Η ΘΛΙΒΕΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΗΣ ΗΜΙ-ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΠΟΤΥΠΩΝΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΕΠΙΣΗΜΟΥΣ ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΥΣ

Οι δανειστές απαιτούν κι άλλο αίμα, η κυβέρνηση συμμορφώνεται. Ένοχοι οι φοροφυγάδες... συνταξιούχοι!

  ΘΑΝΑΣΗΣ ΗΛΙΟΔΡΟΜΙΤΗΣ

«Μαύρα κοράκια με νύχια γαμψά, άγρια κράζουν, για αίμα διψούν…», μας λέει ένα παλιό επαναστατικό τραγούδι. Αναφέρεται σε άλλες εποχές, τότε που τα «μαύρα κοράκια» του καπιταλισμού έστηναν κρεμάλες για τους ηγέτες των προλεταρίων κι έσφαζαν τους προλετάριους που τολμούσαν να διεκδικήσουν μια καλύτερη θέση στη ζωή.

Σήμερα, τα «μαύρα κοράκια» απλώνουν και πάλι τη βαριά σκιά τους πάνω από τη γηραιά ήπειρο, πάνω από τον πλανήτη ολάκερο. Προς το παρόν τουλάχιστον δεν απαιτούν το αίμα των προλεταρίων, έχουν άλλωστε μπόλικο αίμα διαθέσιμο στην πολύπαθη Μέση Ανατολή, στο Μαγκρέμπ, στην υποσαχάρια Αφρική…

Απαιτούν όμως να έρθει στην κατοχή τους και η τελευταία ρανίδα του πλούτου των εθνών. Εργασία, εισοδήματα, ανθρώπινα δικαιώματα, το δικαίωμα στην ίδια τη ζωή, στην προκρούστεια κλίνη της δικτατορίας των αγορών. Φτηνιάρικο αγαθό ο άνθρωπος, νυν υπέρ της συσσώρευσης του πλούτου στα κεμέρια ολίγων ο αγών…

Η χώρα μας βρέθηκε στο μάτι του κυκλώνα της νεοφιλελεύθερης λαίλαπας. Τα «μαύρα κοράκια» των αδηφάγων επικυρίαρχων, σε αγαστή συνεργασία με την εγχώρια πλουτοκρατία και τις μνημονιακές κυβερνήσεις, όχι μόνο επέπεσαν επί των λαϊκών εισοδημάτων και περιουσιών και έβγαλαν στο σφυρί τον εθνικό πλούτο, αλλά χρησιμοποιούν τη χώρα και το λαό της ως πειραματόζωο για τα μελλούμενα και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Οι στατιστικές της φρίκης είναι απλοί αριθμοί και ποσοστά. Δείχνουν το μέγεθος της φτωχοποίησης του ελληνικού λαού, αλλά αδυνατούν να μας δείξουν τα προσωπικά δράματα χιλιάδων ανθρώπων και οικογενειών, την αγωνία των απειλούμενων με κατάσχεση του σπιτιού τους συνανθρώπων μας, την απελπισία των ανέργων, τη βουβή οργή των απλήρωτων εργαζόμενων, το θυμό των αμειβόμενων με μισθούς- χαρτζιλίκι, το καθημερινό δράμα των ασθενών, την ανημπόρια των συνταξιούχων που πολλές φορές έχουν να συντηρήσουν και τα άνεργα παιδιά τους, τον τρόμο μπρος στο χειμώνα των άστεγων…

Όμως, οι στατιστικές της φρίκης δεν φαίνεται να απασχολούν τα «μαύρα κοράκια» του ΔΝΤ. Συνεχίζουν να κρώζουν απαιτώντας και το μεδούλι των μισθοσυντήρητων και συνταξιούχων. Πριν λίγες ημέρες ανακοινώθηκε ότι το 55% των μισθωτών και συνταξιούχων δήλωσε εισοδήματα κάτω από το αφορολόγητο των 9.500 ευρώ. «Φοροδιαφεύγουν» κρώζει το ΔΝΤ, «να μειωθεί το αφορολόγητο, να καταργηθούν οι… φοροελαφρύνσεις, ώστε να διευρυνθεί η φορολογική βάση…»!

