Ο πλούτος των εφοπλιστών που έχει κερδηθεί διαχρονικά στον τομέα της Ναυτιλίας ο οποίος είναι κυρίως αποτέλεσμα ενός αντιλαϊκού και σκανδαλώδους θεσμικού πλαισίου που αφορά την εγκατάσταση – λειτουργία των Ναυτιλιακών επιχειρήσεων στην χώρα μας και μιας αντίστοιχης προνομιακής (πανίσχυρης με συνταγματική ισχύ) νομοθεσίας που προστατεύει την ασύδοτη επιχειρηματική τους δράση όλη την μεταπολεμική περίοδο, η τριτοκοσμική εκμετάλλευση του ανθρώπινου Ναυτεργατικού δυναμικού (ελλήνων και αλλοδαπών Ναυτεργατών) η ρατσιστική πολιτική στους όρους εργασίας και μισθών των αλλοδαπών Ναυτεργατών και πλήθος άλλων προνομίων που απολαμβάνουν οι έλληνες εφοπλιστές τους επέτρεψαν από την δεκαετία του 1970 και μετέπειτα αρχικά να αναρριχηθούν και στην συνέχεια να εδραιωθούν στην κορυφή της παγκόσμιας ναυτιλίας.

Η φοροασυλία, η μαύρη ανασφάλιστη και χαμηλόμισθη εργασία, οι διμερείς συμβάσεις, οι μειώσεις των οργανικών συνθέσεων, η χαμηλή συμμετοχή τους στις δαπάνες της κοινωνικής ασφάλισης, η τεράστια διεθνής κυβερνητική υποστήριξη στα διεθνή φόρα και μια σειρά ακόμη προνόμια είναι η βάση πάνω στην οποία οικοδομήθηκε αυτή η άνοδος και προφανώς συνιστούν μύθο τα περί επιχειρηματικού δαιμονίου και άλλες τέτοιες ανοησίες που οι ίδιοι εφευρίσκουν και ακολούθως προβάλλονται και αναδεικνύονται από τα φιλικά ή και ελεγχόμενα από αυτούς ΜΜΕ.      

Αυτός ο συσσωρευμένος και ιλιγγιώδης σε νούμερα πλούτος έδωσε την δυνατότητα στο εφοπλιστικό κεφάλαιο ένα μέρος αυτών των κερδών του να το επενδύσουν στα ΜΜΕ στις αρχές της δεκαετίας του 1990 που το τηλεοπτικό τοπίο άνοιξε στην ιδιωτική πρωτοβουλία, μέσα από τα οποία είχαν και έχουν φιλοδοξίες από την μια να επεκτείνουν την επιχειρηματική τους δραστηριότητα και εκτός των τειχών της Ναυτιλίας να διαμορφώσουν σχέσεις διαπλοκής με το αστικό πολιτικό σύστημα, να παρεμβαίνουν στην πολιτική – κοινωνική και οικονομική ζωή της χώρας μας, μέσα από τα ΜΜΕ να ελέγχουν και να ποδηγετούν την ενημέρωση, να στραγγαλίζουν κάθε απόπειρα αντικειμενικής πληροφόρησης και πολυφωνίας, και να εξοστρακίσουν κάθε αντίθετη φωνή που θίγει, αμφισβητεί τα συμφέροντά τους ή συγκρούεται με αυτό το αμαρτωλό αντιλαϊκό καθεστώς που μεταπολεμικά έχει οικοδομηθεί στον τομέα της Ναυτιλίας.

Μαζί και ταυτόχρονα με τους επιχειρηματικούς σχεδιασμούς τους που εξυπηρετούνται από τον έλεγχο των ΜΜΕ, υψηλά στην ατζέντα τους είναι και η αχαλίνωτη φιλοδοξία για προβολή και δημοσιότητα μέσα από την οποία οι εμπλεκόμενοι με τα ΜΜΕ προσπαθούν να φιλοτεχνήσουν ένα φιλολαϊκό προφίλ, ταυτόχρονα στην ίδια κατεύθυνση δημιουργούν διάφορα ιδρύματα, φορείς και οργανώσεις στις οποίες κατά κανόνα πρωταγωνιστούν οι ίδιοι ή μέλη των οικογενειών τους και βεβαίως αυτά τα ελεγχόμενα από αυτούς ΜΜΕ βομβαρδίζουν σχεδόν σε καθημερινή βάση για το θεάρεστο έργο τους…..

Στο παραπάνω περιγραφόμενο πολιτικό και οικονομικό πλαίσιο πρέπει να δούμε την ανάμειξη πολλών εφοπλιστών στο κρίσιμο και νευραλγικό τομέα των ΜΜΕ.

