Η υπηρεσία πραγματοποίησε «έφοδο» στο γραφείο του επικεφαλής του γραφείου ενημέρωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα, Λεωνίδα Αντωνακόπουλου, θέτοντας σε διαθεσιμότητα τον ίδιο καθώς και άλλους δύο συνεργάτες του.

Ραγδαίες φαίνεται πως είναι οι εξελίξεις στην υπόθεση των ευρωπαϊκών κονδυλίων ύψους 1,6 δισεκ. ευρώ που δόθηκαν στην χώρα μας για το προσφυγικό, μετά και την γνωστοποίηση εκ μέρους της ΕΕ ότι η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης (OLAF) εξετάζει πιθανή κακοδιαχείριση έπειτα από καταγγελίες στον τομέα της σίτισης.

Η είδηση τις προηγούμενες μέρες είχε λάβει μεγάλη έκταση, με κορυφαία διεθνή ΜΜΕ να αφιερώνουν εκτενή ρεπορτάζ δυσφημίζοντας ουσιαστικά τη χώρα, εκτός αυτού, και για τις συνθήκες που επικρατούν στα hotspots του Αιγαίου.

«Έφοδο» και έρευνα πραγματοποίησε στα γραφεία του Ευρωκοινοβουλίου στην Αθήνα η Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Καταπολέμησης της Απάτης. Η OLAF εξετάζει καταγγελίες για ύποπτες οικονομικές συνδιαλλαγές των στελεχών του Ευρωκοινοβουλίου στην Αθήνα

Η OLAF, σύμφωνα με πληροφορίες, πραγματοποίησε «έφοδο» στο γραφείο του επικεφαλής του γραφείου ενημέρωσης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου στην Αθήνα, Λεωνίδα Αντωνακόπουλου, θέτοντας σε διαθεσιμότητα τον ίδιο καθώς και άλλους δύο συνεργάτες του για τους οποίους δεν θέλησαν να δώσουν επίσημα τα ονόματά τους.

«Υπήρχαν σοβαρές αμφιβολίες για ύποπτες οικονομικές συνδιαλλαγές των συγκεκριμένων ατόμων» δήλωσε η αναπληρώτρια εκπρόσωπος του Ευρωκοινοβουλίου, Marjory van den Broeke, στην Καθημερινή.

Για αυτό τον λόγο, όπως ο ευρωπαϊκός νόμος υπαγορεύει, η OLAF έπρεπε να ενημερωθεί σχετικά με την υπόθεση, πρόσθεσε η ίδια. «Η OLAF έκανε μία προκαταρκτική έρευνα της υπόθεσης και κατέληξε ότι θα χρειαστεί πλήρης έρευνα» είπε, ενώ τόνισε ότι δεν είναι γνωστό πότε θα ολοκληρωθεί.

Με τον τρόπο αυτό επιβεβαιώνονται πληροφορίες, σύμφωνα με τις οποίες πηγές στην Ευρωπαϊκή Υπηρεσία ανέφεραν πως οι καταγγελίες έχουν φτάσει στην αρμόδια διεύθυνση και αυτή τη στιγμή εξετάζεται η βασιμότητά τους. Μάλιστα, επισήμαιναν πως σε περίπτωση που κριθούν βάσιμες, τότε είναι στην διακριτική ευχέρεια της Υπηρεσίας να αποφασίσει τον τρόπο με τον οποίο θα συνεχίσει την έρευνα: είτε θα ζητήσει στοιχεία από το ελληνικό κράτος είτε θα στείλει ειδικά κλιμάκια στην Ελλάδα για επιτόπια έρευνα.

πηγη: iskra.gr

Του Γ.Γ.

Επειδή άνοιξε μια συζήτηση για τον ρόλο της αστυνομίας, αυτή την φορά με αφορμή την συμμετοχή μπάτσων στο λιντσάρισμα του Ζακ Κωστόπουλου, να διατυπώσω κάποιες απόψεις, με ερέθισμα ένα κείμενο που έγραψε χτες ο δημοσιογράφος Μανώλης Κοττάκης στην φυλλάδα «Δημοκρατία».

