Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
«Αφού δεν μπορέσαμε να αποτρέψουμε την ιδιωτικοποίηση, επιβάλλεται να την ανατρέψουμε»

Ο τελευταίος ενάμισης χρόνος αποκάλυψε με δραματικό τρόπο το πλιάτσικο της ιδιωτικοποιημένης αγοράς.
Στο πλαίσιο του προσκλητηρίου για τη διάσωση των δημόσιων αγαθών που έχει απευθύνει η Πρωτοβουλία για τη Διασφάλιση της Δημόσιας Διαχείρισης του Νερού προκειμένου να δημιουργηθεί ένα κοινό μέτωπο κατά των ιδιωτικοποιήσεων, η «Εφ.Συν.» μιλάει σήμερα με τη Γιώτα Σταθά, μέλος του Δ.Σ. Συλλόγου Διπλωματούχων Μηχανικών Ομίλου ΔΕΗ/Ενέργειας και Δικτύων
Σε ποιο βαθμό έχει απλώσει σήμερα τα δίχτυα της η ιδιωτικοποίηση στον χώρο της ενέργειας;
Η πλήρης ιδιωτικοποίηση της ενέργειας στην Ελλάδα έχει ήδη συντελεστεί. Και σήμερα βιώνουμε τα αποτελέσματά της. Ενεργειακή φτώχεια και ακρίβεια. Εχουν περάσει 22 χρόνια από τη μετατροπή της ΔΕΗ σε ανώνυμη εταιρεία την 1η Ιανουαρίου 2001 (Ν. 2773/1999) και την πρώτη μετοχοποίησή της. Πλέον η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος καθορίζεται από το Ελληνικό Χρηματιστήριο Ενέργειας (Ν. 4512/2018). Καθοριστικό ρόλο στις τελικές τιμές διαδραματίζουν τα Χρηματιστήρια Ρύπων και το Χρηματιστήριο Φυσικού Αερίου, το οποίο ως καύσιμο-γέφυρα της ενεργειακής μετάβασης οδηγεί τις τιμές του ηλεκτρικού ρεύματος.
Ιδιώτες και θεσμικοί επενδυτές ελέγχουν το πλειοψηφικό πακέτο μετοχών της ΔΕΗ από τις 11 Νοεμβρίου 2021. Το 34,12% των μετοχών της παραμένει στην Ελληνική Εταιρία Συμμετοχών και Περιουσίας Α.Ε., το λεγόμενο Υπερταμείο, Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού Δικαίου που δεν ταυτίζεται σε καμία περίπτωση με το δημόσιο συμφέρον. Οι διαχειριστές του ηλεκτρικού δικτύου διανομής ΔΕΔΔΗΕ και μεταφοράς ΑΔΜΗΕ αποσχίστηκαν από την ενιαία ΔΕΗ (Ν. 4001/2011) για να πωληθούν στη συνέχεια κατά 49% το 2022 και 24% το 2017. Το ίδιο μοντέλο ιδιωτικοποίησης, μετοχοποίηση, διάσπαση και πώληση, εφαρμόζεται και στη ΔΕΠΑ, εισαγωγέα και πάροχο φυσικού αερίου, καθώς και στα ΕΛΠΕ (νυν HELLENiQ ENERGY). Ακόμα κι αν παραμένουν μειοψηφικά πακέτα μετοχών στο «Δημόσιο», η πολιτική των εταιρειών προκρίνει πια τη μεγιστοποίηση των κερδών ανεξάρτητα από τις επώδυνες επιπτώσεις στο κοινωνικό σύνολο και την παραγωγική δραστηριότητα της χώρας.

