του Αλέκου Αναγνωστάκη

Νέο ρεκόρ έκαναν οι παγκόσμιες πωλήσεις όπλων σε συνθήκες συρρίκνωσης της καπιταλιστικής οικονομίας. 

Κορυφαίες επιχειρήσεις της Silicon Valley, όπως η Google, η Microsoft και η Oracle επιχειρούν να διεισδύσουν στην αμυντική βιομηχανία. Το φαινόμενο εξαπλώνεται σε όλες τις χώρες.

Στα ύψη έφθασε επίσης η εξαγορά πολιτικών.

Αυτά είναι τα τρία κύρια συμπεράσματα που προκύπτουν από την έρευνα (Δεκέμβριος 21) του Διεθνούς Ινστιτούτου Ερευνών για την Ειρήνη (SIPRI) με έδρα τη Στοκχόλμη,.

Σύμφωνα με την έκθεση του Ινστιτούτου ο τζίρος των 100 μεγαλύτερων ομίλων όπλων βρίσκεται σε συνεχή άνοδο από το 2015, αθροιστικά η άνοδος έχει φτάσει στο 17%. Αν και το ΔΝΤ έθεσε την παγκόσμια οικονομική συρρίκνωση το 2020 στο 3,1% οι πωλήσεις όπλων των 100 κορυφαίων εταιρειών αυξήθηκαν κατά 1,3%. Ο κύκλος εργασιών αυτών των ομίλων, σημειώνει το SIPRI, έφτασε το 2020 στα 531 δισ. δολάρια (470 δισ. ευρώ) , ποσό που υπερβαίνει το συνολικό ΑΕΠ του Βελγίου.

Οι μισές και πλέον από τις βιομηχανίες αυτές έχουν έδρα τον μεγαλύτερο έμπορο και λαθρέμπορο όπλων, τις ΗΠΑ, το 54% των παραγγελιών μοιράζονται 41 αμερικανικές επιχειρήσεις. Μόνο ο τζίρος της Lockheed Martin για το 2020 ξεπερνά τα 58 δισ. δολάρια, ποσό μεγαλύτερο από το Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν της Λιθουανίας.

Το άθροισμα των πωλήσεων όπλων και στρατιωτικών υπηρεσιών σε διεθνές επίπεδο αυξήθηκε κατά 1,3%, την ώρα που η παγκόσμια οικονομία συρρικνωνόταν κατά πάνω από 3%, σημειώνει το Ινστιτούτο.

Εξαιρουμένων μόνο ορισμένων ρωσικών (ο τζίρος τους υποχώρησε κατά 6,5%) και γαλλικών (-7,7%) ομίλων, οι πολεμικές βιομηχανίες άλλων χωρών κατέγραψαν αύξηση πωλήσεων.

Πέντε αμερικανικοί γίγαντες μονοπωλούν για άλλη μια φορά τις πρώτες θέσεις της παγκόσμιας κατάταξης. Από αυτές η «Lockheed Martin» (μαχητικά αεροσκάφη «F-35», πύραυλοι κ.λπ.) εδραιώθηκε στην πρώτη θέση, με πωλήσεις 58,2 δισ. δολαρίων.

Η βρετανική «BAE Systems» βρίσκεται στην υψηλότερη θέση μεταξύ των ευρωπαϊκών ομίλων (6η παγκόσμια), ακολουθούμενη από την «Airbus» (11η).

Οι κινεζικές «Norinco» (7η), AVIC (8η) και CETC (9η) και η αμερικανική «L3 Harris» (10η) συμπληρώνουν την πρώτη δεκάδα.

26 ευρωπαϊκές εταιρείες εξασφάλισαν το 21% των συνολικών πωλήσεων. Τις ακολούθησαν οι κινεζικές (13% του συνόλου με 5 εταιρείες) και οι ρωσικές (5% με 9 εταιρείες).

Σύμφωνα με το ινστιτούτο, το γεγονός ότι οι μεγάλες εταιρείες όπλων αντιπαρήλθαν τη δυσμενή συγκυρία του 2020 εξηγείται κυρίως από τις κυβερνητικές δημοσιονομικές πολιτικές στήριξης τους μπροστά στις επιπτώσεις των περιοριστικών μέτρων που επιβλήθηκαν για την ανάσχεσή της πανδημίας. Η μόνη επίπτωση των περιοριστικών μέτρων είναι οι καθυστερήσεις που προκλήθηκαν στις αλυσίδες εφοδιασμού σημειώνει το SIPRI. 

Η Γερμανική Ευρώπη της «ειρήνης» και η εκατοντάδα του θανάτου

Στην κορυφαία εκατοντάδα των ομίλων του θανάτου οι 41 είναι αμερικανικές επιχειρήσεις, 26 ευρωπαϊκές εταιρείες (εξασφάλισαν το 21% των συνολικών πωλήσεων) και ακολουθούν οι κινεζικές (13% του συνόλου, πέντε εταιρείες) και οι ρωσικές (5%, εννέα εταιρείες). 

