Π.Ε.Ν.Ε.Ν.
Η νέα Δεξιά αναστατώνει ολόκληρη την Ευρώπη
Στις αρχές Σεπτεμβρίου του 2015, η ανθρωπότητα συγκλονιζόταν από το άψυχο κορμί του τρίχρονου Σύρου Αϊλάν Κουρντί, στην ακτή της Αλικαρνασσού. Στη δραματική κορύφωση της προσφυγικής κρίσης, η Aγκελα Μέρκελ εμφανιζόταν ως ηρωίδα των ευρωπαϊκών αξιών με την απόφασή της να ανοίξει τα γερμανικά σύνορα και να δεχτεί 890.000 μετανάστες. Τρία χρόνια αργότερα, μια άλλη, εξασθενημένη Μέρκελ συνθηκολόγησε δύο φορές μέσα σε τέσσερις ημέρες. Την πρώτη φορά, στη Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών που, όπως δήλωσε ο επικεφαλής των Πρασίνων στο Ευρωκοινοβούλιο, Φιλίπ Λαμπέρ, ουσιαστικά ενταφιάζει την πολιτική ασύλου. Η στιγμή της αλήθειας ήρθε τη Δευτέρα, όταν η Γερμανίδα καγκελάριος υπέκυψε στις απαιτήσεις του κυβερνητικού της εταίρου, του Βαυαρού υπουργού Εσωτερικών Χορστ Ζεεχόφερ, για στρατόπεδα επαναπροώθησης προσφύγων στα γερμανοαυστριακά σύνορα.
Η ειρωνεία της ιστορίας είναι ότι το μεταναστευτικό αποσταθεροποιεί την Ευρώπη όταν το ίδιο το πρόβλημα βρίσκεται σε ύφεση. Σε σύγκριση με το 2015, οι μεταναστευτικές ροές είναι φέτος μειωμένες κατά 90%, ενώ στη Γερμανία το ποσοστό των μεταναστών είναι της τάξης του 1%. Για μια σφύζουσα οικονομία με σχεδόν μηδενική ανεργία (3,5%), η διαχείριση του μεταναστευτικού θα έπρεπε να είναι σχετικά εύκολη. Ωστόσο, τα δαιμόνια της ξενοφοβίας και του εθνικισμού έχουν απελευθερωθεί από καιρό και καμία στατιστική δεν είναι ικανή να τα ξανακλείσει στο μπουκάλι τους.
Κατά κάποιον τρόπο παρακολουθούμε τη δεύτερη πράξη του δράματος που θα μπορούσε να περιγραφεί ως η σταδιακή αποδιάρθρωση του φιλελεύθερου Κέντρου. Στην πρώτη πράξη, μετά την κρίση του 2008, κλονίστηκαν τα ιστορικά κόμματα της Σοσιαλδημοκρατίας, λόγω των πολιτικών λιτότητας και της συγκυβέρνησης με τις συντηρητικές δυνάμεις. Το γερμανικό SPD βυθίστηκε στα χαμηλότερα επίπεδα από τη Δημοκρατία της Βαϊμάρης, το Γαλλικό Σοσιαλιστικό Κόμμα σχεδόν διαλύθηκε εκ δεξιών από τον Μακρόν και εξ αριστερών από τον Μελανσόν, ενώ η Ελλάδα χάρισε μια καινούργια λέξη-φόβητρο στο διεθνές πολιτικό λεξιλόγιο, την «ΠΑΣΟΚοποίηση». Στη δεύτερη φάση, που βρίσκεται σε εξέλιξη, η παραδοσιακά φιλελεύθερη Κεντροδεξιά αμφισβητείται από μια σκληρή, εθνικιστική Δεξιά, που ενδύεται τη λεοντή της «αντισυστημικότητας» και ξιφουλκεί εναντίον της παγκοσμιοποίησης. Στη Γαλλία, η ακροδεξιά Λεπέν υπερσκέλισε τον γκωλικό Φιγιόν, ενώ στην Ιταλία ο ξενοφοβικός Σαλβίνι υπερίσχυσε του Μπερλουσκόνι. Στη Γερμανία, ο Ζεεχόφερ φιλοδοξεί όχι μόνο να αμυνθεί αποτελεσματικά απέναντι στην ακροδεξιά AfD, αλλά και να αυξήσει το ειδικό βάρος του κόμματός του, του βαυαρικού CSU. Μάλιστα, οι New York Times έγραφαν ότι ενδεχομένως θα προσπαθήσει να το μετατρέψει σε πανεθνική δύναμη –κατά το πρότυπο της ιταλικής Λέγκας του Βορρά, του Σαλβίνι, που έγινε Λέγκα σκέτη– διεκδικώντας την ηγεμονία από το CDU της Μέρκελ.
