Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Money, σχόλιο για μια ταινία
του Θανάση Σκαμνάκη
Ο κόσμος μας καταπίνει. Μας αλέθει σε μια μηχανή που κομματιάζει σχέδια και ιδέες, αισθήματα και σχέσεις, μας αποξενώνει και μετά μας καταβροχθίζει. Με σχετική ευκολία.
Δεν είναι πια ένα πρόγραμμα πολιτικών απαντήσεων και διεξόδων όσο ένα υπαρξιακό ερώτημα, το τι να κάνουμε.
Και μέχρι να το απαντήσουμε σοβαρά και πειστικά, μέχρι να ξαναβρούμε το βηματισμό των προοπτικών του ανθρώπινου είδους, εμείς, οι όλοι εμείς, εδώ ή παντού στον κόσμο, θα είμαστε περισσότερο αναλυτές, μην πω παρατηρητές, και λιγότερο δράστες του παρόντος και ακόμα λιγότερο σχεδιαστές του μέλλοντος.
Είναι ό,τι δεν συνειδητοποιούν σπουδαίοι άνθρωποι που παλεύουν με αυταπάρνηση, αλλά θυσιάζουν χάριν του μικρού πεδίου τις μεγάλες εκτάσεις. Που βλέπουν τη μικρή ομάδα ως όρο ύπαρξης και σωτηρία, για να μην εξασκηθούν στην αγωνιώδη περιπέτεια της μακράς αναζήτησης και έκθεσης.
Είναι δύσκολο να ανοίγεσαι, σαν καραβάνι που μπαίνει στην έρημο και δεν ξέρει πως και πότε θα βγει απ’ αυτήν και προτιμά να μείνει στην όαση θεωρώντας, ή κάνοντας πως θεωρεί, ότι αυτή είναι ο προορισμός. Κι όχι άδικα, καθώς το να βγαίνεις στο κενό χωρίς ορίζοντα και εκπονημένο σχέδιο, χωρίς γνώση και σαφή προσανατολισμό είναι αποκοτιά, άγονη σπατάλη. Άρα…
Άρα μας χρειάζονται εργαλεία, εφόδια, σχέδια, ορίζοντας, πυξίδα, εξερεύνηση, ανιχνευτές, τολμηροί πρωτοπόροι κοκ.
Στη μικρή αυταπάτη της όασης που αναπαυόμαστε τα χάσαμε. Κι εκεί μας βρίσκουν μόνους, λίγους, ανασφαλείς και μας αλέθουν και μας καταπίνουν. Κι εμάς και τις μικρές ομάδες μας, το σύμπαν μας!
Αυτές είναι σκέψεις ως εισαγωγή - ή απ’ αφορμή - σε μια κινηματογραφική ταινία. Παίζεται στους κινηματογράφους αυτό το διάστημα με τον ελληνικό τίτλο “Η ληστεία”. Γαλλική παραγωγή σε σκηνοθεσία του Γεωργιανού Γκέλα Μπαμπλουανί. Μια ωραία ταινία, από εκείνες που κάνουν τον κινηματογράφο όχι μόνο αιτία σκέψεων και προβληματισμού αλλά και αιτία χαράς και απόλαυσης.
Ο ελληνικός τίτλος είναι άστοχος, προφανώς επιλογή των διανομέων της ταινίας. Γιατί ο πραγματικός τίτλος και η ουσία της είναι “Money”. Ο σύγχρονος κόσμος και η θρησκευτική αξία του χρήματος.
Προλετάριοι χωρίς συλλογική συνείδηση που αναζητούν λύση στο πρόβλημα σε μια ληστεία και σε άπληστη επιδίωξη.
Οι ήρωες είναι εργάτες στο λιμάνι της Χάβρης. Τεράστιοι γερανοί μεταφέρουν τεράστια κοντέινερ πάνω από τα κεφάλια τους. Αυτοί σαν ένα μικρό μπουλόνι, όπως εκείνα που εφαρμόζουν στο εξάρτημα του τεράστιου γερανού. Έρμαια μιας σκληρής τύχης. Φίλοι και γείτονες, η κοπέλλα από του τρεις με ένα κρυφό έρωτα για το Σέρβο, ζουν στην υποβαθμισμένη περιοχή της πόλης, στα εργατικά σπίτια. Εκεί δεν τρέφεται μια συνείδηση υπερηφάνειας και εργατικής αντίστασης. Εκεί κυριαρχεί η αγωνία και η αναζήτηση λύσεων. Ατομικών.
Δεν είναι οι καιροί του ιταλικού νεορεαλισμού και της γαλλικής νουβέλ βάγκ, όταν ο κινηματογραφος αναζητούσε μέσα στις υποβαθμισμένες περιοχές επαναστατικά υποκείμενα. Τώρα η κυρίαρχη συνείδηση, ατομική και συλλογική, έχει αναφορά στο χρήμα. Απευθείας αντανάκλαση της ευκολίας της ζωής που προβάλλει το σύστημα και η ιδεολογία του.
Η κοπέλλα γίνεται μάρτυρας μιας συναλλαγής, κατά την οποία ο πολιτικός παίρνει μια βαλίτσα που περιέχει ένα εκατομμύριο ευρώ, προκειμένου να αποτρέψει έρευνα σε κοντέινερ με δύο τόνους ναρκωτικά. Τόσο εύκολα κι απλά. Αυτοί στο συνοικισμό χρωστάνε και δεν μπορούν να βρουν 200 ευρώ να πληρώσουν τη δόση στον τοκογλύφο του υπόκοσμου. Άρα, γιατί να μην ακολουθήσουν την υποδεικνυόμενη παντοιοτρόπως ευκολία;
Κι έτσι η κοπέλλα μη γνωρίζοντας που μπλέκει, παρακολουθεί τον αποδέκτη της βαλίτσας με το εκατομμύριο, και πείθει τον αδελφό της και το Σέρβο να τον κλέψουν. Εύκολο. Προφανές. Έτσι γίνονται σήμερα οι δουλειές. Όμως δεν γίνονται για όλους. Αυτό δεν το ξέρουν οι ήρωες μας. Κλέβουν εύκολα το εκατομμύριο. Αλλά οι δυό γυρίζουν, αφού είναι απλό όπως διαπίστωσαν, να κλέψουν και το χρηματοκιβώτιο.
Δεν είναι η απληστία η δική τους. Είναι η απληστία του κεφαλαίου, η κυρίαρχη ιδέα που έχουν αφομοιώσει, που τη διδάσκουν οι τηλεοράσεις, οι ιθύνοντες, τα σχολεία, η καθημερινότητα. Κερδίζει όποιος τολμά και κερδίζει ακόμα περισσότερα όποιος τολμά περισσότερο και χωρίς ηθικές εξαρτήσεις. Και το κερδίζω είναι χρήμα. Ακόμη και οι πρωταθλητές που νικάνε στους αγώνες χρήμα κερδίζουν.
Από ’κεί και πέρα η ταινία εκτυλίσσεται ως ένα θρίλερ με εξαιρετική ειρωνία και διάθεση υπονόμευσης των κυρίαρχων σχέσεων.
Τόση διάβρωση, ώστε ο ένας εκ των τριών, ο Σέρβος, βλέπει τον κρατικό υπάλληλο που βρίσκεται στην υπηρεσία του πολιτικού να κρατάει το μωρό του έξω από το παράθυρο του τρένου, απειλώντας να το πετάξει στο θάνατο, και δεν λέει που έχει κρύψει τα λεφτά. Έχει επενδύσει τη ζωή του και των δικών του σ’ αυτά τα χρήματα. Δεν είναι που δεν τους αγαπάει, είναι που μ’ αυτά θ’ αλλάξει τα πάντα για όλους.
Η μάνα του, η γιαγιά του μωρού, είναι εκείνη που δείχνει τα λεφτά - δείγμα μιας γενιάς η οποία έχει κρατήσει την στοργή στη ζωή, φευγάτη από τη Σερβία σε αναζήτηση μιας τύχης που δεν βρήκε, αλλά και που δεν θέλει να χάσει για κέρδος χρημάτων ύποπτης προέλευσης και ακόμα πιο αβέβαιης προοπτικής.
Αν ήταν μια ταινία προηγούμενης περιόδου, θα απαιτούσαμε από το σκηνοθέτη να μας δώσει μια προοπτική. Αφιερώθηκαν ώρες συζητήσεων και πολύ μελάνι για τον μικρό Αλέξανδρο που πηγαίνει στην πόλη, στην ταινία του Αγγελόπουλου “Ο Μεγαλέξανδρος”, αν συμβολίζει την εξέλιξη του αγροτικου κινήματος σε εργατικό και τα σχετικά, δηλ. τι προοπτική δίνει ο σκηνοθέτης.
