Ηλίας Σμήλιος

▸Χωρίς καμιά έκπληξη βέβαια παρατηρούμε τις τελευταίες μέρες την απόλυτη σύμπλευση με την πολιτική “αντιμετώπισης” της πανδημίας της υπουργού Παιδείας Ν. Κεραμέως, η σχετική με την εκπαίδευση πολιτική του υπουργού Εσωτερικών Μ. Βορίδη. Κι οι δυο μαζί άλλωστε απλά συμπληρώνουν την κυβερνητική πολιτική η οποία αντί οποιουδήποτε ουσιαστικού μέτρου ενάντια στο covid-19, στοχεύει μόνο στην ενίσχυση των ιδιωτικών συμφερόντων και την αμφισβήτηση των εργασιακών δικαιωμάτων παράλληλα με την κρατική καταστολή και τον αυταρχισμό, με πιο πρόσφατη εκδοχή του, την υποχρεωτικότητα και το “ποινολόγιο” των εμβολιασμών.

Δίπλα λοιπόν στην αύξηση αντί για μείωση του αριθμού των μαθητών ανά τμήμα, την μη πρόσληψη όλων των αναγκαίων εκπαιδευτικών, την τηλε-«εκπαιδευση» και τ’ άλλα μέτρα της Κεραμέως, έρχεται σήμερα ο Βορίδης να συμπληρώσει την εικόνα ενός απόλυτα αθωράκιστου απέναντι στην πανδημία σχολείου. Αντί δηλαδή να ανακοινώσει ως όφειλε ενίσχυση των Δήμων και Περιφερειών ώστε άμεσα να προχωρήσουν στην εύρεση και διαμόρφωση νέων σχολικών χώρων για να μπορούν να λειτουργήσουν με 15 μαθητ(ρι)ες/τμήμα, έρχεται να ανακοινώσει μέτρα για την επιδείνωση αντί την απόλυτα αναγκαία βελτίωση των συνθηκών καθαρισμού των σχολείων.

Συγκεκριμένα με την νέα εγκύκλιο του ΥΠ.ΕΣ.(1) για την πρόσληψη των σχολικών καθαριστ(ρι)ών για το σχολικό έτος 2021-22 (καθώς ποτέ δεν υλοποιήθηκαν οι υποσχέσεις για μονομοποίησή τους) διαπιστώνουμε ότι όχι μόνο δεν ικανοποιείται το αίτημα για αύξηση των κονδυλίων για προσλήψεις προσωπικού αλλά επιδεινώνεται η κατάσταση σε σχέση με την ήδη άσχημη περσινή(2) αλλά και υιοθετούνται μέτρα με ξεκάθαρο αντεργατικό και ρατσιστικό χαρακτήρα.

Ειδικότερα με την περσινή εγκύκλιο καθοριζόταν ο αριθμός των προσλαμβανόμενων κατά Δήμο, με τρόπο που να εξασφαλίζονται περίπου 30% επιπλέον ώρες εργασίας του προσωπικού καθαριότητας. Συνολικά για το σχολικό έτος προβλεπόταν η πρόσληψη 5.000 καθαριστ(ρι)ών με πλήρες ωράριο 6.5 ωρών και 4.474 μειωμένου ωραρίου 3 ωρών που σημαίνει 45.922 ωρών συνολικής ημερήσιας απασχόλησης (χωρίς να συνυπολογίζουμε και τον μικρό αριθμό επιπλέον προσλήψεων που πραγματοποιήθηκαν σε δεύτερη φάση).