Ήδη το 2019, τελευταίο έτος πριν από την πανδημία, η ευρωπαϊκή πολεμική βιομηχανία είχε καταγράψει ρεκόρ εξαγωγών. Στις 100 κορυφαίες επιχειρήσεις του κλάδου παγκοσμίως η ευρωπαϊκή αμυντική βιομηχανία έχει μερίδιο αγοράς 21%, ήτοι 109 δισεκατομμύρια δολάρια. Εννέα δισ. δολάρια αντιστοιχούν στις τέσσερις κορυφαίες γερμανικές επιχειρήσεις της αμυντικής βιομηχανίας. 

Υπάρχουν οι επιχειρήσεις που δραστηριοποιούνται σε περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, όπως η Airbus, η οποία το 2020 κατάφερε να αυξήσει τον τζίρο της στους εξοπλισμούς κατά 5%, στα 12 δισ. δολάρια. 

Ο πολιτικός επιστήμων Μάρκους Μπάγερ εκτιμά ότι οι Ευρωπαίοι θα εντείνουν τις προσπάθειες για περισσότερες συμπαραγωγές στην αμυντική βιομηχανία, ώστε να περιορίσουν το κόστος σε τεχνολογίες αιχμής που αφορούν νέα οπλικά συστήματα, όπως το ‘Next Generation Weapon System' και το ‘Future Combat Air System'.

Η αναλύτρια του Ιδρύματος Ερευνών για την Ειρήνη στο κρατίδιο της Έσσης (HSFK), Σιμόνε Βισότσκι συμφωνεί ότι οι συμπαραγωγές μειώνουν το κόστος παραγωγής, επισημαίνει όμως ότι δεν λύνουν το πρόβλημα του ελέγχου στις εξαγωγές όπλων. Ως παράδειγμα αναφέρει το νέο Eurofighter Typhoon, συμπαραγωγή της Γερμανίας, της Μ. Βρετανίας, της Ιταλίας και της Ισπανίας. «Κατά κανόνα τα εξοπλιστικά προγράμματα απευθύνονται σε συμμαχικά στρατεύματα, αλλά υπάρχουν και εξαιρέσεις», λέει η Σιμόνε Βισότσκι. «Το βλέπουμε με το Eurofighter Typhoon, το οποίο έχει πωληθεί και σε μία τρίτη χώρα, όπως η Σαουδική Αραβία, που διεξάγει πόλεμο με την Υεμένη»

Οι καιροί αλλάζουν 

«Οι μεγάλες αμερικανικές και ευρωπαϊκές επιχειρήσεις δεν μονοπωλούν πλέον τους εξοπλισμούς, επισημαίνει η Σιμόνε Βισότσκι. Προσωπικά, με εξέπληξε το γεγονός ότι αμυντικές βιομηχανίες από το νότιο ημισφαίριο αποκτούν όλο και μεγαλύτερη σημασία, ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η Ινδία». 

Σύμφωνα με τα τελευταία στοιχεία του Ινστιτούτου SIPRI τρεις επιχειρηματικοί όμιλοι από την Ινδία εμφανίζονται πλέον στους εκατό κορυφαίους παγκοσμίως, αν και το μερίδιο αγοράς δεν ξεπερνά το 1,2%, ίσο με εκείνο της Νότιας Κορέας, η οποία τα τελευταία χρόνια δραστηριοποιείται επίσης με επιτυχία στην αμυντική βιομηχανία.

Ιδιαίτερης βαρύτητας είναι το γεγονός πως το κολοσσιαίο πρόγραμμα εκσυγχρονισμού των κινεζικών ενόπλων δυνάμεων δίνει τεράστια ώθηση στην κινέζικη πολεμική βιομηχανία. Επιπλέον, «Οι κινεζικές επιχειρήσεις, λέει η αναλύτρια Αλεξάντρα Μαρκστάινερ, επωφελούνται από το γεγονός ότι μερικές φορές είναι δυσδιάκριτος ο διαχωρισμός ανάμεσα σε στρατιωτικές και μη στρατιωτικές χρήσεις. Για παράδειγμα η εταιρία NORINCO έχει κερδίσει πολλά χρήματα συμμετέχοντας στην ανάπτυξη ενός συστήματος δορυφόρων, το οποίο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για στρατιωτικούς, αλλά και για μη στρατιωτικούς σκοπούς».

Οι καιροί έχουν αλλάξει λοιπόν, ειδικά την τελευταία τριακονταετία, οι όροι και τα μέσα διεξαγωγής του πολέμου έχουν αλλάξει.

 Συμπτύσσονται οι στρατιωτικοί και μη στρατιωτικοί συντελεστές.