Σήμερα μας αρκεί να δείχνει την πραγματική εικόνα. Σαν την εποχή της χούντας. Αν το έργο, κινηματογραφικό, λογοτεχνικό ή άλλο, αποκάλυπτε την πραγματικότητα, αρκούσε για να μεταδώσει ένα μήνυμα αντίστασης. Έμενε σε μας να το μετατρέψουμε σε κάποια δράση.
Όσο για το παρόν, πως μπορεί να μετατρέψουμε την αποκάλυψη σε κάποια δράση;
Μπροστά μας έχουμε το σημερινό καπιταλισμό. Προπαγανδίζει ευκολία, μετατρέπει την εργατική τάξη σε αυτοαναφλεγόμενο μετέωρο, χειραγωγεί τη συνείδηση, μετασχηματίζει την ταξική αλληλεγγύη από κοινή προσπάθεια και αγώνα σε συγκρότηση ομάδων που ληστεύουν.
Επισημαίνει δηλαδή, μας υπενθυμίζει θα ήταν καλύτερο, το ρόλο των υποκειμένων. Και ιδιαίτερα το ρόλο ενός κομμουνιστικού κόμματος και κινήματος στην εποχής μας. Να ενώσει και να ξαναδώσει συνείδηση των σκοπών της τάξης. Να χαράξει το σχέδιο, το επίμονο και επίπονο, για να διασχίσουμε την έρημο του ολοκληρωτικού καπιταλισμού χωρίς να μας καταβροχθίσει.
Δεν είναι για άμυνα. Χωρίς σχέδιο για ανατροπή, χωρίς συνείδηση, ούτε οι άμυνες αντέχουν!
πηγή: kommon.gr
ΠΕΝΕΝ: Πορθμειακή γραμμή Κυλλήνης – Ζακύνθου – Κεφαλονιάς .-. Πρωτοποριακή λύση και συμφωνία στα εργασιακά του κλάδου μας
Όπως είναι γνωστό η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ εξήγγειλε 4ήμερη απεργιακή κινητοποίηση 13-16/6/2018 για τα πλοία της γραμμής Πάτρας – Κεφαλονιάς και Κυλλήνης – Ζακύνθου – Κεφαλονιάς για την αντιμετώπιση σειράς εργασιακών και οικονομικών προβλημάτων που αφορούν τα μέλη μας που απασχολούνται σε πλοία των ανωτέρω γραμμών.
Για τον σκοπό αυτό πριν την έναρξη των κινητοποιήσεων μετέβη στο λιμάνι της Κυλλήνης 30μελές κλιμάκιο της Ένωσής μας με επικεφαλής το Προεδρείο.
Ταυτόχρονα με την αποστολή των εξώδικων προς τις Ναυτιλιακές εταιρίες, το ΥΕΝ και τις υπηρεσίες του, με τους αρμόδιους του ΥΕΝ (Γ.Γ ΥΕΝ – ηγεσία Λ.Σ και ΔΝΕΡ) η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ απαίτησε να πάρουν θέση και να παρέμβουν σε προβλήματα που αναφέρονται στις εξώδικες επιστολές της και τα οποία συνιστούν κατάφωρη παραβίαση της υφιστάμενης νομοθεσίας (οργάνωση χρόνου εργασίας και ανάπαυσης των Ναυτεργατών), καταστρατήγηση των ΣΣΕ σε τομείς όπως η μη καταβολή δεδουλευμένων υπερωριών, Δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα, η έχμαση για την φορτοεκφόρτωση οχημάτων κ.α.
Το σύνολο των Ναυτιλιακών εταιριών που δραστηριοποιούνται στις γραμμές αυτές στο 8ήμερο πριν την απεργία ακολούθησαν μια γραμμή που αποσκοπούσε στο να μην αναγνωρίζουν τα προβλήματα ή στην καλύτερη περίπτωση να τα υποβαθμίζουν θεωρώντας ότι τα αιτήματα της ΠΕΝΕΝ ήταν αβάσιμα, μη τεκμηριωμένα και εκτός πραγματικότητας……
Η αποστολή και η άφιξη του πολυμελούς κλιμακίου στην Κυλλήνη, η εξαγγελία των απεργιακών κινητοποιήσεων και η μεθοδική οργάνωσή τους, οι πολύπλευρες πιέσεις προς το ΥΕΝ και τις Λιμενικές αρχές την τελευταία μέρα πριν την έναρξη της απεργίας τους οδήγησε σε μια αλλαγή πλεύσης ξεκινώντας από την πλοιοκτησία του Ε/Γ- Ο/Γ πλοίου «Νήσος Κεφαλονιά».
Μετά από επίπονες διαπραγματεύσεις έγινε κατορθωτό να επιλυθούν τα παρακάτω προβλήματα: να καταβληθούν άμεσα και αναδρομικά από 1/11/2017 πριν την έναρξη της απεργίας το σύνολο της έξτρα αμοιβής για την έχμαση των οχημάτων, να αναγνωριστεί πλήρως η υπερωριακή απασχόληση και να δοθεί αναδρομικά από 1/3/2018 όπως επίσης και οι διαπιστωμένες διαφορές στον υπολογισμό και την καταβολή των Δώρων Χριστουγέννων και Πάσχα.
Στα υπόλοιπα Ε/Γ Πορθμειακά πλοία των άλλων δύο ναυτιλιακών εταιριών η ΠΕΝΕΝ κινήθηκε στην δίκαιη διεκδίκηση του αιτήματος των διπλών πληρωμάτων, πράγμα που δεν κατέστη δυνατόν να επιτευχθεί αφού συνάντησε την ομόθυμη άρνηση τόσο από την πλευρά των ναυτιλιακών εταιριών όσο και της ηγεσίας και των υπηρεσιών του ΥΕΝ που προφασίστηκαν ότι δεν είναι δυνατή η εφαρμογή στα πλοία ενός τέτοιου συστήματος σε έναν μεμονωμένο κλάδο.…. ενώ ταυτόχρονα επικαλέστηκαν και το κόστος – δαπάνη επιβάρυνσης των πλοίων……. και φυσικά παρέκαμψαν τουλάχιστον την πρότασή μας για αλλαγή και μείωση των δρομολογίων…
Μετά από αυτή την εξέλιξη η ΠΕΝΕΝ πρότεινε ως αδιαπραγμάτευτο όρο την αύξηση της υπάρχουσας σύνθεσης για το πλήρωμα καταστρώματος (η πραγματική οργανική που έχουν χορηγήσει από το ΥΕΝ απέχει 35%) συγκριτικά με την σημερινή κατά 20%.
Η πρότασή μας αυτή έγινε αποδεκτή και συνομολογήθηκε σε κάθε πλοίο – στα πρωϊνά δρομολόγια από Ζάκυνθο για Κυλλήνη δύο μέλη του πληρώματος καταστρώματος (οι επιπλέον της υπάρχουσας σύνθεσης) θα προσέρχονται και θα ξεκινούν την εργασία με την επιστροφή των πλοίων στο λιμάνι της Ζακύνθου.
Αυτό ακριβώς το σύστημα θα εφαρμόζεται για το τελευταίο δρομολόγιο στο οποίο δύο μέλη του πληρώματος καταστρώματος θα έχουν εξέλθει του πλοίου με σκοπό την ξεκούρασή τους.
Με το σύστημα αυτό και την συμφωνία που επιτεύχθηκε θα τηρείται σταθερά στα πλοία η υπάρχουσα σύνθεση και σε καθημερινή βάση πρωί – βράδυ συνολικά 4 μέλη του καταστρώματος θα απέχουν εκτός πλοίου από την εκτέλεση των δρομολογίων των πρωϊνών και βραδινών αναχωρήσεων από το λιμάνι της Ζακύνθου.
Με την προτεινόμενη από την ΠΕΝΕΝ λύση εξασφαλίζεται πλήρως η εφαρμογή της Δ.Σ 180 περί ελαχίστων ωρών ανάπαυσης και μέγιστου χρόνου εργασίας και με τον τρόπο αυτό καταργείται ντε φάκτο και ντε γιούρε η υπερεργασία, τα εξοντωτικά και απάνθρωπα ωράρια των 16, 17 έως και 18 ωρών εργασίας καθημερινά.
