Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε σήμερα, Δευτέρα 10 Απριλίου, η Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία (EUROSTAT), το ανά ώρα κόστος της εργασίας (μισθολογικό και μη μισθολογικό) ανήλθε στην Ελλάδα το 2017 στα 14,5 ευρώ, ενώ στην ευρωζώνη έφτασε (κατά μέσο όρο) στα 30,3 ευρώ.

Η αντίστοιχη τιμή στην Ευρωπαϊκή Ένωση ήταν στα 26,8 ευρώ, με το μικρότερο εργατικό κόστος να καταγράφουν η Βουλγαρία (με 4,9 ευρώ), η Ρουμανία (6,3 ευρώ), η Λιθουανία (8 ευρώ), η Λετονία (8,1 ευρώ) και η Ουγγαρία (9,1 ευρώ).

Αντίθετα, το μεγαλύτερο ανά ώρα κόστος εργασίας στην Ε.Ε. εμφάνισαν για το 2017 η Δανία με 42,5 ευρώ, το Βέλγιο με 39,6 ευρώ, το Λουξεμβούργο με 37,6 ευρώ, η Σουηδία με 36,6 ευρώ και η Γαλλία με 36 ευρώ.

Στην Ελλάδα, το μεγαλύτερο ωριαίο κόστος εργασίας ήταν στον βιομηχανικό τομέα με 15,3 ευρώ. Στον τομέα των υπηρεσιών ήταν στα 14,3 ευρώ, ενώ στον τομέα των κατασκευών ήταν στα 10,2 ευρώ.

Σημειώνεται ότι οι εκτιμήσεις της Eurostat προέρχονται από επιχειρήσεις που απασχολούσαν κατ’ ελάχιστον 10 εργαζόμενους, ενώ δεν λαμβάνονται υπόψη οι εργαζόμενοι στη Δημόσια Διοίκηση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι η κατάσταση ήταν τελείως διαφορετική στην Ελλάδα, στα χρόνια προ της κρίσεως.

Πιο συγκεκριμένα, το 2008 το ωριαίο κόστος της εργασίας στην Ελλάδα ήταν στα 16,8 ευρώ, τη στιγμή που στην ευρωζώνη ήταν στα 25,1 ευρώ.

Πηγή: iskra.gr

Ο Μάρτιος του 2018 σχεδόν σε όλη την Ευρώπη ήταν πιο ψυχρός σε σχέση με τον μέσο όρο του Μαρτίου στο παρελθόν (1981-2010). Μόνο στο ακραίο νοτιοανατολικό τμήμα, όπου βρίσκεται η Ελλάδα, o περασμένος μήνας ήταν πιο θερμός από τον μέσο όρο.

Κάτι ανάλογο είχε συμβεί και τον φετινό Φεβρουάριο, όταν τόσο στις αρκτικές περιοχές, όσο και στη χώρα μας, η θερμοκρασία ήταν πιο υψηλή από τον μέσο όρο.

Τα σχετικά στοιχεία, σύμφωνα με την μετεωρολογική υπηρεσία meteo του Εθνικού Αστεροσκοπείου Αθηνών, δημοσίευσε η υπηρεσία για την κλιματική αλλαγή του προγράμματος της Ευρωπαϊκής Ένωσης «Κοπέρνικος». Συνολικά στην Ευρώπη ο φετινός Μάρτιος ήταν ο δεύτερος πιο ψυχρός από το 2000, ενώ ο πιο κρύος Μάρτιος ήταν του 2013 μεταδίδει το Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Μετεωρολογικό Οργανισμό ιδιαίτερα βροχερός ήταν ο φετινός Μάρτιος στην Ισπανία, σε περιοχές της Γαλλίας και της Ιταλίας, καθώς και στο μεγαλύτερο τμήμα των Βαλκανίων, με βροχές κατά 200% έως 300% μεγαλύτερες του μέσου όρου.

