H Ντίπαλι Ρόι δεν είχε να φάει. Η ίδια και ο σύζυγός της, Πράντιπ Ρόι, εργάζονταν σε μία βιοτεχνία ρούχων στο Μπαγκλαντές, που προέβη σε μαζικές απολύσεις όταν ξέσπασε η πανδημία της Covid-19. Αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πρωτεύουσα Ντάκα και να επιστρέψουν στην επαρχία για να περιορίσουν τα έξοδά τους.

Η Παγκόσμια Τράπεζα, σύμφωνα με δημοσίευμα της «Ναυτεμπορικής» υπολογίζει ότι 97 εκατομμύρια άνθρωποι ανά την υφήλιο διολίσθησαν στη φτώχεια το 2020 εξαιτίας της πανδημίας, ζώντας με λιγότερα από 2 δολάρια την ημέρα. Για πρώτη φορά σε περίοδο 20 ετών το ποσοστό της φτώχειας αυξήθηκε, αντί να μειωθεί. Ελάχιστη πρόοδο είχαμε έκτοτε. Η προκληθείσα από την Covid-19 φτώχεια εξακολουθεί να πλήττει 97 εκατομμύρια ανθρώπους και το 2021, σημειώνουν οι οικονομολόγοι της Πακόσμιας Τράπεζας. Εκτιμούν ωστόσο ότι το 2022 ο αριθμός θα μειωθεί.

«Μετα βίας βρήκαμε χρήματα να επιστρέψουμε στο σπίτι μας, στην επαρχία» λέει στο CNN η Ντίπαλι Ρόι. Εκεί προσπάθησαν να πάρουν ένα μικρό δάνειο για να ανοίξουν τη δική τους μικρή επιχείρηση. Αλλά στην αρχή κανείς δεν μπορούσε να βοηθήσει. Οι τοπικοί μη κερδοσκοπικοί οργανισμοί ζητούσαν ενέχυρο- και εκείνοι δεν είχαν τίποτα να υποθηκεύσουν. Στη συνέχεια ο Πράντιπ Ρόι προσπάθησε να βρει δουλειά στον αγροτικό τομέα. Αλλά τον απέρριψαν ως «άνθρωπο της Ντάκα», που δεν θα μπορούσε να αντέξει τις σκληρές καιρικές συνθήκες.

«Το φαγητό ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα» λέει η 20χρονη Ντίπαλι Ρόι, η οποία ήταν έγγυος τότε και μπορούσε να βρει μόλις ένα γεύμα την ημέρα σε δημόσια προγράμματα δωρεάν σίτισης. «Δεν μπορούσαμε να κάνουμε τίποτα. Περιμέναμε απλώς να μας δώσει κάποιος λίγο φαγητό» εξηγεί.

Η Καρολίνα Σάντσεζ Παράμο, διευθύντρια φτώχειας και ισότητας στην Παγκόσμια Τράπεζα, παρομοιάζει την πανδημία με μία φυσική καταστροφή, που εξαπλώθηκε ταχύτατα με επίκεντρο την Ανατολική Ασία. «Γνωρίζαμε ότι το τσουνάμι έρχεται» λέει στο CNN. «Το ερώτημα δεν ήταν εάν το οικονομικό σοκ θα φτάσει σε όλες τις αναπτυσσόμενες οικονομίες, αλλά το πότε» σημειώνει.

Οι πλούσιοι έγιναν πλουσιότεροι

Την ίδια ώρα οι δισεκατομμυριούχοι έζησαν πέρυσι την μεγαλύτερη αύξηση στον πλούτο, που έχει καταγραφεί ποτέ, σύμφωνα με το World Inequality Lab. Και ενώ οι 1.000 πλουσιότεροι άνθρωποι χρειάστηκα μόνο 9 μήνες για να καλύψουν τις όποιες απώλειες είχαν στην έναρξη της πανδημίας, θα χρειαστεί να περάσουν περισσότερα από 10 χρόνια για να ανακτήσουν το χαμένο έδαφος οι φτωχότεροι του πλανήτη, όπως έδειξε έρευνα της Oxfam.

Οι οικονομικές ανισότητες είναι άμεσα συνδεδεμένες και με τις ανισότητες στην πρόσβαση σε εμβόλια κατά της Covis-19. Tην ώρα που στις ανεπτυγμένες οικονομίες οι κυβερνήσεις «τρέχουν» για να προωθήσουν την τρίτη, ενισχυτική δόση, σε κάποιες χώρες δεν έχει ακόμη εμβολιαστεί με την πρώτη δόση ούτε το 10% του πληθυσμού.

Επίσης σύμφωνα με Έκθεση για την Παγκόσμια Ανισότητα που αποτελεί προϊόν ενός δικτύου κοινωνικών επιστημόνων που δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα εκτιμά ότι οι δισεκατομμυριούχοι κατέχουν φέτος συνολικά το 3,5% του παγκόσμιου πλούτου των νοικοκυριών, καταγράφοντας άνοδο από το 2% που κατείχαν όταν άρχισε η πανδημία στις αρχές του 2020…

Για παράδειγμα, ο ετήσιος παγκόσμιος κατάλογος του «Forbes» με τους δισεκατομμυριούχους περιλαμβάνει έναν κατάλογο με 2.755 άτομα που έχουν συνολικό πλούτο 13,1 τρισεκατομμύρια δολάρια, αυξημένο από τα 8 τρισεκατομμύρια δολάρια που ήταν πέρυσι.

