Με επιτυχία πραγματοποιήθηκε στις 23/11/2015 η εκδήλωση της ΚΕΕΡΦΑ (Κίνηση Ενωμένοι Ενάντια στο Ρατσισμό και τη Φασιστική Απειλή) στην αίθουσα εκδηλώσεων του Ιατρικού Συλλόγου Πειραιά που είχε ως θέμα την οργάνωση και την προετοιμασία της Πανελλαδικής κινητοποίησης η οποία έχει προγραμματιστεί για τις 23-24 Γενάρη 2016 στην Αλεξανδρούπολη και στον φράκτη στους κήπους του Έβρου.

Ανάμεσα στους κεντρικούς ομιλητές ήταν και ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ ο οποίος στην παρέμβασή του ανέφερε:

Τα πρόσφατα τραγικά - αιματηρά γεγονότα στο Παρίσι με τις πολύνεκρες τρομοκρατικές επιθέσεις του ISISστο κέντρο της πόλης σηματοδοτούν την παραπέρα ένταση και κλιμάκωση της αναμέτρησης ανάμεσα στις δυνάμεις της δύσης με τις αντίστοιχες του ISIS. Τα τραγικά αυτά γεγονότα δεν πρέπει να μας οδηγούν σε μια μονομερή εξέταση του προβλήματος. Οι ισλαμικές τρομοκρατικές οργανώσεις είναι δημιούργημα των ιμπεριαλιστικών δυνάμεων της δύσης όπως είναι η Αλ Κάϊντα, το ISIS κ.λπ που στηρίχθηκαν, ενισχύθηκαν στο αρχικό επίπεδο από αυτές τις δυνάμεις για την επίτευξη των δικών τους σχεδίων και συμφερόντων.

Η εργατική τάξη της χώρας μας και το κίνημά της τάσσονται στην πλευρά των θυμάτων του Παρισιού αλλά ταυτόχρονα τάσσονται και με την πλευρά των χιλιάδων θυμάτων που έχουν γίνει θυσία στις τυχοδιωκτικές και επεκτατικές επιθέσεις των ΗΠΑ, της Ευρώπης αλλά και της Ρωσίας οι οποίες παρεμβαίνουν σε διάφορες χώρες για να προωθήσουν τα γεωστρατηγικά συμφέροντά τους και να λεηλατήσουν τις πλουτοπαραγωγικές πηγές των χωρών αυτών όπως είναι: το Ιράκ, η Συρία, η Λιβύη, το Αφγανιστάν κ.λπ.

Ακριβώς αυτές οι δυνάμεις υποδαυλίζουν τις θρησκευτικές, εθνικιστικές και άλλες διαφορές μεταξύ διαφόρων χωρών αλλά και προκαλούν στο εσωτερικό αυτών των χωρών εμφύλιες συγκρούσεις για να παρουσιαστούν στην συνέχεια ως σωτήρες, επιβάλλοντας καθεστώτα και κυβερνήσεις ανδρείκελα που υπηρετούν πιστά τα οικονομικά και πολιτικά συμφέροντά τους.

Η φύση του ιμπεριαλισμού ήταν και παραμένει η ίδια: επιθετικότητα, επεκτατισμός, πόλεμοι και η επιβολή της θέλησής του για την εκμετάλλευση και την καταλήστευση των χωρών.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο η εργατική τάξη, τα κοινωνικά κινήματα, οι αντιφασιστικές κινήσεις, οι συλλογικότητες της αριστεράς και το εργατικό κίνημα πρέπει και οφείλουν να σηκώσουν το μπόϊ τους καταγγέλλοντας αυτές τις επεμβάσεις, απαιτώντας τον τερματισμό κάθε ξένης ιμπεριαλιστικής επέμβασης και την επίλυση των διαφορών χωρίς την επιδιαιτησία των ξένων, με ειρηνικά μέσα και με άμεσο τερματισμό των συγκρούσεων, των πολέμων και των εμφύλιων συρράξεων.

Τα κινήματα αυτά τόσο στην χώρα μας όσο και στην ευρύτερη περιοχή οφείλουν να συντονίσουν την δράση τους, να αναπτύξουν σημαντικές και αγωνιστικές πρωτοβουλίες για την αποκάλυψη των σχεδιασμών των δυνάμεων του ιμπεριαλισμού και παράλληλα να παλέψουν για την επικράτηση της ειρήνης.