Αντίθετα με την νέα εγκύκλιο καθορίζεται «ο μέγιστος αριθμός των ωρών ημερήσιας απασχόλησης του προσλαμβανόμενου προσωπικού καθώς και ο μέγιστος αριθμός προσλαμβανόμενων ατόμων ανά Δήμο» που χρηματοδοτεί το ΥΠ.ΕΣ. Και ενώ φαινομενικά υπάρχει μια αύξηση της τάξης των 499 ωρών, αυτή αφορά λίγους Δήμους (π.χ. Αμαρουσίου 89 ώρες, Λάρισας 90, Ηλιούπολης Αττ. 149, Κορδελιού-Ευόσμου 69, Πατρών 24, Αγ. Παρασκευής Αττ. 32 ώρες κ.ά.) ενώ για άλλους προβλέπονται σημαντικές μειώσεις (Αθηναίων 123 ώρες, Θεσσαλονίκης 157, Αμπελοκήπων-Μενεμένης 47 ώρες, Ιωαννίνων 30, Παύλου Μελά 123 ώρες κ.ά.) και χωρίς να καλύπτονται οι πολύ μεγαλύτερες και αυξημένες λόγω της πανδημίας πραγματικές ανάγκες ούτε των πρώτων ούτε των δεύτερων.

Για όσους Δήμους τώρα προσπαθήσουν έστω και στοιχειωδώς να καλύψουν κάποιους όρους ασφαλούς λειτουργίας των σχολείων με την «αύξηση των ωρών ημερήσιας απασχόλησής τους πέραν του καθοριζόμενου μέγιστου αριθμού ανθρωποωρών», δεν παρέχονται τα αναγκαία κονδύλια καθώς η εγκύκλιος προβλέπει ότι «η προκαλούμενη δαπάνη καλύπτεται αποκλειστικά από ίδιους πόρους των Δήμων».

Πέραν όμως της αδιαφορίας του ΥΠ.ΕΣ. για την καθαριότητα ως απαραίτητο όρο της ασφαλούς λειτουργίας των σχολείων, η νέα εγκύκλιος έρχεται να προωθήσει και άλλα βασικά στοιχεία της κυβερνητικής πολιτικής, όπως την απορρύθμιση των εργασιακών σχέσεων των σχολικών καθαριστ(ρι)ών. Αντί δηλαδή της μονιμοποίησης των επί δεκαετίες εργαζόμενων στην καθαριότητα των σχολείων μας, έρχεται να ανατρέψει και το μόνο σε θετική κατεύθυνση στοιχείο της περσινής εγκυκλίου, την μετατροπή της πλειοψηφίας των συμβάσεων σε πλήρους ωραρίου. Πιστοί στην απόλυτη ελαστικοποίηση των εργασιακών σχέσεων (και εξυπηρετώντας ταυτόχρονα μικροπολιτκά συμφέροντα των Δημάρχων) δίνει τη δυνατότητα για σπάσιμο των συμβάσεων πλήρους ωραρίου σε περισσότερες των λιγότερων ωρών. Κι έτσι οι 9.474 έτσι κι αλλιώς χαμηλόμισθοι/ες καθαριστ(ρι)ες μπορούν να φτάσουν τους/τις 15.482, όλοι/ες τους όμως ακόμη πιο φτωχοί. Το “μοίρασμα της φτώχειας” γίνεται ιδεολογία κι έρχεται να δέσει με την υποβάθμιση της καθαριότητας των σχολείων.

Για να ολοκληρωθεί τέλος το σκηνικό, αναγκαία και η ρατσιστική πινελιά, καθώς επαναλαμβάνεται και στη φετινή εγκύκλιο (σιγά μην την καταργούσε ο ακροδεξιος Βορίδης…) ως προϋπόθεση για την πρόσληψη την ελληνική ιθαγένεια ή την απόδειξη γνώσης της ελληνικής γλώσσας μέσα από εξετάσεις τεράστιας δυσκολίας. Με την συγκεκριμένη ρατσιστική διάταξη (που ψήφισαν και διατήρησαν όλες οι κυβερνήσεις Ν.Δ., ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝ.ΑΛ.), απολύονται 500-600 περίπου μετανάστ(ρι)ες καθαριστ(ρι)ες που εργάζονται στα σχολεία μας τις δυο τελευταίες δεκαετίες (ή και περισσότερο), ζουν μόνιμα στην Ελλάδα, έχουν φτιάξει οικογένειες κι έχουν παιδιά στο ελληνικό σχολείο και πανεπιστήμιο, ενώ κάποιοι/ες είναι λίγα χρόνια πριν την συνταξιοδότηση. Κι αυτό ενώ η ανάλογη περσινή πρόβλεψη της εγκυκλίου είχε αποσυρθεί μετά τις μαζικές διαμαρτυρίες και κινητοποιήσεις, δίνοντας τη δυνατότητα πρόσληψης και στις/στους μετανάστ(ρι)ες καθαριστ(ρι)ες, έστω και καθυστερημένα και με δυσμενέστερους όρους εργασίας.