Η νέα έκθεση δείχνει πως μια ευρύτερη ομάδα 520.000 ενηλίκων, που αποτελούν το κορυφαίο πλουσιότερο 0,0073% του παγκόσμιου πληθυσμού είδαν το συνολικό μερίδιό τους στον παγκόσμιο πλούτο να φθάνει το 11% φέτος, από 10% που ήταν πέρυσι…

Οι οικονομικές ανισότητες είναι άμεσα συνδεδεμένες και με τις ανισότητες στην πρόσβαση σε εμβόλια κατά της Covis-19. Tην ώρα που στις ανεπτυγμένες οικονομίες οι κυβερνήσεις «τρέχουν» για να προωθήσουν την τρίτη, ενισχυτική δόση, σε κάποιες χώρες δεν έχει ακόμη εμβολιαστεί με την πρώτη δόση ούτε το 10% του πληθυσμού…

πηγη: imerodromos.gr

Γιάννης Ελαφρός

Καθώς η κοινωνική δυσαρέσκεια αναπτύσσεται, η κυβερνητική επιρροή υποχωρεί, αν και με αργούς ρυθμούς λόγω της ανυπαρξίας πραγματικής αντιπολίτευσης από ΣΥΡΙΖΑ, ΚΙΝΑΛ-ΠΑΣΟΚ κλπ. Στριμωγμένη από πανδημία και ακρίβεια η κυβέρνηση, εντός των επιλογών της ο εκλογικός αιφνιδιασμός. Η διέξοδος δεν βρίσκεται στο αίτημα για εκλογές (Α. Τσίπρας) ή στην εκλογική αναμονή για εναλλαγή, αλλά σε ένα κίνημα ανατροπής και σε ισχυρή αντικαπιταλιστική Αριστερά.

Ο «χειμώνας της δυσαρέσκειας» και ο εκλογικός ορίζοντας

Μπορεί η ψήφιση του προϋπολογισμού από τη ΝΔ (και τον… Μπογδάνο) να μοίρασε τα γνωστά αυτάρεσκα γελάκια στα υπουργικά έδρανα, αλλά όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούν πως η κυβέρνηση έχει πέσει σε κινούμενη άμμο, σε μια παγίδα πανδημίας και ακρίβειας, από την οποία δεν μπορεί να διαφύγει εύκολα, ενώ σε κάθε κίνηση βυθίζεται βαθύτερα στην κοινωνική διαμαρτυρία.

Καθώς η δυσανεξία για όσα συμβαίνουν αποτελούν κυρίαρχο κλίμα, υπάρχει σοβαρό ενδεχόμενο να ζήσουμε έναν ελληνικό «χειμώνα της δυσαρέσκειας». Πρόκειται για μια δυσαρέσκεια διάχυτη και ανάκατη με φόβο, που από πολλούς βιώνεται ατομικά κι όχι συλλογικά, αν και τροφοδοτεί και σημαντικές κινηματικές παρεμβάσεις. Για την μη μαζική της έκφραση τεράστιες ευθύνες έχει η κατ΄ όνομα αξιωματική αντιπολίτευση του ΣΥΡΙΖΑ. Αλλά και η Αριστερά δεν έχει κάνει όσα θα έπρεπε.

Αν και οι δημοσιολόγοι του συστήματος επικεντρώνουν κυρίως στον πολιτικό διαγκωνισμό στο κέντρο του πολιτικού φάσματος, στην πραγματικότητα οι κοινωνικές διεργασίες οδηγούν σε ενδυνάμωση των «άκρων», δηλαδή των πιο ξεκάθαρων απαντήσεων, είτε προς το συμφέρον της άρχουσας τάξης και των συμμάχων της, είτε προς το συμφέρον της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων. Εξάλλου και η κυβέρνηση της ΝΔ σε αυτό έχει διακριθεί: στην ακραία, συνεπή και αποφασιστική υλοποίηση της πολιτικής του κεφαλαίου.

Καθώς έχουμε μπει σε περίοδο αποσταθεροποίησης των δεδομένων πολιτικών συσχετισμών ανοίγει και η συζήτηση περί εκλογών, που κανείς δεν μπορεί να αποκλείσει τη διενέργειά τους εντός του 2022, παρά τους όρκους Κ. Μητσοτάκη στην πολιτική σταθερότητα. Η διέξοδος όμως δεν βρίσκεται στην κοινοβουλευτική εναλλαγή, αλλά στη συγκρότηση μιας ανατρεπτικής εργατικής πολιτικής, μιας εργατικής λαϊκής αντιπολίτευσης.