 Όπως σημειώνεται στην έκθεση, εκτός από τις ΗΠΑ όπου κορυφαίες, προαναφερθείσες, επιχειρήσεις των νέων τεχνολογιών της Silicon Valley συμπλέκονται με την πολεμική βιομηχανία, αντίστοιχη τάση παρατηρείται και στην Κίνα.

Η σύμπτυξη στρατιωτικών και μη στρατιωτικών χρήσεων δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο της Κίνας ή των ΗΠΑ σημειώνει η Σιμόνς Βισότσκι καθώς «η τεχνολογία της πληροφορικής δύσκολα πλέον διαχωρίζεται από την τεχνογνωσία της αμυντικής βιομηχανίας».

Στις νέες τεχνολογίες, είτε πρόκειται για τεχνητή νοημοσύνη είτε για μηχανική μάθηση ή υπολογιστικό νέφος, η τεχνογνωσία αυτών των εταιρειών γίνεται προσπάθεια, επιτυχής ομολογουμένως, να ενταχθεί στην υπηρεσία των ιμπεριαλιστικών πολέμων.

… Η αστική τάξη τις επαναστατικοποιημένες παραγωγικές δυνάμεις τις ιδιοποιείται και τις διαστρέφει.

Η γενικευμένη σύμπλευση νέων τεχνολογιών – πολεμικής βιομηχανίας είναι το δεύτερο κύριο και σημαντικό στοιχείο που αποκαλύπτει η έκθεση. 

Οι αναλυτές του SIPRI επισημαίνουν ότι ο καθορισμός των πολεμικών μεγεθών και των προεκτάσεών τους εξ αιτίας αυτής της διαπλοκής γίνεται ακόμα πιο πολύπλοκος. 

Η σύντηξη αστικής πολιτικής και βιομηχανικού συμπλέγματος 

Οι καιροί έχουν αλλάξει, η άμεση και ευέλικτη παρέμβαση του κεφαλαίου σε όλες τις δραστηριότητες της κοινωνικής ζωής αποκτά νέες διαστάσεις. Και αυτό είναι το τρίτο συμπέρασμα.

Ο Μάρκους Μπάγερ, πολιτικός επιστήμονας και συνεργάτης του International Center for Conflict Studies (BICC) με έδρα τη Βόννη, τονίζει ότι, σύμφωνα με στοιχεία της αμερικανικής ΜΚΟ Open Secrets, τα προηγούμενα 20 χρόνια οι κορυφαίες επιχειρήσεις του κλάδου είχαν διαθέσει 2,5 δισεκατομμύρια δολάρια για να εξαγοράσουν πολιτικούς, για τις λεγόμενες «δραστηριότητες λόμπι». Με άλλα 285 εκατομμύρια δολάρια. συμμετείχαν επίσης στη χρηματοδότηση της προεκλογικής καμπάνιας υποψηφίων της αρεσκείας τους 

Αποτέλεσμα αυτής της τακτικής, εκτιμά η Αλεξάντρα Μαρκστάινερ από το Ινστιτούτο SIPRI, ήταν μία εξαιρετικά ευμενής μεταχείριση του κλάδου από το αμερικανικό υπουργείο Άμυνας στο πρώτο έτος της πανδημίας. «Για παράδειγμα, επισημαίνει, οι εργαζόμενοι στην πολεμική βιομηχανία εξαιρέθηκαν σε μεγάλο βαθμό από την υποχρέωση να δουλεύουν από το σπίτι. Ένα άλλο παράδειγμα: κάποια συμβόλαια είχαν προβλέψει να γίνονται οι πληρωμές προς τις επιχειρήσεις πιο νωρίς, ώστε να υπάρχει μεγαλύτερη οικονομική ευχέρεια».

Οι δαπάνες θέλουν πολέμους

Η φορά των εξελίξεων σε ότι αφορά τις πολεμικές δαπάνες, όπως αυτές περιγράφονται με ενάργεια στην έκθεση του Ινστιτούτου Στρατηγικών Μελετών της Στοκχόλμης, οδηγεί σε υπερτοπικούς πολέμους. Σε περιόδους συνεχόμενης ανόδου των πολεμικών δαπανών, κράτη και λαοί δεν οδηγήθηκαν πουθενά αλλού. Πολύ περισσότερο που η κινητικότητα και η δημιουργία συμμαχιών στρατηγικού χαρακτήρα ανάμεσα σε ισχυρές στρατιωτικά χώρες – ανά τρεις και πάνω - δεν έχει προηγούμενο.

Σαν να σχηματίζονται τα αντίπαλα στρατόπεδα.

Οι δράσεις επομένως και οι αποκαλύψεις, από τη σκοπιά ενός σύγχρονου αντιιμπεριαλιστικού κινήματος, για τον εξοπλισμό και την ενίσχυση του κινήματος της αποτροπής του πολέμου αποκτούν πλέον επιτακτικό χαρακτήρα.