Συμπληρωματικά δε και οδηγώντας στην απόλυση λίγες δεκάδες ακόμη καθαριστ(ρι)ες τίθεται για πρώτη φορά ως όριο πρόσληψης το 67ο έτος της ηλικίας(3).

Εκπαιδευτικοί, γονείς και εργατικό-λαϊκό κίνημα πρέπει σήμερα να συμπαραταχθούμε με τις/τους αγωνιζόμενες/ους καθαριστ(ρι)ες, δεν πρέπει να επιτρέψουμε τα κυβερνητικά παιχνίδια με την υγεία και τη ζωή μας, την ασφαλή λειτουργία των σχολείων, εν μέσω 4ου κύματος της πανδημίας αλλά και τα εργασιακά δικαιώματα των σχολικών καθαριστ(ρι)ών.

Να διεκδικήσουμε την άμεση απόσυρση της απαράδεκτης εγκυκλίου και των συγκεκριμένων αντεργατικών και ρατσιστικών διατάξεων. Ταυτόχρονα διεκδικούμε την παράταση των συμβάσεων και επαναπρόσληψη όλων των σχολικών καθαριστ(ρι)ών της περσινής χρονιάς χωρίς αποκλεισμούς, καθώς και νέων για την κάλυψη των πραγματικών αναγκών των σχολείων μας. Και βέβαια την μονιμοποίηση του προσωπικού καθαριότητας των σχολείων και την απόσυρση κάθε σκέψης και ρύθμισης για την ιδιωτικοποίηση/ανάθεση σε εργολάβους της καθαριότητας των σχολείων.

Ο Ηλίας Σμήλιος είναι δάσκαλος και δημοτικός σύμβουλος Αμπελοκήπων – Μενεμένης

Πηγή: ΠΡΙΝ - pandiera.gr

Δυσκολίες στην αποπληρωμή των φορολογικών τους υποχρεώσεων αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά, όπως αποδεικνύουν τα στοιχεία για το πρώτο εξάμηνο του έτους που δημοσιοποίησε η ΑΑΔΕ.

Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, το πρώτο εξάμηνο του 2021 οι νέες ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο έφτασαν τα 3,23 δισ. ευρώ, έναντι 2,58 δισ. ευρώ του αντίστοιχου εξαμήνου του 2020, παρουσιάζοντας αύξηση κατά 25%.

Από αυτό το ποσό, τα 2,93 δισ. ευρώ αντιπροσωπεύουν φόρους που δεν κατάφεραν να πληρώσουν τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις.

Ο ΦΠΑ που πληρώθηκε εμπρόθεσμα στο εξάμηνο Ιανουαρίου – Ιουνίου 2021 ανήλθε σε 5,8 δισ. ευρώ, όταν ο συνολικά οφειλόμενος ΦΠΑ ήταν 6,5 δισ. ευρώ. Δηλαδή εισπράχθηκε εμπρόθεσμα το 88,21% του ΦΠΑ. Σε ότι αφορά όμως τον συνολικά οφειλόμενο φόρο εισοδήματος φυσικών προσώπων που πληρώνουν τα νοικοκυριά και στο πρώτο εξάμηνο ανέρχονταν 987 εκατ. ευρώ, εμπρόθεσμα στην εφορία καταβλήθηκαν μόνον 679 εκατ. ευρώ, δηλαδή το 68,8% του συνολικού φόρου.

