Τις καταστροφικές συνέπειες της κρίσης για το επιστημονικό προσωπικό της χώρας καταδεικνύουν τα στοιχεία του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών για τη μετανάστευση των γιατρών προκειμένου να έχουν καλύτερες συνθήκες εργασίας.

Κάθε χρόνο την τελευταία πενταετία 1.500 Ελληνες γιατροί μεταναστεύουν σε άλλες χώρες του εξωτερικού  ενώ από την αρχή του χρόνου μέχρι σήμερα, δηλαδή σε διάστημα μόλις τριών μηνών, 281 γιατροί έχουν ζητήσει από τον Ιατρικό Σύλλογο πιστοποιητικό για να δουλέψουν στο εξωτερικό.

Σήμερα η ανεργία των γιατρών στην Ελλάδα έχει ανέλθει σε επίπεδα – ρεκόρ, καθώς το 28% των μελών του Ιατρικού Συλλόγου Αθηνών είναι άνεργοι ή υποαπασχολούμενοι. Ειδικότερα 2.100 μέλη του ΙΣΑ είναι  άνεργοι, ενώ την τελευταία πενταετία  1.500 γιατροί το χρόνο κατά μέσον όρο, ζητούν πιστοποιητικά για το εξωτερικό.

Σήμερα τα εγγεγραμμένα μέλη του ΙΣΑ είναι 24.815, όταν το 2017 ήταν 25.090 και το 2009 ήταν 25.825. Από την αρχή του χρόνου, μέχρι σήμερα, 281 γιατροί έχουν ζητήσει πιστοποιητικό, για να δουλέψουν σε κάποια χώρα του εξωτερικού και ήδη έχουν εκδοθεί 118 πιστοποιητικά για Αγγλία, 26 για Γαλλία,23 για Γερμανία κ.τ.λ.

Για τεράστιες ευθύνες της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας έκανε λόγο ο πρόεδρος του ΙΣΑ, Γιώργος Πατούλης κατά την παρουσίαση των σχετικών στοιχείων. «Το υπουργείο Υγείας, οδηγεί σε οικονομική ασφυξία τον ιατρικό κόσμο, ενώ έχει  δώσει το τελειωτικό χτύπημα στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας.

Οδηγεί τα καλύτερα μυαλά της χώρας στη μετανάστευση και στερεί  από τον Ελληνα ασθενή ποιοτικές υπηρεσίες υγείας επιχειρώντας να δομήσει ένα φθηνό και χαμηλής ποιότητας Πρωτοβάθμιο Σύστημα Υγείας. Ο ΕΟΠΥΥ  παρά το πρόσφατο φιάσκο των ΤΟΜΥ και του θεσμού του οικογενειακού ιατρού δεν αντιλαμβάνεται ότι εκείνος χρειάζεται τους ιατρούς για να παρέχει υπηρεσίες στους Έλληνες πολίτες και όχι το αντίστροφο.

Θα πρέπει να γίνει κατανοητό ότι υγεία χωρίς  γιατρούς δεν γίνεται. Είναι πρωτοφανής, η προχειρότητα και η αναποτελεσματικότητα ,με την οποία αντιμετωπίζονται τα κρίσιμα ζητήματα.».

Οικογενειακοί γιατροί -ΤοΜΥ

Βατερλό για το υπουργείο Υγείας, αποδείχθηκε η προσπάθεια στελέχωσης του συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας. Ο ιατρικός κόσμος γύρισε την πλάτη, στην απαράδεκτη πρόσκληση ενδιαφέροντος, τόσο  για οικογενειακούς γιατρούς όσο και για τη στελέχωση των ΤοΜΥ, καθώς προέβλεπαν απαξιωτικές αμοιβές για τους γιατρούς, σε ένα θολό εργασιακό τοπίο, επισημαίνεται από τον Ιατρικό Σύλλογο.