Οι επενδύσεις αυτές αφορούν κατ’ αρχήν το τηλεοπτικό πεδίο και κατά δεύτερο λόγο τον πανελλαδικό ημερήσιο και κυριακάτικο τύπο αλλά και πιο πρόσφατα τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης….

Σε τηλεοπτικό επίπεδο βλέπουμε να πρωταγωνιστούν οι οικογένειες Βαρδινογιάννη (STAR – MEGA), Κυριακού (ANTENA), Αλαφούζου (ΣΚΑΪ), Κοντομηνά (ALPHA), ο τελευταίος ήταν μεγαλομέτοχος στις HELLASFLYINGDOLPHIN, HELLENICSEAWAYS, και τώρα στον Ελληνικό Νηογνώμονα αλλά και στην ποντοπόρο Ναυτιλία….

Οι τηλεοπτικοί αυτοί σταθμοί ελέγχουν σήμερα πάνω από το 80% της ημερήσιας τηλεθέασης και πάνω από το 83% της διαφημιστικής πίτας και μαζί με τις χορηγίες και την τοποθέτηση προϊόντων μέσα στις εκπομπές, υπολογίζονται για το 2018 στα 250 εκατομμύρια ευρώ!!!

Εάν παρακάμψουμε την περίοδο της κρίσης και στην βάση ότι κατέλαβαν παράνομα τηλεοπτικές συχνότητες με τρόπο πειρατικό, με μηδενική συνεισφορά προς το δημόσιο από την χρήση των τηλεοπτικών αδειών, η επιχείρηση των ΜΜΕ και ιδιαίτερα των τηλεοπτικών καναλιών αποδείχνεται διαχρονικά ιδιαίτερα κερδοφόρα.

Η παράδοση άνευ όρων των ΜΜΕ στα χέρια των εφοπλιστών και του μεγάλου κεφαλαίου από το αστικό πολιτικό σύστημα σε συνδυασμό με την υποβάθμιση και τον ασφυκτικό κυβερνητικό έλεγχο στην κρατική τηλεόραση, διαμορφώνουν τις συνθήκες για την πλήρη επικράτηση και κυριαρχία των δυνάμεων του κεφαλαίου στον τομέα της ενημέρωσης.

Σε αντάλλαγμα το κεφάλαιο που ελέγχει την ενημέρωση, παρέχει νυχθημερόν την προβολή των δύο κυρίαρχων κομμάτων (Ν.Δ – ΠΑΣΟΚ, ΣΥΡΙΖΑ – Ν.Δ) που υπηρετούν την στρατηγική της ανταγωνιστικότητας και της κερδοφορίας του κεφαλαίου και είναι πιστά στην κατεύθυνση του ευρωενωσιακού μονόδρομου και δευτερευόντως στις άλλες δορυφορικές με αυτά πολιτικές αστικές δυνάμεις….

Οι θέσεις και οι απόψεις της ευρύτερης ανατρεπτικής αριστεράς (πλην του ΚΚΕ) και του εργατικού κινήματος συστηματικά αποσιωπούνται ή διαστρεβλώνονται, οι αγώνες των εργαζομένων και των αγωνιστικών – ταξικών συνδικάτων βρίσκονται στην μαύρη λίστα και ενίοτε πετροβολούνται και δυσφημίζονται….

Κοινή συνισταμένη και ενιαία είναι η γραμμή τους, η απόρριψη και η απαξίωση κάθε φωνής που θίγει τα κατεστημένα συμφέροντα της οικονομικής ολιγαρχίας και του πολιτικού τους προσωπικού και αυτές συστηματικά φιμώνονται και τελούν υπό συνθήκες απαγόρευσης….

Ειδικότερα στον τομέα της Ναυτιλίας τα ΜΜΕ προβάλουν την εφοπλιστική πολιτική, την δημόσια εικόνα που συστηματικά και μεθοδικά φιλοτεχνούν. Η ανάγκη προβολής τους, τόσο του καθενός ξεχωριστά, όσο και συλλογικά στην επιχειρηματική τους δράση είναι η κοινή βάση που οι μεγαλοσχήμονες του εφοπλισμού επιδιώκουν στα ΜΜΕ, να περάσουν το δικό τους αφήγημα για τον «εθνικο-πατριωτικό, αναπτυξιακό και παραγωγικό» τους ρόλο και συμβολή στην εθνική οικονομία ακόμη και στην κοινωνία…..

Είναι στην ίδια την φύση και το DNAτου παρασιτικού εφοπλιστικού κεφαλαίου (λόγω και του κοσμοπολίτικου χαρακτήρα του), η ανάγκη προβολής και ανάδειξης της επιχειρηματικής τους δράσης, πόσο μάλλον που όλα τα τελευταία χρόνια εμφανίζονται να κατέχουν δεσπόζουσα θέση στην επιχειρηματική ελίτ της χώρας μας.