Εξηγήστε μας γιατί μιλάτε για πλιάτσικο που συμβαίνει στην ενέργεια, στον κρατικό προϋπολογισμό και στο λαϊκό εισόδημα με την ιδιωτικοποίηση και το Χρηματιστήριο Ενέργειας;
Την πρώτη 20ετία της ιδιωτικοποίησης, 2001-2020, οι αυξήσεις έφτασαν στο 300%! Η ΔΕΗ και οι καταναλωτές «επιδότησαν» τη βιωσιμότητα και την κερδοφορία των ιδιωτών παραγωγών ΑΠΕ και φυσικού αερίου καθώς και των παρόχων ηλεκτρικής ενέργειας με πολλά δισ. ευρώ. Ο τελευταίος ενάμισης χρόνος αποκάλυψε με δραματικό τρόπο το πλιάτσικο της ιδιωτικοποιημένης αγοράς.
Εν μέσω ενεργειακής κρίσης στην Ευρώπη, η οποία εξωθεί στη φτώχεια το 22% των Ευρωπαίων πολιτών, το 50% των Ελλήνων δυσκολεύεται να πληρώσει τους λογαριασμούς, διακυβεύει την επιβίωση μικρών/μεσαίων επιχειρήσεων και κλείνει τις βιομηχανίες, οι μεγάλες ενεργειακές επιχειρήσεις παρουσιάζουν υπερπολλαπλάσια κέρδη σε σχέση με τις προηγούμενες χρονιές. Η Motoroil παρουσίασε καθαρά κέρδη 967,2 εκατ. ευρώ το 2022 έναντι 202,4 εκατ. ευρώ το 2021, τα ΕΛΠΕ 1 δισ. ευρώ συγκρίσιμα καθαρά κέρδη έναντι 140 εκατ. ευρώ, ο όμιλος Μυτιληναίου είχε 466 εκατ. ευρώ καθαρά κέρδη έναντι 62 εκατ. ευρώ. Οι επιχορηγήσεις που δίνονται αντιστοιχούν στο 4% του ΑΕΠ. Χρηματοδοτούμε τα κέρδη των επιχειρήσεων για ένα αγαθό που θα έπρεπε να είναι φτηνό και προσβάσιμο σε όλους.
Κατά πόσο είναι σήμερα εφικτή η αποκαλούμενη «ενεργειακή μετάβαση» με τον τρόπο που υλοποιείται; Θα βοηθήσει στην προστασία του περιβάλλοντος και στην εξοικονόμηση ενέργειας ή πρόκειται για μια νέα «αγορά»;
Η επιβάρυνση του πλανήτη από τη χρήση των ορυκτών καυσίμων αποτελεί μια ανησυχητική πραγματικότητα. Τα χρόνια αιτήματα των περιβαλλοντικών κινημάτων για την ενεργειακή μετάβαση μετατράπηκαν από την Ε.Ε. σε μια ασύδοτη, χωρίς ορθολογικό σχεδιασμό αγορά, χρηματοδοτούμενη αδρά και αενάως από τους καταναλωτές. Ο αποκαλούμενος ενεργειακός σχεδιασμός στην Ελλάδα καταλαμβάνει με εγκαταστάσεις ΑΠΕ παραγωγική γη και τον ορεινό όγκο της, ακόμη και περιοχές Natura! Ποιο είναι λοιπόν το ισοζύγιο για το περιβάλλον;
Η άναρχη ανάπτυξη των ΑΠΕ χωρίς την απαιτούμενη αποθήκευση ενέργειας απειλεί σήμερα την ασφάλεια λειτουργίας των δικτύων, τα οποία αδυνατούν να τις εξυπηρετήσουν χωρίς επενδύσεις σε υποδομές αξίας δισεκατομμυρίων που δεν πρόκειται να πληρώσουν ούτε οι ιδιώτες επενδυτές, ούτε οι ιδιώτες μέτοχοι. Οσο για την εξοικονόμηση ενέργειας, αυτή επιτυγχάνεται δυστυχώς από την ακρίβεια που φέρνει η αγορά και όχι από την αλλαγή ενός προτύπου παραγωγής και κατανάλωσης το οποίο σήμερα βλάπτει το περιβάλλον.