Κάνει λόγο για τη δεύτερη παταγώδη αποτυχία της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου Υγείας, μετά την αδυναμία στελέχωσης των ΤοΜΥ, για τις οποίες ήταν ανάλογα χαμηλό το ενδιαφέρον που εκδηλώθηκε.  Είναι χαρακτηριστικό ότι για τις  ΤοΜΥ στην Περιφέρεια  Αθηνών έγιναν μόλις 53 αιτήσεις,  για την κάλυψη 195 θέσεων!  Ανάλογη είναι η εικόνα και στις υπόλοιπες περιοχές της χώρας, όπου οι αιτήσεις των υποψηφίων μετά βίας κάλυψαν  το 1/3 των θέσεων.

πηγή: iskra.gr

«Σπάσανε τα τηλέφωνα» και άδειασαν οι λογαριασμοί όλων όσοι χρωστούσαν στο Δημόσιο κατά το 2017, παρόλα αυτά όμως το σύνολο των οφειλετών ξεπέρασε και πάλι τα 4 εκατομμύρια. Στη διάρκεια μια χρονιάς και μόνον, τα θύματα των κατασχέσεων αυξήθηκαν κατά 211.021 οφειλέτες, από 839.056 που είχαν φτάσει στα χρόνια του Μνημονίου ως το 2016, σε 1.050.077 οφειλέτες στο τέλος του 2017.

Παρότι όμως οι οφειλέτες υπό αναγκαστικά μέτρα είσπραξης αυξάνονται κατά 700 κάθε εργάσιμη μέρα του χρόνου και οι ρυθμοί αυξάνονται (τον Ιανουάριο του 2018 άγγιξαν και τους 900 κάθε εργάσιμη ημέρα καθώς αυξήθηκαν κατά 17.800 σε έναν μήνα ή στα 1.067.857 συνολικά) στο υπουργείο Οικονομικών βλέπουν άλλους «πρόδρομους οικονομικούς δείκτες» και θυμήθηκαν –και πάλι- τον δείκτη ΡΜΙ για να υποστηρίξουν ότι η Οικονομία σε 3-4 μήνες θα ανακάμψει και όλα θα πάνε καλύτερα.

Αύξηση 53% σε δύο χρόνια!

Τα απολογιστικά στοιχεία της «Ανεξάρτητης» Αρχής Δημοσίων Εσόδων δείχνουν ότι εκπλήρωσε με… επιτυχία τους στόχους είσπραξης που της είχαν τεθεί από το υπουργείο Οικονομικών.

Σε αυτό συνέτειναν όμως οι εντολές για κατασχέσεις. Σε σχέση με το 2015 και την εποχή του «δεν πληρώνω», οι οφειλέτες που τέθηκαν υπό τα αναγκαστικά μέτρα είσπραξης της εφορίας αυξήθηκαν πάνω από 50%. Από 695.074 ΑΦΜ που ήταν ως το τέλος του 2015 (κυρίως μεγαλοφειλέτες ως τότε) αυξήθηκαν σε 839.056 το 2016 (143.982 ΑΦΜ επιπλέον ή + 20% σε ένα χρόνο) πριν φτάσουν σε 1.067.857 μέχρι την πρωτοχρονιά του 2018 (372.873 ΑΦΜ επιπλέον ή +53,6% σε δύο χρόνια).

Ειδικά ο αριθμός των κατασχέσεων σε τραπεζικούς λογαριασμούς («εις χείρας τρίτων») έχει πάρει φωτιά. Αυξήθηκε κατά 12,6% μέσα στο 2017, από 1.529.627 κατασχέσεις το 2016 σε 1.721.911 το 2017. Παράλληλα με τα υπόλοιπα μέτρα αναγκαστικής είσπραξης, έγιναν και 101.596 τηλεφωνικές επικοινωνίες με φορολογούμενους για να τους θυμίσουν να εκπληρώσουν τις φορολογικές τους υποχρεώσεις, ενώ τους απεστάλησαν και 1.329.254 μηνύματα ηλεκτρονικού ταχυδρομείου (emails).