Σύμφωνα με την κλιματική υπηρεσία του «Κοπέρνικου», η παγκόσμια θερμοκρασία τον Μάρτιο του 2018 ήταν πολύ πάνω από τον ιστορικό μέσο όρο γι' αυτόν τον μήνα, ακολουθώντας την τάση ανόδου της θερμοκρασίας με μέσο ρυθμό περίπου 0,18 βαθμών Κελσίου ανά δεκαετία μεταξύ 1979-2018.

Ο φετινός Μάρτιος ήταν διεθνώς τουλάχιστον 0,4 βαθμούς πιο ζεστός από τη μέση θερμοκρασία του μηνός Μαρτίου κατά την περίοδο 1981-2010. Ήταν ο τρίτος πιο θερμός Μάρτιος που έχει καταγραφεί έως σήμερα, περίπου 0,3 βαθμούς λιγότερο ζεστός από τον Μάρτιο του 2016, που κατέχει το ρεκόρ.

Πηγή: newsbeast.gr

– του Παναγιώτη Θεοδωρόπουλου

Θυμίζουν αμετανόητους ναζί αξιωματικούς. Δολοφόνους των Ες – Ες που μέχρι την τελευταία στιγμή σκότωναν στον όνομα του Ράιχ. Αμετανόητους Χιτλερικούς που υποστήριζαν μέχρι τέλους το ολοκαύτωμα και τα κρεματόρια εξόντωσης των στρατοπέδων συγκέντρωσης. Ο λόγος για ορισμένους Ισραηλινούς αξιωματούχους. Στελέχη που φαίνεται ότι δεν διδάχθηκαν τίποτα, από τη φρίκη που γνώρισαν οι πρόγονοι τους. Σήμερα ως πολιτικοί εκπρόσωποι ενός ιμπεριαλιστικού κράτους οι ίδιοι, άλλοτε …«λησμονούν» και άλλοτε χρησιμοποιούν την ιστορία κατά το δοκούν. 

Ο Ισραηλινός στρατός εδώ και μέρες επιτίθεται και δολοφονεί αμάχους Παλαιστινίους. Όμως το έγκλημα από μόνο του δεν αρκεί. Επιβραβεύεται από τους ανώτερους αξιωματικούς και μάλιστα με όσο το δυνατόν πιο προκλητικές δηλώσεις. Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, ανώτεροι αξιωματούχοι της χώρας μοιράζουν αφειδώς παράσημα.  

Σήμερα ο ισραηλινός στρατός επιβεβαίωσε  την αυθεντικότητα του βίντεο που δείχνει έναν ισραηλινό στρατιώτη, ελεύθερο σκποτευτή, να πυροβολεί από απόσταση έναν Παλαιστίνιο στα σύνορα με τη λωρίδα της Γάζας υποστηρίζοντας πως είχε τραβηχτεί τον περασμένο Δεκέμβριο. «Αφού επιχειρήθηκε να διαλυθούν οι ταραχοποιοί (…) μια σφαίρα εβλήθη προς την κατεύθυνση ενός από τους Παλαιστίνιους που ήταν ύποπτος ως αρχηγός των ταραχοποιών. Επλήγη στη γάμπα», ισχυρίστηκε ο στρατός σε ανακοίνωση που εξέδωσε. 

Το βίντεο που αποτυπώνει τη κτηνωδία, για τον ισραηλινό υπουργός Άμυνας Αβίγκντορ Λίμπερμαν, αποτελεί ύψιστο δείγμα καθήκοντος. Ο υπουργός προκαλώντας, υποστήριξε πως ο εν λόγω ισραηλινός στρατιώτης αξίζει παράσημο!

