●5 στους 10 εργαζομένους με μερική απασχόληση ή εκ περιτροπής και μισθό 400 € μεικτά (327 € καθαρά)!

●5.166 περισσότερες προσλήψεις με συμβάσεις μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης από τις προσλήψεις με συμβάσεις πλήρους!

●2.402 συμβάσεις πλήρους απασχόλησης μετατράπηκαν σε μερικής  ή εκ περιτροπής!

Η κατάρρευση της αγοράς, η απώλεια θέσεων πλήρους απασχόλησης και η αύξηση της μερικής και της εκ περιτροπής συνεχίζονται και το 2023!!

Πιο συγκεκριμένα, από τα στοιχεία που παρουσιάστηκαν από το Υπουργείο Εργασίας (Πληροφοριακό Σύστημα «Εργάνη») για τον Φεβρουάριο 2023 προκύπτει ότι:

Α) Σχεδόν 5 στις 10 νέες θέσεις εργασίας (ποσοστό 51,41%) είναι μερικής απασχόλησης ή εκ περιτροπής, με μισθό 400 ευρώ μεικτά ή 327 ευρώ καθαρά, όπως φαίνεται στο Διάγραμμα IΧ (σελ. 10)!!

Β) 5.166 περισσότερες προσλήψεις με συμβάσεις μερικής και εκ περιτροπής απασχόλησης από τις προσλήψεις με συμβάσεις πλήρους. Πιο συγκεκριμένα, όπως φαίνεται από τον Πίνακα IV (σελ.7-8), τον Φεβρουάριο 2023 οι προσλήψεις σε θέσεις πλήρους απασχόλησης ήταν 94.201 (73.533+20.668) ενώ οι προσλήψεις πλήρους απασχόλησης ήταν 89.035.

Γ) 2.402 θέσεις πλήρους απασχόλησης μετατράπηκαν σε συμβάσεις μερικής ή εκ περιτροπής εργασίας με μισό μισθό, όπως προκύπτει από τον Πίνακα VI (σελ. 10)!!

Η κυβέρνηση αρκείται στις συνεχείς εξαγγελίες για δελτία σίτισης και στη χορήγηση εκτάκτων επιδομάτων στους πολίτες. Το αφήγημά της για μείωση της ανεργίας και ανάπτυξη καταρρίπτεται από τα στατιστικά δεδομένα.

Πηγή: iskra.gr

Κάποτε λεγόταν στην αριστερά πως «όποια πέτρα και αν σηκώσεις, αποκάτω θα βρεις την ΕΕ». Δε χρειάζεται πλέον αυτό, καθώς υπάρχουν ολόκληροι βράχοι με την υπογραφή της.

Από το τέλος του 2023 τελειώνει η «Ρήτρα διαφυγής» και επανέρχονται οι μνημονιακές δημοσιονομικές δεσμεύσεις της Ελλάδας προς την ΕΕ που αποτελεί ταυτόχρονα και τον δανειστή της.

Ήδη η Ευρωπαϊκή Επιτροπή έχει ανοίξει τη συζήτηση: Αφενός με υπενθύμιση του στόχου για επίπεδο δημόσιου χρέους στο 60% και αφετέρου του στόχου για επιστροφή στα πρωτογενή πλεονάσματα.

Οι δημοσιονομικοί στόχοι και «υποχρεώσεις» των χωρών με χρέος άνω του 60% έως και το 2027, δε θα οριστικοποιηθούν άμεσα, αλλά μετά τις ελληνικές εκλογές, το πιθανότερο τον Σεπτέμβριο, με την κατάθεση του προσχεδίου του προϋπολογισμού για το 2024. Αυτό ήταν ένα κάποιο «χατίρι» της Ευρωπαϊκής Επιτροπής ειδικά για τις κυβερνήσεις και τα κόμματα που είχαν μπροστά τους εκλογές.

Αν γινόταν συζήτηση για αυτά τώρα, πραγματικά θα εκτροχιαζόταν. Μόνο ο στόχος για μετάβαση από -1.7% έλλειμμα το 2022 σε 2,2% πρωτογενές πλεόνασμα (όπως όριζε ο συμφωνημένος στόχος με το μνημόνιο του ΣΥΡΙΖΑ), σημαίνει αφαίμαξη από την κοινωνία 7-9 δισ. (ανάλογα με την εξέλιξη του ΑΕΠ) μέσα σε μιάμιση χρονιά. Αυτό μπορεί να συμβεί είτε με μια αιματηρή φορολογική (και γενικά εισπρακτική) αφαίμαξη των εργατικών και λαϊκών εισοδημάτων, είτε με οδυνηρές περικοπές στους ήδη διαλυμένους τομείς κοινωνικής πολιτικής. Για εύλογους λόγους (προεκλογική περίοδος), σε αυτή τη φάση η κυβέρνηση της ΝΔ δεν ανακοινώνει κάποια συγκεκριμένα μέτρα, αλλά αρκείται να επωφελείται από την υπεραπόδοση είσπραξης του ΦΠΑ λόγω της ανόδου των τιμών.