Γιατί δεν έγινε εφικτό να αποτραπεί η ιδιωτικοποίηση στον χώρο της ενέργειας, όπως έγινε στην περίπτωση της αποτροπής της ιδιωτικοποίησης του νερού;
Η ιδιωτικοποίηση της ενέργειας νομιμοποιήθηκε σταδιακά στην κοινωνική συνείδηση με την εκχώρηση δραστηριοτήτων σε εργολάβους, την εγκατάσταση μικρών φωτοβολταϊκών με υπερβολικό εγγυημένο κέρδος, τη διαρκή αύξηση των τιμολογίων που ήταν προϋπόθεση για την είσοδο των ιδιωτών παραγωγών, τη σκόπιμη φθίνουσα ποιότητα της παροχής υπηρεσιών της ΔΕΗ λόγω υποστελέχωσης, τη συντεταγμένη απαξίωση του προσωπικού και της εταιρείας, τη Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας που παρείχε ένα σκανδαλωδώς ευνοϊκό ρυθμιστικό πλαίσιο προς όφελος της ιδιωτικής παραγωγής και εις βάρος της δημόσιας περιουσίας, τα φτηνότερα τιμολόγια από ιδιώτες παρόχους στους οποίους πωλούσε η ΔΕΗ το 40% της παραγωγής της σε τιμές κάτω του κόστους (ΝΟΜΕ), την αφαίμαξή της με πολιτικές επιλογές των κυβερνήσεων διαχρονικά και εν τέλει τη νομοτελειακή «σωτηρία» της από το ιδιωτικό κεφάλαιο. Είναι μια κλασική μεθοδολογία ιδιωτικοποίησης δημόσιων αγαθών.
Δεν μπορούμε όμως να συγκρίνουμε το νερό με το ρεύμα, γιατί το νερό είναι πρωτογενές συστατικό της ύπαρξης και της ζωής μας. Αν δεν μπορέσαμε να αποτρέψουμε την ιδιωτικοποίηση, τώρα ξέρουμε πως επιβάλλεται να την ανατρέψουμε! Κανένα δημόσιο και κοινό αγαθό δεν επιτρέπεται να γίνεται εμπόρευμα. Η πρόσβασή τους πρέπει να είναι καθολική και να μην ορίζεται από το κέρδος. Για να ζούμε όλοι με αξιοπρέπεια.
Πηγή: kommon.gr
Tο πρόγραμμα ΣΥΡΙΖΑ, τα γουρουνάκια του Χότζα και το ανακάτεμα της σαλάτας

Σχόλιο πρώτο: Είναι γνωστός ο μύθος όπου ο Χότζας βάζει σταδιακά τα ζώα μέσα στο σπίτι του Μήτσου, ο οποίος αγαναχτεί αλλά τι να κάνει κιόλας. Κάποια στιγμή ο Χότζας βγάζει το γουρούνι από το σπίτι και ο Μήτσος λέει «ευχαριστώ Χότζα μου!».
Κάπως έτσι έχει η ιστορία με τις διακηρύξεις ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ σε σχέση με μισθούς, συντάξεις κλπ, που ξαφνικά έγιναν «πρώτη έγνοια» τους. Ως γνωστόν, εκείνοι που ψηφίζουν είναι οι μισθοσυντήρητοι Μήτσοι που τους έχουν γραμμένους για 4 χρόνια και όχι οι ελάχιστες Μαρίες Αντουανέτες. Έτσι λοιπόν πρώτα η ΝΔ και μετά ο ΣΥΡΙΖΑ διαγκωνίζονται για υποσχέσεις για τα πόσα γουρουνάκια θα βγάλουν έξω από το σπίτι των Μήτσων.