Η στάση του Υπουργείου Ε.Ν στο κρίσιμο αυτό αίτημα (διπλά πληρώματα) δείχνει ότι η κυβέρνηση πάνω από τα δικαιώματα και τις δίκαιες διεκδικήσεις των εργαζόμενων, αυτή βάζει το δόγμα της κερδοφορίας και της ανταγωνιστικότητας του κεφαλαίου και αυτό υπηρετεί πιστά η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.
Σε κάθε περίπτωση θα εφαρμόζονται πιστά τα ισχύοντα για την υπερωριακή αμοιβή του πληρώματος καταστρώματος όπως αυτά προβλέπονται από την οικεία ΣΣΕ.
Στο πλαίσιο αυτής της λύσης έγιναν στην διάρκεια του 4ήμερου που παρέμεινε το κλιμάκιο της ΠΕΝΕΝ στην Κυλλήνη διαδοχικές συσκέψεις στις οποίες συμμετείχε το σύνολο των πληρωμάτων καταστρώματος των τριών Πορθμειακών πλοίων που είναι δρομολογημένα στην γραμμή και η σχετική θέση έγινε ομόφωνα αποδεκτή από αυτούς.
Σημειώνουμε ότι η πρόταση συνδιαμορφώθηκε με τον κλάδο μας πριν την αναχώρηση του κλιμακίου μας για την Κυλλήνη.
Με την επιστροφή του κλιμακίου της ΠΕΝΕΝ στον Πειραιά ο Πρόεδρος της Ένωσής μας επισκέφθηκε τον Γ.Γ του ΥΕΝ κ. Τεμπονέρα και σε σύσκεψη με υπηρεσιακούς παράγοντες ζήτησε την εφαρμογή της συμφωνίας με την έκδοση σχετικής απόφασης και οδηγιών στις Λιμενικές αρχές για την αυστηρή τήρηση και υλοποίηση της συμφωνίας.
Ειδικότερα επισημάνθηκε η ανάγκη να γίνεται σχετική ημερολογιακή πράξη για την μη είσοδο δύο μελών του πληρώματος στις αναχωρήσεις των πρωϊνών δρομολογίων από Ζάκυνθο, όπως επίσης για την έξοδο αντίστοιχα δύο μελών πριν την εκτέλεση του τελευταίου δρομολογίου.
Επίσης στις σχετικές οδηγίες συμφωνήθηκε η σημασία να τηρείται απαρέγκλιτα η υπάρχουσα σύνθεση όπως αυτή ήταν διαμορφωμένη πριν την συμφωνία της ΠΕΝΕΝ έτσι ώστε να καλύπτονται με επάρκεια οι ανάγκες των πλοίων της γραμμής.
Ο Γ.Γ του ΥΕΝ και οι υπηρεσιακοί παράγοντες συμφώνησαν και δηλώσαν στον Πρόεδρο της ΠΕΝΕΝ ότι η συμφωνία ΠΕΝΕΝ – Ναυτιλιακών εταιριών θα επικυρωθεί άμεσα και ταυτόχρονα θα δοθούν γραπτές οδηγίες προς τις Λιμενικές αρχές για την πλήρη εφαρμογή της συμφωνίας.
Ανεξάρτητα από τις δεσμεύσεις του ΥΕΝ η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ σε στενή σύνδεση με τα μέλη της είναι αποφασισμένη να παρακολουθήσει σε καθημερινή βάση την διαδικασία εφαρμογής και υλοποίησης της συμφωνίας και για οποιαδήποτε παραβίαση θα έχει άμεση και αποφασιστική παρέμβαση.
Καταγγελία της ΠΕΝΕΝ
Επιχειρησιακό σχέδιο κατά της απεργίας της ΠΕΝΕΝ!!
Κλείνοντας θέλουμε να καταγγείλουμε δημόσια την πρωτοφανή μεθόδευση που επιχειρήθηκε από το ΥΕΝ και διάφορες λιμενικές αρχές σχετικά με την απόφαση που είχε λάβει η ΠΕΝΕΝ για την απεργία 13-16 Ιούνη 2018.
Σύμφωνα με απόλυτα διασταυρωμένες πληροφορίες, οι οποίες δεν επιδέχονται την παραμικρή αμφισβήτηση, για την απεργία της ΠΕΝΕΝ στην Κυλλήνη οργανώθηκε επιχειρησιακό σχέδιο σύμφωνα με το οποίο δύναμη ανδρών του Λιμενικού τμήματος της Κυλλήνης ενισχυμένη με την αποστολή ανδρών από τα Λιμεναρχεία Κατάκολου και Πάτρας, οι οποίοι προσήλθαν στην Κυλλήνη, είχαν εντολή να εμποδίσουν την ελεύθερη είσοδο του κλιμακίου της ΠΕΝΕΝ στο λιμάνι και στα πλοία με σκοπό να αποτραπεί με κάθε δυνατό τρόπο η ακινητοποίησή τους σύμφωνα με το απεργιακό πρόγραμμα της ΠΕΝΕΝ.
Για τον σκοπό αυτό είχε αποφασισθεί η παρεμπόδιση του κλιμακίου της ΠΕΝΕΝ, η απώθηση και η απομάκρυνσή του από τα πλοία της γραμμής και η εξασφάλιση με κάθε δυνατό τρόπο της εκτέλεσης των δρομολογίων και του απόπλου των πλοίων.
Πρόκειται για έναν σχεδιασμό που δείχνει την αντιδημοκρατική νοοτροπία του ΥΕΝ και των υπηρεσιών του, πόσο μάλλον αφού η ΠΕΝΕΝ είναι ένα νόμιμο αναγνωρισμένο ιστορικό Σωματείο, η απόφαση για την απεργία λήφθηκε από το Δ.Σ, για τον σκοπό αυτό εστάλη μέσα στις προθεσμίες του νόμου σχετικό εξώδικο και το κυριότερο η απόφασή μας αυτή δεν προσβλήθηκε κατά οποιοδήποτε τρόπο από τις ναυτιλιακές εταιρίες προς τις δικαστικές αρχές.
Μάλιστα ακούσαμε τον τερατώδη ισχυρισμό ότι η ενημέρωση προς τους άνδρες του Λιμενικού σώματος που συμμετείχαν στην επιχείρηση καταστολής της απεργίας ήταν ότι «κάποιοι έρχονται με λεωφορείο από τον Πειραιά παράνομα να σταματήσουν τα πλοία της γραμμής καταλαμβάνοντας τους καταπέλτες τους»!!!
Σχετικά με αυτή την άθλια προβοκατόρικη επιχειρηματολογία, σε συνδυασμό με την χρησιμοποίηση δεκάδων Λιμενικών ανδρών ως όργανα καταστολής της απεργίας των Ναυτεργατών ανακύπτουν σοβαρότατα ερωτηματικά για τον ρόλο και την θέση που έλαβαν τόσο η πολιτική ηγεσία όσο και η αντίστοιχη του Λιμενικού Σώματος.
Το γεγονός αυτό κατήγγειλε ο Πρόεδρος της ΠΕΝΕΝ σε παράστασή του προς τον Γ.Γ του ΥΕΝ στις 15/6/2018 ζητώντας σαφείς απαντήσεις για τον αντιδημοκρατικό αυταρχικό εκτροχιασμό των δυνάμεων καταστολής του Λιμενικού Σώματος.
Απαίτησε να δοθούν σαφείς απαντήσεις σχετικά με το ποιοι παράγοντες συμμετείχαν, σχεδίασαν και οργάνωσαν αυτό το παράνομο επιχειρησιακό σχέδιο για να χτυπηθούν τα συνδικαλιστικά δικαιώματα και οι ελευθερίες των Ναυτεργατών και ταυτόχρονα να προσφέρουν τις υπηρεσίες στους εφοπλιστές στους οποίους ασύστολα βάζουν πλάτες για να συγκαλύπτονται οι αυθαιρεσίες τους και έτσι να καταπατούνται τα εργασιακά δικαιώματα των Ναυτεργατών.