Εννοείται πως μετά τις εκλογές θα πέσουν τα «μαύρα μαντάτα».

Αυτό που είναι εντυπωσιακό ωστόσο, είναι ότι το ζήτημα της πολιτικής στάσης απέναντι στην τήρηση ή την απειθαρχία στις δημοσιονομικές απαιτήσεις της ΕΕ, είναι εξαιρετικά υποβαθμισμένο στην πολιτική συζήτηση μεταξύ των κομμάτων.

Ο ΣΥΡΙΖΑ σαφώς κινείται ήδη σε κατεύθυνση δουλικής πειθαρχίας, με χαρακτηριστική την πρόσφατη δήλωση του Γιώργου Χουλιαράκη με την οποία συνέδεσε τον «εθνικό» στόχο της «ανόδου της επενδυτικής βαθμίδας της χώρας», με την «επιτυχή πορεία προς τα πρωτογενή πλεονάσματα».

Κατά την άποψη της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, το συμφέρον των εργατικών και λαϊκών στρωμάτων βρίσκεται σε μια πολιτική ρήξης και απειθαρχίας και τελικά της εξόδου από την ΕΕ συνδεδεμένη με το γενικότερο αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα πάλης. Η αποδέσμευση από αυτόν τον τερατώδη μηχανισμό συνένωσης των αστικών τάξεων της Ευρώπης σε βάρος των εργατικών τάξεων, με διπλές μάλιστα επιπτώσεις σε χώρες «δεύτερης ταχύτητας» όπως η Ελλάδα, είναι 100 φορές πιο αναγκαία και ίσως και περισσότερο κατανοητή σε σχέση με την περίοδο 2010-2015. Αυτό για τους εξής συγκεκριμένους λόγους:

Πρώτο, επειδή πρέπει να ακυρωθούν οι τρέχουσες μνημονιακές δεσμεύσεις που προαναφέρθηκαν αποτυπωμένες στα τρία Μνημόνια, διαφορετικά αυτές θα αποτελούν θηλιά για το λαό τα επόμενα 50 χρόνια.

Δεύτερο, ο στόχος για διαγραφή του ληστρικού δημόσιου χρέους (400 δισ.!), που είναι αναγκαίο να τεθεί με δύναμη εκ νέου, γίνεται πλέον συνώνυμος με τη ρήξη και έξοδο από την ΕΕ καθώς ενώ το 2010 το χρέος αφορούσε κατά 80% ιδιωτικούς φορείς (όπως Γερμανικές και Γαλλικές τράπεζες), σήμερα κατά 76% είναι χρέος σε θεσμούς (EFSF, ESM) και κράτη της ΕΕ. Στην πράξη, η αθέτηση των πληρωμών, αντικειμενικά φέρνει τη σύγκρουση με την ΕΕ. Και αντίστροφα, η μη ρήξη και παραμονή στην ΕΕ, πάει μαζί με την εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους.

Τρίτο, η άρνηση των ιδιωτικοποιήσεων αποτελεί εξ αντικειμένου ανατροπή της λεγόμενης πολιτικής «απελευθέρωσης» της αγοράς που επιτελικά έχει σχεδιάσει η ΕΕ.

Σημαντικό ζήτημα είναι ειδικότερα ο στόχος για κατάργηση του ΤΑΙΠΕΔ και η ανατροπή όλου του προγράμματος των ιδιωτικοποιήσεων. Το να αποστρέφεται κάποιος λεκτικά τις ιδιωτικοποιήσεις και να μη βάζει θέμα απειθαρχίας στις ευρωμνημονιακές δεσμεύσεις, είναι τουλάχιστον υποκρισία.

Τέταρτο, το έγκλημα των δολοφονικών λογαριασμών ενέργειας -πριν ακόμη από τη Ρωσική εισβολή στην Ουκρανία- δημιουργήθηκε με την οργάνωση του Χρηματιστήριου Ενέργειας που έστησε η ΕΕ. Αν το 2010-2015 σε κάποιους φάνταζε ότι η «κακή» πλευρά της ΕΕ αφορούσε κάποιες χώρες «μπαταχτσήδες» για ειδικούς λόγους, σήμερα η ΕΕ αναδεικνύει η ίδια τον γενικό της χαρακτήρα ως σπόνσορα της καπιταλιστικής κερδοσκοπίας.