Αρχικά να πω ότι δεν υπάρχει «αριστερή» και «δεξιά» αστυνομία. Επί της ουσίας δηλαδή ο κατασταλτικός αυτός μηχανισμός δεν αλλάζει συμπεριφορά ανάλογα τον πολιτικό προσανατολισμό του αστικού υπηρετικού κυβερνητικού προσωπικού που βρίσκεται κάθε φορά στην κυβερνητική εξουσία όπως αναφέρει ο Μ. Κοττάκης.

Επίσης όσοι αποδέχονται στην κοσμοθεωρία του μ/λ δεν εστιάζονται αν στις αστικές δικτατορίες -αυτές που ονομάζουν κοινοβουλευτικές δημοκρατίες- υπάρχουν καλοί και κακοί μπάτσοι, όπως και δεν επικεντρώνονται στο αν υπάρχουν τίμιοι και άτιμοι δικαστές ή έντιμοι και ανέντιμοι αστοί πολιτικοί. Τους τσουβαλιάζουν όλους σαν όργανα του εκμεταλλευτικού συστήματος.

(Από θεωρητική άποψη είναι ασήμαντη η διαφορά ενός μπάτσου που ανοίγει κεφάλια διαδηλωτών, απ’ αυτόν που καταστέλλει με ποιο λάιτ τρόπο μια εργατική κινητοποίηση. Οπως επίσης είναι ελάχιστη η απόσταση που χωρίζει έναν δικαστή που λαδώνεται για να βγάλει μια απόφαση, απ’ τον συνάδελφο του που εφαρμόζει τους αστικούς νόμους. Ανευ ουσιαστικής σημασίας είναι και η διαφορά ενός πολιτικάντη, που προχωρεί σε «φωτογραφικούς» νόμους, γιατί είναι στο μισθολόγιο ενός πλουτοκράτη, απ’ τον ομόσταυλο του που ψηφίζει διατάξεις για να ληστευτεί το εισόδημα μισθωτών και συνταξιούχων για να εξυπηρετηθούν τα συμφέροντα μιας δράκας καπιταλιστών).

Ολοι αυτοί είναι όργανα –αμειβόμενα πλουσιοπάροχα τις περισσότερες φορές- του συλλογικού καπιταλιστή, που λέγεται αστικό κράτος, για την εκμετάλλευση της καταπιεζόμενης τάξης, της εργατικής.
Το ότι υπήρξαν διαχρονικά μεμονωμένες περιπτώσεις ατόμων αυτών των μηχανισμών, που ξέφυγαν από τα στάνταρ της λειτουργίας αυτών των πυλώνων του αστικού κράτους που υπηρετούσαν, δεν είναι παρά εξαιρέσεις που επιβεβαιώνουν τον κανόνα).

Πάμε τώρα στο κείμενο του Μ. Κοττάκη τον οποίο «εντυπωσιάζει η σπουδή της νέας υπουργού Προστασίας του Πολίτη Ολγας Γεροβασίλη να ζητά επειγόντως έρευνα για τους αστυνομικούς που εμφανίζονται σε βίντεο να λιντσάρουν τον άτυχο Ζακ Κωστόπουλο». 

Παραβλέπουμε καραμπινάτες ανακρίβειες που γράφει όπως όταν κάνει λόγο για τον «φέροντα μαχαίρι Κωστόπουλο». Αυτό είναι εγκεφαλική κατασκευή του Κοττάκη, κάτι που μας έχει συνηθίσει η φυλλάδα στην οποία αρθρογραφεί, όταν μας παρουσιάζει πονήματα «συγγραφέων» τα οποία αναφέρονται στην σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας, σπορ στο οποίο επιδίδεται και ο ίδιος ο Μ.Κ.