Είναι φανερό ότι οι δυνάμεις της ακροδεξιάς και του νεοφασισμού καραδοκούν και θα αξιοποιήσουν τις επιθέσεις στο Παρίσι για να ενισχύσουν την πολιτική τους παρουσία, θα σηκώσουν ακόμη πιο ψηλά την σημαία της ισλαμοφοβίας, της ξενοφοβίας και του ρατσισμού.

Το πολιτικό κατεστημένο της Ευρώπης και οι θεσμοί της ήδη κινούνται με μέτρα και αποφάσεις να θωρακίσουν την Ευρώπη – φρούριο, να κλείσουν τα σύνορα, να δυναμώσουν τους ελέγχους και τις κοινές περιπολίες στην Μεσόγειο και το Αιγαίο, να επιβάλουν τους καταυλισμούς – γκέτο στην Τουρκία, τα Hotspot και στην κατεύθυνση αυτή ενισχύεται η δράση και η παρέμβαση της Frontex, της Europolενώ οι δυνάμεις της δύσης (ΗΠΑ – Γαλλία – Αγγλία) και της Ρωσίας κλιμακώνουν τις επιθετικές επεμβάσεις τους και προετοιμάζονται ακόμη και για χερσαίες επιχειρήσεις στην περιοχή στο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας.

Πρόκειται για μια εξαιρετικά επικίνδυνη κλιμάκωση και εξέλιξη που δημιουργεί σοβαρούς κινδύνους για την ανάφλεξη όλης της περιοχής αλλά και της εμπλοκής της χώρας μας με ότι αρνητικό συνεπάγεται ένα τέτοιο γεγονός.

Από αυτήν την πλευρά έχει ξεχωριστή σημασία να επισημάνουμε τις σοβαρότατες ευθύνες της κυβέρνησης η οποία συμπλέει, συμπορεύεται και ταυτίζεται με τις κυρίαρχες πολιτικές της δύσης στην αντιμετώπιση της κρίσης σε μια σειρά χώρες και ταυτόχρονα διατυπώνει υποκριτικά και για επικοινωνιακούς λόγους την υποτιθέμενη αντίθεσή της στο κλείσιμο των συνόρων, ενώ στην πραγματικότητα το ίδιο κάνει και η ίδια!!!

Ταυτόχρονα είναι έτοιμη να παράσχει πολιτική στήριξη και στρατιωτικές διευκολύνσεις (βλέπε βάσεις Σούδας) στους συμμάχους της δύσης στις επιθετικές παρεμβάσεις που σχεδιάζουν στην περιοχή.

Οι εξελίξεις αυτές δημιουργούν τις πολιτικές προϋποθέσεις να εμπλακεί άμεσα η χώρα μας στους πολεμικούς και επεκτατικούς σχεδιασμούς των χωρών της δύσης στην Συρία, στο Ιράκ κ.α.

Τα δεδομένα αυτά επιβάλουν να οργανωθεί ένα πλατύ λαϊκό αντιφασιστικό μέτωπο στήριξης, αλληλεγγύης προς τους πρόσφυγες και τους μετανάστες που θα στοχεύει στην ελεύθερη και ασφαλή μετακίνησή τους από τις χώρες προέλευσής τους στις χώρες προορισμού τους. Μέτρα και μέσα ενίσχυσης των ελέγχων στα Τουρκικά παράλια, στο Αιγαίο και σε διάφορες άλλες χώρες δεν πρόκειται να έχουν άλλο αποτέλεσμα παρά μόνο την συνέχιση της απώλειας των ανθρώπινων ζωών στην Μεσόγειο και το Αιγαίο.

Η κατεύθυνση ανοίγματος των συνόρων για την ασφαλή διέλευση των προσφύγων – μεταναστών είναι πολιτικά ο μόνος ενδεδειγμένος δρόμος για την προστασία της ανθρώπινης ζωής, αντίθετα τα κλειστά σύνορα επιφυλάσσουν καταυλισμούς – φυλακές, πολύνεκρα ναυάγια και απέραντη ανθρώπινη τραγωδία και ακριβώς αυτήν την σκοτεινή Ευρώπη διαμορφώνουν οι πολιτικές των ιμπεριαλιστικών χωρών στο όνομα της καταπολέμησης της τρομοκρατίας, ενισχύοντας την ξενοφοβία, τον ρατσισμό και τον νεοφασισμό.

