Με ανακοίνωσή της η Ενωτική Κίνηση Εργαζομένων ΨΝΑ (ΔΑΦΝΙ) ενημερώσει τους εργαζόμενους στο νοσοκομείο τους λόγους για τους οποίους ενώ είναι δεύτερη δύναμη δεν συμμετέχει στο Προεδρείο.

Η Ενωτική Κίνηση αποκαλύπτει το κομπρεμί μεταξύ ΠΑΜΕ και ΔΑΚΕ. Συγκεκριμένα το ΠΑΜΕ απαίτησε εκτός από την θέση του προέδρου και την θέση του Γραμματέα. Η εν λόγω πρόταση επικράτησε με τους ψήφους της ΔΑΚΕ, όπου ΠΑΜΕ και ΔΑΚΕ αλληλοψηφίστηκαν λαμβάνοντας οριακή πλειοψηφία (5 υπέρ και 4 κατά).

Επισημαίνεται ακόμα ότι η Ενωτική Κίνηση Εργαζομένων έχει 3 έδρες στο ΔΣ, ενώ δεν έχει μεγάλη διαφορά σε ψήφους από την 1η δύναμη, το ΠΑΜΕ, που έλαβε επίσης 3 έδρες

Αντίστοιχη καταγγελία υπάρχει και από την Πρόταση Προοπτικής -Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση Εργαζομένων Εθνικής Τράπεζα.

(Σημείωση: ΔΑΣ είναι η παράταξη του ΣΥΡΙΖΑ, Ενιαία είναι η παράταξη του ΠΑΜΕ. Επίσης η ΔΑΣ και η ΕΝΙΑΙΑ, έλαβαν στις εκλογές του Σωματείου λιγότερες ψήφους από την Πρόταση Προοπτικής)

Δημοσιεύσουμε όλη την ανακοίνωση της Ενωτικής Κίνησης Εργαζομένων ΨΝΑ σχετικά με την συμφωνία ΠΑΜΕ-ΔΑΚΕ:

« Παιχνίδια εξουσίας στο ΨΝΑ……..»

– Καταρχάς σας ευχαριστούμε για την στήριξη – εμπιστοσύνη που μας δείξατε όλο το προηγούμενο διάστημα, καθώς και στην πρόσφατη εκλογική αναμέτρηση. Μας καταστήσατε 2η δύναμη με 3 έδρες, χωρίς μεγάλη διαφορά από την 1η δύναμη το ΠΑΜΕ που έλαβε 3 έδρες επίσης.

– Σε δεύτερο χρόνο, σας ενημερώνουμε για την δημιουργία του νέου προεδρείου, προϊόν της θεωρητικά «αφύσικης» συνεργασίας του ΠΑΜΕ με την ΔΑΚΕ. Οι εκφραστές της κομμουνιστικής αριστεράς συμπράττουν και δημιουργούν προεδρείο, με τους εκφραστές της σκληρότερης καπιταλιστικής πολιτικής που έχει δει αυτή η χώρα από την μεταπολίτευση και μετά!!!

– Ο τρόπος δημιουργίας αυτού του προεδρείου είναι ο ορισμός της ελλείψεως σεβασμού της βούλησης των εργαζομένων του ΨΝΑ και της καταπάτησης κάθε δημοκρατικής διαδικασίας!!! Από την στιγμή που δεν υπήρχε αυτοδυναμία από καμία παράταξη, έπρεπε να υπάρξει εκπροσώπηση όλων των παρατάξεων στο προεδρείο βάσει της εκλογικής τους δύναμης.

Αντί αυτού, επικράτησε η αντιδημοκρατική πρόταση του ΠΑΜΕ που ζητούσε και την θέση του προέδρου και του Γραμματέα. Η εν λόγω πρόταση επικράτησε με την ευλογία της ΔΑΚΕ, όπου αλληλοψηφίστηκαν λαμβάνοντας οριακή πλειοψηφία (5 υπέρ και 4 κατά). Ωστόσο για εμάς ήταν αναμενόμενο το αποτέλεσμα, καθώς πριν τη σύσταση του Προεδρείου υψηλόβαθμα στελέχη και μέλη της ΔΑΚΕ στο ΨΝΑ είχαν ήδη χρήσει ως Πρόεδρο τον σημερινό Πρόεδρο του Δ.Σ..