Τα στοιχεία του υπουργείου Οικονομικών δεν με εξέπληξαν, ούτε βεβαίως η «ερμηνεία» τους από το ΔΝΤ. Άλλωστε, οι «ερμηνείες» αυτού του είδους βρίσκουν και εντός της χώρας ένθερμους υποστηρικτές. Όπως, για παράδειγμα, ένας «ενημερωτής της κοινής γνώμης», που τον άκουσα με περισσό θράσος να δηλώνει ότι «και οι συνταξιούχοι μπορούν να φοροδιαφεύγουν, αν νοικιάζουν ένα διαμέρισμα χωρίς να το δηλώνουν…». Ναι, και η μισότυφλη μάνα μου φοροδιαφεύγει γιατί δεν δηλώνει τα μαρούλια και τα κρεμμυδάκια που φυτεύει στην αυλή της…

Μετατρέποντας σε αριθμούς τα ποσοστά, βλέπουμε ότι περισσότεροι από 3 εκατομμύρια μισθωτοί και συνταξιούχοι, σε σύνολο 5,4 εκατομμυρίων, δήλωσαν εισοδήματα μικρότερα των 9.500 ευρώ. Μέσος όρος εισοδήματος ανά δήλωση 5,546 ευρώ, ήτοι 462 ευρώ μηνιαίως! Κι ακόμη, δεν έχει καταγραφεί το πετσόκομμα του ΕΚΑΣ, η εξαέρωση των επικουρικών συντάξεων, το θέριεμα της μερικής απασχόλησης.

Στην σύνολο της Ευρωζώνης μόνο το 8% των μισθωτών και συνταξιούχων δηλώνει εισοδήματα μικρότερα του αφορολόγητου.

Ενδεικτικό της συντριβής που υπέστησαν τα μνημονιακά χρόνια τα λαϊκά εισοδήματα είναι και το εξής στοιχείο. Το 2011 τα φυσικά πρόσωπα δήλωσαν μέσω των φορολογικών τους δηλώσεων εισοδήματα ύψους 104 δις ευρώ. Το 2015 το αντίστοιχο ποσό είχε μειωθεί στα 74,5 δις ευρώ. Το ποσοστό μείωσης ανέρχεται σε 28,4% και δεν υπερβαίνει κατά πολύ το ποσοστό συρρίκνωσης του ΑΕΠ κατά την ίδια περίοδο. Ωστόσο, το ΔΝΤ απαιτεί νέα μέτρα, με πρόσχημα τη φοροδιαφυγή. Τα 462 ευρώ το μήνα του φαίνεται μεγάλο ποσό. Υπάρχουν και άλλα περιθώρια στην κατηφόρα της ανέχειας και της δυστυχίας.

Τελευταίως, κάποια κυβερνητικά στελέχη μόνο που δεν πανηγύρισαν για το «κατόρθωμά» τους να πετύχουν ρεκόρ 15ετίας στις προσλήψεις απασχολουμένων και στο ισοζύγιο προσλήψεων- απολύσεων το δεκάμηνο του 2016. Ουδέν σχόλιο όμως για το γεγονός ότι σε σύνολο 1.830.453 προσλήψεων, οι 992.121 αφορούσαν σε θέσεις μερικής ή εκ περιτροπής απασχόλησης, δηλαδή το 54,2% έναντι 45,8% πλήρους απασχόλησης. Και βεβαίως, ουδέν στοιχείο για το πόσες από αυτές τις προσλήψεις είναι επιδοτούμενες ή έγιναν από τους δήμους στο πλαίσιο της «κοινωφελούς εργασίας».

Τις διαθέσεις τους για πανηγυρισμούς τις ψαλίδισαν τα στοιχεία που αφορούσαν τον Οκτώβριο. Το μήνα αυτό οι απολύσεις ήταν κατά 82.810 περισσότερες από τις προσλήψεις, αριθμός που επίσης αποτελεί ρεκόρ- αρνητικό όμως- της τελευταίας 15ετίας. Επιπλέον, οι θέσεις μερικής η εκ περιτροπής απασχόλησης εκτοξεύτηκαν στο 61,7% του συνόλου και έφτασαν τις 114.692 σε σύνολο 185.895. Η εκτίναξη αυτή, αν μη τι άλλο, καταδεικνύει τη ραγδαία επιδείνωση των εργασιακών σχέσεων από μήνα σε μήνα και τη σταδιακή μετατροπή της Ελλάδας σε χώρα ημιαπασχολούμενων και υποαπασχολούμενων με μισθούς που κυμαίνονται στα πλαίσια του χαρτζιλικιού.