Ο Γ.Γ του ΥΕΝ δήλωσε ότι ο ίδιος δεν γνώριζε τον συγκεκριμένο σχεδιασμό και δεν υπέγραψε οποιοδήποτε σχετικό έγγραφο ή απόφαση για κάτι τέτοιο, παράλληλα άφησε να εννοηθεί «περί υπερβάλλοντος ζήλου κάποιων ανωτέρων Λιμενικών οργάνων»……
Ο ίδιος δεσμεύτηκε ότι μέχρι το βράδυ της Παρασκευής θα έχει διερευνήσει την υπόθεση και θα έχει δώσει απάντηση πλην όμως ο χρόνος παρήλθε και ουδέποτε δόθηκε η σχετική εξήγηση, γεγονός που μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι η πολιτική και η στρατιωτική ηγεσία γνωρίζει άριστα και προφανώς έδωσε την συγκατάθεσή της σε αυτό το σχέδιο καταστολής!!!
Αναρωτιόμαστε μέχρι πού θα φθάσει ο κατήφορος της «πρώτης φοράς αριστεράς» στην προσπάθειά τους να υπηρετήσουν σαν πιστά μαντρόσκυλα τα εφοπλιστικά συμφέροντα….
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ
Για την επεκτασιμότητα των συλλογικών συμβάσεων
Από το Γιάννη Κουζή, καθηγητή του Παντείου Πανεπιστημίου
Η εγκύκλιος του Υπουργείου Εργασίας, αν και δημιουργεί ένα θετικό επικοινωνιακά κλίμα για την άρση της αναστολής της αρχής της επεκτασιμότητας των συλλογικών συμβάσεων, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα. Και τούτο διότι, εκτός από το γεγονός ότι το σύστημα των συλλογικών συμβάσεων υπέστη τεκτονικές αλλαγές με μια καταιγίδα ειδικών παρεμβάσεων που, σε συνδυασμό με την αποδιάρθρωση σε όλο το φάσμα των εργασιακών σχέσεων κατά τις μνημονιακές περιόδους, έχει συμβάλει στη δημιουργία ενός νέου εργασιακού τοπίου με έμφαση στην επισφαλή και φθηνή εργασία.
Τα ερωτήματα αυτά εστιάζονται στα ακόλουθα:
Αρκεί μια υπουργική εγκύκλιος, αντί μιας νέας νομοθετικής διάταξης, για να επαναφέρει την αρχή της επέκτασης των συλλογικών συμβάσεων; Πόσω μάλλον όταν η μνημονιακή αναστολή της εφαρμογής της εν λόγω αρχής δεν περιορίζεται στις κλαδικές συλλογικές συμβάσεις, στις οποίες αποκλειστικά η εγκύκλιος αναφέρεται, αλλά περιλαμβάνει και τις ομοιεπαγγελματικές συλλογικές συμβάσεις για τις οποίες δεν γίνεται κανένας λόγος.
Ποια θα είναι η πρακτική εφαρμογή της αρχής της επέκτασης στις κλαδικές συμβάσεις υπό τους όρους που θέτει η υπουργική εγκύκλιος για την τεκμηρίωση του 51% της απασχόλησης από τις επιχειρήσεις που εκπροσωπούνται από την εργοδοτική οργάνωση που υπογράφει την κλαδική ΣΣΕ; Πόσες κλαδικές εργοδοτικές οργανώσεις πληρούν σήμερα αυτή την προϋπόθεση; Πόσο μάλλον που ενδέχεται να υπάρχει και αποχώρηση επιχειρήσεων από τις εργοδοτικές οργανώσεις προκειμένου να μην ισχύει για αυτές η άμεση δέσμευση από την κλαδική ΣΣΕ περιορίζοντας ακόμη περισσότερο το ενδεχόμενο της κάλυψης του 51% της απασχόλησης στον κλάδο; Πόσο μάλλον επίσης όταν επιχειρήσεις, που δεν ανήκουν στην κλαδική εργοδοτική οργάνωση, θα αμφισβητούν την ύπαρξη του εν λόγω ποσοστού της εκπροσώπησής της προκειμένου να αποφεύγεται η δυνατότητα της επέκτασης των ΣΣΕ; Και όταν, τέλος, δημιουργούνται ερωτήματα ως προς τον βαθμό ανταπόκρισης των κλαδικών εργοδοτικών οργανώσεων στα στοιχεία της ΣΤΑΚΟΔ, όπως προβλέπει η υπουργική εγκύκλιος; Και τούτο όταν είναι γνωστό σήμερα ότι υπάρχει σοβαρό πρόβλημα αντιστοίχησης κλαδικών εργοδοτικών και συνδικαλιστικών οργανώσεων, ζήτημα για το οποίο ασκείται και πίεση από τους δανειστές και οικονομικούς κύκλους στην Ελλάδα για την οριοθέτηση νέων κανόνων ως προς την αντιπροσωπευτικότητα των οργανώσεων που συμμετέχουν στη συλλογική διαπραγμάτευση.
Αυτό που, επομένως, προκύπτει είναι ότι εύλογα η επέκταση των ΣΣΕ δεν θα λειτουργεί στο εξής με τους όρους του παρελθόντος στη βάση της κατά προσέγγιση κάλυψης του 51% κυρίως μέσα από πολιτικές και κοινωνικές συναινέσεις που όντως στερούνταν αξιοπιστίας. Έτσι λοιπόν, εάν ισχύσουν οι όροι της υπουργικής εγκυκλίου, η επέκταση των ΣΣΕ θα έχει περιορισμένη εφαρμογή όταν μάλιστα αυτή θα στηρίζεται αποκλειστικά στην αντιπροσωπευτικότητα των εργοδοτικών οργανώσεων.
Τέλος, η αρχή της επεκτασιμότητας θα συνοδεύεται και από την άρση της αναστολής της αρχής της ευνοϊκότερης ρύθμισης ώστε να αποφεύγεται το ενδεχόμενο αρνητικής απόκλισης επιχειρήσεων από τις κλαδικές συμβάσεις ακόμα και αν δεσμεύονται από αυτές; Και επιπλέον η αρχή της ευνοϊκότερης ρύθμισης θα λειτουργεί χωρίς αστερίσκους που θα ανοίγουν δρόμους για δυσμενέστερες επιχειρησιακές ΣΣΕ και μάλιστα με τη διατήρηση της καρικατούρας συλλογικότητας που εκφράζει ο διατηρούμενος θεσμός των ενώσεων προσώπων;
Τα ερωτήματα αυτά απαιτούν απαντήσεις για την ουσιαστική εφαρμογή της αρχής της επεκτασιμότητας των ΣΣΕ που, επισημαίνεται ότι αποτελεί μία σημαντική μεν, από τις πολλές , όμως, άλλες παραμέτρους που χρειάζεται να επιλυθούν για την ουσιαστική επαναλειτουργία των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων(υποβάθμιση της εθνικής γενικής ΣΣΕ, νομοθετική συμπίεση κατώτατου μισθού, υποκατώτατος μισθός, πάγωμα τριετιών, αρχή της εύνοιας, ενώσεις προσώπων, σύντμηση μετενέργειας, υποβάθμιση του ΟΜΕΔ και μονομερής προσανατολισμός του σε στενά οικονομικά κριτήρια κ.λπ.).
πηγή: ergasianet.gr
Τσίπρας: Χωρίς ντροπή μετανιώνει για δημοψήφισμα, υμνεί Μέρκελ και δηλώνει πρωταθλητής στα μνημόνια και την λιτότητα
Ο Αλέξης Τσίπρας δείχνοντας ότι βρίσκεται απολύτως εκτός τόπου και χρόνου και ότι έχει χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα και την κοινωνία δηλώνει ότι έχει επανέλθει η «κανονικότητα» στη χώρα και ότι τα μεγέθη της ανάπτυξης και της κοινωνικής ευημερίας σημειώνουν πρωτοφανείς επιδόσεις.
Ο Αλ. Τσίπρας εμφανιζόμενος πιο δεξιός και από τη Δεξιά, σε ένα παραλήρημα υποτέλειας και υπηρετικής λογικής, ασκεί κριτική στις προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις για το ότι δεν μπόρεσαν, τάχα, να εφαρμόσουν τα μνημόνια στα οποία δεσμεύτηκαν και ότι μόνο αυτός κατόρθωσε να εφαρμόζει και με το παραπάνω τις μνημονιακές προδιαγραφές και «υποχρεώσεις» του.
Είναι προφανές, ότι ο Αλ.Τσίπρας θέλει να εμφανιστεί με εντελώς καινούργιο ρόλο, εκείνον του αδιαφιλονίκητου πρωταθλητή του συστήματος καταλήστευσης και υποτέλειας της χώρας, πράγμα, άλλωστε, που φανερώνει αδιαμφισβήτητα και η ΝΑΤΟϊκή συμφωνία που συνομολόγησε με τον Ζάεφ.
