Με τεράστια επιτυχία πραγματοποιήθηκε το διήμερο δράσης και αγώνα που διοργάνωσε το αντιφασιστικό –αντιρατσιστικό κίνημα της χώρας μας (ΚΕΕΡΦΑ) με την συμμετοχή πολιτικών κοινωνικών και εργατικών συλλογικοτήτων στον Έβρο στις 23-24 Γενάρη 2016.

Κεντρικό αίτημα της μεγάλης Πανελλαδικής κινητοποίησης ήταν: «Ρίξτε τους φράχτες – Ανοίξτε τα σύνορα της ρατσιστικής Ευρώπης φρούριο».

Μαζική ήταν η ανταπόκριση από τον Έβρο μέχρι το Καλαί της Γαλλίας. Πάνω από δύο χιλιάδες στον Έβρο και περισσότεροι από τρεις χιλιάδες στο Καλαί βρέθηκαν στους δρόμους για δύο μέρες αλλά και στις εκδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στην διάρκεια του διημέρου.

Με την επιλογή αυτή το αντιφασιστικό – αντιρατσιστικό κίνημα εξέφρασε με τον πιο έμπρακτο τρόπο την αλληλεγγύη στην συνεχιζόμενη φρίκη των χιλιάδων πνιγμένων προσφύγων μεταναστών και στην τελευταία τραγωδία που σημειώθηκε στο Αιγαίο και στοίχισε την ζωή 44 ανθρώπων μεταξύ των οποίων και 17 ανήλικων παιδιών.

Η μεγάλη διαδήλωση που έγινε στις Καστανιές προς τον φράχτη έστειλε αντιπροσωπεία που πέρασε πέρα από το μπλόκο των ΜΑΤ και έβαλε πανό με σύνθημα «Μέσα οι Πρόσφυγες». Ήταν η πρώτη φορά που το μήνυμα του κινήματος μπήκε στην απαγορευμένη ζώνη.

Αυτό στάθηκε δυνατόν να επιτευχθεί χάρις στην μαχητική αγωνιστικότητα του κινήματος και των συνδικάτων όπως ήταν η ΠΕΝΕΝ, η ΑΔΕΔΥ αλλά και στους εκατοντάδες αγωνιστές από την Αλεξανδρούπολη, την Ορεστιάδα και τις Καστανιές.

Στο Καλαί της Γαλλίας πάνω από τρεις χιλιάδες διαδηλωτές από την Γαλλία και την Βρετανία βάδισαν με μαζική πορεία και με την συμμετοχή Προσφύγων που είναι αποκλεισμένοι στην «ζούγκλα», την περιοχή όπου ζουν μέσα σε παράγκες και λάσπες περιμένοντας να περάσουν τα σύνορα. Απέκρουσαν αποφασιστικά την φασιστική πρόκληση ματαιώνοντας τις απόπειρες των φασιστών για αντισυγκέντρωση.

Στους κήπους του Έβρου τι κίνημα και οι διαδηλωτές προχώρησαν σε ολιγόωρο αποκλεισμό του τελωνείου, ενώ η αστυνομία της Τουρκίας δεν επέτρεψε αντιπροσωπεία συνδικαλιστών να περάσει για να πραγματοποιηθεί συνάντηση – σύσκεψη στην Κεσσάνη κρατώντας τους σε αναμονή πάνω από τρεις ώρες!!

Σημειώνουμε ότι η ΠΕΝΕΝ ήταν από τα ελάχιστα εργατικά σωματεία στην χώρα μας η οποία συνέβαλε στην καμπάνια για την στήριξη και την αλληλεγγύη στους πρόσφυγες – μετανάστες και συμμετείχε με δικό της μπλοκ και δυνάμεις αλλά και πανό που δέσποζε το σύνθημα: «Διεθνιστική Αλληλεγγύη σε Πρόσφυγες και Μετανάστες».