Στο πλαίσιο αυτό η αντίληψη και η στρατηγική που φαίνεται να επικρατεί στις τάξεις τους, με δεδομένα τα υπερκέρδη που έχουν αποκομίσει και της τεράστιας ρευστότητας που διαθέτουν, είναι ο έλεγχος στα ΜΜΕ που αποκτά για αυτούς ξεχωριστεί σημασία και έχει ιδιαίτερη προτεραιότητα.

Ένας μεγαλοεφοπλιστής σε ανύποπτο χρόνο είχε αποκαλύψει ότι «για τους έλληνες εφοπλιστές και την Ε.Ε.Ε το κομμάτι των ΜΜΕ είναι από τα νευραλγικά θέματα που έχουμε επενδύσει, με αποτέλεσμα η δημόσια εικόνα των εφοπλιστών στην κοινή γνώμη να έχει μεταβληθεί άρδην και δεν θα εγκαταλείψουμε αυτόν τον τομέα, όποιες προσπάθειες ή χρήματα κι αν χρειαστούν, ώστε η ενημέρωση να παραμείνει στα χέρια μας».

Ένας άλλος συνδικαλιστής από το ναυτεργατικό συνδικαλιστικό κίνημα του συντηρητικού χώρου ο οποίος ήρθε για προσωπικούς λόγους σε σύγκρουση με το εφοπλιστικό κατεστημένο, ανάμεσα στα πολλά και ενδιαφέροντα αποκάλυψε δημοσίως και την μεγάλη στρατιά δημοσιογράφων που είναι σε λίστες εφοπλιστών με μηνιαίους μισθούς (payroll)…..

Η εκτενής αναφορά και τα προαναφερόμενα παραδείγματα αποκαλύπτουν την μεγάλη σημασία που είχε και έχει για το εφοπλιστικό λόμπυ ο τομέας της ενημέρωσης και των ΜΜΕ, η προσπάθειά τους να αγιοποιήσουν την επιχειρηματική δράση τους, να εξυμνήσουν το επιχειρηματικό δαιμόνιο που δήθεν διαθέτουν, να προστατέψουν με νύχια και δόντια το σημερινό αντιλαϊκό θεσμικό πλαίσιο, αυτό της μαύρης ανασφάλιστης και χαμηλόμισθης εργασίας, τον αποικιακό νόμο 2687/53, την φοροασυλία και δεκάδες ακόμη προνόμια που τους εξασφάλισε το αστικό πολιτικό σύστημα, αλλά ταυτόχρονα να διευρύνουν τον ρόλο τους όχι μόνο στην ναυτιλία αλλά και γενικότερα τον ρόλο τους στην οικονομική αλλά και κυρίως στην πολιτική κεντρική σκακιέρα στην χώρα μας….

Ήδη πολλοί εφοπλιστές και κυρίως αυτοί που κατέχουν ΜΜΕ είχαν και έχουν ουσιαστικό ρόλο στα πολιτικά δρώμενα της χώρας μας, ασκούν καθοριστική επιρροή σε όλο το φάσμα του αστικού πολιτικού συστήματος και ενίοτε επιχειρηματικά εμφανίζονται διαπλεκόμενοι με την εκάστοτε κυβέρνηση ή την αξιωματική αντιπολίτευση προκειμένου να προωθήσουν τα επιχειρηματικά τους σχέδια.

Προφανώς η δίψα των εφοπλιστών για προβολή και δημοσιότητα και πάντα στην κατεύθυνση να επιβάλλουν τις επιχειρηματικές τους επιδιώξεις δεν περιορίζονται μόνο στα ΜΜΕ.

Ο πακτωλός εκατομμυρίων ευρώ που διαθέτουν κατευθύνεται επίσης και σε μια σειρά εκδηλώσεις με πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις του συστήματος μέσα από τις οποίες θέλουν να εμφανίσουν μια εικόνα ότι νοιάζονται για τα κοινωνικά προβλήματα, ότι συμβάλουν με χορηγίες οι οποίες παίρνουν δημοσιότητα έτσι ώστε να εμπεδωθεί στην κοινωνία «το κοινωνικό τους έργο».

Στα τελευταία χρόνια είναι δεκάδες οι εκδηλώσεις που έχουν πραγματοποιηθεί με αυτή την στόχευση οι οποίες διοργανώνονται από διάφορους φορείς που δηλώνουν πίστη στο δόγμα της εφοπλιστικής ανταγωνιστικότητας και μέσα από αυτές προβάλλεται η πανηγυρική επιβεβαίωση της «συνεισφοράς» της «μεγάλης ελληνικής Ναυτιλίας» στον τόπο…..