Τα μεγάλα θύματα των κατασχέσεων πλέον είναι οι μικροφειλέτες, που παίρνουν ο ένας μετά τον άλλον σειρά για κατασχέσεις. Από τα 4,068 εκατομμύρια οφειλέτες της εφορίας, το 87,7% (3.569.975 ΑΦΜ) έχουν βασική οφειλή από μόλις 1 έως 5.000 ευρώ. Όλοι αυτοί μαζί χρωστούσαν μόλις το 2,5% (2,519,8 δισ. συνολικά) των ληξιπρόθεσμων των 100 δισ. ευρώ της 01/01/18.

Αντιθέτως ποσοστό 1,0% των οφειλετών (μόλις 40.514 ΑΦΜ), που έχουν βασική οφειλή μεγαλύτερη από 100 χιλ. ευρώ, χρωστούν το 89,2% (89,216 δισ. ευρώ) του συνολικού ληξιπρόθεσμου χρέους προς την εφορία.

Πανηγύρια στο ΥΠΟΙΚ για τους «πρόδρομους» δείκτες

Ενώ η ΑΑΔΕ ανακοίνωνε χθες τα απολογιστικά στοιχεία για τα χρέη και τις κατασχέσεις, το υπουργείο Οικονομικών έσπευσε να εκδώσει ανακοίνωση με αφορμή τα «πρόδρομα στοιχεία» για την Οικονομία. Αντίστοιχες αναφορές και προβλέψεις γίνονταν και στο παρελθόν από το υπουργείο Οικονομικών, ιδιαίτερα μετά την ολοκλήρωση των αξιολογήσεων. Τελικώς όμως δεν δικαιώθηκαν οι κατά καιρούς προβλέψεις για ανάκαμψη, λόγω των καθυστερήσεων και των εμποδίων στην ολοκλήρωση των αξιολογήσεων.

Μετά την ταχεία ολοκλήρωση πάντως και της 3ης αξιολόγησης τον Δεκέμβριο του 2017, το υπουργείο Οικονομικών επανέρχεται στους ίδιους δείκτες, υπογραμμίζοντας την βελτίωση των προσδοκιών στον τομέα της μεταποίησης, όπως καταγράφονται στον δείκτη PMI (Purchasing Managers’ Index). Οι δείκτες αυτοί αποτυπώνουν την αισιοδοξία των στελεχών των επιχειρήσεων για την πορεία των παραγγελιών στον κλάδο τους για τους προσεχείς μήνες -εκτός εάν ανατραπούν από πολιτικά ή άλλα γεγονότα που τυχόν ανακύψουν απειλώντας να ανακόψουν την πορεία αυτή όπως συνέβη κι άλλες φορές μέχρι την ολοκλήρωση της 3ης αξιολόγησης του 3ου Μνημονίου.

πηγή: ergasianet.gr

Σταύρος Μαυρουδέας

Γιώργος Ρούσης

Αλέξανδρος Χρύσης

Πρώτιστο καθήκον σήμερα αποτελεί η πάλη για την αποτροπή μιας πολεμικής σύρραξης. Εάν αμφισβητηθεί η εδαφική ακεραιότητα της Ελλάδας απαιτείται αγώνας διττά απελευθερωτικός, και απέναντι στους ξένους επίδοξους κατακτητές και απέναντι στη ντόπια ξενόδουλη αστική τάξη.

Η Ελλάδα μέσω της συμμετοχής της στο ΝΑΤΟ και της ανεμπόδιστης λειτουργίας των ξένων βάσεων συμμετέχει ήδη ενεργά στον επιθετικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο

Είναι σαφές ότι ο καπιταλισμός είναι υπεύθυνος για την εκμετάλλευση ανθρώπου από άνθρωπο, την αποξένωση των ανθρώπων, την οικολογική καταστροφή του πλανήτη και τους πολέμους. Είναι επίσης σαφές ότι σήμερα στο πλαίσιο της όξυνσης των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων η ανθρωπότητα, και ιδιαιτέρως η ευρύτερη περιοχή μας, ζει διάφορους τοπικούς πολέμους ως συνέπεια ιμπεριαλιστικών επεμβάσεων, που στόχο είχαν και έχουν τον έλεγχο των πλουτοπαραγωγικών πηγών των πληττόμενων χωρών και γενικότερα το γεωστρατηγικό τους έλεγχο.