Διαβάζουμε, λοιπόν, στο κείμενο του δημοσιογράφου: «Για πολλά χρόνια είχαμε την εντύπωση με βάση τις καταγγελίες της Αριστεράς ότι στους κόλπους της Αστυνομίας είχε διεισδύσει με πυρήνες η Χρυσή Αυγή. Οτι ο εθνικισμός σάρωνε τις τάξεις της Αστυνομίας. Οτι έπρεπε να αποβληθεί ως πέμπτη φάλαγγα. Οτι γενικότερα τα Σώματα Ασφαλείας ήταν άνδρο της δεξιάς επαράτου παρατάξεως». 

Προφανώς αυτός ο κατασταλτικός μηχανισμός ήταν και είναι προνομιακός χώρος για να διεισδύουν ακροδεξιές παρακρατικές οργανώσεις, -οι οποίες τις περισσότερες φορές συνεργάζονται με το επίσημο κράτος-, από τότε που συστάθηκε η Χωροφυλακή, ακόμα. (Πλεονασμός να κάνουμε σχετική ιστορική αναφορά).
Και σήμερα υπάρχουν θύλακες της ναζιστικής οργάνωσης Χ.Α, μέσα στην αστυνομία.
Αυτό είναι αναμφισβήτητο γεγονός.
Ομως τι σχέση έχει αυτή η πραγματικότητα με τον προσανατολισμό της αστυνομίας σαν κατασταλτικός μηχανισμός;

Για τον Μ. Κοττάκη όχι απλώς έχει, αλλά ο ίδιος φοβάται μήπως τα σώματα καταστολής αλωθούν από την «αριστερά» του ΣΥΡΙΖΑ αναρωτώμενος ρητορικά: «Εχουν τα ΜΑΤ συριζοφρουρούς; Κατέλαβε η Αριστερά τον σκληρό πυρήνα του κράτους με νεογενίτσαρους;».

Αυτές οι διατυπώσεις πέρα απ’ ότι ξεφεύγουν κατά πολύ από σκέψεις που θα μπορούσε να διατυπώσει ένας αστός δημοσιολόγος (πρέπει οι κομματικές ταυτότητες όσων δουλεύουν στην αστυνομία να γράφουν μόνο Ν.Δ., και Χ.Α; Τι σημαίνει ότι πιθανόν να υπάρχουν μπάτσοι «νεογενίτσαροι»; Ο Σύριζα δεν έχει εκλεγεί να διαχειριστεί την κυβερνητική εξουσία; Τι πάει να πει «κατέλαβε τον σκληρό πυρήνα του κράτους’;), είναι και εντελώς προβληματικές.
Δείχνουν μια νοοτροπία που μόνο από θιασώτες αυταρχικών ακροδεξιών καθεστώτων μπορεί να προέρχεται.

Αλλά γιατί δημιουργήθηκαν αυτά τα ερωτήματα στον δημοσιογράφο; Ο λόγος είναι, γιατί όπως μας γράφει: «Και, ω του θαύματος, μαθαίνουμε ότι άνδρες των ΜΑΤ, παρακαλώ -όχι όποιοι κι όποιοι-, του πλέον σκληροπυρηνικού τμήματος των Σωμάτων Ασφαλείας, καταφέρονται εναντίον κατοίκων της Μακεδονίας λούζοντάς τους με τη βρισιά «Βούλγαρος»». 
Δεν γνωρίζουμε το συγκεκριμένο γεγονός, αλλά και αν ισχύει τι σημαίνει; Τίποτα ουσιαστικό. Απλώς ότι υπάρχουν κάποιοι ανεγκέφαλοι μπάτσοι που είπαν, μια βρισιά, κάτι συνηθισμένο για οπαδούς ποδοσφαιρικών ομάδων της Αθήνας.