Για τον σκοπό αυτό επίσης παρουσιάζουν συχνά - πυκνά διάφορες έρευνες που γίνονται κατ’ εντολή τους και με την δική τους χρηματοδότηση (και για τις οποίες εγείρονται βάσιμες και σοβαρότατες επιφυλάξεις για την επιστημονική τεκμηρίωσή τους) και οι οποίες καταλήγουν στο ίδιο αποτέλεσμα, αυτό της αναμφισβήτητης συμβολής των εφοπλιστών στην χώρα…..

Όταν ο φαρισαϊσμός των εφοπλιστών ξεχειλίζει από τα μπατζάκια

Στον παραπάνω επικοινωνιακό σχεδιασμό είναι ενταγμένη και η ετήσια εκδήλωση – πρόκληση που εξακολουθεί να πραγματοποιεί η Ένωση Ελλήνων Εφοπλιστών μια φορά τον χρόνο, της βράβευσης Ναυτικών που εργάστηκαν στον επαγγελματικό τους βίο σε πλοία της ποντοπόρου Ναυτιλίας και είχαν συμπληρώσει την μεγαλύτερη θαλάσσια υπηρεσία.

Στην φετινή κακόγουστη αυτή θεατρική παρωδία που διοργάνωσε η ΕΕΕ τους έλληνες Ναυτεργάτες «τίμησαν» οι μεγαλοεφοπλιστές, ο παρατρεχάμενος από εκδήλωση σε εκδήλωση των εφοπλιστών Υπουργός Ε.Ν. Π. Κουρουμπλής, σύσσωμοι οι υπόλοιποι της πολιτικής και στρατιωτικής ηγεσίας του Λιμενικού σώματος και πλήθος στελεχών του εφοπλιστικού λόμπυ ενώ παρόν έδωσε και ο θεσμικός και κοινωνικός εταίρος Γ.Γ της ΠΝΟ!!!!

Στην ομιλία του ο Πρόεδρος της ΕΕΕ επανέλαβε τις χιλιοειπωμένες αναφορές του για τους Ναυτικούς «ότι είναι κινητήριος δύναμη της Ναυτιλίας», ότι οι έλληνες ναυτικοί προσφέρουν «τα εχέγγυα για την συνέχιση της τεχνογνωσίας και της εξειδίκευσης». Μάλιστα για πολλοστή φορά αναφέρθηκε στην ανεργία των νέων στην χώρα μας επισημαίνοντας ότι «το Ναυτικό επάγγελμα γίνεται πλέον και πάλι ελκυστικό προσφέροντας προοπτικές επαγγελματικής αποκατάστασης και εξέλιξης σε μια από τις πιο ισχυρές βιομηχανίες της χώρας μας αλλά και της παγκόσμιας οικονομίας».

Πρόκειται για αερολογίες που ξεστομίζει ο Πρόεδρος της Ε.Ε.Ε οι οποίες δεν έχουν την παραμικρή αξία, όχι μόνο γιατί προέρχονται από τα χείλη των εφοπλιστών, αλλά επειδή η στρατηγική τους ήταν και είναι η έξοδος των ελλήνων Ναυτεργατών από την ποντοπόρο Ναυτιλία κι αυτό το αποδεικνύουν έμπρακτα με τις επιλογές τους και το χειρότερο για αυτούς επιβεβαιώνονται από τα στοιχεία.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα ότι ο ελληνόκτητος στόλος άνω των 1000 κοχ ανέρχεται σε 4148 πλοία και από αυτά μόνο τα 723 έχουν ελληνική σημαία.

Πλέον τα ανασφάλιστα πλοία ελληνικής πλοιοκτησίας είναι επανδρωμένα με αμιγή αλλοδαπά χαμηλόμισθα πληρώματα και στα οποία κυριαρχεί η μαύρη ανασφάλιστη εργασία.

Στα 723 πλοία ελληνικής σημαίας (ο χαμηλότερος αριθμός των τελευταίων 50 χρόνων) είναι αμφίβολο εάν κατά μέσο όρο απασχολούνται σταθερά σε αυτά 4 έλληνες Ναυτεργάτες, ενώ το υπόλοιπο του πληρώματος, έως και 26 άτομα, είναι ανασφάλιστοι και χαμηλόμισθοι αλλοδαποί Ναυτικοί.