Αυτή η όξυνση των αντιθέσεων ανάμεσα στα ιμπεριαλιστικά κέντρα είναι πολύ πιθανόν να οδηγήσει σε μια ακόμη γενικευμένη σύρραξη, η οποία, λόγω και της ανάπτυξης της πολεμικής τεχνολογίας, θα είναι πολύ πιο καταστροφική για την ανθρωπότητα σε σχέση με τις προηγούμενες και θα θέτει σε κίνδυνο ακόμη και την ίδια την ύπαρξη της.

Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσεται και η όξυνση των σχέσεων της χώρας μας με την Τουρκία, που με την οποιαδήποτε αφορμή μπορεί να οδηγήσει σε θερμό επεισόδιο, ακόμη και σε πόλεμο. Η πολιτικά ενδοτική ελληνική κυβέρνηση με μαέστρο της τον Τσίπρα και πρώτα βιολιά της τον υπουργό Εξωτερικών Ν. Κοτζιά και τον υπουργό Εθνικής Άμυνας Π. Καμμένο, με την πλήρη συμφωνία όλων των αστικών κομμάτων, αντί να ταχθεί υπέρ της εθνικής ανεξαρτησίας και της λαϊκής κυριαρχίας, επέλεξε να ενταχθεί στο ιμπεριαλιστικό στρατόπεδο πρωτίστως των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ, το οποίο για την ώρα συμπορεύεται με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Έτσι η Ελλάδα μέσω της συμμετοχής της στο ΝΑΤΟ και της ανεμπόδιστης λειτουργίας των ξένων βάσεων, οι οποίες αντί να κλείσουν επεκτείνονται και δραστηριοποιούνται (η βάση της Σούδας είναι το μεγαλύτερο αεροπλανοφόρο της Μεσογείου από το οποίο εκτοξεύονται πύραυλοι κατά Συριακών εδαφών) συμμετέχει ήδη ενεργά στον επιθετικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες είναι αναγκαία μια σαφής, δίχως «ναι μεν, αλλά» και διγλωσσία, στάση της κομμουνιστικής Αριστεράς.

Πρώτιστο καθήκον της είναι όχι μόνον να καταγγείλει μια ενδεχόμενη πολεμική σύρραξη, στην οποία θα εμπλέκεται και η χώρα μας, αλλά και να παρέμβει για να συμβάλει στην ανατροπή της. Και αυτή η παρέμβαση σημαίνει άμεση αγωνιστική διεκδίκηση της αποχώρησης από ΕΕ και ΝΑΤΟ, πολέμου συνδικάτο, καθώς και πρακτικό αποκλεισμό όλων των ξένων βάσεων με συνεχή αγώνα μέχρι το οριστικό κλείσιμό τους. Η κομμουνιστική Αριστερά θα πρέπει να αναδείξει και να στηρίξει την άρνηση των φαντάρων μας να συμμετέχουν καθ’ οιονδήποτε τρόπο στην όποια εκτός των συνόρων μας πολεμική επιχείρηση, να παλέψει για την ακύρωση των κοινών πολυεθνικών ασκήσεων στο έδαφος μας τύπου «Ηνίοχος», αλλά και των στρατιωτικών συμφωνιών με τις πλέον πολεμοχαρείς δυνάμεις της περιοχής όπως το Ισραήλ.