πηγη: kommon.gr

Πολλοί Ναυτεργάτες όλων των ειδικοτήτων που η συμμετοχή τους ήταν δραστήρια και ουσιαστική τόσο στην πρώτη 48ωρη απεργία του Νοέμβρη όσο και στην 4ήμερη του Δεκέμβρη μετά το ξεπούλημα των Ναυτεργατικών αιτημάτων από την πλειοψηφία της ΠΝΟ αναρωτιούνται γιατί δεν συνεχίστηκε μια πετυχημένη απεργία την στιγμή κατά την οποία οι εφοπλιστές δεν έκαναν ούτε μισό βήμα πίσω για αυξήσεις που ζητούσε η ΠΝΟ 2+2% για τα έτη 2020-2021.

Το ίδιο ερώτημα αφορά και την πολιτική της κυβέρνησης αναφορικά με όλα τα επίμαχα ζητήματα που συνδέονται με τα εργασιακά και κοινωνικοασφαλιστικά προβλήματα που ήταν στο επίκεντρο των διεκδικήσεων των δύο απεργιακών μας κινητοποιήσεων και για τα οποία κυβέρνηση – ΥΕΝ περιφρονητικά τα αγνοούσαν παντελώς!

Από αυτή την σκοπιά έχει ενδιαφέρον να φέρουμε στο προσκήνιο και στην δημοσιότητα την φαιδρή επιχειρηματολογία που αναπτύχθηκε από την πλευρά των συνδικαλιστών που ανήκουν στο μπλοκ της πλειοψηφίας, τις αθλιότητες που ξεστόμισαν προκειμένου να συναινέσουν για άλλη μια φορά στην προδοσία των αγώνων και των δίκαιων ναυτεργατικών αιτημάτων.

Πρωτεργάτες σε αυτήν την επιχείρηση υπονόμευσης του αγώνα ήταν το συνδικαλιστικό δίδυμο Τσικαλάκης – Σαριδάκης (όπως και στην απεργία του Νοέμβρη).

Απολαύστε και κρίνετε με το δικό σας αλάνθαστο κριτήριο τα επιχειρήματά τους:

-          «Η απεργία δεν μπορεί να κρατηθεί ή να συνεχιστεί διότι οι Ναυτεργάτες με πιέσεις των εφοπλιστών θα την σπάσουν αρχικά στην Κρήτη και θα ακολουθήσουν και όλα τα άλλα λιμάνια»!

-          «Τα πληρώματα ούτε θα βγουν έξω ούτε πρόκειται να συμβάλουν στην παρεμπόδιση των αναχωρήσεων των πλοίων»!

-          «Θέλουμε κόσμο απ’ έξω», και κοιτώντας προς τους Προέδρους ΠΕΝΕΝ – ΠΕΜΕΝ έθεσαν το ερωτηματικό «τι κόσμο αυτοί μπορούν να κινητοποιήσουν διότι η πλειοψηφία της ΠΝΟ δεν μπορεί ούτε από τα μέσα ούτε απ’ έξω να στηρίξει την συνέχιση της απεργίας»!!!

Στην συνέχεια την σκυτάλη πήραν και ορισμένοι από αυτούς που ο ρόλος τους ήταν και είναι να συντάσσονται και να ενεργούν ως πιστοί εντολοδόχοι και υποτακτικοί του εκάστοτε Γ.Γ της ΠΝΟ (έως χθες του Χαλά και σήμερα του Τσικαλάκη), έβαλαν και αυτοί το λιθαράκι τους διατυπώνοντας τα ίδια φαιδρά επιχειρήματα:

-          «Απέτυχε η συγκέντρωση που κάναμε την δεύτερη μέρα της απεργίας…», ακολούθως: «ο κόσμος δεν ήταν αρκετός…», ένας άλλος θυμήθηκε προγενέστερη απεργία που σε ανάλογη συγκέντρωση η συμμετοχή ήταν πάνω από 500 άτομα…

-          Ο Τσικαλάκης υπερθεμάτισε σε αυτήν την κατασκευασμένη και άθλια επιχειρηματολογία φθάνοντας στο σημείο να κάνει λόγο ότι μπροστά μας υπάρχουν και άλλες υποχρεώσεις όπως το συνέδριο (εκλογές) του ΕΚΠ … στο οποίο τα 8 σωματεία δεν συμμετέχουν…., το επικείμενο Γ.Σ της ΠΝΟ (το οποίο και αυτό αναβλήθηκε) και φυσικά δεν παρέλειψε να δείξει το άγχος και την αγωνία του υπογραμμίζοντας ότι στις 16/12 υπάρχει και η συγκέντρωση του ΠΑΜΕ στο Σύνταγμα!!!