Η Πανελλαδική κινητοποίηση στις 23 – 24/1/2016 εξυπηρετεί αυτήν την στόχευση και πρέπει να πάρει παλλαϊκό χαρακτήρα και να στηριχθεί από τον λαό, από τις πολιτικές δυνάμεις της αριστεράς, του εργατικού κινήματος, τις αντιφασιστικές και αντιρατσιστικές συλλογικότητες και τα συνδικάτα.

Με πρωτοβουλία της ΠΕΝΕΝ, του Προεδρείου του Πανελλήνιου Συνδέσμου Συνταξιούχων ΝΑΤ Κατωτέρων Πληρωμάτων και δεκάδων εν ενεργεία και συνταξιούχων Ναυτικών έγινε στις 19/11/2015 μαζική παράσταση στο ΝΑΤ το οποίο είχε επισκεφτεί ο Υφυπουργός Κοινωνικής Ασφάλισης κ. Αναστάσιος Πετρόπουλος

Στην παρέμβασή τους στελέχη των δύο Σωματείων εξέφρασαν την κατηγορηματική τους αντίθεση στην πρόθεση της κυβέρνησης να καταργήσει τον ιστορικό ασφαλιστικό μας φορέα και να τον ενοποιήσει με το ενιαίο ταμείο κοινωνικής ασφάλισης.

Ταυτόχρονα διατύπωσαν την εκφρασμένη βούληση του συνόλου του Ναυτεργατικού μας κόσμου ότι οι σημαντικές ιδιαιτερότητες του Ναυτικού επαγγέλματος – όπως και στο παρελθόν – έτσι και τώρα, επιβάλουν την αυτόνομη ύπαρξη και λειτουργία του ΝΑΤ και όλων των άλλων ασφαλιστικών μας ταμείων.

Επίσης απαίτησαν την διεύρυνση της ασφαλιστικής βάσης του ΝΑΤ με την ασφάλιση όλων των αλλοδαπών ναυτικών που εργάζονται και επανδρώνουν την ελληνική και ελληνόκτητη ναυτιλία και οι οποίοι ξεπερνούν τους 70.000 ναυτικούς.

Στο σημείο αυτό υπογράμμισαν την ανάγκη αυστηρής τήρησης της συνταγματικής επιταγής για ίση αμοιβή για ίση εργασία ανεξάρτητα από την εθνικότητα των Ναυτικών, την εφαρμογή των διεθνών συμβάσεων για το ίδιο θέμα και την θεμελίωση όλοι οι Ναυτεργάτες να έχουν διασφαλισμένα και κατοχυρωμένα ενιαία δικαιώματα στην κοινωνική ασφάλιση, στις ΣΣΕ, στα εργασιακά δικαιώματα, στους μισθούς και στο δικαίωμα του συνδικαλίζεσθαι.

Τόνισαν ότι η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ δεν νομιμοποιείται (πολιτικά – κοινωνικά) να εξαιρεί το εφοπλιστικό κεφάλαιο και να του εξασφαλίζει προνομιακή αντιμετώπιση και μεταχείριση και να επιτρέπει στην ποντοπόρο ελληνόκτητη και ελληνική ναυτιλία να οργιάζει η μαύρη ανασφάλιστη εργασία και από την άλλη να πετσοκόβει τις συντάξεις, τα επικουρικά, το εφάπαξ και τις παροχές κοινωνικής πρόνοιας στους συνταξιούχους της χώρας μας.

Αξίωσαν τέλος να τερματισθεί το καθεστώς της φοροασυλίας του εφοπλιστικού κεφαλαίου και επιτέλους να πληρώσει ο μεγάλος πλούτος, η ολιγαρχία, το εφοπλιστικό κεφάλαιο, οι τραπεζίτες και τα υπόλοιπα τμήματα του εγχώριου και ξένου κεφαλαίου στα φορολογικά έσοδα του κράτους.

Οι Ναυτεργάτες, οι Υπάλληλοι του ΝΑΤ και το σύνολο των εργαζομένων στην Ναυτιλία απαιτεί την κατάργηση των βάρβαρων αντιλαϊκών, αντιασφαλιστικών πολιτικών σε βάρος των δικαιωμάτων τους και την επαναφορά όλων των κατακτήσεών τους στα προ του μνημονίου επίπεδα.