Ακολουθούν αναλυτικό ρεπορτάζ και το πλήρες κείμενο από την συνέντευξη του Αλ.Τσίπρα στην Die Welt:
Τσίπρας: «Mea culpa» το δημοψήφισμα- Αποθεώνει Μέρκελ, δικαιώνει Γεωργίου
Ειδήσεις βγάζει ο πρωθυπουργός στη βαρυσήμαντη συνέντευξή του στην κυριακάτικη Die Welt.
Για πρώτη φορά ο Αλέξης Τσίπρας παραδέχθηκε ότι θα ενεργούσε διαφορετικά για το δημοψήφισμα του 2015 αν είχε όλα τα δεδομένα του σήμερα μπροστά του, τότε. Παράλληλα, όταν ερωτάται ευθέως αν θα προχωρήσει σε αυξήσεις συντάξεων, αποκαλύπτει ότι δεν θα κάνει πίσω στις μεταρρυθμίσεις για το συνταξιοδοτικό, ενώ παραδέχεται ότι η ανεργία είναι σε πολύ υψηλά επίπεδα.
Δικαιώνει τον πρώην πρόεδρο της ΕΛΣΤΑΤ Ανδρέα Γεωργίου, λέγοντας πως αν μας ζητηθεί από το δικαστήριο θα καταθέσουμε υπέρ του, ενώ αποθεώνει την Ανγκελα Μέρκελ στην πολιτική της για το προσφυγικό.
«Η 21η Αυγούστου είναι ένα ορόσημο για μας» τονίζει ακόμη ο πρωθυπουργός. “Νομίζω ότι ο ελληνικός λαός δεν μπορεί ακόμα καλά – καλά να το συνειδητοποιήσει. Τα προηγούμενα χρόνια, εμείς οι Έλληνες κάναμε μεγάλες θυσίες από τότε που ξέσπασε η κρίση. Το τέλος αυτής της φάσης θα ενισχύσει την ψυχή του λαού μας… Φέραμε πίσω στην Ελλάδα ένα αίσθημα σταθερότητας και ασφάλειας. Αν μιλήσετε με τον κόσμο, θα διαπιστώσετε ότι έχει επιστρέψει ένα αίσθημα κανονικότητας. Ο ΟΟΣΑ μάλιστα μας αποκαλεί πρωταθλητές των μεταρρυθμίσεων. Πριν κυβερνήσουμε εμείς, τα πράγματα ήταν διαφορετικά”.. Κι αυτό είναι σημαντικό, γιατί θα πρέπει να συνεχίσουμε τη σταθεροποίηση της χώρας και της οικονομίας της, και γι’ αυτό χρειαζόμαστε σημαντικές μεταρρυθμίσεις….Μετά τις επιτυχίες των μεταρρυθμίσεων θα υπάρξουν και ελαφρύνσεις για τους αδύνατους της κοινωνίας.”
O πρωθυπουργός θεωρεί ” δεδομένο ότι θα εφαρμοστούν τα σημεία της περσινής συμφωνίας με τους εταίρους της Ευρωζώνης. Σ’ αυτά περιλαμβάνονται ελαφρύνσεις του χρέους, για να μπορέσουμε να σταθούμε σταθερότερα στα δικά μας πόδια και να έχουμε διαρκή πρόσβαση στις αγορές… Επεξεργαζόμαστε ακόμα τις λεπτομέρειες της καλύτερης δυνατής λύσης, ιδιαίτερα όσον αφορά τη διαχείριση των μελλοντικών ληξιπρόθεσμων οφειλών της Ελλάδας μέσω της χρήσης των μη καταβεβελημένων, αλλά ήδη υπεσχημένων ευρωπαϊκών κονδυλίων και την επιμήκυνση των προθεσμιών αποπληρωμής από το 2022 και μετά. Αυτή θα ήταν μια λύση, που δεν θα κόστιζε στους ευρωπαίους φορολογουμένους τίποτα, η οποία όμως αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την πρόσβαση στις αγορές και τη δημιουργία των απαραίτητων αποθεμάτων ρευστότητας. Δεν απαιτούμε να μπουν στο αρχείο οι υποχρεώσεις μας”.
Ο κ. Τσίπρας αφού τονίζει ότι πριν αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας “τα πέντε προηγούμενα χρόνια είχαμε μεν προγράμματα λιτότητας, αλλά τους στόχους που είχαν συμφωνηθεί με αυτά η χώρα δεν τους πέτυχε ποτέ”, σημειώνει: “Εμείς φέραμε τα πάνω κάτω. Η Ελλάδα πετυχαίνει τώρα στα δημοσιονομικά πρωτογενές πλεόνασμα. Το πρώτο τρίμηνο του 2018 η οικονομική ανάπτυξη βρισκόταν στο 2,3% σε σύγκριση με πέρσι. Αυτή τη στιγμή πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωζώνη. Η ανεργία υποχώρησε κατά 7% στη διάρκεια της διακυβέρνησής μας… Ο ΟΟΣΑ μάλιστα μας αποκαλεί πρωταθλητές των μεταρρυθμίσεων. Πριν κυβερνήσουμε εμείς, τα πράγματα ήταν διαφορετικά”.
Ο πρωθυπουργός παραδέχεται ότι “η ανεργία παραμένει πολύ υψηλή”, αλλά υπογραμμίζει ότι “είναι σημαντικότερο να παρατηρούμε την αλλαγή και τον ρυθμό της αλλαγής, και όχι τους απόλυτους αριθμούς. Το 2013 το ποσοστό της ανεργίας ήταν πάνω από 27%. Η μείωση είναι εντυπωσιακή, όπως και η μείωση των τεράστιων ελλειμμάτων. Αυτές οι αλλαγές είναι πολύ θετικά μηνύματα για ανάκαμψη της χώρας… Μετά από οκτώ χρόνια κρίσης είμαστε εν τω μεταξύ σε θέση να καταλάβουμε οι ίδιοι ποιες μεταρρυθμίσεις είναι ορθές για μας. Ίσως μερικές φορές να το ξέρουμε κιόλας αυτό καλύτερα από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Δεν είμαστε τόσο κουτοί να γυρίσουμε για μια ακόμα φορά στην άθλια κατάσταση του 2010”.
Ερωτηθείς για τον σκεπτικισμό που υπάρχει στη Γερμανική βουλή για την Ελλάδα ο πρωθυπουργός τονίζει: “Οι Γερμανοί βουλευτές δικαίως είναι προβληματισμένοι. Αλλά θα τους έλεγα: Είμαστε συνεπιβάτες στο ίδιο ευρωπαϊκό καράβι. Μια επιτυχία της Ελλάδας είναι και επιτυχία της Ευρώπης, συνεπώς και της Γερμανίας. Η Ελλάδα έκανε μεγάλες θυσίες, και η Γερμανία με τη βοήθειά της επίσης. Μια επιμήκυνση της διάρκειας αποπληρωμής του χρέους θα διασφάλιζε αυτήν την επιτυχία, χωρίς να ενοχλήσει άλλους επιβάτες”.
Αναφορικά με τον ρόλο που θα παίξει το ΔΝΤ μετά το τέλος του τρίτου προγράμματος βοήθειας στην Ελλάδα, ο κ. Τσίπρας τονίζει: “Αυτό εξαρτάται κατά μεγάλο μέρος από το ίδιο το ΔΝΤ. Νομίζω ότι μια παραμονή του ΔΝΤ για τους υπόλοιπους μήνες του τρίτου προγράμματος θα εξυπηρετούσε πολύ την αξιοπιστία όλων μας. H Eλλάδα δεν έχει τίποτα να κρύψει. Και νομίζω ότι και μετά τη λήξη του προγράμματος θα συνεχίσουμε να συνεργαζόμαστε στενά με τους Ευρωπαίους – για να δείξουμε ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται διαρκή έλεγχο.
Ερωτηθείς τέλος για τη συμφωνία για το ονοματολογικό της ΠΓΔΜ, ο κ. Τσίπρας τονίζει:
“Λύσαμε επιτέλους ένα πρόβλημα, που υπήρχε δύο δεκαετίες και πλέον. Είναι μια ιστορική απόφαση. Για πάνω από 27 χρόνια καμιά άλλη κυβέρνηση δεν τα κατάφερε. Το ότι τώρα η αντιπολίτευση και στις δύο χώρες είναι σχεδόν με την ίδια ρητορική αντίθετη, δείχνει ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτές. Και οι δύο θεωρούν τον εαυτό τους χαμένο. Δεν μπορούν όμως να υπάρχουν δύο χαμένοι. Λένε ότι η συμφωνία δεν είναι λύση, παρά μόνο ένα είδος ανακωχής – και για τις δυο πλευρές. Αυτός είναι αρνητικός πατριωτισμός. Αυτοί πιστεύουν ότι όλα μπορούν να μείνουν ως έχουν. Νομίζω ότι πρέπει με διάλογο να κινηθούμε ο ένας προς την πλευρά του άλλου για χάρη των λαών μας”.