Συνέπεια των παραπάνω ??

Ένα προεδρείο από το οποίο απουσιάζει η 2η δύναμη των εκλογών (προφανώς τους ενοχλήσαμε αρκετά) καθώς και η 4η δύναμη. Δηλαδή, η πλήρης απαξίωση της βούλησης των εργαζομένων ! Ένα προεδρείο στο οποίο οι δύο εκπρόσωποι της ΔΑΚΕ είναι παράλληλα και γραμματείς της Διοίκησης δηλαδή θέσεις με αντικρουόμενα συμφέροντα, γεγονός για το οποίο εκφράσαμε τον προβληματισμό μας, σεβαστήκαμε ωστόσο την άποψη των ψηφοφόρων συναδέλφων.

Συναδέλφισσες/οι,

– Διανύουμε την δυσκολότερη περίοδο στην ιστορία αυτού του Νοσοκομείου!!, λόγω της πανδημίας αλλά και λόγω των πρόσφατων Υπουργικών αποφάσεων για κατάργηση τμημάτων του ΨΝΑ και των προτάσεων του Επιστημονικού Συμβουλίου για αναστολή λειτουργίας εξωνοσοκομειακών δομών. Επιπρόσθετα η τραγική υποστελέχωση, επιδεινούμενη από το προσωπικό που βρίσκεται σε αναστολή καθηκόντων αλλά και οι συνταξιοδοτήσεις, δημιουργεί μυριάδες προβλήματα στη λειτουργία του Νοσοκομείου, οδηγεί στην καταπόνηση/εξουθένωση των εργαζομένων καθώς εργάζονται κάτω από εξαιρετικά αντίξοες συνθήκες, χωρίς άδειες και ρεπό και μοιραία στην υποβάθμιση των παρεχόμενων υπηρεσιών.

Εμείς και στα δύσκολα θα παραμείνουμε αμετακίνητοι, υπερασπίζοντας τις απόψεις και τις αξίες μας !!! Το έχουμε αποδείξει στο παρελθόν με τις καταγγελίες που έχουμε κάνει εναντίον όλων των υπευθύνων!!! Το αποδεικνύουμε και τώρα γιατί καμιά θέση στο Προεδρείο δεν αξίζει για να κάνουμε έκπτωση στις αρχές και στις αξίες μας. Για το λόγο αυτό απέχουμε από τη συμμαχία ΠΑΜΕ και ΔΑΚΕ και παραμένουμε ως απλά μέλη του Δ.Σ. Θα το αποδεικνύουμε στο μέλλον συνεχίζοντας να είμαστε δίπλα στους εργαζόμενους σε όλους τους αγώνες, στηρίζοντας τα συμφέροντά τους και καταγγέλλοντας οποιαδήποτε ενέργεια /αυθαιρεσία εναντίον εργαζομένων και του Νοσοκομείου!

Εμείς δεν γοητευόμαστε από την εξουσία!!! Εμείς δεν ξεπουλάμε και δε φοβόμαστε!!! Είμαστε εδώ και θα συνεχίζουμε να αγωνιζόμαστε στο πλάι σας, τιμώντας τον ψήφο σας, ενάντια σε κάθε προσπάθεια διαμελισμού, συγχώνευσης, κλεισίματος ή ιδιωτικοποίησης του ΨΝΑ και των δομών του !!! Για ένα ανοιχτό Νοσοκομείο διασυνδεόμενο με τα ΚΨΥ και τις δομές του!!!

Ενημερώνουμε προς πάσα κατεύθυνση, πως δεν θα κάνουμε ούτε βήμα πίσω σε αυτά που πρεσβεύουμε!

