λειτουργεί η «Κλίμακα» με την υποστήριξη του Υπουργείου Υγείας διοργανώνει Επιστημονική Εκδήλωση.

Η εκδήλωση αποτελεί και την έναρξη του εγχειρήματος για την συλλογή υπογραφών με στόχο τη χάραξη μιας επίσημης εθνικής στρατηγικής για την Πρόληψη της Αυτοκτονίας, η οποία θα διασφαλίζει ότι έχουν ληφθεί τα απαραίτητα μέτρα από την πολιτεία για την προστασία ευάλωτων συνανθρώπων μας.

Στην εκδήλωση θα παρουσιαστεί και η επικείμενη διεθνής έκδοση “Suicide Risk Assessment and Prevention”, στην οποία συμμετέχουν αυτοκτονολόγοι από όλον τον κόσμο, εκθέτοντας για πρώτη φορά παγκοσμίως ένα τόσο ευρύ φάσμα στρατηγικών και μοντέλων στο πεδίο της πρόληψης της αυτοκτονίας.

Παράλληλες δράσεις θα υλοποιηθούν με τη συμμετοχή των Μονάδων Ψυχικής Υγείας που λειτουργεί η «Κλίμακα» τόσο στην Αττική όσο και στην υπόλοιπη Ελλάδα.

πηγη: protothema.gr

▸Σχόλιο του Παναγιώτη Μαυροειδή στο facebook για την εκρηκτική κατάσταση στη Μόρια και τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια του ΔΟΛ -και όχι μόνο- που έσπευσαν να γράψουν ότι «ο κορονοϊός καίει τη Μόρια»

Όχι σκατόψυχοι! Δεν “καίει ο κορονοϊός” τη Μόρια. Την καίει η απελπισία, η δολοφονία της ελπίδας.
Δεν «καίνε οι ίδιοι οι πρόσφυγες» τη Μόρια. Την καίει η κατάρα της προσφυγιάς και του ξεριζωμού, λόγω πολέμων, φτώχιας και πολεμικής ερήμωσης. Δεν καίει τη Μόρια, η “στενοκεφαλιά κάποιων ανόητων που δεν άφησαν την Πυροσβεστική να κάνει τη δουλειά της». Την καίει η εγκληματική κρατική και ευρωκρατική αδιαφορία που έχει φυλακίσει δεκάδες χιλιάδες ανθρώπων σε μπουντρούμια.
Δεν καίνε τη Μόρια «οι αρνητές του κορωνοϊού και της καραντίνας», αλλά η δολοφονική απόφαση για υπερ-απομόνωση, εγγύηση της υπερμετάδοσης, αντί της άμεσης αποσυμφόρησης και υγειονομικής επιτήρησης.

Δεν καίνε τη Μόρια «οι φανατικοί Μουσουλμάνοι και πράκτορες της Τουρκίας». Την καίει το μίσος και η προσφυγοφοβία.

«Μα, είδαμε αυτό, ακούσαμε εκείνο, καταγράφηκε το άλλο….»
Ε και; Ακόμη και αν, αυτό, εκείνο ή το άλλο…Ποια είναι η μεγάλη εικόνα;

Αλήθεια, φανταστείτε 30 από μας, μια ομάδα από άντρες, γυναίκες, παιδιά και γέροντες, να μας κλείσουν σε ένα δωμάτιο. Ελεύθερους να τρώμε ότι μας δίνουν από μια θυρίδα. Να κατουράμε και να πλενόμαστε με βάρδιες. Να μοιραζόμαστε ένα άχρωμο ταβάνι, ένα υγρό πάτωμα και τέσσερις καταθλιπτικούς τοίχους. Και κυρίως με την επίγνωση ότι όλο αυτό δεν είναι προσωρινό και πως δεν υπάρχει ελπίδα βελτίωσης.