Το πλήρες κείμενο της συνέντευξης του πρωθυπουργού στην Κυριακάτικη Die Welt έχει ως εξής:
- Ερ.: Κύριε Τσίπρα, στις 20 Αυγούστου λήγει το τρίτο πρόγραμμα βοήθειας. Μετά θα φύγουν οι θεσμοί από την Αθήνα. Θα είναι αυτή η μέρα η νέα εορταστική αργία της Ελλάδας;
- Απ.: Δεν θα πήγαινα τόσο μακριά τώρα. Αλλά είναι ένα ορόσημο για μας ήδη. Νομίζω ότι ο ελληνικός λαός δεν μπορεί ακόμα καλά- καλά να το συνειδητοποιήσει. Τα προηγούμενα χρόνια, εμείς οι Έλληνες κάναμε μεγάλες θυσίες από τότε που ξέσπασε η κρίση. Το τέλος αυτής της φάσης θα ενισχύσει την ψυχή του λαού μας. Κι αυτό είναι σημαντικό, γιατί θα πρέπει να συνεχίσουμε τη σταθεροποίηση της χώρας και της οικονομίας της, και γι’ αυτό χρειαζόμαστε σημαντικές μεταρρυθμίσεις.
- Ερ.: Ο πρώην ΥΠΟΙΚ Γιάνης Βαρουφάκης δήλωσε την περασμένη βδομάδα στο Μόναχο ότι οι Έλληνες θα μισήσουν τους Γερμανούς και οι Γερμανοί τους Έλληνες. Γιατί μας μισούν οι Έλληνες;
- Απ.: Δεν ξέρω τι είχε ο Γιάνης Βαρουφάκης στο μυαλό του, όταν τα έλεγε αυτά. Έχει πει συχνά ήδη πάρα πολλά πράγματα σε πολύ λίγο χρόνο. Ένα όμως είναι σίγουρο: Τα πρώτα χρόνια της κρίσης υπήρξαν και στις δύο πλευρές πολλές προσβολές και δυσφορία. Οι Γερμανοί θεωρούν τεμπέληδες τους Έλληνες. Οι Έλληνες πιστεύουν ότι οι Γερμανοί εκμεταλλεύονται την Ελλάδα και θέλουν να καθορίζουν τις τύχες της χώρας. Και τα δύο είναι λάθος. Και οι δύο κυβερνήσεις πρέπει να προσπαθήσουν να αποφεύγουν τη δημιουργία τέτοιων εντυπώσεων.
- Ερ.: Η κρίση στην Ελλάδα διαρκεί δέκα χρόνια τώρα. Το πρώτο πρόγραμμα βοήθειας ξεκίνησε το 2010. Πώς άλλαξε η Ελλάδα;
- Απ.: Συγχωρέστε με που θα ήθελα να μιλήσω κυρίως για τα τελευταία τρία χρόνια της δικής μου διακυβέρνησης. Τα πέντε προηγούμενα χρόνια είχαμε μεν προγράμματα λιτότητας, αλλά τους στόχους που είχαν συμφωνηθεί με αυτά η χώρα δεν τους πέτυχε ποτέ. Το έλλειμμα παρέμεινε υψηλό, οι αναγκαίες μεταρρυθμίσεις δεν υλοποιήθηκαν. Πολλά χρήματα δαπανήθηκαν για επιμέρους συμφέροντα του πολιτικού κατεστημένου και όχι για μεταρρυθμίσεις.
- Ερ. Άλλαξε η κατάσταση όσον αφορά τις μεταρρυθμίσεις με τη δική σας διακυβέρνηση;
- Απ.: Ναι, και μάλιστα πολύ σύντομα. Φέραμε τα πάνω κάτω. Η Ελλάδα πετυχαίνει τώρα στα δημοσιονομικά πρωτογενές πλεόνασμα. Το πρώτο τρίμηνο του 2018 η οικονομική ανάπτυξη βρισκόταν στο 2,3% σε σύγκριση με πέρσι. Αυτή τη στιγμή πρόκειται για το υψηλότερο ποσοστό στην Ευρωζώνη. Η ανεργία υποχώρησε κατά 7% στη διάρκεια της διακυβέρνησής μας. Φέραμε πίσω στην Ελλάδα ένα αίσθημα σταθερότητας και ασφάλειας. Αν μιλήσετε με τον κόσμο, θα διαπιστώσετε ότι έχει επιστρέψει ένα αίσθημα κανονικότητας. Ο ΟΟΣΑ μάλιστα μας αποκαλεί πρωταθλητές των μεταρρυθμίσεων. Πριν κυβερνήσουμε εμείς, τα πράγματα ήταν διαφορετικά.
- Ερ.: Πώς μπορεί να είναι σταθερή μια χώρα, της οποίας η ανεργία εξακολουθεί να κυμαίνεται πάνω από 20%, της οποίας η νεολαία δεν έχει δουλειά σε ποσοστό πάνω από 40%, στην οποία το 43% των τραπεζικών δανείων δεν εξυπηρετούνται και γι’ αυτό είναι τοξικά;
- Απ.: Έχετε δίκιο, η ανεργία παραμένει πολύ υψηλή. Αλλά όσον αφορά αυτά τα στοιχεία, είναι σημαντικότερο να παρατηρούμε την αλλαγή και τον ρυθμό της αλλαγής, και όχι τους απόλυτους αριθμούς. Το 2013 το ποσοστό της ανεργίας ήταν πάνω από 27%. Η μείωση είναι εντυπωσιακή, όπως και η μείωση των τεράστιων ελλειμμάτων. Αυτές οι αλλαγές είναι πολύ θετικά μηνύματα για ανάκαμψη της χώρας.
- Ερ.: Όταν μιλώ με Έλληνες, βλέπουν την κατάσταση διαφορετικά. Συνεχίζει να μην υπάρχει κτηματολόγιο για όλη τη χώρα, οι δίκες διαρκούν αιωνίως. Οι δικαστικές αποφάσεις έρχονται μόνο μετά από χρόνια. Και η είσπραξη των φόρων συνεχίζει να μην είναι ακριβώς αυτή που θα έπρεπε.
- Απ.: Μήπως οι φίλοι σας δεν είναι πλήρως ενημερωμένοι; Ναι, η Ελλάδα δεν είχε πλήρεις δασικούς χάρτες. Ήταν μια πραγματική πληγή της ελληνικής Διοίκησης. Αλλά εν τω μεταξύ έχουμε καταφέρει να χαρτογραφήσουμε το 40%. Μέχρι το 2020 θέλουμε να έχουμε τελειώσει με τη χαρτογράφηση. Και ναι, οι καθυστερήσεις στην ελληνική Δικαιοσύνη αποτελούν πρόκληση για μας. Αλλά και σ’ αυτόν τον τομέα έχουμε σημειώσει μεγάλα βήματα προόδου. Αλλά για να μπορέσουμε να είμαστε αποτελεσματικότεροι, θα χρειαστούμε και περισσότερους ανθρώπους για να μπορέσουν να διεκπεραιώσουν αυτή τη δουλειά. Οι μεταρρυθμιστικοί κανόνες όμως προβλέπουν μείωση του προσωπικού στον δημόσιο τομέα. Και όσον αφορά την είσπραξη των φόρων είμαστε στο μεταξύ πολύ καλοί.
- Ερ.: Θέλετε τώρα να βγείτε από την εποπτεία των θεσμών χωρίς συνακόλουθο πρόγραμμα. Τόσο πολύ φοβάστε τη συνέχιση του ελέγχου;
- Απ.: Όχι, δεν σημαίνει κάτι τέτοιο. Αλλά πιστεύω ότι μετά από οκτώ χρόνια κρίσης είμαστε εν τω μεταξύ σε θέση να καταλάβουμε οι ίδιοι ποιες μεταρρυθμίσεις είναι ορθές για μας. Ίσως μερικές φορές να το ξέρουμε κιόλας αυτό καλύτερα από την ΕΕ και το ΔΝΤ. Δεν είμαστε τόσο κουτοί να γυρίσουμε για μια ακόμα φορά στην άθλια κατάσταση του 2010.