Οι κινητοποιήσεις του αντιρατσιστικού – αντιφασιστικού και εργατικού κινήματος στον Έβρο αποτελούν μια σημαντική παρακαταθήκη ενώ ο αγώνας αυτός θα συνεχισθεί με στόχο να αποτραπούν οι καταστροφικές πολιτικές της Ε.Ε και της συγκυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ που μαζί με την αντιλαϊκή νεομνημονιακή πολιτική συντάσσεται με τις δυνάμεις του ιμπεριαλισμού (ΗΠΑ – Ευρώπης – Ρωσίας) που κλιμακώνουν τις στρατιωτικές επιθέσεις στους λαούς της περιοχής και απειλούν θανάσιμα την ειρήνη οδηγώντας στην αύξηση των προσφυγικών εκροών από τις εμπλεκόμενες χώρες όπως είναι η Συρία, το Ιράκ κ.λπ.

Το έτος 2015 ήταν μακράν το θερμότερο στον πλανήτη αφότου άρχισαν να τηρούνται αρχεία των θερμοκρασιών, στα τέλη του 19ου αιώνα, σπάζοντας το ρεκόρ του 2014, σύμφωνα με την ομοσπονδιακή Υπηρεσία Παρακολούθησης των Ωκεανών και της Ατμόσφαιρας (ΝΟΑΑ) των ΗΠΑ.

Πρόκειται για μια ένδειξη ότι η υπερθέρμανση του πλανήτη επιταχύνεται, σύμφωνα με τα στοιχεία που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα η αμερικανική κυβέρνηση.

Ο Δεκέμβριος ήταν επίσης ο θερμότερος μήνας που καταγράφθηκε εδώ και 136 χρόνια, επισημαίνει η NOAA.

Για το σύνολο του 2015 η μέση θερμοκρασία στην επιφάνεια της γης και των ωκεανών κυμαίνεται 0,90 βαθμούς Κελσίου πάνω από το μέσο όρο του 20ού αιώνα, πρόκειται δηλαδή για την υψηλότερη θερμοκρασία που έχει καταγραφθεί στα αρχεία που χρονολογούνται από το 1880.

Το προηγούμενο ρεκόρ, που σημειώθηκε το 2014, ξεπεράστηκε κατά 0,16 βαθμούς Κελσίου.

Από τους 12 μήνες του 2015, καταρρίφθηκαν τα ρεκόρ των θερμοκρασιών σε μηνιαία βάση στους δέκα.

Από το 1997, το πρώτο έτος από το 1880 που καταγράφθηκε άνοδος-ρεκόρ του υδράργυρου στον πλανήτη, τα 16 από τα 18 χρόνια που ακολούθησαν ήταν θερμότερα, διευκρινίζει η NOAA.

ΠΗΓΗ: ΑΠΕ-ΜΠΕ

Του ΓΙΑΝΝΗ ΠΑΝΤΕΛΑΚΗ*

Ο υπουργός Ναυτιλίας και Νησιωτικής Πολιτικής, Θ. Δρίτσας, ενημερώθηκε για την πώληση (παραχώρηση) ποσοστού 67% των μετοχών του ΟΛΠ από το δελτίο Τύπου του ΤΑΙΠΕΔ, όπως και εμείς οι απλοί θνητοί. Αυτό τουλάχιστον αναφέρει ο ίδιος ο υπουργός και ποιοι είμαστε εμείς που θα τον αμφισβητήσουμε. Ο υπουργός είπε πως θα ζητήσει αναλυτική ενημέρωση για την απόφαση αυτή να δοθεί ουσιαστικά στην COSCO ο έλεγχος του λιμανιού το οποίο ανήκει (ε) στην επικράτεια του υπουργείου του. Παραμένει άγνωστο, πώς και αν θ' αντιδράσουν σ' αυτήν την πώληση οι κυρίες Εύη Καρακώστα και Ελένη Σταματάκη, βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ, οι οποίες τον περασμένο Οκτώβριο είχαν συμμετάσχει σε διαδήλωση κατά της συγκεκριμένης πώλησης.