Ο Υφυπουργός στην απάντησή του το μόνο που βρήκε να πει είναι ότι «η επίσκεψή του στο ΝΑΤ είναι ενημερωτική και δεν μπορεί να απαντήσει ή να πάρει θέση στα αναφερόμενα από τους εκπροσώπους των Ναυτεργατικών οργανώσεων»!!!

Με εντολή Διοίκησης

Ο Πρόεδρος                                                                Ο Γεν. Γραμματέας

Νταλακογεώργος Αντώνης                                         Κροκίδης Νικόλαος

Γράφει ο Δημήτρης Μηλάκας

Διαβάζουμε στα λεξικά: «Χώρα φόρου υποτελής, για ημιανεξάρτητη χώρα που καταβάλλει  φόρους στην επικυρίαρχη. Φόρος υποτέλειας, ο φόρος που καταβάλλει μια ημιανεξάρτητη χώρα στην επικυρίαρχη». Έχοντας  κατά νου  την ορολογία, μπορούμε ίσως να συνειδητοποιήσουμε το βάθος και την ουσία  της ελληνικής χρεοκοπίας. 

Όλα αυτά τα χρόνια της κρίσης προσπαθούμε να αποτιμήσουμε   το κόστος της ελληνικής χρεοκοπίας σε χρήμα. Η ραγδαία πτώση του ΑΕΠ και η αντίστοιχη μεγέθυνση του χρέους, μαζί με τους δείκτες της ανεργίας, οι περικοπές στο εισόδημα και η αύξηση της φορολογίας, αποτυπώνουν παραστατικά το μέγεθος της ζημιάς. Ωστόσο, η αληθινή αποτίμηση της καταστροφής δεν μετριέται σε ευρώ. Η πραγματική μονάδα μέτρησης της χρεοκοπίας  έχει να κάνει με το βαθμό εξάρτησης (ή υποτέλειας) του ελληνικού κράτους από τους δανειστές του. Το προς υλοποίηση --από την κυβέρνηση της «αριστεράς»-- τρίτο μνημόνιο ολοκληρώνει (και) θεσμικά την διαδικασία που ξεκίνησε από το 2010 για τον υποβιβασμό της χώρας σε φόρου υποτελές κράτος.

Στο κάδρο των διαπραγματεύσεων της κυβέρνησης με τους δανειστές περίοπτη θέση κατέχουν τα ζητήματα που έχουν να κάνουν με τα κόκκινα δάνεια, τον ΦΠΑ, τις συντάξεις και το βάθος των άλλων περικοπών σε μισθούς και παροχές. Όλα αυτά περιγράφουν τη μάχη οπισθοφυλακής ενός χαμένου πολέμου, καθώς η κυβέρνηση έχει συνθηκολογήσει αποδεχόμενη απεχθείς όρους. Τους όρους που- ουσιαστικά- θεσμοθετούν την ελληνική υποτέλεια:

Πρώτον: Η δημιουργία της ανεξάρτητης Γενικής Γραμματείας Εσόδων η οποία έχει ήδη ψηφιστεί, σύμφωνα με τη διατύπωση του τρίτου μνημονίου ως «βασικό παραδοτέο» και προαπαιτούμενο (για την εκταμίευση μιας ακόμη δόσης δανεικών) παραχωρεί στους δανειστές τη διαχείριση του εισπρακτικού μηχανισμού της χώρας. Η εν λόγω Γραμματεία μετατρέπεται σε μια Ανώνυμη Εταιρία με Διευθύνοντα Σύμβουλο και Διοικητικό Συμβούλιο και θα έχει ως έργο τη διαχείριση ενός έργου που έχει να κάνει με τα περίπου 40 δισεκατομμύρια των ετήσιων εισπράξεων του κράτους (από της φορολογία) μαζί με τη διεκδίκηση των περίπου 80 δισεκατομμυρίων οφειλών προς το κράτος. Αυτή η διαδικασία, η οποία αποτελεί και την πεμπτουσία της λειτουργίας και της ύπαρξης ενός κράτους, παύει  στο εξής να βρίσκεται υπό τον έλεγχο της εκλεγμένης ελληνικής κυβέρνησης και γίνεται όργανο στο χέρια των δανειστών οι οποίοι έχουν εξασφαλίσει τον   έλεγχό της. Οι εισπράξεις (του ελληνικού κράτους)  και η διαχείρισή τους προφανώς αποτελούν ύψιστη προτεραιότητα των δανειστών.