Επιπρόσθετα να αναφέρουμε ότι οι υποπασχολούμενοι ανέρχονται, σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, σε περίπου 300.000 άτομα (πριν πέντε χρόνια ήταν λιγότεροι από 100.000). Η ΕΛΣΤΑΤ (και η Eurostat) ορίζει ως υποαπασχολούμενους τα άτομα που εργάζονται τόσο λίγο ώστε να θεωρούνται περισσότερο άνεργοι (δηλαδή αυτοί που ουσιαστικά «εργάζονται» 2-3 ώρες την εβδομάδα, αλλά στις επίσημες στατιστικές περιλαμβάνονται στους… απασχολούμενους!).

Στην Ελλάδα των μνημονίων η οικονομική εξαθλίωση εκατομμυρίων συμπολιτών μας (περίπου 4.000.000 διαβιούν κάτω από τα όρια της φτώχειας) δεν θα μπορούσε παρά να έχει δραματικές επιπτώσεις και στο δημογραφικό. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ:

• Το 2015 γεννήθηκαν 91.847 μωρά, αριθμός που αποτελεί αρνητικό ρεκόρ των τελευταίων 85 χρόνων, με εξαίρεση τη δεκαετία του ’40 για την οποία δεν διατίθενται στοιχεία.

• Τον ίδιο χρόνο πέθαναν 121.212 συμπατριώτες μας, αριθμός που επίσης αποτελεί ρεκόρ 85ετίας (με την ίδια εξαίρεση).

• Το ισοζύγιο γεννήσεων- θανάτων ήταν αρνητικό κατά 29.365 άτομα, ρεκόρ και αυτό της 85ετίας.

Να δούμε ακόμη μερικά στοιχεία από τις στατιστικές τη φρίκης.

-Το διάστημα 2008-2015 το ΑΕΠ της χώρας μειώθηκε κατά 66,3 δις ευρώ σε τρέχουσες τιμές ή ποσοστό 27,4%.

-Το ίδιο διάστημα οι αμοιβές εξαρτημένης εργασίας μειώθηκαν κατά 25,8 δις ευρώ, ή ποσοστό 31,1%.

-Το  «καλάθι της νοικοκυράς», δηλαδή οι καταναλωτικές δαπάνες των νοικοκυριών, μειώθηκε κατά μέσο όρο 37% την ίδια περίοδο.

-Οι απασχολούμενοι από 4.856.000 το 2008 μειώθηκαν σε 4.019.000 το 2015, δηλαδή «χάθηκαν» 839.000 θέσεις εργασίας.

-Οι άνεργοι (κατά τον ορισμό της ΕΛΣΤΑΤ) ανέρχονταν τον Αύγουστο του 2008 σε 376.300 άτομα. Τον ίδιο μήνα του 2016 είχαν φτάσει τα 1.126.500 άτομα, δηλαδή είχαν αυξηθεί κατά 200%!

Πριν λίγες ημέρες, ενώ ψαχούλευα κάποια βιβλία σε ένα βιβλιοπωλείο, μπήκε στο μαγαζί μια γιαγιά και ζήτησε δύο μολύβια. «Για τα εγγονάκια μου», μουρμούρισε. Μόλις πληροφορήθηκε την τιμή, 90 λεπτά και τα δύο, έβγαλε κάτι ψιλά από την τσέπη της. Τα μέτρησε προσεκτικά και ζήτησε άλλο ένα μολύβι. «Για μένα, για να λύνω κανένα σταυρόλεξο…». Πλήρωσε, 1,35 σύνολο. Έδωσε ότι είχε στο χέρι της, 1.50 λεπτά. Περίμενε, πήρε τα ρέστα, 15 λεπτά και την τσαντούλα με τα 3 μολύβια…

Ο συνταξιούχος του σήμερα. Ο Έλληνας καταναλωτής του σήμερα και του αύριο, όπως τον σχεδιάζει το ΔΝΤ. Άφραγκος αλλά… φοροφυγάς, πεινασμένος αλλά με… λιπώδεις ιστούς, τεμπέλης όχι άνεργος. Και ποιος ξέρει; Μπορεί να νοικιάζει χωρίς να το δηλώνει κάποιο διαμέρισμα, μπορεί να φυτεύει αδήλωτα μαρούλια, μπορεί να χαρτζιλικώνεται από τους γονείς του (αλήθεια, γιατί δεν φορολογείται το χαρτζιλίκι, όπως σχεδίαζε να κάνει η προηγούμενη κυβέρνηση; Αίσχος!).