Τάσεις διατάραξης του πολιτικού σκηνικού

Το κυβερνών κόμμα βρίσκεται σε καθοδική πορεία, η οποία προς το παρόν συγκρατείται λόγω της μεγάλης στήριξης από το κεφάλαιο με κάθε μέσο (και ΜΜΕ) που διαθέτει και της ανυπαρξίας πολιτικής εναλλακτικής. Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη εμφανίστηκε πολιτικά ως ένας… δικέφαλος αετός, επιχειρώντας να συνταιριάξει αποδοτικά δύο αλληλοδιαπλεκόμενες εκδοχές της κυρίαρχης πολιτικής, με το αντίστοιχο πολιτικό προσωπικό. Αφενός, το λεγόμενο εκσυγχρονιστικό κέντρο, αλλά στην πραγματικότητα ακραίο επιθετικό, αφετέρου βαθιά δεξιές και ακροδεξιές προσεγγίσεις. Η «ακροκεντρώα» κατεύθυνση πασπαλίζεται με αστικό δικαιωματισμό (π.χ. διακρίσεις, έμφυλο), προβάλλει έντονα τη στήριξη σε ΕΕ – «ευρωπαϊσμό», προωθεί αντεργατική πολιτική (π.χ. νόμος Χατζηδάκη), υπερτονίζει τον ψηφιακό εκσυγχρονισμό, την κλιματική αλλαγή (κυρίως για την ενεργειακή ανασυγκρότηση υπέρ του κεφαλαίου και σε βάρος του λαού), ενώ αναφέρει τη ΝΔ ως κεντροδεξιό κόμμα. Η πούρα δεξιά κατεύθυνση εκφράζεται με την ακραία αντεργατική πολιτική (π.χ. νόμος Χατζηδάκη), την πανταχού παρούσα αστυνομική καταστολή, τον έντονο εθνικισμό, την αντιπροσφυγική πολιτική με τα παράνομα pushbacks και τους φράχτες παντού, την εξοπλιστική-μιλιταριστική παρέμβαση στον ελληνοτουρκικό ανταγωνισμό κλπ. Ο Κ. Μητσοτάκης και το επιτελείο του επιχειρεί να ψηφοθηρεί και στις δύο αυτές εκλογικές «δεξαμενές».

Το βασικό στοιχείο της κυβέρνησης είναι η καθαρή, ακραία ως προς τους ρυθμούς και τη συνέπεια, προώθηση των συμφερόντων του κεφαλαίου, είτε στη μορφή του ακροκεντρώου, είτε του ακροδεξιού

Οι σύγχρονοι «αντιδεξιοί», από τον χώρο του ΣΥΡΙΖΑ, της «κεντροαριστεράς» ή και της Αριστεράς, βλέπουν μια ανυπέρβλητη αντίφαση ανάμεσα στις δύο αυτές τάσεις της σημερινής ΝΔ ή καταλήγουν σε κραυγές για ακροδεξιά στροφή. Απεναντίας, το «μίγμα πολιτικής» που υλοποιεί η ΝΔ ακολουθούν πολλά συντηρητικά κόμματα διεθνώς και εκφράζει την πολιτική της ΕΕ, δεν αποτελεί παραφωνία (π.χ. στο προσφυγικό, στο εργατικό κλπ.) Το βασικό του στοιχείο είναι η καθαρή, ακραία ως προς τους ρυθμούς και τη συνέπεια, προώθηση των συμφερόντων του κεφαλαίου, είτε στη μορφή του ακροκεντρώου, είτε του ακροδεξιού. Στηρίζεται στην κυβερνητική τραγωδία του ΣΥΡΙΖΑ και στη δικαίωση που προσέφερε ο Α. Τσίπρας στα μνημόνια (υπογράφοντας το 3^ο, αλλά και τη μακριά περίοδο εποπτείας με διατήρηση του μνημονιακού κεκτημένου) κι επιχειρεί να διαιωνίσει μια ηγεμονία κατά των αριστερών ιδεών, ξεδοντιάζοντας την Αριστερά και ειδικά την αντικαπιταλιστική (εργατικό κίνημα, πανεπιστήμια, δήμοι και περιφέρειες).

Η κυβέρνηση της ΝΔ προωθεί την επιτάχυνση και εμβάθυνση των αστικών αναδιαρθρώσεων για την μεγάλη καπιταλιστική ανασυγκρότηση στην Ελλάδα. Επιδεικνύει την αποτελεσματικότητα και την αποφασιστικότητά της, καθώς και το πρακτικό της πνεύμα (τεχνοκρατισμός, κόμμα των «αρίστων»). Με τη βοήθεια και των ΜΜΕ φιλοτεχνήθηκε αυτό το προφίλ: ψηφιακή διακυβέρνηση, φραγή στους πρόσφυγες, «επιτυχία» στο πρώτο κύμα της πανδημίας.

Τους τελευταίους μήνες όμως η φιλολογία της κυβερνητικής επιτυχίας επλήγη βαριά και αποσαρθρώνεται. Το τρομερό καλοκαίρι των ανεξέλεγκτων πυρκαγιών, η καταστροφική εξέλιξη της πανδημίας λόγω της εγκληματικής κυβερνητικής πολιτικής, η αποχαλίνωση της ακρίβειας και της ενεργειακής φτώχειας θρυμματίζουν για ευρύτερα λαϊκά στρώματα την εικόνα της κυβερνητικής αποτελεσματικότητας.

Βεβαίως η κυβέρνηση προσπαθεί να συγκροτήσει με υλικούς τρόπους κοινωνικές συμμαχίες, στερεώνοντας τους δεσμούς της με το μεγάλο κεφάλαιο και τους επιχειρηματικούς ομίλους (τάζοντας και τα χρήματα του ευρωπαϊκού Ταμείου Ανάκαμψης), αλλά επιχειρώντας να προσελκύσει και τα μεσαία στρώματα και με τη διανομή σημαντικών ποσών κατά την περίοδο της πανδημίας, αν και μέρος αυτών με επιστροφή. Όμως η κυβέρνηση δεν μπορεί να συνεχίσει με τον ίδιο τρόπο, καθώς η ΕΕ σφίγγει τα λουριά λόγω «δημοσιονομικού εκτροχιασμού» και παρότι η ΕΚΤ αποφάσισε να συνεχίσει και μετά τον Μάρτιο του 2022 που λήγει το έκτακτο πρόγραμμα PEPP να περιλαμβάνει την Ελλάδα στο πρόγραμμα δανεισμού, κατ’ εξαίρεση βέβαια καθώς η χώρα δεν πιάνει «επενδυτική βαθμίδα» λόγω του τεράστιου χρέους, που φρόντισε να τρομπάρει η ΝΔ με τις ενισχύσεις στο κεφάλαιο και τους εξοπλισμούς.