Στόχος ενός αυθεντικού αντιπολεμικού κινήματος πρέπει να είναι και η, με κάθε τρόπο, εναντίωση στην ένταξη της εξωτερικής μας πολιτικής στα ΝΑΤΟϊκά σχέδια, ένταξη που εκφράζεται και υπηρετείται και με το χειρισμό του ζητήματος της ΠΓΔΜ. Πρέπει να αντισταθούμε στην καλλιέργεια κάθε είδους εθνικισμού, αλυτρωτισμού και ρατσισμού, φαινόμενα που προάγουν τον πόλεμο απέναντι σε άλλους λαούς, τους οποίους πρέπει να αντιμετωπίζουμε διεθνιστικά σαν αδέλφια μας.

Αν παρόλα αυτά επιχειρηθεί από τον οποιονδήποτε να αμφισβητήσει την εδαφική ακεραιότητα της πατρίδας μας, ελάχιστη προϋπόθεση άσκησης της λαϊκής κυριαρχίας, όχι μόνον με πολιτικούς και οικονομικούς όρους, όπως συμβαίνει μέχρι σήμερα από την Τρόικα που την δυναστεύει, αλλά και στρατιωτικά, τότε, όπως έπραξαν πάντοτε πρωτοπόρα οι κομμουνιστές, σε αντίθεση με την αστική τάξη και τους πολιτικούς της εκπροσώπους, θα την υπερασπιστούμε με όλες μας τις δυνάμεις, με έναν αγώνα διττά απελευθερωτικό, και απέναντι στους ξένους επίδοξους κατακτητές μας και απέναντι στη ντόπια ξενόδουλη αστική τάξη, με ευθύνη της οποίας θα έχουμε οδηγηθεί στον πόλεμο.

Πηγή: ΠΡΙΝ

– του Δημήτρη Μηλάκα

Μετά την απόδοση της τουρκικής συντεταγμένης επιθετικότητας σε βάρος της Ελλάδας στις υποτιθέμενες δυσκολίες της τουρκικής εκστρατείας στο Αφρίν και σε εσωτερικές πολιτικές ανάγκες και παιχνίδια του Ερντογάν η ελληνική ανάλυση της κατάστασης εισέρχεται σε …βαθύτερα ψυχολογικά επίπεδα και διαπιστώνει: «είναι τρελός ο Ερντογάν»…

Η εν λόγω «ανάλυση» την οποία ασπάζονται και διαχέουν στην κοινή γνώμη κυβέρνηση (και σχεδόν το σύνολο της αντιπολίτευσης) μπορεί να είναι μια εύκολη λύση ωστόσο το μόνο που αναλύει είναι την αδυναμία του ελληνικού πολιτικού συστήματος να κατανοήσει το εύρος και βάθος των κινήσεων του «τρελού» και να τις αντιμετωπίσει.

Από την πλευρά της κυβέρνησης, καθώς εκ των πραγμάτων αυτή έχει στα χέρια της την καυτή πατάτα, ακούγονται ήδη ψίθυροι για τις λάθος εκτιμήσεις με τις οποίες καθησύχαζαν τον πρωθυπουργό οι αρμόδιοι για την βαθύτερη ενημέρωσή του. Από την μεριά της αντιπολίτευσης ειδικότερα της αξιωματικής αυτό που διαπιστώνει κανείς είναι η πρόθεσή της να απολαύσει (και να αξιοποιήσει όπως ελπίζει) το πολιτικό κόστος που μπορεί να πληρώσει η κυβέρνηση εξ αιτίας ενός ατυχήματος στα ελληνοτουρκικά.

Σε κάθε περίπτωση, αυτό που μπορεί να διαπιστώσει ο αμερόληπτος (όσο αυτό είναι δυνατόν) παρατηρητής περιγράφει την αδυναμία συντεταγμένης ελληνικής αντίδρασης: η κυβέρνηση ψάχνει ακόμη να δει τι και γιατί συμβαίνει, η αντιπολίτευση ικανοποιείται με τη φθορά της κυβέρνησης η οποία μπορεί και ολοκληρωτική στην περίπτωση ενός ελληνοτουρκικού επεισοδίου.