Με βάση αυτά τα νούμερα φαίνεται λοιπόν ότι κατά το πρώτο εξάμηνο του 2021 οι επιχειρήσεις κατάφεραν να καταβάλλουν το 88.21% των βεβαιωμένων φόρων τους και τα νοικοκυριά το 68,8%, νούμερα που δεν είναι κακά συγκριτικά με των προηγούμενων ετών, είναι όμως παραπλανητικά, αν ληφθεί υπόψη ότι οι φόροι που βεβαιώθηκαν από την εφορία και καταβλήθηκαν εγκαίρως από τους φορολογουμένους, ήταν λόγω της πανδημίας πολύ χαμηλότεροι σε σχέση με το 2019 και τα αμέσως προηγούμενα χρόνια.

πηγή: documentonews.gr

Τάσος Παππάς

Τα πολύ παλιά χρόνια, όταν υπήρχαν μόνο βασιλείς και αυτοκράτορες, αυτοί δεν είχαν τη δυνατότητα να μαθαίνουν από πρώτο χέρι την κατάσταση που επικρατούσε στις αχανείς εκτάσεις που διοικούσαν. Απέφευγαν οι ίδιοι να συγχρωτίζονται με τους χωρικούς. Αλλωστε, ήταν οι εκπρόσωποι του Θεού στη γη και δεν γινόταν να συνομιλούν απευθείας με τους κοινούς θνητούς. Τα μέσα ενημέρωσης ήταν υποτυπώδη -σήματα καπνού, περιστέρια, αγγελιοφόροι- και οι δημοσκοπήσεις δεν είχαν ανακαλυφθεί.

Οι πιο έξυπνοι και πονηρεμένοι απ’ αυτούς δεν αρκούνταν στις περιγραφές που τους έκαναν οι σύμβουλοί τους και στις πληροφορίες που τους έφερναν οι φοροεισπράκτορες για το πώς περνούν οι υπήκοοί τους, ποιες ήταν οι διαθέσεις τους απέναντι στις οικογένειες των πλουσίων, αν κυκλοφορούσαν ταραχοποιοί που με τα λόγια (οι δημαγωγοί) και τα όπλα (οι… τρομοκράτες της εποχής) προσπαθούσαν να παρασύρουν τους πληβείους. Μεταμφιέζονταν σε απλούς ανθρώπους εκμεταλλευόμενοι το γεγονός ότι λίγοι ήξεραν τις φάτσες τους και για μερικές μέρες γυρνούσαν σε πόλεις και χωριά, συζητούσαν με τους κατοίκους και άκουγαν τα παράπονά τους. Σχημάτιζαν τελείως διαφορετική εντύπωση απ’ αυτήν που τους είχαν δώσει οι συνεργάτες τους. Στη συνέχεια γύριζαν στα παλάτια τους και αποκαθήλωναν, ενίοτε αποκεφάλιζαν, τους συμβούλους που είχαν στη δούλεψή τους, γιατί τους είχαν διαβεβαιώσει ότι όλα έβαιναν καλώς, δεν υπήρχε λόγος ανησυχίας, οι πάντες ήταν ευτυχισμένοι και αποθέωναν τους αφέντες τους.