Πέμπτο, η έκρηξη της ακρίβειας γενικά, απογειώθηκε με τη επιλογή της ΕΕ να αποτελέσει συμπολεμιστή των ΗΠΑ στον ιμπεριαλιστικό (και από τις δυο μεριές) πόλεμο στην Ουκρανία, αλλά και θλιβερό πελάτη τους στο αμερικάνικο υγροποιημένο αέριο. Παράλληλα η εκτίναξη των πολεμικών δαπανών σε όλες τις χώρες της ΕΕ, υπονομεύει καίρια τις κοινωνικές πολιτικές και δηλητηριάζει εθνικιστικά φουσκώνοντας τα πανιά της ακροδεξιάς

Στις συνθήκες αυτές η πρόταξη των πολιτικών στόχων για ρήξη και αποδέσμευση από την ΕΕ, είναι βασικός στόχος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ και της αντικαπιταλιστικής αριστεράς.

Αντίθετα, είναι ακατανόητη η αφωνία και υποβάθμιση από μεριάς του ΚΚΕ και πολύ περισσότερο είναι πολιτικά επικίνδυνη η αυταπάτη ότι θα λυθούν όλα στο πλαίσιο της ΕΕ και της ΕΚΤ που καλλιεργεί το ΜέΡΑ25, που βλέπει την πιθανότητα εξόδου μόνο ως επιλογή των «κακών» φωνών στην ΕΕ, που το ίδιο απεύχεται.

Πηγή: prin.gr

Ο Μ. Τσικαλάκης  (ΓΓ ΠΝΟ) και η ομάδα του συνεχίζουν τις προκλητικές αθλιότητες τους γράφοντας στα παλιά τους υποδήματα τα όργανα της ΠΝΟ.

Το νέο κατόρθωμα που καταγράφεται στον ενεργητικό τους είναι η υπογραφή της ΣΣΕ στην κατηγορία Πορθμείων εσωτερικού μετά από μια εντελώς εθιμοτυπική συνάντηση (7/4)…..

Αυτός και η ομάδα του αυθαίρετα, πραξικοπηματικά και αντιδημοκρατικά προχώρησαν σε αυτό που είχαν παρασκηνιακά συνομολογήσει με τους εκπροσώπους της πλοιοκτησίας δηλαδή την υπογραφή μνημονίου για την νέα ΣΣΕ με το ίδιο ποσοστό όπως αυτό της Ακτοπλοΐας!!

Η αντιδημοκρατική αυτή διαδικασία αποτελεί συνέχεια πολλών άλλων κρουσμάτων και φανερώνει την πρόθεση τους να ευτελίσουν κάθε έννοια δημοκρατικών διαδικασιών στην λειτουργία των οργάνων της ΠΝΟ!

Αυτό συντελέστηκε με κορμό τα Σωματεία σφραγίδες και έτσι επιχειρείται για άλλη μια φορά να δημιουργήσουν τετελεσμένα  αυτή την φορά στην ΣΣΕ Πορθμείων!

Τους προειδοποιούμε ότι αυτό το ανώμαλο – αντιδημοκρατικό καθεστώς της αυθαιρεσίας δεν θα επιτρέψουμε να συνεχιστεί…

Για τον κλάδο μας τόσο η υπογραφή ΣΣΕ στην Ακτοπλοΐα όσο και το μνημόνιο στα Πορθμεία όχι μόνο δεν καλύπτουν τις ανάγκες των Ναυτεργατών όπως αυτές έχουν διαμορφωθεί με τον πληθωρισμό και την καθημερινή ακρίβεια σε ενέργεια, καταναλωτικά αγαθά και προϊόντα  αλλά και επειδή τα βασικά εργασιακά προβλήματα που ταλανίζουν επί σειρά ετών τους Ναυτεργάτες μέσα στα καράβια παραμένουν στο σύνολο τους άλυτα και μετά την υπογραφή αυτών των ΣΣΕ.

Ταυτόχρονα είναι προφανές ότι με τις υπογραφές σειρά Σωματείων που δεν έχουν ούτε ένα μέλος σε πλοία αυτών των κατηγοριών ή με άλλα που εκπροσωπούν ελάχιστους Ναυτεργάτες, δεν μπορεί να νομιμοποιηθεί μια ΣΣΕ η οποία δεν εκφράζει την συντριπτική πλειοψηφία των Ναυτεργατών μέσα στα πλοία. 

Από την συμφωνία αυτή όπως καθίσταται σαφές δυστυχώς δεν περιλαμβάνει την λύση προβλημάτων που αφορούν το σύνολο των Ναυτεργατών που απασχολούνται σε σαράντα και πλέον πορθμειακές γραμμές της χώρας μας.

Η ΠΕΝΕΝ θα συνεχίσει τον αγώνα της θέτοντας σε προτεραιότητα αυτά τα προβλήματα που η νόθα ηγεσία και πλειοψηφία της ΠΝΟ πέταξε για άλλη μια φορά στον κάλαθο των αχρήστων.