Μέσα σε αυτό το κακόγουστο και καταγέλαστο σκηνικό που έστησαν Τσικαλάκης – Σαριδάκης και οι νεροκουβαλητές τους αναδείχθηκε η τραγική γύμνια, η πλήρης ανικανότητά τους να υπερασπίσουν στοιχειωδώς τα Ναυτεργατικά αιτήματα και δικαιώματα.

Από την άλλη όμως έδειξαν ιδιαίτερη σπουδή και ενεργητικότητα να κινηθούν στο παρασκήνιο με τον φίλο τους Υπουργό Ε.Ν στον οποίο ανέθεσαν ρόλο επιδιαιτητή στην απεργία, τον νομιμοποίησαν σαν κοινωνικό εταίρο να βάλει πλάτη στην υπονόμευση και το ξεπούλημα των Ναυτεργατών ενώ τις προηγούμενες ημέρες κραύγαζαν κατά της κακής εργοδοσίας ενώ την κυβέρνηση και τον ίδιο τον Υπουργό Ε.Ν τον απάλλασσαν πλήρως από τις ευθύνες για τα συσσωρευμένα και οξυμένα Ναυτεργατικά προβλήματα, για τα οποία δεν ψελλίζουν ούτε στις ανακοινώσεις τους μια λέξη αλλά με ευκολία τα βάζουν με τους υφιστάμενούς τους!

ΠΑΜΕ: Στα λόγια κλιμάκωση, στην πράξη υποτονικότητα

και διευκόλυνση των σχεδίων της πλειοψηφίας της ΠΝΟ!

Για την εικόνα των εκπροσώπων των τριών σωματείων του ΠΑΜΕ (θα μιλήσουμε σε άλλο σημείωμα πιο αναλυτικά) η γραμμή ήταν και παραμένει τραγική!

Καλό θα είναι όλοι οι Ναυτεργάτες να διαβάσουν την ανακοίνωσή μας σχετικά με το συνέδριο της ΠΝΟ (βλέπε εδώ) για να αντιληφθούν τον δρόμο που έχουν χαράξει σχετικά με τα Ναυτεργατικά προβλήματα και την θέση τους απέναντι στην νέα ηγεσία της ΠΝΟ.

Η στάση τους όλους αυτούς τους 6 μήνες είναι: εμείς καταθέτουμε την θέση μας στην ΠΝΟ αλλά εσείς έχετε την πλειοψηφία, μπορείτε να αποφασίσετε!!!!

Ίχνος αντιπαράθεσης, ούτε λόγος για σύγκρουση, χαμηλοί τόνοι, διευκόλυνση στις αποφάσεις του μπλοκ εργοδοτικού – κυβερνητικού συνδικαλισμού, καμιά αναφορά περί ευθυνών στον Τσικαλάκη, αιχμές και υπονοούμενα ενάντια στους Ναυτεργάτες, προσπάθεια συγκάλυψης της προδοτικής γραμμής της πλειοψηφίας ώστε αυτή να περνάει όσο το δυνατόν ανώδυνα και στα μαλακά!!!

Στο πλαίσιο αυτό ο Ευαγγελάκης (ΠΕΜΕΝ) τους τελευταίους μήνες αναπαράγει την άποψη: «Για την κατάσταση που βρίσκονται οι διαθέσεις των Ναυτεργατών, υπεύθυνοι είμαστε όλοι μας, μεταξύ των οποίων και η ΠΕΜΕΝ»!!!

Από την άλλη σε κάθε απεργιακή κινητοποίηση εκφράζουν τα θερμά τους συγχαρητήρια για την γενναία, την παλικαρίσια και αγωνιστική στάση των Ναυτεργατών!!!

Πρόκειται για μια γραμμή που από τα μέσα (όργανα της ΠΝΟ) ξεδιάντροπα βάζουν πλάτη στην αντιδραστική επιχειρηματολογία των δυνάμεων της υποταγής, αλλά προς τα έξω (ανακοινώσεις τους) χαϊδεύουν τα αυτιά των Ναυτεργατών!

Είναι ενδεικτικό αυτής της νέας γραμμής που έχουν εγκαινιάσει στην ΠΝΟ να διαβάσει ή να ακούσει κανείς την ομιλία του Ευαγγελάκη στην απεργιακή συγκέντρωση στο λιμάνι του Πειραιά στην οποία δεν υπάρχει λέξη για την τακτική και στρατηγική της νέας ηγεσίας της ΠΝΟ και φυσικά ούτε στίγμα κριτικής τοποθέτησης!!!

Καθόλου παράξενο που ορισμένοι λαλίστατοι της ομάδας Τσικαλάκη δηλώνουν αριστερά – δεξιά περιχαρείς για την γραμμή των τριών σωματείων, και από την άλλη με υπονοούμενα λένε ότι έως ότου εδραιωθεί ο Τσικαλάκης η στάση μας απέναντι στο μπλοκ του ΠΑΜΕ θα πρέπει να είναι η συνεννόηση, η συνεργασία και το καλό κλίμα!!!  