Καθώς βασικοί πυλώνες της κυβερνητικής σταθερότητας κλονίζονται έρχεται να προστεθεί η διπλή πίεση από τα δεξιά-ακροδεξιά και το «κέντρο». Η ενδυνάμωση των αντιεμβολιαστικών τάσεων και η σαφής δραστηριοποίηση εντός τους ακραίων θρησκευτικών, ακροδεξιών και φασιστικών ομάδων, που σε προηγούμενη φάση είχαν στηρίξει ή δείξει ανοχή στη ΝΔ (κυρίως λόγω της αντιαριστερής, αντικινηματικής της γραμμής και της στάσης στο μακεδονικό-εθνικιστικό) δημιουργεί ένα ερώτημα για πιθανή εκλογική αιμορραγία της ΝΔ. Η κυβέρνηση προσπαθεί να το συγκρατήσει ανεβάζοντας τους αντιδραστικούς τόνους, επιχειρώντας συμμαχία με την Εκκλησία, τοποθετώντας τον Θανάση Πλεύρη υπουργό Υγείας για να «συνομιλήσει» μαζί τους. Η πορεία της πανδημίας και η όξυνση της υγειονομικής κρίσης δεν διευκολύνει αυτό το σχεδιασμό.

Πίεση θα δεχθεί πολιτικά η ΝΔ και από το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ, που θα διεκδικήσει ένα μέρος των παλιών ψηφοφόρων του που στήριξαν Κ. Μητσοτάκη. Βεβαίως, η υπερβολική υποστήριξη του ΠΑΣΟΚ από τα αστικά ΜΜΕ δεν αποσκοπεί στην αποσταθεροποίηση του πολιτικού συστήματος, αλλά στην καλύτερη ισορροπία του. Αστικοί κύκλοι βλέπουν ως πιο σταθερό ένα κομματικό «τρίκυκλο» (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ), που θα εναλλάσσεται σε ρόλους, άλλοι –που στηρίζουν ΝΔ- επιχειρούν να κατευθύνουν προς τον ΣΥΡΙΖΑ τη «δημοσκοπική έκρηξη» του ΚΙΝΑΛ.

Βασικό ζητούμενο από όλους είναι να διαμορφώσουν μια τάση αστικής σύγκλισης προς το «κέντρο», μακριά από τα εργατικά λαϊκά προβλήματα και ανησυχίες, που εύκολα βαφτίζονται «λαϊκισμός» και ριζοσπαστισμός που πρέπει να θαφτεί βαθιά, μαζί με το μεγάλο λαϊκό «όχι» του 2015 κι όσα προηγήθηκαν στους δρόμους και τους αγώνες. Σε κάθε περίπτωση, πρέπει να σημειωθεί πως τα ποσοστά που εμφανίζουν ως πρόθεση ψήφου στον Ν. Ανδρουλάκη (που σχεδόν κανείς δεν γνωρίζει τις θέσεις του!) και το ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ και που έχουν φτάσει και το 15% δεν αποτελούν εξαίρεση: Κι όταν είχε εκλεγεί η Φώφη Γεννηματά στην ηγεσία του ΚΙΝΑΛ οι δημοσκοπήσεις της «έδιναν» από 11%-14%, ανάλογα ή και ψηλότερα ήταν τα «ευρήματα» μετά την εκλογή Τσίπρα στην ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ.

Σε μια περίοδο μεγάλης κοινωνικής δυσαρέσκειας, καθηλωμένος παραμένει ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος επέλεξε την τακτική «θα λογαριαστούμε μετά» και φόρεσε καθεστωτικό κουστούμι. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν μπορεί να κάνει αντιπολίτευση καθώς συμφωνεί στον πυρήνα της πολιτικής που εφαρμόζει η ΝΔ. Κινείται μέσα στα όρια της πολιτικής που απαιτεί το κεφάλαιο και η ΕΕ, ενώ η διαρκής αναπαραγωγή ενός σοσιαλφιλελεύθερου πολιτικού λόγου και μιας φυσιογνωμίας που αναπαράγει στοιχεία του παλιού ΠΑΣΟΚ, τελικά ποτίζει το χώρο που διεκδικεί ο Ν. Ανδρουλάκης.

Προσπαθώντας να ανταποκριθεί στην αλλαγή των λαϊκών διαθέσεων (έστω και με μεγάλη καθυστέρηση) ο Α. Τσίπρας ζήτησε εκλογές. Την ίδια ώρα ο λόγος του ΣΥΡΙΖΑ είναι κενός περιεχομένου και απελπιστικά καθωσπρέπει, όπως έδειξε και με τη διαγραφή του Π. Κουρουμπλή. Ακόμα και με το αίτημα για τις εκλογές όμως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κάνει κάτι χρήσιμο για τον λαό, που πρέπει να περιμένει τις κάλπες, δεν βάζει ζήτημα αγώνων και κατακτήσεων, ενώ βεβαίως προσπαθεί να «καπελώσει» όλη την λαϊκή κινητικότητα από δω και πέρα στους κοινοβουλευτικούς τους στόχους.