«Συντηρητική επανάσταση»
Ηδη, το CSU υψώνει τη σημαία μιας «συντηρητικής επανάστασης», αντιγράφοντας τη φρασεολογία της γερμανικής Ακροδεξιάς του Μεσοπολέμου, διακηρύσσει ότι «το Ισλάμ δεν έχει θέση στη Γερμανία» και τοποθετεί χριστιανικούς σταυρούς σε όλα τα δημόσια κτίρια της Βαυαρίας. Βρίσκεται δηλαδή στο ίδιο μήκος κύματος με την Ουγγαρία του Βίκτορ Ορμπαν και την Αυστρία του Σεμπάστιαν Κουρτς – θιασώτες μιας λευκής, χριστιανικής και κλειστής Ευρώπης. Ο Εμανουέλ Μακρόν προειδοποίησε για τη «λέπρα που διογκώνεται στην Ευρώπη, τον εθνικισμό που αναγεννάται, τα κλειστά σύνορα». Την ίδια στιγμή όμως, καυτηρίαζε και «εκείνους που δεν καταλαβαίνουν ότι δεν μπορούμε να δεχθούμε όλο τον κόσμο», ενώ ο υπουργός Εσωτερικών Ζεράρ Κολόν δήλωνε ότι «η χώρα βουλιάζει από το κύμα των ανθρώπων που ζητούν άσυλο».
Εν τέλει, η ευρωπαϊκή Ακροδεξιά λειτουργεί ως ο «λαγός» που παρασύρει σε αντιδραστικότερες κατευθύνσεις το μεγαλύτερο μέρος του πολιτικού φάσματος: πίσω από την AfD τρέχει το CSU, πίσω από το CSU το CDU, πίσω από το CDU το SPD. Σε αυτό το κλίμα, όπου ο εθνικισμός αναδεικνύεται σε αναπόδραστο συστατικό κάθε επιτυχημένης εκλογικής στρατηγικής, αναρωτιέται κανείς τι μέλλον μπορεί να έχουν οι προτάσεις για μεταρρυθμίσεις της Ευρωζώνης και της ίδιας της Ε.Ε., με περισσότερη ενότητα και αλληλεγγύη, όπως εκείνες που μάταια, μέχρι τώρα, προσπαθεί να προωθήσει ο Εμανουέλ Μακρόν. Το παράθυρο ευκαιρίας φαίνεται να κλείνει και οι ευρωεκλογές της ερχόμενης άνοιξης προοιωνίζονται μεγάλης κλίμακας –και μάλλον όχι ευχάριστες– ανατροπές.
*Πηγή: Καθημερινή
Οι πολίτες αγοράζουν λιγότερα, τα σούπερ μάρκετ κερδίζουν περισσότερα
Μετά από οκτώ συνολικά χρόνια σκληρής νεοφιλελεύθερης πολιτικής εφαρμογής δημοσιονομικών μέτρων, ο τζίρος του κλάδου του οργανωμένου λιανεμπόριου τροφίμων (αλυσίδες σούπερ μάρκετ), αν και μικρότερος ως αποτέλεσμα του χαμηλού διαθέσιμου εισοδήματος εκ μέρους των καταναλωτών, παραμένει σχεδόν σταθερός, με τους κολοσσούς της αγοράς να αυξάνουν τα κέρδη τους. Μόνιμα θύματα, οι καταναλωτές και φυσικά, οι εργαζόμενοι των εταιρειών αυτών.