- Ερ.: Οι Ευρωπαίοι, και οι Γερμανοί, δεν είναι και τόσο σίγουροι γι’ αυτό. Φοβούνται ότι η ελληνική κυβέρνηση μπορεί να ανακαλέσει τις μεταρρυθμίσεις, π.χ. τη συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση. Το θέλετε αυτό;
- Απ.: Εγώ τουλάχιστον θα κάνω ό,τι μπορώ, για να μη σπαταληθούν οι μεγάλες προσπάθειες και επιτυχίες. Δεν θέλω να επανέλθουν στην εξουσία αυτοί που μας οδήγησαν στη χρεοκοπία, που ήταν υπεύθυνοι για διαφθορά και νεποτισμό και ενίσχυσαν τις πελατειακές σχέσεις. Αλλά μετά τις επιτυχίες των μεταρρυθμίσεων θα υπάρξουν και ελαφρύνσεις για τους αδύνατους της κοινωνίας.
- Ερ.: Επομένως, θα αυξήσετε και πάλι τις συντάξεις;
- Απ.: Η συνταξιοδοτική μεταρρύθμιση ήταν σκληρή. Σ’ αυτήν χρωστάμε τη δημοσιονομική εξυγίανση. Συνενώσαμε δεκάδες συνταξιοδοτικά ταμεία, για πρώτη φορά – σημειωτέον – μετά τη δεκαετία του ’50. Δεν θα επιτρέψουμε καμία οπισθοδρόμηση σε αυτόν τον τομέα.
- Ερ.: Πώς μπορεί να εμπιστευθεί κανείς μια κυβέρνηση, ολόκληρο το πολιτικό σύστημα μιας χώρας, όταν αυτό προσπαθεί ταυτόχρονα να βάλει στη φυλακή τον Ανδρέα Γεωργίου; Εκείνον τον άνθρωπο, που ως επικεφαλής της ΕΛ.ΣΤΑΤ. το 2010 για πρώτη φορά διόρθωσε το ελληνικό έλλειμμα από το λανθασμένο 3,9% στο σωστό 15,4%;
- Απ.: Θίγετε εδώ ένα πολύ ‘καυτό’ ζήτημα. Αλλά η Ελλάδα είναι ένα κράτος δικαίου. Εδώ υπάρχει διάκριση των εξουσιών. Ως Πρωθυπουργός δεν λειτουργώ σχολιάζοντας τη δουλειά του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Παρά ταύτα θα ήθελα να πω κάτι. Η δίκη κατά του κ. Γεωργίου αφορά την παράβαση των καθηκόντων του έναντι του εποπτικού συμβουλίου του. Και η ΕΛ.ΣΤΑΤ. είναι ανεξάρτητη. Κανείς δεν αμφισβητεί την αξιοπιστία της Αρχής.
- Ερ.: Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε δύο χρόνια με αναστολή, επειδή δεν ενημέρωσε ένα εποπτικό συμβούλιο, που προηγουμένως είχε πρόθυμα εγκρίνει ένα λανθασμένο έλλειμμα της τάξης του 3,8%. Έχω την εντύπωση ότι αναζητείται εδώ ένας αποδιοπομπαίος τράγος για την κρίση. Γιατί η κυβέρνηση δεν του συμπαραστέκεται και δεν καταθέτει υπέρ του; Ούτως ή άλλως, εσείς στους σχεδιασμούς σας επικαλεστήκατε τα δικά του στοιχεία.
- Απ.: Δεν κρύψαμε ποτέ ότι αναγνωρίζουμε τα αριθμητικά στοιχεία του. Αλλά η δικαιοσύνη και τα δικαστήρια είναι ανεξάρτητα. Αυτήν ακριβώς την ανεξαρτησία θέλουμε να τη βελτιώσουμε στην Ελλάδα. Αν όμως μας ζητήσει το δικαστήριο να καταθέσουμε υπέρ του, θα το κάνουμε.
- Ερ.: Στις 21 Ιουνίου συνεδριάζει το Eurogroup για την περαιτέρω τύχη της Ελλάδας. Τι προσδοκάτε;
- Απ.: Θεωρούμε δεδομένο ότι θα εφαρμοστούν τα σημεία της περσινής συμφωνίας με τους εταίρους της Ευρωζώνης. Σ’ αυτά περιλαμβάνονται ελαφρύνσεις του χρέους, για να μπορέσουμε να σταθούμε σταθερότερα στα δικά μας πόδια και να έχουμε διαρκή πρόσβαση στις αγορές.
- Ερ.: Τι σημαίνει αυτό συγκεκριμένα;
- Απ.: Επεξεργαζόμαστε ακόμα τις λεπτομέρειες της καλύτερης δυνατής λύσης, ιδιαίτερα όσον αφορά τη διαχείριση των μελλοντικών ληξιπρόθεσμων οφειλών της Ελλάδας μέσω της χρήσης των μη καταβεβελημένων, αλλά ήδη υπεσχημένων ευρωπαϊκών κονδυλίων και την επιμήκυνση των προθεσμιών αποπληρωμής από το 2022 και μετά. Αυτή θα ήταν μια λύση, που δεν θα κόστιζε στους ευρωπαίους φορολογουμένους τίποτα, η οποία όμως αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για την πρόσβαση στις αγορές και τη δημιουργία των απαραίτητων αποθεμάτων ρευστότητας. Δεν απαιτούμε να μπουν στο αρχείο οι υποχρεώσεις μας.
- Ερ.: Μιλάμε για πολλά χρήματα. Το 2015 ζητήσατε από τον λαό σας να ψηφίσει για το πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων της ΕΕ. Είπατε τότε: Αυτό σημαίνει δημοκρατία. Για ελαφρύνσεις χρέους θα πρέπει να ψηφίσει η γερμανική Βουλή. Κι αυτό σημαίνει δημοκρατία. Πώς θα εξηγούσατε στους σκεπτικιστές γερμανούς βουλευτές αυτά τα σχέδια;
- Απ.: Οι βουλευτές δικαίως είναι προβληματισμένοι. Αλλά θα τους έλεγα: Είμαστε συνεπιβάτες στο ίδιο ευρωπαϊκό καράβι. Μια επιτυχία της Ελλάδας είναι και επιτυχία της Ευρώπης, συνεπώς και της Γερμανίας. Η Ελλάδα έκανε μεγάλες θυσίες, και η Γερμανία με τη βοήθειά της επίσης. Μια επιμήκυνση της διάρκειας αποπληρωμής θα διασφάλιζε αυτήν την επιτυχία, χωρίς να ενοχλήσει άλλους επιβάτες.
- Ερ.: Ποιο ρόλο θα παίξει το ΔΝΤ μετά το τέλος του τρίτου προγράμματος βοήθειας στην Ελλάδα;
- Απ.: Αυτό εξαρτάται κατά μεγάλο μέρος από το ίδιο το ΔΝΤ. Νομίζω ότι μια παραμονή του ΔΝΤ για τους υπόλοιπους μήνες του τρίτου προγράμματος θα εξυπηρετούσε πολύ την αξιοπιστία όλων μας. H Eλλάδα δεν έχει τίποτα να κρύψει. Και νομίζω ότι και μετά τη λήξη του προγράμματος θα συνεχίσουμε να συνεργαζόμαστε στενά με τους Ευρωπαίους – για να δείξουμε ότι η Ελλάδα δεν χρειάζεται διαρκή έλεγχο.
- Ερ.: Με το χέρι στην καρδιά. Η απομάκρυνση του ΔΝΤ από την Ελλάδα θα αποτελούσε σύμβολο εθνικής απελευθέρωσης. Για πολύ καιρό ο οργανισμός θεωρούνταν εργαλείο γερμανικής καταπίεσης.
- Απ.: Αυτό είναι κάπως υπερβολικό. Αλλά η Ευρώπη θα πρέπει να αποδείξει ότι λύνει η ίδια τα προβλήματά της. Δεν μπορούμε συνέχεια να εμπιστευόμαστε τους άλλους οργανισμούς περισσότερο από τους δικούς μας.