Πόση ώρα αλήθεια θέλουμε για να σαλτάρουμε, να φρικάρουμε και να αρχίσουμε να βγάζουμε με ζωώδη τρόπο τα μάτια μας;
Μόνο θαυμασμός λοιπόν για τη γενναιότητα, την καρτερία και την ανθρώπινη αντοχή των δεκάδων χιλιάδων ανήμπορων γυναικών, τραυματισμένων αντρών και ορφανών παιδιών, που κατάφεραν, όσο κατάφεραν, για όποιο μακρύ διάστημα, να μένουν άνθρωποι.
Μόνο αλληλεγγύη και στήριξη στους πρόσφυγες και την τραγωδία τους. ΕΙδικά μετά το κάψιμο της Μόριας. Αλλά και κατάρα και ανάθεμα για τη ρητορική του μίσους εναντίον τους.Πρέπει να συλλογιστούμε βαθύτερα τι πραγματικά συνέβη στη Μόρια. Όχι χθες, ούτε προχθές. Όχι με τον Μωχάμετ ούτε την Χαμπίμπα.Η ωμή αλήθεια είναι ότι αυτό που γίνεται εδώ και χρόνια στη Μόρια (και στον κάθε τόπο μαρτυρίου προσφύγων σαν τη Μόρια), είναι μια αιώνια ντροπή.

Ντροπή για την Ελλάδα που τους βλέπει μυωπικά σαν «πράκτορες της Τουρκίας» και «ασύμμετρη απειλή».Ντροπή για την Ευρώπη που χτίζει φρούρια και φράχτες για να σωθεί από τους ανθρώπους και να σώσει την απανθρωπιά της.
Ντροπή για τους εμπόρους των όπλων, των εθνών, των πολέμων και των θαλασσών. Αιώνιο αίσχος ειδικά την λεγόμενη πολιτισμένη και ανεπτυγμένη πλευρά του σύγχρονου κόσμου μας, που αποπατεί επί ανθρώπινων ψυχών, αναπνέει και ζωοδοτείται από την ίδια της τη μακάβρια δυσωδία. Μια ματιά στην Αμερική του Τραμπ και το πώς χτίζονται τα εκλογικά σώματα, αρκεί για να γίνει αυτό κατανοητό.

Αλλά η Μόρια, είναι και πρόκληση! Μια μεγάλη, ενοχλητική, επίμονη, πεισματάρικη, άγρια και απαιτητική πρόκληση. Πρόκληση ξεσηκωμού, έγερσης και εξέγερσης.Χέρια, συνειδήσεις, καρδιές, οργή, χαμόγελα, λαχτάρες ελευθερίας και αγώνες νέων ανθρώπων, να σβήσουν αυτή την ντροπή. Για να νικήσει η ζωή. Όχι η γυμνή ζωή, αλλά η ανθρώπινη κοινωνική ζωή που παράγει κοινωνικό πολιτισμό.

πηγη: prin.gr

του Γιώργου Τζορτζόπουλου

Μακρόνησος τόσο κοντά στην Αθήνα, μια χεριά από το Λαύριο.

Το "αναμορφωτήριο" της Μακρονήσου, έχει τη δική του ξεχωριστή θέση, στα φασιστικά κάτεργα παγκόσμια, και το όνομα της έφτασε στον έξω κόσμο και σχολιάστηκε πολύ.

Το τι συνέβη στην Μακρόνησο δεν το γνωρίζουν οι νέοι.

Το πολιτικό προσωπικό του τόπου, στο όνομα της "εθνικής συμφιλίωσης"  και όχι μόνο, έχει φροντίσει αυτή την περίοδο να τη διαγράψει από την ιστορία της πατρίδας.

Πόσοι αλήθεια γνωρίζουν σήμερα τι ήταν οι κλωβοί, τα σύρματα, οι αμετανόητοι, τα τρελάδικα, οι χαράδρες, η χαράδρα της ΣΦΑ που ξεψύχησε ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΑΤΑΚΗΣ, για τη σκηνή του ΓΙΩΡΓΟΥ ΣΑΜΠΑΤΑΚΟΥ, για την πλαγιά της δολοφονίας των 15 και το γήπεδο με την εκατόμβη των νεκρών την άλλη μέρα. 