Επανερχόμαστε στον υπουργό όμως. Υπάρχει ένα βασικό ερώτημα. Όταν πληροφορηθεί περισσότερο γι' αυτήν την πώληση, τι ακριβώς σκέφτεται να κάνει; Θα παραμείνει βουλευτής και υπουργός, αλλά ενημερωμένος πια υπουργός, σαν να μην συνέβη τίποτα; Θα παραμείνει στις ίδιες θέσεις, αλλά θα εκφράζει τη διαφωνία του με την πώληση; (Δηλαδή κατά κάποιο τρόπο θα αυτοτρολάρεται, όπως κάνουν άλλοι υπουργοί που δηλώνουν ότι συμφωνούν με τις αντιδράσεις διαμαρτυρίας κοινωνικών σε κυβερνητικές αποφάσεις, παρ' ότι οι ίδιοι τις ψηφίζουν;). Θα παραιτηθεί από τις θέσεις του, επειδή διαφωνεί με την πώληση όπως έχει δηλώσει στο παρελθόν;

Αναμένοντας τις αντιδράσεις του υπουργού, να υπενθυμίσουμε δυο αντικειμενικά δεδομένα: 1) Την πώληση του ΟΛΠ την προβλέπει το τρίτο μνημόνιο (το αναφέρει ξεκάθαρα), το οποίο ψήφισε και ο κ. Δρίτσας και οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ (όσοι δεν ήταν στην προηγούμενη Βουλή, αποδεχόμενοι να είναι υποψήφιοι ενός κόμματος που ψήφισε το μνημόνιο, ουσιαστικά το αποδέχονται και αυτοί) 2) την πώληση του ΟΛΠ την προέβλεπε η πρόταση 47 σελίδων (ένα μνημόνιο δηλαδή), την οποία στη διάρκεια των διαπραγματεύσεων είχε κάνει η ίδια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ τον περασμένο Ιούνιο στους δανειστές. Πριν, δηλαδή, υπογραφεί το τρίτο μνημόνιο, η ελληνική κυβέρνηση είχε περιλάβει στις προτάσεις της τη συγκεκριμένη πώληση.

Ο κ. Δρίτσας έχει την ακόλουθη στάση, απέναντι σε αυτά τα δεδομένα: Ήταν υπουργός τον Ιούνιο, όταν η κυβέρνησή του πρότεινε στους δανειστές (και) την πώληση του ΟΛΠ. Ήταν ανάμεσα σε αυτούς του βουλευτές που ψήφισαν το μνημόνιο, που προβλέπει την πώληση. Είναι υπουργός της νέας (μνημονιακής πια) κυβέρνησης που προώθησε την πώληση. Νομίζω ότι κάτι συμβαίνει με τον κ. Δρίτσα και τις όποιες ενστάσεις του αναφορικά με την πώληση.

Τι συμβαίνει, θα πρέπει να το πει ο ίδιος. Κυρίως σ' εκείνους που απευθυνόταν όταν δήλωνε πως διαφωνεί με την πώληση. Αυτό που εμείς πρέπει να πούμε είναι πως είναι προτιμότερη η στάση πρώην συναδέλφων του κ. Δρίτσα στο ίδιο κόμμα. Εκείνων που μετά την υπογραφή του τρίτου μνημονίου πήγαν σπίτι τους ή δοκίμασαν την τύχη τους με άλλα κόμματα. Ανεξάρτητα από τον βαθμό συμφωνίας ή διαφωνίας με τις επιλογές τους, έχει σημασία ότι υπερασπίστηκαν τις απόψεις τους μέχρι τέλους με την ίδια συνέπεια. Προτιμώ δηλαδή τον Λαφαζάνη από τον Δρίτσα. Ο οποίος (Λαφαζάνης), άλλωστε, έκανε μια επιλογή με κόστος. Απώλεια βουλευτικής, ενδεχομένως και υπουργικής, θέσης με όλα τα παρεπόμενα και αυτονόητα οφέλη…

*Δημοσιεύθηκε στο LIBERAL την Παρασκευή 22 Ιανουαρίου 2016

της Νίνας Γεωργιάδου*

Ζήσαμε και σήμερα μια μέρα της «κανονικότητάς» μας. Για μας η κανονικότητα πια δεν περιλαμβάνει μόνο να είναι τα παιδιά σου άνεργα και ψυχοπλακωμένα, να μην μπορείς να πληρώσεις τον ΕΝΦΙΑ και να σου ‘ρχεται το κατασχετήριο.

Η δική μας κανονικότητα έχει εμπλουτιστεί με δόσεις μαζικού θανάτου σε επαναλαμβανόμενες δόσεις και συσκευασμένου σε μαύρες σακούλες που τοποθετούνται, «γεμάτες», η μια πάνω στην άλλη.