1. Να επιστρέψουν τώρα στις θέσεις τους οι συνάδελφοι μας που βρίσκονται σε Αναστολή καθηκόντων, η απουσία έμπειρου και εξειδικευμένου προσωπικού θέτει σε κίνδυνο ασθενείς, εναπομείναντες συναδέλφους αλλά και το ίδιο το σύστημα.
2. Ούτε ΜΙΑ δημόσια κλίνη λιγότερη ! Που σημαίνει , ούτε ένα ΨΤΕ λιγότερο , ούτε μια δομή λιγότερη !
3. Μονιμοποίηση όλων των υπαρχόντων συμβασιούχων (ΟΑΕΔ , Επικουρικών)
4. Πρόσληψη μόνιμου προσωπικού για την κάλυψη των τεράστιων ελλείψεων του Νοσοκομείου
5. Ένταξη στα ΒΑΕ
6. Επαναφορά των δώρων
7. Αύξηση των μισθών μας

Ο αγώνας μας συνεχίζεται…….

Ενωτική Κίνηση Εργαζομένων ΨΝΑ

Πηγή: pandiera.gr

Δημήτρης Αγγελίδης

Για πέμπτη ημέρα παραμένουν παγιδευμένοι στη γεμάτη χιόνι νησίδα του Εβρου 29 πρόσφυγες, 25 Σύροι και 4 Τούρκοι, χωρίς νερό και φαγητό, τους οποίους αρνούνται να διασώσουν οι ελληνικές αρχές, ζητώντας τους αντιθέτως να πάνε μόνοι τους στην Τουρκία διασχίζοντας το ποτάμι, κάτι το οποίο αρνούνται να κάνουν οι πρόσφυγες, φοβούμενοι για την ζωή τους και την τύχη τους στην Τουρκία.

Η «Εφ.Συν.» ενημερώθηκε το μεσημέρι της Κυριακής από δύο άτομα που επικοινωνούν με τους πρόσφυγες ότι κατάφεραν να μιλήσουν μαζί τους το πρωί της Κυριακής, ύστερα από διακοπή της επικοινωνίας για περίπου μία ημέρα, και πληροφορήθηκαν ότι το Σάββατο στις 6 το απόγευμα τους επισκέφτηκε η ελληνική αστυνομία και τους ζήτησε να πάνε πίσω στην Τουρκία, χωρίς να προβεί σε επιχείρηση διάσωσης.

Σύμφωνα με πληροφορίες, οι ελληνικές αρχές είχαν ενημερώσει Σάββατο πρωί τους εμπλεκόμενους φορείς ότι είχαν επισκεφτεί τη νησίδα αλλά δεν είχαν εντοπίσει τους πρόσφυγες.

Πρόκειται για 25 Σύρους και 4 Τούρκους, ανάμεσά τους ανήλικοι. Δεν υπάρχει νεότερη πληροφορία για άτομο που αντιμετώπιζε επείγον πρόβλημα υγείας με το νεφρό του το βράδυ της Παρασκευής.

Για την εξέλιξη έχει ενημερωθεί η Υπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ. 

πηγη: efsyn.gr

του Θανάση Σκαμνάκη

Η εικόνα είναι μιας εκτεταμένης παρακμής. Όπου οι κυρίαρχοι αναζητούν περιεχόμενο ζωής σε εκμαυλισμένη τρυφηλότητα, σε εκκεντρικότητες και ακραίες ριψοκινδυνεύσεις, ενώ οι κάτω εκλιπαρούν για μερικά γραμμάρια φροντίδας, αποδοχής, παρουσίας, ακόμη και ψωμιού. Δεν είναι καπιταλισμός, μόνο. Είναι ακόμη περισσότερο (ή χειρότερα), ένας καπιταλισμός της καταστροφής. Αδύναμος να συντηρήσει πλέον ένα νόημα ζωής, συντηρεί την ύπαρξή του αφαιρώντας νόημα από εκείνους που μπορούν να τον αμφισβητήσουν.

Εφευρίσκει τεχνολογικές καινοτομίες που τις στρέφει για να παρακολουθούν και να ελέγχουν τις ζωές. Καταναλώνει πέραν των ορίων και αναγκών. Αγγίζει την ύλη και τη μετατρέπει σε χρυσάφι, και χάνει την ικανότητα να ζήσει. Απλώνει βία σε όλο το μήκος και το βάθος.