Ο Λίμπερμαν, μιλώντας σε δημοσιογράφους είπες πως: «Ο ελεύθερος σκοπευτής θα πρέπει να παρασημοφορηθεί και αυτός που τράβηξε το βίντεο να υποβαθμιστεί». Γιατί φυσικά δεν κατέστρεψε τα πειστήρια του τόσο …«καλοσχεδιασμένης» δολοφονίας

Οι Ναζί αποχωρώντας από τα στρατόπεδα συγκέντρωσης, έκαιγαν έγγραφα και …πτώματα. Σκότωναν όποιον μπορούσε να μιλήσει. Κατέστρεφαν τα ενοχοποιητικά στοιχεία, αλλά συνέχιζαν να «υμνούν» τα εγκλήματα τους. Ο υπουργός του Ισραήλ μπορεί να χαρακτηριστεί – τηρουμένων των αναλογιών – άξιος συνεχιστή τους… 

Υ.Γ: Πρόκειται για τον Ισραηλινό υπουργό Άμυνας με τον οποίο η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ διατηρεί στενές επαφές με στόχο την περαιτέρω ενίσχυση της στρατιωτικής συνεργασίας μεταξύ Ελλάδας και Ισραήλ.

Πηγή: imerodromos.gr

της Μαριάνθης Πελεβάνη

«Η ζωή μου είναι πιο σημαντική από τα όπλα σας» έγραφαν τα πανό στη μεγάλη συγκέντρωση της Νέας Υόρκης. «Το 2020 θα ψηφίσουμε», προειδοποίησε η μαθήτρια Λόρεν Τίλεϊ. «Η γενιά μας θέλει αλλαγή». Κάποιοι έκαναν λόγο για «ιστορικές κινητοποιήσεις». Ήταν ίσως οι μεγαλύτερες μετά τον πόλεμο του Βιετνάμ. Εκδηλώσεις συμπαράστασης προς τους νεαρούς Αμερικανούς έγιναν σε όλον τον κόσμο, από τη Γερμανία και την Ισλανδία μέχρι το Χονγκ Κονγκ.

Υπάρχουν όμως ολοένα και περισσότερες ενδείξεις ότι οι σημερινοί νέοι, ηλικίας από 18 έως 29 ετών, είναι δυσαρεστημένοι και με άλλες θεμελιώδεις πτυχές του κυρίαρχου πολιτικού και οικονομικού συστήματος, ενώ αυξάνονται αυτοί που απορρίπτουν τον καπιταλισμό.

Νέοι Αμερικανοί κατηγορούν τον καπιταλισμό για την κρίση στη στέγαση, την υγειονομική περίθαλψη και την πτώση των μισθών. Στην Αμερική το να σε πουν «σοσιαλιστή» ισοδυναμούσε με κατηγορία. Σήμερα, εκατομμύρια Αμερικανοί -ιδίως νέοι- αυτοπροσδιορίζονται «σοσιαλιστές», «προοδευτικοί» ή και τα δύο.

Έτσι, από τη μία αναπτύσσεται ένα μαζικό ρατσιστικό, ξενοφοβικό, μισογυνικό, ισλαμοφοβικό, αντισημιτικό, ακροδεξιό κίνημα και από την άλλη δυναμώνουν προοδευτικά κοινωνικά κινήματα που δίνουν μάχες σε πλήθος μετώπων, ενώ αναφέρονται στο μαρξισμό, στο δημοκρατικό σοσιαλισμό και στην πάλη των τάξεων.

Μεταξύ αυτών και η DSA , μια μέχρι πρόσφατα «μικρή» αριστερή οργάνωση που ιδρύθηκε πριν από 35 χρόνια, η οποία στήριξε την υποψηφιότητα του Μπέρνι Σάντερς και πενταπλασίασε την οργανωμένη βάση της τους τελευταίους 25 μήνες, η τεράστια πλειοψηφία της οποίας είναι κάτω των 30 ετών. Μάλιστα, στο συνέδριό της που έγινε στο Σικάγο τον περασμένο Αύγουστο, σημειώθηκε μια θεαματική μετατόπισή της προς τα αριστερά, γεγονός που αντικατοπτρίζει την έντονη ριζοσπαστικοποίηση της αμερικανικής νεολαίας.