Πόσοι αλήθεια γνωρίζουν δηλώσεις όπως:

«Το υπέροχο αυτό πείραμα θα μπορούσαν να το μιμηθούν πολλαί χώραι»

Τεϊνχαμ αντιπρόεδρος της Βουλής των Λόρδων (1949)

«στο ξερονήσι αυτό εβλάστησε η Ελλάς ωραιοτέρα από κάθε φορά»

«Η Μακρόνησος αποτελεί το σύγχρονο Παρθενώνα»

Παναγιώτης Κανελλόπουλος

Και πόσοι αποσιωπούν δηλώσεις:

«Συνειργάσθην δια το αναμορφωτικόν έργον της Μακρονήσου και με εγκληματίας»

Μπαϊρακτάρης ταξίαρχος στατοπεδάρχης Μακρονήσου

«Ντρέπομαι δια τους ύμνους που έγραψα κάποτε για την Μακρόνησο»

αξιωματικός υπεύθυνος ηθικής αγωγής στρατιωτικών φυλακών

«Εις την Μακρόνησον έγιναν φοβερά πράγματα»

άλλος στρατιώτης στέλεχος στο ίδιο γραφείο

Πόσοι γνωρίζουν για τα ανοιγμένα κεφάλια, τα σπασμένα χέρια και πόδια, το ανεβοκατέβασμα της πέτρας ανάμεσα από τα ρόπαλα των αλφαμιτών, τη σύτιση το καλοκαίρι με παστωμένες ρέγγες χωρίς γραμμάριο νερό για μέρες, τους συρμάτινους αγκαθωτούς βούρδουλες, τις ξεσκισμένες σάρκες και το πάντα νωπό από το αίμα χώμα. 

Πόσοι γνωρίζουν για τον ξυλοδαρμό χωρίς σταματημό από τις ομάδες των βασανιστών που άλλαζαν όταν κουράζονταν αυτοί, στον παντρεμένο γιατί άφησε τη γυναίκα του για το κόμμα και στον ανύπαντρο γιατί δεν έφτιαξε οικογένεια και παντρεύτηκε το κόμμα.

Στη Μακρόνησο για "αναμόρφωση" εξορίστηκαν, εκτοπίστηκαν "οι βούλγαροι" και οι συνοδοιπόροι τους , "οι βούλγαροι" ήταν οι κομμουνιστές, οι αριστεροί, οι Έλληνες πατριώτες, που μέσα από τις γραμμές του ΕΑΜ, του ΕΛΑΣ, της ΕΠΟΝ, της Εθνικής Αλληλεγγύης, αγωνίστηκαν και λευτέρωσαν την Ελλάδα από την τριπλή φασιστική κατοχή Ιταλών, Γερμανών και Βουλγάρων.

Εκτοπίστηκαν και εξορίστηκαν για να αποκηρύξουν την ιδεολογία τους, τον πατριωτικό τους αγώνα και το ΚΚΕ που στάθηκε ο καθοδηγητής και αιμόδοτης της εθνικής αντίστασης.

Εκτοπίστηκαν και εξορίστηκαν γιατί έσωσαν τον λαό από την πείνα και στάθηκαν απέναντι όχι μόνο από τον κατακτητή αλλά και τους "έλληνες" συνεργάτες του, τα τάγματα ασφαλείας, τους γερμανοντυμένους, τους γερμανοτσολιάδες, τους μαυραγορίτες, τους χίτες, τους δοσίλογους, τους μπουραντάδες, τους ράλληδες.

Εκτοπίστηκαν και εξορίστηκαν γιατί δεν δέχτηκαν την εγγλέζικη κατοχή και τη νέα υποδούλωση της πατρίδας.

Η ανάρτηση αυτή δεν φιλοδοξεί να καταγράψει φυσικά γεγονότα και την ιστορία για το κολαστήρι της Μακρονήσου.