Ωστόσο, για την ρηχή ανάλυση στα ελληνοτουρκικά οι ευθύνες έχουν ήδη επιμεριστεί και αποδοθεί καθώς δεν είναι έργο ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ η εκρηκτική κατάσταση που έχει διαμορφωθεί στις σχέσεις με την γειτονική χώρα.

Η «τρέλα» του Ερντογάν η οποία συνοψίζεται σε γενικές γραμμές στην επιθυμία του να αλλάξει υπέρ της χώρας του την κατάσταση στο Αιγαίο είναι μια ιστορία η οποία έχει ξεκινήσει από το 1973, πολύ πριν φανταστεί ότι μπορεί να γίνει και σουλτάνος.

Με αυτήν την κατάσταση η οποία οδήγησε 2-3 φορές τις δύο χώρες μετά την τουρκική εισβολή στην Κύπρο (1974) στα πρόθυρα του πολέμου (1976, 1987, 1996) συμβιβάστηκαν όλες οι ελληνικές κυβερνήσεις καλλιεργώντας την ψευδαίσθηση ότι η «ισχυρή Ελλάδα» μέλος της ΕΕ και του ΝΑΤΟ είναι προστατευμένη.

Δεν ήταν απαραίτητο να είναι κάποιος ειδικός περί των διεθνών σχέσεων για να προειδοποιήσει τη σημερινή κυβέρνηση έγκαιρα για αυτό που σήμερα αντιμετωπίζει η χώρα. Οι προθέσεις της Τουρκίας για την αναθεώρηση του καθεστώτος (συνθήκη της Λοζάνης) στα ελληνοτουρκικά έχει διατυπωθεί πολύ πριν την εμφάνιση του Ταγίπ Ερντογάν στην εξουσία. Και στη βάση αυτών των προθέσεων όλα αυτά τα χρόνια, από το 1973 μέχρι και σήμερα κινήθηκαν όλες οι τουρκικές κυβερνήσεις με αργούς ή έντονους ρυθμούς ανάλογα με τη συγκυρία.

Η σημερινή συγκυρία που χαρακτηρίζεται από την ολοφάνερη (πόλεμος στη Συρία) αναδιάταξη του χάρτη στην περιοχή έχει εντείνει και επιταχύνει τις τουρκικές κινήσεις για την δημιουργία μιας νέας κατάστασης και στο Αιγαίο.

Ο Ερντογάν λοιπόν δεν είναι τρελός, είναι (ή προσπαθεί να είναι) ο Σουλτάνος που θα ανοικοδομήσει εκ νέου το οθωμανικό μεγαλείο εξασφαλίζοντας για την χώρα του το ρόλο της περιφερειακής υπερ-δύναμης στο νέο σκηνικό που κάποια στιγμή θα προβάλλει. Και σ αυτήν του την επιδίωξη οι «τρέλες» του, σ ότι αφορά τα ελληνοτουρκικά εκφράζονται εκ του ασφαλούς γιατί περισσότερο από τον καθένα γνωρίζει αυτά που το πολιτικό μας σύστημα (και η ελληνική κοινωνία) δεν θέλουμε να δούμε:

— Διαλυμένη οικονομία

— Υπονομευμένες (λόγω οικονομικής δυσπραγίας και εγκληματικών επιλογών του παρελθόντος) επιχειρησιακές αποτρεπτικές στρατιωτικές δυνατότητες

— Χρεοκοπία του πολιτικού συστήματος που εξακολουθεί να απολαμβάνει την …ορχήστρα παρά το γεγονός ότι το σκάφος βρήκε παγόβουνο και βυθίζεται

— Υποτέλεια (οικονομική/ πολιτική) η οποία όχι μόνο δεν προστατεύει αλλά πολλαπλασιάζει τους κινδύνους για τη χώρα

Ο Σουλτάνος θα ήταν πράγματι τρελός αν δεν εκμεταλλεύονταν την κατάσταση του αντιπάλου. Δυστυχώς για εμάς, δεν είναι…

Πηγή: topontiki.gr