Καμιά αντίρρηση να τιμωρηθούν όπως ζητάει ο Μ. Κοττάκης. Αλλά αυτή η ενέργεια τους έχει την ίδια βαρύτητα με την συμμετοχή των μπάτσων στο λιντσάρισμα του Ζακ, όπως επιχειρεί να μας παρουσιάσει ο δημοσιογράφος;

Στο μόνο που θα συμφωνήσουμε μαζί του, βάζοντας σε εισαγωγικά την «αριστερή Αστυνομία» είναι ο επίλογος του Μ.Κ: «Μόλις η αριστερή Αστυνομία κλήθηκε να αντιμετωπίσει μεγάλες διαδηλώσεις -γεγονός αφύσικο για την αμήχανη Αριστερά, που ήταν διαχρονικά στο πεζοδρόμιο μαζί με τον κόσμο-, αίφνης μεταμορφώθηκε σε καθεστωτικό σώμα».

Ολα τα υπόλοιπα στο κείμενο της «Δημοκρατίας», δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια προσπάθεια να ξεχάσουμε το εγκληματικό παρελθόν της μπασκηναρίας κάτι που εκφράζει με την διαπίστωση του ο Μ.Κ: «Δυστυχώς, επί ΣΥΡΙΖΑ η Αστυνομία έχει εξελιχθεί στα μεγάλα γεγονότα σε ένα ιδιαιτέρως επιθετικό σώμα χωρίς αναστολές».

Είχε ποτέ αναστολές οι αστυνομία Μανώλη; Πότε συνέβαινε αυτό; Οταν επί κυβερνήσεων της παράταξης που υποστηρίζεις δολοφονούσε πολίτες; Οταν σακάτευε διαδηλωτές; Οταν έστηνε σκευωρίες εναντίον αγωνιστών; Δεν είσαι τόσο άσχετος για να μην γνωρίζεις αυτές τις καταστάσεις …

Και επί Ν.Δ και επί ΣΥΡΙΖΑ ή όποιος άλλος κυβερνητικός θίασος βρεθεί επί σκηνής ο ρόλος της μπασκιναρίας θα παραμένει ο ίδιος. .

πηγη: vathikokkino.gr

Γιώργος Παυλόπουλος

«Όχι στην παγκοσμιοποίηση, ναι στον πατριωτισμό», το μήνυμα του Τραμπ – Υπέρ του κοσμοπολιτισμού ο Μακρόν, προειδοποίησε  για νέο παγκόσμιο πόλεμο

Είναι βέβαιο ότι δεν επρόκειτο για μια από τις συνήθεις και βαρετές γενικές συνελεύσεις του ΟΗΕ, όπου ο κάθε ηγέτης βγάζει ανούσια λογίδρια. Ούτε το «ζουμί» της βρισκόταν στα ειρωνικά γέλια που προκάλεσε ο ισχυρισμός του Τραμπ από βήματος ότι στα δύο χρόνια της θητείας του έχει πετύχει περισσότερα από ό,τι σχεδόν όλοι μαζί οι προκάτοχοί του. Άλλωστε, οι ίδιοι που γέλασαν εκείνη τη στιγμή, σοβάρεψαν και σφίχτηκαν στις καρέκλες τους όταν συνειδητοποίησαν το μήνυμα που έστειλε προς ολόκληρο τον πλανήτη ο πρόεδρος της ισχυρότερης οικονομικά, πολιτικά, στρατιωτικά και τεχνολογικά χώρας του – των Ηνωμένων Πολιτειών της Αμερικής: Η παλιά εποχή και η τάξη πραγμάτων που τη σφράγισε έχουν τελειώσει, ενώ στη νέα ο καθένας θα υπερασπίζεται τα συμφέροντά του και ο πιο δυνατός θα επικρατεί. «Απορρίπτουμε την παγκόσμια διακυβέρνηση και την ιδεολογία της παγκοσμιοποίησης και προτάσσουμε τον πατριωτισμό», είπε χωρίς περιστροφές ο Τραμπ, παραμένοντας συνεπής στο σύνθημα που προβάλλει από την πρώτη στιγμή, «Πρώτα η Αμερική».