Δύο παραστατικά παραδείγματα:
α. Τέλος επιτηδεύματος: «Σταδιακή κατάργηση» λέει η ΝΔ, «άμεση κατάργηση» λέει ο ΣΥΡΙΖΑ (άλλωστε μίλησε μετά). Διαλέξτε τώρα: σταδιακή ή άμεση; Το ότι πρόκειται για ένα χαράτσι ΕΠΙΠΛΕΟΝ οποιουδήποτε φόρου που επιβλήθηκε βίαια με τα μνημόνια που και οι δύο φόρτωσαν, ούτε κουβέντα
β. ΕΝΦΙΑ: Αυτό το γουρουνάκι (άλλο ένα χαράτσι φόρου πάνω σε φορολογημένο εισόδημα) το ξέχασαν και οι δύο. Η ΝΔ κάνει τα γνωστά, στο πρόγραμμα ΣΥΡΙΖΑ δεν υπάρχει ούτε σαν λέξη! Προσθέστε στα παραπάνω αύξηση κατώτατου μισθού, συντάξεις, τεκμήρια διαβίωσης κλπ, αλλά η λογική είναι παντού η ίδια: Ζητούν ευχαριστώ και επιβράβευση για ελαχιστότατες επιστροφές των κλοπιμαίων.
Σχόλιο δεύτερο: Ποιος θα πληρώσει αυτές τις επιστροφές που τις ονομάζουν «παροχές»; Ας το δούμε με παράδειγμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή μισθών. Αρκετές χώρες στην Ευρώπη ήδη το κάνουν αυτό, έστω εν μέρει. Με ποιο τρόπο όμως; Ποιος πληρώνει τα επιπλέον ποσά με ad hoc αποφάσεις κάθε χρόνο; Το μοντέλο είναι ίδιο: Το κράτος πληρώνει (με τους φόρους που έχει εισπράξει από τους Μήτσους) τους εργοδότες για να τα δώσουν στους εργαζόμενους.
Μήπως αυτό θυμίζει σε όλους/ες το σκάνδαλο με τις επιδοτήσεις για το ρεύμα στους λογαριασμούς ενέργειας, όπου οι πάροχοι τσέπωναν τα δικά τους ακέραια και το κράτος επέστρεφε σε καταναλωτές δικά τους χρήματα που είχε εισπράξει μέσω φόρων;
Σχόλιο τρίτο: Αυτό που κυριαρχεί στο κυβερνητικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, εκτός των παραπάνω υποσχέσεων, είναι μια αοριστολογία σε συνδυασμό με ένα πληθωρισμό λέξεων όπως «μειώνουμε», «αναστέλλουμε», «όροι και προϋποθέσεις», «εφόσον», «ανακατεύθυνση», «περιορίζουμε», «αναθεωρούμε», «ανάταξη» και άλλα. Όλες παραπέμπουν σε συγκεκριμένη λογική: Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ έχουν όλες τροποποιητικό χαρακτήρα, και θα υλοποιηθούν με κάποιο «μέτρο» και «εφόσον». Δε συνιστούν κάποια τομή στην ασκούμενη αστική πολιτική. Με τα λόγια του κειμένου στου ΣΥΡΙΖΑ αυτό ονομάζεται «πολιτική που διευρύνει τα όρια του εφικτού». Είναι πράγματι πετυχημένη απόδοση της λογικής του. Εμείς θα το λέγαμε και «ανακάτεμα της σαλάτας».