Ας βάλουμε μόνο σε μια σελίδα ειδήσεις της τρέχουσας εβδομάδας.

Το κύκλωμα μαστροπείας στη Θεσσαλονίκη, ο παπάς που κακοποιεί μια ανήλικη μέσα στην εκκλησία, ο νταής που ξυλοκοπεί μέχρι θανάτου τη γυναίκα του, η αποκαλύψεις για άλλα κυκλώματα μαστροπείας, η γιατρός στο νοσοκομείο της Βέροιας που καταγγέλλει τον επίσης γιατρό σύζυγό της για κακοποίηση, οι  αποκαλύψεις για συγκαλύψεις καταγγελιών. Ανθολόγηση είναι, δεν είναι όλα. 

Καθημερινή βία, σεξουαλική, συναισθηματική, οικογενειακή, αστυνομική κ.ο.κ.

Τόσο καθημερινή, που αν μιλάς ή γράφεις γι’ αυτά εκλαμβάνεται ως κοινοτοπία. Πιθανόν και μια ανέξοδη ηθικολογία. Καθώς τα συνηθίσαμε: «και σας μιλώ γι’ αυτόν γιατί δε βρίσκω τίποτε που να μην το συνηθίσατε·».

Συνεπώς, τα προσπερνάμε με μια λιγότερη ή περισσότερη οργή. Κι αφού οργιστούμε, όταν, επιστρέφουμε στην αδυναμία μας. Μα τι μπορούμε να κάνουμε; Πως μπορεί ν’ αλλάξει η κατάσταση; Κάτι η ανθρώπινη φύση, που είναι εγωιστική, ατομιστική, σχεδόν απάνθρωπη, κάτι η δύναμη του κόσμου που είναι ανίκητος, κάτι η βλακεία που μεγαλώνει καθώς περιορίζονται τα πεδία εξάσκηση του νου, κάτι η συνήθεια και η κούραση, κάτι οι ταινίες καταστροφής όπου προμηνύουν τα ακόμη χειρότερα που έρχονται, κάτι η Αριστερά που γυρεύει να βρει ένα νήμα κι όλο δεν το βρίσκει, όλο και λιγότεροι βγαίνουν στο δρόμο για να υπερασπιστούν τις γυναίκες που βιάζονται ή δολοφονούνται, τους εργάτες που πεθαίνουν είτε από ατυχήματα είτε από τη ζωή τους την ίδια, τους νέους που μεταναστεύουν ή μακελεύονται σε πεδία καθημερινών βολών (σχολείων, εργοστασίων, γραφείων, ανεργίας, έλλειψης…).

Τα όσα αποκαλύπτονται για το κύκλωμα, σπείρα, εγκληματική τρομοκρατική οργάνωση της Θεσσαλονίκης δεν αιφνιδιάζουν κανέναν. Ο αιφνιδιασμός έγκειται στο πως βρήκε το θάρρος μια κοπέλα να αποκαλύψει τα συμβάντα. Τώρα το λέμε θάρρος αυτό – το αυτονόητο! Οι μόνοι που πέφτουν από τα σύννεφα, επί του προκειμένου είναι οι ίδιοι οι ποικίλοι, εκεί και αλλού, δράστες που έχουν μάθει στην ατιμωρησία της επωνυμίας και της ευμάρειάς τους με την οποία αγοράζουν τη σιωπή, οι εθισμένοι στην κακοποίηση κακοποιούμενοι, τα κανάλια της πανηγυρικής διάβρωσης (και της προπαγάνδισης του εθισμού μας).