Η θέση της ΠΕΝΕΝ

Στις συνθήκες που διαμορφώνονται στον χώρο της Ναυτεργασίας, αποκτά μεγάλη σημασία σήμερα η αποφασιστική υπεράσπιση των δικαιωμάτων των Ναυτεργατών και η απόκρουση της επίθεσης εφοπλιστών – κυβέρνησης.

Η υποτιθέμενη νέα γραμμή που θα υπήρχε στην ΠΝΟ με την αλλαγή του Γ. Χαλά αποδείχθηκε (είμασταν οι μόνοι που έγκαιρα και τεκμηριωμένα αναδείξαμε) μύθος και οι επικοινωνιακές τρακατρούκες της ομάδας Τσικαλάκη πολύ σύντομα κατέρρευσαν σαν χάρτινος πύργος!

Η νέα ηγεσία της ΠΝΟ μαζί με την ομάδα των υποτακτικών της είναι και θα παραμείνουν συστοιχισμένοι απόλυτα στην γραμμή της ανταγωνιστικότητας και κερδοφορίας των εφοπλιστών και από αυτό δεν θα ξεφύγουν ούτε στο ελάχιστο.

Όλοι αυτοί προτάσσουν τα δικά τους προσωπικά συμφέροντα, τις δικές τους φιλοδοξίες και επιδιώξεις, εχθρεύονται κάθε οργανωμένη αντίσταση και πάλη των Ναυτεργατών ενώ την ανάπτυξη των αγώνων (έξω από τον δικό τους έλεγχο) την αντιλαμβάνονται σαν κίνδυνο για την δική τους ύπαρξη στα Σωματεία και την ΠΝΟ!!

Πραγματική ανεξάρτητη διεκδίκηση έξω και πέρα από αυτά που ορίζουν τα αφεντικά τους (εφοπλιστές – κυβέρνηση) δεν πρόκειται να σχεδιαστεί, να οργανωθεί και να πραγματοποιηθεί από αυτές τις δυνάμεις!!

Αναφορικά με τις δυνάμεις του ΠΑΜΕ, η ζωή αποδείχνει καθημερινά ότι η γραμμή χαμηλών πτήσεων, μειωμένων απαιτήσεων σε συνδυασμό με την διάρρηξη των δεσμών τους με τους Ναυτεργάτες, τους καθιστά ανίσχυρους, ακίνδυνους για την αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης – εφοπλιστών.

Η ελπίδα και η προοπτική βρίσκεται στην ίδια την οργάνωση των Ναυτεργατών μέσα και έξω από τα καράβια, στην συγκρότηση ενός μετώπου και ενός κέντρου αγώνα που θα βάζει μπροστά τα Ναυτεργατικά προβλήματα και δικαιώματα, που θα έχει ως κεντρική και κατευθυντήρια γραμμή τις δικές τους σύγχρονες ανάγκες.

Η ΠΕΝΕΝ σε αυτή την γραμμή πορεύεται με συνέπεια, αποφασιστικότητα και πίστη και αυτός είναι ο δρόμος μέσα από τον οποίο μπορούν να παραχθούν ουσιαστικά αποτελέσματα στα Ναυτεργατικά προβλήματα.

Κλείνοντας απαντούμε σε δεκάδες Ναυτεργάτες που επανειλημμένα στις δύο πρόσφατες απεργίες ρωτούσαν ποιοι είναι μέσα στην ΠΝΟ που ψήφισαν δύο φορές (Νοέμβρη – Δεκέμβρη) και έβαλαν STOP στην συνέχιση της απεργίας και στην ανάγκη επίλυσης των προβλημάτων:

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΤΣΙΚΑΛΑΚΗΣ Γ.Γ ΠΝΟ – Πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Πλοιάρχων Ε.Ν

ΜΙΧΑΗΛ ΠΑΤΖΑΡΑΚΗΣ Πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Μηχανικών Μηχανών Εσωτερικής Καύσης Ε.Ν.

ΕΥΑΓΓΕΛΟΣ ΔΑΝΟΜΑΡΑΣ Πρόεδρος Πανελλήνιου Συνδέσμου Οικονομικών Αξιωματικών Ε.Ν.

ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΩΣΤΟΣΠρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Φροντιστών Ε.Ν.

ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΣΑΡΙΔΑΚΗΣ Πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Αρχιθαλαμηπόλων - Θαλαμηπόλων Ε.Ν.

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΚΑΡΚΟΥΛΙΑΣ Πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Προσωπικού Τροφοδοσίας Ε.Ν.

ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ Πρόεδρος Πανελλήνιας ένωσης Πρακτικών Πλοιάρχων και Κυβερνητών Ε.Ν

ΙΩΑΝΝΗΣ ΝΗΣΩΤΑΚΗΣ Πρόεδρος Πανελλήνιας Ένωσης Ναυτών M/S-Π/Κ-Ο/Ν Ε.Ν

Υ.Γ: Μέσα στην πρεμούρα τους να τελειώσουν άρον – άρον την απεργία, ξέχασαν το πρόβλημα της διευθέτησης στην ΣΣΕ των διανυκτερεύσεων! Ευτυχώς τους το υπενθύμισε η ΠΕΝΕΝ…..

Όμως την ανακοίνωση για την λήξη της απεργίας την είχαν έτοιμη πριν ακόμη ξεκινήσει η συνεδρίαση της Διοίκησης!

Την τελευταία ημέρα ο Πλακιωτάκης, σε συνεννόηση με τον Τσικαλάκη, εγκατέλειψε τον ρόλο του επιδιαιτητή και στην ουσία αυτός και οι συνεργάτες του εκ μέρους της ΠΝΟ ανέλαβαν επίσημα τον ρόλο του διαπραγματευτή για την υπογραφή της ΣΣΕ!!!

Ο Μινχάουζεν της ΠΝΟ ο οποίος γύριζε από το καλοκαίρι καράβι το καράβι και διαλαλούσε ότι έχουν στην τσέπη τους το 2+2% των αυξήσεων για το 2020 – 2021 (το οποίο τελικά για το 2020 – 2021 έγινε 0+0%!!! ), αυτή την φορά διατυμπάνιζε ότι αυτός και ο Τσικαλάκης καθάρισαν να πάρουν και οι εφοπλιστές μέρος των οφειλών για τα πλοία που εκτελούν άγονες γραμμές και οι επιδοτήσεις έχουν καθυστερήσει να αποδοθούν στις εμπλεκόμενες Ακτοπλοϊκές εταιρίες!!!

Ο πρόεδρος της ΟΤΟΕ Γιώργος Μότσιος / Πηγή: Intime

Από το 2018 μέχρι και τον Ιούνιο του 2021, οι εργαζόμενοι στα πιστωτικά ιδρύματα στην Ελλάδα μειώθηκαν από 39.557 σε 31.163 - Τα στοιχεία που παρουσίασε ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας, Γιώργος Μότσιος

Μαίρη Λαμπαδίτη

τη συρρίκνωση του κλάδου των τραπεζών τα τελευταία χρόνια που οδηγεί, επακόλουθα, στη συρρίκνωση των προσδοκιών των τραπεζοϋπαλλήλων αναφέρθηκε ο πρόεδρος της ΟΤΟΕ Γιώργος Μότσιος στην ομιλία του, χθες, κατά την έναρξη του 33ου συνεδρίου της Ομοσπονδίας.

Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε, από το 2018 μέχρι και τον Ιούνιο του 2021 η συνολική απασχόληση στα πιστωτικά ιδρύματα στην Ελλάδα μειώθηκε κατά 21,2% (από 39.557 εργαζόμενους σε 31.163).

• Μέχρι τα τέλη του 2020, η μείωση της απασχόλησης στις τράπεζες στην Ελλάδα ήταν 16%, έναντι μείωσης κατά 2,4% στις τράπεζες στην Ευρωζώνη.
• Στις νέες εταιρείες servisers του χρηματοπιστωτικού κλάδου που ανέλαβαν τη διαχείριση των ΜΕΑ των Τραπεζών, απασχολούνται πλέον πάνω από 4.000 εργαζόμενοι, από τους οποίους 2.000 περίπου προέρχονται από τις συστημικές τράπεζες.
• Μεταξύ τέλους του 2018 και Σεπτεμβρίου 2021 διέκοψαν τη λειτουργία τους 385 καταστήματα, δηλαδή το 19,4% των  καταστημάτων δικτύου στην Ευρωζώνη. Μέχρι το τέλος του 2020 η μείωση ήταν 12,21%. Μόνο κατά τη διάρκεια της πανδημίας σταμάτησαν τη λειτουργία τους 264 καταστήματα.
• Στη χώρα μας το 2020 αντιστοιχούσε ένας τραπεζοϋπάλληλος σε 324 κατοίκους, ενώ στην Ευρωζώνη ένας σε 186 κατοίκους.
• Είχαμε 18,78 καταστήματα ανά 100.000 κατοίκους, έναντι 34,3 στη Γαλλία, 38,2 στην Πορτογαλία, 38,8 στην Ιταλία και 49,7 στην Ισπανία!
• Το 2020 ο μέσος όρος στην Ευρωζώνη ήταν ένα τραπεζικό κατάστημα ανά 2.888 κατοίκους, στην Ελλάδα (με τόσες γεωγραφικές και άλλες ιδιομορφίες...) αντιστοιχούσε ένα κατάστημα ανά 6.298 κατοίκους.
• Αλλά και στα ΑΤΜ, που διευκολύνουν τις συναλλαγές, είχαμε μείωση, αναλογικά με τον πληθυσμό, έναντι αύξησης στην Ευρωζώνη στο ίδιο διάστημα. Έτσι, το 2019 είχαμε στην Ελλάδα 63,4 ΑΤΜ ανά 100.000 κατοίκους, έναντι 90,17 στην Ιταλία, 98,29 στη Γαλλία, 119,93 στη Γερμανία, 171, 96 στην Αυστρία (πηγή συγκριτικών στοιχείων: Ευρωπαϊκή Τραπεζική Αρχή - ΕΒΑ).