Όπως υπογραμμίζει ο γνωστός Αμερικανός αρθρογράφος και σημαίνον στέλεχος της Αριστεράς, Χάρολντ Μέγερσον στον Guardian, δεν ήταν ο Σάντερς που έστρεψε τους νέους της Αμερικής στο σοσιαλισμό. Τους βρήκε ήδη εκεί μέσα από το κίνημα Occupy Wall Street, από τη μεταμαρξιστική βίβλο «Το Κεφάλαιο στον 21ο αιώνα», του Τομά Πικετί, από το παναμερικανικό κίνημα «Fight for 15$», για αύξηση του κατώτερου μεροκάματου στις αλυσίδες ταχυφαγάδικων, σούπερ μάρκετ κ.λπ. Τους βρήκε απογοητευμένους με τον καπιταλισμό, την εισοδηματική ανισότητα και την εταιρική σύλληψη της αμερικανικής κυβέρνησης.

«Βρισκόμαστε σε μια νέα περίοδο. Το κίνημα Occupy ήτανε μια έκπληξη. Συνειδητοποιήσαμε ότι κάτι διαφορετικό συνέβαινε εδώ. Η νεότερη γενιά της Αμερικής δεν πρόκειται να είναι μια ακόμη υπάκουη γενιά που περιμένει το μικρό της κομμάτι από το αμερικανικό όνειρο, εξάλλου αυτό το μικρό κομμάτι του αμερικανικού ονείρου δεν θα έρθει σε αυτούς. εξαιτίας της κρίσης του καπιταλισμού» υποστηρίζει η Κσαμά Σαουάντ της «Σοσιαλιστικής Εναλλακτικής», η οποία πήρε ένα εντυπωσιακό ποσοστό στις τελευταίες εκλογές στο Σιάτλ.

Απόρριψη του καπιταλισμού

Οι διαπιστώσεις αυτές μάλλον «ανησύχησαν» και το Πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ, το οποίο πραγματοποίησε σχετική έρευνα. Ένας κοινωνιολόγος και ένας οικονομολόγος έθεσαν ερωτήματα στους νέους, με σκοπό να κατανοήσουν τον τρόπο με τον οποίο βιώνουν το σημερινό οικονομικό σύστημα και να δουν πώς θα μπορούσαν οι νέοι να το επανασχεδιάσουν αν μπορούσαν. Η απάντηση, σύμφωνα με τους ερευνητές, θα πρέπει να κάνει την κατεστημένη τάξη να επανεξετάσει σοβαρά την οικονομική πολιτική της.

Η έρευνα διαπίστωσε ότι το 51% των Αμερικανών νέων ηλικίας 18 έως 29 ετών δεν υποστηρίζουν πλέον τον καπιταλισμό. Μόνο το 42% δήλωσαν ότι το «αποδέχονται», ενώ μόνο το 19% ήταν διατεθειμένοι να αποκαλούνται «καπιταλιστές».

Παρόλο που η αλήθεια είναι ότι οι νέοι κάθε γενιάς τείνουν να αμφισβητούν τα κατεστημένα οικονομικά και πολιτικά συστήματα ενώ τείνουν να «συμμορφώνονται» καθώς μεγαλώνουν, οι δημοσκοπήσεις για το θέμα αυτό δείχνουν ότι η σημερινή αμφισβήτηση είναι ένα νέο φαινόμενο για την αμερικανική νεολαία.

Και; Προτιμούν άραγε τον σοσιαλισμό; Είναι ασαφές. Η δημοσκόπηση του Χάρβαρντ έδειξε ότι μόνο το 33% οραματίζεται το σοσιαλισμό.