Κι όμως υπήρξε αντίσταση, στους δρόμους όχι στη βουλή

Υγειονομικοί, φοιτητές, εκπαιδευτικοί, εργάτες, η ΝΔ είχε αντίπαλο

Στα δυόμιση χρόνια που κυβερνά η ΝΔ και ειδικά στα σχεδόν δύο χρόνια της ιδιαίτερα δύσκολης περιόδου της πανδημίας υπήρξε αντιπολίτευση στη χώρα. Όχι μην την ψάξετε στο κτίριο της βουλής. Η αντιπολίτευση ήταν στους δρόμους, στο κίνημα, ήταν πρωτίστως κοινωνική με πολιτικό στίγμα, αλλά χωρίς ακόμα να συνενώνεται σε ένα ανατρεπτικό πολιτικό σχέδιο.

Ας θυμηθούμε: Οι μαχόμενοι νοσοκομειακοί γιατροί και οι υγειονομικοί της πρώτης γραμμής που βγήκαν στις πύλες των νοσοκομείων και στους δρόμους διεκδικώντας τα αναγκαία μέτρα για την πανδημία. Οι μαχόμενες δυνάμεις της Αριστεράς που δεν υπάκουσαν στις απαγορεύσεις για τα λοκντάουν, την Πρωτομαγιά, το Πολυτεχνείο, την 6^η Δεκέμβρη του 2020. Οι φοιτητές/τριες που βγήκαν στους δρόμους απέναντι στους ρόμποκοπ της ΕΛΑΣ και συνέβαλαν στο δυναμικό φοιτητικό κίνημα, που έχει στείλει την πανεπιστημιακή αστυνομία «για διάβασμα», τις μαχητικές διαδηλώσεις στο κέντρο κόντρα σε αύρες και καταστολή, τις συλλογικότητες και τις αντικαπιταλιστικές κινήσεις που πήραν πρωτοβουλίες για πρωτοφανείς διαδηλώσεις σε Νέα Σμύρνη και γειτονιές ενάντια στα αστυνομικά πογκρόμ, τις ομάδες, συλλόγους και επιτροπές αγώνα των πυρόπληκτων. Και στη συνέχεια οι εργατικές εκρήξεις στην efood και τους διανομείς, στην COSCO, με νίκες και ρωγμές στο αήττητο της εργοδοσίας. Και βέβαια ο μεγάλος αγώνας των εκπαιδευτικών, που αψήφησε απαγορεύσεις και αξιολογήσεις και παρότι προδόθηκε από τον υποταγμένο συνδικαλισμό συνεχίζει να αντιστέκεται με πρωτοβάθμια σωματεία και να αναζητεί δρόμους αντεπίθεσης.

Σε όλα αυτά ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΙΝΑΛ ήταν όχι μόνο απόντες αλλά και ενάντια. Δεν είναι μεμονωμένα στιγμιότυπα. Με όλες τις μερικότητες αποτελούν μια κοινωνικο-πολιτική τάση που εμφανίζεται σπερματικά, δίνει νόημα στο «μόνο ο λαός σώζει τον λαό» και αλλάζει τα δεδομένα από τα αριστερά, αναδεικνύοντας δυνατότητες.

Αναγκαία τώρα η εργατική λαϊκή αντιπολίτευση

Καθώς η δυσαρέσκεια διευρύνεται και τα πολιτικά ερωτήματα ανοίγουν, είναι ανάγκη να προβληθεί ο στόχος συγκρότησης μιας εργατικής λαϊκής αντιπολίτευσης, που θα συνενώνει τις σχετικά κατακερματισμένες σήμερα κινητοποιήσεις στη βάση ενός πολιτικού πλαισίου πάλης για τις συνολικές ανάγκες και δικαιώματα εργαζομένων και λαού σε ρήξη με την πολιτική κυβέρνησης, κεφαλαίου και ΕΕ, με τις δεσμεύσεις των ευρωμνημονίων και του ληστρικού χρέους, το αμόκ των εξοπλισμών, καθώς και με τη συναίνεση ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ.

Η εργατική λαϊκή αντιπολίτευση θα διεκδικεί την ανατροπή της κυβέρνησης της ΝΔ, αλλά και της αστικής πολιτικής που αυτή εφαρμόζει. Αρνείται τον ρηχό αντιδεξιό προσανατολισμό, που ανοίγει το δρόμο στην εναλλαγή του ΣΥΡΙΖΑ για να συνεχίσει την ίδια πολιτική. Δεν μένει και στο «κάτω η κυβέρνηση» ή στο «κάτω η χούντα του Μητσοτάκη», που σήμερα μπορεί να εκφράζουν αντιδραστικές τάσεις. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως η μαχόμενη Αριστερά θα διστάζει να θέσει το αίτημα ανατροπής αυτής της επικίνδυνης κυβέρνησης και της πολιτικής που υλοποιεί, όπως κάνει για παράδειγμα το ΚΚΕ. Απαιτείται σαφήνεια πολιτική, αριστερή αντικαπιταλιστική σκοπιά και ταξική αναφορά στα εργατικά συμφέροντα και όχι βέβαια ευρωπαϊσμός και τεχνοκρατισμός αλά ΜέΡΑ25. Έμπνευση μπορεί να δώσει μια ισχυρή ΑΝΤΑΡΣΥΑ και αντικαπιταλιστική Αριστερά.