Στους παροικούντες την Ιερουσαλήμ οι παρόμοιες με της Θεσσαλονίκης συνάξεις είναι γνωστές. Συζητούνται μεταξύ των άλλων σε καθημερινές ανταλλαγές κουτσομπολιών για τα συμβαίνοντα στο άστυ. Ήδη, όταν ξέσπασε το προηγούμενο σκάνδαλο, με ηθοποιούς και άλλους «επώνυμους», από στόμα σε στόμα λέγονταν μεγάλα ονόματα που εμπλέκονται, αλλά που είναι απρόσβλητα. Μερικά μπορεί να είναι υπερβολές, κακίες, αντιπαλότητες. Αλλά, ονόματα επανέρχονται, περιστατικά κοινοποιούνται, άνθρωποι καταστρέφονται. Τόσο φτηνή που έγινε η ζωή, απλώς μια προβολή σ’ ένα κανάλι, ένα σαρβάιβορ, μια εικόνα στο ίνσταγκραμ…   

Όταν ο Μαρξ έγραφε για την αλλοτρίωση στον καπιταλισμό, μιλούσε για τα δημιουργήματα του ανθρώπου που γίνονται ξένα και εν τέλει εχθροί του. Η εργασία γίνεται εμπόρευμα, το εμπόρευμα στρέφεται κατά του δημιουργού του, οι ανθρώπινες σχέσεις εμπορευματικοποιούνται και ο έρωτας γίνεται εμπορική ανταλλαγή. Κι όμως, ακόμη τότε ο καπιταλισμός που ανέτελλε μπορεί να φαινόταν ακόμα και ειδυλλιακός. Είχε μπροστά του μεγάλο δρόμο να διανύσει και δυνατότητες να κουκουλώνει τις πληγές του.

Τώρα κακοφορμίζει, σαπίζοντας τους ανθρώπους.

πηγη: kommon.gr

ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΛΙΒΙΤΣΑΝΟΣ

Είτε με απλή είτε με ενισχυμένη αναλογική το πολιτικό σύστημα αναζητά  τρόπους ομαλής συνέχειας στην κυβερνητική διαχείριση. Αρχή στην οποία συμφωνούν τόσο η Ν.Δ όσο και ο ΣΥΡΙΖΑ.

Βρισκόμαστε 1,5 χρόνο και κάτι πριν τις εκλογές (εφόσον γίνουν στην ώρα τους και δεν προκηρυχθούν πρόωρες κάλπες) και το διπολικό σκηνικό πόλωσης είναι δεδομένο.

Ο Κυριάκος Μητσοτάκης προβάλλει με κάθε τρόπο ένα αφήγημα επιτυχημένης διακυβέρνησης (με …εξαίρεση τους νεκρούς της πανδημίας). Επίσης αρκετές κινήσεις της κυβέρνησης όπως μικρο-διορισμοί και μικρο-ρουσφέτια ενισχύουν την εκτίμηση ότι στους σχεδιασμούς υπάρχει και το ενδεχόμενο του εκλογικού αιφνιδιασμού.

 Ο Αλέξης Τσίπρας διαμηνύει ότι έχουν τελειώσει τα περιθώρια συνεννόησης και ανοχής σε αυτή την κυβέρνηση και ζητά προσφυγή στην λαϊκή ετυμηγορία.

Ενώ ήδη η αξιωματική αντιπολίτευση έχει καταθέσει ένα προγραμματικό σχέδιο που – όπως δηλώνει- θα αποτελέσει την βάση συζήτησης για συγκλίσεις με στόχο την «προοδευτική διακυβέρνηση».

Όλα δείχνουν ότι βαδίζουμε σε μία παρατεταμένη περίοδο πολιτικής σύγκρουσης, με τα επιτελεία των δύο πλευρών να ετοιμάζονται σταδιακά για την «τελική ευθεία» μέχρι την κάλπη. Μέσα σε αυτό το κλίμα όμως υπάρχει μία λέξη η οποία δεν λείπει από τον πολιτικό λόγο κανενός από τους δύο: «Σταθερότητα».

Η Νέα Δημοκρατία όσο και το ΣΥΡΙΖΑ πάρα τις διαφορετικές προσεγγίσεις τους για το πώς πρέπει να προχωρήσουν οι πολιτικές εξελίξεις αλλά και στα θέματα που αφορούν το εκλογικό σύστημα, τονίζουν ότι οι προθέσεις τους είναι να διαμορφωθεί ένα σταθερό πολιτικό περιβάλλον. Προεξοφλούν μάλιστα  ότι η κυβερνητική σταθερότητα αποτελεί προτίμηση «των πολιτών», οι οποίοι δεν θέλουν «ακυβερνησία» η «περιπέτειες».