Να, μερικά παραδείγματα:
«Αναστέλλουμε τους πλειστηριασμούς πρώτης κατοικίας για ακίνητα έως 300.000 ευρώ, μέχρι την κατάθεση συνολικού σχεδίου αντικατάστασης του πτωχευτικού νόμου»
«Μειώνουμε τον εβδομαδιαίο χρόνο εργασίας από το 40ωρο στο 35ωρο, χωρίς μείωση μισθών, αρχικά πιλοτικά με παροχή κινήτρων για συμφωνίες των ενδιαφερομένων»
«Με την ανακατεύθυνση των πόρων που έχουμε στη διάθεσή μας…»
«Αναθεωρούμε τη λειτουργία της αγοράς ενέργειας (Targetmodel) με στόχο: α) την αποσύνδεση της τιμής ηλεκτρικής ενέργειας από τις τιμές φυσικού αερίου ή άλλων ακραίων τιμών καυσίμων, β) τον έλεγχο του ποσοστού κέρδους, γ) τη μείωση ρυθμιζόμενων χρεώσεων τιμολογίων ηλεκτρικού ρεύματος»
Σχόλιο τέταρτο: Ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται ότι θα εφαρμόσει όλα τα ωραία που προτείνει σε 50 μέρες. Ούτε καν σε 100! Μιλάμε για τέτοιο «ευκολάκι». Το μόνο που λείπει είναι η ψήφος σε αυτόν. Αυτό το μαγικό μπορεί να συμβεί από τη στιγμή που ο ΣΥΡΙΖΑ με το πρόγραμμά του αποφεύγει ρητά να αναφερθεί στις τρεις «ιερές αγελάδες» (ή μάλλον ελέφαντες) που διαμορφώνουν στον πραγματικό κόσμο, την πραγματική κατάσταση ζωής στους ταπεινούς Μήτσους-ψηφοφόρους: Η μεγάλη καπιταλιστική ιδιοκτησία και εργοδοτικός δεσποτισμός, η ΕΕ με το σύμφωνο Σταθερότητας και τις ευρωμνημονιακές δεσμεύσεις της χώρας και το ΝΑΤΟ.
Σταχυολογούμε τις «σεμνές» αναφορές ή ελλείψεις αναφορών στους ελέφαντες του δωματίου:
«Βασική μας στρατηγική είναι, μέσω θεσμικών τομών, να περιορίσουμε τον ρόλο της αγοράς…».
Στο πλαίσιο αυτού του περιορισμού ο ΣΥΡΙΖΑ φαντασιώνεται για παράδειγμα συμφωνία για περιορισμό των κερδών τόσο των ενεργειακών παρόχων όσο και των κορακιών που κατέχουν τα «κόκκινα δάνεια» και θέλουν να πάρουν τα σπίτια!
«Λαμβάνει υπόψη την ασφυκτική πίεση στα εισοδήματα της κοινωνικής πλειοψηφίας λόγω του εκρηκτικού πληθωρισμού αλλά και τα υπερκέρδη που έχουν σωρευθεί σε συγκεκριμένα επιχειρηματικά συμφέροντα».
Έτσι ο ΣΥΡΙΖΑ εντοπίζει το πρόβλημα σε «συγκεκριμένα» επιχειρηματικά συμφέροντα υπονοώντας τους κολλητούς του Μητσοτάκη (ο Βαρουφάκης το λέει «Μητσοτάκης ΑΕ») και σταματάει εκεί. Αστική τάξη δεν υπάρχει και φυσικά δεν υπάρχει πουθενά στο πολυσέλιδο κείμενο η λέξη «εφοπλιστές» παρά τις τέσσερις σελίδες για τη ναυτιλία!
Η μόνη έμμεση αναφορά στην ΕΕ είναι η παρακάτω:
«Στο πλαίσιο του μετασχηματισμού του αναπτυξιακού υποδείγματος, που αποτελεί την κεντρική επιδίωξή μας, οι ευρωπαϊκοί πόροι που έχει στη διάθεσή της η χώρα μας μέχρι το τέλος της δεκαετίας (ΕΣΠΑ 2021-2027, Πρόγραμμα Αγροτικής Ανάπτυξης/ΠΑΑ, Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας/ΤΑΑ, πόροι Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων) είναι απολύτως κρίσιμοι και η ανακατεύθυνση των κονδυλίων επιτακτική».