Οι καιροί άλλαξαν. Τα «μαύρα κοράκια» προσάρμοσαν τις απαιτήσεις του. Σήμερα δεν στήνουν κρεμάλες, δεν «σφάζουν προλετάριους». Όμως, θα φτάσουν κι εκεί αν το κρίνουν αναγκαίο. Ας μην αμφιβάλουμε…

Το κατάντημα είναι πολύ λίγο για να χαρακτηρίσει κάποιος τον εξευτελισμό του νεομνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ και των μεγαλο-στελεχών του.

Χαράματα, ως κλέφτες, έσπευσαν σήμερα Τετάρτη (16/11) να καταθέσουν στεφάνι στο Πολυτεχνείο οι Βούτσης, Φίλης, Δρίτσας, Γαβρόγλου, Ρήγας και λοιποί καμπαλέρος της χαμερπούς νεοαποικίας με ισχυρή συνοδεία κομματικής περιφρούρησης.

Ο λόγος αυτής της πρωϊνιάτικης κατάθεσης ήταν να αποφύγουν οι νεομνημονιακοί αξιωματούχοι τα κακά συναπαντήματα, αν και πάλι δεν απέφυγαν τα “γιούχα” από τους λιγοστούς νέους και νέες που βρίσκονταν εκείνη την ώρα στο Πολυτεχνείο.

Την προηγούμενη μέρα οι ίδιοι αυτοί κυβερνο-κομματικοί αξιωματούχοι, καταργώντας το Σύνταγμα και γράφοντας στα παλιά τους τα παπούτσια τις δημοκρατικές λαϊκές ελευθερίες, απαγόρευαν κάθε συνάθροιση και πορεία στο ευρύτερο κέντρο της Αθήνας και συνέτρωγαν, λιβανίζοντας τον, με τον Πρόεδρο των ΗΠΑ.

Την προηγούμενη μέρα, λοιπόν, οι νεομνημονιακοί του ΣΥΡΙΖΑ με τα ΜΑΤ και τα δακρυγόνα ενάντια στους διαδηλωτές και την επόμενη, πρωί – πρωί, στεφάνι στους νεκρούς της αμερικανοκίνητης Χούντας και της αμερικανοκρατίας στη χώρα, μια χώρα που έχει καταντήσει σκέτη αποικία.

Ποτέ πριν η υποκρισία δεν είχε ξεπεράσει κάθε όριο!  

Z.K

πηγη: iskra.gr

Γράφει ο Γεράσιμος Αραβανής.

Η κυβέρνηση έχει επικεντρώσει τους στόχους της για το επόμενο διάστημα σε τρία κυρίως σημεία. Στην ολοκλήρωση της δεύτερης αξιολόγησης και μάλιστα ως τις 5/12, στη συζήτηση για το χρέος και στη λήψη μιας ορισμένης απόφασης, και στην ποσοτική χαλάρωση, στην τροφοδότηση δηλαδή των ελληνικών τραπεζών με πιο φθηνό χρήμα. Αυτές είναι οι τρεις προϋποθέσεις για να βγει η χώρα στις αγορές, η επιδίωξη κυβέρνησης είναι αυτό να γίνει μέσα στο 2017 και στην προσέλκυση επενδύσεων για «απογείωση» της οικονομίας.

Το κλείσιμο της αξιολόγησης έχει κομβική θέση στους κυβερνητικούς σχεδιασμούς. Στο κλείσιμο της αξιολόγησης, κυρίως, επικέντρωσε ο πρωθυπουργός στην ομιλία του στην πρώτη συνεδρίαση του υπουργείου συμβούλιου. Παράλληλα δεν λείπουν οι έπαινοι από τους θεσμούς για τις προσπάθειες που κατέβαλε μέχρι τώρα η κυβέρνηση και τα «επιτεύγματα» της και οι παροτρύνσεις για την ολοκλήρωση των μέτρων.

Η εξέλιξη αυτή δεν είναι φυσικά καλό προμήνυμα, αντίθετα εύκολα μπορεί να γίνει αντιληπτό αυτό που θα επακολουθήσει, δηλαδή με συνοπτικές διαδικασίες να αποδεχτεί η κυβέρνηση όλες τις απαιτήσεις που προβάλλουν οι θεσμοί, να μην προβεί στην παραμικρή αντίσταση, ούτε καν για τα μάτια και για τον αποπροσανατολισμό του λαού.