Φιλοδοξεί να μπορέσει να παρακινήσει στην ανάγκη να απαιτηθεί να γίνει γνωστή η αλήθεια και η ιστορία στη νέα γενιά.

Ερέθισμα αποτέλεσε η σημαντική πρωτοβουλία του ΚΚΕ να στήσει μνημείο τιμής και μνήμης στη ματωβαμένη βραχονησίδα στις 6 Σεπτέμβρη.

Ο πατέρας του συντάκτη του σημειώματος υπήρξε ένας από τους χιλιάδες που εκτοπίστηκαν προς ''αναμόρφωση'' στη Μακρόνησο, μόλις συνελήφθη στην Αθήνα που βρισκόνταν στην παρανομία. Παραθέτω την απόφαση εκτόπισης, όπως αυτή διασώζεται σήμερα, η οποία ανά έτος ανανεώνονταν ΕΔΩ

Ο συντάκτης του σημειώματος έχει επισκεφθεί τη Μακρόνησο 4 φορές μέχρι σήμερα. 

Η φωτογραφία της αναπαράστασης της Μακρονήσου, στην αρχή της ανάρτησης, είναι από υλικά που συνέλεξε από το κάτεργο στην 2η επίσκεψή του. Την θάλασσα-βάση την έφτιαξε ο φίλος Δημήτρης Δήμας.

Παραπομπές - ενδεικτικές προτάσεις για όποιον θέλει να ψάξει περισσότερα για την Μακρόνησο:

Μπορείτε να διαβάσετε την ιστορία του Δημήτρη Τατάκη ΕΔΩ

Για την άγρια δολοφονία του Γιώργη Σαμπατάκου ΕΔΩ

Για τη σφαγή στο Α τάγμα το 1948 μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ και ΕΔΩ

Βιβλία:

ΙΣΤΟΡΙΑ ΤΗΣ ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΥ (ΔΙΤΟΜΟ)  

Συγγραφέας: ΜΑΡΓΑΡΗΣ ΝΙΚΟΣ

Μακρόνησος, Ιστορικός τόπος, Τόμος Α,Β,Γ 

Εκδόσεις: ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΕΠΟΧΗ

Μακρόνησος μια υπόμνηση για ό,τι έγινε, για ό,τι γράφτηκε

Συγγραφέας ΛΕΥΚΑΔΙΤΟΥ-ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ ΡΕΝΑ 

Εκδόσεις: ΕΝΤΟΣ

Εκπομπές-ντοκιμαντέρ 

Μακρόνησος, ένα νοσηρό πείραμα 1947-1950 

Υπάρχει στη web tv της ΕΡΤ

Άνθρωποι - ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΣ εκπομπή στην ΕΡΤ της Σεμίνας Διγενή το 1997

Υπάρχει στο Αρχείο της ΕΡΤ

"Η ζωή στους Βράχους" ντοκιμαντέρ της Αλίντας Δημητρίου (2009)

"Σαν πέτρινα λιοντάρια στη μπασιά της νύχτας" του Ελβετού ντοκιμαντερίστα Ολιβιέ Ζισουά (2012) 

ΨΗΦΙΑΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΑΚΡΟΝΗΣΟΥ

πηγη: kommon.gr

Φέτος 18 Σεπτέμβρη 2020 συμπληρώνονται 7 χρόνια από την δολοφονική επίθεση των ναζιστών της "Χρυσής Αυγής" ενάντια στον αντιφασίστα μουσικό Παύλο Φύσσα.

Η επίθεση αυτή, όπως και άλλες ενάντια σε αντιφασίστες μέλη εργατικών και πολιτικών οργανώσεων και μεταναστών, εκτελέστηκαν από τα τάγματα εφόδου που είχε συγκροτήσει η νεοφασιστική οργάνωση και δρούσαν ανεξέλεγκτα σε διάφορες περιοχές της χώρας έχοντας την ανοχή και πολλές φορές την ανοιχτή στήριξη των κρατικών αρχών και υπηρεσιών αλλά και ΜΜΕ που συνέδραμαν στο όργιο τρομοκρατίας, βίας, ρατσισμού και ακραίου εθνικισμού.