Μια άλλη έρευνα που είχε παραγγείλει το ακροδεξιό, Ίδρυμα για τη Μνήμη Θυμάτων του Κομμουνισμού και πραγματοποίησε η διεθνής εταιρεία δημοσκοπήσεων YouGov στο διάστημα Σεπτεμβρίου-Οκτωβρίου 2017 διαπίστωσε ότι το 51% των ατόμων ηλικίας από 21 έως 29 ετών στις ΗΠΑ, δηλώνει ότι θα προτιμούσε να ζει σε μια σοσιαλιστική χώρα και όχι σε μια καπιταλιστική.

Το 56% όσων συμμετείχαν στη δημοσκόπηση δήλωσαν ότι δεν θεωρούν προσβλητικό να τους αποκαλέσει κάποιος κομμουνιστές ενώ το 53% ανέφερε ότι το σημερινό οικονομικό σύστημα στις ΗΠΑ στρέφεται ενάντια στα συμφέροντά τους.

Όπως και να είναι, το μερίδιο του συνολικού πληθυσμού που αμφισβητεί τις βασικές αρχές του καπιταλισμού είναι το υψηλότερο εδώ και τουλάχιστον 80 χρόνια δημοσκοπήσεων επί του θέματος.

Βεβαίως, οι ερωτήσεις ποικίλουν σημαντικά από δημοσκόπηση σε δημοσκόπηση και τα μεγέθη των δειγμάτων δεν είναι πάντοτε αρκετά μεγάλα ώστε να αντλούν σταθερά συμπεράσματα.

Ωστόσο, τα στοιχεία δείχνουν ότι οι σημερινοί νέοι αποτελούν μέρος μιας πρωτοπορίας των Αμερικανών που χάνουν την πίστη στον καπιταλισμό και είναι έτοιμοι να αγκαλιάσουν κάτι νέο.

Αλλά τι θέλουν;

Όμως, αν οι νέοι απορρίπτουν όλο και περισσότερο τον καπιταλισμό, αλλά αμφιβάλλουν για τον σοσιαλισμό, τι θέλουν; Για να απαντηθεί αυτό ίσως πρέπει να διερευνηθεί τι τους θυμώνει τόσο με τον καπιταλισμό που τον απορρίπτουν.

Η μελέτη του Χάρβαρντ κατέληξε στο συμπέρασμα ότι πολλοί από αυτούς τους νέους αισθάνονται ότι «ο καπιταλισμός είναι άδικος και περιθωριοποιεί τους ανθρώπους παρά τη σκληρή δουλειά τους» και ότι δημιουργεί τεράστιες ανισότητες μεταξύ των πλουσίων και των φτωχών στην αμερικανική κοινωνία. Η πλειοψηφία των νέων δήλωσε ότι στην κοινωνία προοδεύουν αυτοί που «γεννήθηκαν σε πλούσιες οικογένειες».

Αυτές οι απόψεις για την ανισότητα που είναι εγγενής στον καπιταλισμό δεν φαίνεται παράλληλα να προωθούν και να υποστηρίζουν ένα συγκεκριμένο εναλλακτικό σύστημα, όπως ο σοσιαλισμός που θα μπορούσε να διορθώσει το πρόβλημα. Όμως ελκύονται από ιδέες όπως «επιχειρήσεις που ανήκουν σε εργαζόμενους», «μια οικονομία που ανήκει σε εργαζόμενους», κ.λπ.

Αυτό που είδαν οι Αμερικανοί στις 24 Μαρτίου ήταν μια ενεργητική, δυναμική και ισχυρή νέα πολιτική δύναμη στην Αμερική. Αυτή τη στιγμή έχει επικεντρωθεί στα όπλα. Αλλά αυτή η δύναμη μπορεί να στρέψει την προσοχή της στη δομή των επιχειρήσεων και στο οικονομικό σύστημα που γεννά όλο και αυξανόμενα επίπεδα ανισότητας.

Πηγή: TVXS