Ούτε η ΝΔ τόσο άχρωμα και υποταγμένα! Δεν υπάρχει η παραμικρή αναφορά ούτε στο δημόσιο χρέος, ούτε στο Σύμφωνο Σταθερότητας, ούτε στις απαιτήσεις της ΕΕ για τον περιορισμό των «ελλειμμάτων» με νέες περικοπές και αύξηση φορολογίας. Και καλά η ΕΕ υπάρχει για να μας δίνει πόρους που πρέπει να τους αξιοποιήσουμε σωστά.
Κοντολογίς, η διαφορά από την -υπόσχεση έστω- για «αριστερή κυβέρνηση στην επαγγελία του ΣΥΡΙΖΑ για «δημοκρατική, προοδευτική κυβέρνηση», δεν είναι καθόλου συμβολική.
Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί σταθερό δεύτερο και απαραίτητο για το σύστημα πυλώνα του αστικού διπολισμού. Αυτός είναι και ο λόγος που αδυνατεί να συγκροτήσει μια στοιχειώδη δυναμική ανατροπής των συσχετισμών σε βάρος της ΝΔ. Είναι εντυπωσιακό το γεγονός ότι ακόμη και εντός των ορίων μιας περιορισμένης τροποποιητικού χαρακτήρα αντιπολίτευσης για ανάπτυξη εκλογικών δεσμών, ο ΣΥΡΙΖΑ όχι μόνο είναι πιο διστακτικός και περισσότερο συστημικός από τη ΝΔ, αλλά το …παινεύεται κιόλας. Μόνιμη επωδός των στελεχών του τις τελευταίες μέρες είναι το περίφημο «εμείς μαζέψαμε 37 δις και σας τα δώσαμε και εσείς τα ξοδέψατε». Όλα αυτά, κάνουν την Φον ντε Λάιεν και τη Λαγκάρντ να χαίρονται και να χασκολογούν, όμως έχουν συνέπειες όταν λέγονται μπροστά σε αυτούς που μάτωσαν και ληστεύτηκαν από την κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ….
Πηγή: pandiera.gr
Ευρεία συναίνεση ΝΔ-ΣΥΡΙΖΑ-ΠΑΣΟΚ δείχνουν οι ψηφοφορίες

▸ Ο ΣΥΡΙΖΑ ψήφισε σχεδόν τους μισούς νόμους που πρότεινε η ΝΔ
Μπορεί στην προεκλογική περίοδο η αντιπαράθεση ανάμεσα σε ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ να φαίνεται ιδιαίτερα οξυμμένη και το ΠΑΣΟΚ να εμφανίζεται ως σκληρός επικριτής αμφότερων. Όμως η εικόνα αυτή της «αντιπαράθεσης» ανατρέπεται πλήρως από μια εικόνα ευρύτατης πολιτικής συναίνεσης την οποία καταδεικνύουν οι «ταυτίσεις» των κομμάτων αυτών στις ψηφοφορίες της σχεδόν τετραετούς κοινοβουλευτικής περιόδου που έληξε πριν από μερικές εβδομάδες.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που προκύπτουν από το σύνολο των ψηφοφοριών που πραγματοποιήθηκαν στη Βουλή από τον Ιούλιο του 2019 έως και τον Απρίλιο του 2023, στο πολιτικό σκηνικό της χώρας υφίσταται ευρεία νομοθετική σύμπνοια ανάμεσα σε Νέα Δημοκρατία, ΣΥΡΙΖΑ και ΠΑΣΟΚ. Αυτό σε μία περίοδο που η αξιωματική αντιπολίτευση έχει καταγγείλει και έχει δεσμευθεί για την κατάργηση δεκάδων κυβερνητικών νομοθετημάτων. Επίσης το ΠΑΣΟΚ με το οποίο προνομιακά σκοπεύει να σχηματίσει μετεκλογικά κυβέρνηση ο ΣΥΡΙΖΑ έχει υπερψηφίσει την πλειοψηφία των νόμων ή των κοινοβουλευτικών προτάσεων της Νέας Δημοκρατίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι για μία ακόμη τετραετία ένα πολύ σημαντικό μέρος των νομοσχεδίων που κατατέθηκαν για ψήφιση στην Βουλή αφορούσε κοινοτικές οδηγίες, διακρατικές συμφωνίες υπό την αιγίδα της ΕΕ ή του ΝΑΤΟ καθώς και διμερείς η πολυμερείς διακρατικές συμφωνίες. Αρκετές εξ’ αυτών –να σημειωθεί- είχαν αρχικά εγκριθεί από την κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ και τελικά κατέληξαν να ψηφιστούν επί ΝΔ. Αυτό αποτελεί μια ξεκάθαρη απόδειξη σχετικά με το ότι η επιλογή της παραμονής της χώρας στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας αποτελεί ένα ισχυρότατο πολιτικό δεσμό για τους βασικούς πόλους του πολιτικού συστήματος. Ένα στοιχείο υπό το πρίσμα του οποίου μπορεί κανείς να ερμηνεύσει και τις πιθανές μετεκλογικές εξελίξεις.