Δεύτερον: Το ανεξάρτητο (σε ότι έχει να κάνει με το ελληνικό κράτος και τις κυβερνήσεις του) Ελληνικό Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.  Το περιβόητο ΤΧΣ, λοιπόν, που ουσιαστικά διαχειρίζεται τα χρήματα που το ελληνικό κράτος (δηλαδή ο ελληνικό λαός) δανείζεται για να στηρίξει το τραπεζικό σύστημα περνά στα χέρια των δανειστών. Δηλαδή, το ΤΧΣ στελεχωμένο από ανθρώπους των δανειστών, θα διαχειρίζεται χρήματα που δανείζεται ο ελληνικός λαός και προστίθενται στο βάρος του χρέους της χώρας με στόχο την εξασφάλιση της ρευστότητας των ελληνικών τραπεζών. Με πιο απλά λόγια, οι δανειστές μέσα από το ΤΧΣ (και τα ελληνικά δάνεια) αποκτούν  τον έλεγχο του ελληνικού τραπεζικού συστήματος και τον απόλυτο έλεγχο κάθε πτυχής της ελληνικής οικονομίας. Αυτοί, λοιπόν, θα αποφασίσουν με τα δικά τους κριτήρια για το σχεδιασμό της ελληνικής οικονομικής δραστηριότητας, για το ποιες επιχειρήσεις θα ζήσουν ή θα πεθάνουν, ποιος κλάδος της οικονομίας θα προωθηθεί και ποιος θα σβήσει.

Τρίτον: Ανάλογο και συμπληρωματικό του προηγούμενου είναι η δημιουργία –με βάση το τρίτο μνημόνιο- του ανεξάρτητου από την ελληνική κυβέρνηση υπέρ- ταμείου για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, που θα αντικαταστήσει το περιβόητο ΤΑΙΠΕΔ. Εδώ, η εν λόγω «ανεξαρτησία» περιγράφει την πεμπτουσία της υποτέλειας και της υπό εξέλιξη λεηλασίας των παραγωγικών δυνατοτήτων της χώρας

Τέταρτον: το ανεξάρτητο δημοσιονομικό συμβούλιο, αποτελεί και αυτό έναν μηχανισμό εκτός ελέγχου της ελληνικής κυβέρνησης (το ποιος θα ελέγχει είναι αυτονόητο) που όχι μόνο θα εποπτεύει την εφαρμογή του προυπολογισμού αλλά θα έχει τη δυνατότητα όταν διαπιστώνει αποκλείσεις να ζητά πρόσθετα μέτρα για την τήρηση των δημοσιονομικών στόχων.

Εχοντας κάποιος  κατά νου όλα τα παραπάνω διαπιστώνει ότι ο μόνος λόγος ύπαρξης της εκλεγμένης κυβέρνησης της χώρας, πέρα από τη διατήρηση των απαραίτητων δημοκρατικών ψευδαισθήσεων περί λαϊκής κυριαρχίας, είναι η θεσμική κατοχύρωση της υποτέλειας. Είναι- έχουμε την  εντύπωση- σαφές και ξεκάθαρο πως από τη στιγμή που ο φοροεισπρακτικός μηχανισμός , ο έλεγχος του τραπεζικού συστήματος, ο έλεγχος της «αξιοποίησης» της δημόσιας περιουσίας και ο έλεγχος του προϋπολογισμού της χώρας βρίσκεται στα χέρια των ανθρώπων των δανειστών, ο ρόλος της όποιας εκλεγμένης ελληνικής κυβέρνησης υποβιβάζεται σ αυτόν της μαριονέτας.

Υ.Γ. μια ματιά στην ιστορία αρκεί για να μας υπενθυμίσει ότι το  κόστος της υποτέλειας ουδέποτε έχει περιοριστεί στη σφαίρα της οικονομίας και μόνο. Σε μια περίοδο γενικότερης αναταραχής και διευθετήσεων στον περίγυρο της χώρας, σε μια  εποχή που και αυτή η ίδια Ευρωπαική Ενωση αντιμετωπίζει διλήμματα προσανατολισμού, η πολιτική χρεοκοπία (γιατί τελικά περί αυτού πρόκειται) με μαθηματική ακρίβεια μπορεί να προβλέψει κάποιος θα ανεβάσει το τίμημα της υποτέλειας σε δυσθεώρητα ύψη…

Πηγή: topontiki.gr