Αν ο σημερινός πρωθυπουργός αντιγράψει αυτό το μοντέλο επικοινωνίας -δεν είναι εύκολο γιατί όλοι τον ξέρουν- και έρθει σε επαφή με τους πολίτες χωρίς τη φρουρά του, θα διαπιστώσει ότι δεν έχουν καμιά σχέση με την πραγματικότητα οι σύμβουλοί του, οι συνεργάτες του, οι γελωτοποιοί του, εντός και εκτός του μεγάρου Μαξίμου, οι φίλοι του, οι συγγενείς του, τα λιβανιστήρια του στα μέσα μαζικής ενημέρωσης, με λίγα λόγια ο συρφετός κολάκων που τον θαυμάζει σαν νέο Μεσσία και η τσογλανοπαρέα που, για να τον βγάλει λάδι ακόμη και στις περιπτώσεις που διαπράττει παιδαριώδεις γκάφες, συκοφαντεί το σύμπαν. Θα καταλάβει -αν φυσικά βγάλει από τα μάτια του τις παρωπίδες, από τα αυτιά του το κερί, από το μυαλό του τις εμμονές, αν χαλιναγωγήσει το φουσκωμένο εγώ του- ότι είναι ομολογία ήττας να υποστηρίζει ότι το κράτος δεν μπορεί ταυτοχρόνως να σώζει ζωές, να προστατεύει περιουσίες, να περιφρουρεί τα δάση.

Είναι βαρύτατη πρόκληση να δηλώνουν οι υφιστάμενοί του με ύφος χιλίων καρδιναλίων ότι ο κρατικός μηχανισμός λειτουργεί υποδειγματικά ενώ καίγεται η μισή Ελλάδα. Είναι μη υπερασπίσιμη η εικόνα που δείχνει ότι στις περισσότερες περιοχές που ήταν περικυκλωμένες από τις φωτιές υπήρχε πλήθος αστυνομικών και στόλος περιπολικών, ενώ απουσίαζαν οι πυροσβέστες και τα πυροσβεστικά οχήματα. Ηταν ολέθρια επιλογή η καθυστερημένη μίσθωση αεροπλάνων και ελικοπτέρων. Είναι έγκλημα καθοσιώσεως η έλλειψη συγκροτημένου σχεδίου που θα προβλέπει ποια υπηρεσία κάνει τι και σε ποιον χρόνο. Το δυστύχημα για τον πρωθυπουργό είναι ότι δεν μπορεί να χρεώσει σε τρίτους παράγοντες την πανωλεθρία. Τον καύσωνα τον περιμέναμε. Οι αρμόδιοι είχαν εγκαίρως προειδοποιήσει για την απειλή. Ο στρατηγός άνεμος δεν ήταν τόσο επιθετικός. Σχεδόν όλοι οι περιφερειάρχες της χώρας και η συντριπτική πλειονότητα των δημάρχων ανήκουν στην παράταξή του.

Οι μονάρχες δεν ζητούσαν συγγνώμη. Αναφέρονταν μόνο στον Υψιστο και με τη μεσολάβηση των μεγαλόσχημων ρασοφόρων εξασφάλιζαν τη συγχώρεσή του. Ξεσπούσαν στους από κάτω. Ο πρωθυπουργός με την αυτοκριτική δεν τα πάει καλά. Με τον Πανάγαθο δεν ξέρω πώς είναι οι σχέσεις του. Τους από κάτω δυσκολεύεται να τους παραμερίσει. Κάποιοι τον κρατάνε, κάποιους επέλεξε αυτός, οπότε, αν τους διώξει, θα είναι σαν να παραδέχεται ότι αστόχησε. Και, ως γνωστόν, αυτός δεν αστοχεί ποτέ. Δύσκολες εποχές για τους σύγχρονους μονάρχες. Και για τα τσακάλια που τους υπηρετούν.

ΑΝΑΓΩΓΑ

Ενα κανάλι δίνει τα μικρόφωνά του στους πολίτες να διαμαρτυρηθούν για την εγκατάλειψη. Το OPEN. Οι συντάκτες του που καλύπτουν τις φωτιές δέχτηκαν επιθέσεις από τους γνωστούς-αγνώστους και οι αστυνομικοί απλώς παρακολουθούσαν. Τυχαίο; Δεν νομίζω.

πηγη: efsyn.gr

του Βασίλη Λιόση

Εύκολη η απάντηση του παραπάνω ερωτήματος. Δεν τίθεται ζήτημα ικανότητας. Γιατί εκεί που «πρέπει» είναι απολύτως ικανοί.