Η εργατική λαϊκή αντιπολίτευση δρα και συγκροτείται κυρίως στο κίνημα και στους δρόμους, προωθώντας τη συλλογική πάλη (και την ταξική αλληλεγγύη) των εργατικών λαϊκών στρωμάτων, το ξέσπασμα αγώνων, την κλιμάκωση και την ενοποίησή τους σε ενιαίο μέτωπο. Αρνείται το απεργιακό μορατόριουμ που έχει κηρύξει ο υποταγμένος συνδικαλισμός και προωθεί συνολικούς πανεργατικούς απεργιακούς αγώνες, που δυστυχώς αρνείται και το ΠΑΜΕ.

πηγη: prin.gr

Η Ελλάδα μπορούσε και μπορεί διαφορετικά. Χρειάζεται ριζική δημοκρατική ανατροπή!

Την ίδια ώρα διεθνείς αναλυτές προειδοποιούν για επισιτιστική κρίση συνέπεια των μεγάλων ελλείψεων που παρατηρούνται στον τομέα της ενέργειας.

Για τεράστιο τσουνάμι αυξήσεων προειδοποιούν την κυβέρνηση οι ιδιοκτήτες αλυσίδων σούπερ μαρκετ  και  κάνουν λόγο για ανατιμήσεις έως 40% σε βασικά αγαθά, οι οποίες  θα ισχύσουν από τον Ιανουάριο  εξαιτίας των νέων τιμοκαταλόγων που τους έστειλαν οι προμηθευτές

Μάλιστα την κατάσταση αυτή παρουσίασαν και συζήτησαν με τον πρωθυπουργό και κυβερνητικά στελέχη, αντιπρόσωποι του κλάδου. 

Οι εκτιμήσεις των ιδιοκτητών είναι ότι από τις αρχές του 2022 έκρηξη των τιμών με  αυξήσεις αλλά και  ελλείψεις στα ράφια και σε άλλα είδη πρώτης ανάγκης

Για το τσουνάμι των αυξήσεων που έρχεται, οι εκπρόσωποι του κλάδου  έριξαν το μπαλάκι στη βιομηχανία και στους προμηθευτές, σημειώνοντας ότι δύο είναι οι βασικοί λόγοι αυτής της εκρηκτικής ανόδου. Ο πρώτος λόγος είναι η καθυστέρηση που παρατηρείται στη μεταφορά των κοντέινερ στην παγκόσμια εφοδιαστική αλυσίδα και ο δεύτερος ότι πολλές βιομηχανίες δεν έχουν την απαιτούμενη ρευστότητα, αφού η πτώση της κατανάλωσης μειώνει τα έσοδα, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να προκαταβάλουν τις πρώτες ύλες.

Σύμφωνα με τους τιμοκαταλόγους που έχουν στείλει οι προμηθευτές στις αλυσίδες σουπερ μάρκετ, αναμένονται ανατιμήσεις στις ακόλουθες κατηγορίες προϊόντων: άλευρα, τυροκομικά, αλλαντικά, βούτυρα – μαργαρίνες, γαλακτοκομικά, δημητριακά, ζυμαρικά, καφές, ζάχαρη, ελαιόλαδο, ροφήματα και σιρόπια για ροφήματα, σοκολατοειδή – γκοφρέτες, είδη ζαχαροπλαστικής, τοματικά – κονσέρβες, αρτοσκευάσματα – φρυγανιές – τρίμμα φρυγανιάς – παξιμάδια, αβγά, βελτιωτικά γεύσης (ξίδι – αρτύματα λεμονιού), κατεψυγμένα αλιεύματα, κατεψυγμένες ζύμες, κατεψυγμένα λαχανικά, κατεψυγμένες πατάτες, σακούλες απορριμμάτων, χαρτιά υγείας – χαρτί κουζίνας – χαρτοπετσέτες και απορρυπαντικά.

Οι ανατιμήσεις στα προϊόντα αυτά αναμένεται να περάσουν σταδιακά στην κατανάλωση έως τα μέσα Ιανουαρίου. Σε ορισμένες δε περιπτώσεις πρόκειται για αυξήσεις σε διψήφιο ποσοστό, ενώ υπάρχουν κατηγορίες στις οποίες έχουν γίνει και τους προηγούμενους μήνες άλλες ανατιμήσεις, και συγκεκριμένα στο ελαιόλαδο, στον καφέ, στα άλευρα, στα ζυμαρικά, στα γαλακτοκομικά, στα τυροκομικά και τα απορρυπαντικά.

Αξίζει να σημειωθεί ότι τα προηγούμενα χρόνια οι προμηθευτές μπορεί να διατηρούσαν τους ίδιους καταλόγους ακόμη και τρία χρόνια, ενώ φέτος πολλοί εξ αυτών τούς έχουν ήδη αλλάξει δύο φορές μέσα στο ίδιο έτος, και κυρίως από τα μέσα του καλοκαιριού και έπειτα. Οι πληθωριστικές πιέσεις -και όχι μόνο οδηγούν και σε σημαντικές αυξήσεις στις τιμές των ενοικίων τον τελευταίο χρόνο, αυξήσεις που σε ορισμένες περιοχές της χώρας -και ειδικά της Αττικής ξεπερνούν κατά πολύ το ύψος του τρέχοντος πληθωρισμού και φτάνουν ακόμη και το 8% (βόρεια προάστια).