Το χρονικό
Από την αρχή των δημοσιονομικών προγραμμάτων λιτότητας, ο κλάδος των σούπερ μάρκετ στη χώρα μας σημαδεύθηκε από την πτώχευση της αλυσίδας «Ατλάντικ» και την αποχώρηση της γερμανικής εκπτωτικής αλυσίδας «Aldi». Στη συνέχεια, ακολούθησε η εξαγορά από τη «METRO AΕΒΕ» (συμφερόντων Παντελιάδη) του μέρους εκείνου του ομίλου «Βερόπουλος» που δραστηριοποιείται στην Ελλάδα. Τέλος, επήλθε η οικονομική κατάρρευση της «Μαρινόπουλος» και η μεταβίβασή της στη «Σκλαβενίτης».
Στο μεταξύ, ωστόσο, πολλές μικρές και μεσαίες αλυσίδες έκλεισαν ή πέρασαν σε άλλα χέρια. Συγκεκριμένα, σύμφωνα με τα στοιχεία της ειδικής έκδοσης «Πανόραμα των ελληνικών σούπερ μάρκετ», το 2009 στην Ελλάδα υπήρχαν 96 αλυσίδες σούπερ μάρκετ ενώ το 2016 είχαν ήδη υποχωρήσει στις 55. Περίπου δηλαδή οι μισές από τις υπάρχουσες απλά εξαφανίστηκαν από τον χάρτη του λιανικού εμπορίου τροφίμων.
Σήμερα
Το 2009, όταν ο τζίρος του κλάδου των σούπερ μάρκετ ήταν 13,15 δισ. ευρώ, οι δέκα μεγαλύτερες αλυσίδες συγκέντρωναν το 68,6% αυτού. Το 2016, με τον τζίρο της αγοράς να έχει υποχωρήσει στα 10,82 δισ. ευρώ, το μερίδιο των δέκα μεγαλύτερων αλυσίδων είχε αυξηθεί στο 78%.
Δηλαδή με τζίρο στα 13,15 δισ. €, το μερίδιο των μεγαλύτερων εταιρειών ήταν περίπου 9,3 δισ. € και με τζίρο στα 10,82 δισ. ήταν € 8,44 δισ. € αντίστοιχα. Οι εταιρείες του κλάδου δηλαδή διατήρησαν τον ίδιο σχεδόν τζίρο καταλαμβάνοντας μεγαλύτερο κομμάτι από την πίτα. Και μάλιστα, από το 2017, ο τζίρος σταμάτησε να έχει πτωτική πορεία και άρχισε να βαίνει αυξούμενος.
Επιπλέον, το πρώτο πεντάμηνο του 2018 σε σύγκριση με το αντίστοιχο διάστημα του 2017, έκλεισε με αύξηση της αξίας πωλήσεων για τις αλυσίδες σούπερ μάρκετ την ίδια ώρα που μέσα σε μία τριετία, έχουν κλείσει περισσότερα από 300 καταστήματα.
Στα στοιχεία αυτά, έχει ιδιαίτερη σημασία να συνοπολογισθούν και τα κέρδη από το «παράθυρο», όπως είναι η μετακύληση του κόστους της πλαστικής σακούλας στον καταναλωτή χωρίς οικονομικό αντίκρισμα στη μείωση των τιμών των προϊόντων.
Συνολικά
Συνολικά, παρατηρείται η τάση της συγκέντρωσης των καταστημάτων σούπερ μάρκετ στα «χέρια» των μεγάλων του κλάδου που παρά την ένδεια των καταναλωτών και την οικονομική κρίση, διατηρούν εις το ακέραιον τον τζίρο των συναλλαγών τους και τα κέρδη τους.