Το μήνυμα Χατζηδάκη

«Οι πόρτες του υπουργείου Εργασίας και Κοινωνικών Υποθέσεων θα είναι πάντοτε ανοιχτές σε εσάς, έτσι ώστε να αντιμετωπίζουμε -χωρίς να αφήνουμε να χρονίζουν- οποιαδήποτε προβλήματα απασχολούν τον κλάδο σας», διαβεβαίωσε ο υπουργός, Κωστής Χατζηδάκης, σε μήνυμά του για το 33ο Πανελλαδικό Συνέδριο της Ομοσπονδίας Τραπεζοϋπαλληλικών Οργανώσεων Ελλάδας.

Και πρόσθεσε πως «ο τραπεζικός κλάδος πέρασε μία δύσκολη δεκαετία, ευρισκόμενος στο επίκεντρο της μεγάλης οικονομικής κρίσης. Είμαι βέβαιος ότι δημιουργούνται οι προϋποθέσεις σε όλα τα επίπεδα, έτσι ώστε από τώρα και μέχρι το 2030 να είναι μια πολύ καλύτερη δεκαετία και για την οικονομία και για τον τραπεζικό κλάδο».

Οι εργασίες του συνεδρίου θα λήξουν την Κυριακή με την εκλογή του νέου Γενικού Συμβουλίου της ομοσπονδίας αλλά και των 28 αντιπροσώπων της ΟΤΟΕ στη ΓΣΕΕ, η οποία σε ενάμιση χρόνο θα κληθεί να εκλέξει τη δική της ηγεσία.

Το συνέδριο της ΟΤΟΕ έχει κάτι... από εσωκομματικές εκλογές ΚΙΝΑΛ, καθώς η ΠΑΣΚΕ κατεβαίνει διασπασμένη, με το ένα τμήμα της υπό τον νυν πρόεδρο της Ομοσπονδίας Γιώργο Μότσιο να κατεβαίνει το όνομα ΔΗΣΥΕ-ΠΑΣΚΕ, ενώ το έτερο κομμάτι διατηρεί το όνομα ΠΑΣΚΕ υπό τον Αντώνη Δεληχάτσιο, που θα διεκδικήσει και την προεδρία της ΟΤΟΕ.

πηγη: .imerisia.gr

Οι νέοι στην Ευρώπη ανησυχούν περισσότερο για την κλιματική αλλαγή, ακόμη και εν μέσω της πανδημίας του κορονοϊού που έχει ανατρέψει την καθημερινότητα παγκοσμίως και έχει πλήξει σφοδρά την οικονομία, σύμφωνα με στοιχεία δημοσκόπηση της εταιρείας ipsos.

Σχεδόν οι μισοί από τους ερωτηθέντες στην έρευνα που διενεργήθηκε μεταξύ περισσότερων από 22.000 νέων σε 23 ευρωπαϊκές χώρες δήλωσαν ότι πιστεύουν ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη είναι μεταξύ των πιο σοβαρών προβλημάτων που αντιμετωπίζει η ανθρωπότητα.

Η περιβαλλοντική υποβάθμιση βρέθηκε στη δεύτερη θέση των σοβαρότερων ανησυχιών των νέων, με 44%, ενώ ακολουθούν η διασπορά μολυσματικών ασθενειών και η φτώχεια με 36%.

Η δημοσκόπηση αυτή επιβεβαιώνει ότι τα κινήματα των νέων για το κλίμα, όπως οι Παρασκευές για το Μέλλον, δεν ήταν περιθωριακά κινήματα αλλά εκπροσωπούν τη νεολαία. Οι Παρασκευές για το Κλίμα ξεκίνησαν σαν ένα σχολικό κίνημα απεργίας το οποίο ξεκίνησε η έφηβη Σουηδή Γκρέτα Τούνμπεργκ.

Οι νέοι της νότιας Ευρώπης φαίνεται ότι ανησυχούν περισσότερο από τους νέους αλλού στην ήπειρο, με το 71% των Ισπανών και το 63% των Πορτογάλων να δηλώνουν εξαιρετικά ανήσυχοι , σε σχέση με το 23% των Λετονών.

Αυτό δεν προκαλεί έκπληξη, καθώς Ισπανία και Πορτογαλία έχουν ήδη αντιμετωπίσει μεγάλες δασικές πυρκαγιές, καύσωνες και μακρά ξηρασία.

πηγη: enikos.gr/