Τελευταία, μετά το Γιούρογκρουπ από πολλές πλευρές εκφράζεται η βεβαιότητα ότι ήδη έχει επέλθει συμφωνία μεταξύ των Ευρωπαίων και του ΔΝΤ για τη συμμετοχή του δεύτερου στο ελληνικό πρόγραμμα. Παρά της φαινομενικές αντιθέσεις μεταξύ του ΔΝΤ και του υπουργού οικονομικών του Γερμανίας υπήρξε συμφωνία η οποία περιλαμβάνει:

Το κλείσιμο της αξιολόγησης στις 5/12 και τα προαπαιτούμενα να ολοκληρωθούν εντός του Γενάρη και παράλληλα να εκταμιευθεί η δόση που εκκρεμεί.

Την είσοδο του ΔΝΤ, η οποία θα συνοδευτεί με τη συμμετοχή του στο πρόγραμμα με ένα χαμηλό ποσό γύρω στα 6 δις €.

Το ΔΝΤ να δώσει έκθεση για τη βιωσιμότητα του ελληνικού χρέους παίρνοντας υπόψη τα βραχυπρόθεσμα μέτρα που έχει μέχρι στιγμής αποφασίσει η Ε.Ε. και μαζί θα περιλαμβάνεται μια λιγότερο αόριστη διατύπωση από τη μέχρι σήμερα, σχετικά με τα μακροπρόθεσμα μέτρα απομείωσης του χρέους που θα επακολουθήσουν μετά το 2018.

Το κλείσιμο της αξιολόγησης και τα συμφωνημένα μέτρα για το χρέος είναι εκείνα που θα επιτρέψουν στην ΕΚΤ να προχωρήσει στην ποσοτική χαλάρωση.

Υπάρχει ένα ακόμη σημείο στο οποίο η ελληνική κυβέρνηση δίνει ξεχωριστή σημασία. Πρόκειται για το πλεόνασμα, το οποίο θα πρέπει να παρουσιάσουν οι κρατικοί προϋπολογισμοί μετά το 2018. Στο 3,5% το προβλέπει το 3^ο μνημόνιο, ένα ποσόν τεράστιο που δύσκολα μπορεί να υλοποιηθεί, ενώ στο 1,5% το τοποθετεί το ΔΝΤ. Σε ένα ενδιάμεσο ποσοστό της τάξης του 2% ή 2,5% μπορεί να βρεθεί ο συμβιβασμός και θα είναι όλοι ικανοποιημένοι.

Ο μόνος που δεν μπορεί να είναι σύμφωνος είναι ο ελληνικός λαός, αφού η συμμετοχή του ΔΝΤ θα συνοδεύεται με νέα επώδυνα μέτρα. Ποια ακριβώς θα είναι αυτά μένει να το δούμε, είναι όμως ενδεικτικές οι απαιτήσεις του ΔΝΤ και η κάμψη της αδιαλλαξίας του σημαίνει ότι οι βασικότερες τουλάχιστον εξ αυτών ικανοποιούνται.

Ενδεικτικά σημειώνουμε:

• Τη μείωση του αφορολόγητου κάτω από το σημερινό όριο των 8600 €. Το ΔΝΤ έχει ζητήσει το ποσό αυτό να κατέβει στις 5000 €, πράγμα σημαίνει την πλήρη εξάλειψη του.
• Την αύξηση του ορίου των ομαδικών απολύσεων στο 10% του συνόλου των εργαζομένων για τις μεγάλες επιχειρήσεις και παράλληλα να καταργηθεί το βέτο από το Ανώτατο Συμβούλιο Εργασίας.
• Την κατάργηση, έστω σταδιακά, της προσωπικής διαφοράς που ισχύει για τις παλαιότερες συντάξεις, οι οποίες μετά τον επανυπολογισμό τους με βάση το νόμο Κατρούγκαλου είναι σε ψηλότερο επίπεδο από αυτές που επακολούθησαν.

Πέραν των προηγούμενων πρέπει να θεωρείται βέβαιη η κατάργηση όλων των φοροαπαλλαγών, η επιτάχυνση των ιδιωτικοποιήσεων, εξάλλου η τοποθέτηση Σταθάκη στο αντίστοιχο υπουργείο και η υπουργοποίηση Πιτσιόρλα την εγγυώνται, η προώθηση όλων των εργασιακών μέτρων που έχουν σχεδιαστεί, η μείωση των διαφόρων επιδομάτων, ενώ τρέχει το σύνολο των μέτρων που περιείχε η προηγούμενη αξιολόγηση και τα προηγούμενα μνημόνια.