Ενδεικτικότατο παράδειγμα της κραυγαλέας υποκρισίας που χαρακτηρίζει τον δημόσιο λόγο του Προέδρου της ΕΕΕ είναι η κατάσταση στην δική του εταιρεία στην οποία η μεγάλη πλειοψηφία των πλοίων είναι σε ξένες σημαίες ευκαιρίας στα οποία οργιάζει η μαύρη ανασφάλιστη και χαμηλόμισθη εργασία, ενώ στα πλοία του με ελληνική σημαία έχει έως το μίνιμουμ που προβλέπεται από τις γνωστές εγκριτικές πράξεις που επιδίωξαν και απέσπασαν διαχρονικά από τις υποταγμένες πολιτικές όλων έως σήμερα των αστικών κυβερνήσεων.

Και ο πιο αδαής αντιλαμβάνεται τι κύρος, τι αξιοπιστία και τι αξία έχουν οι δημόσιοι έπαινοι προς τους Ναυτεργάτες από τους μεγαλοσχήμονες εφοπλιστές όταν η πολιτική τους στο όνομα της ανταγωνιστικότητας ήταν και παραμένει η αποβολή τους από την ελληνική Ναυτιλία…

Η επικοινωνιακού χαρακτήρα προσπάθεια των εφοπλιστών να αναγνωρίσουν τάχα την σπουδαία συμβολή των ελλήνων Ναυτεργατών είναι κάλπικη και βαθύτατα υποκριτική!

Η πολυδάπανη επιχείρηση και επένδυση των εφοπλιστών στα ΜΜΕ και σε στημένες εκδηλώσεις για να αποκτήσουν κοινωνικά και λαϊκά ερείσματα και να δείξουν ανθρώπινο πρόσωπο, η αγωνιώδης απόπειρά τους να αποδείξουν την λεγόμενη συνεισφορά τους, ιδιαίτερα κατά την περίοδο κρίσης της χώρας, του λαού και των εργαζομένων, θα πέσει και αυτή την φορά στο κενό.    

Άρθρο του Προέδρου της ΠΕΝΕΝ

Αντώνη Νταλακογεώργου

Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στην ιστοσελίδα του Εργατικού Αγώνα στις 10/7/2018

Περισσότεροι από 30 άνθρωποι έχασαν την ζωή τους όταν επιβατηγό πλοίο αναποδογύρισε στα νερά της Ινδονησίας την Τρίτη.

Στο πλοίο KM Lestari Maju επέβαιναν 189 άνθρωποι. 34 έχασαν την ζωή τους και 155 διασώθηκαν από το ναυάγιο.

Η επιχείρηση διάσωσης ξεκίνησε τις απογευματινές ώρες στις 3 Ιουλίου με επικεφαλής από το BNPB και άλλες ομάδες. Παρά την κακοκαιρία που επικρατούσε στην περιοχή οι ομάδες διάσωσης κατάφεραν να διασώσουν όσους περισσότερους μπορούσαν.

Σύμφωνα με πληροφορίες τα αίτια του ναυαγίου ήταν η εισροή υδάτων στο πλοίο.

πηγη: e-nautilia.gr - Tribunnews.com

Δημοσιεύτηκε στι

Μέχρι και 2 βαθμούς Κελσίου, σε σχέση με τα επίπεδα της προβιομηχανικής περιόδου, αναμένεται να αυξηθεί η θερμοκρασία της Γης, σε περίπτωση που δεν πετύχει ο στόχος της Παγκόσμιας Συμφωνίας για το Κλίμα, κάτι που θα οδηγήσει σε άνοδο της στάθμης της θάλασσας, με οδυνηρές οικονομικές συνέπειες.

Σύμφωνα με μια νέα επιστημονική μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο «Environmental Research Letters», η οποία διεξήχθη από το Εθνικό Ωκεανογραφικό Κέντρο του Ηνωμένου Βασιλείου (NOC) και αναμεταδίδεται από το Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, η άνοδος της στάθμης της θάλασσας θα μπορούσε να κοστίσει 14 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως σε παγκόσμιο επίπεδο έως το 2100.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν επίσης ότι πολλές χώρες με υψηλά-μεσαία εισοδήματα, όπως η Κίνα θα υποστούν τη μεγαλύτερη αύξηση του κόστους εξαιτίας των πλημμυρών, ενώ οι χώρες με τις υψηλότερες εισοδηματικές εισροές θα υποστούν μικρότερες συνέπειες, χάρη στα υπάρχοντα υψηλά επίπεδα υποδομών προστασίας.