Ωράρια εργασίας, χρόνος ανάπαυσης, οργανικές συνθέσεις, διανυκτερεύσεις, express δρομολόγια, κίνητρα για προσέλκυση νέων στο επάγγελμα, μισθολογική αναβάθμιση των νεοεισερχομένων, βελτίωση των συνθηκών ενδιαίτησης, καταβολή των δεδουλευμένων υπερωριών, ουσιαστική αύξηση στα γκαραζιάτικα, στις extra εργασίες,  στο επίδομα ιματισμού, στην τροφοδοσία, στο βαρύ και ανθυγιεινό, στο επίδομα άγονων γραμμών και πολλά ακόμη τα οποία συνιστούν προβλήματα μέσα από την καθημερινή, κοπιαστική και εξοντωτική υπερεργασία των Ναυτεργατών.

Είναι προβλήματα στα οποία η ΠΕΝΕΝ θα επικεντρώσει την αγωνιστική της παρέμβαση και δράση!!!

Το ξεπούλημα όλων αυτών των δίκαιων αιτημάτων δεν θα περάσει…

Απευθύνουμε αγωνιστικό ενωτικό κάλεσμα σε όλους τους Ναυτεργάτες να βάλουν μπροστά τα πραγματικά τους προβλήματα, να μην συνθηκολογήσουν με την εργασιακή βαρβαρότητα και την εφοπλιστική, κυβερνητική αυθαιρεσία!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ θα είναι στην πρώτη γραμμή του αγώνα για την υπεράσπιση των προβλημάτων και των δικαιωμάτων τους!

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ

Η φετινή Πρωτομαγιά βρίσκει την εργατική τάξη της χώρας μας αντιμέτωπη με μια σειρά συσσωρευμένα και οξυμένα προβλήματα μαζί και το Ναυτεργατικό κόσμο της χώρας μας.

Αυτά είναι αποτέλεσμα των αντιλαϊκών πολιτικών Κυβέρνησης – Κεφαλαίου.

Η εκτίναξη του πληθωρισμού, οι καθημερινές ανατιμήσεις και η ακρίβεια – αισχροκέρδεια τσακίζουν τα εργατικά και λαϊκά εισοδήματα.

Το νέο μπαράζ πλειστηριασμών που εγκαινίασε η κυβέρνηση μέσω των επιθετικών FUNDS απειλούν την εργατική και λαϊκή κατοικία με κατασχέσεις και πλειστηριασμούς!

Την ίδια στιγμή συνεχίζεται το πλιάτσικο με την εκποίηση και το ξεπούλημα δημόσιων επιχειρήσεων, υπηρεσιών και αγαθών τα οποία βγαίνουν στο σφυρί και παραδίδονται έναντι πινακίου φακής στους εγχώριους και ξένους επενδυτές – κεφαλαιοκράτες!

Οι μισθοί, τα μεροκάματα, οι συντάξεις, τα κοινωνικά επιδόματα, εξακολουθούν να παραμένουν σε τραγικά χαμηλά επίπεδα.

Στην αγορά εργασίας οργιάζει η εργοδοτική αυθαιρεσία, οι ευέλικτες μορφές απασχόλησης, ενώ τα ημίμετρα της κυβέρνησης δεν μπορούν να καλύψουν στο ελάχιστο τις ανάγκες του λαού και των εργαζόμενων!

Ίδια και απαράλλαχτη είναι η εικόνα και στην Ναυτεργασία όπου τα εργασιακά, κοινωνικοασφαλιστικά προβλήματα οξύνονται από μια πολιτική,  η οποία έχει σταθερά ως πρόσημο την εξυπηρέτηση των εφοπλιστικών συμφερόντων.

Σύμμαχοι σε αυτή την αντιλαϊκή πολιτική ήταν και είναι το συνδικαλιστικό κατεστημένο της ΠΝΟ το οποίο συστηματικά βάζει πλάτη τα Ναυτεργατικά δικαιώματα να αμφισβητούνται και να υπονομεύονται.

Μπροστά σε αυτή την ζοφερή κατάσταση οι Ναυτεργάτες έχοντας ως πολύτιμη παρακαταθήκη τις πετυχημένες απεργιακές κινητοποιήσεις του προηγούμενου διαστήματος, θα προϋπαντήσουν την εργατική Πρωτομαγιά και θα δώσουν την δική τους αγωνιστική απάντηση, βάζοντας μπροστά και ανυποχώρητα τα αιτήματα και τις δίκαιες διεκδικήσεις τους.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ στην τακτική συνεδρίαση του μήνα Απρίλη αποφάσισε την συμμετοχή του κλάδου μας στην Πανεργατική απεργία της 1^ης Μάη 2023.

Απαιτούμε αμέσως μετά το Πάσχα να συγκληθεί η Διοίκηση της ΠΝΟ και να λάβει σχετική απόφαση.

Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