Να σημειωθεί ότι ο πληθωρισμός Οκτωβρίου (3%) είναι στο πιο υψηλό σημείο από τον Ιούλιο του 2008, ενώ ο ρυθμός με τον οποίο κινούνται οι αυξητικές τάσεις στις τιμές είναι ο πιο γρήγορος από τότε που ξεκίνησαν να διατηρούνται στοιχεία για τον εναρμονισμένο δείκτη τιμών καταναλωτή, το 1997. Αν επιβεβαιωθούν οι εκτιμήσεις για δραματικές αυξήσεις των τιμών τότε αναμένεται ένα στα τρία, εκ των ήδη βαριά χτυπημένων από την υπερδεκαετή κρίση νοικοκυριών, να φτωχοποιηθεί.  Αυτή είναι η εικόνα της πραγματικής οικονομίας όπως την βιώνουν εκατομμύρια Έλληνες και τούτη η κατάσταση δεν έχει καμία σχέση με την εικονική πραγματικότητα που παρουσιάζει η κυβέρνηση.

Πάντως η κατάσταση αυτή φαίνεται να είναι παγκόσμια καθώς από το καλοκαίρι και έχουν αρχίσει να παρατηρούνται σημαντικές αυξήσεις τιμών σε βασικά αγαθά σε πολλές χώρες ως αποτέλεσμα των ελλείψεων σε ενέργεια που παρατηρήθηκαν με τα lockdown. Mάλιστα δεν είναι λίγοι εκείνοι οι αναλυτές που προειδοποιούν για μεγάλη επισιτιστική κρίση μέσα στο 2022.

ΠΗΓΗ: iskra.gr

Σαν σήμερα 28 Δεκέμβρη 2014 σημειώθηκε μια από τις μεγαλύτερες ναυτικές τραγωδίες στην Αδριατική.

Το πόρισμα των Ιταλών εμπειρογνωμόνων το οποίο δημοσιοποιήθηκε στο τέλος του 2017 διαπιστώνει σωρεία παραλείψεων και λαθών που μεταξύ των άλλων αφορούν τα εξής:

Δεν τηρήθηκαν οι αποστάσεις ασφαλείας μεταξύ των οχημάτων (αυτό το φαινόμενο διαπιστώνεται επαναλαμβανόμενα και στην ελληνική Ακτοπλοΐα προκαλώντας την έντονη αντίδραση και καταγγελία της ΠΕΝΕΝ, με τις αρμόδιες υπηρεσίες να απαντούν ότι όλα βαίνουν καλώς…).

Επίσης η ηλεκτρική σύνδεση των φορτηγών – ψυγείων έγινε από μαθητευόμενο ηλεκτρολόγο και όχι από τον αρμόδιο ειδικευμένο ηλεκτρολόγο του πλοίου!!

Σημειώνεται επίσης ότι στο πλοίο είχαν εισέλθει μετανάστες χωρίς να έχουν βγάλει εισιτήριο ή να έχουν δηλωθεί, οι οποίοι ήταν κρυμμένοι σε φορτηγά στο γκαράζ του πλοίου με αποτέλεσμα έως και σήμερα όλοι αυτοί να φέρονται ως αγνοούμενοι!!!

Η φωτιά ξεκίνησε από το κατάστρωμα Νο 4 του πλοίου, στο οποίο διαπιστώθηκε εκ των υστέρων ότι δεν υπήρχε υπεύθυνος Ναύτης για τον έλεγχο των ρολογιών, μέτρο το οποίο συνιστά καθοριστικό στοιχείο για τυχόν εντοπισμό εστίας φωτιάς, και αυτό έγινε επειδή η εταιρεία είχε μειωμένο προσωπικό (Ναύτες) με αποτέλεσμα ο χώρος του γκαράζ και των οχημάτων να μην ελέγχεται!

Το ζήτημα της μειωμένης οργανικής σύνθεσης και επάνδρωσης δυστυχώς από το πόρισμα των ειδικών ούτε αναφέρεται, ούτε φυσικά καταλογίζεται οποιαδήποτε ευθύνη στην πλοιοκτήτρια εταιρεία και στις αρμόδιες κρατικές αρχές (Ιταλία), με αποτέλεσμα να τίθενται εκτός ευθυνών (πλοιοκτήτης και ιταλικές λιμενικές υπηρεσίες).

Παράλληλα με τα παραπάνω διαπιστώθηκε ότι δεν ενεργοποιήθηκε το σύστημα κατάσβεσης drencher στο σημείο όπου εκδηλώθηκε η πυρκαγιά.

Παταγώδης αποτυχία επίσης υπήρξε στο σχέδιο διάσωσης αναδεικνύοντας σοβαρά προβλήματα που αφορούν την πολυεθνικότητα του πληρώματος αλλά και την ελλιπέστατη εκπαίδευση πολλών από αυτούς!

Αναπάντητο παραμένει το ερώτημα για την εμπλοκή και ευθύνη των ελληνικών αρχών (Λιμεναρχεία Ηγουμενίτσας – Πάτρας) που υποτίθεται διεξήγαγαν ελέγχους χωρίς να έχουν εντοπίσει τις καταφανέστατες ελλείψεις στα μέτρα και στα μέσα ασφαλείας καθώς και την γνώση του πληρώματος στα σωστικά και πυροσβεστικά μέσα!