Η δρ. Σβετλάνα Γιεβρέγιεβα από την NOC, είναι ο κύριος συγγραφέας της μελέτης. Όπως χαρακτηριστικά ανέφερε, «περισσότεροι από 600 εκατομμύρια άνθρωποι ζουν σε παράκτιες περιοχές, σε απόσταση μικρότερη από 10 μέτρα από τη στάθμη της θάλασσας. Σε μία υπερθέρμανση του κλίματος, η παγκόσμια στάθμη της θάλασσας θα αυξηθεί λόγω της τήξης χερσαίων παγετώνων και πάγων, γεγονός που αποτελεί μία από τις πλέον επιζήμιες πτυχές της αλλαγής του κλίματος στον πλανήτη μας».

Η επιστημονική ομάδα διερεύνησε το ρυθμό και τις συνέπειες της παγκόσμιας και περιφερειακής αύξησης της στάθμης της θάλασσας με περιορισμένη αύξηση της θερμοκρασίας κατά 1,5 ºC και 2 ºC και τις συνέκρινε με τις προβολές της στάθμης της θάλασσας.

Χρησιμοποιώντας ομάδες εισοδήματος της Παγκόσμιας Τράπεζας (χώρες υψηλού, ανώτερου μεσαίου, κατώτερου μεσαίου και χαμηλού εισοδήματος), αξιολόγησαν έπειτα τον αντίκτυπο της αύξησης της στάθμης της θάλασσας στις παράκτιες περιοχές.

Ο κ. Γιεβρέγιεβα δήλωσε σχετικά: «Βρήκαμε ότι με μια τροχιά ανόδου της θερμοκρασίας 1,5 ° C, μέχρι το 2100 η μέση στάθμη της θάλασσας θα έχει αυξηθεί κατά 0,52μ.. Αλλά, αν ο στόχος των 2 ° C χαθεί, θα δούμε μια μέση άνοδο της στάθμης της θάλασσας της τάξης των 0,86 μ., και στη χειρότερη περίπτωση, μέση άνοδο που θα φθάσει το 1,8 μ.».

«Εάν η αύξηση της θερμοκρασίας δεν μετριαστεί και ακολουθήσει τις προβολές αύξησης της στάθμης της θάλασσας, το παγκόσμιο ετήσιο κόστος πλημμυρών, χωρίς μέτρα προσαρμογής θα αυξηθεί στα 14 τρισεκατομμύρια δολάρια ετησίως, για μια μέση αύξηση της στάθμης της θάλασσας κατά 0,86μ., ενώ μπορεί να φθάσει και στα 27 τρισεκατομμύρια δολάρια το χρόνο για άνοδο 1,8 μ. Αυτό θα ισοδυναμούσε με το 2,8% του παγκόσμιου ΑΕΠ το 2100», επισήμανε σχετικά.

«Μικρά νησιωτικά νησιά όπως οι Μαλδίβες θα επηρεαστούν πολύ εύκολα και οι πιέσεις στους φυσικούς τους πόρους και το περιβάλλον θα γίνουν ακόμα μεγαλύτερες», τόνισε η επικεφαλής της έρευνας και καταληκτικά ανέφερε: «Τα αποτελέσματα αυτά δίνουν έμφαση στην προσπάθεια να καταβληθούν ακόμα μεγαλύτερες προσπάθειες για την άμβλυνση των αυξανόμενων παγκόσμιων θερμοκρασιών».

πηγη: newsbeast.gr

Τετάρτη 11 Ιούλη, 9.00 πμ Κινητοποίηση στο ΣΤΕΑΤ (ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΤΕΧΝΙΚΩΝ ΕΤΑΙΡΕΙΩΝ ΑΝΩΤΕΡΩΝ ΤΑΞΕΩΝ)- Πινδάρου 4, Αθήνα – Στάση εργασίας έως 12πμ.

Θα ακολουθήσει κινητοποίηση στο Υπ. Εργασίας (σταδίου 29) όπου θα πραγματοποιηθεί συνάντηση του Σωματείου με εκπροσώπους του Υπουργείου για τις αναδρομικές ασφαλιστικές εισφορές που μετατρέπουν σε ανασφάλιστους όσους δεν μπορούν να τις πληρώσουν & για το δελτίο παροχής υπηρεσιών.