Την ίδια ώρα που σεβαστό ποσοστό των εργαζομένων στον κλάδο έχει να αντιμετωπίσει τα σοβαρότερα προβλήματα με τα οποία μπορούν να βρεθούν αντιμέτωποι εργαζόμενοι στον ιδιωτικό τομέα, όπως ελαστικές μορφές εργασίας, απλήρωτη εργασία ή απλήρωτες υπερωρίες και παράνομες απολύσεις.
Την ίδια ώρα που σημαντικό ποσοστό των καταναλωτών αγοράζει από τα σούπερ μάρκετ τα απολύτως απαραίτητα και αυτά, συχνά, χαμηλής και αμφιβόλου ποιότητας.
Την ίδια ώρα που τα μίνι μάρκετ της γειτονιάς κλείνουν το ένα μετά το άλλο, αδυνατώντας να αντεπεξέλθουν των όλο και περισσότερων οικονομικών επιβαρύνσεων.
Πρόκειται μάλλον για την ανάπτυξη που κάποιοι επαΐοντες ευαγγελίζονται…
Α.Μ.
πηγη: iskra.gr
Καταγγελία της ΠΕΝΕΝ για εγκατάλειψη του πληρώματος του Ε/Γ-Τ/Ρ «WISH»
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ καταγγέλλει προς τις αρμόδιες αρχές του ΥΕΝ το σοβαρό περιστατικό του Ε/Γ-Τ/Ρ πλοίου «WISH» το οποίο είναι στην Θάσο και οι ναυτολογημένοι σε αυτό Ναυτικοί εκφράζουν την εντονότατη ανησυχία τους επειδή ο πλοιοκτήτης δηλώνει αδυναμία να τους καταβάλει τις δεδουλευμένες αποδοχές τους ενώ η τοπική λιμενική αρχή δεν έχει πράξει το παραμικρό έως και σήμερα προκειμένου να πληρωθούν οι Ναυτικοί.
Οι τελευταίοι έχουν δηλώσει στο σύνολό τους παραίτηση και έχουν ζητήσει την νόμιμη αντικατάστασή τους αφού πρώτα τους καταβληθούν τα δεδουλευμένα τους.
Το πλοίο, εξαιτίας της άρνησης του πλοιοκτήτη, κινδυνεύει να μείνει και από καύσιμα με αποτέλεσμα την δραματική επιδείνωση των συνθηκών διαβίωσης για τους Ναυτεργάτες οι οποίοι μένουν μέσα στο πλοίο.
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ τονίζει την ανάγκη άμεσα οι υπηρεσίες του ΥΕΝ αλλά και η τοπικές Λιμενικές αρχές Θάσου να ενεργοποιηθούν ώστε να εξασφαλιστούν τα νόμιμα δικαιώματα των Ναυτεργατών δηλαδή η καταβολή των μισθών και η αντικατάστασή τους.
Η Διοίκηση της ΠΕΝΕΝ
Δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν εναντίον της λιτότητας και του ΔΝΤ
Πολλές δεκάδες χιλιάδες άνθρωποι διαδήλωσαν τη Δευτέρα στο Μπουένος Άιρες εναντίον της σύναψης συμφωνίας με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο (ΔΝΤ) και της οικονομικής πολιτικής λιτότητας που εφαρμόζει η κυβέρνηση του προέδρου της Αργεντινής, του Μαουρίσιο Μάκρι.
Το ΔΝΤ συμφώνησε με το Μπουένος Άιρες τον Ιούνιο να χορηγήσει στην Αργεντινή δάνειο ύψους 50 δισεκ. δολαρίων με αντάλλαγμα ένα πρόγραμμα μεταρρυθμίσεων.
(Πηγή: ΑΠΕ-ΜΠΕ-AFP)
- Τελευταια
- Δημοφιλή