Καθολική απαίτηση του λαού, του εργατικού και αντιφασιστικού κινήματος είναι η βαριά καταδίκη των στελεχών της "Χρυσής Αυγής" για τις αμέτρητες εγκληματικές ενέργειές της.

Καμιά επιείκεια, κανένα ελαφρυντικό δεν είναι επιτρεπτό για τα τάγματα εφόδου και της ηγεσίας της "Χρυσής Αυγής" και η τιμωρία τους πρέπει να είναι βαριά, παραδειγματική για την δολοφονική δράση της.

Στην συνείδηση του λαού η "Χρυσή Αυγή" ήταν και παραμένει μια εγκληματική - φασιστική οργάνωση, τα στοιχεία που κατατέθηκαν στην διάρκεια της δίκης είναι ιδιαίτερα αποκαλυπτικά, δεν επιδέχονται αμφισβήτηση και οποιαδήποτε απόπειρα να πέσουν στα μαλακά και να βρεθούν και πάλι στο πολιτικό προσκήνιο ισοδυναμεί με αθώωση της εγκληματικής δράσης τους και θα είναι σε πλήρη αντίθεση με το πλούσιο αποδεικτικό υλικό που κατατέθηκε στην πολύχρονη δικαστική αυτή υπόθεση.

Το εργατικό και αντιφασιστικό κίνημα δεν πρέπει να δείξει το επόμενο χρονικό διάστημα κανέναν εφησυχασμό, καμιά αναμονή, αντίθετα πρέπει να εντείνει και να κλιμακώσει τις δράσεις και τους αγώνες με αποκορύφωμα την μεγάλη συγκέντρωση στις 7 Οκτώβρη 2020 στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα και προς τους δικαστές ότι οι φασίστες της εγκληματικής οργάνωσης θα πρέπει να μπουν στην φυλακή.

Η πάλη κατά του φασισμού συνεχίζεται και στις νέες συνθήκες που διαμορφώνονται τόσο διεθνώς όσο και στην χώρα μας αφού τα φαινόμενα ακροδεξιών φασιστικών και ξενοφοβικών πολιτικών (με χαρακτηριστικότερο παράδειγμα την μητρόπολη του καπιταλισμού τις ΗΠΑ) είναι πλέον στην επίσημη ατζέντα πολλών κυβερνήσεων και παράλληλα αυτές οι πολιτικές τροφοδοτούν και ενισχύουν νεοφασιστικά μορφώματα, σχήματα και κόμματα σε όλο τον κόσμο και στην χώρα μας και ανοιχτά καλλιεργούν το μίσος, τις διακρίσεις, την φοβία, στοχοποιούν τους πρόσφυγες - μετανάστες και πάνω στο έδαφος μιας αντιδραστικής - αντιλαϊκής πολιτικής προσπαθούν να συντρίψουν τα εργατικά και λαϊκά δικαιώματα έχοντας ως κύρια κατεύθυνση την στήριξη, ενίσχυση και θωράκιση του βάρβαρου εκμεταλλευτικού συστήματος και το παραπέρα χτύπημα των δημοκρατικών - συνδικαλιστικών δικαιωμάτων και ελευθεριών.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ καλεί τα μέλη της να πάρουν μαζικά μέρος στην αντιφασιστική συγκέντρωση στις 18 Σεπτέμβρη 2020 στις 5.30 μ.μ στο Κερατσίνι (μνημείο Π. Φύσσα) και στην διαδήλωση που θα ακολουθήσει προς το κέντρο του Πειραιά.

Στηρίζουμε και συμμετέχουμε με όλες τις δυνάμεις μας στην συγκέντρωση την Τετάρτη 7 Οκτώβρη στις 10 π.μ στο Εφετείο της Αθήνας.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