Φυσικά κάθε πολιτική δύναμη έχει το δικαίωμα της ερμηνείας. Όμως σε καμία από τις δημοσκοπήσεις που δημοσιεύονται, ότι εκτίμηση κι αν έχει κανείς για την ποιότητά τους, δεν φαίνεται ότι αυτό που σήμερα ανησυχεί τα λαϊκά στρώματα είναι η … κυβερνητική αστάθεια. Αντιθέτως, η πανδημία και η οικονομική κατάσταση (ιδίως η ακρίβεια) βρίσκονται στις πρώτες θέσεις των παραγόντων φόβου. Αντιθέτως η λέξη «σταθερότητα» και τα παράγωγά της απαντώνται πολύ συχνά στις κατά καιρούς ανακοινώσεις ή εκθέσεις οργανώσεων όπως ο Σύνδεσμος Ελληνικών Βιομηχανιών, η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών και άλλων εκφραστών της εγχώριας επιχειρηματικότητας. Συνήθως συνοδεύονται με άλλες προτάσεις όπως ή ύπαρξη «σταθερού φορολογικού συστήματος», «μόνιμων κρατικών δομών» και «ανεξάρτητων αρχών» που δεν θα εξαρτώνται από την εναλλαγή των κυβερνήσεων. Παράλληλα η δημιουργία υποδομών έτσι ώστε οι κρατικές δομές να εξαρτώνται ολοένα και λιγότερο από τις πολιτικές εξελίξεις στην κάθε χώρα είναι πάγια θέση στην Ευρωπαϊκή Ένωση η οποία έχει φροντίσει για την ύπαρξη ενός αυτόνονου διακρατικού μηχανισμού με οργανισμούς όπως η Τράπεζα της Ελλάδα με απευθείας αναφορά στα ευρω-ενωσιακά κέντρα εξουσίας.

Αυτή η προσέγγιση φαίνεται σήμερα να είναι κυρίαρχη στα κόμματα που αποτελούν το διπολικό σχήμα που διαγκωνίζεται για την κυβερνητική διαχείριση. Ενώ ανάλογες απόψεις έχει και το Κίνημα Αλλαγής, που ίσως κληθεί να παίξει ρόλο στο άμεσο μέλλον εφόσον αναζητηθούν κυβερνητικές λύσεις. Τα στοιχεία αυτά φαίνονται ξεκάθαρα τόσο στα όσα δηλώνει ο πρωθυπουργός όσο και σε αυτά που λέει ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Στην τελευταία του συνέντευξη στον Αντέννα ο Κυριάκος Μητσοτάκης ξεκαθάρισε για πολλοστή φορά πως «είμαι υπέρ των σταθερών κυβερνήσεων που εξασφαλίζει το εκλογικό σύστημα της ενισχυμένης αναλογικής. Θεωρώ απολύτως λογικό και δικαιολογημένο αν ένα κόμμα πάρει 38% ότι έχει μια ισχυρή λαϊκή νομιμοποίηση, να μπορεί να κυβερνά μόνο του». Ο λόγος για την προτίμηση του αυτή όπως ο ίδιος δήλωσε είναι πως «αυτές οι κυβερνήσεις, ειδικά σε περιόδους κρίσης, είναι πιο κατάλληλες» γιατί «προτάσσουμε την αποτελεσματικότητα». Όσον αφορά τις επερχόμενες εκλογές στην συνέντευξη που είχε παραχωρήσει στο MEGA στις αρχές Νοεμβρίου του 2021 είχε πεί πως «η Νέα Δημοκρατία θα διεκδικήσει την αυτοδυναμία και στην πρώτη κάλπη, και με την απλή αναλογική. Αυτός θα είναι ο στόχος μας». Φαίνεται όμως πως από τότε τα …ξαναμέτρησε τα πράγματα. Έτσι στην συνέντευξη στον Αντέννα (13 Ιανουαρίου) δήλωσε πως «ο πήχης στην απλή αναλογική μπορεί να είναι στο 46%, 47%. Δεν είμαι αιθεροβάμων, ξέρω ότι είναι ένας πάρα πολύ φιλόδοξος στόχος». Παράλληλα υπερασπίστηκε την «σταθερή» κυβέρνηση του λέγοντας πως έχει και πολυκομματικά χαρακτηριστικά αφού «έχει ενσωματώσει και πολλά στελέχη τα οποία δεν προέρχονται από τη Νέα Δημοκρατία, από την παραδοσιακή κομματική μήτρα, είναι μια ευρεία κυβέρνηση». Σε κάθε περίπτωση πάντως πιστεύει ότι στα διλήμματα που θα προκύψουν από την κάλπη «οι πολίτες θα επιλέξουν σταθερότητα και ανάπτυξη ή ανασφάλεια και περιπέτειες».