Η πολύνεκρη ναυτική τραγωδία του Norman Atlantic απασχόλησε σε ειδικές συνεδριάσεις τα αρμόδια όργανα του IMOχωρίς ωστόσο να επισημανθεί από αυτά ότι το ελλιπέστατο προσωπικό (πλήρωμα) αποτελούσε αρνητικό παράγοντα τόσο στην κατάσβεση της πυρκαγιάς όσο και στην επιχείρηση διάσωσης. Προφανώς με τον τρόπο αυτό τα καθ΄ ύλη αρμόδια όργανα του IMOαπέφυγαν να θέσουν τα χέρια τους επί των τύπων των ήλων και έτσι συγκάλυψαν την υπ’ αριθμό ένα αιτία στην όλη επιχείρηση κατάσβεσης της φωτιάς και διάσωσης των επιβαινόντων.

Είναι βαθιά πεποίθησή μας ότι ο αριθμός του πληρώματος ενός πλοίου πρέπει να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες του και όχι να κόβεται και να ράβεται σύμφωνα με το εφοπλιστικό μοντέλο της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας των ναυτιλιακών επιχειρήσεων.

Αυτό αφορά το σύνολο των μελών όλων των ειδικοτήτων στα πλοία και ακόμη περισσότερο εκείνων που έχουν άμεση σχέση με την χρήση των σωστικών και πυροσβεστικών μέσων.

Στην συνέχεια παραθέτουμε το ρεπορτάζ με τα γεγονότα όπως εξελίχθηκαν μετά την εκδήλωση της πυρκαγιάς

Στις 28 Δεκεμβρίου 2014 έπιασε φωτιά στο στενό του Οτράντο, στην Αδριατική Θάλασσα, το Norman Atlantic. Ήταν λίγο πριν τις 6 το πρωί και βρισκόταν 81χλμ. βορειοδυτικά της Κέρκυρας, ενώ εκτελούσε το δρομολόγιο από την Πάτρα στην Ηγουμενίτσα και την Ανκόνα.

Μια πυρκαγιά ξέσπασε στο κατάστρωμα των οχημάτων λίγο πριν τις 6:00 τοπική ώρα, μισή ώρα μετά την αναχώρησή του από την Ηγουμενίτσα. Η πυρκαγιά εξαπλώθηκε και παρά τις προσπάθειες εκκένωσης υπήρξαν 9 θάνατοι από τη φωτιά και 18 αγνοούμενοι. Δεκαοκτώ άνθρωποι κυριολεκτικά «εξαφανίστηκαν». Ακόμη και για τους ειδικούς, η περίπτωση του Norman Atlantic αποτελεί ένα από τα μεγαλύτερα μυστήρια στα ναυτικά χρονικά.

Οι εκθέσεις έδειξαν ότι στο πλοίο επέβαιναν 499 άτομα, από τα οποία 487 ήταν επιβάτες και 55 μέλη του πληρώματος. Από την πυρκαγιά εν πλω και από τις μετέπειτα προσπάθειες ρυμούλκησης του πλοίου έχασαν τη ζωή τους έντεκα άτομα (τρεις Έλληνες, δύο Ιταλοί, δύο Γερμανοί, ένας Τούρκος, ένας Γεωργιανός και δύο Αλβανοί ναύτες που συμμετείχαν στην επιχείρηση ρυμούλκησης).

Εννέα τα θύματα (τρεις επιβάτες Έλληνες, δύο Ιταλοί, δύο Γερμανοί, ένας Τούρκος και ένας Γεωργιανός) έχουν περισυλλεγεί και αναγνωρίστηκαν, ενώ 18 άλλοι επιβάτες θεωρούνται ακόμη αγνοούμενοι. Δύο ναύτες του αλβανικού ρυμουλκού Iliria πέθαναν στις 30 Δεκεμβρίου κατά τη διάρκεια της ρυμούλκησης του ναυαγίου.

Ηχητικό ντοκουμέντο από την στιγμή που το πλοίο εκπέμπει σήμα κινδύνου, ακούγεται ο πλοίαρχος να λέει «Προς όλα τα πλοία, προς όλα τα πλοία! Mayday! Mayday! Σήμα κινδύνου» και στην συνέχεια αναφέρει ημερομηνία και ώρα. Η επιχείρηση διάσωσης κράτησε 36 ολόκληρες ώρες.

Τα βίντεο που τράβηξαν με τα κινητά τους οι επιβάτες είχαν συγκλονίσει όλον τον πλανήτη, όπως και οι περιγραφές τους τις δραματικές στιγμές της εκκένωσης του πλοίου.

«Έσπαγαν τα σχοινιά με τα οποία προσπαθούσαμε να δεθούμε για να ανεβούμε στην ανεμόσκαλα» ανέφερε πατέρας δύο παιδιών, που προσπαθούσε να βοηθήσει τα παιδιά του να δεθούν με τα σχοινιά των διασωστών προκειμένου να εγκαταλείψουν το φλεγόμενο πλοίο.

Στις αρχές του 2017, ομάδα Ιταλών εμπειρογνωμόνων διαπιστώνει σε πόρισμά της, το οποίο είναι 650 σελίδες, σειρά λαθών και παραλείψεων τόσο κατά τη φόρτωση του πλοίου και την αντιμετώπιση της φωτιάς, όσο και κατά τη διαδικασία εκκένωσής του.