Με βάση τα δεδομένα των ψηφοφοριών, ο ΣΥΡΙΖΑ έχει ψηφίσει θετικά στο 45,2% των ψηφοφοριών στη Βουλή κατά την διάρκεια της διακυβέρνησης της ΝΔ, ενώ το αντίστοιχο ποσοστό του στα νομοσχέδια από το 2019 έως το 2020 έφθασε στο 48,4%. Μάλιστα το ποσοστό αποδοχής των νομοθετικών πρωτοβουλιών της ΝΔ από τον ΣΥΡΙΖΑ είναι αισθητά μεγαλύτερο αν συνυπολογιστεί και η αποχή του από τις κοινοβουλευτικές ψηφοφορίες μετά το δυστύχημα στα Τέμπη. Ο ΣΥΡΙΖΑ απείχε από 37 συνολικά ψηφοφορίες, δηλαδή το 8,7% των συνολικών ψηφοφοριών. Σε απόλυτους αριθμούς ο ΣΥΡΙΖΑ είπε «ναι» σε 189 ψηφοφορίες, “όχι” σε 147, “παρών “σε 48, ενώ απείχε σε 37. Έτσι η συνολική εικόνα που απορρέει είναι πως η αξιωματική αντιπολίτευση ενέκρινε το μισό, τουλάχιστον, νομοθετικό έργο της Νέας Δημοκρατίας.
Πολύ πιο αυξημένα είναι τα ποσοστά πολιτικής «σύγκλισης» του ΠΑΣΟΚ με τη Νέα Δημοκρατία την ίδια περίοδο. Το κόμμα του Νίκου Ανδρουλάκη ψήφισε σχεδόν 7 στα 10 νομοσχέδια που εισηγήθηκε η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη, αφού το ποσοστό θετικής ψήφου έφθασε στο 68,8%. Αντίστοιχα, η σύμπλευση του ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ στις ψηφοφορίες είναι σε εξίσου υψηλό ποσοστό, της τάξης του 65%. Έτσι, το ΠΑΣΟΚ υπερψήφισε σε 293 ψηφοφορίες, καταψήφισε σε 95, δήλωσε παρών σε 29 και απείχε σε 4 από αυτές.
Αισθητά μικρότερα, αλλά αξιοσημείωτα είναι τα ποσοστά συναίνεσης του ΜΕΡΑ25. Το κόμμα του Γιάνη Βαρουφάκη υπερψήφισε το 15,2% των νομοσχεδίων ή πρωτοβουλιών της Νέας Δημοκρατίας.
Πηγή: prin.gr
Συνδικαλιστική μαφία! Μετέτρεψαν 95 ενεργά μέλη της ΠΕΝΕΝ σε τραπέντες σε άλλα επαγγέλματα!