Μια περίληψη λοιπόν της σημερινής μας κανονικότητας.

Ξυπνήσαμε μέσα στην άγρια νύχτα, μ’ ένα απ’ αυτά τα χτυπήματα του τηλεφώνου που φτάνουν την ταχυκαρδία στο κόκκινο. Κατεβήκαμε, τρέχοντας στο λιμάνι, κουβαλώντας ρούχα, κουβέρτες, τσάγια και την τάση μας για ταχύρρυθμη κατάθλιψη.

Έφτασε το πρώτο πτώμα αξημέρωτα. Μικρός όγκος μέσα στην κουβέρτα, μάλλον παιδί. Έφτασαν στη συνέχεια 26 επιζώντες. Οι 12 νεκροζώντανοι, με βαριά υποθερμία. Τους νεκροζώντανους τους φορτώσαμε άρον-άρον στο ασθενοφόρο.

Τους πιο ζωντανούς, τους γδύσαμε, τους τρίψαμε, τους ντύσαμε, ανάμεσα σε πολλά και άνευ ουσίας « ΟΚ, my friend, tamam” και όλα αυτά ανακατεμένα με πολλές μύξες και δάκρυα γιατί δεν σε παίρνει να σκουπίζεσαι όταν πρέπει γρήγορα να ντύσεις τον ξυλιασμένο.

Μετά, η κανονικότητά μας περιελάμβανε άλλα 13 πτώματα, μικρού και μεγάλου μεγέθους και την προσπάθεια να μην ξεράσεις.

Πού τους βάζουμε τόσους νεκρούς;

Στη συνέχεια, στα πλαίσια της κανονικότητας, παραλάβαμε δέκα κιβώτια πτωματο-σακούλες. Να τις κάνουμε τι; Ας τες να βρίσκονται σε ώρα ανάγκης.
Είναι εντυπωσιακή η βιομηχανία που λειτουργεί γύρω από το θάνατο.

Η επόμενη φάση περιλαμβάνει σκόρπιες εικόνες στο καταφύγιο.

Η Αλίκη κρατά ακίνητη στην αγκαλιά της τη δεκαπεντάχρονη κοπέλα που έχασε τους γονείς και τα δυο της αδέρφια. Η Αλίκη είναι πιο μικρόσωμη. Απορείς. Ποιος παρηγορεί ποιόν;

Η Βασιλεία έχει μαζέψει τα παιδάκια στη γωνιά, του ψηλοτάβανου θαλάμου, που με χάρη την ονομάσαμε παιδότοπο. Είναι τα παιδιά από αυτούς που ήρθαν προχτές. Από τους σηνερινούς δεν σώθηκε ούτε ένα παιδί. Η Βασιλεία λέει με πολύ σιγανή φωνή παραμύθια. Στα ελληνικά. Την ακούνε πάντα, σαν να την καταλαβαίνουν. Έχει τον τρόπο της.

Το παραμύθι έχει πάντα τον τρόπο του.

Απ’ έξω περνάει πάλι το καταδιωκτικό του λιμενικού. Πόσους; Καμιά εικοσαριά;
Πόσοι ήσασταν, Σάμι, στο σάπιο;

Εξήντα ή ογδόντα. Απόκλιση 20 ζωών. Δεν θα βρεθούν ποτέ. Δε θα δηλωθούν καν ως αγνοούμενοι.
Αύριο είναι η μέρα της αναγνώρισης των πτωμάτων. Η κανονικότητά μας θα μεταφερθεί έξω από το νεκροτομείο. Θα έχει λίγη παραπάνω ένταση. Δε λέω. Θα είναι όμως μια κανονικότητα.

Διεστραμμένη μεν, κανονικότητα δε.
Α να! Ο δείκτης του ρολογιού πέρασε ήδη στο αύριο.
Άλλη μια κανονική μέρα θα ξημερώσει σε λίγο.

Κάλυμνος 22/1/2016

*Η Νίνα Γεωργιάδου είναι μέλος της Ομάδας Στήριξης Μεταναστών και Προσφύγων Καλύμνου

Πηγή: kalymnosola.wordpress.com