Το παραδέχτηκε, επί της ουσίας, και ο Μακρόν ο οποίος βρέθηκε στο ίδιο βήμα λίγα λεπτά αργότερα. Αν και φάνηκε να είναι αυτός ο οποίος ανέλαβε να δώσει την απάντηση στον Τραμπ, παρουσιάζοντας ένα διαφορετικό μοντέλο και προτάσσοντας τη διεθνή συνεργασία (αν και χωρίς να απορρίπτει τον «υγιή εθνικισμό»…), εκεί που συμφώνησε απολύτως μαζί του ήταν στη διαπίστωση ότι η ανθρωπότητα εισέρχεται σε μια νέα εποχή. «Αυτή η κρίση δεν αποτελεί μια ιστορική παρένθεση», αλλά είναι βαθιά και αμφισβητεί ολόκληρο το μεταπολεμικό οικοδόμημα, σημείωσε ο πρόεδρος της Γαλλίας, μην διστάζοντας μάλιστα να προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα: «Ο εθνικισμός οδηγεί πάντα σε ήττες. Εάν δεν έχουμε το θάρρος να υπερασπιστούμε τις βασικές αρχές μας, τότε η παγκόσμια τάξη καθίσταται εύθραυστη και αυτό μπορεί να οδηγήσει, όπως έχουμε δει ήδη δύο φορές, σε παγκόσμιο πόλεμο», είπε, με μια ειλικρίνεια που προκαλεί κυριολεκτικά φρίκη.

Πρακτικά, αυτό που συνέβη σε τούτη τη συνέλευση ήταν ότι αποκαλύφθηκαν, πιο φανερά από κάθε άλλη φορά μέχρι σήμερα, οι δύο γραμμές που κυριαρχούν και συγκρούονται εντός των αστικών τάξεων: Η μία – της οποίας κήρυκες είναι ο Μακρόν, η Μέρκελ και ο Καναδός Τριντό, αλλά και ο Κινέζος Σι, ο οποίος σε αυτή τη φάση θεωρεί ότι η χώρα του διαθέτει σημαντικά ανταγωνιστικά πλεονεκτήματα – επιμένει στον κοσμοπολιτισμό του κεφαλαίου, τις ανοιχτές αγορές και την παντοδυναμία του «laissez faire», θεωρώντας ότι αυτές εξακολουθούν να έχουν την… αρμοδιότητα και την ισχύ για να επιλύουν τις αντιθέσεις και να γιατρεύουν τις κρίσεις. Όσο για την άλλη – την οποία εκφράζει ο Τραμπ, αλλά και η Λεπέν με τον Σαλβίνι ή ακόμη και ο Πούτιν με τον Ερντογάν – χωρίς να απορρίπτει την ουσία της καπιταλιστικής διεθνοποίησης, πρεσβεύει μια στροφή στην ασφάλεια του εθνικού κράτους και τον προστατευτισμό, με σκοπό την ανασύνταξη δυνάμεων ώστε να μπορούν να αντεπεξέλθουν στον σκληρό παγκόσμιο ανταγωνισμό, ενίοτε με τη βοήθεια και της δύναμης των όπλων, κάτι που ο Αμερικανός πρόεδρος φρόντισε να… υπενθυμίσει με σαφήνεια στο ακροατήριό του.