Γίνεται λόγος για ένα νέο, 4^ο μνημόνιο και οι διαμαρτυρίες και οι διαβεβαιώσεις εκ μέρους της κυβέρνησης ότι δεν πρόκειται να υπάρξει νέο μνημόνιο δεν έχουν καμία ουσιαστική σημασία. Τα μέτρα που έρχονται είτε τα ονομάσει κάποιος νέο μνημόνιο είτε συμπληρωματικά μέτρα στο προηγούμενο, στο 3^ο μνημόνιο, είναι ένα και το αυτό. Η μόνη διαφορά είναι ότι η κυβέρνηση θα δυσκολευτεί στη διαχείριση του αν καταγραφεί ως νέο μνημόνιο.

Κατά συνέπεια οι διαβεβαιώσεις των υπουργών ότι δεν περιλαμβάνονται νέα μέτρα, ότι το ασφαλιστικό έκλεισε στην προηγούμενη αξιολόγηση κ.λπ. είναι άλλα λόγια ν’ αγαπιόμαστε, στάχτη στα μάτια των εργαζομένων, αφού έρχονται επώδυνα μέτρα.

Σαφές είναι και το προπαγανδιστικό περιτύλιγμα μετά το οποίο η κυβέρνηση θα τα σερβίρει. Ο ΣΥΡΙΖΑ ήταν και παραμένει αριστερό κόμμα, ένα κόμμα αντισυστημικό, που δεν παραιτείται από τις προγραμματικές δεσμεύσεις του. Ο ορίζοντας του είναι ο κοινωνικός μετασχηματισμός. Μόνο που οι συνθήκες σήμερα δεν το επιτρέπουν, είναι ανάγκη να σωθεί η χώρα, να σταθεί ο λαός στα πόδια του, να βάλουμε τις βάσεις για την απαλλαγή από τα μνημόνια και θα έρθει η ώρα για την υλοποίηση των δεσμεύσεών μας. Αυτό είναι το περίγραμμα της κυβερνητικής προπαγάνδας που θα ακούμε όλο το επόμενο διάστημα.

Εν’ ολίγοις θα χορτάσουμε μνημόνια, λιτότητα και εξαθλίωση, θα γίνουν οι συντάξεις επιδόματα, η ανεργία θα παραμείνει στα ύψη, η νεολαία μαζικά θα μεταναστεύει για να βρει δουλειά και το μεγάλο κεφάλαιο και οι περί αυτώ θα συσσωρεύουν ακόμη μεγαλύτερο πλούτο. Αυτός είναι κατά το ΣΥΡΙΖΑ ο δρόμος για τον κοινωνικό μετασχηματισμό. Αφού περάσουμε από την κόλαση των μνημονίων θα καταλήξουμε στον συριζαϊκό σοσιαλισμό.

Οι τελευταίες επιθέσεις στελεχών της κυβέρνησης κατά της επάρατης δεξιάς και οι υποσχέσεις ότι δεν θα γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ κομμάτι αυτού του συστήματος, εκεί ακριβώς στοχεύουν, πέραν του ότι θυμίζουν ΠΑ.ΣΟ.Κ. των περασμένων δεκαετιών, αλλά ακόμη και σήμερα που αφού εφάρμοσε την πιο δεξιά πολιτική, σήμερα διατυπώνει μεν τις ίδιες και απαράλλακτες με τη Ν.Δ. θέσεις, την καταγγέλλει δε ως μίασμα.

Στις 24 Νοέμβρη και κυρίως στις 8 Δεκέμβρη ο εργαζόμενος λαός καλείται να δώσει την απάντησή του. Γνωστές είναι οι δυσκολίες όπως επίσης και οι ευθύνες που υπάρχουν για την κατάσταση του κινήματος, αλλά η μαζική απάντηση στην πρόκληση κυβέρνησης και εταίρων είναι αναγκαία όσο ποτέ. Μαζικά οι εργαζόμενοι πρέπει να πάρουν μέρος στις απεργίες και στις διαδηλώσεις με τα σωματεία τους και με τα συνθήματά τους για την υπεράσπιση της ζωής τους και την προοπτική των παιδιών τους, εναντίον της κυβέρνησης και για την ανατροπή των μνημονίων, για έξοδο της χώρας από την Ε.Ε. των πολυεθνικών τώρα, εναντίον του ιμπεριαλισμού και των πολέμων, του ρατσισμού και της προσφυγιάς.

πηγη: ergatikosagwnas.gr