Ακολουθεί ανακοίνωση του Σωματείου Τεχνικών Μισθωτών:

Παλεύουμε για την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας με ριζικές αυξήσεις στους μισθούς

Με την ψήφιση των δεκάδων αντιλαϊκών προαπαιτούμενων για την 4η αξιολόγηση και την συμφωνία για το χρέος η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ μόνο για «καθαρή έξοδο» από τα μνημόνια δεν μπορεί να μας πείσει. Η επίθεση κυβέρνησης – Κεφαλαίου – ΕΕ – ΔΝΤ – Εργοδοσίας απέναντι στον κόσμο της εργασίας δεν πρόκειται να σταματήσει. Το νέο τσεκούρωμα στις συντάξεις, η νέα μείωση του αφορολόγητου, τα ματωμένα και διαρκώς αυξανόμενα πρωτογενή πλεονάσματα, οι κατασχέσεις και οι πλειστηριασμοί, η ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας που υποθηκεύεται και ξεπουλιέται και τα υπόλοιπα αντιλαϊκά μέτρα αποδεικνύουν την κοροϊδία της κυβέρνησης και διαφόρων επιτελείων, περί «τέλους των μνημονίων», «αντίμετρων», «ενίσχυσης της κοινωνικής προστασίας» κλπ. Η πραγματικότητα είναι ότι πρόκειται συνολικά για βάρβαρη συνέχιση του μνημονιακού μεσαίωνα σε βάθος δεκαετιών! Οι διακηρύξεις για μια καλύτερη «μεταμνημονιακή» περίοδο από τον Αύγουστο του 2018, η απόλυτη σύμπλευση της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ με τις απαιτήσεις του ΣΕΒ, των «επενδυτών» και της ΕΕ, επιβεβαιώνει ότι η «δίκαιη ανάπτυξη» όχι μόνο δεν φέρνει ανάκτηση απωλειών για τους εργαζόμενους, αλλά προϋποθέτει ένταση της επίθεσης.

Η κυβέρνηση με πομπώδης ανακοινώσεις προσπαθεί να πείσει πως επανέρχονται οι συλλογικές συμβάσεις, όμως η πραγματικότητα είναι εντελώς διαφορετική. Η κυβέρνηση θεσμοθετεί νέα εμπόδια για την υπογραφή των κλαδικών συλλογικών συμβάσεων εργασίας . Η καθολικότητα των συλλογικών συμβάσεων θα γίνεται μόνο αν συμφωνούν οι εργοδότες, ενώ η επαναφορά του κατώτατου μισθού παραπέμπεται σε κάποιο απροσδιόριστο μέλλον. Ταυτόχρονα ο ΣΕΒ και οι άλλοι εργοδοτικοί φορείς, απαιτούν εδώ και τώρα την κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων και του κατώτατου μισθού. Την ίδια ώρα, τα εργασιακά δικαιώματα μοιάζουν να ανήκουν στο παρελθόν και η εργοδοτική αυθαιρεσία ολοένα και αυξάνεται. Μισθοί πείνας, ωράρια λάστιχο είναι το σήμα κατατεθέν της εργοδοσίας, η οποία προσπαθεί να καταστρατηγήσει κάθε δικαίωμα.

Οι τεχνικοί δεν θα μπορούσε να είμαστε έξω από όλη αυτή την επίθεση. Οι καταγγελίες που γίνονται στο σωματείο για την κατάσταση στους χώρους εργασίας είναι ενδεικτικές. Απολύσεις, μη καταβολή δεδουλευμένων και αποζημιώσεων, εξαντλητικά ωράρια και απλήρωτες υπερωρίες, μειώσεις μισθών ενώ και η εγκυμοσύνη και η μητρότητα βρίσκονται στο στόχαστρο της εργοδοσίας. Οι επισφαλείς μορφές εργασίας, με κορυφαία το μπλοκάκι ως υποχρεωτική μορφή δήθεν «συνεργασίας» με τους εργοδότες διαμορφώνουν ένα εργασιακό περιβάλλον ανασφάλειας και τρομοκρατίας. Ο εργαζόμενος καλείται να θυσιάσει όλα τα δικαιώματα που απορρέουν από την εξαρτημένη σχέση εργασίας (άδειες, δώρα, επιδόματα, προστασία από ομαδικές απολύσεις κ.ά.). Στο ασφαλιστικό, ο νόμος Κατρούγκαλου, αφού «νομιμοποίησε» το μπλοκάκι, έφερε νέες απώλειες καθώς πολλοί εργοδότες αρνήθηκαν να αναλάβουν τη συμμετοχή τους στην ασφάλιση, και μετακύλησαν στις πλάτες μας την εργοδοτική εισφορά. Την ίδια ώρα οι μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες μέσα από «κώδικες δεοντολογίας» προσπαθούν να βάλουν εμπόδια σε συνδικαλιστικές, πολιτικές ελευθερίες των εργαζομένων και να διαμορφώσουν ένα πειθήνιο μοντέλο εργαζόμενου.

Μάχη για τη Συλλογική Σύμβαση Εργασίας – Διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας!