Ικανοί στο να χρηματοδοτούν την ολιγαρχία.

Ικανοί στο να σκύβουν το κεφάλι στο ΝΑΤΟ και τους Αμερικανούς και να αγοράζουν τους στρατιωτικούς τους εξοπλισμούς.

Ικανοί στο να φοροαπαλλάσσουν τους εφοπλιστές.

Ικανοί στην άθλια προπαγάνδα τους.

Ικανοί στο να ξεγελάνε τον κόσμο.

Ικανοί στο να φτιάχνουν καλπονοθευτικά συστήματα.

Ικανοί στις μίζες.

Ικανοί στην εξαγορά συνειδήσεων.

Ικανοί στην ενίσχυση των κατασταλτικών μηχανισμών.

Όσον αφορά την κατάσβεση πυρκαγιών και ό,τι σχετίζεται με την προστασία της ζωής του λαού δεν είναι ανίκανοι. Είναι ανάλγητοι. Και είναι ανάλγητοι γιατί το κύριο μέλημά τους είναι η προστασία των συμφερόντων της τάξης τους και γιατί είναι μεγαλωμένοι δίχως να έχουν νιώσει τις καθημερινές αγωνίες του κόσμου.

Το ότι είναι ανάλγητοι αποδεικνύεται, εκτός των άλλων, και από το διάγγελμα του Κ. Μητσοτάκη. Ούτε μία στιγμή αυτοκριτικής (δεν είναι η ώρα μας είπε). Μας ενημέρωσε προκλητικά ότι τα δάση θα ξαναγίνουν. Επομένως, δεν χρειάζεται να σκάμε. Το πόσο χρόνο χρειάζεται αυτό, το ότι οι θερμοκρασίες θα ανέβουν κι άλλο, το ότι θα έχουμε πλημμύρες τον χειμώνα, το ότι θα στερηθούμε τις βόλτες στο πράσινο, αυτά και τόσα άλλα τούς είναι απολύτως αδιάφορα. Άλλωστε το σήμα έχει δοθεί από τις στιγμές ανεμελιάς του πρωθυπουργού.

Τι θα μας πουν τις επόμενες ημέρες; Αφού υποκριτικά θα εξάρουν τις προσπάθειες των πυροσβεστών, αυτών δηλαδή που τους έχουν με μισθούς πείνας και δεν ακούνε τα αιτήματά τους για επιπλέον επάνδρωση του σώματος, θα μας πούνε:

Ότι οι εμπρησμοί είναι οργανωμένοι.

Ότι φταίει ο καύσωνας.

Ότι φταίει η παγκόσμια κλιματική αλλαγή.

Ότι υπάρχει ατομική ευθύνη για την προστασία των δασών.

Ότι οι άνεμοι δεν ευνοούσαν (άλλωστε ο «στρατηγός άνεμος» κατά Πολύδωρα είναι ο μόνιμος ένοχος).

Ότι σε όλον τον κόσμο υπάρχουν παρόμοια φαινόμενα.

Ότι το πρώτιστο, η ανθρώπινη ζωή, διαφυλάχθηκε.

Όχι ότι πολλά από αυτά δεν ισχύουν αλλά το θέμα είναι τι μέτρα πρόληψης λαμβάνεις ακριβώς επειδή υπάρχουν όλα αυτά. Αυτό είναι το επιτελικό τους κράτος. Αυτή είναι η αριστεία τους. Αυτή είναι η αναλγησία τους.

Η οργή είναι δεδομένη αλλά από μόνη της δεν φτάνει. Πρέπει να μείνουν ζωντανές οι μνήμες. Πρέπει να αναζητηθούν τα αίτια. Και πρέπει όλα αυτά να μετασχηματιστούν σε κοινωνικούς αγώνες. Μόνον τότε η οργή πιάνει τόπο και παύει να είναι μια μορφή εκτόνωσης. 

πηγη: kommon.gr