Η «σταθερότητα» δεν λείπει όμως και από το λεξιλόγιο του ΣΥΡΙΖΑ. Παρότι τακτικός στόχος του κόμματος είναι μια κυβέρνηση συνεργασίας με «άλλες προοδευτικές δυνάμεις» μετά τις επόμενες εκλογές που θα γίνουν με το σύστημα της απλής αναλογικής. Σαφής ως προς αυτό ήταν ο Αλέξης Τσίπρας στην συνέντευξη που παραχώρησε την προηγούμενη Πέμπτη στο κανάλι «Κόντρα». Επισήμανε ότι οι πολυκομματικές κυβερνήσεις μπορούν να είναι εξίσου σταθερές, αν όχι πιο σταθερές από τις μονοκομματικές. Χαρακτηριστική ήταν η αναφορά του σύμφωνα με την οποία «οι κυβερνήσεις συνεργασίας, ιδίως αν γίνονται σε μια έντιμη προγραμματική βάση, μπορεί να είναι σταθερότατες κυβερνήσεις, όπως βλέπουμε σε όλη την Ευρώπη. Σε όλη την Ευρώπη κυβερνήσεις συνεργασίας υπάρχουν». Επιπρόσθετα τόνισε πως «η απλή αναλογική, που είναι το εκλογικό σύστημα με το οποίο θα διεξαχθούν για πρώτη φορά στον τόπο εκλογές στην επόμενη εκλογική αναμέτρηση, οφείλει να μας βάλει όλους σ’ έναν διαφορετικό τρόπο σκέψης, σε μια διαφορετική λογική: στη λογική του να δούμε την επόμενη μέρα τη δυνατότητα να κυβερνηθεί ο τόπος με σταθερή κυβέρνηση, με σχέδιο, με προγραμματικές συγκλίσεις». Επίσης είπε ότι πρέπει « να μη βρεθούμε σε μια διαρκή εκλογική διαδικασία και να δοκιμάσουμε την προοπτική μιας προοδευτικής κυβέρνησης, το οποίο, προϋποθέτει τη νίκη του ΣΥΡΙΖΑ». Αν και πρόσθεσε ότι  «με βάση τους αριθμούς, αυτό που υπάρχει ως προϋπόθεση είναι οι δυνάμεις οι προοδευτικές να αθροίσουν μεγαλύτερο ποσοστό απ’ ό,τι η Νέα Δημοκρατία και ο κ. Βελόπουλος».

Κανείς δεν μπορεί από τώρα να προδικάσει το πώς και με ποιους όρους θα προκύψει νέο κυβερνητικό σχήμα. Το μόνον βέβαιο είναι πως εφόσον το φλέγον πρόβλημα της πανδημίας έρθει σε ύφεση τα επόμενα χρόνια, θα επανέλθουν σχεδόν αυτόματα το υπό διαπραγμάτευση «Σύμφωνο Σταθερότητας» και οι «χρυσοί κανόνες» της Ευρωζώνης και το χρέος και την δημοσιονομική πειθαρχία. Δημιουργώντας συνθήκες που απαιτήσουν κυβερνητικά σχήματα αποφασισμένα να κινηθούν σε αυτές τις προτεραιότητες. Οπότε η «σταθερότητά τους» θα είναι ένα από τα σημαντικά ζητούμενα.

πηγη: imerodromos.gr