Το Σωματείο Μισθωτών Τεχνιτών δίνει με σταθερό τρόπο και επίμονα μάχες για την υπεράσπιση των εργατικών δικαιωμάτων, με αγώνες για την κατάργηση του δελτίου παροχής υπηρεσιών, για την αναγνώριση της εξαρτημένης σχέσης εργασίας ανεξάρτητα από τον τρόπο αμοιβής, ενάντια στις απολύσεις, ενάντια στον εργοδοτικό δεσποτισμό και αυθαιρεσία, για την υπογραφή συλλογικής σύμβασης εργασίας, για να πληρώσει η εργοδοσία το κόστος της ασφάλισης και τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα.

Το Σωματείο ιεράρχησε ως βασικό το ζήτημα της υπογραφής ΣΣΕ και είχε καταφέρει να υπογράψει με τους εργοδοτικούς φορείς του κλάδου, αποτελώντας βασικό σταθμό για τους εργαζόμενους τεχνικούς. Θέτοντας ως βασική επιδίωξη την εργασιακή κάλυψη των εργαζόμενων τεχνικών, ανεξάρτητα από τη μορφή εργασίας (δελτίο παροχής υπηρεσιών ή κανονική πρόσληψη), ήρθε η ώρα να βγούμε στο προσκήνιο διεκδικώντας με μαζικούς όρους, την υπογραφή αξιοπρεπούς συλλογικής σύμβασης εργασίας στον κλάδο.

Η διεκδίκηση για συλλογική σύμβαση εργασίας δεν είναι μια μάχη που το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών θα δώσει μόνο του. Σε μια σειρά κλάδους και επιχειρήσεις, ταξικά και αγωνιστικά σωματεία παλεύουν για την υπογραφή αξιοπρεπών συλλογικών συμβάσεων, με αυξήσεις στους μισθούς και καλύτερες συνθήκες εργασίας. Βασική προϋπόθεση είναι ο συντονισμός της πάλης μας με τα σωματεία του κλάδου και κάθε σωματείου που παλεύει σε ταξική αγωνιστική κατεύθυνση.

Με κριτήριο τις ανάγκες μας, διεκδικούμε την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης για τον κλάδο που να αποτελεί πραγματική ασπίδα και θωράκιση για τους εργαζόμενους, να κατοχυρώνει τα δικαιώματά μας, ενάντια στην επίθεση Κυβέρνησης – ΕΕ- Κεφαλαίου.

Διεκδικούμε συλλογική σύμβαση εργασίας που να κατοχυρώνει:

• Ριζικές αυξήσεις στους μισθούς. Άμεση κάλυψη όλων των απωλειών από τα μνημόνια. Επαναφορά επιδομάτων και ωριμάνσεων που θα σημάνει σημαντικές αυξήσεις στο μισθό.

• Κατάργηση του δελτίου παροχής υπηρεσιών και όλων των μορφών της ελαστικής εργασίας. Κανονικές προσλήψεις με πλήρη εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα.

• Μόνιμη, σταθερή δουλειά για όλους. Απαγόρευση των απολύσεων, διασφάλιση των θέσεων εργασίας μας.

• Καμία απόλυση εγκύου εργαζόμενης. Το δικαίωμα στη μητρότητα είναι αδιαπραγμάτευτο. Πλήρη κατοχύρωση των εργαζόμενων μητέρων με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών, εξασφαλίζοντας πλήρη προστασία μαζί με όλες τις άδειες και τα επιδόματα.

• Μείωση των ωρών εργασίας, κόντρα στην εντατικοποίηση που προτάσσει το κεφάλαιο. Τα κέρδη της εργοδοσίας χτίζονται στα δεκάωρα. 35ωρο, 7ωρο, 5ήμερο.

• Κατάργηση του υποκατώτατου μισθού για τους νέους εργαζόμενους

• Πλήρη συνδικαλιστικά δικαιώματα και ελευθερίες για όλους τους εργαζόμενους

Παλεύουμε για καθολική ισχύ και υποχρεωτικότητα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας που να δεσμεύει όλες τις εταιρείες του κλάδου.

Μακριά από λογικές ανάθεσης και ατομικής διαπραγμάτευσης, αγωνιζόμαστε συλλογικά

Οι εργαζόμενοι τεχνικοί μέσα από το σωματείο μας πρέπει να χαράξουμε έναν άλλο, αγωνιστικό δρόμο, χωρίς να περιμένουμε κάποιο «σωτήρα», σπάζοντας την απραξία και οργανώνοντας τη δική μας αντίσταση!

Να παλέψουμε με τις δικές μας ανάγκες, ενάντια στην κυβέρνηση, την ΕΕ, την εργοδοσία

Για την κατάργηση των μνημονίων και όλου του αντιδραστικού νομοθετικού πλαισίου

Για δουλειά-μισθό-ζωή με αξιοπρέπεια

πηγη: iskra.gr