Υπό το πρίσμα της παραπάνω δημόσιας αντιπαράθεσης οφείλουμε να ερμηνεύσουμε και μια σειρά άλλων εξελίξεων που σημειώνονται την ίδια περίοδο. Όπως, για παράδειγμα, του εν εξελίξει εμπορικού πολέμου, ο οποίος πυροδοτείται κυρίως από την απαίτηση της Ουάσινγκτον να μειωθεί δραστικά το έλλειμά της με άλλες χώρες και κυρίως την Κίνα και την ΕΕ. Ή ακόμη, της συζήτησης που μοιάζει πλέον να κυριαρχεί στην Ευρώπη, περί της επιτακτικής ανάγκης χειραφέτησης από τις ΗΠΑ και οικοδόμησης νέων συμμαχιών – κάτι που ρητά και κατηγορηματικά έχουν διατυπώσει το τελευταίο διάστημα και ο Μακρόν και η Μέρκελ και ο Γιουνκέρ.

Στην ίδια κατηγορία εντάσσεται, επίσης, η πρώτη συντονισμένη προσπάθεια απεγκλωβισμού της παγκόσμιας καπιταλιστικής οικονομίας από τον ασφυκτικό έλεγχο του δολαρίου, που εκδηλώθηκε αυτή την εβδομάδα, επίσης στο περιθώριο της συνέλευσης του ΟΗΕ και με αφορμή τις νέες αμερικανικές κυρώσεις κατά του Ιράν. Πρόκειται για τη δημιουργία μιας πλατφόρμας διεθνών εμπορικών, οικονομικών και γενικότερα κεφαλαιακών συναλλαγών (δηλαδή ενός άλλου Swift, για τους πιο μυημένους) που δεν θα βασίζεται πλέον στο αμερικανικό νόμισμα και δεν θα βρίσκεται ανά πάσα στιγμή στο μικροσκόπιο των τραπεζών και των πάσης φύσης υπηρεσιών των ΗΠΑ, δίνοντας εύκολο στόχο για τα πυρά τους. Είναι μία προσπάθεια στην οποία αξίζει να σημειώσουμε ότι πρωταγωνίστρια είναι η ΕΕ, με τη Ρωσία και την Κίνα σε δεύτερο αλλά ενεργό ρόλο (οι δύο αυτές χώρες κινούνται και αυτόνομα με στόχο τη δημιουργία της δικής τους εναλλακτικής πλατφόρμας συναλλαγών) και κομπάρσο την Τεχεράνη.

Μια ανάλογη σύγκρουση εκτυλίσσεται όμως και στο εσωτερικό της ΕΕ – η οποία είναι φυσικό και αναμενόμενο ότι θα εντείνεται όσο πλησιάζουν οι ευρωεκλογές του ερχόμενου Μαΐου. Το αποδεικνύει, εκτός των άλλων, το μανιφέστο για την «επανίδρυση της Ευρώπης» και την αντιμετώπιση της «ακροδεξιάς αντιευρωπαϊκής απειλής» που δημοσιοποιήθηκε αυτή την εβδομάδα, φέροντας τις υπογραφές του «φιλελεύθερου» Φέρχοφσταντ, του δεξιού χεριού του Μακρόν, των Ισπανών Πολιτών, του αποτυχημένου αλλά όχι «καμμένου» Ρέντσι και άλλων πολιτικών.

Η νέα εποχή έχει ήδη ξεκινήσει. Όπως και ο πόλεμος.

πηγη: prin.gr

Μετά τις 15 Οκτωβρίου θα αξιολογηθεί η συνολική δημοσιονομική εικόνα στην Ελλάδα και ειδικότερα το ζήτημα της περικοπής ή όχι των συντάξεων, όπως δήλωσαν σήμερα ο πρόεδρος του Eurogroup Μάριο Σεντένο και ο Ευρωπαίος Επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί.

"Το μέτρο αυτό [της περικοπής των συντάξεων] δεν ήταν μέτρο διαρθρωτικής πολιτικής καθώς το συνταξιοδοτικό σύστημα είχε ήδη μεταρρυθμιστεί, αλλά είχε στόχο να είναι δημοσιονομικό μέτρο", δήλωσε ο πρόεδρος του Eurogroup, Μ. Σεντένο στη συνέντευξη Τύπου μετά την ολοκλήρωση της συνεδρίασης.