- Ερ.: Τον Ιούλιο ο Μακρόν και η Μέρκελ θέλουν να παρουσιάσουν τα μεταρρυθμιστικά τους σχέδια για την Ευρώπη. Τι περιμένετε εσείς;
- Απ.: Χρειαζόμαστε μια μεταρρύθμιση της Ευρωζώνης, που θα οδηγήσει σε μετεξέλιξη του ΕΜΣ, σε περαιτέρω ανάπτυξη της τραπεζικής ένωσης και στη δημιουργία ενός αποθεματικού ανάγκης για αιφνίδιες καταστροφές. Δεν μπορούμε να αντιδρούμε πάντα μόνον όταν είναι πλέον πολύ αργά και έχει γίνει η ζημιά. Χρειαζόμαστε ένα είδος δημοσιονομικού κορβανά, με τον οποίο θα μπορούμε να επεμβαίνουμε από πριν. Η ‘ρέντα’ που έχουν αυτή τη στιγμή οι εχθρικές προς την Ευρώπη δυνάμεις το αποδεικνύει αυτό. Πρέπει να κάνουμε περισσότερα για να διασφαλίσουμε την Ευρώπη, όχι λιγότερα. Χρειαζόμαστε περισσότερη Ευρώπη.
- Ερ.: Εδώ πολλοί άνθρωποι έχουν διαφορετική γνώμη, το αργότερο μετά το ξέσπασμα της προσφυγικής κρίσης, κατά την οποία η Ευρώπη δεν έδρασε από κοινού. Είναι σταθερή τώρα η κατάσταση μέσω της συμφωνίας με την Τουρκία;
- Απ.: Δουλεύουμε για να είναι σταθερή. Αυτή η προσφυγική κρίση δυστυχώς δεν είναι παροδικό φαινόμενο. Αυτή η κατάσταση θα μας απασχολήσει τα επόμενα χρόνια, όσο υπάρχουν π.χ. προβλήματα στη Μέση Ανατολή λόγω πολέμου και άλλων γεγονότων. Πρέπει να εξετάσουμε τις αιτίες, και όχι μόνο τις συνέπειες, αλλιώς ποτέ δεν θα καταφέρουμε να αντιμετωπίσουμε το σύνολο.
- Ερ.: Έκανε λάθη η Άνγκελα Μέρκελ με την προσφυγική πολιτική της;
- Απ.: Για μένα, αυτή πολιτική είναι μια από τις πιο θετικές πλευρές της κυρίας Μέρκελ. Σ’ αυτήν την προσφυγική κρίση προσπάθησε να δράσει ευρωπαϊκά. Αυτό δεν ήταν εύκολο.
- Ερ.: Στη Γερμανία πολλοί το βλέπουν διαφορετικά. Μπορεί στο τέλος να της κοστίσει την εξουσία.
- Απ.: Πριν από τρία χρόνια κατέληξα στο συμπέρασμα ότι οι σημαντικές αποφάσεις για χάρη των λαών μας συχνά έχουν ένα πολύ υψηλό πολιτικό τίμημα. Η Άνγκελα Μέρκελ ήταν πρόθυμη να ρισκάρει σ’ αυτήν την κρίση το πολιτικό της κεφάλαιο.
- Ερ.: Πόσοι πρόσφυγες βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα; Πόσοι καινούριοι προστίθενται κάθε μήνα;
- Απ.: Καθημερινά προς το παρόν έρχονται 50 με 100 πρόσφυγες. Αν σκεφθεί κανείς ότι υπάρχει η προσφυγική συμφωνία με την Τουρκία, συνεχίζουν να είναι πολλοί. Για μας δεν είναι εύκολο να αντιμετωπίσουμε κάτι τέτοιο. Στην ηπειρωτική χώρα έχουμε περίπου 50.000 πρόσφυγες. Αλλά ειδικά για τα νησιά με τους χώρους υποδοχής τους συχνά η κατάσταση είναι δύσκολη.
- Ερ.: Μπορεί κανείς να εμπιστεύεται σ’ αυτή τη συμφωνία την Τουρκία ως εταίρο;
- Απ.: Κατ’ αρχάς, θα πρέπει να αποτίσουμε σεβασμό στην Τουρκία. Εκεί ζουν πολλά εκατομμύρια πρόσφυγες. Πρόκειται για τεράστιο επίτευγμα. Αλλά φυσικά νομίζουμε ότι είναι πάρα πολλοί αυτοί που συνεχίζουν να έρχονται σε μας. Η Τουρκία πάλι πιστεύει ότι οι αριθμοί κινούνται στα επίπεδα του εφικτού για μας. Περισσότερα δεν μπορούμε να εφαρμόσουμε.
- Ερ.: Μόλις ανακοινώσατε συμφωνία με την κυβέρνηση της “Μακεδονίας”, με την οποία συμφωνείτε να δοθεί το όνομα Βόρεια Μακεδονία στην περιοχή που κυβερνάται από τα Σκόπια. Για την Ευρώπη μπορεί να είναι αυτό επιτυχία. Ο λαός σας και η αντιπολίτευση δεν το θεωρούν ευχάριστο.
- Απ.: Λύσαμε επιτέλους ένα πρόβλημα, που υπήρχε δύο δεκαετίες και πλέον. Είναι μια ιστορική απόφαση. Για πάνω από 27 χρόνια καμιά άλλη κυβέρνηση δεν τα κατάφερε. Το ότι τώρα η αντιπολίτευση και στις δύο χώρες είναι σχεδόν με την ίδια ρητορική αντίθετη, δείχνει ότι κάτι δεν πάει καλά με αυτές. Και οι δύο θεωρούν τον εαυτό τους χαμένο. Δεν μπορούν όμως να υπάρχουν δύο χαμένοι. Λένε ότι η συμφωνία δεν είναι λύση, παρά μόνο ένα είδος ανακωχής – και για τις δυο πλευρές. Αυτός είναι αρνητικός πατριωτισμός. Αυτοί πιστεύουν ότι όλα μπορούν να μείνουν ως έχουν. Νομίζω ότι πρέπει με διάλογο να κινηθούμε ο ένας προς την πλευρά του άλλου για χάρη των λαών μας.
- Ερ.: Κλείνοντας, μια ματιά ακόμα στο παρελθόν: Το 2015 αφήσατε το λαό σας να ψηφίσει και να αποφασίσει για το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα της ΕΕ. Το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων ήταν αντίθετο και στην πραγματικότητα έπρεπε να είχε ακολουθήσει η έξοδος από την Ευρωζώνη. Η συνέπεια ήταν μια τεράστια απώλεια εμπιστοσύνης. Το κλείσιμο των τραπεζών. Ανατρέχοντας στο παρελθόν, ήταν λάθος αυτό που έγινε;
- Απ.: Η κατάσταση τότε ήταν πολύ δύσκολη. Εκ των υστέρων και με τη γνώση που έχουμε τώρα, μπορούμε φυσικά να αξιολογήσουμε διαφορετικά τα πράγματα. Αλλά πρέπει να αποφασίζουμε, όταν τα έχουμε μπροστά μας. Και αντίθετα με όσα λέτε, δεν επρόκειτο για δημοψήφισμα σχετικά με την παραμονή στο ευρώ. Ήταν ψηφοφορία για το μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα για τη χώρα μου. Αμέσως μετά έδωσα εντολή να ακολουθήσουν εκλογές και τις κέρδισα. Αυτό δεν θα ήταν απαραίτητο, μπορούσα να είχα κυβερνήσει ακόμα τρεισήμισι χρόνια, χωρίς εκλογές.
- Ερ.: Με το δημοψήφισμά σας μπορεί να βάλατε ιδέες στη νέα ιταλική κυβέρνηση, αν βέβαια σχεδιάζει ακόμα να βγει από το ευρώ ή τουλάχιστον θέλει να ασκήσει πίεση στην Ευρωζώνη. Τι θα συμβουλεύατε τους Ιταλούς; Να αφήσουν τα πράγματα να εξελιχθούν έτσι;
- Απ.: Η Ελλάδα και η Ιταλία δεν μπορούν να συγκριθούν μεταξύ τους. Ούτε είμαι σε θέση να δίνω συμβουλές στην Ιταλία. Αλλά μπορώ να συμβουλέψω τους αναγνώστες σας να είναι υπέρ της περαιτέρω εξέλιξης της ΕΕ και της Ευρωζώνης. Ο κίνδυνος για την Ευρώπη εκπορεύεται από εκείνες τις δυνάμεις που δεν θέλουν μια κοινή Ευρώπη. Κι αυτοί δεν είμαστε εμείς οι αριστεροί, αλλά ακροδεξιοί λαϊκιστές.
πηγή: iskra.gr
- Τελευταια
- Δημοφιλή