Μια ιδιότυπη συνδικαλιστική μαφία φαίνεται ότι έχει συγκροτηθεί στο Ναυτεργατικό σ.κ και που αποτελεί το μακρύ χέρι εφοπλιστών – κυβέρνησης για να χτυπήσουν κάθε οργανωμένη αντίσταση και πάλη που θίγει τα συμφέροντα και την πολιτική τους!
Ήδη τα τελευταία 2 χρόνια έχουν σημειωθεί μια σειρά βρώμικες ενέργειες εναντίον της ΠΕΝΕΝ αλλά και άλλων Ναυτεργατικών Σωματείων που δεν συμπορεύονται με την εφοπλιστόδουλη γραμμή του Γ.Γ και της ομάδας του στην Διοίκηση της ΠΝΟ.
Τα κρούσματα που μας αφορούν είναι πολλά και συνεχίζονται…..
Ένα τελευταίο τέτοιο περιστατικό είναι η χρησιμοποίηση 2 ατόμων που ανήκουν στην ΠΕΝΕΝ και ανέλαβαν να κάνουν την βρώμικη δουλειά αμφισβητώντας το κύρος των εκλογών, το καταστατικό της Ένωσής μας και έφθασαν στα αισχρό σημείο να κάνουν χρήση προσωπικών δεδομένων δεκάδων μελών μας για τους οποίους μας καταγγέλλουν ότι δήθεν 95 από αυτούς που ψήφισαν έχουν τραπεί χρόνια σε άλλα επαγγέλματα και ότι δεν είχαν δικαίωμα συμμετοχής στις αρχαιρεσίες της Ένωσής μας…..
Αποδεικνύουμε σήμερα δημόσια ότι λέγαμε στο δημοσίευμά μας (δείτε εδώ) ότι αυτό το σάπιο σύστημα επινοεί, κατασκευάζει και με εκτελεστικά όργανα ανθρωπάκια τους που στρατεύτηκαν στην βρώμικη επιχείρηση που έχουν σκαρώσει για να αμφισβητήσουν την δημοκρατική εκλογική διαδικασία της ΠΕΝΕΝ!
Τους προειδοποιούμε: Οι θλιβεροί πρωταγωνιστές στην καλπονοθεία των σωματείων τους είναι μικροί (νάνοι) να θίξουν οτιδήποτε αφορά την ΠΕΝΕΝ!
Μετά λοιπόν από μια πολυήμερη ενδελεχή και κοπιαστική έρευνα που κάναμε επί των 95 μελών της ΠΕΝΕΝ που αναφέρονται στο κατάπτυστο – συκοφαντικό δικόγραφο ανακοινώνουμε τα παρακάτω:
Συντριπτικά στοιχεία κατά της συνδικαλιστικής μαφίας!
Από τα 95 αυτά μέλη μας και τα 95 είναι όλοι τους εν ενεργεία, ουδείς από αυτούς εγκατέλειψε το επάγγελμα (έστω και πρόσκαιρα), έχουν συνεχή αδιάλειπτη ναυτολόγηση και απασχόληση σε πλοία κυρίως εντός και λίγα εκτός Ελλάδας!
Αναλυτικά:
- Στην Ακτοπλοΐα εργάζονται 64 άτομα*
- Σε πλοία εσωτερικού (Φ/Γ-Δ/Ξ, RORO, Λάντζες, κ.λπ) 15 άτομα
- Σε πλοία του εξωτερικού 16 άτομα
*ενδεικτικά αναφέρουμε ότι από τους 64 της Ακτοπλοΐας οι 57 εργάζονται εδώ και χρόνια στην Ακτοπλοΐα και το 70% έχουν στα ίδια πλοία ναυτολόγιο πάνω από 8 χρόνια!
55 «Συνταξιούχοι»
Θα ακολουθήσει το επόμενο διάστημα η αναφορά περί 55 Συνταξιούχων, να ετοιμάζονται, για να χρησιμοποιήσουμε μια ταβλαδόρικη έκφραση, «να πάθουν τον θάνατο της αλεπούς»!
- Τελευταια
- Δημοφιλή