"Η δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδας σήμερα είναι πολύ καλύτερη απ’ ό,τι ήταν πριν από 18 μήνες όταν είχε υιοθετηθεί η εν λόγω απόφαση. Είναι σημαντικό πάντως η Ελλάδα να συνεχίσει να υλοποιεί τις δεσμεύσεις της. Θα διεξαχθούν συνομιλίες για τα μέτρα του προϋπολογισμού και γι' αυτό έχουμε τα δύο σενάρια και περιμένουμε η Ελλάδα να συνεχίσει να υλοποιεί τους στόχους που έχουν τεθεί", πρόσθεσε.

Από την πλευρά του ο Ευρωπαίος Επίτροπος, Πιερ Μοσκοβισί σημείωσε ότι "μετά τις 15 Οκτωβρίου θα εξετάσουμε τις δημοσιονομικές προτάσεις της Ελλάδας και αυτό αφορά και την ανάγκη να προχωρήσουν ή όχι οι περικοπές στις συντάξεις".

"Με βάση τα στοιχεία μέχρι τώρα έχουμε την άποψη ότι η Ελλάδα είναι σε καλή τροχιά να πετύχει τους δημοσιονομικούς στόχους του 2018 και το 2019. Η ανάγκη εφαρμογής των μέτρων θα συζητηθεί υπό αυτό το πρίσμα".

Τέλος, ο επικεφαλής του Ευρωπαϊκού Μηχανισμού Σταθερότητας (ESM) Κλάους Ρέγκλινγκ σημείωσε ότι είναι θετικό το γεγονός ότι στον ελληνικό προϋπολογισμό παρουσιάζονται και τα δύο σενάρια για τις συντάξεις.

"Οι συζητήσεις [των ελληνικών αρχών με τους θεσμούς] συνεχίζονται, δεν έχουν ακόμα οριστικοποιηθεί και σε αυτό το πλαίσιο οι ελληνικές αρχές παρουσίασαν [στο προσχέδιο του προϋπολογισμού] και τα δύο σενάρια", δήλωσε.

Ανησυχία για την Ιταλία

Ο πρόεδρος του Eurogroup αναφέρθηκε και στην παρουσίαση του ανοδικά αναθεωρημένου στόχου για έλλειμμα στο 2,4% του ΑΕΠ στον ιταλικό προϋπολογισμό που παρουσιάστηκε την προηγούμενη εβδομάδα, σημειώνοντας ότι "οι πρόσφατες ανακοινώσεις της Ιταλίας έχουν προκαλέσει ανησυχίες".

"Τα νούμερα που ανακοινώθηκαν πυροδότησαν ερωτήματα και ορισμένα μέλη του Eurogroup εξέφρασαν τις ανησυχίες τους. Αλλά για να πούμε περισσότερα θα πρέπει να δούμε αναλυτικά τα στοιχεία καθώς και την αξιολόγηση της Κομισιόν".

"Ανταλλάξαμε απόψεις με τον υπουργό Οικονομικών της Ιταλίας, είναι στο χέρι της Ιταλίας να δείξει ότι τα οικονομικά της είναι σε βιώσιμη τροχιά", ανέφερε. 

"Δεν είναι σήμερα που θα καταλήξουμε σε αποφάσεις για την Ιταλία", δήλωσε από την πλευρά του ο Πιερ Μοσκοβισί.

"Η ιταλική κυβέρνηση θα μας στείλει το προσχέδιο τις επόμενες εβδομάδες, θα κάνουμε την αξιολόγηση μας ενώ θα συνεχίζεται ο διάλογος με όλους τους φορείς", ανέφερε, επισημαίνοντας ταυτόχρονα ότι η Ιταλία έχει το υψηλότερο δημόσιο χρέος μετά την Ελλάδα στην Ευρωζώνη.

πηγη: capital.gr